KONIE

[sabiniuk]

Iwo jest jeszcze malutki i troche poczeka.Ale może wśród Was są miłośnicy
jazdy konnej.Kiedy zaczęliście wsadzać dzieci w siodło?

[edz.anna]

Jak moja Mała miała ok. rok powoli zaczełam zabierac ją do stadniny. Nie jeżdzi
sama, bo brak odpowiednich koników - ma teraz 4 lata, ale ze mną uwielbia.

Znajoma spędza całe dnie w stadninie a wraz z nią jej dzieci. Jeżdżą same na
wysokich koniach jak tylko skończyły 3 lata. Ja bym sie bała.

POzdrawiam,
Ania
ps. Jak znacie godne polecenia stadniny w Krakowie to proszę dajcie znać!

[blanqua]

Jedna z kuzynek zaczęła naukę w wieku 3 lat. Jak miał 4-5 to sama jechała na
dużym koniu. Akurat jej rodzice wtedy mieli okres fascynacji końmi i wszyscy
jeździli do stadniny. Jak widziałam ją jako malucha 4-5 lat jak kłusowała
w "cyrku" to się bałam. No i w końcu spadła oczywiście Na to jej mama
powiedziała, że koń nie jest żadnym potworem, nic dziecku nie zrobi.
Rzeczywiście, jak spadła koń przystanal, poczekał.
Jeździła regularnie do wieku około 8 lat, potem już było gorzej z powodu innych
zajęć - nie było czasu.
Dodam, że jeździła w normalnej stadninie (nie zadne prywatne konie czy coś w
tym stylu)
Uczyła się bardzo szybko, dlatego nawet umie galopować, jeździła w teren - z
rodzicami - każdy na swoim koniu.
Nic jej jazda konna nie zaszkodziła a nawet pomogło - jest dzisiaj silną,
wysportowaną dziewczyną, zdrową jak tur.
Blanka

[mama_szefusia]

Ja jestem instruktorem jazdy konnej i hipoterapii (rehabilitacji poprzez jazdę
konną). Uczyłam tez dzieci jazdy konnej na kucach (koń do 148 cm w kłębie) i
pracowałam jako hipoterapeuta.

W miejscu gdzie uczyłam jeździć było ograniczenie wieku od 2,5 lat. Młodszych
dzieci nie przyjmowalismy na jazdy. Te najmłodsze maluchy jeździły albo na
szetlandach (kuce malutkie, około 1 m w kłębie) albo na większym kucu razem ze
mną (siedziałam za dzieckiem) - zależało to od równowagi malca.
Dzieci do 7 roku życia nie mogły jeździć samodzielnie - nawet jeśli trzymały
wodze w ręku to ja trzymałam konia na lonży lub uwiązie (tak na wszelki
wypadek). Dodam, że kuce były starannie i specjalnie przygotowane dla dzieci -
szkolenie jednego konia trwało przynajmniej pół roku zanim wsiadło na niego
dziecko.

W miejscu gdzie pracowałam jako hipoterapeuta przyjmowalismy nawet maluchy
jednoroczne na rehabilitację. Ale zawsze asekurowaliśmy dziecko z góry
(terapeuta siadał na koń i trzymał dziecko przed sobą) i takie maluchy nie
siadały na koniu okrakiem (bo nie potrafiły odwieść nóżek tak szeroko) chybą,
że na chwilę na szyi konia.

Chętnie odpowiem na wszystkie pytania szczegółowe związane z jazdą konną dla
dzieci, bo uwielbiałam tę pracę.

Pozdrawiam
Ola mama Jasia

PS. Jeszcze dla ścisłości troszkę o nazewnictwie "końskim":

Stadnina - to miejsce, gdzie powadzi się hodowlę (rozród) koni

Ośrodek/klub jeździecki - to miejsce gdzie oferuje się naukę jazdy konnej

Koniarzy razi trochę używanie nazwy stadnina dla ośrodków prowadzacych naukę
jazdy konnej.

[ansla]

Olu
moja Zosia ma słabsze napięcie mięśniowe ( miała długo wysoką żółtaczkę), do tej
pory chodziła na zajęcia rehabilitacyjne (ma 14m). Terapełtka powiedziała, że w
tym okresie zajęcia z nią Zosi już nie pomogą, ponieważ chodzi. Zaleciła jednak
hipoterapię przynajmniej 2x w miesiącu. Powiedziała nam o charakterystycznym
ruchu konia, który przypomina ruch człowieka.
Pisałaś,że u Ciebie na zajęciach dzieci miały 2,5 lat. Czy Zosia nie jest za
mała ? Czy nie zrobi krzywdy konikowi. Jest trochę nadpobudliwa niekiedy prawie
krzyczy jak chce wydobyć z siebie emocje, ma "charakterek" ,zaczepia zwierzęta,
do tej pory były to psy. Dwa z nich złapały ją za rączkę, jednak to Zosię
niczego nie nauczyło. Jest bardzo ciekawska i lubi zwierzęta. Jeśli możesz
napisz na czym polegają pierwsze zajęcia.
Ania
[e-mail]

[mama_szefusia]

Aniu,

na hipoterapie mogą chodzić dzieci młodsze (powyżej 1 roku). To prawda, że
człowiek siedzący na koniu podlega impulsom prawie identycznym co podczas
chodu. Pomaga to rehabilitowanym dzieciom torować prawidłowy wzorzec ruchu. Z
tego co piszesz z Twoją córeczką powinien na jednego konia siadac tez terapeuta
i asekurować ją z góry (będzie siedział za dzieckiem, podtrzymywał je i pomagał
wykonywać ćwiczenia).

