Mam dziecko, 1000wątpliwości i baby blues'a...:(

[pelulola]

Dziewczyny od 27 dni byłam 5 razy na dworze. Poszłam do szpitala na
zbicie opuchlizny a po 2 tygodniach wyszłam z córcią (3 tygodnie
przed terminem), teraz te mrozy, że aż strach z dzieckiem wychodzic
(wczesniej byłam n 4 krótkich wietrzeniach), ponoć świetnie sobie
radzę, dziecko jak anioł -sab simplex pomaga na kolki)))-, mąż
pomocny, a ja ryczę! To, że dziecko za spokojne -az nienaturalnie,
że za mało/za dużo zjadła, że za blada jest, za mało spi itp. I
wyżalić się muszę....Tak mi źle.......buuuuuuuuuuuuuuuuu

[atucapijo]

ej,to i tak jest spoko- ja sie w ostatnie 10 dni 4 razy tak
poklocilam z mezem,ze sie chcialam rozejsc, a on mnie wysylal do
psychiatry... moj maly teraz nie spi od rana, poza drzemkami po 20
min, mi odpadaja rece i plecy, nie mam kiedy isc do lazienki i
glodna jestem nieludzko, a on placze i sie smieje na zmiane, robi
kupe co godzine, a ja nie moge zlapac pediatry... musze czekac do
jutra rana,az sie boje co bedzie w nocy... aha -moj maz idzie do
pracy o 3.30 , wiec nocne ( i dzienne ) noszenie to moja dzialka.. a
sap simplex nie dziala na Macijanka... bedzie dobrze, uszy do gory!!!

[beliska]

Podrzuciłabym Ci mojego ancymonka, to nie miałabyś czasu w ogóle na mysślenie To hormony. Wyregulują się i będzie dobrze. Tymczasem staraj się sprawiać sobie małe przyjemności. Spójrz na malutką i zobacz, że jest super grzeczna, Ty super mamą i nie ma co przesadzać. Na serio nie ma po co

[mol_sc]

kobieto, dzis sroda jak maz ma wolne w weekend to juz dzisiaj mu powiedz ze w sb
albo w nd idziesz....do fryzjera , do kolezanki, na zakupy ...cokolwiek...to
jest potrzebne, masz prawo byc zmeczona i ma to kazda z nas zostaw dziecko
chociaz na godzine...wrocisz steskniona jakbys 3 dni nie widziala corki tylko
sie nie oszukujmy...od dzisiaj bedziesz dreptac nozkami ze w weekend
wyjdziesz...potem jak juz wyjdziesz bedziesz chciala wrocic BO nie przewinie nie
nakarmi nie uspi....ble ble ble...ale za 5 razem wyjdziesz zadowolona i wrocisz
jeszcze bardziej nie myslac co sie dzieje w domu jak cie nie ma.
i nie wymiguj sie ze karmisz piersia odciagnij pokarm i tyle

[asia-5]

Hormony, za chwilę wszystko się powinno wyregulować. To, że masz tego świadomość
to znaczy, że nie jest źle )
Mam 9-msc synka. Raczkuje wszędzie a ja jestem jego cieniem. Nie mogę jeść
czekolady bo mały ma skazę, jedyna forma odreagowania to zakupy. Ostatnio byłam
w Zarze i zobaczyłam taki obrazek:
Wchodzi elegancki facet, przystojny, typ luzaka i pcha wózek ... myślę sobie
hmmm jaki fajny tatuś )) Trochę duży ten wózek myślę sobie... kurcze jak ich
wyprzedziłam okazało się, że w wózku siedzi 15 letni chłopak chyba z porażeniem
(też modnie ubrany).
Aż mi się gorąco zrobiło. Jak tylko przypominam sobie ten obrazek to dziękuje
Bogu, że mam zdrowe dziecko bo nie wiem czy potrafiłabym dalej żyć gdyby mi się
takie nieszczęście przytrafiło!!!!
Otrząśnij się, dzieciaki rosną tak szybko, ciesz się swoją zdrową kruszynką póki
jest jeszcze taka maluśka!!! Przytulaj ją dużo)
Na pewno jesteś bardzo dobrą mamą!

[ola11mar]

spokojnie to normalne. ja miałam podobnie. przeszło po ok miesiącu. porozmawiaj
z mężem, mnie pomagało więcej czułości i uwagi z jego strony. jeśli jednak nie
będziesz czuła się lepiej przez dłuższy czas to może warto pójść do psychologa.
powodzenia

[ziomas.1]

Właśnie! Nic tak nie otrzeźwia jak widok cudzego "(nie)szczęścia"!
Mi na moje doły pomogła ok. miesiąc temu wizyta w poradni
okulistycznej. Same wcześniaki i mój jeden urodzony o czasie.
Chryste! Ja wiem,że to się wyrównuje potem,ale z przeproszeniem
wszystkich mam wcześniaków,te dzieci wizualnie i motorycznie są
tak "cofnięte" i tyle więcej trzeba przy nich zabiegów
pielęgnacyjnych i uwagi,że jakby mój był wczesny,to chybabym dostała
zupełnego pier...ca od zamartwiania się. Więc od razu wrzuciłam na
luz,bo mi się głupio zrobiło,że mam nieźle a narzekam

[nadia222]

To przykre, że na czyjeś doły pomaga widok wczesniaczków,
wymagających opieki i miłości. Jestem mamą wcześniaczka. Moje
dziecko nie jest "cofnięte" jak to napisałaś, i "wizualnie" jak to
nazwałaś wygląda świetnie. Po prostu przyszło na świat wcześniej i
wymaga wiekszej troski i przede wszystkim miłości. Tak szczerze, to
zagotowała mnie Twoja wypowiedź. Dlatego zostawiam ją bez
komentarza. Życzę zdrówka dla dzieciąka.

do ziomas1

[marzena19_75]

kobieto cofnięta to jesteś Ty i to dość mocno wypisujac takie
bzdury!!!!!
Jestem mama wczesniaczka i oprócz małej masy urodzeniowej nie rózni
sie niczym od innych dzieci.
Wczesniaczki to nie potwory tylko mniejsze dzieciatka, zastanów sie
nastepnym razem zanm napiszesz bo podniosłaś mi cisnienie swoim
postem głupim.
powodzenia

[ewcians]

Faktycznie przykro czytać, że ktoś pozbywa się dołów patrząc na wcześniaki........
No ale czego wymagać.....jeśli ktoś nigdy nie widział z czym zmagają się Wcześniaczki, nie ma pojęcia jak wygląda ratowanie życia tym Maluszkom, i jak bardzo te Maleństwa są heroiczne i zdeterminowane by żyć będzie traktował je jak dzieci gorszej kategorii.....obyś Kobieto nigdy nie musiała oświadczyć bólu z jakim musi się zmierzyć każda wcześniacza mama, obyś nigdy nie musiała bezradnie patrzeć jak Twoje Dziecko walczy o każdy oddech, oby nie pękało Ci serce i obyś nie odchodziła od zmysłów tak jak każda z mam Wcześniaków będąc zmuszoną do rozłąki z Dzieckiem, gdzie możesz tylko patrzeć przez ściankę inkubatora na swojego Malucha, obyś nigdy nie musiała cieszyć się tylko i wyłącznie z faktu, że Twoje Dziecię zostało wyrwane śmierci z rąk, śmierci, której chciwe ręce obejmujące Dziecko mamie przyszło nie raz oglądać.....nie życzę godzin spędzonych przed salą operacyjną z niepewnością czy jeszcze zobaczysz swoje Dziecko żywe, nie życzę iegania za karetką w której wiozą Twoje umierające Dziecko.........i wielu innych strasznych chwil NIE ŻYCZĘ pomimo Twojej bezgranicznej głupoty jaką się tu popisałaś nazywając tak a nie inaczej Wcześniaczki.

