Jak Wy dajecie sobie radę z domem...

[mika2024]

...jak mąż pracuje a wy same w domku i z dzieckiem? Ja już nie mam siły, co dzień to samo, sprzątanie, gotowanie, zero czasu dla siebie, mąż wraca póżno, owszem zajmie się trochę synkiem (7mc), ale ile nam tego dnia zostaje dla siebie jak wraco po 20... A zauważyłam że i przestaje mnie przytulac, mówić miłe słowa itd. a wszystko jest przelewane na synka... czasem już nie mam siły wstać z łózka Co mam robić żeby to zmienić?

[mlodziutka11]

My sobie nie radzimy... Po prostu olałam wszystko, Jemy kanapki bo upał,
Porządek... a co to jest. Co z tego,że poodkurzam jak zaraz w pośpiechu
pałaszując biszkopta nakruszę. A mąż, może spróbuj mu coś podpowiedzieć. Ja
mówię wq prost, że czuję się niekochana i kilka dni jest oki.

[mmala6]

calkiem dobrze, tylko moj maz nie wraca o 20 tej ale ok 17tej.Rowny podzial
obowiazkow, duze sprzatanie raz w tygodniu w weekend.Codziennie tylko
zamiatamy,nastawiamy zmywarke czy pranie.Wszystko wymiennie (ja tez
pracuje).Jak nie pracowalam, to mniejsze sprzatanie i gotowanie robilam przy
asyscie Mateusza badz jak spal.

[lilyfee]

Jakos mi sie udaje. Wstaje wczesnie i od rana zasuwam,jak corcia sie
zdrzemnie,to mam troche czasu dla siebie. Zreszta mojego meza nie obchodzi,ze
mala krzyczala caly dzien, ma byc wszystko tip-top i juz.

[mmala6]

hmmm....fajny maz...

[mathiola]

moj wychodzi rano, wraca w nocy, ja mam synka 4 lata i blizniaki 8 tyg.,
pracuje w domu a jesli chodzi o prowadzenie domu... robie co naprawde musze.
Prasowanie np. od wczoraj - polowe mam uprasowana

[mika2024]

Jedno pocieszenie- nie jestem sama...jedno wiem na pewno- duuużżżo cierpliwości...bez tego ani rusz, ale przyznam że na początku miałam jej więcej, teraz szybko się denerwuje o byle co. Staram sie by obiad był codzień, ale chyba i z tego zrezygnuje, nie mam kiedy siąść na tyłku
A jak z wyglądem Waszym, jak mąż na nie reaguje, są jakieś uwagi, macie czas by coś przy sobie zrobić...

[lilyfee]

Bardzo o siebie dbam,robie to dla siebie,bo mojego meza przestalo obchodzic jak
wygladam. Obiadki sa codziennie,sniadanka i kolacyjki tez. Wszystko
posprzatane,nawet okruszka nie widac, poprane,wyprasowane,i jeszcze naturalnie
musze znalezc czas na zabawe z corcia. Lubie takze poczytac ciekawa ksiazke.
Staram sie nie zglupiec po prostu,bo przez mojego meza mogloby sie tak
stac.Nauczylam sie jakos organizowac czas,aby na wszystko starczylo. A i tak
cigle slysze krytyke.

[babie_lato1]

Jestem w szoku... Podziwiam... U mnie wszystko dokładnie na odwrót! Tyle że
czytam - ale podczas karmienia, mały je non-stop, domem zajmuje się mąż, gotuje
mama, sprzątamy tylko jak ktoś ma do nas przyjść i też nie do końca... Jak mama
nie ugotuje obiadu, to go nie ma. Wyglądam beznadziejnie, że zaczyna już mi to
przeszkadzać, ale tak przytyłam po ciąży, że nawet nie mam przyzwoitych ciuchów
(w nic się nie mieszczę) i chodzę w takich "tymczasowych" - biorę na
przeczekanie.

[arctica1]

nie radze sobie i już zaczynam sie do tego stanu przyzwyczajać. Mam dom o
powierzchni 190m do tego duży ogródek, mąż pracuje ja również. Czasem marzę o
tym zeby mieć małe trzypokojowe mieszkanko ale za to czyste i zadbane. wracam z
pracy 0 16:30 zajmuję sie synkiem o 18 przychodzi mąż to wtedy mogę coś
przygotować do jedzenia, o 20:30 jak młody zaśnie to wtedy mam czas zeby coś
zrobić w domu pranie prasowanie itp. Czas dla siebie ? może kiedyś.....

[blesa1]

Nie sprzątam. Nie prasuję. Nie gotuję (bo upał). Pierze pralka, wiesza mąż.
Zmywa zmywarka. Zajmuję się Dzieckiem całymi dniami. Mąż na moją prośbę zjada
obiad w pracy, a jak nawet uda mi sie coś ugotować to bierze sobie z domu
następnego dnia gotowy obiadek i nie musi kupować. Na szczęście każe mi to
olewać. Ostatnio wyrwał mi z rąk odkurzacz. Myślałam że sam chce odkurzyć. Ale
nie - wrzucił go do garderoby i powiedział że jest na to za gorąco i nie
będziemy niewolnikami we własnym domu. A jak komuś się nie podoba to wara. Ja
mam trochę hopla na punkcie czystości, ale powoli zaczynam przyznawać mu rację.
Jakoś tak wolniej ten dzień mi zlatuje, więcej czasu mam dla Dziecka i mogę
sobie poczytać forum albo aktualności na necie, nie wspomnę o tym że i sama
troszkę ładniej wyglądam. Zostałam już niemal wyklęta przez co poniektórych z
rodziny (mających obsesję na punkcie sterylności) ale mam to gdzieś. Nauczyłam
się tego i nie żałuję. Muszę się jeszcze trochę podszkolić w odbijaniu piłki na
przykre docinki. Ale wyrobię się niedługo i w tym. Cięty jęzor mam.