Jeśli chodzi o "charakterek" to myślę, że nie ma powodu do obaw. Po pierwsze
konie są duże i samo to wzbudza u dzieci duży respekt (nie są tak obcesowe jak
z kotkami czy pieskami), poza tym konie do hipoterapii są specjalnie szkolone i
nie powinno im przeszkadzać ciągnięcie za ogon, wsadzanie palców do oczu, uszu
czy nosa itp. Pomijając fakt, że hipoterapeuci są przeszkoleni w radzeniu sobie
z dziećmi - także tymi nadpobudliwymi.

Żeby zapisać się na zajęcia z hipoterapii potrzebne Ci będzie skierowanie od
lekarza prowadzącego Zosię (opis problemu, historia choroby, wskazanie
ewentualnych przeciwskazań do hipoterapii) - wiele ośrodków hipoterapii posiada
specjalne druki do wypełnienia dla lekarzy. Dobrze by było gdyby dotychczasowa
rehabilitantka Zosi anpisała co z nią ćwiczyła, na co trzeba zwrócić szczególną
uwagę itp. Żeby mieć gwarancję, że ośrodek jest dobrze przygotowany należy
szukać takich, które posiadają patronat Polskiego Towarzystwa
Hipoterapeutycznego.

Pierwsze zajęcia to zazwyczaj zaznajomienie z końmi, ze stajnią, z terapeutą,
nauka BHP (czyli podstawowe zasady bezpiecznego obchodzenia się z koniem),
czyszczenie, siodłanie i krótka przejażdżka. Na podstawie tego terapeuta
określa indywidualny program rehabilitacji. Dziecko ma założoną własna
kartotekę, gdzie wpinane są wszystkie dokumenty, a terapeuta prowadzi notatki z
zajęć.

Bardzo polecam hipoterapię, jako zajęcia uzupełniające kompleksową
rehabilitację dzieci, bo sama widziałam, że daje to wspaniałe efekty, a przy
okazji dzieci sa po prostu szczęśliwe z faktu obcowania z końmi. Praca z
dziećmi jest dla nas dużo łatwiejsza, bo jazda konna jest bardzo atrakcyjna
formą terapii.

Podaję link do strony internetowej o hipoterapii:

www.hipoterapia.org

Jeżeli jesteś z Warszawy to bardzo polecam ośrodek hipoterapii na Wolicy
(Ursynów-Natolin) - prowadzi go fundacja, której link podałam powyżej.

Pozdrawiam

[ansla]

Dziekuję Olu
Bardzo żałuję,że nie jestem z Warszawy tylko z Gdańska. Widziałam stronę do
której podałas mi link. Może orientujesz się jaki jest kosz zajęć? Na
rehabilitację chodziłam do fundacji finansowanej z kasy chorych, czy hipoterapia
może też być na tej samej zasadzie, myślę,że nie ale się pytam.
Czy po skierowanie mam się zgłosić do lekarza pediatry, czy do neurologa?
Dziękuję raz jeszcze za informacje. Myślę ,że Zosi spodobają się zajęcia.
Ania

[mama_szefusia]

Skontaktuj się z PTHip, oni może będą w stanie pomóc Ci w wyborze ośrodka w
Gdańsku:

Polskie Towarzystwo Hipoterapeutyczne
ul. Salwatorska 14, 30-109 Kraków
tel/fax [phone]
www.pthip.pl
[e-mail]

W Warszawie koszt tych zajęc wynosił, chyba 18 PLN za jedne zjęcia (ale nie
pamiętam na 100%). Opłacało się jeden semestr zajęć, można było w ratach.
Zajęcia były dofinansowywane przez sponsorów. Kiedyś przysługiwała refundacja z
Kas Chorych i PFRON ale to było dawno.
Generalnie sprawy finansowe zależą od ośrodka i jego pomysłowości. Zazwyczaj
ośrodki staraja się, żeby cena była niewysoka, bo często rehabilitacji wymagają
dzieci z biednych rodzin, często też, niestety, gdy rodzi się dziecko
niepełnosprawne matka zostaje z nim sama.

O to, od jakiego lekarza ma byc skierowanie tez musisz się dowiedzieć w
ośrodku. U nas wolelismy od neurologa, bo precyzyjniej opisywał problem
dziecka, ale niektóre ośrodki moga mieć kontrakt z NFZ i wtedy będą wymagać
skierowania od lekarza pierwszego kontaktu.

Jestem pewna, że Zosia polubi zajecia, zwłaszcza, że lubi zwierzęta.