Obyś nie została "kopnięta w zad przez życie" za swój cynizm.NIE ŻYCZĘ!

[perlai]

ziomas, uważaj, by kiedyś ktoś widząc cię z twoim chorym dzieckiem
nie pocieszał się w podobny sposób. fortuna kołem się toczy, a to że
urodziłaś zdrowe dziecko o czasie, to jeszcze nie wszystko...

[darecky-tata-ewy]

Poprawianie sobie humoru oglądając nieszczęście innych to niestety typowo polska
przypadłość. Reszty wypowiedzi nawet mi się nie chce komentować, ciesz się że
masz nie "cofnięte" dziecko.
Pozdrowienia dla maluszka, a jego mamusi przydało by się trochę empatii

[marynka07]

I kto tu jest cofnięty. Kobieto!!! jak Ty w ogóle takie rzeczy możesz wypisywać!
czy zastanowiłaś się że możesz jeszcze urodzić wcześniaka albo chore dziecko i
co wtedy napiszesz? a może swoje dziecko schowasz w piwnicy przed całym
światem?! BRAK MI SŁÓW .Zdrówka dla dzieciątka

[dlania]

Nie kus losu, ziomas, oj nie kuś...
A poza tym to fak of.

[czerwcowa_anulka]

A mnie się wydaje że (pomijając oczywiście fakt że post Ziamas.1 zabrzmiał okropnie i przykro mi się zrobiło po jego przeczytaniu) czasem jest tak, że zamartwiamy się takim codziennym życiem do momentu, aż zetkniemy się z prawdziwym nieszczęściem. Chorobą, kalectwem, walką, bezsilnością.

Pracuję z młodymi wolontariuszami, widzę jak nabierają pokory i dystansu do samych siebie opiekując się słabszymi, jak dojrzewają. Widziałam kiedyś program o aresztantach pracujących w ośrodku dla niepełnosprawnych i zmianie, jakiej ulegli dzięki tej pracy - była to dla nich forma resocjalizacji, a jednocześnie ich podopieczni zyskiwali troskliwych i zaangażowanych opiekunów.

Dlatego troszkę chyba rozumiem co Ziamas miała na myśli - nie chodzi o dowartościowanie się i poprawienie nastroju cudzym kosztem, ale o takie otrzeźwienie i zrozumienie że tak naprawdę nasze życie jest dobre, poza zwykłymi codziennymi troskami nie mamy powodów do zamartwiania się i użalania nad sobą.

Mam nadzieję że nikogo nie uraziłam - jeśli tak, bardzo przepraszam.

do dlania

[ziomas.1]

Drogi(droga)dlania - mała uwaga osobista (a miałam unikać takowych)

Skąd Twoja błyskotliwa "z angielska" wypowiedź? Nie starczyło
cywilnej odwagi napisać tego życzenia wobec mojej osoby po polsku?
Czy bałe(a)ś się,że ta dobra,jak rozumiem,rada,abym poszła się
chędożyć zostanie usunięta,zanim będę miała szansę się z nią
zapoznać? Zawoalowane chamstwo nadal pozostaje chamstwem

[atucapijo]

na marginesie, jestem dokladnie 29 lat starsza od Oskara niezla
jazda z Rakami...

[seghat]

Kobieto!!! Jak matka może coś takiego powiedzieć! W głowie mi się to nie mieści.
Słowa "cofnięte" używają tylko ludzie, którzy nie mają szacunku dla ludzi
niepełnosprawnych intelektualnie. Nie powinnaś takich rzeczy wypisywać na forum,
tylko - jak już masz takie zdanie - zachować je dla siebie!!!. Swoją opinią
uraziłaś nie jedną osobę. Czy jakbyś Ty urodziła wcześniaka i musiała poświęcać
mu więcej czasu to byś go nie kochała? Bo tak wnioskuję z Twojej wypowiedzi.
Różne rzeczy słyszałam na temat osób z niepełnosprawnością intelektualną ale
Twoja wypowiedź wywołała u mnie ogromne oburzenie. Nie mogę uwierzyć, że są
ludzie których pociesza widok, jak to określiłaś "cudzego (nie)szczęścia". Znam
dzieci, które urodziły się z 10 pkt. w skali Apgar a na skutek wielu czynników
teraz są osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Twoja wypowiedź sprawiła, że
jeszcze bardziej utwierdziłam się w przekonaniu, że "łatwiej jest osądzać innych
trudniej krytycznie spojrzeć na siebie".

[seghat]

ziomas.1 napisała:

> Właśnie! Nic tak nie otrzeźwia jak widok cudzego "(nie)szczęścia"!
> Mi na moje doły pomogła ok. miesiąc temu wizyta w poradni
> okulistycznej. Same wcześniaki i mój jeden urodzony o czasie.
> Chryste! Ja wiem,że to się wyrównuje potem,ale z przeproszeniem
> wszystkich mam wcześniaków,te dzieci wizualnie i motorycznie są
> tak "cofnięte" i tyle więcej trzeba przy nich zabiegów
> pielęgnacyjnych i uwagi,że jakby mój był wczesny,to chybabym dostała
> zupełnego pier...ca od zamartwiania się. Więc od razu wrzuciłam na
> luz,bo mi się głupio zrobiło,że mam nieźle a narzekam

[seghat]

ziomas.1 napisała:

> Właśnie! Nic tak nie otrzeźwia jak widok cudzego "(nie)szczęścia"!
> Mi na moje doły pomogła ok. miesiąc temu wizyta w poradni
> okulistycznej. Same wcześniaki i mój jeden urodzony o czasie.
> Chryste! Ja wiem,że to się wyrównuje potem,ale z przeproszeniem
> wszystkich mam wcześniaków,te dzieci wizualnie i motorycznie są
> tak "cofnięte" i tyle więcej trzeba przy nich zabiegów
> pielęgnacyjnych i uwagi,że jakby mój był wczesny,to chybabym dostała
> zupełnego pier...ca od zamartwiania się. Więc od razu wrzuciłam na
> luz,bo mi się głupio zrobiło,że mam nieźle a narzekam




