Zastanawiające są losy

[agapaws]

Witam byłam jakiś czas temu - opisywałam płomienny romans mojego męża,
seprację mój stan, sprawę alimentacji, parcie mojego ex do rozwodu do czego
nie doszło jak dotad, moje załamanie, zniżoną samoocenę, moje prpblemy
A tutaj od kilkunastu dni odbieram coś innego - kurcze on coraz częściej bywa
u mnie, po kilka godzin,zajmuje się synem rozmawiamy
Dzisiaj była miła kolacja... Kwiaty ... Rozmowa o znajomych, sprawach
zawodowych, jakiejś propozycje wspólnego wyjazdu na kilka dni na wakacje - pod
pozorem dobra syna. Fajne słowa, ciepły głos
Cholera jasna miałam kłucie w sercu. Tej nowej jakby nie zauważał jakby jej
nie było Dziwnie sie patrzy na mnie, tak jak naście lat temu.
Kurcze do czego to zmierza,gra czy może przeszło zauroczenie atrakcyjną damą?
Czy ulegać urokowi. Nie wiem o co chodzi - przecież w zasadzie wszytko ma
zapewnione - nie chodzi o pranie, prasowanie koszul i sprzątnie to robi
gosposia u niego. Boje się - dwa razy do tej samej rzeki ... ale teraz
zauważam, że nadal go kocham.... nawet po tym co przeszłam, ale uwierzyć po
rozpadzie, budować ponownie dom ze zgliszcz? Czy dać sobie spokój
NIe wiem czy któraś z Was przeżyła coś takiego

[elka.net]

Nie przezylam tego ze swoim ex...wrecz przeciwnie z kazdym dniem nabieralam
wiekszego obrzydzenia do tego czlowieka.

Wydaje mi sie ,ze powinnas obserwowac to wszystko co sie wokol dzieje i jakby co
to dac szanse Waszym uczuciom. Piszesz,ze Cie zakulo w serduchu to znaczy .ze Go
kochasz wiec jezeli jestes w stanie wybaczyc to idz za glosem serca.
Wiesz ludzie czasem popelniaja bledy i niektorzy z Nich potrafia zejsc ze zle
wybranej drogi i wrocic na poprzednie tory.
Jezeli siedzac teraz myslisz ze macie szanse to zrob to- jak Cie poprosi to daj
Mu szanse.
Szkoda cos niszczyc co jeszcze sie tli.
Trzymam kciuki i mam nadzieje,ze ta Twoja historia zakonczy sie szczesliwie.

[ania313]

Przeczytałam tamte posty, sprzed miesiąca.
Pierwsza myśl to taka, że może nowej pani nie spodobała się "opcja intercyzy" i
plan ślubny padł.

Ale przecież ja nie wiem, co jest przyczyną ponownych zabiegań Twojego męża o
twoje względy tak nagle, tak samo nagle odszedł.

Na pewno bardzo bym chciała aby Wam się ułożyło i życzę Tobie tego bardzo bardzo
mocno.
Tylko nie pozwól, aby znów Ciebie skrzywdził, upewnij się co do jego intencji.

Sama mam nadzieję, że mój EX kiedyś zrozumie i przeprowadzi się do nas.

[agapaws]

Nie wiem czy ta opcja nie spodobała się, może im zauroczenie, fascynacja minęły?
Ale bardzo się boje rozczarowania - teg chyba nie przezyłabym

[agapaws]

Boję sie wybaczyć - boję się rozczarowań, boli mnie to co zrobił, to świeże,
rany się jeszcze nie zagoiły

[alika77]

Ja wrocilam do ex. Tez byly cieple slowa, kwiaty, obiecywanie, ze
sie zmieni, ze bedzie inaczej. Teraz w drugim pokoju czekaja paczki
na wyslanie, my rozmawiamy tylko o alimentach i dziecku, a raczej
klocimy sie niz rozmawiamy. Nie bede mowic, ze to tylko przez niego.
Nie wiem, czy go wciaz kochalam, kiedy podjelam decyzje o powrocie,
byc moze tak, ale okazalo sie, ze to nie wystarczy. Nie umialam i
nie umiem zapomniec i wybaczyc, juz zawsze bedzie we mnie zadra,
zawsze bede myslala o nim jak o kims kto dal mi wspaniale dziecko,
ale rowniez jak o kims, kto mnie potwornie skrzywdzil. Mysle wiec,
ze obok pytania czy go jeszcze kochasz powinnas postawic sobie
pytanie czy umiesz mu wybaczyc, czy umiesz przejsc nad tym do
porzadku dziennego, czy bedziesz umiala przytulic sie do niego bez
myslenia o tym, jak on przytulal sie do tamtej. Zapomniec sie nie
da, zyc znowu razem bez wybaczenia tez nie. A milosc to czasami
niestety za malo.

