usnij wreszcie - komu sie udalo?prosze o wsparcie!

[olgha]

witam!
do tej pory tylko podczytywalam, teraz mam pytanie i prosze o pomoc.
potrzebuje wsparcia psychicznego od Mam, ktorym sie sprawdzila metoda "usnij
wreszcie"
zawsze bylam jej przeciwniczka, ale to jak spi moj syn doprowadza mnie do
rozpaczy, wiec czas cos z tym zrobic!
syn ma ukonczone 7 msc, nauczylam go (glupia baba!) spac z nami w lozku i
teraz nie zasnie juz inaczej. nie tylko nie zasnie juz inaczej, ale budzi sie
jak tylko mnie nie ma obok, a jesli jestem to musze 1 reka glaskac, 2 reka
tulic, trzecia trzymac za raczke, 4 za druga, 5 poprawiac kolderke...
jesli nie poloze sie z nim w dzien to przesypia moze z pol godziny, potem
jest zmeczony marudny ale sam nie zasnie.
juz raz probowalam tej metody, ale zobaczywszy go w dzien takiego
zaplakanego, skapitulowalam.
niemniej jednak cos zrobic musze, bo chociaz kocham nad zycie mojego synka,
to kocham tez siebie. chodze niewyspana (budze sie po kilka razy w nocy by
utulic), nie jestem w stanie nic zrobic w dzien, bo albo sie z nim bawie,
albo z nim spie, o tym ze juz nie pamietam kiedy udalo mi sie spokojnie
przeczytac wieczorem ksiazke, ani o tym, ze maz spi juz w drugim pokoju
(chociaz jedno z nas bedzie wyspane) juz nie wspomne...
dlatego wlasnie prosze o slowa otuchy, ze dam rade i ze jemu nic nie bedzie,
bo ciezko mi jak placze, ale jeszcze mi ciezej gdy wstaje rano ciezko
zmeczona i po koszmarnej nocy nie mam nawet ochoty by sie nim porzadnie
zajac!!
z gory bardzo dziekuje!!!!!

ps. prosilabym tez wszystkie przeciwniczki tej metody, o nie traktowanie mnie
jako potwora, bo raz ze nim nie jetem, dwa chce go nauczyc samodzielnie
zasypiac dla dobra calej naszej trojki!

[zonka7]

witaj!
Próbowałam tej metody na mojej pierwszej córeczce i ... nie wyszło.
Doprowadziło ją to tylko do jeszcze gorszej histerii i w konsekwencji do
wymiotów. Ale ona taki sposób znalazła sobie na mnie aby osiągnąć to co chce
(wymiotowanie). Dlatego przez 3 lata (!!!) ją tak usypiałam leżąc obok (czasem
nawet 1,5 godz.), tuląc, głaszcząc, opowiadając bajki. Nawet gdy urodziłam
drugą córcię (bezproblemowa -sama zasypia po położeniu do łóżeczka) to lulałam
starszą.
Podsumowując:
mam dwie córeczki zupełnie inne: starsza nie chciała sama spać i koniec a mała
nie robi najmniejszych problemów. Wychowuję je tak samo tylko ich charakterki
są różne i muszę się z tym pogodzić.
Pamiętam że dwa lata temu będąc w takiej samej rozpaczy jak Ty czytałam na
forum, że ta metoda działała w wielu przypadkach. Więc, kup sobie książkę i
spróbuj. Podobno po gorszych chwilach przychodzi poprawa. Ale gwarancji nie ma
że Twój maluch się podporządkuje (tak jak moja Olcia!)
Pa!
Głowa do góry!

[1jagienka]

hej,
ja "odstawiłam" malca jak miał rok. Miałam już dosyć codziennego leżakowania,
więc któregoś razu powiedziałam: synku, ty teraz tu śpij, mama będzie w pokoju
obok pisała (konspekty), gdybyś mnie potrzebował, to zawołaj. Byłam w szoku, że
w pokoju cisza (w korytarzu zostawiłam swiatło i sama hałasowałam tak, aby mnie
słyszał). Wprawdzie bawił się i kręc`ił z 40 min, ale został sam. W dzień było
tak samo. Właściwie samo tak wyszło. Teraz ma 3 latka i bardzo pilnuję, żeby
nikt go nie straszył ciemnością, wilkołakiem, dziadem itp, żeby nie bał się być
sam.

Wszystko wymaga czasu i cierpliwości.
trzymaj się

[iwona281]

