Czy poród naprawdę jest taki straszny???

[zlotarybka_1]

Do tej pory nie myślałam o tym wcale, ale pomału, pomału dociera.
Budzę się w nocy i zastanawiam się jak to wytrzymam. Nie mogę spać.
Na każdym kroku myślę z przerażeniem, że to już tak niedługo.
Zaczynam się bac na poważnie.
Drogie Październikówki, które już rodziłyście - możecie nas
(pierworódki) jakoś pocieszyć? Opowiedzieć coś o porodzie "na
optymistyczną nutę"?
Poza tym wydaje mi się, że teraz to jeszcze pół biedy - ale jak
wytrzymać czekanie na trzy, dwa, jeden dzień przed - tudzież (o
zgrozo!!!!) - po terminie? Jak nie ześwirować?
Będę wdzięczna za jakiekolwiek słowa otuchy.

[olensia]

Nie ma sie co martwic na zapas. Ja bylam przerozona tym jak wytrzymam bole. A w
rzeczywistosci bole mialam slabsze niz podczas miesiaczki, ale regularne co 5
min. A jak pojechalam do szpitala to z tego wszystkiego przestalam je odczuwac
. Po badaniu okazalo sie ze mam 5 cm rozwarcia. Ostatnia faza porodu trwala 15
min, ale zanim doktorka sie przygotowala do odebrania porodu to musialam
powstrzymywac sie przed parciem. Za 3 parciem urodzila sie coreczka w sumie w
ciagu 3 min. odkad zaczelam przec. Tak wiec nie bylo strasznie jak niektorzy
opisuja. Ale kazdy jest inny i naczej odczuwa bol. Dla mnie bol byl lekki a dla
kogos innego moze byc nie do zniesienia... Sa tez kobiety ktore na sama mysl
wpadaja w panike... a to tylko pogarsza sprawe... Nie martw sie bedzie dobrze...
No i nie zostalam nacieta, ani nie peklam wiec porod calkiem na plus i oby tym
razem tez tak bylo...

[humusia]

Wszystkie to nas czeka... ja też mam obawy, a kto ich nie ma?
4 lata temu zaczęło się od bóli przypominających bóle miesiączkowe i
to troszkę trwało... bardziej to było męczące niż bolące!
Sam poród trwał 20 min, położne nawet nie były gotowe, kazały
wstrzymywac skurcze parte ... w sumie było ich 4 i Julka już
leżała na brzuchu.... a co najdziwniejsze nagle, w jednej setnej
sekundy zapominasz o całym bólu, zmęczeniu... nadal jestem w szokou
że tak się dzieje?! Myślałam, że jak dziewczyny o tym, mówią to
kłamią, ale jednak to jest możliwe-można zapomniec
Byłam nacięta, ale nie wiem kiedy, w sumie samo szycie trwało dłużej
niż poród, a także nic nie czułam... dodam , że przy prodzie nie
zdążyli podac mi ZZO.
Nie bój się, wiem że tylko tak mogę mówic, ale dasz radę, jestem
tego pewna, pamiętaj że zawsze możesz poprosic o znieczulenie, a jak
już będziesz trzymac Maleństwo to zapomnisz o wszystkim co bolące

[agava07]

Nie pocieszę, bo nie lubię kłamać. Dla mnie to ból traumatyczny, nie
do wyobrażenia. Ze zdziwieniem czytam optymistyczne wspomnienia z
porodów - widocznie niektórzy mają dar koloryzacji silniejszy od
rzeczywistych przerzyć

agava

[e_rubi]

kazda z nas jest inna. kazda ma inna wrazliwosc, inny prog bolu, inna psychike a wreszcie kazdy porod jest inny. niczego nie koloryzuje, tak to odczuwalam i przezywalam. ten komenatrz byl wg mnie nie na miejscu...
po porodzie gdy ktos mnie pytal jak bylo pierwsza moja mysla byla odpowiedz "niesamowicie". i nie jestem wyjatkiem, znam dziewczyny ktore maja rownie dobre wspomnienia jak ja.

