Co na to psycholodzy?

[nokia1231]

Nie wiem czy czasami nie popełniam błędu pedagogicznego.Otóż kiedy już żaden
argument nie przemawia do mojego 2-latka i nie skutkują prośby to mówię, że
przyjdzie baba-jaga. To jedyna bardzo skuteczna metoda, nie wiem tylko czy
nie za brutalna? Co na to psycholodzy?

[aw271]

Metoda glupia i okrutna!!!Czy chcesz aby dziecko Cie sluchalo czy sie balo! Na
pewno nie jest to jedyna skuteczna metoda po prostu nie znasz innych. Podaj
przyklad sytuacji to moze pomozemy.

[merci_beaucoup]

Ta metoda mi się nie podoba.Dziecko może nabawić się lęków,co spowoduje
pojawienie się nowych problemów

[verdana]

Przede wszystkim okłamujesz dziecko.
Mam nadzieję, że nie bedziesz sie oburzała, kiedy Twoje dziecko bedzie kiedyś
Ciebie oklamywać - przecież własnie uczysz go, ze to najlepszy sposób, żeby coś
osiągnąć.

[aluc]

noooo jeszcze policjantem go możesz nastraszyć, albo chirurgiem (że mu nogę
obetnie, albo co)
albo że przyjdzie pan i go zabierze

straszenie to w ogóle nie jest dobry pomysł, bez względu na to, kim i czym
straszysz, poza tym w kontaktach z dwulatkiem nie należy chyba przesadzać z
argumentami, raczej postawić go przed faktem dokonanym, oby konsekwentnie

[aniask_mama]

No a jak Ci odpowie: to niech ta baba jaga przyjdzie, to co????

[mama_kotula]

aniask_mama napisała:

> No a jak Ci odpowie: to niech ta baba jaga przyjdzie, to co????

To może wtedy ja podeślę eks-teściową? ))

[wika78]

No a przyjdzie??? Kłamczucha!

[edytka73]

A Tobie chodzi o to, zeby swojego 2-latka PRZEKONAC do Twoich argumentów? I ta
baba-jaga to "argument posiłkowy"?
Z 2-latkiem niekoniecznie trzeba dyskutować, mówisz, wyjasniasz a potem -
niezaleznie od stopnia zgdoy 2-latka - podejmujesz działanie. To Ty jesteś
rodzicem. Baba-jaga nim nie jest. Sorki, ale to podwazanie własnego autorytetu,
chyba nie czujesz się zbyt dobrze wiedząc że sama, bez tej baby-jagi, niewiele
zdziałasz...

[atunia]

Wygląda na to, że tu więcej psychologów niż lekarzy za czasów Stańczyka
Ja się nie wypowiem za czy przeciw, ale u nas od jakiegoś czasu zalągł się Pan
Rak (idzie rak, nieborak, jak uszczypnie, będzie znak) i jak Agatka, wówczas
niespełna trzyletnia, zaczęła się go za bardzo bać, to się pojawił Pan Klaps.
Zarówno delikatne przyszczypanie, jak i klapsa znienacka łatwo symulować... A
przynajmniej działało i nadal działa, Agatka czasem się bawi w przeniesienie
Pana Raka/Klapsa w inne miejsce, tłumaczy nam, że on jest taki malutki - od razu
uczy się oswajania strachu i moim zdaniem jakiś postrach dla dziecka się
przydaje. Dwulatkowi moim zdaniem ciężko coś wyjaśnić, może inne jakieś
genialniejsze, Agatka w tym wieku nie przyjmowała argumentów.
Za to strachy pojawiły się znienacka inne i raczej ciężko je powiązać z
czymkolwiek, skoro NIE boi się baby jagi po bajce babci (dziecko zameldowało
radośnie: i baba jaga wsadziła dzieci do pieca i się SPALIŁY!). A boi się złych
snów (przychodzą, mają takie nóżki, ale też i fruwają). I każe wyrzucać sobie
smoki z łóżeczka, czasem popiskuje, że ktoś ją zawiązał i ogólnie wyobraźnię ma
bujną...

Atunia

[marghe_72]

psychologiem nie jestem..ale kłamstwem i straszniem to niewiele osiągniesz

[atunia]

No właśnie, to po co sięgać w ostateczności? Kiedy dwu- trzylatek nie ma
najmniejszego zamiaru słuchać, tupie nogami, wrzeszczy głośniej od startującego
odrzutowca, pluje i smarka, do jakiego autorytetu się odwołać? Siłą do kąta
wstawiać i trzymać? Bo rozmowa na pewno nie pomaga. A Pan Klaps owszem...

