Powrot do pracy coraz blizej :)

[tadziewczyna]

A ja dzis nawet mam super humor, mimo ze powrot do pracy juz za niecale dwa
tygodnie. Wszystko za sprawa niani, ktora znalezlismy w tamtym tygodniu. Dzis
byla u malej i bylo calkiem fajnie. Ufff... nie wiecie jak kamien mi spadl z
serducha. Nie odzywalam sie za duzo u nas na forum, bo mialam niezlego
pietra. No ale dzis mam super nastroj.

Moja Polka zuch dziewczyna jest. Chodzi juz od miesiaca, no i co dla mnie
najwazniejsze to je calkiem fajnie. Uwielbia wszystko to co jej starszy brat,
i zupki i obiadki ze sloiczkow sa od dawna beee. Dla mnie to wygodne, bo nie
musze kombinowac cos specjalnie dla niej. Zawsze robie wersje light. hehhee

Pozdrawiam

[ania2425]

a jak znalazlas opiekunke? bo ja caly czas mam dylemat: opiekunka czy zlobek....
i duzo ich testowalas zanim znalazlas ta odpowiednia?

[tadziewczyna]

Jak znalazlam opiekunke? Zastosowalam identyczna metode jak 6 lat temu z
synkiem. Otoz dalismy ogloszenie w dwoch Kosciolach. Maz poszedl do proboszcza
i spytal, czy moze takie ogloszenie dac. Nigdy nie robili problemow.
I w ten sposob dzwonily do nas kandydatki.
Mam nadzieje, ze bedzie ok.
Jesli chodzi o sprawy finansowe to zawsze ustalamy miesieczna pensje. Z praca
na godziny jest roznie - a tu jest dla mnie klarowna sytuacja. Jesli my mamy
np.urlop - opiekunka dostaje cala pensje.

[lolita27]

A ja tak sie cieszę ze wróciłam do pracy, ja tutaj od malej
odpoczywam!!!!!! Kocham ja najbardziej na swiecie, ale czasami tak mi daje w
kosc ze z przyjemnoscia ide do pracy.
Natomiast nasza opiekunka to kolezanka mojej siostry. Widze ze jest ok, bo jak
ja ide do pracy i niania przychodzi do nas to mala ma juz mnie gdzies.... wie
ze niania to bedzie sie zaraz z nia bawic, a nei tak jak mama.... gotowanie,
pranie, sprzatanie, prasowanie.....

[alfa36]

Ja wciaż mam dylemat. Niby juz wiedziałam, że idę jeszcze na roczny urlop.
Ostatnio nachodzą mnie jednak różniaste mysli. Mianowicie: wciaż na nic nie mam
czasu, jestem straszliwie zmeczona, nie mam czas zadbać o siebie, mam w domu
bałagan wieczny, wrzeszczę, marudzę, gotuję obiadki, kladę weki a wszystkim
naokolo wydaje sie, że nic nie robię. U nas jednak moje pozostanie w domu
oplaca się pod względem finansowym (moj urlop jest płatny)I niby boję sie
powrotu do pracy, bo nie wiem jak pogodzę dom i pracę, a z drugiej strony tak
sobie myślę, że lepiej sie zorganizuję i zawsze będę mogła powiedziec małżowi,
że PRACUJĘ i podobnie jak on jestem zmęczona. A tak, to czasem (jak dziś) mam
wszystkiego i wszystkich dość. Nigdy nie planowałam siedzienia z dzieckiem w
domu tak długo, ale tak sie w moim życiu nieszczęśnie złozyło, że zachorowałam,
no i siedzę. Synek jest najwazniejszą osobą w moim życiu, twierdzę, że tak
szybko wyszlam z choroby dzięki Niemu. Chcę dać Mu z siebie wszystko, ale czy
to oznacza, że mam nie pracować kolejny rok? Pomijam tu kwestię mojego zdowia,
bo dobrze sie póki co mam i przypuszczam, że wykonując codzienne obowiązki
wiecej się męczę, niż gdybym biegała do pracy (ale tu z kolei czekają na mnie
stresy). Ach, nie miała baba problemów... Jak dobrze miały nasze babki- nie
mialy takowych DELEMATÓW.

Aaa, jeszcze dodam,

[alfa36]

..., e nia mamy takiej instytucji jak babcia, wiec musielibyśmy poszukać
opiekunki. I kompletnie nie wiem, jak sie za to zabrać.

do Alfa36..