Pozdrawiam

[marzena21]

Cześć
moje dzieci chodzą od około 2,5-3 lat. Bardzo im się to podobało więc zaczęłam
myśleć o prawdziwej jakiejś nauce choćby podstawowej- żeby mogły
sobie "potuptać koniem" ale dowiedziałam się od kuzynki, która ma własną
stadninę i prowadzi również szkolenia że dzieci do 7 lat nie powinny uczyć się
jazdy konnej (tak powiedział jej ortopeda kiedy chciała uczyć swojego zyna
jazdy konnej) ze względu na układ kostny, który do tego czasu jest w bardzo
intensywnej fazie kształtowania- potem mogą pojawić się problemy z postawą,
sylwetką albo inne problemy ortopedyczne. Szerokość grzbietu konia jest
zupełnie nieodpowiednia (podobno) do rozstawu nóżek dziecka. Nie mówię
oczywiście o takim siadaniu na konia od czasu do czasu na 20 min ale o
regularnym dosiadaniu konia i braniu regularnych lekcji.
Moje dzieci więc na razie sadzam od przypadku do przypadku- od niedzieli do
niedzieli po 15 min każda- z resztą niedawno bardzo polubiły kucyki.

[ka1311]

Witaj,
Widać co ortopeda to inne zdanie. Kiedy byłam u ortopedy z moją córką (wtedy 4
lata) i spytałam o jazdę konną (też słyszałam różne zdania na ten temat)
usłyszałam, że po basenie jest to najodpowiedniejszy sport dla dziecka. I w
zasadzie obserwując moje dzieci (2 lata i 5 lat) mogę się z tym zgodzić.
oczywiście podstawą jest spokojny, dobrze ułożony koń, który jest
przyzwyczajony do takich nietypowych jeźdźców. Jazda konna to sport poruszający
ok. 90 % mięśni (proponuję wsiąść i po godzinie już bedziesz wiedziała, które z
mięśni dostały sporą lekcję), oprócz tego uczy zachowania równowagi i co
najważniejsze dziecko obcując z koniem uczy się, że on też czuje, niektóre
rzeczy lubi inne nie, po prostu koń wychowuje dziecko. Moje dzieciaki jeżdżą
jak tylko nauczyły się chodzić. Na początku były to krótkie, ale regularne
przejaźdźki (koń prowadzony przez instruktora na uwiązie, mama trzymała dziecko
za nóżkę i w pasie), potem dzieci już siedziały samodzielnie i powolutku
wykonywały różne ćwiczenia (zrób pa, pa mamusi, pokaż jaki jesteś duży,
pogłaszcz konika po szyi, a teraz poklep po zadzie, najpierw jedną rączką,
potem drugą). Kiedy było widać, że maluch się już absolutnie nie boi powolutku
próbowaliśmy kłusować. Najpierw dosłownie parę kroków (koń nadal na uwiązie),
potem już na ląży i troszkę dłużej. Kiedy córka miała 4 lata zaczęła naukę
anglezowania (na początku wychodziło jej co dwa takty ). W tej chwili umie
już anglezować na ląży i kłusuje samodzielnie (na razie jest tak przejęta
samodzielnym kłuse, że zapomina jak się anglezuje , ale myślę, że to
chwilowe. Synek jest na etapie sam siedzi i na chwilkę puszcza siodło, żeby
zrobić pa, pa . Naprawdę z czystym sercem mogę polecić ten sport zdrowym
dzieciom (chore za zgodą lekarza). To doskonała nauka nie tylko jazdy jako
takiej, ale i obcowania ze zwierzęciem!

[triss_merigold6]

Na temat hipoterapii się nie wypowiem ale jak przeczytałam niektóre wypowiedzi
na temat nauki jazdy konnej małych dzieci to cóż... pogratulować niektórym
rodzicom wyobraźni.
Jeżdżę amatorsko od paru lat i trochę się napatrzyłam na naukę w różnych
stajniach. Dodam, że sama mam zamiar w przyszłości zapisać dziecko do dobrej
szkółki jeździeckiej ale pod pewnymi warunkami.
Dziecko (mówię tu o kilkulatkach) powinno jeździć w dziecięcym siodle. Na ogół
właściciele stajni tego nie oferują bo siodło dziecięce kosztuje niemal tyle
co "dorosłe" - stąd wątpliwości ortopedy zapewne. Skracanie strzemion nie
wystarczy.
5-latek w terenie na dużym koniu - rodzice idioci. Maluch nie ma szans na
opanowanie konia jeśli ten spłoszy się i poniesie, skoczy, gwałtownie zatrzyma.
Na dobrą sprawę w teren nie powinny jeździć dzieci młodsze niż jakieś 10 lat.
"Koń krzywdy nie zrobi" - piramidalna bzdura, owszem nie zrobi krzywdy jeśli
został ułożony do hipoterapii ale do normalnego konia lepiej podchodzić z
ograniczonym zaufaniem.

[blanqua]

Nie nazwałabym rodziców mojej kuzynki idiotami. W teren jechali w trzy lub
cztery konie, oboje rodziców, instruktor. Nie miała pięciu lat wtedy ale jak w
teren to już z 7-8. Prezdtem tgylko po ośrodku.
Koń krzywdy nie zrobi - wiadomo, że dziecku nie daje się konia narowistego czy
bardzo ostrego. Ćwiczyła na jednej klaczy, dość już wiekowej i spokojnej.
Zyski są ogromne a strat nie ma żadnych.
Blanka

[triss_merigold6]

To zależy od stajni. Są świetne, z bdb. instruktorami i odpowiednio
zajeżdżonymi końmi, są też takie gdzie dzieci sadza się na konie powyścigowe
czyli odkupione za niewielkie pieniądze niemal prosto z toru (kontuzjowane,
zbyt wolne do sportu) i one bywają zwyczajnie niebezpieczne.
Z Twojej wczesniejszej wypowiedzi zrozumiałam, że w teren jeździła 5-latka.
W każdym razie sprawdzenie ośrodka czy szkółki jeździeckiej, doboru koni i
przygotowania instruktorów to podstawa. Właściciele często chcą tylko zarobić i
opowiadają bajki.