Kobieto!!! Jak matka może coś takiego powiedzieć! W głowie mi się to nie mieści.
Słowa "cofnięte" używają tylko ludzie, którzy nie mają szacunku dla ludzi
niepełnosprawnych intelektualnie. Nie powinnaś takich rzeczy wypisywać na forum,
tylko - jak już masz takie zdanie - zachować je dla siebie!!!. Swoją opinią
uraziłaś nie jedną osobę. Czy jakbyś Ty urodziła wcześniaka i musiała poświęcać
mu więcej czasu to byś go nie kochała? Bo tak wnioskuję z Twojej wypowiedzi.
Różne rzeczy słyszałam na temat osób z niepełnosprawnością intelektualną ale
Twoja wypowiedź wywołała u mnie ogromne oburzenie. Nie mogę uwierzyć, że są
ludzie których pociesza widok, jak to określiłaś "cudzego (nie)szczęścia". Znam
dzieci, które urodziły się z 10 pkt. w skali Apgar a na skutek wielu czynników
teraz są osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Twoja wypowiedź sprawiła, że
jeszcze bardziej utwierdziłam się w przekonaniu, że "łatwiej jest osądzać innych
trudniej krytycznie spojrzeć na siebie".

Do ziomas.1

[dorka-mama-teo]

Jestem mama wczesniaka i ciarki mi przeszly, jak przeczytalam twoj post . Po
prostu przykre, poczulam sie jakbym dostala porzadnego kopa... Zastanow sie na
drugi raz co piszesz, bo rozdrapujesz ludziom rany, obrazasz nas rodzicow
wczesniakow i nasze dzielne dzieci, ktore mialy ciezki start!!!

Wcześniak sprawniejszy niż donoszone dziecko

[an_7]

A ja w przychodni i na osiedlu widziałam donoszone dzieci wolniej rozwijające
się od mojego wcześniaczka. Wcale nie były to pojedyncze przypadki i nie piszę o
dzieciach z problemami zdrowotnymi.
To stereotyp: wcześniak - cofnięty w rozwoju, donoszony dzidziuś - zdrowy.
Niemowlęta urodzone o czasie też mają niedotlenienie i wylewy, różne wady itp.

[aanullaa]

na pocieszenie napiszę, że ja również przechodziłam niedawno przez taki stan.
mały się urodził, myślałam, że będzie bajkowo... maluszek spał całe dnie, a ja
myślałam, myślałam i było mi okropnie, ciągłe uwiązanie, myślałam o dziecku bez
przerwy, a nie miałam ochoty nawet go przewijać, na pozór wszystko było
cudownie, bo jak tu pokazać innym, że nie czuję się dobrze w macierzyństwie. a
rzeczywistość - to hektolitry moich łez, załamanie, problemy z karmieniem
piersią... wszystko mnie przerosło. trwało to około dwa miesiące, przy pomocy
męża wyszłam jakoś z tego, mały jednak został dzieckiem butelkowym, bo karmienie
było dla mnie niewykonalne. z czasem oswoiłam się z myślą, że jestem mamą,
pokochałam moje dziecko bezgranicznie i nauczyłam się mniej martwić każdą
plamką, krostką. moje dziecko urodziło się w czerwcu, ale pomimo całodziennych
spacerów nie udało mi się uniknąć tej małej depresji. teraz synek ma 6 miesięcy
i każda chwila z nim spędzona to dla mnie rozkosz! u Ciebie też tak będzie, czas
leci szybko, choć pewnie teraz tego nie widzisz. mi bardzo pomagały wizyty
znajomych, nagle zrobiłam się bardzo gościnna, zapraszałam koleżanki codziennie,
szczególnie te dzieciate. jeśli masz taką możliwość, to sugeruję z tego
skorzystać, zawsze można wyrzucić z siebie to co nas gryzie.
a póki co głowa do góry, z każdym dniem powinno być łatwiej!

pozdrawiam

[aleksandra1977]

to ja Ci napisze z innej beczki:
przeszlam baby blues'a, potem depresje poporodowa. Doskonale
rozumiem Twoje samopoczucie. Tez tak sie czulam. Wprawdzie moja
corka urodzila sie w maju i nie musialam zastanawiac sie, czy pogoda
za oknem pozwala na wyjscie z noworodkiem, ale zadna sila nie byla w
stanie mnie zachecic/zmobilizowac/kazac wyjsc na spacer. Najlepiej
wychodzilo mi plakanie i widzenie wszystkiego tak, jakby swiat mial
sie skonczyc za ulamek nastepnej sekundy...
Sadze, ze powinnas porozmawiac o swoim samopoczuciu z kims bliskim.
Moc sie wyplakac, przytulic... Moze osoby, ktore sa obok nie
dostrzegaja tego, ze Tobie rozowo nie jest...
To wcale nie jest proste, tak wyjsc "do ludzi" w weekend, majac
swiadomosc, ze w domu zostawilo sie noworodka. Mysl o tym, ze osoba,
ktora zostaje w danej chwili z dzieckiem, nie poradzi sobie, ze
dziecko bedzie plakac, jest na tyle mocno obezwladniajaca, ze juz za
progiem mieszkania, chce sie wracac...
Jesli czujesz sie zle, jesli czujesz, ze na nic nie masz ochoty,
sily, jesli jestes przerazona, zagubiona w obliczu nowej sytuacji,
to idz do lekarza. Nie mecz sie, nie zadreczaj sie myslami, ktore
wcale nie nastawiaja Cie optymistycznie do swiata.

Z pewnoscia jestes wspaniala mama. Dziecko jest jak najczulszy
barometr, sejsmograf, mikroskop elektronowy. Wyczuwa Twoj nastroj
lepiej niz Ci sie wydaje. Z pewnoscia Twoja coreczka chcialaby, abys
byla usmiechnieta, spokojna, abys dawala jej poczucie
bezpieczenstwa, a nie z niepewnoscia patrzyla w przyszlosc.
Daj sobie szanse, nie warto sie meczyc.

[yoanna_k]

Nie jesteś z tym sama. Ja też przepłakałam pierwsze 4 tygodnie. Płakałam z byle
powodu, a próby pocieszania mnie albo słowa typu "Powinnaś się cieszyć, bo mała
zdrowa" itd nic nie dawały - czułam się tylko gorzej, bo to sprawiało, że czułam
się wyrodną matką.
To hormony. Minie.
Co prawda, jak czytałam wtedy teksty, że trzeba przeczekać, że po iluś tam
tygodniach będzie łatwiej, to chciałam strzelać z kałacha do wszystkiego, co się
rusza.
Ale wiesz co - to była prawda. Teraz moja córeńka ma 7 tygodni i faktycznie jest
lepiej! Co prawda przez te mrozy siedzimy w domu i trochę mnie przygnębienie
dopada, ale już nie tak, jak miesiąc po porodzie.

[pelulola]

Dziekuje dziewczyny za słowa otuchy! weekendowe wyjscie - trudne bo
mąż w pracy, ale mama ma przyjechać . Dziękuje i juz czekam az
bedzie lepiej.