[megan26]

ja wracałam do mojego 3 lub 4 razy. za każdym razem było przyjemnie
miło były kwiaty kolacje były obietnice poprawy i łzy z powodu tego
co zrobił mnie i małej. ok fajnie było przez rok raz nawet przez dwa
lata po czym znowu znikała z naszego zycia na kilka lat by znowu
powrócić. i wiesz co ci powiem?? po jedno dobrze ze spróbowałam
ponieważ wiem że dałam z siebie wszystko ponieważ wiem że próbowała
ponieważ bez wyrzutów moge sobie spojżeć w twarz ponieważ moja córka
wie ze my sie starałysmy ale z drugiej strony boli, boli jak cholera
to ze on znowu zawiódł boli to ze zafundowałam córce kolejne
rozczarowanie i boli to że dałam sie nabrać to że czułam sie jak
kolejny port w którym on przeczekuje kolejną podróż no i... 3
miesiące temu juz 3 czy 4 raz ponownie nas zostawił dla tej pani O.
Ale ja teraz mimo bólu mam czyste sumienie i teraz wiem ze jeżeli
jemu by zależało na nas to nadal bylibysmy razem teraz juz wiem że
same z małą jestesmy bardziej szczęsliwe. Czy warto próbować?? mysle
że warto spróbować ale tylko raz nie tak jak ja 4 razy. cóż człowiek
uczy sie na błędach szkoda tylko ze na tym błędzie moim na tym moim
zaufaniu do niego że może jednak sie zmienił ucierpiała moja córka
ale myślę że dla niej to też była dobra lekcja zrozumiała kim tak
naprawdę jest jej ojciec i teraz juz wie jaki mężczyzan nie powinien
być i mam nadzieję że w przyszłości ona będzie szczęsliwa.pozdrawiam

[elka.net]

Alika to prawda,ze misloc nie wystarczy by wrocic i zyc jak dawniej,ze trzeba
jeszcze umiec wybaczac.
Pamietam jak Ja odeszlam od swojego ex i po jakims czasie gdy przyjezdzal i
blagal o powrot za namowa mamy wrocilam. Wytrzymalam z Nim pod jednym dachem
dzien . Po nocy gdy poszedl do pracy zadzwonilam do ojca by po mnie i dziecko
przyjechal.
Niby nic zlego wtedy On nie zrobil, nawet sie bardzo staral i cieszyl gdy znow
bylismy razem ale Ja nie moglam, brzydzilam sie Nim poprostu nie moglam-trudno
mi to wytlumaczyc...
U mnie nie doszlo do zdrady,nie bylo tej drugiej kobiety-bylo cos bardziej
gorszego z czym nie moglam sobie ani poradzic ani wytlumaczyc-proba gwaltu i
molestowanie nieletniej.
Nie moglam z tym czlowiekiem zyc i wychowywac male dziecko.
Nie zaluje decyzji bo nadal w moich oczach mimo iz minelo wiele lat tez czlowiek
nie zasluguje ani an szacunek ani na zainteresowanie.

[guderianka]

Zazwyczaj nie cofam podjętych decyzji-zwłaszcza w sprawach życiowych
i ważnych
Ex chciał wrócić-pytał o to po dwoch rozprawach sądowych, pytał o to
przed ostateczną sprawą o rozwód.
Nie wyobrażałam sobie i nie wyobrażam życia z kimś, to skrzywdził i
mnie i dziecko

[agapaws]

Hmm rozumiem Cię - serce wciąż krwawi ale to chyba wciąż miłość...

[guderianka]

W MIłości serce nie krwawi
To co ty czujesz to chore uzależnienie..

[betinka_wawa]

Ja sobie nie wyobrażam,że mogłabym zejść się z exem...ale u mnie
wszystko już wygasło, uczucie się wypaliło, choć długo nie mogłam
dać sobie z tym rady.
Ale jeśli Ty jeszcze kochasz swojego exa, to chyba warto
spróbpować.Bo miłość jest najważniejsza. Ja jednak upewniłabym
sie,że On naprawdę chce , a nie np. odgrywa się na tamtej pani,albo
z braku laku...
Tak czy siak musisz z nim otwarcie porozmawiać.Może rzeczywiście ten
pomysł na wspólny wyjazd wakacyjny nie jest zły- wtedy będziesz
miała okazję poobserwować Go, no i pogadać z nim o Was.
Próbuj,życzę żeby się Wam udało.

[agapaws]

Chyba spróbuję zaproponował wspólny wyjazd z synem na kilka dni na Mazury. Nie
wiem tylko czy godzić sie na wspólny pokój z dwoma łóżkami czy na oddzielne pokoje?
Kurcze wydaje mi się, że żałuje swojego postępowania..... Wiem, że tamta Pani
nie pojawia sie ze dwa tygodnie i jakoś nie szuka kontaktu z nim a on codziennie
bywa u mnie i u syna. Chce i boję się ....

