jak przezyc NIANIE????????:(((((((((

[loulla]

dziewczyny wyc mi się chce bo własnie testuje nianie i jest to 5 dzien i
nikola zupelnie nie moze sie przestawic, sa momenty gdzie sie zabawi ale jak
jej sie znudzi to placze strasznie ze musze wkraczac do akcji bo boje sie
zeby znow sie nie zaniosla do bezdechu, jest to dla mnie koszmar jak jestem w
drugim pokoju i slysze jak ona bidulka sie domaga i zali zebym z nia byla,
poradzcie co robic za 3 tyg. wracam do pracy i mala zostanie sama z niania a
ja ........... zupelnie nie wiem jak to przezyje, staram sie nastawiac
optymistycznie ale kiedy slysze ten rozżalony płacz to z trudem sie
powstrzymuje żeby nie wyć razem z nią (((((((((((((((

[franula]

wyjdź na ścile okreslony czas
żebyś nie mogla wkroczyć do akcji
niania musi sobie umieć poradzić

[alpepe]

a nianię nauczyć dmuchać w twarz, na wypadek, gdyby dziecko z histerii zsiniało.

[ade1]

moim zdaniem powinnas w tym czasie wyjsc z domu. kazde dziecko na poczatku
placze i to jest zupelnie normalne gdyby za toba nie plakalo oznaczaloby ze
jestes jakas nienormalna matka. to rzecz naturalna i pewnie po kilku dniach
przejdzie pomysl sobie ze wiekszosc z dzieci zostaja w zlobku czy z
opiekunkami. jeszcze nie jeden stres bedzie czekal na ciebie i twoje
dziecko.musicie sobie z tym radzic

[jvsta76]

Wiem co przezywasz ja od poniedziałku wracam do pracy i odrazu wyjazd daleko na
szkolenie. Niania mnie zrobiła bo miałyśmy juz tydzien sie testować a
przychodzi dopiero jutro, wiec wyobraz sobie w jakim jestem stanie. Mały tez ma
bezdech a do tego jest strasznym rzepem oczywiscie w stosunku do mamusi jest
dobrze jak jestem w jego zasiegu,czuję ze będzie ciężko.Zycie to ciagłe wybory
wiec trzeba bedzie to przetrwc. Powodzenia

[kura17]

ade1 napisała:

> kazde dziecko na poczatku
> placze i to jest zupelnie normalne gdyby za toba nie plakalo oznaczaloby ze
> jestes jakas nienormalna matka.

no to ja jestem taka nienormalna matka...
... kurczak chodzi do zlobka odkad skonczyl 10 miesiecy i ANI RAZU nie plakal,
gdy go tam zostawialam!!! nie placze tez na ogol w ciagu dnia w zlobku, ma
swietny humor. oczywiscie czasem sie placz zdarzy, np dzis, gdy upadl na podloge...