[mika2024]

Kurcze, nie jest za wesoło, a pomaga Wam ktoś, np. mama, teściowa itd. Ja mieszkam z rodzicami to sobie wyobrażdzie(czemu pierzesz dwa razy na dzień, czemu to, tamto itp.) ja jakoś nie umiem sobie dać na luz i nie myśleć że to jest nie zrobione, a mąż nie zawsze to rozumie...może lepiej iśc do pracy?

[szeszka]

Nie radzimy sobie.... wezwalam na pomoc mame na zmiane z tesciowa. Mezczyzni
nawet jak rozumieja, to w pomocach domowych sredni z nich pozytek. Podziwiam
Cie, ze sobie radzisz sama - dla mnie to nieosiagalne bohaterstwo.

[asia.asz]

narazie jest tesciowa, a jak wyjedzie to bedziemy musieli sobie radzic.
oboje pracujemy, ale mamy pewien plan:
sobota - pranie (pralka), sprzatanie generalne, zakupy (targ, supermarket)
niedziela- odpoczynek, prawdopodobnie gotowanie na caly tydzien (miesko w sloiki)
pozostale dni - praca, a w domu tylko to co najwazniejsze, czas dla dziecka, a jak zasnie to pranie reczne i ogolne ogarniecie domku
sprawdza sie, a nawet jak cos sie nie zrobi, to swiat sie nie zawali

[ania2425]

sek w tym ze tez sobie nie radzimy ) u mnie sytuacja jest odwrotna - to ja
pracuje a maz na arzie siedzi w domu z dzieckiem (taka sytuacja na rynku
pracy). a kiedy wracam do domu po 10 godzinach co zastaje?? to talny chaos!! i
zamaiast spedzac reszte dnia z moim ukochanym dzieckiem musze
najpierw "odgruzowac" dom. tez bywam wkurzona, zmeczona i mam dosc tego
balaganu ktory na stale zagoscil w naszym domu. ale co zrobic? taka juz chyba
nasza rola zeby pewne rzeczy dzwigac na wlasnych, i tylko wlasnych barkach )
wiec glowa do gory - postaraj sie ustalic sobie dosc dokladnie harmonogram dnia
i sprobuj sie go trzymac. chociaz wiem przy malym dziecku to b.trudne. ale
pamietaj nie jestes sama z takim problemem ) pozdr ania

[lucerka]

Syn ma 6 m-cy a ja nie mam zadnych problemow rozkladem dnia i ciezko mi sobie
wyobrazic, ze mozna je miec. Moze dziewczyny napiszecie jak, krok po kroku,
wyglada Wasz rozklad i co jest slabym punktem?
Zauwazylam tez, ze piszecie o dzieciach starszych...moze wiec wszystko jeszcze
przede mna????

[lejla7]

Hejka dołanczam sie do postu lucerki moj maly ma skonczone 5 m-c i jakos na
wszystko mam czas Maz idzie do pracy na 7.30 i my spokojnie z miłoszkiem
zaczynamy dzien Jak robie obiad to maly towarzyszy mi w kuchni lezy w wozku
i sobie 'gadamy" biore go do tego pokoju w ktorym cos robie tez kładłam go na
mate na podłodze teraz opanował sztuke pełzania do perfekcji wiec jak ide np
wstawic pranie to wkladam go do kojca I jeszcze jedno jak maly spi w dzien to
ja wtedy odpoczywam czytam ksiazke pije kawe itp bo przeciez mi tez sie cos
nalezy mam jeszcze troche ułatwiona sprawe bo maz wraca z pracy o 15.30 i mam
przytek z niego do mometu az właczy komputer))

[gosika78]

Ja nie mam zbytnio problemów, może faktycznie jak córka będzie starsza, to się zacznie... Na razie ma 9 tygodni, zazwyczaj jest grzeczna i śpi ładnie w dzień, więc ja mam czas na zrobienie jedzenia (robię duuużo tak, że przez 3 dni jemy), ogarnięcie powierzchowne (duże sprzątanie w weekend we dwójkę) no i spokojnie mogę sobie chwilkę poczytać, czy w necie posiedzieć. Męczy mnie jedynie monotonia, ale z czasem myślę, że będzie lepiej. Pozdr

[julia_gr]

No właśnie.... gdyby mi ktoś powiedział rok temu, kiedy byłam jeszcze w ciąży,
że coś takiego mi się przytrafi i w dodatku dam sobie z tym radę chyba bym go
wyśmiała. Otóż, w tym roku dokładnie w lutym, będąc w domu z malutkim dzieckiem
(Julka miała wtedy 5 mies.)musiałam się wszystkiwgo nauczyc i dawac sobie ze
wszystkim radę (a to wszystko dzięki mojej "kochanej babuni" - babcia mojego
męża).Długo by o tym opowiadac- bo to bardzo długa historia. Mieszkam właśnie
z "babcią" i mężem.
I wyobraźcie sobie drogie mamy...... dzięki temu że moja babcia dostała
strasznych "much w nosie"- musiałam się nauczyc gotowac, palic w piecu
(mieszkamy na na wsi i dom opala się węglem), dawac psu jeśc, nie mówiąc o
gotowaniu, prasowaniu, praniu, sprzątaniu. Dobrze, że pomagała mi trochę moja
mama (popilnowała dziecka, gdy ja w tym czasie mogłam "odpoczywac"). Do dnia
dzisiejszego nie mogę jej tego wybaczyc, mimo że mieszkamy w jednym domu. W
skrócie powiem, że przez te prawie pół roku unikałyśmy się wzajemnie.
Koszmar!!!! ale to tylko i wyłącznie jej wina...i jak ja mam jej teraz wybaczyc
coś takiego....Julka miała zaledwie 5 mies.....ale kochająca babcia... prawda?
a teraz mało jej na głowę nie wejdzie. Ach szkoda gadac. I widzicie można sobie
ze wszystkim poradzic... ja się o tym przekonałam na własnej skórze.

