Jest okropnie.

[jenny_curran]

Załamka. Mam gorączkę. Kolejny raz antybiotyk nie działa, MRI kręgosłupa z
opisem fatalnym, nie mam czasu zabrać się za własne zdrowie. Dziecko po 5 -
dniowej "3-dniówce" wysypane całe, ale to nie wszystko - jakiś jeszcze
rotawirus czy inne badziewie mu się przyplątało. Czekam na wyniki jego badań
i zmieniam 25 pieluszek dziennie. Leczę oczywiście na wszelkie zalecone
sposoby mojego synka. Przy tym pracuję po 12-h. Kiedy nie pracuję wstaję o
5.10, bo tak wstaje mój syn.On nie umie sam zająć się sobą, wstaję więc i
zaczynam dzień w wolny dzień jakbym pracowała. Do tego ciągłe wydatki, z kasą
robi się fatalnie. Już nie mam siły, już nie mogę, cały dzień ryczę. Od jego
ojca żadnej pomocy, żadnego wsparcia. Od rodziny ojca zero jakiejkolwiek
pomocy. Współsponsorują moją nianię i to wszystko. Znieczulica, mur i nie
wiem co jeszcze. Siedzę, ryczę. Dziecko niedobre, bo chore, wściekłe,
marudne, zniecierpliwione lekami. Jest okropnie. Czy ktoś tak jeszcze ma poza
mną?

Już nie jest, choć czasem bywa

[hagond]

Podobnie strasznie miałam trzy lata temu, kiedy właśnie zostałam sama: troje
dzieci (9 lat, 2 lata i pół roku), najmłodsze jeszcze na cycku, kredyt gigant na
mieszkanie, eks grożący, że mnie zabije albo jeszcze lepiej siebie, brużdżący mi
w pracy, u mnie - kompletna nerwica i infekcja za infekcją, 25 kilo
fest-nadwagi, oboje rodzice na Powązkach. Dziś nie bardzo wiem, jak to
przeżyłam, ale się udało. Pewno się czujesz okropnie i tu Ci nie pomogę, ale
mogę powiedzieć, że skoro ja wyszłam na jakąś prostą, to czemu Tobie nie miałoby
się udać. Jak w temacie: bywa tragicznie, a z grubsza jest całkiem w porządku.

[dyrgosia]

U mnie było podobnie, z jedną różnicą, wtedy miałam piękna figurę, i chudłam z
dnia na dzień, nadwagi nabyłam przy moim obecnym Karmicielu

[hagond]

A no to gratuluję. Ja nadal jestem z tych dużych, ale w oczach mam inny błysk,
bo już nie jestem smutną porzuconą na skraju załamania nerwowego, tylko dzielną
fantastyczną budzącą powszechny podziw. Żeby się jeszcze jaki miły Karmiciel
nawinął, to by już w ogóle było super. Tylko czy bym całkiem nie zwariowała z
nadmiaru szczęścia? Bo że obłęd jest wspólny dla wszystkich matek, zwłaszcza
samotnych, to chyba jasne.

[jenny_curran]

Pietnastomiesięczniak poszedł spać. Nie spał od 5 rano. Pupa odparzona, bo
nawet gdybym nie wiem jak delikatnie mu ją myła to jednak dziesiątki razy
dziennie swoje robią. Nastrój mam okropny, w tym tygodniu uspiłam ukochanego
yorka. Z tego zmeczenia, urobienia, niewyspania, przygnębienia, napiłabym się,
ale ... biorę antybiotyk. Sama jużn ie wiem. Żyć mi się nie chce, ale skoro
mówicie, że dam radę to chyba muszę się jakoś dźwignąć z tego upadku. dzięki.

[hagond]

Moja Matka często powtarzała taką oto opowieść: "Kiedy żydowska córka szła za
mąż, matka dawała jej pierścionek i prosiła, by spoglądała nań w NAJGORSZYCH i
NAJLEPSZYCH chwilach życia. A na pierścionku było wygrawerowane <<TO MINIE>>" I
chociaż Mamy już nie ma, prawie co dzień słyszę, jak mi to mówi...