to jak, nienormalna matka jestem?...

``````````````````
kurczak: 03.03.05

[maretina]

franula napisała:

> wyjdź na ścile okreslony czas
> żebyś nie mogla wkroczyć do akcji
> niania musi sobie umieć poradzić
>
a dziecko spokojniejse, jak mamy nie ma w poblizu.

[niebieskadziewczyna]

Pracowalam jako niania przez dwa lata w USA. Uwierz mi, kazde dziecko, gdy wie,
ze mama jest w drugim pokoju, nie chce byc z niania, tylko z mama. To czywiste.
Natomiast gdy rodzice znikna z pola widzenia, dziecko jest wesole i bawi sie z
niania jak z najlepsza towrzyszka zabaw.
Pracowalam kiedys u rodziny, w ktorej ktorej ojciec pracowal z domu. Mial w
domu swoja mala office i tam pracowal. Dzieci wiecznie lataly do taty i jka cos
im sie stalo to plakaly ze chca zeby tata im pomogl. Ale gdy bylismy gdzies
sami, zabieralam ich np na basen, nigdy sie nie skarzyli i wrecz mieli swietna
zabawe ze mna. Po jakims czasie nawet jak bylismy w domu, to dzieciaki nie
wolaly juz ojca

[czarna98766]

Kolezanki maja racje - musisz po prostu wyjsc z domu. Ja wrocilam do pracy
miesiac temu. Niania zaczela przychodzic do nas tydzien wczesniej i juz
pierwszego dnia zostawilam Maluszka z nia samego (moj maz sie przerazil, jak
zadzwonilam, ze jestem na zakupach). Niania musiala sobie jakos poradzic a Maly
ja zaakceptowac, bo tylko ona byla w polu widzenia.
Na dzien dzisiejszy moge powiedziec, ze Maly nianie uwielbia-na moj widok nie
reaguje tak, jak na jej ale to mnie cieszy, bo wiem, ze to znaczy, ze jest Mu z
nia dobrze.
Zycze powodzenia i wytrwalosci. Nie jest to latwe ale musisz dac rade.
Jak masz jakies pytania, to pisz na mail gazetowy.
Powodzenia

[aaasta]

Zgadzam się, że powinnaś wychodzić.
I jeżeli to robisz - nie wychodź po kryjomu. Pomachaj maluszkowi ręką, powiedz
papa, gdzie idziesz i o której lub za ile wrócisz i że teraz zostanie z np.
Kasią (nie wiem jak na imię ma niania).
Tak naprawdę niewiadomo ile dziecko z tego rozumie, ale w ten sposób okazujesz
mu szacunek.
Moja córeczka ma 7 miesięcy.Z nianią jest od 5 miesiąca.
Na początku nie wiedziała co się dzieje (kiedy machałam i wychodziłam) i
patrzyła za mną a po jakimś czasie kiedy tylko powiedziałam papa (a mówiłam to
tylko kiedy wychodziłam) sekundę po tym odwracała się i wracała do zabawy lub
patrzyła na nianię - tak jakby rozumiała ten gest migowy, że na jakiś czas
znikam, ale wrócę na pewno.
Nawet jeżeli opuszczasz dom na 15 minut. To samo robił mój partner i oczywiście
niania jak wychodziła.

Tydzień temu nieporadnie zaczęła zaciskać i otwierać dłoń i sapać czasem papa.
Czasem tylko zaciska i otwiera dłon i przygląda się jej - ale mam wrażenie, że
wie o co chodzi.

Ważne jest to, aby uczyć maluszka samodzielności - gdzie z jednej strony jest
pewien, że może na Ciebie liczyć a z drugiej, uczy się funkcjonować w
otoczeniu.
No i oczywiście niania - obserwuj córeczkę - sama zobaczysz, czy czuje się z
nią dobrze. Tylko nie przesadzaj i nie rozczulaj się.
Na pewno sama czujesz się lepiej, jeżeli nikt się nad TObą nie rozczula, tylko
traktuje Cię z szacunkiem - córeczka na pewno też.

powodzenia,

[hanka13]

Witaj,
a ja poradze ci odwrotnie- nie wychodz z domu i nie zostawiaj niani z Twoim
maluszkiem, zeby sobie "poradzila". Moim zdaniem, to nie niania ma sobie
poradzic, tylko dziecko - ze swoimi emocjami, z byciem bez mamy...
Ja siedzialam w domu z synkiem 10 m-cy, do rodziny daleko, znajomi zapracowani,
w sasiedztwie zadnych niemal dzieci, maz z pracy wracal ok. 19- wiec serio
przyzwyczajony byl tylko do bycia ze mna! Balam sie dnia powrotu do pracy
okropnie, wyobrazajac sobie sceny placzu itd...wobec czego zrobilam tak: na 4
tyg przed moim powrotem do pracy zaczela przychodzic niania. Pierwszy tydzien -
na 1-2 godziny dziennie, i z synkiem bawilysmy sie RAZEM. Kubus zaczal sie do
niej przyzwyczajac i akceptowac ja, ja nie wychodzilam z domu, a kiedy
wychodzilam np do kuchni aby gotowac obiad, i synek raczkowal za mna, nie
protestowalam, nie kazalam niani go zabierac i sobie "radzic", tylko bralam na