[magdmaz]

Kochana.
A ja radzę - spróbuj. Nawet nie dla was, dla dziecka. Bo skoro przeżyłaś
zawalenie sie świata raz, przeżyjesz, jeśli zawali się znowu, jesteśmy znacznie
mocniejsze, niż sie nam zdaje. A dziecku trzeba dać szansę na normalną,
biologiczną rodzinę - mówi to stara rozwódka z "historią porozwodową", w
szczęśliwym związku, matka dzieciom i macocha pasierbom. Ale mimo tego, ze MI
się ułożyło i tego, ze moje dzieci nie są w tym układzie nieszczęśliwe, to o
ileż prościej wyglądałoby ich życie, gdyby mogły żyć w "normalnej" rodzinie, z
biologicznymi rodzicami!
Dlatego dajcie sobie szansę. Powoli, nie spiesząc się. O tych pokojach zadecyduj
Ty, jeśli czujesz jakiś niesmak, niechęć - to weź dwa pokoje, jeśli możesz męża
traktować na luzie i po kumplowsku - może być jeden. Obserwujcie dziecko,
skupcie się na jego reakcjach, a z mężem - no cóż, badaj siebie, sprawdzaj, czy
jesteś w stanie sie z nim przyjaźnić, szanować go (na początek za cokolwiek -
może miłość do dziecka?). I nie ufaj zbyt szybko. On też musi dowiedzieć się, ze
odbudowa tego, co było, to proces długotrwały i kosztowny, wymagający wyrzeczeń.
Zapewniam Cię, ze on tego potrzebuje - jeśli przyjdzie mu wszystko zbyt łatwo,
to nie będzie miało odpowiedniej wartości.
Więc raczej dwa pokoje

Życzę powodzenia, dystansu i rozsądku.

[madziulec]

Czy rzeczywiscie trzeba wszystko poswiecac dla dziecka?
Czy to jest dobre podejscie?
Wczoraj uslyszalam fajna mysl, ze wybaczyc mozna, bo to ludzkie, zapomniec tez,
ale stajemy sie potem innymi ludzmi.
Czy ten inny czlowiek bedzie umial zyc z tym facetem?
Nie iwem.
A zyc obok.. Co za sens?

[alika77]

Zgadzam sie z madziulcem. Dac sobie szanse, dac szanse malzenstwu -
tak. Ale robic to tylko ze wzgledu na dziecko...? Ja glownie ze
wzgledu na dziecko wrocilam do exa i co? I okazuje sie, ze jednak
nie moge, ze jestem wlasnie juz innym czlowiekiem, ktory nie umie z
tym kims zyc. I jest duzo trudniej, mnie jest trudniej, znowu na
starcie i to gorszym niz poprzednio. Ale najbardziej zal mi malej,
bo tak to znala tate ze zdjec, nie tesknila, bo nie miala do kogo
tak naprawde, jak sie rozstalismy za pierwszym razem miala niecale 7
miesiecy, wiec go nie pamietala, a teraz ma skonczone 2 lata,
przyzwyczajona jest, kocha go i bedzie cierpiec, tesknic. I zaluje,
ze probowalam. Probowac warto, ale ja bym jednak postawila tu na
egoizm, zdrowy egoizm. Zastanow sie co Ty czujesz, czy widzisz
szanse na wlasne szczescie, czy to jest ten czlowiek z ktorym chcesz
byc przez reszte zycia. Bo dziecko po pierwsze kiedys odejdzie, a po
drugie z czasem podrosnie i bedzie czulo, ze rodzice sie nie
kochaja, ze sa razem tylko dla niego. A to na pewno nie jest
normalna rodzina, chociaz biologiczna.

[magdmaz]

Aaaaaaaaaaaaaa! Broń boże tylko ze względu na dziecko! dziecko jest dla mnie
argumentem, jesli nie można się zdecydować ani na tak, ani na nie., jak w
przypadku wahajacej się autorki wątku. Osobiście nie będę nigdy w życiu z ojcem
moich dzieci na odległość poniżej metra, chocby to miało im w karierze pomóc
albo dostać się do renomowanego gimnazjum No, ale ja nie mam wątpliwości.

[selavi2]

O! Milo Cie znow widziec! I to z dobrymi nowinami - prawda?
Wiesz co ja bym zrobila ?
Bym zaczela wszystko pomalu od nowa pod jednym zasadniczym warunkiem - terapia
malzenska. I to nie pare spotkan tylko pol roku, rok spotkan co tydzien.
Sama wiesz, ze OBOJE przyczyniliscie sie do tego, co sie stalo.
Wiec moim zdaniem dobrze by bylo, gdybyscie oboje popracowali nad swoja postawa
w roznych dziedzinach we wspolnym zyciu.
Bardzo polecam taka terapie, tylko dobrze by bylo u kogos poleconego.
Serdecznie Cie pozdrawiam i zycze zadowolenia ze swoich decyzji.