Hej! Głowa do góry - nie będzie tak źle. Ja już wielkokrotnie pisałam o tym że
jestem zwolenniczka tej metody nauki zasypiania. Musiałabyś poszukać w
wyszukiwarce bo na ten temat jest mnóstwo wypowiedzi. I nie jesteś potworem
tylko człowiekem ,który pewnie chciałby normalnie funkconować. Ja też byłam już
wykończona gdy musiałam przez pół roku usypiać synka na rękach - ja i tylko ja
bo innych osób nie akceptował. Kiedy mój mąż próbował go kiedyś uśpić gdy byłam
w szkole to z niemocy aż uderzył nogą w pufę i złamał sobie palec od nogi - ale
poprostu nerwy mu puściły bo mały darł się w niebogłosy i nic nie pomagało. W
końcu nie miałam innego wyjścia - szłam do szpitala - i sytuacja jakoby mnie
zdopingowała. Na tydzień przed zaczeliśmy i udało się. Nie ma się co łudzić -
to nie jest łatwe. Dziecko będzie płakać a Tobie będzie serce pękać. My z mężem
wspieraliśmy się. Gdy byliśmy razem było łatwiej, gorzej gdzy zostawaliśmy
pojedyńczo. Pamiętam że myślałam sobie wtedy że gdyby nie ten szpital to bym
odpuściła sobie. Ale na szczescie nie odpuściłam. Teraz mój syn ma już 3 latka
i od dwóch i pół roku my śpimy spokojnie z mężem w jednym pokoju a on w drugim.
Niedługo urodzę drugie dziecko i jesli nie uda mi się od razu nauczyć spać
dziecko samemu to na pewno zastosuję tę metodę. Trzeba tylko rzeczywiście
trzymać się instrukcji a na pewno się powiedzie. I być konsekwentnym. Dziecko
to inteligentna "bestia" i wyczuje wachania, a czym będzie większe to będzie
trudniej. Mój synek od tamej pory z ochotą chodzi spać i naprawdę nie jest
jakoś psychicznie skrzywdzony przez ten "tygodniowy incydent". Warto pocierpieć
tydzień żeby potem być wypoczętym i z radością spędzać z nim dzień. Nie daj się
zwaryjować. Wiem że niektóre mamy wytrzymują i usypiaja dziecko w jakiś tam
sposób nawet do piątego roku życia, ale nie wiem czy to nie jest większą
krzywdą dla malucha. A i nie każda matka ma tyle sił fizycznych i psychicznych
żeby znosić takie wyrzeczenia. Ja nie mam i się tego nie wstydzę.
Pozdrawiam cię serdecznie i radzę : nie zwlekaj. Zacznij od dzisiejszego
wieczora a za tydzień prześpisz całą noc. I tak już pozostanie. Czy to nie
kusząca propozycja?
Pozdrawiam i życzę miłych snów.

[ola_77]

Witaj!
jestem mamą czterolatki, przeczytałam o twioch problemach i chciałabym Ci cos
poradzić. Szukając pomocy w sprawie innych problemów z córka natknełam sie na
książkę, która pomogła mi wiele zrozumieć i która teraz szczerze polecam na tym
forum wszystkim dziewczynom, które mają najróżniejsze kłopoty ze swoimi
dziecmi (zastanawiam sie nawet, czy wydawnictwo nie powinno mi zacząć
płacic). nie pamietam dokładnie tytułu, ale coś blisko "Rozwój psychiczny
dzieci od 0 do 10 lat, poradnik dla lekarzy , psychologów i rodziców", trzech
autorów, Pamietam doskonale, że problem zasypiania był w tej książce opisany
przy okazji omawiania różnych typów osobowosci. Ta książka może Ci cos
podpowiedzieć zarówno teraz w temacie zasypiania, ale tez i w róznych innych
problematycznych sytuacjach, które kiedys sie pojawią. Trzymam kciuki,
pozdrawiam.
Ola

[miqsh]

Mi sie udalo, ale wg.ksiazki "kazde dziecko moze nauczyc sie spac". Maly spi w
nocy i w dzien SAM. Kreci sie jak dzikus ale w koncu zasypia, w nocy najwyzej
go czasem odwracam z brzucha, bo jakos sie nie nauczyl Ma 8 miesiecy a od 2
spimy wszyscy do 5-6 rano ciagiem. Kiedys byla pobudka co 1,5 2 godziny.
Uwazam, ze metoda jest skuteczna ale wymaga konsekwencji. Moze niektore dzieci
co bardziej zaciekle sie nie daja, ale moje dziecko plakalo RAZ (ten pierwszy)
polozone do lozeczka i trwalo to 25 minut (chodzilismy wg rozpiski z ksiazki).
Potem okazalo sie, ze nawet woli zasypiac sam, bo jak tak wisial na rekach to
chyba mu bylo niewygodnie hehe

Dziala wiec proboj - powodzenia Ewa

[kluszek]

Moze wiesz, gdzie na sieci mozna kupic ta ksiazke? Mieszkam w USA, tak wiec
mam problem z kupnem polskich ksiazek.
Bylabym, bardzo, bardzo wdzieczna.

[anek.anek]

u nas nie działała żadna ze sprawdzony, cudownych metod. Udało się dopiero
kilka miesięcy temu, a syn ma skończone własnie trzy latka Nie pocieszyłam?
ale przeżyłam.

[olgha]

wszystkim bardzo dziekuje!
metoda jest juz stosowana, wierze ze damy rade! ))

[mabasia]

Widzę, że wpis o porze głęboko nocnej, czyli maleństwo się jeszcze budzi.
Nie poddawaj się - robisz dobrze i masz do tego prawo.
Mój syn ma 4,5 miesiąca i od 1,5 tygodnia zasypia sam o 20 i śpi do 4 - je i
zasypia sam do szóstej. Dla mnie po prostu bajka.
Raz zdażyło się, że moja mama była przy nauce zasypiania - gdyby wzrok mógł
zabijac to pewnie padłabym trupem nad łóżeczkiem Jaśka ale nie poddałam się i
to naprawdę u nas zadziałało.
Aha mąż jako chyba słabszy psychicznie - jeżeli chidzi i płacz małego - w czasie
nauku zasypiania lądował na balkonie.
Na pewno Ci sie uda - powodzenia

[antonina_74]