Atunia

[marghe_72]

ja do upadłego wynosiłam do pokoju
co wyłaziła to ja Ja abarot odsyłałam/ odnosiłam do pokoju
nie, nie zamykałam na klamke, nie trzymałam na siłe.. bo by sie wystraszyła.
I powtarzalam "porozmawiamy jak przestaniesz krzyczeć.."

a jak juz nie wiedziałam abslutnie co robic.. i rece mnie swierzbiły,zeby jej
wlepic Pana Klapsa.. to sama sie zamykałam w łazience i jak mantrę
powtarzałam "nie wyjde/ nie porozmawiam itp dopóki sie nie uspokoisz"

[atunia]

No właśnie, a u nas zamiast wlepiania klapsa, jest Pan Klaps, postać
fantastyczna, strasząca, która _może_ wlepić klapsa. Straszenie, owszem, ale
przynajmniej skuteczne i nie wymagające noszenia 13 rozhisteryzowanych
kilogramów... A mam wrażenie, że jedna fikcyjna postać więcej w świecie
zaludnionym przez tyle innych fantazji, to nie kłamstwo. Straszenie zaś - że
mama nie wyjdzie, to też przecież straszenie? Więc tak sobie myślę, że taka
fikcyjna baba jaga używana w ostateczności, to niekoniecznie od razu takie
wielkie zło, za jakie wszyscy tu od razu ją uznali. Wiadomo, nie ma co straszyć
babą jagą w przypadku niezjedzonej zupki czy innej błahostki, ale żeby
wyprowadzić z histerii, wydaje mi się, że się nada

Atunia

[marghe_72]

nie mówiłam,ze nie wyjdę nigdy
mówiłam, ze wyjde jak przestanie wyć
i wychodziłam

a jak wyła to sobie dalej siedzialam.

działało



a straszenie klapsem, którego i tak nie masz zamiaru dac.. hmm.

[atunia]

E, klapsa ma dać Pan Klaps. Wzywany przez rodzica. I czasem owszem, musi dać
(już mnie forum pobije? ale przynajmniej moje dziecko ma zdrowe ząbki, bo Pan
Klaps bardzo ładnie oducza fochów związanych z myciem ząbków). A potem, gdy
wiadomo, że ten Pan Klaps wołany przychodzi po jakimś czasie, to wystarczy go
wołac... I odwoływać, jeśli zachowanie zmienia się na odpowiednie

Atunia

PS. no właśnie, a jakich innych argumentów użyć w sytuacji, w której dziecię
radośnie schowane pod kołdrą przeciągłym wyciem daje do zrozumienia, że ząbków
nie pójdzie umyć nigdy? i niech je bakterie sobie 'zją'...

[verdana]

A czym będziesz straszyła starsze dziecko? Bo Twoje dziecko jest nauczone, że
jak się nie boi, to nie musi wykonywać poleceń. Po co?

nic strasznego

[nokia1231]

Nie wiem czym będę jeszcze straszyła -możeeeeeeeeeeeeee się zastanowię i nie
będę, a tak na marginesie to tą babą-jagą postraszyłam dopiero 2 razy, więc po
co odrazu tyle krzyku.

[marghe_72]

nokia1231 napisała:

> Nie wiem czym będę jeszcze straszyła -możeeeeeeeeeeeeee się zastanowię i nie
> będę, a tak na marginesie to tą babą-jagą postraszyłam dopiero 2 razy, więc po
> co odrazu tyle krzyku.

to po co zakładałaś wątek skoro teraz nie zyczysz sobie naszych opinii?

[atunia]

Hm, w definicji opinii interpretacja tego słowa jako "ocena" jest na ostatniej
pozycji, ja też zajrzałam na ten wątek z ciekawości, jakie będą inne opinie i
metody. Bo może odezwie się ktoś z adresatów, psycholog jakiś? A tu - mam
wrażenie, że istna piaskownica, ocenianie i straszenie (!) mamy . A jak
zacznie z tego powodu się stresować, jak dziecko zacznie być bezstresowe w
pejoratywnym tego słowa znaczeniu?

Atunia

[roman.gawron]

verdana napisała:

> A czym będziesz straszyła starsze dziecko?

I dorosły człowiek ma swoje "strachy". Utrata pracy w sytuacji
odpowiedzialności za innych, niezdanie ważnego w życiu egzaminu, społeczny
ostracyzm... Tyle że dorosły potrafi "straszyć się" sam.

> Bo Twoje dziecko jest nauczone, że jak się nie boi, to nie musi wykonywać
> poleceń.

Ja bym tak sprawy nie stawiał. Dziecko nie od razu uwewnętrznia pewne normy,
samodycyplina nie pojawia się w wieku dwóch lat. Małe dziecko pottrzebuje dużej
dawki dyscypliny zewnętrznej, którą się stopniowo ogranicza w miarę dorastania.

Małe dziecko ma całkiem inną percepcję rzeczywistości, jego mózg pracuje nawet
inaczej, i trzeba to uwzględniać w wychowaniu.

[marghe_72]

nie rozumiem
co to jest Pan Klaps?
jakas istota , która przychodzi przyalać Twojemy dziecku jak nie chce myć
zębów??
zatrudniasz kogos w roli Pana Klapsa (pytanie retoryczne)?

klaps jako taki jest pomyłka
jeszcze wiekszą pomyłka jest mityczny Pan Klaps do spółki z Babą Jagą

Tracisz w oczach swojego dziecka wiarygodnosć.
I tak jak ktos napisał.. strachem wymuszasz posłuszeństwo. Nie tedy droga, moim
zdaniem

[roman.gawron]

marghe_72 napisała:

> nie rozumiem
> co to jest Pan Klaps?