[blanqua]

Pięciolatka nie jeździłą w teren. Pięciolatka dopiero kształcila swoje
umiejętności. W teren - 7, 8 lat z rodzicami (każde na swoim koniu) i
najczęściej instruktor też.
To był ośrodek jeździecki, konie ujeżdżone, a dziecko dostawało konia
spokojnego, łagodnego i najczęściej niezbyt młodego
Istotny jest też charakter kuzynki. Ona ma cechy, których nie mam ja - jest
wysoka, bardzo silna, umięśniona i wysportowana. I taka była od dziecka - jak
również samodzielna. Pewnie też dlatego na wiele jej pozwalano bo dawała sobie
rade.
Blanka

[mama_szefusia]

Zgadzam się z Triss_Merigold jesli chodzi o BHP. Jestem instruktorem od lat. Na
koniach jeżdżę od dzieciństwa i znam je dobrze. Przez długi czas pracowałam
jako instruktor w ośrodku jeździeckim dla dzieci, uczyłam także dzieci jazdy
konnej w USA. Koń jest dużym, silnym zwierzęciem o ograniczonej inteligencji,
ale bardzo silnym instynkcie - nigdy za dużo ostrożności. Dlatego konie dla
dzieci, nie tylko te do hipoterapii muszą być specjalnie szkolone. W stajni, w
czasie czyszczenia i siodłania musza być obojętne na krzyki, gwałtowne ruchy,
nagłe przechodzenie za zadem, łapanie za uszy, wsadzanie palców do nosa, oczu,
uszu i gdzie popadnie. Na jeździe muszą być przygotowane na niestabilny dosiad
dziecka, spokojnie reagować na szarpanie wodzami i kopniaki (niestety dzieci
potrafią być bardzo brutalne). Konie te powinny przede wszystkim słuchać
instruktora na placu, a dopiero potem dziecka na swoim grzbiecie - powinny
uznawać instruktora za przewodnika stada. Nie zapomnę widoku jak moja szefowa
(właścicielka kucykowego interesu) wchodziła na plac i wszystkie kuce zaczynały
momentalnie grzecznie poruszać się w zastępie. Mnie to zajęło parę miesięcy
zanim wyrobiłam sobie u naszych kucyków podobny autorytet. przygotowanie konia
pod dziecko zajmuje około pół roku (oprócz zwykłego zajeżdżania).

Druga sprawa - ortopedyczna. Dzieci są małe i powinny jeździć na małych
koniach - kucach, w sprzęcie do nich dopasowanym - czyli na dziecięcych
siodłach. Obraz kuca, jako złośliwego, prymitywnego tuptusia odchodzi w
przeszłość. Zostały wyhodowane fantastyczne rasy pony specjalnie dla potrzeb
dzieci. Kuce te maja dobry, łagodny charakter, ale jednocześnie dobrze się
ruszają, są dzielne, nadają się do sportu jeździeckiego (w Polsce coraz
popularniejszy jest sport pony). Oprócz naszych hucułów bardzo polecam dla
dzieci - szetlandy (dla maluchów), deutche reit pony (niemiecki kuc
wierzchowy), kuce walijskie, Connemara pony (kuce irlandzkie - świetnie
skaczą), kuce felińskie.

No i z dziećmi nie można sobie pozwolić na żadną brawurę. Bezpieczeństwo przede
wszystkim, dopiero potem dobra zabawa. To naprawdę da się zrobić.

Pozdrawiam

[sabiniuk]

Dzieki za relacje i opinie.Moj maluszek pozna konie, a juz sam zdecyduje czy i
na ile je kocha. Póki co te przepiekne stworzenia wykazywały moc sympatii pod
adresem mojego krnabrnego bączka..wię może daj boże...

[mama_szefusia]

To jest niesamowite jak konie reagują na dzieci. Mieliśmy w domu dwa konie.
Kiedy chodziły sobie po padoku i przechodziłam ja lub mąż to tylko podnosiły
łaskawie głowy, żeby rzucić na nas okiem, a kiedy przechodził nasz synek (wtedy
2,5 roczku) to natychmiast podchodziły do płotu i szły za nim przez całą
długość padoku z głowami niziutko i takim fajnym spojrzeniem. W ogóle w jego
obecności były wyjątkowo spokojne i takie opiekuńcze.

Pozdrawiam

[ansla]

Witajcie
Dziekuję bardzo za temat Konie i za informacje o hipoterapii.
Pozdrawiam Ania

[fasolka99]

Hej, czy mozesz polecic w Warszawie (najchetniej zachodniej) miejsce, gdzie
moznaby poprobowac jazdy konnej z 5-cio latka (byla wozona na koniach w czasie
wakacji i bardzo jej sie to podobalo)? Czy moze cos wiesz na temat stadniny w
Kaniach? Bardzo dziekuje za wszelakie informacje.