[matea4]

A ja sobie radzę. Mój mąż wychodzi o 5 rano i wraca pomiędzy 19 a 21. Jestem
cały dzień sama z dwójką dzieci. Wstaję koło 6 rano. Na zakupy (większe)chodzę
2 razy w tygodniu, piorę codzinnie dwie pralki, zmywam ręcznie 100 razy
dziennie Codziennie jest obiad, posprzątane - o ile mozna mówić o posprzątaniu
przy 7latku i 16 miesięczniaku, no i oczywiście wychodzimy na dwór 2 razy
dziennie W ciągu roku szkolnego pomagam w odrabianiu lekcji strszemu synowi.W
sobotę robię generalne porządki tez sama bo mąż w pracy.Grunt to organizacja.
Jak miałam jedno dziecko szczególnie gdy był niemowlakiem zawsze był bajzel.
W tym roku mam zamiar iść na studia z zrobić prawko.
Pozdrawiam

[anulaaa]

nie wiem co ci doradzić bo..sama nie mam z tymproblemu
mąż pracuje od 10-18 więc praktycznie jestem cały dzień sama
wstaję koło 9,pię herbatkę i jem śniadanie,wyprawiam męża do pracy i karmię mała
potem idę z nią na spacer i robie mniejsze zakupy(raz w mcu większe)
po powrocie karmię mała i jak się bawi sprzątam itp(pranie,gotowanie i reszta)
jak mała zasypia po obiadku to mam chwilę(1-2godz.) dla siebie(książka,ninternet
itp)
potem mąż wraca,jemy obiadek,ja się kapię on się w tym czasie zajmuje małą i
potem ją kąpiemy
po 21mam czas dla siebie bo staram się żeby nie miećjuz nic wieczorem na
głowie(np sprzątania)
aha-moja cra jest bardzo absorbującym dzieckiem-non stop muszę przyniej być
dlaetego towarzyszy mi przy sprzataniu itp)
nie powiem-czasami jest ciżeko ale generalnie nie mogę narzekać

psps

[anulaaa]

mieliśmy kryzys z męzem bo rzeczywisce widziałam tylko mała i zapomniałam o nim
ale...
wszystko się unormowało i znowu jesteśmy szczęśliwi
no ale ja z tych co to może nie muszą być wypicowane ale pierwsze co robię po
wstaniu z łóżka to makijać nie dla niego-dla siebie
no i dobrze,żeby facet widział,że kobieta jest nie tlyko matką ale także kobietą!

[madziaz]

Nie mam specjalnie dużych problemów, chociaż posprzątane i wyprasowane jest nie
bardzo. Odkurza mąż, ale ja muszę po nim poprawiać, bo odkurza tzw. rynek.
Generalnie jedno spanie małej staram się przeznaczać dla siebie (np. dziś
polakierowałam wszystkie paznokcie i poćwiczyłam) a często zamiast spaceru
wystawiam ją w nosidle na balkon. Czytam i robię na drutach na ławce w parku.
Ale chodzę spać ok. 23,00 i wstaję z dzieckiem ok. 6,00 (czyli tak, jakbym
chodziła do firmy). Czasem w ciągu dnia podłapię godzinkę drzemki. Od kilku dni
zapisuję karmienia i spanie dziecka i wszystko jest bardziej przewidywalne. Po
drobne zakupy wysyłam syna (10 lat) a grubsze 1raz/tydz.

[jzabro]

Przez 5 dni jestem w domu sama z synem, teraz już dwulatkiem. Przychodzę z
pracy, gotuję obiad, jemy, a potem idziemy na podwórko do 20.00 (głównie
piaskownica, ale też zakupy), wieczorem pranie. Sprzątanie w weekend z mężem. W
domu wszędzie panosza się zabawki. I nam z tym dobrze

[lenka_style]

średnio sobie radzę, ale jakoś mi to nie przeszkadza
mąż bardzo mi pomaga, wraca przed 18.00, wtedy już córcia jest cała na jego
głowie, a ja siadam do komputera (do pracy)
dużo mi ostatnio pomaga też mama, dogląda małą w dzień, a ja mogę np. zrobić
obiad (codziennie musi być - ale to nie mąż żąda, tylko ja chcę)
ogólnie czasem się drę, ale staram się coraz mniej przejmować
prasuję w nocy
mąż stuka się w głowę, bo on może chodzić w pogniecionym

[justyna1310]

Raczej kiepsko, ale coraz mniej mi to przeszkadza... Mam dwoje dzieci, więc
kiedy chcę zająć się domem lub np. zerknąć na forum, to mam wyrzuty, że starszy
synek sam się bawi lub ogląda bajki(mała wtedy śpi). A mąż chodzi w pogniecionym
- na szczęście ma pracę niewymagającą krawatów
Ostatnio zauważyłam, że wolę raz na kilka dni zrobić porządne sprzątanie niż
codziennie po trochu pucować bez widocznego efektu. A poza tym większy bałagan
jest w stanie zauważyć (i zwalczyć) mój mąż,bo małe śmietki mu nie przeszkadzają...