[notting_hill]

Tak jest, zgadzam się z selavi2, że niezbędna jest terapia. Tobie,
żebyś nie weszła w rolę uzależnionej od niego, wzmocniła własne
poczucie wartości, a jemu, żeby nie poleciał ponownie za jakąś
fatamorganą.
Swoją drogą, ja bym się spróbowała dowiedzieć od pana co takiego
sprawiło, że mu z tamtą panią "wychłódło" i na tej podstawie
spróbowałabym podjąć decyzję o ponownym daniu szansy bądź nie.
Koniecznie dojdź do przyczyn tej chęci jego powrotu.
I nie daj się omamić zapewnieniom, że przejrzał na oczy i zrozumiał
co stracił. Ale co konkretnie stracił? Bo jeśli chodzi o to, że Ty
lepiej organizowałaś dom, albo że przy Tobie czuł się bardziej
doceniony, albo (co gorsza) że przy Tobie nie musi się tak ciągle
starać, to te jego powody są czysto egoistyczne, imho. Nie byłabym
pewna czy warto się narażać na ponowne odrzucenie.
Z Twoich poprzednich postów wynikał wyidealizowany obraz silnego i
wiedzącego czego chce mężczyzny. Popatrz na niego teraz tak, żeby
zweryfikować ten wizerunek. Bo może on nie jest aż taki dojrzały jak
Ci się to zawsze wydawało.
A co z planami rozwodowymi? Czy doszło do jakiś formalnych kroków?
Bo może tu leży jakiś klucz? No,sorry, ale jakoś nie miałabym
zaufania i miałabym się na baczności.

W każdym razie, to Ty powinnaś poczuć (i dać jemu odczuć), że masz
wybór, że bez niego będzie Ci też dobrze, tak żeby miał świadomość,
że dajesz mu coś cennego, co może łatwo utracić. I że musi sprawić,
żebyś to Ty mu zechciała uwierzyć i zaufać. Inaczej nie będzie tego
cenił, taki lajf.
Swoją drogą nie zazdroszczę Ci dylematu. (Nie chcę tu użyć
sformułowania: a nie mówiłam, ale Ci to przepowiedziałam wtedy
wiosną ).
Napisz co postanowiłaś i jak wyszło.

[ulla65]

Czytałam Twoje wpisy z marca (?). Prawdę powiedziawszy, spodziewałam się takiego
obrotu sprawy, ale nie tak szybko.
Moim zdaniem, można spróbować odbudować związek. Jesteście dojrzałymi ludźmi,
wiele wiecie i wiele zrozumieliście dzięki tej historii, siebie chyba też lepiej
poznaliście. Pozwól mu bywać ze sobą i słuchaj tego, co mówi. Nie spiesz się,
ale bywaj z nim. Daj SOBIE czas, powinien to zrozumieć.

[dzul1]

Aga, powinnas sprobowac, ale nie przyjmuj go bezwarunkowo, daj sobie czas, idzcie na terapie. A jaka jest jego postawa, mowi cos o powrocie, chce rozmawiac, bije sie w piersi, czy tak powoli grunt sobie szykuje...?
Jak zakonczyl sie ten romans, czy to ta przecudnej urody pani go poslala na zielona trawke, czy sam cos zrozumial... Napisz wiecej. Pozdrawiam.

[madziulec]

A potem po roku znow czyta sie rozne opowiesci..
Ze wiara jakos nie wraca...

I to jest chyba najstraszniejesze ...

[tautolog]

madziulec napisała:

> A potem po roku znow czyta sie rozne opowiesci..
> Ze wiara jakos nie wraca...

Tak Cię czasami czytam Madziulec (podkreślam, czasami) i od razu
kołacze mi się motto Nałkowskiej "ludzie ludziom zgotowali ten los"
w wersji "kobiety kobietom zgotowały ten los" albo i to chyba
jeszcze gorsze "kobieta kobiecie wilkiem".
Może ten wątek nie jest sztandarowym przykładem dla zobrazowania
moich myśli, ale czy nie lepiej byłoby w stosunku do innej kobiety
tak bez jatki, konfrontacji, mniej pogardy a trochę zrozumienia.
Weź na ten przykład notting_hill, przeczytaj proszę chociaż dwa
razy, bo warto - tylko dwa razy.

Oczywiście, wiem, rozumiem: i kto to mówi, jak masz czelność et.
consortes.
Przypominam tylko, że tak bezinteresownie, ba z nieskrywaną
przyjemnością flekuję wyłącznie klinicznych idiotów i urodzonych
troglodytów.
Bynajmniej nie mam Cię za jednego z powyższych, ale to
pseudozrozumienie i pseudomiłość do innych kobiet.................

[madziulec]

Mniejw iecej rok temu zalozylam bez przekonania forum "Zdradzeni".
Z ciekawosci kiedys zapytalam o dalsze losy ludzi.
Pare osob zawierzylo jeszcze raz (pisze osob, gdyz problem zdrady nei dotyczy
jak wiadomo wylacznie kobiet ale tez i mezczyzn, obie plcie cierpia).