[bragelone]

tez mnie zdziwiła poprzednia wypowiedź, ale każdy jest inny - ja gdybym miała
traumę po pierwszym porodzie to był załatwiła sobie cesarkę, ale zamierzam
rodzić naturalnie, chyba że będą przeciwskazania.najmniej przyjemne dla mnie z
całego porodu było zszycie nacięcia, ale chyba za krótko poczekali ze
znieczuleniem- synek ważył 3900.

wlasnie...

[e_rubi]

ja tez najgorzej wspominam ten moment, mimo jakiegos znieczulajacego zastrzyku...ale to moze dlatego, ze emocje juz opadly, Mala byla juz bezpiecznie na swiecie w ramionach meza

[e_rubi]

ja swoj porod dobrze wspominam, jak juz sie zaczelo, to caly strach i niepewnosc gdzies minely, sama bylam w szoku ze jestem taka opanowana i spokojna (w przeciwienstwie do meza )

u mnie zaczelo sie inaczej - po prostu odeszly wody a skurczy i rozwarcia nie bylo. jechalam do szpitala zupelnie spokojna - wiedzialam, ze musze tego dnia urodzic, bo po odejsciu wod mam max 24 godz (pozniej moj lekarz zrobilby cc). mimo ze porod od poczatku wspomagany byl oksytocyna (bez niej przez pare godz nic sie nie dzialo) i skurcze byly od razu co minute, dalam rade i bylo naprawde dobrze. oddychalam, myslam o Mlodej, sluchalam rad poloznej. naciecia nie uniknelam, ale nie wiem kiedy mnie nacieli (czulam tylko skurcz), szycie bylo nieprzyjemne ale tez do przezycia.
generalnie bylo to dla mnie niesamowite przezycie, mojego M nigdy nie widzialam tak wzruszonego, jak w tamtej chwili, gdy drzacymi rekami przecial pepowine i wzial na rece Mloda

[osiaa]

Ja też biję się z myślami. Ale staram się myśleć pozytywnie. Nie
oczekuję oczywiście łatwego porodu, bo mogę się przeliczyć, ale
myślę, że muszę dać radę. Też sie boję bólu. Wiem, ze chcę
znieczulenie, ale boję się, że nie dotrzymam do tej pory. Bóle
miesiączkowe miałam bardzo silne, a to podobno nic w porównaniu. Też
liczę na słowa otuchy. Chcę tylko, zeby z dzieckiem było wszystko
dobrze, a już będę szczęśliwa.

[czarna_kota]

Wszystkie nas to czeka i wszytskie damy rade!!
ja urodzilam dwa tygodnie przed terminem, wiec nawet nie zdazylam
sie zaczac stresowac czekaniem
Dostalam boli w nocy i nawet nie wiedzialam, czy to "TO", wiec
wzielam madre gazetki i zaczelam czytac Jak bole byly co 10min. to
obudzilam meza bo do szpitala mielismy 100km a to byla zima!
Zanim dojechalismy do szpitala bole prawei calkiem ustaly. Zostawili
mnie w szpitalu a mezowi powiedziano, zeby o 17. przyjechal na
wizyte bo dzis to na pewno nie urodze.
Stalo sie jednak inaczej O 9.30 bylam na porodowce, a o 13. mialm
juz corcie!
Wszystko nie bylo az tak straszne jak sie tego spodziewalam. nie da
sie ukryc, ze skurcze sa bolesne, ale da sie przezyc Dla mnie
najgorsze byly bole parte!
Nacinania krocza zupelnie nie czulam- slyszalam tylko szczek
nozyczek! A najgorsze dla mnie bylo zszywanie krocza!! I nie
dlatego, ze byl to jakis straszny bol, ale mialam juz wszystkiego
dosc i chcialam zeby mi lekarz dal spokoj i mnie juz nie dotykal!! A
on sie smial, ze to najwazniejsza koronkowa robota i musi troche
potrwac zeby maz nie mial do niego pretensji) bardzo to bylo wtedy
dla mnie smieszne!! wrrrr.....
Teraz tez mam lek przed porodem, ale powtarzam sobie, ze dam rade i
mam nadzieje, ze nie bedzie tak zle!!
czego i Wam zycze!!