[mika2024]

A jak wasi mężowie, przytulają was, mowią miłe słowa, jak spędzacie razem weekendy? Ja mam doła, mój mąż oddala się ode mnie, nie przytula i wogóle nie jest wesoło, właśnie się pokłóciliśmy no i on wyszedł do pracy, jak zwykle mam popsuty humor na cały dzień, znowu wraca o 20. Jak mam to zmienić, niedługo wpadnę w jakąś deprechę, pocieszcie mnie, proszę

[ania2425]

hej Mika, nie wiem czy cie pociesze ale u nas jest podobnie. klocimy sie
znacznie wiecej niz zanim pojawilo sie dziecko. i zamiast zblizyc sie do siebie
mam wrazenie ze nigdy wczesniej nie bylismy tak daleko. moj maz tylko czeka na
okazje zeby wyskoczyc z kumplami na piwo - odreagowac jak on to nazywa...jak
mloda zasnie to wlacza kompa i znika w swoim swiecie na caly wieczor. nie mamy
nawet okazji zeby pogadac tak jak kiedys, a moze to ja zrobilam sie taka
monotematyczna. moze to moja wina, wiem ze dziecko stalo sie teraz calym moim
swiatem i maz zszedl jakby na dalszy plan...sama nie wiem co robic zeby jakos
polepszyc nasze stosunki. u nas dochodzi jeszcze to ze tylko ja pracuje a on
aktualnie bez pracy opiekuje sie w domu dzieckiem i jak wracam to wklada mi ja
w rece i najchetniej zapadlby sie pod ziemie na reszte wieczoru. ja juz chyba
mam depreche (i nie iem jak to zminic zeby znowu bylo tak jak dawniej -
zebysmy cieszyli sie wlasnym towarzystwem, mogli rozmawiac jak para przyjaciol
a nie tylko: o ktorej Maja zrobila kupe, a kiedy tzreba zmienic pieluche a co
jadla, a co trzeba kupic jej na jutro i koniec dnia.....

[ekolasin]

U mnie teraz jest dobrze - ale trochę to wynika właśnie z równego podziału
obowiązków - obydwoje pracujemy ( z małym jest niania) i w miarę równo
zajmujemy się domem. Jak nie dajemy rady to wynajmujemy kogoś do sprzątania i
prasowania. Albo jest bałagan ale mamy trochę czasu dla siebie. Ale co nam
najbardziej pomogło - byliśmy tylko we dwoje na nartach. Mały miał niecały rok
(teraz ma 1,5). Całe 8 dni. Przed nartami było już kiepsko ale wspólne
spędzanie czasu tylko we dwoje bardzo nam przypomniało kim jesteśmy dla siebie.
Teraz o to dbamy: siedzimy sobie wieczorem i rozmawiamy, albo idziemy na nocny
seans (śpi u nas wtedy kuzynka)a za tydzień jedziemy na dwutygodniowe wakacje -
Mały zostanie z babcią. Dopiero wtedy na nartach jak siedzieliśmy razem
wieczorami w knajpkach był czas spokojnie porozmawiać i popatrzeć co się dzieje
między nami. A działo się tak sobie - zresztą to znasz - praca, dziecko,
zmęczenie i brak czasu - a my na ostatnim miejscu.
Zaprowadziliśmy wspólny kalendarz - i z góry planujemy wspólne wieczory. A Mały
nauczył się pokazywać jak tata całuje mamę. Jak jest lepiej między rodzicami to
i jest lepiej dla dziecka. Jasne że czasem muszę znosic komentarze babć jak
przyjadą z wizytą - bo za rzadko gotuję i prasuję itp. Bo mąż gotuje częściej
niż ja. Bo mały je dużo gotowych dań a ja powinnam wstawać o 5 i skrobać
marchewki. Bo się "obściskujemy przy dziecku a to nie wypada".
ALe odpowiadam że Mały jest zdrowy i szczęśliwy, nam się układa - a reszta mnie
nie obchodzi. Zyczę powodzenia - warto zainwestować w parę chwil dla siebie.
Pozdrawiam!

[mika2024]

Nasz synek ma prawie 8mc, ja nie pracuje, mąż za to jest w pracy od 11 do 20, może ja powinnam pójśc do pracy, może wtedy doceni czym jest prowadzenie domu i że to też w cale nielżejsza praca od jego, bo do tej pory to twierdzi że to jest mój obowiązek zrobienie obiadu, czy posprzątanie, że to nic trudnego..a jak mówię że kiedyś cię zostawię z tymi lekkimi robótkami domowymi to mowi że nie ma sprawy, że sobie poradzi, czuje się nie doceniona, zasówam cały dzień, a on tego i tak nie widzi, nie mam już siły dla synka, brak mi cierpliwości, coraz częściej proszę o pomoc mamę, bo wiem że dziecko to zaraz wyczuje, a to jeszcze pogorszy sytuację, tak bym chciała razem wyjechać razem na weekend ale nie będzie kto się miał zająć synkiem, marze o wyjeżdzie nad morze, ale nie moge na mówić męża, mamy blisko, możemy wyjechać na jeden dzień nawet z synkiem, ale on twierdzi że to strata pieniędzy no i jak tu dalej funkconować , jak brak mi jakiej kolwiek motywaci, jestem już tym wszystkim zmęczona!!!