I po jakims znow czasie okazalao sie, ze praktycznie caly czas w glowie tych
osob tkwi zadra. Zadra, ktora nie pozwala zapomniec...
Wybaczyc moze tak,a le wlasnie nie zapomniec.
Czytalam notting_hill. Nie zmienia to mojego podejscia. Podejscia kobiety
wlasnie zdradzonej.

[notting_hill]

A, bo to łatwe nie jest. Bez przerobienia wszystkich problemów w
małżeństwie nie da się tak po prostu "zapomnieć". A i przerobienie
problemów nie gwarantuje szczęśliwości, może się zdarzyć, że potem
jednak ze związku nici, bo któraś ze stron jednak zrozumiała, że tak
nie chce... Myślę, że tu wiele jest możliwości.
Stąd naiwne jest przekonanie, że wystarczy żeby on wrócił na łono
rodziny,a ona mu wspaniałomyślnie "wybaczyła", a wszystko się ułoży
samo.
Wchodzenie w stare koleiny, sprzed zdrady nie załatwi raczej sprawy,
bo "przyczyna" tej zdrady pozostaje nierozwiązana. W końcu ludzie
się aż tak nie zmieniają, nawet po przejściach. Jeśli facet (w tym
wypadku) zapragnął jakiś ekscytacji, a w domu tego nie było, to jest
możliwe, że znowu zatęskni za czymś podobnym, nawet znając
konsekwencje. Tylko może następnym razem nie będzie taki otwarty, a
urządzi wszystko na boku, w tajemnicy. Przecież tak też bywa.
Potrzeba chyba większej świadomości, że bez mozolnej pracy obojga
partnerów i obopólnego rzeczywistego zaangażowania (z przechyleniem
szali na tego, który zdradził) lepiej od razu nie dać drugiej
szansy. No, ale nadzieja umiera ostatnia .
Sama jestem ciekawa co autorka wątku postanowi i jak dalej potoczą
się jej losy.

Nie weszłabym do tej rzeki...

[resia80]

Niestety raz już dałam się złapać, uwierzyłam... no i po paru
miesiącach był ponowny koniec tego "wspaniałego" związku... Trzeci
raz już nigdy tego nie zrobię, szkoda tylko, że drugi raz dałam
jakąkolwiek szansę na budowanie tego "czegoś"... No ale przynajmniej
mam czyste sumienie, że spróbowałam. I teraz już wiem.

Mówi się, że ludzie się nie zmianiają, że jeśli facet "coś" zrobił,
to prędzej czy później to się powtórzy.
Uważaj na czułe słowka i nie daj się im omamić.
Wiem, że ciężko, ale myśl realnie.

Pozdrawiam,
A.

[braktalentu]

Bałabym się budować zamki na piasku. Czy padły jakieś słowa,
deklaracje? Być może to co Ty traktujesz jako próbę powrotu, to
tylko próba ułożenia przyjacielskich stosunków z matką własnego
dziecka? Kwiaty dla kobiety nie są niczym niezwykłym. Szczególnie
jeżeli komuś zależy na dobrych relacjach. Wizyty u syna to wizyty u
SYNA, nie u Was. Ty tylko tam mieszkasz.
Bardzo bym chciała, żeby Wam się udało, żeby Wasz syn miał pełną
rodzinę i żebyś Ty donalazła w powtórnym związku z własnym mężem
siebie, nie tylko jako Kopciuszka, ale jako kobietę i człowieka.
Boję się tylko, że nadinterpretowujesz gesty swojego męża i, że
będzie Cię bardzo bolało jeżeli Jego intencje okażą się inne niż
sądzisz. Daj sobie czas. Przynajmniej do chwili, gdy sprawy nie
zostaną ubrane w słowa i konkretne propozycje (przecież potrafi to
zrobić). Jeżeli już musisz jechać na wspólne wakacje to osobne
pokoje. Po co się zadręczać, lub co gorsza znaleźć w niezręcznej
sytuacji.
Powodzenia-

[prezes_pan]

No prosze jak nieprzewidywalne są ludzkie losy... Jeszcze miesiąc
temu podobna sytuacja byłaby totalnym absurdem...

Chyba samoocena juz Ci wzrosła?

Ja bym dał mu kredyt zaufania. To nie jest notoryczny babiarz, tylko
facet któremu erotyczny wyskok przytrafił się raz, w dodatku po
wielu latach małżeństwa i długich miesiącach odstawienia od łoża.
Więc można wierzyć, że recydywy nie będzie.

Agapaws:-))

[to.ja.kas]

Bardzo dobrze.
Tylko wprost najlepiej zapytac o co męzowi chodzi.
jasne pytanie, jasna odpowiedz.
I teraz juz wiesz, ze nie wystarczy ślub by byc małżeństwem.
Daj sobie szansę byc nie tylko zoną a równiez kobietą przez duże "K".
Już wiesz, że mimo bólu umiesz zyć.
Wykorzystaj to by nie tylko zmienić swój związek, ale siebie.
Wszystko ewoluuje.
Powodzenia.
Trzymam kciuki.