Mnie się udało ale dziecko miało 4 miesiące. Byłam zdeterminowana bo starszy
był właśnie tak nauczony jak Twój synek, nie chcę straszyć ale sypiał z nami do
4 urodzin, nie zasypiał (nadal nie zasypia!) bez przytulania i głaskania itp.
Z tym że ja nie stosowałam metody dokładnie, nie liczyłam minut. Po prostu
codziennie o tej samej porze odkładałam Zosię do łóżeczka a sama zostawałam w
tym samym pokoju tylko w drugim kącie, poza zasięgiem wzroku, czytałam sobie
czy coś. Pierwsze 2 dni płakała więc co jakiś czas podchodziłam pogłaskać po
czym znów z zatkanymi uszami czytałam Po jakimś tygodniu zasypiała już sama
bez trzymania, bez jedzenia, bez płaczu. Potem zaczęłam odkładać i wychodzić,
to samo, już od dawna daję jej mleko, potem odkładam do łóżeczka,
mówię "dobranoc" i wychodzę, za 10 minut dziecko śpi. Z tym że to działa tylko
kiedy dziecko jest śpiące, trzeba wyczuć jego pory zasypiania, jeśli spróbuję
ją zmusić do zaśnięcia o nietypowej porze np. dużo wcześniej niż zwykle to nie
zasypia i oczywiście po jakimś czasie stoi w łóżku i płacze

[alinaw1]

Skąd ja to znam? Nie umiem poradzić nic konkretnego bo może się okazać, że
żadne praktyczne wskazówki nic nie pomogą. Ja 2 lata temu błagałam o pomoc!!!
Byłam u kresu sił. Problemy zaczęły się, gdy mój synek skończył 6 miesięcy. Do
tej pory wstawał ok. 5 razy na cycusia i uważałam to za normę. Im stawał się
starszy - tym w nocy dawał więcej czadu: budził się co kwadrans, płakał,
wrzeszczał, potem raczkował, gadał, wiercił się. Nie zawsze cycuś pomagał
(wiem, wiem, pierś nie może być zapychaczem ale ja tak właśnie robiłam!). W
dzień w ogóle nie odsypiał. Moje koleżanki cieszyły się macierzyństwem, a ja
wiecznie zmęczona, narzekająca, kłócąca się z mężem (oczywiście taka atmosfera
oddziaływała na mojego wrażliwego Stasia) i ciągle to samo. U ilu byliśmy
lekarzy? Nie zliczę. Pani neurolog w szpitalu na Niekłańskiej była
zaniepokojona stanem synka (normalne dzieci sypiają w dzień, on najwyżej
drzemał-... 14 minut!!!), zleciła badania. EEG ok, inne też. Potem psycholog,
(AL. Wyzwolenia- szczerze polecam!)bioenergoterapeuta (ul. Poznańska- po 2
seansach terapeuta odpuścił), zielarz, homeopata... Nic. Staś nie spał w dzień
i w nocy. Rodzina pocieszała: WYROŚNIE. Ale kiedy? - pytałam. No, może jak
skończy roczek. Nic z tego. Ktoś poradził, by sprawdzić cieki. Przestawiliśmy
łóżeczko. Zresztą i tak to łóżeczko było puste, bo mały spał ze mną. Stawiałam
kreski po każdej nocnej pobudce. Rano liczyłam- 15, 17...
Doszło do tego, że w furii chciałam udusić własne dziecko... Wtedy włączyłam na
noc światło abym nie pomyliła jawy ze snem i by nic się nie stało. Był jeden
pozytw tej całej historii: Bez żadnej diety schudłam 8 kg!
Czytałam pilnie prasę, naukowe opracowania. Stara lekarka powiedziała, że
dziecko, które z trudem przyszło na świat nie może zapomnieć porodu i przeżywa
go jakby na nowo każdej nocy. Wyrok grzmiał: To potrwa 2 lata. Trwało 2 lata i
2 miesiące.
Pewnie Ci nie pomogłam. Chciałam Ci jednak powiedzieć, że cokolwiek by się
działo- musisz być spokojna. Ja nie byłam. Pewnego razu zakonnik, który modlił
się o nasze dziecko i odprawiał msze w intencji jego dobrych snów powiedział:
Skoro nic nie pomaga, zaakceptuj to. Nie walcz! Gdy stałam się spokojniejsza,
łatwiej było mi znieść i niewyspanie i zmęczenie.
Teraz mój synek dobiega trzech lat, śpi spokojnie w nocy, a ja z
przyzwyczajenia budzę się i patrzę na niego. Jestem przeszczęśliwa!

[blamblam]

Hej
ja wstaję kilka razy w nocy do mojego nmalucha (12 mies). Śpi w swoim łóżeczku
ale budzi się co 1,5 godz i muszę mu dac herbatkę lub smoka. Nie zdecydowałam
się na zastosowanie tej metody ale doskonale rozumiem jak się czujesz i trzymam
kciuki za powodzenie!!!! Na pewno Ci się uda.
pozdrawiam

[madzia8]

Do blammblam!
Moja córcia skończyła 14 m-cy i wstaję do niej nawet co 15 min, co pół
godziny.Nie budzi się, ale popłakuje przez sen i strasznie się wierci.Nawt jak
śpi ze mną. Zdarza się że prześpi 2 godziny. I też podaję smoka lub sok, a
potrafi wypić w ciągu nocy nawet 300 ml. Na początku usypialismy ją w wózku od
2 dni kotłuje sie ze mna na tapczanie nawet przez 1 godzinę,ale sama zasypia.
Niestety te nocne wstawanie kilkanaście razy jest nie do wytrzymania. Oboje z
męzem pracujemy i w dzień ciężko wytrzymać. Jak sobie z tym radzisz???