[ka1311]

Witaj,
W Kaniach są dwa ośrodki jeden to Pa-ta-taj i tam dziecko będzie mogło
spróbować jazdy na kucykach, na dużym koniu dopiero w wieku 12 lat (chyba się
nie mylę, ale pewna nie jestem), natomiast jest jeszcze Szarża i tego klubu nie
polecam. Jest to klub uczelniany (SGH) i dzieci nie mogą tam jeździć. Uczyłam
się tam jeździć jako nastolatka i mam bardzo niemiłe wspomnienia. Jest także
klub w Truskawiu (obok pętli autobusowej). Koni nie sprawdzałam, ale podobno są
nastawieni na naukę dzieci, więc teoretycznie powinni mieć raczej spokojne
konie. Oczywiście to należy najpierw sprawdzić zanim zaufasz i posadzisz
dziecko na konia i oddasz je pod opiekę instruktorowi. Najłatwiej sprawdzić
wybierając się w weekend przed południem i obserwując jak wygląda nauka. Jak
zachowują się konie, jakie podejście ma instruktor. Kilka takich wizyt i myślę,
że sprawa będzie jasna. Pozdrawiam

[mama_szefusia]

Ja uczyłam w Paszkowie u p. Barbary Niemczewskiej. Bardzo profesjonalnie
przygotowane kuce i możliwość jazdy rekreacyjnej i sportowej na kucach. Nie
wiem jak jest teraz bo po urodzeniu szefusia straciłam trochę kontakt ze
środowiskiem, ale z tego co wiem to wszystko dalej się rozwija. Dojazd trasą
katowicką. Przed Nadarzynem są światła i skręt w lewo na Magdalenkę i
Piaseczno. Na tym skrzyżowaniu trzeba skręcić w prawo, w drogę gruntową i po
kilometrze będzie widać ośrodek po lewej stronie drogi.

Oprócz tego bardzo dobre opinie są o ośrodku w "Kuclandia" w Książenicach, też
trasą katowicką ale dalej do Siestrzenia i tam skręcić na Grodzisk Maz. To też
ośrodek prowadzący zarówno jazdy rekreacyjne, jak i sportowe.

Jeżeli chodzi PaTaTaj w Kaniach Helenowskich to tam jazdy na kucach wyglądają
typowo rekreacyjnie. Raczej nie chodzi tam o naukę jazdy konnej dla dzieci
tylko przejażdżki na konikach. Kuce nie są najlepiej przygotowane i zajeżdżone.
Nie ma grupy sportowej.

Szarża to rzeczywiście klub studencki z tradycjami ale przeznaczony raczej dla
studentów niż dla dzieci.

Jak mi się jeszcze coś przypomni to napiszę.

Pozdrawiam

[ka1311]

Czy mówisz o Zakładzie Treningowym w Paszkowie? Tam można jeździć? Byłoby
super, bo niedaleko buduję dom i mielibyśmy blisko. Kiedy tam przejeżdżam (na
pyszną rybkę do Walendowa) zawsze z zazdrością patrzę na przepiękne konie, a
córce tłumaczę, że tam niestety nie możemy pojeździć. Jakoś nigdy nie miałam
śmiałości zapytać . Jakoś nie wglądamy wszyscy na zawodowych jeźdźców ))

[edz.anna]

Ciekawy wątek, fajnie ze się rozrósł.
Dla ścisłości, gdy pisałam o stadninie miałam dokładnie to na myśli, a nie
ośrodek nauki jazdy. Jeździłam przez 6 lat w Państwowym Stadzie Ogierów w
sekcji sportowej i tam też czasem zabieram swoją córkę. Niestety konie, które
tam są zupełnie nie są przystosowane do dzieci. Za to mała uwielbia czyścić,
karmić i zwyczajnie obserwować konie, mam nadzieję, ze kiedyś pokocha ten
sport/konie jak ja.
Pozdrawiam,
Ania

[mama_szefusia]

Tak, dokładnie o tym myślę. Musisz pytać o panią Basię Niemczewską i jazdy na
kucach. Akurat od września rusza pewnie nowy semestr więc będzie jeszcze sporo
wolnych terminów do wyboru.

Pozdrawiam

[fasolka99]

Dzieki za informacje!

[poleczka2]

Witam. W Anglii można sadzać dzieci na konie po ukończeniu przez nich 3-go roku
życia. Ze względu na ubezpieczenie ośrodka.
Mój syn 23,5 miesiąca lubi konie ale boi się przebywać blisko nich. Nasz koń
jest wielgachny więc mały trochę boi się z nim kontaktu. Zawsze jest w
bezpiecznej odległości od padoku lub stajni.

[wieczna-gosia]

wsadzilam maluchy na konie w tym roku- jedna ma 4 lata druga dwa.
Wsiadly na kucyki na wakacjach. byly zachwycone. Ale jesli chcialby jezdzic
konno- poczekam do 9-10 lat. Moim zdaniem wczesniej jest to troche na sile bo
dziecko i tak wielu rzeczy przy koniu nie robi. Moje starsze corki nauczyly sie
jezdzoc jak mialy 10- 11 lat a juz w nastepnym roku wstawaly codziennie o 4
rano i jezdzily do stajni pracowac i zarabiac na darmowe jazdy jednej
przeszlo po prau miesiacach druga w obecne wakacje tez wstawala

[mama_szefusia]

To prawda, że jeżeli chodzi o sama jazde konną, to dziecko niewiele się nauczy -
równowagi na koniu, podążania za jego ruchami, trochę anglezowania, oswojenia
z koniem ze sprzętem. Prawdziwa nauka zaczyna się od 7-8 roku życia, kiedy
dziecko może zacząć sterować koniem samo (oczywiście pod ścisłą kontrolą).