Niezbyt często mi się to zdarza by myslec co tam u "obcych" forumek
słychac.
O Tobie myslałam często.
Trzymaj sie

[dzul1]

Aga, ja tez mysle o tobie, bo w kilku punktach mam podobna historie.
Jak dalej sie to potoczylo? Cemu zamilklas? Jestesmy zadni ciagu
dalszego!

[agapaws]

Witam przepraszam, ze nie pisałam trochę,ale nie miałam czasu lub sposobności.
Nie wiedziałam, że parę osób jest zainteresowana moim losem - dziekuje. A po
krótce - dałam mu szansę, wrócił w ostatnich dnia do domu i zamieszkał razem. Ja
z jednej strony zrozumiałem chyba co było źle - zaczełam dbać o siebie i
inwestować (kosmetyczka, wizażystka + seksulolog - mam obniżone pewne hormony)
On chce aby było tak jak kiedyś. Powiedział, że zrozumiał, że seks, zauroczenie,
to nie wszystko, ze mnie zawiódł i skrzywdził. Rozstał się z tamtą panią i nie z
tego powodu, że było im źle, ale że ze mną było mu lepiej.
Powoli zrozumiałam go po wielu długich rozmowach chyba łącznie ze trzy dni na
tym spędziliśmy z ostatnich 10 - ciu.
No i chyba rzeczywiście mnie kocha. Dba, dzwoni, kwiaty, kolacja, jakieś
prezenty. Czuje się super , jakbym na nowo sie zakochała. Po jego stronie widać
też, że jest mu bardzo dobrze
Wiem, że musze być rozsądna, że nie mogę ulegać kupowanym prezentom, błyskotkom
(ha ha z diamentami), lecz robi to wrażenie. NIe wiem czy mu wierzyć - chyba tak.
Na razie mam tylko dylemat z tym, czy mamy spać razem - śpi oddzielnie na
kanapie. Ostatnio zasugerował też wspólny wyjazd w październiku we dwoje gdzieś
w cieplejsze strony
Nie wiem czy się nie skusić ....

hmmm...

[ona_torun_38]

czytalam uwaznie wszystkie twoje posty.jestes totalna
egoistka.rozumiem ze mozesz miec kompleksy/jak kazdy/rozumiem ze
moglas miec obnizone libido..
maz wraca po nieudanej probie bycia szczesliwym.byl kochany/moze mu
sie zdawalo/on kochal.nie skrzywdzil cie emocjonalnie ani syna.o
matrialnej krzywdzie juz nie mowiac.zachowal sie z szacunkiem do was.
i co teraz?
ty go przyjmujesz majac nadzieje na znow stabilny spokojny zwiazek i
pelna rodzine.
piszesz o prezentach kwiatach zajeciu sie przez niego synkiem.
piszesz o poczatkach zajacia sie soba.
ty ty ty i ty.
kompletnie nie chcesz zajac sie nim.co ty moja droga zrobilas dla
niego??
och wiele..przyjelas separcaje przyjelas czesc nalezacego ci sie
majatku.przyjelas dbalosc o synka.
przyjmiesz i reszte prawda?
twoj maz bedzie nadal dbal o rodzine .bedzie kupowal kwiaty/trudne
to nie jest heheh/.bedzie proponowal wyjazdy.czasem moze cos extra
na prezent.
znow osiagniesz twoja STABILIZACJE.
czy ty potrafisz mu dac poza swoja domatorka ciekawoscia serialowa
odrobine zabiegan?czulosc?/nic tu libido nie ma do rzeczy/
moze bys przypomniala sobie jak to bylo na poczatku i poszalala dla
NIEGO?
tak tak powinnas dac mu cos wiecej poza dziekuje i chce jeszcze.
sex?sexem moze byc glaskanie ...kapiel razem..pocalunki..patrzenie w
oczy z ochota na cos...
sexem nie musi byc szalenstwo w aucie na klatce i w
lesie..ale....mogloby
zaskocz go moja leniwa kobieto.zaskocz go czymkolwiek.daj mu znak ze
jest WAZNY.
czasem kryzys i niewiernosc moze byc poczatkiem nowego.lepszego
zycia.
masz szanse zrobic to z NIM a kims nowym.
ty taka szanse masz.
egozmu nie da sie wyleczyc ale mozna starac sie go zmiejszyc.
tego nie tobie ale JEMU zycze
co zrobisz dalej by upiekszyc wasz zwiazek to juz twoja sprawa.
pozdrawiam
-nie-egoistka-

p.s.
smsy tez mozesz mu slac np.w przerwach lekcyjnych.

[aniazavonlea]

Zazdroscisz prawda? Jestes nie egoistka a nie ma takiego pana...a ona ma.
Zazdrosc tez jest bee...moze Aga ma coś innego czego nie mozna nazwac...

Jakoś nie egoistki wiecznie poswiecajace i cierpiace za miliony nie mają
wielkiego powodzenia.