[akseinga]

Nie radzę dawać dziecku w nocy do picia nic oprócz zwykłej przegotowanej wody.
Herbatki , soczki itp smakują dziecku, które budzi sie nie z powodu pragnienia
a poprostu z przyzwyczajenia. Ja dawałam tylko przegotowana wodę a teraz to już
tylko do zwalczenia pozostał nam smoczek bo na zwykłą wodę się mojej córci nie
opłaca się budzić (no ale skończyła juz 2 lata w lipcu)

[dyzja]

Cześć,
ja miałam podobny problem, ale już go nie mam )), bo przywyczailam moją córę
(3 latka), że wieczorem jest tak:
a) najpierw dobranocka +kolacja w trakcie,
b) po dobranocce mycie ząbków + kąpiel
c) po kąpuieli tata mówi Kasi " dobranoc pchły na noc"
d) a potem mama (czyli ja)czyta bajki, aż dziecię zaśnie ( co następuje mniej
więcej w ciągu pół godziny.
Nie wierzylam w skuteczną moc rytuałów wieczornych, dopóki nie spróbowałam, a
zaczęłam gdzieś tak w okolicy 7-8. miesiąca życia Kasi. I proszę, skutkuje!
Może Ty też spróbujesz?? Pozdrawiam Cię sedecznie i życzę powodzenia, na pewno
znajdziesz skuteczną metodę na Twoje problemy ( może akurat moją??))

[malgosia3410]

U mnie było tak samo , jest jeszcze gorzej. Moja córcia ma 7 m-cy. To,ze trzeba
było kłaść sie obok było całkiem przyjemne. W naszym małżeńskim łożu ma juz
swoje stałe miejsce, poduszke, kołderke. ot nowa lokatorka.Łóżeczko mogę
sprzedać. Ale to pestka. Mam popołudnową pracę( ok. 2 godz ), w tym czasie moja
mama usypiała ją na rękach- chodziła, śpiewała, głaskoała, prawiła jej
komplementy. Teraz mój mały łobuziak wieczorem na widok salonowego wypoczynku
wrzeszczy, bo tu wcześniej ładnie zasypiał( bo tv grało- ot
uzaleznienie),wdrapuje mi sie na ręce i zasypia. Śpi czujnie,bo jak ją odłożę
to wrzeszcy, biorę na ręce i śpi dalej do czasu kiedy nie zapadnie w głębszy
sen.Wiem,że moja mama pozwalała jej tak spać na rękach,bo wnusi jak twierdzi
było przyjemnie. Babcia w tym czasie i tak oglądała serial. wnusia była
zadowolana i cicho. Jetem przygnieciona tyloma sprawami,że już nawet nie myśle
jak z tym walczyć. Bede śledzić forum,może kto mi cośc ciekawego odpisze.
Wiem,ze dużo błędów,ale moja niunia ma alergi azs, i była i jest bardziej
marudna niż inne.

[mimula]

Ja mam dwójkę dzieci -3,5 lata córka i synek - 11 miesięcy. Ogień i woda. Z
usypianiem córki miałam koszmar, podobny do Twojego. Kiedyś w przypływie
rozpaczy kupiłam "Uśnij wreszcie", zapoznałam się z trescią i okazało się, że
pomimo wielu starań nie dałam rady histeriom małej. Ale pomogło choćby przez
to, ze coś w tej mojej głowie zostało i kiedy nie wytrzymałam już ze skakaniem
w nocy dookoła głowy małej, by ją na 5 minut "przytkać", zdecydowałam się na
odstawienie jej i byłam bardzo pewna swego, co oczywiście pomogło. Córka miała
15,5 miesiąca, ale problem usypiania skończył się dopiero pół roku temu.
Ponieważ urodziłam syna, nie mogłam już więc asystować w jej rytuale, i jakoś
(cudem chyba) przekonałam małą, że jest już duża i może zasypiać sama. ja
przychodzę, jeśli chce się przytulić.
Synka też usypiałam przy piersi. Ale któregoś wieczoru byłam wykończona i
postanowiłam zastosować metodę - 3, 5, 7 minut. Krzyk był mniejszy niż sie
spodziewałam, choć miałam wątpliwości. Na szczęscie uśniecie zajęło mu niecałą
godzinę. Podobnie drugiego i trzeciego dnia. były jęki, stękania, czasem płacz
i krzyk, ale na tyle już go znam, ze wiem, że marudzi.
Podsumowując: jeśli podejmiesz się tej metody, będzie bardzo trudno, choć
pewnie warto, ale trzeba odliczyć na to 2-3-4 tygodnie (w przypadku dziecka
podobnego do mojej córki). Żelazna konsekwencja konieczna, stanowczość i
zdecydowanie. W przypdaku mojego synka jeśli bym się załamała musiałabym długo
odczekać, by podjąć nową próbę - ma zbyt dobrą pamieć. Szczerze mówiąc nie
miałabym odwagi stosować tej metody przy córce. Syn jest inny - spokojniejszy,
bardziej opanowany, taki "pies Pypeć", więc z nim się udało. Charakter dziecka
jest tutaj bardzo ważny.
Powodzenia!!!

