Bobomiganie we Wrocławiu

[hanjan76]

Witam,

Będą w ciąży szukałam we Wrocławiu kursów bobomigania i nie znalazłam. Po
urodzeniu miałam głowę zajętą innymi rzeczami, ale bobomiganie gdzieś tam się
kołatało. Teraz wróciłam do pracy.
Informuje wszystkie zainteresowane mamy, że bobomiganie zamierzam zorganizować
na jesień - myślę o październiku. Ponieważ pracuję w fundacji to współpracuję
z wieloma specjalistami.
Mam już świetnego lektora i tłumacza j. migowego, z którym będziemy robić
kursy dla dorosłych.

Więcej info mogę podesłać w najbliższym czasie już indywidualnie na emaila. Na
razie jestem w trakcie ustalania szczegółów. Teraz podam że nauka będzie się
odbywać we Wrocławiu w siedzibie naszej fundacji.

Kurs będzie płatny ale myślę, że będzie warto.
Na razie zbieram chętnych!

Będę też wdzięczna za kontakt, wasze rady i uwagi , tak by dostosować ofertę
kursu bobomigania do potrzeb, szczególnie jeśli chodzi o godziny prowadzenia
zajęć.

Oczywiście tatusiów też zapraszam!

Mój e-mail: [e-mail]

[anulla1]

Dla mnie jako logopedy to całe bobomiganie to wymyslanie i
zawracanie głowy.
Po co uczyc dzieci sztuczego kodu, skoro dzieci doskonale sie
komunikuja same- wystarczy je obserwowac. Czy czas poswiecony na
naukebobomigania nie lepiej poswiecic na stymulowanie umiejetnosi
praktyczych?

[slonko1335]

A co tutaj ma wspólnego to, że jesteś logopedą? pochwalić się chciałaś? czy
logopedzi wiedzą więcej o wychowywaniu dziecka niż inni ludzie?
Bobomigi to fantastyczna sprawa, dla mnie bez sensu jest chodzenie na miganie do
szkoły czy na kursy i płacenie za to, bo to bardzo prosta metoda, nie wymagająca
żadnych rekwizytów ani specjalnych środków i każda mama która ma ochotę może
sobie migać ze swoim dzieckiem sama.

[anulla1]

Kochana widać mało wiesz o zawodzie logopedy, domyslam sie, że wg
ciebie logopeda uczy tylko mówić dzieci R i Sz ewentualnie jak ktoś
się jąka prowadzi terapię.
Uświadomie cię, że logopeda, uczy też komunikowania się. Pracujemy z
ludźmi, którzy utracili zdolność mówienia, z ludźmi- dziećmi które z
różnych powodów nie posiadły, w sposób naturalny tej umiejętności,
oraz z głuchymi. I tu nawiązuje do migania samego w sobie, szkoła z
której się wywodze- tak to górnolotnie ujmę, odchodzi od nauki
migania, na rzecz nauki słuchania, rozuminia dźwięków mowy i
otoczenia, i mówienia- dotyczy to osób niesłysząych. Terapia
logopedyczna wcześnie rozpoczeta u osób które mają nawet strzępki
nerwów słuchowcy umożliwia osiągniecie poziomu komunikatywności
wystarczającego do samodzilnego funkcjonowania w społeczeństwaie. W
związku z tym, korzystniejszym wyjściem dla osoby niesłyszącej jest
nauka mówienia niz migania ( zwłaszcza w naszym fleksyjnym języku).
Migająca osoba nawet jak w skelpie zamiga ze chce pól kilo cukru, na
nic jej sie to zda bo nie zostanie zrozumiana.
Spodziewam się, że sie pojawią głosy krytki- profesorowie róznych
uczelni od lat sie spierają w tej kwesii, ja reprezentuje jedno ze
stanowisk.
To był wstęp dotyczący migania, a teraz o bobomiganiu, to też jest
nauka innego alternatywnego kodu niż język mówiony, uważam że
zamiast wprowadzać sztuczne umiejtności, które nie bedą
wykorzystywane za pół roku, czy rok lepiej postawić na stymuylowanie
rozwoju w celu pozyskania umiejtności wykorzystywanych w kolejnych
etapach życia.

[slonko1335]

Akurat logopędę mam na co dzień pod ręką, w rodzinie i nic przeciw bobomigom nie
ma. Psycholog i neurolog prowadzące moje dziecko w OWI bardzo zalecały bobomigi
i generalnie wszelkie inne metody aktywizacji niemowląt, nie stosowałam, bo mam
do wielu rzeczy słomiany zapał niestety....ale widziałam migające niemowlęta i
prawdę mówiąc nie mogłam wyjść z podziwu. Piszesz o sztucznych umiejętnościach,
dlaczego sztuczne, czemu nie można korzystać z migania dłużej niż pól roku?
dlaczego dziecko je z butelki ze smokiem na początku, to też przeciez bez sensu,
toć potem uczy się jedzenia łyżeczką, dlaczego zakładamy mu pieluchę, po co mu
raczkowanie? każda z tych umiejętności nie będzie wykorzystywana w kolejnych
etapach życia a mimo wszystko niemowlęta przez nią przechodzą.

[hanjan76]

anulla1 napisała:

> Dla mnie jako logopedy to całe bobomiganie to wymyslanie i
> zawracanie głowy.
> Po co uczyc dzieci sztuczego kodu, skoro dzieci doskonale sie
> komunikuja same- wystarczy je obserwowac. Czy czas poswiecony na
> naukebobomigania nie lepiej poswiecic na stymulowanie umiejetnosi
> praktyczych?

trochę czytałam o miganiu , prosze zajrzeć na np|:

www.pozytywy.com/artykuly/1907-bobomigi-czyli-mowienie-raczkami

, jestem mamą 10 miesięcznego szkraba i zawsze wydawało mi się to fajną formą
rozwoju, widziałam jak migają dzieci które jeszcze nie mówią. Wydaje mi się że
ta umiejętność jest całkiem praktyczna bo dot. porozumiewania się z dzieckiem. A
żadna forma dot. pogłębienia komunikowania z mim szkrabem nie jest dla mnie
wymyśleniem sztucznego kodu, gdyż tym językiem posługują się też głusi!

Dodam, że pomimo obserwacji swojego dziecka - nie zawsze wiem o co mu chodzi. Na
pewno też nie będę wiedzieć wszytskiego jak nauczymy się migać ale myślę, że
będzie nam prościej.

Powiem pani, że zrobiliśmy zajęcia w przedszkolu, i dzieciaki łąpały w mig
świetnie się przy tym bawiąc.

NIe przekonuję bo wydaje mi się że to kwestia wyłącznie tego czy ktoś chce czy
nie. Ja chciałam, szukałam a nie było nigdzie dlatego postanowiłam zorganizować.
i tyle.
Dzięki za uwagi
pozdrawiam serdecznie