[lolita27]

Alfo, ja tez zanim wrociłam do pracy to w domku nigdy nie milam czasu bo wciaz
cos robilam, sprzatalam, prałam, gotowalam, prasowala.... a po kilku godzinach
i tak nie bylo widac mojej pracy... Wtedy tez wydawalo mi sie ze jak wroce do
pracy to na nic juz nie bede miala czasu...
Natomiast okazalo sie, ze jedank nie musze codziennie sprzatc tak dokładnie bo
przy malym lobuzie co wszystko z szafek wyjmuje to nie ma sensu ( poprostu
wszytsko trzeba wieczorem pozbierac), zupe gotuje co drugi dzien... pranie
robie co drugi dzien i prasuje raz w tygodniu.... no ale to juz 2 godzinki z
glowy. Dzieki temu mam wiecej czasu dla malej, bo teraz codziennie chodze z nia
do piaskownicy po pracy. Zaczelam wychodzic z zalozenia ze nie musze wkolo tak
super... wazniejszy jest czas dla dziecka.
Natomaist w pracy mam teraz luzik, spokoj wiec tak naprawde tutaj odpoczywam
od gagatka.....
Jezeli stan zdrowia Ci pozwoli to proponuje te metode relaksu ), niech maz
tez wtedy zobaczy jak wygladalo do tej pory Twoje zycie, bo nie ma co ukrywac
jednak czesc obowiazkow musisz na niego przezucic! Koniecznie!!!! Np odkurzanie.
My opiekunke znalezlismy bez problemu, tu slowko zucilismy, a to tu i kolezanka
moje siostry zajmuje sie nasza mala, miala wczoesniej doswiadczenia z
maluszkami wiec bylam spokojna. A ZUzia widze ze aj kocha... jak ona rano
przychodzi do nas to amla widzi tylko ja bo wie ze nainia bedzie sie z nia
zaraz bawic...

Poza tym nei am co ukrywac, to zekobieta wraca do pracy mobilizuje ja do
staranniejszego zadbania o siebie.... to nowe ciuszki, nowa fryzura.... wtedy
tez sie inaczej wyglada w oczach meża, a co najwazniejsze Ty sie lepiej
czujesz!!!!!
Powodzenia!!!!!!

[ania2425]

zgadzam sie z Lolita27.
tyle tylko ze jak ja wrocilam do pracy to bylo mi baaardzo zle z poczatku
rozstawac sie z dzieckiem na ponad 10 godzin. zrestza tak jest do dzis.

ale faktycznie mam wrazenie ze jestem teraz lepiej zorganizowana i nawet mam
czas na wypad do kina czy na piwko. fakt dom nie blyszczy tak jak kiedys, ale
jakos ani mi, ani mezowi, a tym bardziej Mlodej jakos to nie przeszkadza.

[madelaine6]

A ja zostaje jeszcze rok w domu
A co mi tam.Musze odpoczac po dzieleniu przez 3 lata
obowiazkow domowych,studiow i dzieci.Bede dawala korepetycje
i pracowala na kursie jezykowym popoludniami.
U nas chodzi glownie o pieniadze-na stazu w szkole
dostalabym 800zl na reke Odjac opiekunke i przedszkole
Kuby,to nie zostaje mi nawet na dojazdy!Bezsens kompletny.

do Ania2425

[chelis]

Aniu,

A ile właściwie się widzisz dziennie z dzieckiem? Bo ja tak rozważam powrót do
pracy (tzn. już właściwie wyraziłam szefowi chęć powrotu na pół etatu, wcześniej
umówiliśmy się że około roku zostaję z córeczką w domu). Nie wyobrażam sobie
wrócić do pracy na cały etat, chociaż powinnam, bo kasy nie mamy za dużo. ale
po prostu boję się, że mnie z Magdą nie będzie cały dzień, zobaczę ją może
jakieś 2 godz. dziennie - to strasznie mało przecież, jeszcze wieczorem to
wiadomo - ani zabawa, tylko już raczej kolacyjka, kąpanie i lulu, dziecię
zmęczone, marudne nieraz itp. Tęsknotę może bym jeszcze mogła znieść gdybym
mogła to jakoś potem zrekompensować, a tu co, czekać tylko na weekend?
Boję się co będzie jak to pół etatu nie wypali...
Aniu jak z tym sobie dajesz radę? Może to zależy od godzin pracy... U mnie
najwcześniej bym była w domu o 18.00.
Pozdr.
(Nasze córeczki urodziły się tego samego dnia )