[mol_sc]

wyjscie na pewno ci pomoze bedzie dobrze, trzymamy kciuki

[julka_sz]

Niczym sie nie przejmuj. Ja ten nocki mam zarwane i czasem w dzien tak jak ty nie moge isc do toalety. Ale jakos daje rade. Oczywiscie ze placze po katach i z mezem rozwodzilam sie (dodam że w nocy) ze 2 razy To chyba normalne ale caly czas patrze na nasza ksiezniczke (ktora jak ksiezniczka wymaga noszenia na rekach) to mysle ze jakos to przetrzymam i dam rade byle tylko ona byla zdrowa i rozwijala sie dobrze. Pamietaj ze nie tylko ty tak masz i nie daj sobie tego wmowic ze u wszystkich innych dzieci sa grzeczne i tylko jeda i spia. Wiele kobiet ma takie problemy. Trzymaj sie mocno! I w nocy jak bedziesz "lulać" kolejna godzine swoja corcie to pomysl ze ja tez lulam i WIELE innych kobiet. I wierz mi napewno nie mają przy tym telewizyjnego uśmiechuTylko oczy jak kreski i włosy w kazda strone

[aniniaw]

Kochana kazda z nas to przechodzila jedna bardziej druga mniej. powiem tak jestes istota rozumna napewno chodzilas do szkoly i to nie jednej, potrafisz sobie wytłumaczyc ze to tylko hormony-TO TYLKO HORMONY!!!!!!,ja tlumaczylam sobie tym wszystko i powtarzalam ze TO MINIE, i wiesz co-zawsze mijalo, jest Ci ciezko ale zawsze po deszczu przychodzi slonce pamietaj o tym. Goraco Cie pozdrawiam i glowa do gory

do ziomas

[zuziakasi]

wiesz co ziomas... przykra jesteś w swej przykrości... trochę mi ciebie żal, chociaz na zadną litość nie zasługujesz.. a pamiętaj.. nigdy nie wiesz kiedy Ci cegła może spaść na głowę.. a w człowieku jest tyle rzeczy, które nagle mogą się zepsuć,że nawet sobie nie zdajesz z tego sprawy

[ziomas.1]

Do wszystkich Pań które mnie zjechały...
Tak się spodziewałam,choć nie aż tyle jadu przy tym...
Tak się składa,że nie mam (generalnie) czasu ,aby pisać długo i
rozwijać swoje myśli,bo moje dziecko nie daje mi wystarczająco czasu
na to,więc używam skrótów myślowych.
Po pierwsze - nigdy przedtem nie widziałam wcześniaka albo też
widziałam,ale nie wiedziałam o tym; w ogóle kiepsko mi idzie ocena
wieku dzieci "na oko", nie mam z tym doświadczenia. Napisałam
literalnie - "cofnięte",bo tak to odbieram: np.dziecko,które na moje
oko miało jakieś pół roku,bo niepewnie siedziało
podtrzymywane,okazało się,że ma dziewięć. Same mamy,które tam
były,rozmawiały między sobą i mówiły,że ich maluchy na początku
rozwijaja\ą się wolniej,ale to się potem wyrównuje,bo
doganiają "terminowe" dzieci.Nie napisałam nic o tym,że są
niedorozwinięte - z tego,co czytałam w fachowych książkach
wcześniaki pewne etapy rozwoju generalnie osiągają później,zwykle w
wieku,w którym byłyby,gdyby urodziły się o czasie (trochę
zamieszałam,pewnie mnie znowu źle zrozumiecie).
Tak,poprawiło mi się samopoczucie,bo przedtem (o czym też tu kiedyś
pisałam) miałam depresję poporodową,bałam się swojego dziecka i
wyszukiwałam u niego choroby,których nie ma i przejmowałam się
ciągle,że czegoś tam nie robi,a wg książki (albo opinii koleżanek)
powinien. Widok tych dzieci niejako namacalnie mi uświadomił,że choć
wiele z nich jest zdrowych i rozwija się normalnie,to wymagają dużo
więcej zachodu i pracy i opieki pielęgnacyjnej,a ja tylko wynajduję
problemy,zamiast się cieszyć,że wszystko jest ok!!! Dlatego tak,od
tego momentu właśnie cieszę się,że mam zdrowe dziecko,które wymaga
tylko przewijania,karmienia,kąpieli,czułości i okresowych wizyt u
lekarza.To chyba właśnie jest normalne,że zaczęłam cieszyć się
zdrowym dzieckiem,z którym nie muszę latać po specjalistach?
Natomiast to Wy koleżanki macie coś z głową,jeśli myślicie,że cieszę
się,bo ktoś ma chore dziecko,a ja zdrowe (( Zadziwia mnie,że ktoś
może moją wypowiedź zinterpretować w kontekście radości z cudzego
nieszczęścia - naprawdę Panie wyżej podpisane albo szukacie
konfrontacji,albo uważacie mnie za totalną kretynkę Wasz problem.
Nie chciałam nikogo urazić,mój post dotyczył tego,że matki zdrowych
dzieci często doceniają ten fakt dopiero w zestawieniu z
nieszczęściem innych - i,co dla mnie oczywiste,choć widać nie dla
wszystkich,cieszą się zdrowiem swoich dzieci,ale to nie znaczy,że
chorobą innych.Niestety,nikt nie zadał sobie trudu,aby w ten sposób
zinterpretować moją wypowiedź,tylko od razu w taki sposób,jakbym
była jakąś psychopatką - pewnie stąd ta martyrologia, jad i
nienawiść?
BTW na szczęście dziś mój Królewicz ma mocny sen i mogę się trochę
rozpisać - ale to rzadki stan,więc przy następnym poście,który
spłodzę,pewnie znów oberwę...

[2122joan]

Przeczytaj dokladnie swoj pierwszy post.I nie mow ze czytajac go
(pomysl obiektywnie tzn.jakbys ty tego nie pisala) ze wynika z niego
ze poprawilas sobie samopoczucie widokiem tych "Cofnietych "
wczesniakow.Moze dla Ciebie niewydaje sie to zle co napisalas ale
jestem pewna ze dla matki ktora ma wczesniaka (po przejsciach) jest
to obrazliwe i raniace.BTW jak myslisz ze tu jad sie saczyl idz na
Ematke (Ludzka glupota II) A to ze niemialas czasu w to nie
uwierze .Ja mam trojke dzieci i jakos takich bzdur jak ty nie pisze
najwyzej jakies orty porobie

[ziomas.1]