[ania2425]

a chcesz wracac do pracy??
bo ja szczerze zazdroszcze mamom ktore moga sobie pozwolic na siedzenie z
dziecmi w domu...oj jak ja bym chciala byc teraz w domu z moja Maja ((

u mnie sytuacje chyba pogarsza moje ciagle niezadowolenie z tego ze musze
pracowac, wracam w kiepskim humorze, jestem ciagle zdolowana i chyba mezowi juz
sie nawet odechcialo mnie motywowac i pocieszac.

[ania2425]

a to ze faceci nie doceniaja prac domowych to prawda stara jak swiat. moj
ostatnio docenil bo od miesiaca siedzi w domu i zajmuje sie dzieckiem, gotuje,
troche sprzata i widzi jaka to meczaca robota.,..ma to swoje plusy )

[mamamacinka]

ojej jak tak czytam wypowiedzi to prawie jak terror zupelnie jak w moim domu
musi byc wszystko posprzatane pomyte jak by garnek sie obrazil ze lezy 3 dni w
zlewie staram sie posprzatac tak by moc chodzic po mieszkaniu czyli jak sie o
cos potkne to to podniose moj maz ma jakies omamy ale w teczas sam sprzata jest
taki upal ze obiadow nie robie bo po co kto by to jadl a dziecko tez zajmuje
troszke czasu ze w nocy prawie nie sypiam (moj synek zaczal obracac sie na
brzuszek i trenuje to nawet przez sen po tem strasznie placze by Go
odwrocic)wiec spie w dzien a mojego meza mam gdzies przeciez mamy rowno
uprawnienie jak mu sie nei podoba to niech sam posprzata jak bedzie chlodniej to
podzielimy sie obowiazkami i wszystko wroci do normy ja polowe On polowe...

[zuzaleczka]

albo olejesz sprzatanie i rzeczy niepotrzebna, albo zorganizujesz sobie tak
wszystko, aby podołać
ja wróciałam do pracy jak mała miała 5 m-cy (dodam że była i jest strasznie
absorbujaca, płaczliwa itd), mąz pracuje od rana do 20-21 + soboty, z małą
siedziała (i siedzi nadal niania),tak że po powrocie z pracy musialam ogarnąc
dom,obiad dla nas, obiad dla małej, zkaupy itd.
Wygląda to tak:
w sobote od rana bawiąc sie z małą, wstawoam pranie, cos tak zrobię, idziemy na
duże zakupy + zaawa na dworze, wracamy i mała idzie spać na 2-3 godz. Ja wtedy
wstawiem ogromny obiad (2-3 dania, jakies połączenia itd) tak, aby starczył do
wtorku-środy. Potem robie wieczorem zupę od wtorku-srody do soboty.
Dla malej gotuje na bierzaco co 2 dni.
Jak gotuje mi sie obiad, ja wpadam w szał generelnego sprzatania. Zostawiam
sobie łazienke na niedzielę.
jak mala sie budzi, je, bawimy sie, idziemy na dwór i tak do wieczora (ew. jak
sie ladnie zajmie to cos tam jeszcze dokonczę)
W niedzielę zabawa, a jak mała pójdzie spać o sprzatam zaległą łazienkę, mogę
cos tak dopichcić do tego obiadu zrobionego w sobotę.
Po weekendzie mam całą lodówę jedzenia, obiadów itd.
W tygodniu po powrocie z pracy robię co 2 dni obiad dla małej, jakąś tam
przepierkę w ręku, jak mala uśnie myję codziennie podłogi.
Wszystko da sie zrobić.
trzeba dobrze kombinować i planować.
Powodzenia))))))))

[siula5]

Ja jak mam czas to ugotuje a jak nie to praktycznie cały czas mój mąż gotuje,
pozmywam jak mam czas itd itd... więcej obowiązków ma mój mąż, on rozumie że
przy dziecku jest ciężko cokolwiek zrobić

[adita7]

U mnie wyglada to tak. Jestem sama z dzieckiem, maz pracuje, wraca okolo 19.
Dzielimy sie obowiazkami, on po pracy robi np. zakupy. Obiad je w pracy wiec ja
gotuje tylko dla siebie (np. gotowane mieso - szybko i zdrowo), karmie piersia.
Co do sprzatania to razem - raz w tygodniu w weekend. Prasowanie - on
codziennie prasuje sobie koszule do pracy, ja nie prasuje nic bo nie mam takiej
potrzeby. Pralka tez pierze sama a zmywarka zmywa. Nasza coreczka jest jeszcze
malutka i w dzien tez ucina sobie spore drzemki. Mam wtedy czas dla siebie -
ksiazka, film, net. Generalnie uwazam, ze od mezczyzn trzeba wymagac, prosic o
pomoc. Ja z moim nie mam wiekszych problemow, czasami jak czego nie zrobi sam z
siebie, to go wtedy prosze. Uwazam tez, ze szczesliwe dziecko to zadowolona
matka (tak z grubsza , nie mozna za bardzo sie poswiecac dla tzw. domu,
trzeba tez dbac i miec czas dla siebie, to procentuje. Troche mi zaczyna teraz
dokuczac monotonnia i zamierzam zapisac sie na kurs salsy, dwa razy w tygodniu,
wieczorami (wtedy maz bedzie z dzieckiem). Mam nadzieje, ze sie uda A
jeszcze co do dbania o siebie. Dbam - ale glownie pielegnacja (maz lubi mnie
bez makijazu , ogladamy razem wiadomosci, czytam. i jeszcze jedno - moje
zdanie jest takie, ze mezczyzni wcale nie doceniaja tak bardzo tego, ze
wszystko jest w domu na tip-top i ze zona sie poswieca, mysle, ze odrobina
zdrowego egoizmu i myslenia o sobie czasem przynosi lepsze efekty, rowiez dla
zwiazku. Tak wynika z moich obserwacji, chociaz pewnie sa wyjatki. Pozdrawiam

[mika2024]

...a jak mu powiedzieć, by zrozumiał że ja też potrzebuje przytulenia, jakiegos ciepła...a on wszystko przelewa na synka, całuje go przytula itd. ja musze wszystko siłą: przytul, daj całusa itp. zero coś od siebie...