[merry23]

Skąd jesteś? Może mogłabym Ci pomóc (u mnie w domu 18-miesięczniak po
trzydniówce jakiś czas temu, więc z obsługą bym sobie poradziła )? Mam wolny
poniedziałek do południa, a potem prawie cały czwartek i cały piątek.

[merry23]

Hm, już widzę - my z Krakowa.
To mogę napisać tylko: To minie.
Trzymaj się mocno! (moje małe jeszcze dwa miesiące temu wstawało o 6 rano, w
lecie między 5 a 5.30, a gdzieś od miesiąca śpi do 7-7.30; myślę, że u Ciebie
też idzie ku lepszemu, przynajmniej pod tym względem )

[malorita]

Kochane. U mnie też jest okropnie... zostałam sama z trzylatkiem... ((
kompletny dół, nie chce mi się żyć, gdyby nie dziecko to nie wiem co bym
zrobiła...bo dla siebie samej nie chce mi się żyć.... Pozdrawiam drogie
samodzielne!!!

[jenny_curran]

Merry, jestem z Warszawy.

[mamaice]

Przerabialam podobnie kilka dni temu ,nie mialam sily wstac z lozka a tu trzeba
zrobic cos do jedzenia i inne obowiazki w takich momentach jest najgorzej ale
przyjda te lepsze dni . Ja nie mieszkam w Polsce nie mam tu rodziny jestem
zdana sama na siebie i tez mi jest w roznych sytuacjach ciezko ale trzeba zyc
jakos i walczyc . Ja mam jedna zasade nie moge sie "rozklejac" bo wtedy jest mi
ciezej , jesli zaczynam plakac musze to jakos powstrzymac bo to mi nc nie
pomoze placz nic nie zmieni . Zastanawiam sie co zrobic i jak zrobic aby bylo
lepiej ... czesto w takich momentach jestem blisko synka rozmawiam z nim i
wtedy on swoim usmiechem dodaje mi sil!!! Uwierz ze bedzie lepiej ,duzo
zdrowka i nadzieji !!Pozdrowka..

a.

[sirionna]

genialna jest ta opowieci o pierscionku.

bylam kiedys w sytuacji jak wy, kiedy zostalam sama z synkiem. dlugi, praca po
12 godzin na dobe, ledwo zaczeta praca magisterska z terminem oddania za 40 dni,
problemy z ex. a tydzien po rozstaniu okazalo sie ze mama jest ciezko chora i
traci wzrok. znikad pomocy.

pomyslalam ze po to wlasnie jest dno zeby sie odbic.

byly takie dni ze wogole sie nie kladlam. dzien rozpoczynalam od obdzwaniania
znajomych z prosba o odebranie malego z przedszkola.

powoli zaczelo sie ukladac. mama w miare wyzdrowiala, wzrok sie bardziej nie
pogorszyl. studia ukonczylam z wyroznieniem, wzielam rozsadny kredyt i splacilam
zalegle dlugi. starczylo jeszcze na super wakacje z ktorych wrocilam z
blyskiem w oku. od tamtej pory juz wszystko bylo z gorki a z czasem przyszedl
czas na nowa milosc. glebsza i bogatsza od tamtej szczeniackiej.

a dzis, po latach z sentymentem mysle o tamtym czasie. o malych radosciach z
malych kroczkow. naprawde nigdy potem nie odczuwalam juz takiej satysfakcji.
jest ona nieporownywalna z czymkolwiek. nawet teraz sie usmiecham na mysl o tym
jakiego wtedy dostalam power'a, jaka ochote do zycia. i wiem napewno, ze dzis
nie bylabym tym kim jestem gdyby nie tamto dno.

dla was tez zaswieci slonce
tez dacie sobie rade bo ..... innego wyjscia nie ma!