rece, przytulalam, i po chwili razem szlismy z niania do "pokoju zabawkowego",
gdzie siadalysmy z synkeim na dywanie i bawilysmy sie chwile, az znowu zajmowal
sie zabawa...itd. W drugim tygodniu niania przychodzila na troche dluzej - ok. 3
godz., i pod koniec tego drugiego tygodnia zaczelam zostawiac synka z nainia -
ale w trakcie spaceru, w parku, najpierw na kwadrans, potem nieco dluzej;
kontynuowalysmy to w trzecim tygodniu, kiedy to niania przychodzila, bawila sie
z Kuba ok. godzinki, czasem bawilysmy sie razem (kiedy Kubus mnie "wolal"), a
potem wychodzila juz sama z synkeim na spacer i wracala po ok. 2 godz. W
ostatnim tygodniu przychodzila zaraz rano po obudzeniu synka, bawila sie z nim,
przebierala go, karmila, ja w tym czasie porzadkowalam dom, gotowalam itp, kiedy
synek "zglaszal potrzebe" mamy, to przytulalam go, siadlam przy nim na pare
minut itp, ale generalnie niania juz caly czas lacznie ze spacerem i potem
kladzeniem spac zajmowala sie synkiem- w trakcie ich pobytu na spacerze ja
wychodzilam z domu, wiec po powrocie Kubus byl tylko z niania i przy niej
zasypial, a ja wracalam przed jego obudzeniem. I tak bardzo gladko, niemal
bezproblemowo i bezstresowo wprowadzilam nianie w zycie mojego Kubusia. Synek
polubil ja i zaakceptowal zanim nastapilo skojarzenie "jak jest niania, to mama
zaraz sobie pojdzie". dzieki temu wychodze do pracy bez stresu, bo Synek bardzo
ja lubi, nie ma scen placzu i histerii. Owszem, kiedy wracam, cieszy sie bardzo,
niania idzie zaraz "w odstawke", a synek "przysysa" sie do mnie - nawet do
lazienki nie moge isc sama bo wtedy jest placz....ale rano z niania zostaje bez
problemu.
I nie radzilabym Ci przyzwyczajania dziecka do niani metoda "jak wyjde z domu,
to nianai musi sobie poradzic" - bo po co? Piszesz, ze do pracy wracasz za 3
tygodnie, nie lepiej wiec zainwestowac ten czas w powolny proces wejscia
opiekunki w zycie Twojego dziecka? Wydaje mi sie, ze warto
sprobowac....siedzenie w drugim pokoju i sluchanie jak maluszek placze to
niezbyt sensowana droga do przekonania go, ze bycie z niania tez jest OK....
Sprobuj I nie lam sie, bedzie dobrze! Owszem, czesto szkoda mi zostawiac synka
rano i isc do pracy, ale z drugiej stony- wyboru nie mam, pracowac po pierwsze
musze (dla pieniedzy), a po drugie chce (bo lubie). Jak powtarza moja
przyjaciolka, lepiej by moj synek mial wieczorem mame zadowolona i chetna do
zabawy, niz przez caly dzien nerwowa i zrzedzaca jedze...
Trzymam kciuki!
hanka

[bomba001]

oczywiście, że trzeba wyjść! dzieckodobrze wie, że jesteś w domu. poza tym
musisz wreszcie zaufać niani. idx do kina.ja tak zrobiła, a jak wróciłam, to
wszystko było ok. a film tez dobry)

[majatusia]

Byłam nianią przez 5 lat. Teraz spodziewam się swojego maleństwa I potwierdzam
to co pisały poprzedniczki...dzieci zupełnie inaczej zachowują się kiedy mama
jest obok i kiedy jej nie ma. Bardzo ważne jest to by mama była jak dziecko
zawiera znajomość z nianią. Jednak jak spostrzeższ że mały/mała zaakceptował
nianię a niania potrafi się nim zająć i "dogadać" się z nim to kolejnym krokiem
musi być wyjście z domu.
Dzieci to małe spryciaże....zawsze wiedzą "co lepsze" jeśli jest pod ręką
lepsza "pocieszycielka" to po co zadowalać sie gorszą? Takie maleństwo zawsze
wybierze mamę nie nianie (później sie to może zmienić o ile niania na prawdę
jest odbra )
I jeszcze jedno ... tu nie chodzi o to by niania "dała sobie radę" z utuleniem
płaczu ... to Twoje dziecko musi się nauczyć że na kłopoty nie tylko mama.
Wyjdz z domu... ale tak sobie zaplanuj czas żeby w czasie "alarmu" niani iz
dziecko płacze i nie daje rady go uspokoić mogła szybko pojawić sie z powrotem.
Ja jak zaczynałam pracę to mama "mojego dziecka" za pierwszym razem wyszła na 2
godziny .... do sąsiadki (ubierając sie w pełny rynsztunek - kozaki, płaszcz,
czapka)i siedziała prawie z uchem przy przylegającej do ich mieszkania ścianie -
do czego przyznała mi sie chyba dopiero po roku . To ją uspokoiło iż małej
nie jest ze mną źle bo nawet jak zapłakała to tylko na chwilkę.