Większość rodziców, którzy przyprowadzali do nas młodsze dzieci robiła to
dlatego żeby im zapewnić jakiś sport na świeżym powietrzu. Traktowali to jako
zajęcia ruchowe i tak samo myśmy to traktowali. Była więc zawsze gimnastyka na
koniu (rozciąganie, ćwiczenia równoważne) i zabawa (konkursy zręcznościowe,
wyścigi dookoła tyczek, celowanie piłką do kosza na poruszającym się koniu,
zakładanie kubków na tyczki i ich zdejmowanie, zabawa w chowanie kółka gdzieś
na koniu itp.). Czasami po prostu jechałam z maluchem w teren na spacer,
szukaliśmy śladów wiosny, albo jesieni, szliśmy sprawdzić czy w lesie tez spadł
śnieg w zimę itp.

[sabiniuk]

Chciałabym, by mój syn pokochał zwięrzęta tak jak ja...

[jola-zet]

MUSZĘ sie dopisać to tego wątku - moje dziecko UWIELBIA konie . Zobaczcie
ten link ponizej z jej zdjęciem - ściska w rączce koniki-zabawki. Śpi z nimi, w
nocy się budzi z płaczem "gdzie jest Agatka, albo Mustang" - tak się nazywają ;-
), zabiera je do przedszkola, na dwór, wozi w rowerku, kąpie się z nimi, aż
zaczęłam się bać, żeby nie przesadziła z tą miłoscią....
Mamy w pobliżu, po drodze do przedszkola, stadninę i mąż często tam zajeżdza,
żeby pogłaskać koniki i dać im trawkę.

Jednak, kiedy na wakacjach zajechaliśmy do pobliskiej stadniny i przejechała
się na kucyku to nie pasowało jej to po jakimś czasie i zaczęła płakać, że już
nie chce - czyli póki co jest za wcześnie na jazdy, prawda ?

[marzena21]

A tak mi sie jeszcze zachciało z Wami drogie mamy podzielić tym co widziałam.
Pisałam, ze moje dzieci od czasu do czasu wsiadają- jeżdżą. Ostatnio bardziej
na kucykach. Ja widziałam właśnie w owej stadninie jak koń, który zawsze był
dawany dzieciom - bo łagodny, bo baranek, bo "krowa" zrzucił dziecko 5-cio
letnie. Dziewczynka jechała stępa. Koń prowadzony przez pana za uzdę, spokojnie-
nic się nie zdarzyło takiego coby mogo wywołać u niego ten popłoch- a jednak
patzrę a koń leci z jakimś bezładnym ciałkiem zwisającym u boku (nigdy nie
zapmnę chyba tych małych rączek wlekących się po ziemi niemalże- no i leci tak
nieokiełznany- facet za nim - ale gdzież tam - przecież go nie dogoni. No i ten
koń w końcu bryknął mocno-dziecko wyleciało na szczęście ze strzemion ale po
drodze kopnął je w brzuch. Płacz, histeria, pogotowie- szpital. Nie wiadomo co
się stało konikowi temu łagodnemu. Koń to jednak zwierzę. Duze , silne. Nie
mozemy o tym zapominać i nie możemy przypisywać koniowi nadprzyrodzonych
zdolności innego patzrenai na dziecko- jakiegoś rozumienia , ze to oto dziecko -
wspaniały nasz dar niebios- więc koń to widzi, rozumie i krzywdy nie zrobi. Ja
nie zauważyłam, zeby konie tamtejsze jakoś specjalnie inaczej traktowały dzieci-
bo to dzieci. Różne wypadki się zdarzają - nawet przecież dorosłym ,
doświadczonym jeźdźcom. I chyba nie pomogą zadne nadzwyczajne środki
ostrożności- że dziecko w terenie ale w środku, dorośli po bokach- itd. Zawsze
jest ryzyko że konia bąk ugryzie, osa, nie wiem co- bryknie fiknie i popędzi a
dorośli co z boku byli będą zbierać dziecko po drodze. Brrrrr.....
No taki mi się tylko nasunął komentarz. Że koń to zwierzę. Ja bym się tak na
duże konie nie spieszyła.

[klaryma]

Uwielbiam konie i sama przez parę ładnych lat jeździłam rekreacyjnie. Ale nie
wiem, czy pozwoliłabym jeździc mojemu dziecku....Na razie zdecydowałam sie nie
zachęcać, nie poruszać tego tematu. Wydaje mi sie, ze jest to jednak sport
obciażony dużym ryzykiem. Nie mówię o hipoterapii i jeżdzeniu na ląży pod okiem
instruktora. Ale dziecko, kótre złapie pasję jeździectwa prędzej czy później
pojedzie w teren samodzielnie i samo bedzie musiało sobie radzić. I tego się
niestety boję. Kiedy ja jeżdziłam, to w moim ośrodku były też takie kursy dla
harcerzy, no i raz w terenie dziewczynka 12 letnia spadła, właściwie zsuneła
sie, ale uderzyła głową o kamień no i zmarła. Co musieli czuć jej rodzice? Ja
sie boje takiej odpowiedzialnosci, dlatego pomimo całej miłości do koni, mojej
córki nie zachęcam...