[ania2425]

nasze dzieci sa z tego samego dnia?? ale superowo!!!! D

wiec powiem ci ze ja sobie srednio z tym radze, tzn. jest juz duzo lepiej, ale
maz sie smieje ze nadal nie odzyskalam jeszcze pelnego zdrowia psychicznego )
bo mnie po prostu zzera tesknota za Mloda, tym bardziej ze tak jak pisalam ja
znikam z domu na 10.5 godziny (praca + dojazdy). jesli mozesz to sprobuj na
poczatek na pol etatu, ale z drugiej strony znam dziewczyny ktore wrocily od
razu na pelen etat i sa bardzo szczesliwe, mniej zmeczone niz siedzac caly
dzien w domu.
ja pracuje od 9 - 17:30 wiec godziny sa calkowicie kiszkowate. ale gdy wracam
mam naprawde duzo wiecej cierpliwosci i energii na zabawe z corka. obie
jestesmy stesknione za soba wiec mloda tez jakos mniej marudzi. poza tym
wyznaczylam jej druga drzemke ok 17 - spi mniej wiecej 1-2 godz, wiec jak ja
wracam to ona akurat sie budzi, jest wyspana, w dobrym humorze i chetna do
zabawy min do 21. jedynym wyrzeczeniem jest to ze w ciagu tygodnia nie mamy
wieczorow dla siebie, bo dziecko chodzi spac ok 22.
ale z doswiadczenia moge ci powiedziec ze wcale nie jest tak zle jak moze sie
wydawac, w koncu widze sie z nia od rana - jemy sniadanko razem, i wieczorami,
bawimy sie, codziennie to ja klade ja spac, wiec podstawowe rytualy zostaly
zachowane. aha no i gdy wracam do domu to nie ma mowy zebym cos ugotowala albo
posprzatala, bo ten czas jest juz zarezerwowany tylko dla Mlodej.
wiadomo nie jest juz tak samo jak kiedy bylysmy caly dzien razem, ale u nas
sytuacja wymusila moj powrot do pracy ((

pocieszam sie ze niektore kolezanki pracuja jeszcze dluzej, musza wyjezdzac na
kilkudniowe szkolenia, delegacje kilka razy w miesiacu, wiec ja nie mam jeszcze
tak zle ) trezba szukac pozytywow DD

zycze Ci zeby z tym pol etatu wypalilo..daj znac jak bedziesz cos wiedziala.

[alfa36]

Tak myślę, że czasem dobrze, jak nie ma się wyboru: wracać nie wracac. A ja jako zodiakalna waga, jestem bardzo niezdecydowana. I chcialabym i boję się. A jednej strony: Jakub tylko teraz jest taki mały i tak się zlożylo, że mogę być z nim. Z drugiej lubię pracować, zawsze bylam aktywna zawodowo, tuz przed zajściem w ciażę awansowałam i boję sie, że o mnie w tej pracy zapomną, no i że ja zapomnę, jak się pracuje.

[ania2425]

alfa witak w klubie - ja tez jestem zodiakalna waga DDD wiec znam Twoje rozterki.
ja mysle sobie tak - Maja za kilka lat podrosnie, pojdzie do przedszkola, potem
bedzie miala swoje kolezanki i powoli swoje zycie, maz swoje, a ja co? zostane
na koncu "sama" bez pracy, bez niczego tylko dla siebie, w pustym domu przez
caly dzien. dlatego mysle ze dzieci sa najwazniejeze, ale o sobie i swoim
rozwoju tez trzeba myslec. nie wiem zreszta jak dlugo planujesz zostac w domu,
bo wiadomo jeden rok to nie wiecznosc. na jeden rok (gdybym miala tak mozliwosc)
tez chcialabym zostac )
oj chyba ci nie pomoglam, tylko jeszcze bardziej zagmatwalam DD

[naranykota]

Taak i chce mi się i nie. Lubię pracować, ale z Marią być lubię jeszcze
bardziej. Decyzja jednak podjęta. Niania jest, mamy nadzieję,że wszystko się
jakoś ułoży. Bo nie może być inaczej

[alfa36]

U mnie dycyzja jeszcze nie podjęta, ale pewne kroki w celu ulatwienia sobie życia zrobione. Po pierwsze: maksymalnie mogę być w domu do września 2007 r. czas ten jednak można skrócić. No moze nie moge wrócić w każdej chwili, ale np. po pierwszym połroczu (w styczniu/lutym). Po drugie mam chętną dziewczynę do opieki. Co prawda jest mloda, a tym samym nie ma doswiadczenia (19 lat), ale mi raczej chodzi o pomoc (ja raczej będę w dmu).
Dziewczyny, jakie macie opiekunki (chodzi o wiek).