[agasobczak]

[e-millie]

ja również bardzo dobrze wspominam oba porody i uważam, że może to być piękne
przeżycie. ból mnie nie ominął, ale ponieważ bardzo szybko dostawałam
znieczulenie, pamiętam go przede wszystkim z fazy parcia, a ta trwa stosunkowo
krótko i co najważniejsze, jest to już sama końcówka, ogromne emocje i
świadomość, że za chwilę w ramionach będę miała swój mały skarb... ja dużą wagę
przywiązywałam do współpracy z położną i lekarzem, słuchałam, co mówią, starałam
się dobrze przeć i oddychać, a w chwilach między skurczami przypominałam, że
mają nie nacinać za pierwszym razem zostałam nacięta, ale nic nie czułam i
miałam założone tylko trzy szwy, za drugim razem rodziłam już bardziej świadomie
i udało się bez nacięcia, choć druga córcia była pół kilo większa )) teraz
czekamy na synka, mam nadzieję, że poród będzie równie udany, choć zawsze czai
się gdzieś odrobina niepewności i lęku - to chyba normalne. myślę, że bardzo
ważne jest pozytywne nastawienie i ludzie, na których mamy szczęście lub
nieszczęście trafić w szpitalu. dla mnie bardzo ważne jest, jak się do mnie
odnosi lekarz czy położna, czy uszanowana jest moja intymność, chcę być
traktowana jak człowiek, a nie jak przedmiot i niestety wiem, że z tym różnie
bywa. do tej pory miałam szczęście, szczególnie za pierwszym razem, bo wówczas
robiłam wszystko, co mi kazano i na wszystko się godziłam. za drugim razem byłam
bardziej świadoma i asertywna, więc potrafiłam już zawalczyć o swoje. Wam życzę
samych pogodnych i uśmiechniętych twarzy na porodówkach - niezależnie od
sytuacji uśmiech zawsze pomaga
będzie dobrze i tej myśli proszę mi się trzymać do samego rozwiązana!!!
pozdrov.
e-millie

[madziowy1]

Ja dokładnie tak samo jak e-millie....porody dwa i wspomnienia
dobre. Teraz też po dwóch dziewczynkach czekam na synka. Trochę się
boję zle wiem że dam (y) wszystkie radę. Dla mnie były gorsze parte
od rozwierających i faktycznie szycie nie należy do przyjemnych -
ale ten cudowny moment jest wart każdego bólu. Pozdrawiam wszytstkie
pierworódki (nie lubię tego słowa ) i trzymajmy wszystkie nawzajem
za siebie kciuki. Buziaczki.

[kokomodo]

Też się stresuje. Ale na stres podczytuje sobie wątek Poród na wesoło
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=51401962&a=51401962 i stram sie
myslec optymistycznie

[opoint]