[tautolog]

Bardzo ciekawy post onej z Torunia, przede wszystkim dlatego, że
taki długi choć napisany na wybrakowanej klawiaturze.
Poza tym stek bzdur i kompleksów.

ona_torun

[kicia031]

Widze, ze nic nie rozumiesz. On ja za to wlasnie kocha - ze ona mysli o sobie a
nie o nim. za to, sex jest rzadki, a zona woli seriale niz proponowane przez
niego wyrafinowane rozrywki. Bo musi o nia i jej zadowolenie zabiegac i je
zdobywac. Bo ta kobieta - moze nie tak wyjatkowo piekna, moze nie najbardziej
temperamnetna - udowodnila, ze potrafi zyc bez niego i ze nie bedzie o niego
zabiegac za wszelka cene - moze to jedyna kobieta w jego zyciu, o ktora musi
walczyc, ktorej ma za malo zamiast za duzo.

Agapaws, powinnysmy sie wszystkie uczyc od ciebie.

[jowita771]

Czekałam na taki post od Ciebie. Jak opisywałaś tamtą panią, to była tak
idealna, że zastanawiałam się, gdzie jest rysa. Nie ma ludzi idealnych. Myślę,
że Twój mąż się rozczarował piękną panią, bo pani taka ładna jest tylko z wierzchu.

[madziulec]

A moze to nie panu mezowi sie znudzilo tylko pani?
A pani moglo znudzic sie wiele.. Dzieci na przyklad i facet, ktory ma
zobowiazania wlasnie w postaci dzieci.

Facet teraz wali w skruche w typowy sp[osob - kwiatki, diamenciki, wycieczki.
I udaje, ze jest ok, ze mu cudownie i jaka ma wspaniala zone.

Zona cala w skowrnokach i jest cacy.
Sa jednak dwa wyjscia.
Albo pan sie teraz bedzie kamuflowac i niedlugo bedzie nastepna albo pan
niedlugo znow sie znudzi zonka, ktora nadal mu nie pasuje, bo zona sie nie
zmienila. Zauwazyla to jedna z forumowiczek (ze jest nastawiona na "ja").

Tak wiec obserwujemy dalej. Pewnie niedlugo znow posluchamy co to Aga dostaje...
Hmmm.. Sprzedajnosc za spokoj? Tez to rozumiem.

[jogo2]

Aga,
Jak to miło, że tak wyszło. Miło, że napisałaś. Oby nas wszystkich jakiś happy
end spotkał, Ty w każdym razie na swój zasłużyłaś. Bardzo.
Pozdrawiam,

[madziulec]

Ty tu widzisz happy end???

Hmmm..
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=571&w=75210692&a=75210692
... bardzo happy end.
Facetowi sie skonczylo tam to na chwilke wrocil do domq, a ze zonke jakos
przeprosic trzeba. Ze lasa na kase, bo lasa, bo to widac, to jej pare kwiatkow
kupi, wycieczke w cieple kraje i juz ma spokoj

Rany, jakie te baby sa latwowierne...

ja miałam podobnie:)

[kalpa]

Aga, mialam podobnie. I tez nagle romans M., ktoremu odbiło na punkcie pewnej
pani z wzajemnoscia. Romas aż dymiło, ja zdychalam z rozpaczy, nuzalam sie w
niskiej samoocenie. pewnie Ci gdzies w poprzednich postach o tym wspomniałam.
Po 4 m-cach w czasie rozmowy o rozwodzie- z mojej inicjatywy- odkrylismy, że
jednak tego nie chcemy, że ciagle cos jeszcze nas łaczy. Wtedy nie mielismy
dzieci. Bardzo, bardzo powoli zaczelismy znów sie spotykac, spedzac czas razem,
po kilku m-cach zamieszkalismy znów razem. Rok poxniej zdecydowalismy się na
dziecko.
Powiem szczerze- ja nie potraktowalam zdrady jako czegos, co jest najgorszą
rzeczą w życiu. Bo.... oboje się z tego czegoś nauczylismy, tamta dziewczyma
chyba tez. Spotkałam się z nią jakis czas póxniej, nawet mnie przeprosila w
jakis sposób. A ja zamknełam temat po pewnym czasie, bo był obgadany,
przetrawiony i wygasł. Nie miałam juz zadry w sercu, po prostu wspomnienie
wyblaklo, przestalo bolec, M. tez zamknął za tym drzwi.
Ale Aga, to, co było trudne pomiędzy nami, nadal pozostało i kolejne lata
uświadamiały mi, że romans byl konsekwencją, a nie przyczyną. jestem z M. juz 15
lat, mamy dwóch synków. Kochamy się, ale to nie jest latwa milośc, łatwy
związek. Kilka m-cy temu mieliśmy etap "rozwodowy". Kolejny, wcale nie dlatego,
że ktos się pojawił. Doszlismy do kolejny warstwy emocji, uczuć. I nie jest
latwo, ale nie żałuje. Czy będziemy zawsze razem- nie wiem, M. też nie, bo
jesteśmy z innej gliny i czasem trudno ze sobą wytrzymać. Ale szanuje go bardzo
jako partnera i męża, bo tyle, co z nim przeszłam, to wielka szkoła i na pewno
jestem o wiele bogatsza i madrzejsza. I bardziej gotowa na dojrzały związek. Nie
potrzebuje juz faceta, żeby pokazac sobie, że jestem kobieta. Nie musze już
uciekać w romans, żeby umilic sobie nieudane malzeństwo.
Z perspektywy czasu mówie szczerze, że nie żałuje, ze się zeszliśmy.
Życzę Ci powodzenia i pomyslności.
Aga, droga przed Toba i droga za tobą. Nie kieruj sie zdaniem innych, opinia,
tylko swoim sercem i intuicja. nawet jak nie wyjdzie, to nie bedziesz zalowac. A
takie wstrzasy, często przynoszą wyzwolenie z iluzji, z wlasnego zapętlenia.
Chocby to, że stalaś się bardziej świadoma siebie, zobaczylaś swój brak wiary w
siebie- weszłaś na nową droge w strone samej siebie. To cenne. Może własnie za
to warto w sercu powiedzieć "dziękuję" i iść dalej?
Pomyslności Aga!