Przeczytałam!
Napisałam - nic tak nie OTRZEŹWIA jak widok cudzego "nie
(szczęścia)" - ("nieszczęścia" - bo dziecko chore lub
niepełnosprawne, ale zarazem "szczęścia" - bo dziecko to
jednocześnie może być dla swych rodziców źródłem największej
radości). Nie napisałam "cieszy","poprawia
samopoczucie",tylko "otrzeźwia".
Ponadto napisałam - "na moje doły pomogło" - pomogło, bo otrzeźwiło.
Skumałam,że grzeszę,bo zamartwiam się,a mam zdrowe,w sumie
bezproblemowe dziecko - często ludzie widząc cudze problemy i
nieszczęścia,pojmują,że ich własne są niewielkie bądź przesadnie
wyolbrzymione. W tym sensie cudze nieszczęście bądź kłopoty pomagają
ludziom - uważam,że jest to sens pozytywny.
Ponadto mój post odnosił się bezpośrednio do wypowiedzi
dziewczyny,która widziała ojca z dzieckiem na wózku i pisała,że w
tym momencie dziękowała Bogu za zdrowie swojego dziecka - podobnego
odczucia ja doznałam widząc, po raz pierwszy wcześniaka. Ponadto
uświadomiłam sobie,że przy moim dotychczasowym podejściu -
przewrażliwieniu - to mając taki problem dopiero dostałabym paranoi
na tym punkcie.
W powyższym zakresie nie mam swojej wypowiedzi nic do zarzucenia -
uważam,że można ją właściwie odczytać.
Wreszcie -jak nazwać wcześniaka,żeby nikogo nie urazić? czy jest to
dziecko chore?-nie zawsze. Niepełnosprawne - nie musi być, bo sam
fakt wcześniactwa nie czyni go niepełnosprawnym. Wolniej się
rozwija, później osiąga pewne etapy rozwoju? - jak to nazwać jednym
słowem? Tu się zgodzę,że słowo "cofnięte",choć użyte w cudzysłowie
(cudzysłowiu?),nie było zbyt fortunne. Ale zinterpretować moją
wypowiedź tak jak podajesz i jak to zostało zrobione przez niektóre
osoby,to wybacz - ale trzeba naprawdę dużo złej woli,a właśnie mało
rozumu. Może moja wypowiedź była niezręczna,ale w mojej ocenie nie
tak głupia jak sugerujesz (tylko teraz Ty się znowu nie
uraź!!! ).Podsumowując- wiedziałam,że temat drażliwy,ale nie
doceniłam skali drażliwości - często lepiej tu jednaknic nie
pisać,tylko podczytywać pozostając w cieniu...
A co do braku czasu - uwierz! A nie czytałaś tu na forum ile matek
twierdzi,że z każdym kolejnym dzieckiem mają (lub mają takie
wrażenie) coraz więcej czasu dla siebie?

[agasonesta]

po Twoim pierwszym poście nie chciało mi się czytać następnych
długich bezsensownych "tłumaczeń",kazdy doskonale zrozumiał co
miałas na myśli

do ziomas

[luckykasik]

jesteś beznadziejna w tych swoich tłumaczeniach... to co miałaś na myśli
napisałaś i wyszło szydło z worka więc teraz nie mydl innym oczu, że chodziło ci
o coś innego ... każda osoba czytająca Twój pierwszy post ma takie same odczucia
więc to TY a nie odbiorcy twych durnych wypocin mają coś nie tak w główce! I
szczerze współczuję Twemu dziecięciu - czego go nauczy matka tak postrzegająca
innych ludzi...porażka

[grimma]

itam

moim zdaniem troche jest tak ze widzac wiele cierpienia dookola siebie latwiej
jest docenic wlasne szczescie i zdobyc sie na refleksje ze wlasny los warto kochac.

jak pomysle o tym ze moglabym zyc w bombardowanej Palestynie, albo gdzies w
Afryce to ciesze sie ze moge wyjsc z dzieckiem na plac zabaw i nic mu (racze)
nie grozi.

a to autorki pierwszego postu:
to normalne za jakis czas minie. ja ryczalam ze moje dziecko zrobilo jakas
tam kupe a nie inna - z czasem sie dostosujecie do siebie.
przyjdzie wiosna, spacery, zycie stanie sie latwiejsze

[polaa27]

Ja także współczuję Twojemu dziecku takiej matki... Naprawdę brak słów na to co
napisałaś, a Twoje tłumaczenia są po prostu żenujące...

I tak jak napisała którąś z forumowiczek nie kuś losu. Nasze wcześniaczki mają
ogromną szansę być całkowicie zdrowymi, mądrymi i pięknymi dziećmi w
przyszłosci. A donoszona ciąża naprawdę niczego nie gwarantuje.

Tak więc życzę wiecej pokory dla życia i empatii dla innych i oby przyszło Ci to
bez żadnych tragicznych doświadczeń w życiu, jakich między innymi doświadczają
rodzice wcześniaczków.

[2122joan]

Podsumowując- wiedziałam,że temat drażliwy,ale nie
> doceniłam skali drażliwości - często lepiej tu jednaknic nie
> pisać,tylko podczytywać pozostając w cieniu...
> A co do braku czasu - uwierz! A nie czytałaś tu na forum ile matek
> twierdzi,że z każdym kolejnym dzieckiem mają (lub mają takie
> wrażenie) coraz więcej czasu dla siebie?
---------------------------------------------------------------------
Ziomas "wiedzialas ze temat drazliwy" wiec po jakiego pisalas ten
post.Na ktory przeciez itak nie mialas czasu.Nastepnym razem
poprostu dwa razy sie zastanow zanim wyslesz post.Daj na podglad i
przeczytaj ze dwa razy.A kochana brakiem czasu sie nie zaslaniaj tez
kiedys mialam jedno dziecko nawet dlugo bo az 3 lata ,to wiem jak
jest nie mam zaniku pamieci Jesli naprawde nie ma sie czasu to
sie tu nie pisze!!Ja tez mam 6 -cio miesieczne dziecko ,a jakos
potrafie pomyslec piszac post czy on kogos nie urazi Nie tlumacz
sie bo nic ci to nie da poprostu piszac mysl co robisz Pozdrawiam.

Ziomas

[mama-cudownego-misia]

To ja się może trochę wyłamię z ogólnego kamienowania. Jestem mamą wcześniaka,
urodzonego w 31 tygodniu ciąży, z wagą 1200 g. Mam to niesamowite, niewiarygodne
szczęście, że moje dziecko mimo niedotlenienia, wylewów i 3 tygodni na
respiratorze rozwija się normalnie, więc może dlatego nie widzę w Twoim poście
jakichś złych intencji, może co najwyżej niezbyt szczęśliwy dobór słów (chociaż
w stosunku do dzieci urodzonych o czasie nasze maluchy są w pewnym sensie
bardziej lub mniej "cofnięte", ale my liczymy im miesiące według tzw. wieku
korygowanego, liczonego od planowanej daty porodu).

Rozumiem, co miałaś na myśli - że na co dzień nie zauważamy w życiu tego, co
dobre, a skupiamy sie na pierdołach. Dopiero w zetknięciu z nieszczęściem, swoim
czy innych, doceniamy własne szczęście.