[ka1311]

Widzisz, znałam dziewczynkę, która idąc na górce w zimie pośliznęła się i
zaczeła zjeżdżać w dół coraz szybciej i w końcu uderzyła głową w drzewo.
Natychmiast pogotowei, szpital, trepanacja czaszki, ale niestety nic nie dało
się zrobić. W czasie operacji dziewczynka zmarła. Piszę to po to, żeby nie
demonizować akurat jazdy konnej. Po prostu w każdym sporcie, a nawet na prostej
drodze dziecku może stać się krzywda. Oczywiście nie oznacza to, że nalezy
bezrozumnie pchać się we wszystko, ale trzeba zachować zdrowy rozsądek. Kiedy
moja córeczka miała trochę ponad trzy latka podczas jazdy na nartach (malutka
górka) mała przewróciła się i miała pękniętą kość piszczelową. Cóż było robić -
noga w gips na 5 tygodni. I kiedy byłam w szpitalu i rozmawiałam z lekarzem
(wyrzuty sumienia i pretensje do samej siebie, że jej pozwoliłam) wiecie co mi
powiedział? "Nawet sobie pani nie zdaje sprawy ile dziennie nóg i rąk składam
bo dziecko pośliznęło się na dywanie, potknęło się na chodniku. A sport dziecku
jest potrzebny i bardzo dobrze, że dziecko ma okazję go trenować. Byle nic na
siłę, jak się boi to nie zmuszać i wychowa pani zdrowe radosne dziecko bez wad
postawy." I wiecie, że od razu było mi lepiej. A mała tak bardzo nie przejęła
się tym pęknięciem, że kiedy rozrabiała (z tą nogą w gipsie) i my mówiliśmy, że
może spaćś np z krzesła to ona nam odpowiadała: "To nic się nie stanie, będę
miała drugą nogę w gipsie!"
Myślę, że podobne wypadki miały miejsce także w basenie (mam na myśli śmierć
lub kalectwo dziecka), podczas jazdy rowerem itd.

[marzena21]

Tak, na pewno masz rację. Samej mi to przychodziło do głowy. Tyle że ja tu
widzę inną kwestię. Kwestię dostosowania sportu do wieku i umiejętności
dziecka. nad koniem dziecko nie zapanuje. Jeżeli nie będzie dobrze wyćwiczone i
nie będzie umiało się utrzymać w siodle, nie będize miało dość wyświczonego
refleksu, siły do ściągnięcia cugli- bo ma np. lat 3 czy 5 - to jest to
obarczone dużo większym ryzykiem po prostu. Tak samo jak nie spuścisz dziecka
np. rocznego na oślep z górki na sankach bo wiadomo, ze jak się rozpędzi to nie
zahamuje, że bucikiem z boku sanek nie przyciśnie i nie skręci. Co innego
dziecko np. 5- letnie, które bucik spuści i skręci. Wiesz- ma inne umiejętności
zapanowania nad tym co robi. Dlatego uważam- wszystko - odpowiednio do stanu
rozwoju i wieku i opanowania danego przedmiotu.

[ka1311]

OK, tyle, że dzieci 3 letnie nie jeżdżą same, zawsze koń jest prowadzony przez
dorosłego. Jeśli zaś chodzi o siłę konia to istnieje takie powiedzenie: Gdyby
koń o swej sile wiedział, żaden by na nim nie siedział! Prawda jest taka, że
każdemu koniowi może zdarzyć się ponieść i wtedy nawet dorosły ma nie lada
problem, bo zatrzymanie delikwenta wcale nie jest proste. Czy to oznacza, że
nie należy w ogóle siadać w siodło? Tak jak napisła mama szefusia też uważam,
że jazda konna małych dzieci to po prostu zajęcia ćwiczące równowagę,
ogólnousprawniające, dopiero kiedy dziecko jest starsze można próbować
faktycznej jazdy konnej.

[jr25]

Piszesz marzena21 że dziecko nie ma wystarczającej siły do "ściągnięcia cugli"
Jednak rzecz w tym że prawidłowe prowadzenie konia nie polega jak to piszesz na
ciągnięciu. Koń to silne zwierzę, nawet dorosły jak zacznie je ciągnąć za pysk
nic nie zyska, są inne metody zatrzymania konia nawet ponoszącego. Rzecz w tym
aby dzieci które zaczynają swoją pzrygodę z końmi były prawidłowo uczone jak
radzić sobie w razie niebezpieczeństwa, a do tego potrzeba mądrych,
doświadczonych instruktorów, odpowiedzialnych ludzi, którzy wiedzą co robią.
Ztym niestety jest u nas bardzo kiepsko. Kiedy przyglądam się jak u nas w
niektórych klubach uczone są dzieci (dorośli również) to ręce opadają. Szkoda
mi tych koni i tych ludzi którzy na nich siedzą.

[mama_szefusia]

Dokładnie. Niestety poziom naszych instruktorów, trenerów i sportowców jest
żenujący. Już mi się nie chce nawet na ten temat pisać, bo nóż w kieszeni się
otwiera. Brak wyobraźni, brak podstawowych zasad bezpieczeństwa, znęcanie się
nad końmi.

Nie moge patrzeć na instruktora wybierającego się z grupą dzieci powiedzmy w
teren. Załóżmy nawet, że wszystkie dzieci mają toczki, to w 99% przypadków
instruktor go nie ma - czy ten człowiek nie zadje sobie sprawy z tego, że jest
dla dzieci autorytetem i powinien dawać im przykład, a sam uczy lekceważenia
reguł (byłam parę razy świadkiem jak toczek uratował komuś życie).