Ja już swój poród opisywałam wcześniej w innym wątku. Nie wspominam
go najlepiej - też oszukiwać nie będę.
Jedno jest pewne - ten ból zapomina się bardzo szybko i w sumie
wiesz, że cię bolało, ale nie potrafisz go opisać, umyka ci on z
głowy. Tak mogę cię pocieszyć.
Ja, pomimo drugiego porodu też jestem przerażona, czy zdążę, czy
stale ktoś będzie przy mnie. Ale nie ja pierwsza i nie ostatnia...
Bardziej chyba zaczynam się bać tego co będzie po, opieki nad
maluszkiem, wstawania w nocy. W dodatku mam niespełna 10 - letnią
córkę w domu, którą, jak odkryłam to niedawno, rozpuściłam
nieprzeciętnie. Nie potrafi się sama ubrać, zrobić sobie śniadania,
posprzątać po sobie czy u siebie w pokoju, ze wszystkim czeka na
mnie, a ja jak nie zrobię to nie zrobi tego nikt.
Będzie musiała nad sobą popracować i ciekawa jestem czy temu podoła
czy po prostu znienawidzi brata. Takie różne czarne myśli chodzą mi
po głowie. Ja już powoli tracę do niej cierpliwość, a jeszcze za
chwilę zacznie się odrabianie lekcji do których też po 30 minutowej
namowie nie usiądzie, a jeśli już to ja muszę siedzieć przy niej.
Trochę późno się zorientowałam, że mam takiego leniucha w domu i
powoli zaczynam jej otwierać oczy. Jaki będzie efekt - zobaczymy.

[aganioq]

na razie się NIE boję...może mi to przejdzie
to będzie mój pierwszy poród, ale jestem optymistycznie nastawiona, przynajmniej na razie...mam tylko nadzieję, że sam się zacznie i liczę na to, że jednak między 38 a 40 tygodniem, nie znoszę czekania i chyba tego boję się najbardziej, no i wywoływania...wiem, że będzie bolało, ale bólu nigdy się nie bałam, więc myślę, że i ten jakoś wytrzymam skoro tyle innych kobiet wytrzymuje

[janeel]

moj porod tez nie byl straszny. no maoze poza 'strasznym' stresem. o
23 zaczelo mnie bolec w krzyzu, po chwili zauwazylam pewna
regularnosc (co 7min), a poniewaz juz byl koniec 40tc,
postanowilismy jechac do szpitala. te 40min drogi wspominam srednio -
pamietam, ze mowilam do meza, ze jezeli to jest poczatek a mnie juz
tak boli, to chce cc. jak dotarlismy na izbe przyjec, to okazalo
sie, ze rozwarcie jest na 7cm (!!!) i, ze urodze w ciagu
kilkudziesieciu minut. z emocji i strachu juz nie czulam bolu.
coreczka przyszla na swiat o 2:15 potem z smialismy sie, ze
dobrze, ze nie zaczelam rodzic w szczycie, bo wtedy chyba nie
zdazylibysmy do szpitala

[humusia]

Zasmucił mnie posta agava07.
Byc może dla jednych to ból nie do przeżycia... ale nie dla mnie! Są
ludzie z wysokim progiem odporności na ból oraz tacy o niskim... byc
może agava do takich należy?
Gdyby poród byłby aż tak "traumatycznym" przeżyciem to nigdy bym się
nie zdecydował na drugie dziecko.... sama myśl o bólu mnie przeraża,
ale wiem że dałam radę i nie było to takie strasznie jak się tego
spodziewałam.
Sam poród mnie zaskoczył tempem, bólami... i tak jak dziewczyny
pisały: To zależy od Naszego nastawienia!!!
Powodzenia ))

[dawida27]

dla mnie poród nie bylstraszny, pamietam, ze obiecalam sobie, ze nie
bede krzyczec, ale M mnie uswiadomil, ze chyba mnie bylo slychac w
calym szpitalu. Najgorsza dla mnie byla lewatywa, jeszcze jakos
stosowana u nas (ciekawe kiedy sobie dadza z tym spokój) i golenie.
Tyle tylko ze sie gole, wiec maszynka za dziesiec groszy na
szczescie sie nie przydala

Moim zdaniem NIE !!!!!

[j04nn4]

Wszystko zależy od danej osoby, od jej stopnia wytrzymałości na ból,
od nastawienia w ciąży bo to też jest bardzo ważne. Ja akurat
rodziłam około 5 godzin bóle były intensywne i bolesne, ale nie
wspominam porodu źle, wręcz przeciwnie sądzę, że było to wspaniałe
przeżycie. Ja od samego początku ciąży wiedziałam, że idę na
porodówkę urodzić swoją wymażoną wystaraną dzidzie. Na drugi dzień
po porodzie smiałam się do lekarza, że moge znów dziś rodzić. Jeżeli
idziesz ze złym nastawieniem, no to sama pomyśl nawet jeżeli poród
nie będzie ciężki to dla Ciebie będzie najgorszy w całym życiu.
Pozdrawiam Asia 3 letnia Maja i 33 tyg brzusio.