[esteel]

Haja
ja zastosowalam te metode 2 tyg temu, syn ma 18mcy. Pierwsza noc placz 1h,
potem coraz krocej. Ostatnie 5 nocy przespal calkowicie bez wybudzen (
wczesniej budzil sie okolo 3 x i nie zasnal ponownie dopoki nie przyszlam ).
Czuje sie jakbym wrocila z wczasow-). Niestety dalej wieczoram jak go
zostawiam w pokoju placze ok 3-5 min, gorzej jest w czasie drzemki czasami
placze nawet 20 min zanim zasnie w dzien.Trzeba byc bardzo zdesperowanym aby
probowac stosowac ta metode ( ja bylam). Jak na razie przespane noce swiadcza
ze przynosi efekty. E

[girri]

Ja tez naleze do mam wiecznie niewyspanych, ale wydaje mi sie ze tutaj wszyscy
myla dwie rzeczy, zasypianie wieczorem lub na sjeste i budzenie sie w nocy. Moj
Daniel odkad byl maly spal bardzo zle, budzil sie w nocy , plakal przez sen ,
spal niespokojnie itp. Natomiast z zasypianiem nie bylo problemu , stosowalam
rytual kapiel, kolacja (najpierw piers, potem zwykle jedzenie), czytanie bajki
ze swiatlem, spiewanie 2-3 kolysanek po ciemku, odlozenie do lozeczka i sam
zasypial. Potem jednak zaczal chorowac i moja tesciowa w ramach pomocy
przychodzila czasem na noc i zaczela go usypiac na rekach z kolysaniem. Jak
skonczylo sie zapalenie ucha z goraczka to nagle sie okazalo, ze on nadal
zasypia tylko w taki sposob. Wtedy kupilam ksiazke o takiej metodzie z
wchodzeniem co kilka minut (wersja hiszpanskiego psychologa ale chyba o to samo
chodzi)i zadzialalo (maz wychodzil na balkon, zeby go nie slyszec) ale po 3
dniach wrocil stan poprzedni, zasypial sam w lozeczku). Stosowalismy ta metode
jeszcze raz po kilku miesiacach, znowu po chorobie, rownie skutecznie. Czy to
znaczy ze jestem wyspana? Wcale nie! Bo w nocy dalej placze, czasami trzeba dac
mu smoczek albo wode, ale czasem po prostu przerazliwie krzyczy (kto tego nie
slyszal nie uwierzy jak to stawia na nogi), a jak ja dobiegne do jego lozeczka
(spi w pokoju obok) to juz znowu spi. Tylko ze ja potem potrzebuje 15 minut na
uspokojenie bicia serca i zasniecie znowu. No i jak sie sumuje np. 2 razy
podanie smoczka, 2 razy taki krzyk i jeden raz podanie picia to jest 5 razy, po
kazdym razie coraz trudniej zasnac ... A jak jest jakikolwiek problem (katar,
zabkowanie, lekkie wzdecie) to trzeba to pomnozyc przez dwa, czyli 10 razy.
Dodam, ze oprocz tego rozwija sie swietnie i w dzien jest pogodny i
usmeichniety. Lekarz kzal przeczekac! Tak wiec usypianie wieczorem to jest
jedna sprawa, a jak dziecko spi to inna.

usnij wreszcie - metodologia

[hubertus_zamoscicus]

witam Drogie Panie
Cbyba nie muszę dodawać że ten sam problem dotyczy naszej trójki, a właściwie
1,5 rocznego Miłosza. Nie będę opisywał objawów, bo są one klasyczne.
Próbowałem teraz zamówić książkę "uśnij wreszcie" ale nie ma jej w żadnej
księgarni, a tam gdzie jest nie mogę jej zamówić (jakieś błędy w systemie im
wyskakują). Proszę zatem o podstawowe zasady stosowania tej metody. Czas nagli
a mamy już z żoną dość "nocnych polaków napadów wsciekłości".
Z tego, co zdążyłem wywnioskować chodzi generalnie o:
- rytuały, czyli cykliczne stosowanie tych samych czynności o tej samej porze
(myciu, amciu, czytanie i luli)
- kładzenie dziecka do łóżeczka (od początku śpi z nami) przy czym zasypianie
polega na stosowaniu metody wchodzenia do pokoju co kilka minut i uspakajanie
dzidzi (np. głaskaniem)
- konsekwencja i odporność psychiczna
Z góry serdecznie dziękuję za rady i porady miłych Mam
pozdrawiam
hubert

ksiązka jest..

[mamuskawiki]

w księgarniach internetowych!!!

1 nocka - rewelacja

[haesek]

sam w to jeszcze nie wierzę.
niuniuo położony do łóżeczka po 21 krzyczy, wiszczy, spazmuje. mama w kuchni
prawie płacze, tata z miną pokerzysty zerka na zegarek. co jakiś czas, na
zmianę wchodzą do pokoju by niunia uspokoić miłym słowem. horror trwa pół
godziny (tylko pół godziny? - dziwią się rodzice. po tym czasie niunio zasypia
kamiennym snem z kogucikiem pod pachą. a rodzice mogą bezstresowo (po raz 1wszy
od wielu miesiący) spędzić ten wieczór.
oboje nie mogą zasnąć podescytowani faktem uśpienia niunia. godz. 01.00 niunio
wstaje i krzykiem obwieszcza że szuka mamy lub taty. tata uspokaja niunia dwoma
zdanami, że wszyscy już śpią i jest ciemno (na dowód tego odsłania firankę
gdzie za oknem panują egipskie ciemności). ninio uspokoiwszy się fajtem że
wszystko jest ok kładzie się przy kogutku po 10 minutach.
wszyscy śpią bez przerwy do godz. 7.00 kiedy to tata wstaje do pracy.

polecam tę metodę - działa !
pozdrawiam Panie Mamy
hubert

ps.