[adita7]

Mika, moze za bardzo sie przejmujesz tym, zeby w domu wszystko bylo idealnie,
mieszkanie posprzatane, obiad zrobiony, dziecko zadowolone, maz zadowolony itp?
A maz tak jak mowisz i tak tego nie docenia. Nie wiem co Ci poradzic, moze
sprobuj porozmawiac z nim o tym jak Ty sie czujesz, bez pretensji, na
spokojnie? Ze wkladasz w to wszystko duzo wysilku i robisz co mozesz i ze
brakuje Ci jego uwagi, okazywania uczucia, docenienia, przytulenia? A moze
sprobuj sama zorganizowac ten wyjazd nad morzem, tanim koszten, na prywatnej
kwaterze, podczas gdy Twoja mama zaopiekuje sie dzieckiem tak, zebyscie mieli
czas tylko dla siebie? A moze idz do pracy jesli czujesz taka potrzebe i znajdz
opiekunke do dziecka? Pomyslow, zeby cos zmienic jest pewnie wiecej ...
Pozdrawiam

[asiamaciejka]

A ja zeby nie bylo klotni i nieporozumien dot. porzadkow w domu mam dziewczyne,
ktora przychodzi raz w tygodniu generalnie posprzatac i poprasowac. goraco
polecam! to nie jest az taki wielki wydatee - 40 zl a wolny czas mozemy spedzic
noie na odkurzaniu w sobote, ale wspolnie - gdzies wyjsc czy pojechac nad wode.
a najwazniejsze ze znikaja preteksty do klotni, bze maz zle pozmywal, a ja nie
mam sily na prasowanie itp. wiem, ze w dzisiejszych czasach trzeba liczyc sie
czesto z kazdym groszem, ale jesli mozecie sobie na to pozwolic, to naprawde
pomyslcie o tym.

[figrut]

Ja jestem w domu z dwójką maluchów i leniem-bałaganiarzem. Dwulatek przechodzi
bunt dwulatka, czterolatek od 2,5 roku wpada kilka razy dziennie w histerie,
niemąż akurat po umyciu podłogi łazi po mieszkaniu w butach z warsztatu
samochodowego, rozlewa wodę wymieniając ją w akwarium, zostawia codziennie masę
szklanych probówek z różnymi odczynnikami, rybią karmę i inne akcesoria
akwariowe które koniecznie trzeba sprzątnąć przed dzieciakami - robię to ja.
Codziennie nsterta naczyń do mycia - jak mi się chce, to myję wszystkie na raz,
jak nie, to myję tylko aktualnie potrzebne, reszta czeka na moje chcenie. Pranie
to nie problem, bo wrzucam do pralki, z wieszaniem jest ciężko, a ze składaniem
jeszcze ciężej. Jak nie chce mi się składać od ręki, to przewieszam wszystko
przez oparcie fotela w sypialni [ma bardzo szerokie oparcie ))] żeby się nie
wygniotło leżąc, a rozprostowało wisząc. Prasuję kilka razy w roku - na święta
Bożego Narodzenia, na Wielkanoc, na uroczystości rodzinne, na Wszystkich
Swiętych [no i z bólem serca zdarza mi się coś uprasować bez okazji ze dwa razy
do roku - jak już bez prasowania się nie da . Składam pranie do zera jak mam
natchnienie, gotuję przede wszystkim zupki, bo można poporcjować w słoiki i
zamrozić. Obiady mięsno-ziemniaczane jeśli robię, to w ciepłe dni na grillu,
albo w domu na kolację [szkoda mi dnia na gotowanie, skoro można w tym czasie z
dzieciakami na dwór wyjść]. Często piekę karkówkę w piekarniku i jemy ją z
chlebem. Z codziennego sprzątania, robię tylko jedno - codziennie myję podłogi,
bo lubię chodzić boso, a nie cierpię się do niej przyklejać. Podłogi myję przez
około 15 minut [mieszkanie 60m2], często kilka razy dziennie, bo w
zastraszającym tempie są brudne. Do mycia używam mopa z mikrofibry - warto
zinwestować w coś takiego, zamiast codziennie za$^#*&^ na kolanach doszorowując
podłogę. Kurze ścieram po kawałku, na półkach nie mam żadnych durnostojek -
tylko płyty i ksążki. Jak jestem za bardzo zmęczona, to odpoczywam jeśli dzieci
mi na to pozwolą, a nie zasuwam z przysłowiową ścierą. Naucz się doceniać luz
jaki masz z jednym dzieckiem, uwierz mi, z jednym dzieckiem naprawdę można mieć
dużo czasu wolnego. Uwaga, nie dotyczy mam noworodków - mają prawo być jeszcze
zakręcone po tak nagłych zmianach i nie mieć na nic czasu

