maluch pod opieka ojca :)

[salvita]

moje dwa ukochane chlopaki bardzo sie kochaja i bardzo za soba przepadaja
tata zaraża malego miłoscią do aut i wyprawia z nim takie harce ze slabe
serce matki patrzec na to nie moze
Oskar "dzowni" do taty (ostatnio z kalkulatora ) kilka razy dziennie i
mowi: "tata, bryy, tu" co oznacza tata przyjezdzaj do domu
a na najmniejszy zgrzyt kłodki w bramie zrywa sie i woła "tata bry"

i wszystko niby ok
ale gdybym miala zostawic ich samych, razem na kilka dni to bym chyba
osiwiała ze zmartwienia czy aby moje dziecko nie umiera jeszcze z głodu lub
nie pada z pragnienia
tata bowiem ma cudowny dar nie zwracania kompletnej uwagi na to czy dziecko
jadło co i w jakich ilosciach, czy dziecko piło w ogole cokolwiek?!?!

tak wiec zostawiając ich na przykład razem na pół dnia tylko,
po powrocie dowiaduje sie ze maly od 5 godzin nic nie jadł i nie pił, bo to
co zostawiłam mu do zjedzenia zbojkotowała, a picie? no picia nie wołał.
i tata sam z siebie nie wpadnie ze jak dziecko nie zjadło tego, to mozna mu
dac cos innego (chocby chlebek z masłem w reke), ze jak sam picia nie woła to
można mu dac ta butelke w reke a nuż sie napije ...

jedyny plus ze pieluch pilnuje i maly nie chodzi osrany od gory do dołu przez
3 godziny

[guruburu]

Szczęśliwie u nas takiego problemu nie ma. Co prawda, jesli jesteśmy we trójkę
to mała i tak bardziej się do mnie klei, ale jeśli zostają tylko razem to nie ma
problemu. Oczywiście, na ogół przypominam mężowi o wodzie (mamy też taki żelazny
zestaw wyjściowy - pielucha, woda, chusteczki, ewentualni czapka od słońca i maż
to zawsze ze sobą zabiera, jeśli razem wychodzą)i ewentualnie instruuję, co może
dziecku dać do zjedzenia, ale ponieważ posiłki i tak jadamy wspólnie to nie ma
problemu. A małej się często poszczęści, bo np. tata miał ochotę na czekoladę,
więc dziecko też kawałeczek dostanie (ja słodyczy nie daje, chyba ze wszyscy
jemy - jak są np. goście). Pieluchy też pilnuje.

[aisza24]

[barabara.69]

jednym słowem mamy szczęście )
Mój chłop też sobie super radzi, można powiedzieć że od czasu kiedy nie karmię
piersią to jesteśmy w 100 % "wymienialni" a na początku to nawet twierdzę że on
był lepszym tatą niż ja mamą

[mcbeall]

Po prostu mamy genialnych mężów spełniających się w roli tatusiów...mój Jureczek
też sobie świetnie radzi, mogę ich spokojnie zostawić samych i wiem, że Ola
będzie się świetnie bawić i z głodu też nie umrze Mąż uwielbia ją zabierać na
plac zabaw gdzie szaleją na zjeżdżalni, wspinają się na najwyższe szczeble
drabinek i piszą patykiem na ziemi Ostatnio nawet obiecał jej zrobić budkę
dla ptaków hyhyhy...gdy wychodzi do pracy młoda zawsze go wycałuje, a w ciągu
dnia dzwoni do niego przez swoją komórkę (zabawkę oczywiście), ostatnio uczy ją
jeździć samochodem po podjeździe...mamy prawdziwe szczęście, bo wiem że nie
każdy chłop poczuwa się do opieki nad dzieckiem

A mój mąż jest na "wychowawczym" od roku!!!

[miska28]

Odkad Michał skonczyl 6 m-cy a ja wrocilam do pracy opiekuje sie nim tata.
Maz doskonale sie sprawdzil w roki niani, chodza na spacerki, dokazuja, jedza,
spia,...wszystko jak w zegarku. Momentami wydaje mi sie ze jest lepszym tata
niz ja mama. Ja wracam z pracy padnieta i momentami nie mam sily na opieke nad
dzieckiem. On calymi dniami jest z malym i swietnie sobie radzi.
Mysle ze lepszej niani nie moglabym sobie wymarzyc a i spokojna jestem o dzieko.
Jedyny mankament...to taki ze nie stara sie uczyc malego gryzc. Do dzisiaj jemy
kasze na kolacje i obiadki ze sloiczkow.
No ale moze i na nocnikowanie i nauke jedzenia doroslych potraw przyjdzie pora
w wakacje jak bede miala wolne.
Michal i tak ma od urodzenia delikatny brzuszek (kolki mial do 18-tego
miesiaca, po zupie pieczarkowej ostatnio tez) wiec im dluzej na lekko strawnym
zywieniu tym lepiej.

Chlopaki doslownie gina za soba. A ja patrze na tem obrazek i serce mi sie
kraje ze szczescia.

Pozdrawiam wszystkie mamusie wrzesniaczkow!