Ty jednak zrozum rodzica, którego cały świat się zawalił, który najpierw
tygodniami liże swoje dziecko przez szybkę, nie mogąc go wziąć na ręce ani
przytulić, patrzy, jak się męczy, jak walczy o życie i czasem przegrywa. Zrozum
niepewność i strach takich rodziców, gdy nikt, nawet najlepszy neurolog na
świecie, nie jest im w stanie powiedzieć, czy i jak ich dziecko będzie się
rozwijało po wylewach, zamartwicy, martwicy jelit, dysplazji oskrzelowo-płucnej,
przyklejaniu siatkówki laserem... Zrozum wreszcie ich ból, gdy czasem po długiej
walce dowiadują się, że ich dziecko nie widzi, nie słyszy albo ma porażenie
dziecięce.
Twój post musi wywołać takie reakcje, bo trafia w bardzo czuły punkt. Tak samo,
jak wobec niepełnosprawnego nie wypada użyć słowa "kuternoga", "ślepiec" czy
nawet "kaleka", tak i delikatność wymaga, żeby wczesniaków nie nazywać
"cofniętymi", tym bardziej, że one tak naprawdę cofnięte nie są, po prostu za
wcześnie zakończyły życie płodowe i teraz muszą nadrobić te kilka tygodni (a
czasem jeszcze kilka innych, spędzonych na intensywnej terapii) - to nadrabianie
może im zająć nawet kilka lat (WHO daje im na to 6 lat).
Nie dziw się więc, że Twoje słowa uraziły wielu rodziców wcześniaków. Po prostu
poprawność polityczna i netykieta wymagają innego doboru słów, nawet na
anonimowym forum.

[mama-cudownego-misia]

Jeszcze się tak zastanawiałam nad doborem słów zamiast tego nieszczęsnego
"cofniętego" i wiesz co... nasze wcześniaki są po prostu młodsze. Moje dziecko
miało się urodzić we wrześniu, a urodziło w lipcu i jest o 2 miesiące młodsze od
innych donoszonych dzieci urodzonych we wrześniu. Używać wobec niego słowa
"cofnięte" to trochę tak, jakby powiedzieć, ze Twoje dziecko w wieku 6 miesięcy
jest "cofnięte" w stosunku do swojego 8-miesięcznego kolegi...

[ziomas.1]

Dzięki!
Na szczescie znalazlo sie kilka osob (choc raczej na emamie) ktore
zrozumialy o co mi chodzilo, w tym Ty A ta cala dysskusja po raz
kolejny pokazala mi,ze nie ma co sie wypowiadac bo wiekszosc ludzi
nie potrafi (lub nie chce) czytac ze zrozumieniem,ale zakładając
swoją nieomylność w interpretacji tekstu woli od razu odsądzić od
czci i wiary, naubliżać,a nawet uciekać się do gróźb karalnych
(ciekawe,ilu byłoby tak odważnych oko w oko),a wszelkie tłumaczenia
to strata czasu,bo przecież ONI wiedzA LEPiej co ja mialam na mysli.
Jeszcze raz dziekuje za wypowiedz Tobie i tym,ktorzy zechcieli byc
partnerami a nie linczownikami w tej rozmowie

jakaś Ty pokrzywdzona Ziomas!

[luckykasik]

wygląda na to, że to Ty czujesz się urażona reakcją większości na Twe wypociny,
a co mają odczuwać te dotknięte twoimi słowami mamy???
żal mi Ciebie, po prostu wypadało najzwyczajniej przeprosić za zły,
nieprzemyślany dobór słów i było by po sprawie...czasami szczere PRZEPRASZAM
jest o wiele lepsze niż tysiące innych słów...weź to pod rozwagę i przestań
robić z siebie ofiarę linczu - to jest po prostu niesmaczne ((

[bardzo_luba]

luckykasik napisała:

> wygląda na to, że to Ty czujesz się urażona reakcją większości na Twe wypociny,
> a co mają odczuwać te dotknięte twoimi słowami mamy???
> żal mi Ciebie, po prostu wypadało najzwyczajniej przeprosić za zły,
> nieprzemyślany dobór słów i było by po sprawie...czasami szczere PRZEPRASZAM
> jest o wiele lepsze niż tysiące innych słów...weź to pod rozwagę i przestań
> robić z siebie ofiarę linczu - to jest po prostu niesmaczne ((

Nic dodac, nic ujac

[bardzo_luba]

Wiesz co ziomas.1, nie umiesz sie zachowac. Brniesz w te wypociny o niezrozumieniu tekstu. Daj juz spokoj. To co napisalas, przykre bylo dla wielu osob. Tez dla mnie. Moje dziecko tez sie urodzilo za wczesnie, 10 tygodni. Nie masz pojecia co sie przezywa przez kolejne miesiace. Gdybys probowala zrozumiec, nie napisalabys tego.
mama-cudownego-misia bardzo zgrabnie opisala, wytlumaczyla co moglas miec na mysli. Byla nader laskawa dla ciebie.

[molnarka]

> Niestety,nikt nie zadał sobie trudu,aby w ten sposób
> zinterpretować moją wypowiedź,tylko od razu w taki sposób,jakbym
> była jakąś psychopatką - pewnie stąd ta martyrologia, jad i
> nienawiść?

Ja jestem matką bliźniaków/wcześniaków z 24 tygodnia ciaży.
Doskonale Cię rozumiem i w ogóle mnie Twoje słowa nie uraziły.
Szcerze - dziwią sie tej histerycznej reakcji ...
Ale ja znacznie odstaje od ogółu matek wcześniaków - zablokowano
mnie na wcześniakowym forum bo miałam inne zdanie ... mniej
umartwiające


Wcześniaki są 'cofnięte' ... może rzeczywiście wyrażenie niefortuune
ale tak jest. Są - dopóki nie dogonią rówieśników. Później to już
normalne dzieciary są (oczywiście pomijając dzieci chore ale takie
są i wśród donoszonych).

Pozdrawiam i życze siły w bronieniu swojego zdania
MOLNARka

Molnarka

[mama-cudownego-misia]

> zablokowano
> mnie na wcześniakowym forum bo miałam inne zdanie ... mniej
> umartwiające
Ale chyba nie na naszym na GW?? Założycielka forum nie odwiedza go od lat, a
uprawnienia moderatora GW przekazała następnej chętnej dopiero niedawno.

[molnarka]

> Ale chyba nie na naszym na GW?? Założycielka forum nie odwiedza go
od lat, a
> uprawnienia moderatora GW przekazała następnej chętnej dopiero
niedawno.

Tak ... na Waszym. Moje ono nie jest

Czytam z przyzwyczajenia od lat ale pisac nie mogę - czasem żałuję
bo mam rozwiązanie i mogłabym pomóc (moje dzieci mają już 5 lat i
wyszły z wcześniactwa bez szwanku) ale skoro nie to nie.
Zresztą - częściej mnie denerwuje infantylizm - tak jak choćby w tej
dyskusji ... na bank nie zgodziłabym się z tymi straszliwie
urażonymi mamami.