[naranykota]

59 lat. Wcześniej miałam dwie młode i wiem, że ze siksami różnie bywa...nie
bylismy zadowoleni. Nie ma to jak doświadczona pani w średnim wieku.

No i stalo sie - a bylo tak pieknie...

[tadziewczyna]

Opiekunka w piatek zadzwonila, ze niestety ale nie moze podjac u nas pracy.
Ryczala mi do sluchawki, bo dwa lata szukala pracy blisko jej miejsca
zamieszkania, podobalismy sie jej, ale podobno jej siostry maz mial wylew i ona
musi jej teraz pomoc, tym bardziej, ze ma wobec niej dlug wdziecznosci.
Wszystko zrozumialam, ale ... w jednej chwili moje plany runely. I co teraz?
Opiekunka byla znaleziona, a ja mam tydzien na znalezienie kolejnej. No i
przychodza kolejne, ale ani mi, ani mezowi nie podobaja sie.
Zaczynam miec czarne mysli...

[ania2425]

no to faktycznie macie problem... a nie znacie kogos zaufanego , kto moglby sie
podjac opieki chociaz na tydzien, zebyscie mieli wiecej czasu na znalezienie
nowej opiekunki...a moze maz wezmie troche urlopu. chcociaz domyslam sie ze
takie szukanie "na wczoraj" jest bardzo trudne i stresujace.
ale trzymam kciuki zeby udalo sie kogos znalezc jak najszybciej

[tadziewczyna]

Rozmawialam przed chwila z mama i obiecala mi pomoc na tydzien, tesciowa moze
drugi. Wiec jakos to sie ulozy.
Najgorsze jest to, ze czuje rozgoryczenie - a to za sprawa ludzi...Otoz w
sobote maz porozwieszal ogloszenia, a kiedy w niedziele chcial sprawdzic czy
bylo jakies zainteresowanie, to okazalo sie, ze nasze ogloszenie rozwieszone w
pieciu punktach bylo calkowicie zerwane. Czyli ktos zainteresowany (mam
podejrzenia, co do jednej z kandydatek) to zrobil. Nie wiem czemu ludzie tacy
sa.

[ania2425]

to fakt..wredoty jedne..lapska poobcinac takim !!
ale niestety takich wrednych ludzi coraz wiecej...skoro oni nie dostana tej
pracy to inni tez nie ehhhh...

A ja idę do nowej pracy :-)

[ostrzynka]

Też jestem zodiakalną wagą. I mam pełno dylematów. Przed ciążą miałam fajną i
bardzo dobrze płatną pracę w dużej firmie. Miałam wrócić zaraz po macierzyń
skim i nawet dostać 500zł podwyżki, ale nie potrafiłam zostawić Małej z
żadną "obcą babą" i wybrałam urlop wychowawczy. Teraz minęło ponad pół roku i
wiem, że w mojej dawnej pracy nie ma dla mnie miejsca (szef wyraził się jasno),
a pół etatu nie wchodzi w grę (znowu cytuję szefa). Ponieważ mam dwa zawody to
postanowiłam od września zacząć uczyć w szkole Na stażu dostanę trochę
ponad 800zł, z czego połowę dam opiekunce (PS. Znalazłam świetną dziewczynę z
polecenia - w moim wieku, z doświadczeniem, super się dogadujemy, przychodzi do
mnie od tygodnia). W moim przypadku kasa nie jest najważniejsza - nie
musiałabym pracować, ale zdecydowałam, że CHCĘ. Jutro jadę do mojej "byłej"
firmy i chyba rozwiążę umowę. A już pojutrze czeka mnie pierwsza Rada
Pedagogiczna. O!

Będę miała 18 godzin lekcyjnych/na tydzień, szkoła jest 5 minut drogi od domu
już nikt na mnie nie czeka byłam bardzo zadowolona z z bardzo dobrym

[naranykota]

To powodzenia w nowej pracy)


P.S. Też uczę a radę mam już jutro co za nuuudy......

A czego uczycie?

[alfa36]

Jeśli oczywiście można zapytać.
18 godzin to niewiele i skoro praca będzie sie równała przyjemnści, to na pewno jest to wlasciwa decyzja.

[naranykota]

angielskiego w gimnazjum. a nie wiem czy będęmiała 18 (tak jak w zeszłym roku)
czy więcej.

[alfa36]

Ja zawsze przesiadywałam w szkole, bo lubię to. Przyzwyczailam dyra, że jestem na zawołanie. Nie wiem, jak będzie po powrocie.