Egzamin zdany

[agnieszkaela]

Moj maz zdal egzamin z opieki kiedy ja wyladowalam w szpitalu kilka tygodni
temu. Sytuacja u nas wyglada tak, ze od urodzenia Filipa to glownie ja sie nim
zajmuje, bo nie pracuje. Maz pracuje bardzo duzo, wraca okolo 22-23. Pracuje
tez w weekendy czesto. Sila rzeczy okazji do zajmowania sie Filipem nie mial
duzo. Filip byl zawsze ze mna, zostawialam go pod czyjas opieka-meza, lub mojej
mamy tylko kilka razy i to na max 5 godzin.
No i pewnej nocy z silnym bolem brzucha trafilam do szpitala. Maz zostal sam z
Filipem. Zadnej rodziny ani nikogo do pomocy tu nie mamy, wiec musial sobie
radzic sam. I poradzil sobie swietnie! Przez 5 dni byli sami. Jedyna "wpadka"
to to, ze Filip pierwszego dnia przdreptal do mnie do szpitala w odwrotnie
zalozonych butach i w tzw "domowym" ubranku. Potem poszlo gladko. Filip za mna
nie plakal, swietnie sie bawil z tata.
Gorzej bylo ze mna-pierwszy dzien w szpitalu przeryczalam z tesknoty. Wszyscy
na sali mysleli, ze boje sie operacji, ze mnie boli a ja nie moglam wykrztusic
z siebie, ze tesknie za synkiem bo co zaczynalam o nim mowic czy myslec lzy mi
nie pozwalaly mowic.
Te kilka dni sam na sam moich mezczyzn duzo im daly i polepszyly relacjie
miedzy nimi. Maz sie bardziej uwrazliwil, szybciej reaguje np na placz w nocy.
Filip jak mu zle nie zawsze idzie do mnie, ale wybiera tez na pocieszyciela
tate.

[salvita]

mój maz jest typem typowo zadaniowym
jest zadanie trzeba wykonac
czyli gdybym mu wszystko na kartce napisala co ma robic krok po kroku
o ktorej jedzenie , o ktorej picie, kiedy drzemka itd to by chodzil jak w
zegarku tak sam z siebie to on nie ma takiego instynktu macierzynskiego jak
ja )) on jest do zadan specjalnych

miska normlanie chyle czola przed Twoim mezem i podziwiam bardzo, bardzo!

salvita

[guruburu]

To co za problem - kartka na lodówę i po bólu Ważne, ze zrobi, co trzeba.

[salvita]

wlasnie planuje zakup tablicy na sciane na tego typu info

salvita

[miska28]

Dzieki za komplement.
Ja tez jestem bardzo dumna z meza. Mysle ze bylo mu latwiej sie wdrozyc bo
zawsze mial niesamowite podejscie do dzieci. Na podworku w malej kamienicy
gdzie mieszkal z rodzicami dzieciaki za nim przepadaly.
Ma niesamowita cierpliwosc do Michala (w przeciwienstwie do cierpliwosci do
mnie) i sa bardzo zzyci. Wyrecza mnie nawet z wizyt kontolnych u pediatry.
Kiedy ja mowie ze zwolnie sie i chce isc z nimi na kontrole i szczepienie, on
mowi ze nie ma sensu. Sam sobie poradzi, szkoda czasu zebym potem odrabiala
godziny itd.

Myslimy po malu o drugim dziecku, moze nie w tym roku, moze w przyszlym i wiem
ze z zamknietymi oczami bede spokojnie wracac do pracy jak trzeba bedzie
dziecko zostawic z nim.

Testowalismy tez juz zostawianie malego z babciami...ale zadna sie nie sprawdza
tak jak tata!

Pozdrawiam

[ania2425]

Mąż zajmowal sie Majka mniej więcej pól roku, kiedy to ja wrócilam do pracy a
on mial jeszcze wolne. Balam sie początków czy sobie poradzi, bo kiedyś byl
dokaladnie taki jak maz Salvity, robil coś na wyraźne polecenie, nic z wlasnej
inicjatywy.
Ale te kilka miesiecy bardzo wiele go nauczyly, już po kilku tygodniach to on
lepiej ode mnie wiedzial co nasze dziecko jada jako przekąski, o której, który
sok aktualnie jest u niej na topie itp. Powiem wam ze bywalam nawet troche
zazdrosna że on moze spedzać tyle czasu z Mala, a ja nie.
Teraz nie mam najmniejszych oporow zeby zostawić go samego z dzieckiem.
Najdlużej bo ok tygodnia byli na wakacjach zupelnie sami we dwójke i wrócili
cali i zdrowi A Maja wprost przepada za tatą, bo chociaż jest bardziej
stanowczy ode mnie, to nikt inny nie wyglupia się z nią tyle co tata.
Podoba mi się też to że czas który mąż poświęca dziecku nie jest tylko
mechaniczną opieką, czymś wymuszonym, ale każdego dnia stara się nauczyć ją
czegoś nowego i wklada w to cale serce. Chyba jeszcze tylko w pilkę ręczną aż
tak się angażuje )))

[salvita]

kiedys tez tak myslalam ze najlepszym sposobem na nauczenie tatusia 24
godzinnej opieki nad malcem w naturalny a nie wymuszony i zadaniowy sposob
bedzie moment kiedy ja wyjade w dluga albo pojde lezec do szpitala ))
nawet kiedys w klotni mu wykrzyczalam ze chyba musialabym nogi polamac zeby on
mial musa zajac sie dzieckim - szybko przestalam tak myslec bo kilka tygodni
pozniej maz zerwal sobie sciegno achillesa i mialam dwojke malych, nieporadnych
dzieci w domu (bylo to w okresie kiedy mlody mial 12 m-cy) - koszmar (brrry)

na sczescie teraz jest juz duzo lepiej jesli chodzi o relacje miedzy nimi ale
do idealu duzo jeszcze brakuje