Pozdrawiam
MOLNARka

[aleksandra1977]

Wczesniaki sa "cofniete", jak to napisala ziomas....
Moze sie myle, ale sadze, ze wcale nie miala na mysli dziecka
uposledzonego umyslowo. A bycie rodzicem wczesniaka, wiaze sie z
ogromnymi problemami wynikajacymi z tego, ze dziecko nie jest
jeszcze gotowe na samodzielne zycie, z walka o zycie dziecka, z
ogromnym stresem i niepewnoscia, ktore zdaja sie nie miec konca...
Ja to zrozumialam tak, ze wczesniaki sa gorzej rozwiniete przede
wszystkim fizycznie, czyli np. mniejsze, niewydolne krazeniowo,
neurologicznie... Chyba nie trzeba byc koniecznie mama wczesniaka,
by wiedziec, czym grozi zbyt wczesne przyjscie na swiat, by umiec
odroznic wczesniaka od noworodka urodzonego w terminie... W zadnym
razie nie kojarzylam slowa "cofniete" jako jakis niedorozwoj
psychiczny.
--
Malusin - dla najmłodszych

Aleksandro i Molnarko

[mama-cudownego-misia]

Aleksandro, nie chodzi tu o sam fakt, bo wcześniaki na pewnym etapie życia muszą
się siła rzeczy różnić od dzieci donoszonych. Chodziło o dobór słów. Też uważam,
że niektórzy rodzice wcześniaków trochę jednak przesadzili w swojej emocjonalnej
reakcji, ale fakt faktem, że jeśli powiesz o niepełnosprawnym kuternoga, ślepiec
czy kaleka, ma prawo mieć do Ciebie żal. Tak samo jeśli nazwiesz wcześniaka
cofniętym, jego rodzice mają prawo mieć do Ciebie żal za taki dobór słów.

Molnarko, choćbyśmy chciały, GW nie dała nam uprawnień do odbanowania Cię -
takie uprawnienia ma tylko Axamit, która na forum nie zagląda. Zawsze jednak
możesz pomagać pisząc na PW. A wyciągnięcie z wcześniactwa dzieci z 24 t.c. to
duże osiągnięcie - szczerze mówiąc nie spotkałam jeszcze dziecka z tak wczesnego
tygodnia ciąży, które rozwijałoby się normalnie. Brawo dla maluszków i ich mamy

[mama-cudownego-misia]

heh, przyganiał kocioł garnkowi, a sam użył skrótu myslowego . Normalnie
rozwijających się oczywiście w pierwszych latach życia. Znam tylko 2 wcześniaki
z 24 t.c. Oba w wieku 4 i 5 lat mają około roczne opóźnienie, wynikłe głównie z
problemów ruchowych, trochę problemów emocjonalnych i logopedycznych, ale mają
wszelkie szanse zostać normalnymi dorosłymi.

[molnarka]

> Chodziło o dobór słów.

Wiesz - dla mnie to jest takie czepianie się dla samego czepiania.
Kuternoga jest określeniem pejoratywnym - nie ma wątpliwości
a 'cofnięte' określa stan rzeczy ... bo tak jest - nasze dzieci nie
rozwijają się 'o czasie'.
Ale jak ktoś chce zrobić z siebie _wielką_matkę_polkę_która_ma_
wcześniaka_ to się czepia drobiazgów a nie skupia na meritum.


> Molnarko, choćbyśmy chciały, GW nie dała nam uprawnień do
odbanowania Cię -
> takie uprawnienia ma tylko Axamit, która na forum nie zagląda.

Wiesz ... ja nie chcę.

Ja pomagam bo działam w programie Mentor, spotykam się z matkami,
piszą do mnie bo podałam swój mail na stronie wcześniakowej pod
naszą historią - spełniam się
Nie muszę na forum - tym bardziej, że naprawdę często mam inne
zdanie od ogółu ))

Nie wiem co to znaczy - "możesz pomagać pisząc na PW"

A moje dzieci są najzupełniej normalne - i fizycznie i psychicznie.
Zbieram same pochwały
Postronni nie wiedzą, ze to wcześniaki.

Ale na poczatku było makabrycznie ciężko - nie da się ukryć.

Pozdrawiam
MOLNARka

[mama-cudownego-misia]

Czepianie jak czepianie, ja bym olała i pewnie nawet nie zauważyła, ale skoro
już mamy awanturę na 2 fora, to znak, że pewna poprawność polityczna jest jednak
potrzebna w kontaktach z ogółem (większością) wcześniaczych rodziców. I masz
rację, ze "kuternoga" ma wydźwięk mocno pejoratywny, ale już np "kaleka" czy
"ślepiec" niesie ze sobą ładunek emocjonalny porównywalny do tego nieszczęsnego
"cofnięty". Oczywiście nie musisz mi wierzyć na słowo, ale mam z tego doktorat i
tu akurat jestem dość pewna swojej racji

A pomóc na PW (priwie) oznacza wysłać maila na [e-mail] - zdecydowana
większość mam korzysta ze skrzynek na gazecie i można sie z nimi w ten sposób
skontaktować.

Raz jeszcze gratuluję dzielnej parki. Silne bestie

[bardzo_luba]

molnarka napisała:
> Czytam z przyzwyczajenia od lat ale pisac nie mogę - czasem żałuję
> bo mam rozwiązanie i mogłabym pomóc (moje dzieci mają już 5 lat i
> wyszły z wcześniactwa bez szwanku) ale skoro nie to nie.

Wielkie gratulacje dla dzieci i rodzicow! Duzo przeszliscie razem. Wyjsc z 24 tygodnia bez szwanku... Przeciez te dzieci dopiero zaczynaly rosnac w brzuchu. Przy waszych, moj 30-tygodniowy to byl duzy i stary chlop
Nie ma czegos takiego jak "rozwiazanie" dla wczesniakow. Mozna jedynie zapewnic najlepsza jak sie da opieke specjalistow i to wszystko. Nawet najlepszy lekarz niektorych rzeczy nie przeskoczy.
pozdrawiam

[molnarka]

> Nie ma czegos takiego jak "rozwiazanie" dla wczesniakow.

Nie jako cudowne rozwiązanie wszystkich wcześniakowych problemów a w
tym konkretnym momencie, dla tego dziecka, w tej sytuacji ...
tak ... czasami jest.
I ja wiele takich sytuacji przeżyłam - czytałam o jakimś przypadku i
wiedziałam co ja zrobiłam i pomogło (oczywiście nie znaczy to, że to
musiałoby zadziałać w tym innym przypadku ale warto próbować) i nie
mogłam się tą wiedzą podzielić przez bana.
O to mi chodziło.

Pozdrawiam
MOLNARka

[bardzo_luba]

Poszukalam w necie i przeczytalam Wasza historie na wczesniak.pl Jestem pod wrazeniem walki o zdrowie dzieci i ich sily, ze daly rade. Ale fajne dzieci wyrosly. Az trudno w to wszystko uwierzyc. Twoje doswiadczenie jest cenne i pomocne rodzicom w podobnej sytuacji.
Kiedy wyszlam ze szpitala, sama szukalam (oprocz ksiazek) informacji o wczesniakach wlasnie na wczesniaku.pl i na forum gazety. Duzo sie dowiedzialam.