[mamaivcia]

a w moim domu same podłogi odkurza i myje się bagatela tylko 3 godziny - kiedyś
specjalnie zmierzyłam czas - i to z wywieszonym jęzorem
do tego dodać gotowanie obiadów, inne porządki, pranie, prasowanie ... które
dziecko to wytrzyma? maleństwo mi pomagało i pomaga jak może, nosi za mną
szmatki, ciąga odkurzacz, jak gotuję to wyciąga wszytkie gary, durszlaki i
deski z szafek
ale w końcu nie wytrzymałam i w soboty przychodzi posprzątać porządnie dom
znajoma (nikt nam nie pomaga, moi rodzice nie żyją, a teście z tych co to nie
rozumieją ... a ja mam świra na punkcie czystości w domu)
w tygodniu to ja się zajmuję porządkami i całą resztą
z tym że u mnie było gorzej jak maluszek wisiał przy cycu i nie dał się odłożyć
nawet na chwilę, nie pomagało nic leżaczek, mata na podłodze żeby wszystko
widział - nie wystarczyło żeby mama była obok, mama to musiała i musi być
blisko i patrzeć tylko na niego i zajmować się tylko nim )) a nie tymi
różnościami co wymyśla

[figrut]

> z tym że u mnie było gorzej jak maluszek wisiał przy cycu i nie dał się odłożyć
>
> nawet na chwilę, nie pomagało nic leżaczek, mata na podłodze żeby wszystko
> widział - nie wystarczyło żeby mama była obok, mama to musiała i musi być
> blisko i patrzeć tylko na niego i zajmować się tylko nim )) a nie tymi
> różnościami co wymyśla
U mnie tak samo z najmłodszym było, tyle, że jego hop do chusty,
na plecy i tak się dało podłogi pozmywać. Zazdroszczę Ci
ogromnego metrażu, też bym chciała mieć ogromną przestrzeń w domu. Pomoc do
sprzątania to świetne rozwiązanie, jak się ma zbyt dużą powierzchnię do
sprzątania.

[aniasek]

Dziewczyny, czytam Wasze posty i naprawdę nie wiem co myśleć! Co Wy robicie z
tymi Waszymi dziećmi, że nie macie na nic czasu. Nie wiem, czy ja jestem
wyrodną matką, czy też może jestem jakoś lepiej zorganizowana. Mam troje
dzieci - fantastyczne 7-letnie bliźnięta i 10-miesięczną kochaną, uśmiechniętą
córeczkę. Mam czas na sprzątnięcię (ale bez saleństw), ugotowanie jakiegoś
prostego obiadu, pobawienie się z małą, pogaduchy ze starszakami, wspólne
poczytanie książek, a wieczorem dla męża i siebie. Faktem jest, ze nie sprzątam
codziennie, a rodzice i teściowie mieszkają ponad 100km od nas. Tak więc
radzimy sobie (chyba nieźle) sami. Od początku pilnowałam pewnej zasady.
Cokolwiek robiłam, robiłam to dziećmi, tak, że gdy mała idzie spać ( a
wcześniej chłopcy), ja mam czas dla siebie, albo dla chłopców. NAprawdę nie
wiem, o co tyle szumu. Dziewczyny czas na kolejne dziecko - więcej niż jedno
wymusza kompromisy i lepszą organizację czasu. Tak mi się wydaje. A od września
wracam do pracy, Anka

aniasek

[figrut]

Dziewczyny czas na kolejne dziecko - więcej niż jedno
> wymusza kompromisy i lepszą organizację czasu. Tak mi się wydaje. A od września
>
> wracam do pracy, Anka
Jak najbardziej popieram ))

[aniasek]

Dzięki

[madziaz]

Wszystko rozumiem - brak czasu, absorbujące dziecko, itd. Nie rozumiem
niewspółczującego męża. Ja już dawno odkryłam, jeszcze przed pierwszym
dzieckiem, że nie można czekać, aż facet się domyśli. Należy wydać jasno
sformułowane polecenie i nie więcej, niż jedno na raz. Faceci są prości w
obsłudze, nie cierpią się domyślać. Dzięki temu mój mąż sam wyrzuca śmieci,
chodzi na zakupy (z moją kartką, gdzie wypisuję np. producenta produktu). To mój
mąż myje okna i wiesza częściej niż ja pranie. Przy drugim dziecku jego
konkretne obowiązki to kąpanie i namydlanie prania małej. Teraz już tak nie
brudzi, więc odpadło i piorę w mydle w płynie. Ale nie jest ideałem - np. chodzi
w butach po mieszkaniu, twierdząc, że mu wolno, bo to on ostatnio odkurzał,
brudzi w kuchni. Odwdzięczam mu się gotując to co najbardziej lubi, czasem
gotuję dwa obiady, a kolację i śniadanie też lubi na gorąco. Ale gotuję np.
wielki sagan fasolki po bretońsku i jest fajnie. Dopóki nie przewraca się o coś
w mieszkaniu, nie czepia się. Regularnie dwa razy w tygodniu zostawiam go z
małą, wtedy kiedy nie śpi. A jak chcę być przytulana, to mówię "przytul mnie".
Jak wieczorem ucieka w wirtulandię, to staję za nim i go przytulam. Ale wtedy
mniej sypiam. Dodam że starszy syn jest dzieckiem nadaktywnym i stale przerabiam
z nim dodatkowo materiał szkolny, prośba o odrobienie lekcji jest realizowana po
trzech godz. i ciągłym ponawianiu. Ale swoje priorytety ustaliłam już dawno i
nie są to na pewno prasowanie i odkurzanie. Pozbyłam się też kilku mebli i w
sypialni zakryłam folią regał z książkami - jaka oszczędność czasu przy
ścieraniu kurzu.