Szczerze mówiąc trudno mi też sobie wyobrazić sytuację, którą opisała jedna z
mam wcześniej o koniu, który poniósł pięcioletnie dziecko. Kto wsadził
pięciolatka na dużego konia? Jak instuktor trzymał tego konia, że nie był w
stanie nad nim zapanować (podobno był to koń spokojny - takie nagle nie
zmieniają się w brykające potwory)? Dlaczego jazda nie odbywała się na
zamkniętym placu (wtedy koń nie mógłby się rozpędzić)? Nie znam całej historii,
ale z tego co do tej pory przeczytałam wnioskuję, że był to klasyczny przykład
niekompetencji ludzi prowadzących jazdę. A przecież była to jazda dla dzieci.

To prawda, że koń, nawet kucyk jest stosunkowo duży i na pewno silny. Ale z
własnego doświadczenia wiem, że większość wypadków na koniach to wina człowieka
(brak wyobraźni, niekompetencja, braki w wykształceniu instruktora, złe
ujeżdżenie konia). Dlatego trzeba bardzo uważnie patrzeć na ludzi, którzy
naszym dzieciom mają prowadzić jazdy, bo sam papier instruktorski niestety o
niczym nie świadczy (nie mówiąc o tym, że często jazdy w ośrodkach prowadzą
ludzie bez żadnych uprawnień).

Pozdrawiam

[jr25]

Moim zdaniem (a jeżdżę konno już kilkanaście lat) podstawa to doświadczony,
odpowiedzialny instruktor, który na początku poinstruuje początkującego jeźdźca
co robić w razie niebezpieczeństwa (a przede wszystkim czego wtedy nie robić),
nie szarpać na siłę, bo to nic nie daje, nie wpadać w panikę, nie krzyczeć.
Jest to trudne, ale możliwe i jak na początku wyrobi się dobre nawyki to
procentuje to na przyszłość. Druga sprawa to odpowiedni, bezpieczny sprzęt.
Toczek to nie najlepsze rozwiązanie, dużo lepiej chroni kask i choć jest
droższy warto zainwestować. Po drugie buty z gładką podeszwą (w razie upadku
noga łatwo wysunie się ze strzemienia i koń nie będzie wlókł człowieka za sobą).
Po trzecie przydadzą się rękawiczki (ręce się nie poobcierają, a wodze nie będą
wyślizgiwały)
Jeśli chodzi o dzieci to przydałaby się także kamizelka ochronna na kręgosłup.
Jest droga, ale znacznie zmniejsza możliwość urazu.
Instruktor powinien pilnować, aby dziecko nie ciągnęło bez potrzeby za wodze,
bo nie w ten sposób zatrzymuje się konia, a od takiego ciągnięcia konie robią
się w pysku twarde i nie odpowiadają już na żadne subtelniejsze sygnały. Poza
tym to męczarnia dla tych bardzo delikatnych i wrażliwych zwierząt.

[mama_szefusia]

Masz rację jr25. Bardzo ważny jest dobrze dobrany sprzęt. Ale on jest bardzo
drogi. Kamizelka kosztuje kilkaset złotych, kask jest dwa razy droższy od
toczka. Oczywiście na jazdach zawsze zachęcałam rodziców do kupienia tych
akcesoriów (kask w przeciwieństwie do toczka chroni podstawę czaszki przed
urazami - w USA i UK wolno jeździć dzieciom tylko w kaskach) ale najczęściej
dzieci zaczynające jazdy jeżdżą w sprzęcie klubowym, a szczerze mówiąc nigdy
nie spotkałam się w żadnym klubie z kaskami. Kamizelka jest fantastyczna -
wszystkie dzieci zaczynające u nas przygodę ze sportem jeździeckim dostawały
takie (jest to obowiązek na zawodach pony) ale dzieci jeżdżące rekreacyjnie ich
nie miały, bo rodziców nie stać było na ich zakup co kilka lub kilkanaście
miesięcy. Natomiast jeśli chodzi o odpowiednie buty (nie za szeroki czubek,
płaska podeszwa, najlepiej z niewielkim obcasem, bez wystajacego z przodu
języka lub rzepów) to byliśmy kategoryczni - chyba, że dziecko jechało na oklep
albo w siodle bez strzemion. To samo zresztą dotyczyło całego ubrania, bez
frędzli i sznurków, które mogłyby sie gdzieś zaklinować, wygodne i luźne. OT,
podstawowe zasady bezpieczeństwa, bardzo ważne, o których niestety za często
instruktorzy "zapominają".

Pozdrawiam

[triss_merigold6]

I rękawiczki Oczywiście nie ma sensu kupować jeśli dziecko ma kilka jazd na
lonży a wodze pełnią funkcję w zasadzie dekoracyjną ale już przy bardziej
samodzielnych próbach (i wyjazdach w teren) rękawiczki się przydają.
Tak na marginesie: dla początkujących ten cały sprzęt (poza toczkiem, ew.
kaskiem) nie musi być super. Lepiej na przykład zainwestować w odpowiednie buty
niż w bryczesy.
To samo dotyczy dorosłych (gdyby któraś z e-mam chciała zacząć naukę).