[aventura1]

to ja, kasia (sms..). mam to samo, tzn...nastroj taki sam, przeryczalam cala
noc i rano z moim synem. On mial kolki gigantyczne, rano wymiotowal, ja juz nie
wyrabialam. Do tego jeszcze przerazliwy bol glowy (tym razem moj) i sms od jego
Taty "nie widze szans bysmy byli razem.meczy mnie to bardzo". Z kasa tez
kiepsko, sasiedzi pukali w kaloryfer (uciazliwy halas) i do tego jeszcze ta
pogoda. Moze jak zaswieci slonce cos sie odmieni,,, bo jak nie, to ja sie
poddaje

[jenny_curran]

U mnie też walili dziś w nocy w kaloryfery, bo Staś ma donośny płacz (ryk).
Rosną biedakowi któreś tam dalsze zęby oraz ten pseudo rotawirus ... Kurcze,
mam nadzieję, że jeśli tylko te cholerne mrozy odejdą i wyjdzie słońce to
będziemy się spotykać na Polach Mokotowskich (i nie tylko). Teraz nawet nie
namawiam Was na spacer, bo zimno jak diabli i wieje, choć to podobno początek
odwilży, a więc i wiosny.

[aventura1]

oby tak bylo...przynajmniej pogodowo.. dzis wychodzimy, tzn. przeslizgniemy sie
do mojej mamy, ktora mieszka przy Parku Scczesliwickim, pogadamy, napijemy sie
kawki, przez chwile nie bede sama z placzacym Jaskiem

[jenny_curran]

O kurcze, to Wy też sami mieszkacie ...
Ja na Szczęsliwicach byłam w poprzedni weekend. Pozdrawiam i do zobaczenia.

[juliana03]

Jestem tu nowa, czytam wasze historie i placze...

Naprawde, tez po przejsciach jesetm, w wiekszosci moge sie podpisac pod kazdym
waszym postem.

to rzeczywiscie minie:)

[martinka74]

Smutne to wszystko. Ale moje dziecko teraz blogo spi, wiec ja mam jeszcze
optymizm. Dziewczyny bedzie lepiej Choroby przezciez mina, zeby kiedys
wyrosna, z wiekiem mniej sie placze. I juz niedlugo bedziemy biegac po parkach.
Bedzie lepiej. Trzymajcie sie.

[jenny_curran]

czekam najbardziej niecierpliwie jak tylko pamiętam. Dla mnie nie było nigdy
tak długiej zimy, choć ona przeciez dłuższa w sumie od innych zim nie jest. Nie
jeżdżę samochodem, mały nie jest już niemowlakiem jak rok temu tylko wielkim
niecierpliwcem i dzień bez spaceru to dla niego udręka. Niania codziennie
wychodzi z nim na 1,5-2 h. Ostatnio chorował, pozatym te mrozy więc siedział w
domu. I co wyprawiał to tylko ja wiem. Oj, bardzo czekam na tę wiosnę. Bardzo.
Zajrzałam przed chwilą w moje zdjęcie dołączone do wizytówki na tym koncie. Tam
Staś ma kila tygodni. I tak jakoś mi łzy płyną, że od tak dawna sama ze
wszystkim sie zmagam. Ech byle do wiosny.

[jane795]

Witaj droga Jenny!
Drogie koleżanki już tyle ci napisały,że ja mogę się tylko dołączyć z życzeniami
uśmiechu i optymizmu.Ale odezwałam się w sprawie tej odparzonej pupy.Moja mała
miała tak wrażliwą skórę,że latem pod pieluszką była ciągle odparzona po prostu
strasznie!!I nie pomagały żadne drogie i tanie maści,kremy.Wiesz,co
pomogło?Robiona na zamówienie maść w aptece Euceryna najpierw z 2% kwasem bornym
a jak była starsza z 3%kwasem bornym.Poproś lekarza,żeby zapisał Ci na receptę
kosztuje ok.5 zł.Polecam.My używamy tego cuda do dziś.
Pozdrawiam
Bogna mama Sylwii

u mnie podobny klimacik...

[pepsi80]

od rozstania z mężem..już się gubię 3 tyg chyba minęło(poprzedzone kilkoma
tygodniami sytuacji w stylu"nie wiem na czym stoję")chorujemy z synkiem non
stop...najpierw była grypka żoładkowa-pieluchy szły jak woda...ja nad
miednicą..cud miód, żyć nie umierać..jak już się wykaraskaliśmy z tego
dziadostwa jakiś wirus-młody kaszel i gorączka 38 st, ja od piątku w okolicy 40
stopni, dziś 38, lekarze, leki, kolejne L4...i jasna cholera mnie bierze, że
samam muszę z tym wszystkim...

gg4975740