[haesek]

raz jeszcze przeczytałem powyższe wątki. radzę dokładnie przeczytać
książkę "uśnij wreszcie", bo:
zasypianie i budzenie się w nocy są ze sobą ściśle związane i aby dziecko spało
całą noc musi zasnąć w TAKICH SAMYCH warunkach w jakich się PRZEBUDZA. jedna z
was pisała, że musi dziecku podawać co jakiś czas w nocy smoka lub picie - ono
nie jest spragnione!, ono jest do tego przyzwyczajone! radzę zaprzestać tych
praktyk a wszyscy będą spali jak susły. podobnie jest z głaskaniem i tuleniem -
jak dziecko zasypia tulone, to nie ma co się dziwić że w nocy oczekuje tych
samych warunków na uśnięcie.
- tu działa mechanizm bodziec-rekacja w obie strony - dziecko krzykiem wymusza
określone zachowanie na rodzicu, a rodzic swoją postawą wymusza określone
zachowanie na dziecku.
- dziecko musi być zmęczone i najedzone by metoda zadziałała
to tyle narazie
pzdr. hubert

[esteel]

Haja
gratlacje byle tak dalej, u mnie efekty byly gdzies po 3 nocach ale bylo gorzej
z drzemkami i wieczorami poplakiwal juz przy myciu zabkow wiedzac ze zaraz
idzie do spania. Teraz klade go wieczorem do lozeczka caluje przytula sie do
zyrafy ja gasze swiatlo i wychodze z pokoju a synek ( 18mcy) zasypia. Czasami
nawet sam wchodzi do lozeczka i obejmuje podusie na znak ze juz chce spac.
Czasami przebudza sie w nocy 2x na tydzien okolo 5 rano placze 2 min i znow
zasypia. Zazwyczaj spi od 20.30- do 7.30. pozdrawiam E.

[yvi1]

U nas do ok.10 miesiaca bylo jak u wielu z was,nocne pobudki,placze itd.Po
dlugim zastanowieniu i przeczytaniu artykulow na ten temat doszlam do
wniosku,ze to ja jestem glownym problemem mojego synka.Nauczylam go ze mna
spac,dostawal w nocy soczek i usypianie trwalo conajmniej pol godziny.Najpierw
wprowadzlismy rytualy i juz zaczelo byc lepiej,jak czytamy bajke o myszce zo
synkowi zamykaja sie oczka.Problem pobudek w nocy tez rozwiazalismy z pomoca
przegotowanej wody,teraz nie ma juz po co sie budzic.I przez ok .5 dni
stosowalismy metode z zegarkiem i mimo,ze bylam jej bardzo przeciwna dzis synek
spi cala noc u siebie w pokoju,sam.Z mojego doswiadczenia wynika,ze dzieci
potrzebuja jasnych i stalych zachowan z naszej strony i lagodnej,ale stanowczej
konsekwecji.Ja tez nie umialam zniesc placzu synka,ale dieki temu,ze odstepy
czasowe nie byly tak dlugie jakos to przetrwalismy i dzis jak widze jaki moj
synek jest wypoczety to wiem ,ze sie oplacilo.Teraz i my jestesmy wyspani i
mamy "luksus" wolnych wieczorow,a synek usmiechnietych i pelnych energii
rodzicow.Szkoda,ze nie zaczelam wczesniej,ile zmarnowanych nocy...Pozdrawiam i
zycze cierpliwosci i sukcesow.P.S Nie mam zadnej ksiazki na ten temat,czytalam
rozne gazety.

[w_ania]

książkę można nabyć pod tym adresem wysyłam link
www.medicon.pl/prawy.php?szczegolowy_opis=&nr_ksiazki=1001
Ania

[akastel]

Ja zastosowalam te metode miesiac temu (corcia miala 5 miesiecy). Zadzialalo
bardzo szybko. Tydzień temu zaczęła przesypiac calutka noc bez karmienia
(wczesniej budzilam ja o 2, bo byla za malutka, zeby nie jesc w nocy). Metoda
przetrwala moj 5-dniowy wyjazd (mala byla pod opieka taty i babci, ktorzy
scisle stosowali sie do zalecen) i przeziebienie.
Ostatnio jednak moja corcia zrobila sie bardziej marudna (wczesniej byla bardzo
pogodnym i spokojnym dzieckiem). Zwalam wine na zabki. W dzien zawsze zasypia z
placzem (ktory nie trwa jednak dlugo), a drzemki trwaja duzo krocej niz kiedys
(dawniej po 2-3 godz., teraz ok. 45 min.). W nocy nadal spi bardzo dobrze i
zazwyczaj spokojnie zasypia. Czy ktos mial podobny problem? Czy to minie i
znowu bedzie mnie zegnac z usmiechem, jak bede wychodzila z jej pokoju?
Potrzebuje wsparcia, bo chociaz metode uwazalam za swietna, to przeczytalam na
forum wypowiedzi mam, ktore twierdza, ze to znecanie sie nad dzieckiem. Kiedy
ona placze, czuje sie jak potwor. Dodatkowo rodzina karmi mnie opowiesciami o
dzieciach, ktore udusily sie, bo rodzice nie spali z nimi w pokoju (my spimy
juz w drugim). Pomocy!
Pozdrawiam
Agnieszka (mama 6-miesiecznej Lili)

[bkt]