[zlotarybka_1]

Kochane babeczki, dziękuję za wszystkie słowa otuchy. Wygląda to
wszystko optymistycznie, poza nielicznymi przypadkami piszecie, że
nie taki diabeł straszny...
Niestety nadal bardzo kiepsko sypiam, nie wiem dlaczego akurat w
nocy nachodzą mnie największe obawy.
Pociesza mnie to, że jak by nie poszło, to na świat przyjdzie nasza
córka, wyczekiwana tyle lat, wierzę Wam całym sercem, że chwila,
kiedy ją zobaczę wynagrodzi wszystko.
Pozdrawiam gorąco!!!

nocne koszmary

[o_tuska]

to jak sie okazuje norma
mnie śniły się przy pierwszym i zaczynaja i teraz
jeśli chodzi o poród to pamiętaj że masz duży wpływ na to co się
wookół dzieje - położne i lekarze są tylko ludźmi wiec jak widza
taką marudę co tylko ma roszczenia i muchy w nosie to oni sa na
takie zachowanie mega uczuleni
lepiej z uśmiechem ale stanowczo, pamiętaj że masz prawo wiedzieć i
decydować
aha już nie raz to pisałam pomyślcie o naszych maluszkach one też
odczuwaja niepokój, przeciśnięcie sie przez kanał rodny to też
wyzwanie wiec im lepiej się spiszemy tym im bedzie lżej
strach odbiera rozum wiec postarajcie sie wyciszyć i do dzieła
boli bardzo ale to ból który jest potrzebny aby wydać na świat nasze
skarby i rzeczywiście szybko się o nim zapomina
a strach no cóż bedzie nam towarzyszył az do 30 naszych dzieci
a żeby było zdrowe szcześliwe itp
bedzie dobrze kobietki głowa do góry

[aspirina]

moje oba porody były cudne! przysięgam! wolę rodzić, niż robić
depilację bikini ciepłym woskiem..

kondycja + dobre nastawienie + dobra położna + trochę 'szczęścia' i
się udało.. pierwszy miał 3250, drugi (zaskoczył mnie, gdybym
wiedziała szukałabym ratunku w cc) miał 3850g..

po obu porodach chciałam zwinąć misia w teczkę i iść do domu.. ;P od
początku karmiłam po turecku (głupia byłam, bo nie wolno!)
ale najważniejsze co mogę doradzić, to: brać znieczulenie! jeśli
tylko nie przeciwskazań zdrowotnych i kieszeń pozwala to brać!
znieczulenie zzo to najlepszy przyjaciel rodzącej kobiety!

Aspi.

[kasiark]

Ja mam za sobą dwa porody, każdy inny, ale oba wspominam dobrze. Ktoś juz pisał,
że bóle rozwierająca są męczące, ale do zniesienia, a samo urodzenie dziecka
moim zdaniem nie boli tak bardzo, ja przynajmniej tak to odczułam szczególnie za
pierwszym razem, za drugim razem nie miałam już regularnych skurczy, tylko wody
odeszły, więc czekając w szpitalu na rozwój wypadków skakałam sobie na piłeczce,
efekt btył taki, że mała już była gotowa a nie było rozwarcia (skutek zabiegu)
więc podano mi lek i za jakieś 10 minut mała już była na świecie. Myślę, że
ważne jest nastawienie, coś musi boleć, ale można to wytrzymać. Prawdą jest też,
że szybko sie o bólu zapomina. Głowa do góry wszystko jest do przeżycia
szczególnie że celem jest Twój maluszek