[ziomas.1]

Patetycznie napiszę - kilka Pań (w tym Ty - zapoznałam się z Twoją
historią i podziwiam) przywróciło mi wiarę w drugiego człowieka...
Od razu,w pierwszym poście napisałam,że przepraszam za
wyrażenie,którego zaraz użyję - bo i nie wiedziałam,jakiego użyć...
pisałam na gorąco i na szybko,więc wyszło niezręcznie,ale nie
myślałam,że aż tak się na mnie rzucą...i to na 2 forach (na e-mamie
raczej nie bywam,choć gdy tam zgodnie z sugestią joan zajrzałam,to o
dziwo,odsetek osób które mnie zrozumiały był jakby większy ).
Teraz gdy się tłumaczę,to znowu piszą,że jestem żałosna w
tłumaczeniu się...i tak źle,i tak niedobrze...
Miłe to jednak,że są mamy,zwłaszcza wśród tych,których dotyczy
problem dzieci przedwcześnie urodzonych,które miały wolę mnie
zrozumieć. Miałam dość histeryczne podejście do swojego,urodzonego w
terminie i ogólnie zdrowego dziecka,a ponadto moje wyobrażenie
wcześniaków sprowadzało się do tego że (znów mnie pewnie zjedzą),że
bardzo w skrócie mówiąc, pozostają one w inkubatorze przez pewien
czas,po czym,gdy są już zdolne do samodzielnego życia to m.in.
wyglądają jużdokładnie tak jak dzieci urodzone o czasie. Nie
przypuszczałam,że różnica w wyglądzie i poziomie rozwoju (chodzi o
nabywane umiejętności,o rozwoju umysłowym w ogóle się nie
wypowiadałam) od dzieci urodzonych w terminie jest tak znaczna-
bardzo mnie to zaskoczyło. Widząc te dzieci uświadomiłam sobie,że
mając takie podejście do dziecka jakie miałam, pewnie bym już
skończyła z załamaniem nerwowym będąc na miejscu tych mam. Tym samym
dotarło do mnie,że powinnam się cieszyć tym,że jedyny mój problem to
słabo przespane noce (bo nawet kolki już minęły),co w żadnym stopniu
nie oznacza,że cieszę się tym,że inni mają problemy ze zdrowiem
swoich dzieci-a w tej poradni to się nawet czułam trochę nie na
miejscu (miałam skierowanie od pedistry z poleceniem szybkiego
sprawdzenia oczu dziecka - zaraz ktoś jeszcze napisze że poszłam tam
dla rozrywki)
Tak, tłumaczę się i czuję urażona atakiem na siebie,bo choc może
zawinił zły dobór słów i "lekki" ton postu i rozumiem,że mogłam nim
kogoś urazić,to rzadko udzielałam się na forach IT i wręcz
przeraziły mnie niektóre odpowiedzi,stopień agresji w nich zawarty...
Pozdrawiam Mamy nieurażone i te urażone,ale wyrozumiałe

[laukas]

Faktycznie, ton twoich postów jest lekki. Patrzysz sobie na cofnięte dzieci i od
razu ci lepiej. A tu jeszcze cię atakują, zamiast się z tobą pośmiać. Takie
lekkie, fajne posty, których nikt nie docenia. A przecież to takie normalne -
patrzysz na cudzy problem i cieszysz się, że u ciebie wszyscy normalni. No ale
ludzie to wilki i zamiast się posmiać, by cię rozszarpali. Dlatego lepiej
pogadać o tym u siebie, choćby na solarce lub jak idziesz tlenić włosy, bo
internet pełen jest frustratów (rzadko piszesz, a już by cię zjedli za trochę
szczerości).

Ziomas

[mama-cudownego-misia]

Wiesz, mi się wydaje, że poziom zmartwienia w ogromnej mierze zależy od
reaktywności człowieka, od jego tendencji do zamartwiania się lub optymizmu.
Miałam kiedyś koleżankę, która miała wszystko, ale naprawdę WSZYSTKO, i dla niej
tragedią była plama na sukni za 12 tys. Ona to przeżywała tak mocno nie dlatego,
że była płytka, tylko dlatego, że w ogóle miała tendencję do mocnego
przeżywania, a nie miała innych, poważniejszych kłopotów, którymi mogłaby się
martwić.
Jakby moje bobo urodziło się donoszone, też bym się nad nim trzęsła i dostawała
histerii, tylko zamiast potencjalną ślepotą zamartwiałabym się kolką albo
ząbkami, albo jeszcze swoimi rozstępami...

A inne mamy, które Cię krytykują... Po prostu przestań się tłumaczyć. Wzięłaś
odpowiedzialność za swoje słowa, przeprosiłaś, w moim, a mam wrażenie, że
również w Twoim odczuciu to po prostu wystarczy. No chyba, że poczuwasz się do
czegoś więcej, to zapraszam do wpłacenia 1% podatku na fundację Wcześniak, albo
jeszcze lepiej bezpośrednio na któregoś z tych forumowych wcześniaków, które
potrzebują pieniędzy na rehabilitację i leczenie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15302&w=89654250&v=2&s=0

Serdecznie pozdrawiam

B.

[zaba133]

trzymaj się, doskonale Cie rozmumiem, bo mnie tez nie było łatwo,
jak problem się utrzyma poszukaj dobrego psychologa/terapeuty

[marsupilami_08]

Mala urodzila sie w srodku lata.Na dworze temperatura siegala 45 stopni
wieczorem nie bylo lepiej.Nie moglam z nia wyjsc przez ponad dwa miesiace,sama
tez nie czulam sie najlepiej.Trzy pierwsze miesiace mialam pieklo-sama ze
soba.Pierwsze smutki przyszly zaraz po porodzie,juz w szpitalu.Myslalam ze
przejdzie.Pozniej bylo juz tylko gorzej.Nie umialam poradzic sobie z
niczym.Bylam chronicznie zmeczona(mala kiepsko spala do 3 miesiaca)bylo mi
bardzo bardzo smutno,mialam ogromne hustawki nastrojow.Byl to przykry czas
zarowno dla mnie,jak i dla meza i malej Teraz jest znacznie lepiej.Bralam leki
antydepresyjne-bo bylo naprawde zle.Jest mi tylko przykro ze przez to
nieszczesna depresje ominela mnie radosc z bycia mala,opieki nad nia.Ale nie tak
planowalam sobie wczesne macierzynstwo.Zapomnialam ze cos takiego jak depresja
moze mnie dopasc.Nie wzielam takiej opcji pod uwage.Dzis ciesze sie kazdym dniem
z mala,staram sie odbudowac to wszystko co stracilam kiedys.Mam nadzieje ze sie uda.

[peia]

A ja napisze przekornie
Jak dobrze, ze mam to juz za soba ))
Wiekszosc z nas przez to przechodzi, ale ja nie nazywalabym tego
depresja- chyba jeszcze nie to stadium...
Mija jak sie lepiej zacznie rozumiec potrzeby dziecka a wiekszosc
problemow ureguluje sie.
Poza tym chyba takze wiekszosc z nas rozwodzila sie wiele razy zanim
dziecko dorosnie. Pozniej mozna sie juz z tego smiac do rozpuku.