Mam dwójkę dzieci. Starsze dziecko (7 lat) do dziś zasypia tylko wtedy gdy ktoś
obok niej śpi. I jest OK - jeśli ma jakieś strachy, to po co ją zmuszać żeby
się bała. Mam nadzieję że kiedyś nadejdzie ten dzień kiedy będzie sama spać
(może jak skończy ze 12 lat? )
Usypianie to była mordęga.
Synuś został przeze mnie nauczony w wieku 11-12 miesięcy samodzielnego
zasypiania. Byłam już koszmarnie wykończona budzeniem co godzine w nocy do cyca
żeby się uspokoił (pracowałam już wtedy zawodowo). Pewnej nocy moje wyczerpanie
sięgnęło dna i powiedziałam jemu i sobie - poczekaj ty, już ja cię przetrzemam -
powiedziałam mu (żeby wiedział) że śpi sam w łóżeczku. Wył 1,5 godziny. Byłam
tak zdesperowana że nie uległam - ale przytulałam, on wiedział że jestem Ale
zasnął. Sąsiadów unikałam przez następny tydzień ...
Następnej nocy wył tylko pół godziny. Potem tylko 15 minut! Po tygodniu sam
zasypiał. Po paru tygodniach już było OK, a po paru miesiącach na
hasło: "Misiu, idziemy spać pa pa" Misio mówił papa i biegł do łóżeczka,
kładłam go, gasiłam światło, wychodziłam z pokoju, a Misio sam grzecznie
zasypiał! Dla nas to było niewiarygodne po doświadczeniach z córką. To samo w
ciągu dnia.
Niestety teraz już nie chce usypiać w łóżeczku - może po prostu wyrósł z
łóżeczka ze szczebelkami, chce usypiać z nami albo z siostrą, nieraz usypiam
ich razem w łóżku starszej córki (we trójkę na jej tapczaniku!)

Dobre efekty daje też bujanie w wózku - dzieci to lubią. Przez długi czas (syn
do tych 11-12 miesięcy, córka do ponad dwóch lat!) moje dzieci były z
premedytacją bujane w wózku. Dzieci to lubią, są spokojne, dobrze usypiają, nie
widziałam powodu żeby nie bujać. Miałam taki stary wózek tylko do usypiania w
domu czy na balkonie (dzieci wystawiałam do spania na mrozie) - i nie widzę w
tym nic złego, potem można dziecko odzwyczaić bez problemu.

Powodzenia i cierpliwości - na pewno się nauczy sam zasypiać.

[dorciaa]

cześć.
mamy dwie córki i obie śpią z nami tzn ze mną w łóżku. ja tez nie mogłąm
poradzić sobie ze wstawanie w nocy, usypianiem na rękach, i tak w kółko.
dlatego ole chcieliśmy nayczyc samodzielnego spania w wieku ok 1 roku wygladało
to tak, że ja się z nią kładłam i opowiadałam bajeczkę, czesto ze zmęczenia
zasypiałam razem z nią i po przebudzenia nadawałam się tylko do położenia się
do własnego łóżka. w nocy ola przebudzała się i trzeba było z nią siedzieć lub
leżeć i czekać aż zaśnie. często leżałam bo od siedzenia marzłam kończyło się
to tym, że rano budziłam się razem z nią połamana od spania we dwójkę ta 1-
osobowym tapczanie. tak samo było ze spaniem w dzień. nie obeszło się bez
położenia obok. olę zaczęły tez meczyć koszmary, budziła się w nocy z płaczem i
długo nie mogła sie uspokoić. mieszkanie zarastało brudem, obiadu nie było nie
mówiąc o wywalającej się kupie prasowania . dałam za wygraną. byłam w kolejnej
ciąży i nie chciało mi się spać ściśnięta z olą i brzuszkiem. kiedy urodziła
się ada do pewnego momentu spała sama, a potem się zbuntowała. teraz mamy
wielkie łóżko 2*2 metry i śpimy we trójkę. poszkodowany jest tylko mąż, bo śpi
sam ale chociaż ma telewizor. usypiając je razem, dziewczyny zasypiaja dość
szybko i czując własną bliskość śpią spokojnie ?(nie licząc bójek o poduszki i
kołdry). a my z mężem mamy wieczory dla siebie. może nie warto za wszelką cenę
zmieniać tego co dobre. za jakiś czas one same będą chciały spać w swiom pokoju
w którym łóżko piętrowe już czeka.

[magaol23]

Witam...i bardzo sie ciesze ze nie jestesmy jedynymi rodzicami z tym juz teraz
problemem.Zuzka ma 20 m-cy i do tej pory usypia tylko na rekach mamy,czyli
moich,i to tylko przy spacerach po pokoju.Czasem usnie przy czytaniu bajek w
naszym lozku,ale mam watpliwosci czy to ona zasypia pierwsz czy ja,ale
zasypia.W dzien to samo.Powiedzialam dosc...moj kregoslup nadeje sie juz tylko
do rehabilitacji-w koncu wazy juz prawie 13 kg,i przez jej pozne chodzenie spac
22-23 i dlugie usypianie czlowiek nie ma czasu dla siebie i meza .Ale od
wczoraj w domu dzialalnosc rozpoczela "Szkloa usypiania Zuzi".Po kolacj Zuzka
zostala wsadzona do swojego lozka,przeplakala tam 25min i...mama-ja glupia baba-
wzielam ja na rece,usiadlysmy w fotelu i ona zasnela w ciagu 5min.Nie taki byl
plan,ona sama miala zasnac w lozeczku i pewnie tak by bylo...ale dzis
sprobujemy jeszcze raz i przez kolejne dni tez.Jak zasnela o 22.30 tak spala do
9.30 rano i pierwszy raz od 2 tyg nie przyszla do nas w nocy do lozka i nie
wzywala mnie do siebie,Pierwsza od bardzo dawna noc ktora wszyscy przespalismy
cala.Moze to chodz troche cos zaczyna dzialac...
Badzmy dobrej mysli,i zyczmy sobie duzo cierpliwosci a na pewno nam sie uda.
Trzymam kciuki za Wasze proby!!!