[gosia1004]

z domem nie daję rady zazwyczaj, ale z czasem jest coraz lepiej ( dzidziuś 7
tygodni). Czasem ze zmęczenia mam ochote isc w pierony i sie opić Ale trzeba
kombinowac to prawda. obiady gotuje na wariata, prasowanie lezy miesiąc,
sprzatanie to tak jak wiekszosc z Was - z mężem w weekend - nie wiedzialam ze
to taki standard A dziś mam jakis bunt i siedze na forum 2 godziny a mąz
przyjdzie za 40 min z pracy i nic nie zrobione spadam!!!!!!!!!!!!!!! papa
pozdrawiam wszystkie zapracowane
mamy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[agaw25]

Może trochę sobie odpuść. Nie musisz być ideałem. Skup się na byciu mamą, a nie robotem domowym. Trochę kurzu jeszcze nikomu nioe zaszkodziło, a obiad można ugotować raz na 2 dni (odgrzany też się da zjeść). Większe sprzątanie zostaw sobie na weekend i zaproś męża do współpracy.
Ja tak robię i dzięki temu nie padam na pysk. Nie mam wprawdzie dużo czasu dla siebie, bo mała mało śpi, ale nie jestem też przemęczona.
Trzymaj się i nie poddawaj,
Aga

[karinazr]

u mnie bylo podobnie, ciagle to samo, kompletne odmozdzenie, wzielam nianie,
wiem ze nie kazdego stac ale na taki pomysl wpadl moj maz, bo zaczelam byc jedza

[gizmaaa]

Niestety jakoś trzeba sobie dawać radę.Ja nie narzekam.Zawsze jakoś sobie to
zorganizuje.Nie zawsze u mnie jest odkurzone czy wypucowane, ale ład jest.Łączę
obowiązki z przyjemnością.Nic nie gotuję na zapas, tylko zabieram młodego na
foteliku do kuchni i gotujemy.Staram się gotować wszystkim to samo, z tym że
dla małego w osobnym garnku, ale z tych samych składników.Generalny porządek
robię w piątki, by w soboty mieć trochę laby.Na zakupy wychodzę przy okazji
spacerów,zawsze coś po drodzę kupię, także dużo nie dźwigam.
A mój mąż nie narzeka, jak go poproszę o chwilę spokoju, to się zajmie małym,
nawet jeśli pracuje do późna.Ja w tym czasie kąpiel z pianką,jakiś kremik,
gazetka i pełny relaks.Nie narzekam, choć nie raz jest dużo robotki w domu, ale
tak sobie to rozkładam, by nie mieć ogromu prasowania, czy gotowania na jeden
dzień, bo wtedy bym sił dla własnego dziecka nie miała.Też wróciłam nie dawno
do pracy i jakoś sobie radzimy.Powodzenia wam życzę mamusie!

[mpalczewska1]

nie daje sobie rady, czasem mam wrazenie że mnie to wszystko przerasta. mam
dwie córki jedna skończy w pażdzierniku 4 lata a mlodsza w pażdzierniku skończy
rok, obie panny pażdziernikowe. mój mąż bardzo koch nasze dzieci ale pod
warunkiem że nie musi z nimi zbyt długo przebywać sam. ja od pierwszej ciąży
nie mogę schudnąć i to też ma wpływ na moje samopoczucie. ale ogólnie staram
się nie poddawać w końcu osiągnęłam tak wiele bez niczyjej pomocy. gdy starsza
asia miała rok wróciłam na studia na 3rok na 4 roku byłam w ciąży i cały czas
jeździłam na zajęcia do warszawy a mieszkam w lubuskim, na 5 roku urodziła się
małgosia i też jeżdziłam do szkoły fakt że mój mąż zostawał z dziećmi sam za to
należy mu się madal.postanowiłam nie martwić się że czasem mam nie posprzątane
w końcu są ważniejsze rzeczy na świecie. nie jesteśmy robotami żebyśmy musiały
sobie ze wszystkim radzić na 100%. a przecież sobie radzimy choć wydaje nam się
że jest inaczej.głowa do góry i do przodu.

[aniasek]

Brawo dla Was! Myślę, że dobry mąż to mądry mąż. U mnie była analogiczna
sytuacja - chłopcy mieli rok, gdy rozpoczęłam studia. To był kaprys, bo po
jednych magisterskich już byłam, te miały być spełnieniem marzeń. Zaoczne, ale
w każdą sobotę i każdą niedzielę - po 8 godzin zajęć. Nawet raz nie kwęknął,
zajmował się bliźniakami, gotował obiady, był przez 8 godzin zdany tylko na
siebie, (rodzice 100 km od nas) żebym ja mogła spełnić swoje marzenie. I wiecie
co, nigdy nie martwiłam się o dzieci, bo wiedziałam, że są w najlepszych
rękach! Tak jest cały czas. Mój mąż jest dla mnie wzorem, nie zamieniłabym go
nigdy. Mało tego, ma szalenie odpowiedzialną pracę, gdy wraca do domu to jest
tak zmęczony, że leci z nóg, ale nigdy nie powiedział dzieciom, że nie będzie
się z nimi bawił bo jest zmęczony, nigdy nie krzyczy. Jest fantastycznym ojcem,
nie tylko dawcą kropelek (tak wytłumaczylismy chłopcom, skąd się biorą dzieci).
Sama sobie zazdroszczę.
Fakt, nie wstaje w nocy do Zosi, jak mała kwęczy, ale nie dlatego, że uważa, że
to jest mój obowiązek, ale dlatego, że po prostu nie słyszy. Nigdy nie wie, czy
noc była spokojna, czy też nie. Chcąc mi zrekompensowac (nieliczne już) zarwane
noce, śpi z małą w pokoju w weekendy, a ja w innym. Kurczę, coś go za bardzo
chwalę tego mojego pana D. Żeby nie zapeszyć...