[maminka-2]

jeśli twoja historia jest prawdziwa (zastanawiające są te przerażające u
rzekomej nauczycielki błedy ortograficzne) to napiszę ci jak kto,ś wcześniej:
jesteś biedną żoną bogatego faceta i twoja decyzja z tego wynika.
aruba zamiast jelitkowa. a honor do kieszeni.
bynajmniej cię nie oceniam, bo cię nie znam, ale głeboko wątpię czy kochasz tego
dupka))

[maminka-2]

aha i radziłabym jednak na spokojnie przemyśleć motywy jego powrotu. kochał
tamtą jak nastolatek, miał z nią żenić i nagle go oświeciło, że woli niekochaną
ciebie???

tak naprawdę to (o ile nie jesteś trollem) to sądzę, że pogodziłas się z faktem,
że będzie na boku bzykał inne baby, a tutaj po prostu konfabujujesz. sorry.

[maminka-2]

aaa, jak na nie_tak_dużą ilośc postómna tym forum to zastanawiająco często
używasz męskich końcówek)))

[aniazavonlea]

Wiesz że coś w tym jest? Trochę to może wyglądaś jak historyjka o kopciuszku dla
ubogich mam, zakończona happy endem...może zmyslona przez jakiegoś faceta...
Coż net ma to do siebie ze nawet nie można sprawdzic czy ktoś się nie bawi w
kobietę i nie bawi się nami...

[kalpa]

A ja jakoś wierzę, że to historia z życia )
Bo tak bywa. I wcale nie rzadko)
Nie trzeba od razu podejrzewac wszystkiego o trolizm)
Aga, trzym sie, mam nadzieje, że sobie poradzisz

[jogo2]

Wiesz, mi się jakoś rażące błędy w oczy nie rzuciły, mogłabyś podać jakieś
konkretne przykłady? Tych błędów ortograficznych i używania męskich końcówek?

Notabene, "bzykanie na boku" to nie jest najbardziej eleganckie określenie, tę
myśl można wyrazić inaczej i użycie takiego wyrażenia to nie najlepiej świadczy
właśnie o tobie, a nie o trollu(trollach).

[nioma]

wyglada na to, ze pani go pogonila, dlatego wrocil do zony, bo po
prostu nie mial dokad. potrzebny mu jest ktos kto zadba o dom,
sprawy codzienne itd.
moim skromnym zdaniem to wszystko za szybko sie toczy: rozstanie z
zona, rozstanie z kochanka, powrot do domu.
Facet wyglada na niestalego.
Ja bym mu nie ufala, wielce prawdopodobne jest, ze za chwile zacznie
kolejny romans.

[sliwka-wegierka]

Ja zaufałam, uwierzyłam i ... bardzo się zawiodłam. Oczywiście były zapewnienia,
że mnie kocha, że się pomylił, że wie co stracił. Były kwiaty, całe stosy
kwiatów, maślane oczy, obiecanki - cacanki... Po 2 latach już mu się odwidziało,
ale w międzyczasie zaszłam w ciążę. I co? Zostałam sama z dzieckiem.
Już nie umiałbym być z kimś, kto sam nie wie czego chce i co daje mu szczęście,
a swoje i innych życie podporządkowuje swoim kaprysom i chwilowym zachciankom.
Życzę właściwych wyborów.

[prezes_pan]

Każdemu może się odwidzieć, niestety... Temu Panu zdarzyło się to
raz, po wielu latach małżeństwa i po wielu tygodniach odstawienia od
łoża. Więc to nie jest chyba tak, że on folguje wyłącznie "kaprysom
i chwilowym zachciankom". Drażnią mnie niektóre posty zarzucające
autorce przy powrocie do Niego wyłącznie interesowność materialną...
takie sączenie babskiego jadu, jak sądzę