[kaff]

witam - dziś rano już nie wytrzymałam i stwierdziałm ze musze odwiedzić forum
żeby sprawdzic czy to tylko moja pociecha tak śpi/nieśpi!!! Zuza ma skonczone 2
lata. Do 6 m-cy spała idealnie - sama w swoim łózeczku i mało tego koniecznie w
innym pokoju niż rodzice - w naszej sypialni nie chciała spać. Alez bylismy
szczęsliwi!!! Do czasu potem zaczeło się ząbkowanie i zrobiliśmy największy
błąd jaki można bylo zaczeliśmy brać Zuzę do siebie!!! i tak u nas została tzn
usypiała ze mną w łóżku a potem przenosiłam ja do jej łóżeczka, ale co z tego
jak w nocy wracął jak bumerang i do rana spalismy razem! mój kręgosłup
powiedział nie i postanowiliśmy zastosowac metode jaka zobaczylismy w tv w
peogramie zaklinaczka dzieci - fakt ze ten program mówi zawsze o maluszkach,
ale sprobowalismy cjhoc pare elementow przeniesc do naszego domu. Teraz mala
konczy ogladac dobranocke, idziemy sie kąpać a potem TATA zabiera mala do jej
łóżka (bo zamieniliśmy jej juz łóżeczko na łóżko - zeby bylopodobnie jak u
rodziców) i czyta bajkę jesli nie zasnie podczas czytania to gasi swiatlo ale
jeszcze czeka w pokoju az mala zasnie. teraz o 21:00 mamy małą z głowy! zabrało
nam to 7 dni! ale najgorsze dalej przed nami. Mała budzi sie w nocy i
postanowilismy ze teraz tez bedzie do niej wstawał tata. Na pocztaku bylo super
dawała sie utulic i zasypiala, ale od dwoch nocy znajduje mojego męża
zwinietego w kłębek z mała w jej łózku. czyli niewiele sie zmieniło! Mieszkamy
w bloku i troche mnie przeraza mysl o tym ze w nocy mala zaczełaby krzyczeć i
nie skonczyloby sie to w ciągu pięciu minut . Przeczytałam dziś wszystkie
posty o usypianiu i podniesliście mnie na duchu ze nie jestesmy sami. Bedziemy
walczyć! zamówiłam juz przez internet ksiązke "usnij wreszcie" ... mam nadziję
na przespane noce... tym bardziej ze bedzie kolejny maluzek i chcialabym zeby
do tego czasu Zuza nauczyła się spać, a z kolejnym juz nie popełnię tego błedu
bo widze ile to nas wszystkichteraz kosztuje.
pozdrawaim Kasia

[mariuszg2]

Uwaga! Teraz tata zabierze głos ) U nas jest tak, że córcia (2 latka)
wieczorem wtranżala się do łóżka rodziców. Tam tatuś robi czytu czytu bajeczki.
W tym czasie córcia robi przytulki do mamusi i po jakichś 20 min zasypia po
czym jedno z nas odnosi ją do jej łóżeczka.

jest jeden minus tej metody. Jak się dziecko przebudzi w nocy trzeba je zabrać
spowrotem. Jest to jednak cena kompromisu między metodami bezwględnymi a
łagodnymi.

W dzień jak córcia nie chce spać to mama straszy córcię tatusiem i córcia sama
idzie do mamy i zasypia.

nocki kolejne

[haesek]

metoda działa - skuteczniej lub mniej ale działa.
z czasem przekonuje się, że największą w niej rolę odgrywa postawa rodziców.
niunio czasami załapuje, ze może nas nabrać i probuje różnych sztuczek - a to
nosek a to bubu a to pici a to baba a to trakta (traktor
jedna podstawaowa zasada - być konsekwentnym!
jeśli ninio krzyczy - odezwać się słowem od czasu do czasu ale nie wdawać się w
długie dialogi (monologi) bo to pogarsza sprawę! nie wiem czy to jest
torturowanie dziecka ale z pewnością jest to torturowanie rodzica! ono
szybciutko się uczy i bezwzgeldnie wykorzytuje nasze słabości. nie dajmy się
nabrać i zwieźć! owszem należy je przytulić, pogłaskać, uspokoić, ale bez
przesady! u nas ostatnio wystąpił ten problem że niuniek wie iż jesteśmy obok -
tym głośniej więc domaga się opieki i wyciągania z łóżeczka. jak widać więc
metodę nalezy modyfikować w zalezności od sytuacji ale podstawą jest
konsekwenacja i systematyczność.
proponuję inwestycję w stopery - krzyk dzidzi nie jest tak intensywny i nie
rani tak serca krzyk stumiony acz wyraźny ..
całusy dla wszystkich forumowych Mam.
hubert&miłosz

[beata94]

witam cie serdecznie! wiesz,że mam ten sam problem ale dopiero bede sie do tego
zabierac wiem ze potrzebna jest wytrwałośc i najlepiej pomoc drugiej osoby!nie
wiem czy ogladaszw tvp 2 taki program angielski o problemach z dziecmi tam
wynajmuja tzw zaklinaczke ktora miedzy innymi yczy dzieci zasypuac samodzielnie!
wytrwałosc wytrwałość wytrwałosc i nie mozna odpuscic choc bedzie wrzeszcze
wnioebogłosy ale po dwoch dniach jest to do zrobienia tylko konsekwentnie wiem
ze to trudne bo te matki w tych programach tez wyły ale pozniej byly szczęśliwe
ze dziecko przesypia samo całą noc w swoim łózeczku! pozdrawiam

[mirka17]

Troje moich dzieci usypia grzecznie w swoich łózeczkach. Uczyłam każdego gdy
mieli po kilka miesięcy. Jest to psychicznie trudne przy pierwszych dniach ale
warto. Cierpliwości i samodyscypliny Ci życzę.