Ciekawy pomysł. Dziecko się obawia, a bić nie trzeba.
Najlepsze kary moim zdaniem to takie, których nie trzeba stosować, ale dziecko
wie, że można.

> klaps jako taki jest pomyłka

W przypadku dwulatka niekoniecznie.

> jeszcze wiekszą pomyłka jest mityczny Pan Klaps do spółki z Babą Jagą

Mnie Baba Jaga jakoś nie przekonuje, ale Pan Klaps zamieszka w pobliżu naszego
domu

M.in. do Romana Gawrona

[verdana]

Kopmletnie Wam nie przeszkadza okłamywanie dzieck?
I jak mu potem wytłumaczycie "kłamać nie wolno" skoro na kłamstwie opiera się
całe wychowanie? Jesli tak, to powinniscie uznać, że dziecko tez ma prawo Was
straszyć "Jak mi nie kupisz butów, to wyskocze oknem" - ten sam zabieg
pedagogiczny, nie?
Panie Romanie - to ma byc pedagogika? Co innego strach przed realnymi rzeczami
9jak dotkniesz czajnika to się sparzysz, a co innego po prostu okłamywanie
dzieck w żywe oczy.

[atunia]

Cóż, gratuluję większości z obecnych tu mam opanowania, cierpliwości i
zdolności. I naprawdę nie mogę się doczekać życia w przyszłości, wśród tych
idealnych dzieci... moje dziecko ślicznie kłamie (zmyśla) samo z siebie i
obawiam się, że w życiu też będzie musiało kłamać. Kłamstwem są przecież bajki.
Kłamstwem jest nawet wymuszony komplement - mamusiu, dlaczego powiedziałaś tej
cioci, że ma ładną sukienkę, przecież ta sukienka jest brzydka - i co wtedy?
Wyluzujcie proszę, jedna osoba (nie wiem czy część Forumowiczek zauważyła, że
nie ja zaczęłam ten wątek, a tylko _też_ wyraziłam w nim _swoją_ opinię)
zapytała, żeby się dowiedzieć. No to może zamiast skakania, że bardzo źle i co
najmniej dziecko się będzie z tego powodu moczyć za trzy lata, to może
zasugerujcie inne rozwiązania?
A Pan Klaps jest realny jak najbardziej. Tak samo jak gorący czajnik.
Personalizacja to się chyba nazywa, ale tu się upierać przy nazewnictwie nie będę.

Panie Romanie, dziękuję za wsparcie.

Atunia

[marghe_72]

atunia napisała:

> Cóż, gratuluję większości z obecnych tu mam opanowania, cierpliwości i
> zdolności. I naprawdę nie mogę się doczekać życia w przyszłości, wśród tych
> idealnych dzieci... moje dziecko ślicznie kłamie (zmyśla) samo z siebie i
> obawiam się, że w życiu też będzie musiało kłamać. Kłamstwem są przecież
bajki.
> Kłamstwem jest nawet wymuszony komplement - mamusiu, dlaczego powiedziałaś tej
> cioci, że ma ładną sukienkę, przecież ta sukienka jest brzydka - i co wtedy?
> Wyluzujcie proszę, jedna osoba (nie wiem czy część Forumowiczek zauważyła, że
> nie ja zaczęłam ten wątek, a tylko _też_ wyraziłam w nim _swoją_ opinię)
> zapytała, żeby się dowiedzieć. No to może zamiast skakania, że bardzo źle i co
> najmniej dziecko się będzie z tego powodu moczyć za trzy lata, to może
> zasugerujcie inne rozwiązania?
> A Pan Klaps jest realny jak najbardziej. Tak samo jak gorący czajnik.
> Personalizacja to się chyba nazywa, ale tu się upierać przy nazewnictwie nie
bę> dę.

atunia, zmyslenie (fantazja, wyobraźnia)a kłamstwo to odrębne sprawy
co do sukienki..
a. nie komplementowac czegoś co nam sie nie podoba. Proste, nieprawdaż?
b. to ,ze mojemu dziecku cos sie nie podoba, nie znaczy, ze mnie nie moze (i
vice versa)
c. Pan Klaps to nie to samo co gorący czajnik. Imho
bo nie straszysz Panem Wrzątkiem, Panem Kóry Parzy.. tylko po prostu mowisz o
realnym zagorzeniu czyli gorącym czajniku

Jeszcze jedno pytanko do prawdomównych...

[atunia]

A od kogo dostają Wasze dzieci prezenty na Mikołaja i/lub Gwiazdkę?

Atunia

[marghe_72]

byłam pewna, że prędzej czy póxniej ktos Mikołaja wyciagnie
to moze jeszcze bajki ?

magia a straszenie to IMHO 2 rózne sprawy

[atunia]

Czyli nagroda może być bezosobowa i magiczna, a kara nie istnieje? Czy karą ma
być tylko zmarszczona brew rodzica? A co, jeśli rodzic nie umie wzbudzić
autorytetu, nie lepiej sięgnąć po magię zaczarowanych istot, z których część
nagradza, a część może ukarać?

[marghe_72]

kara jak najbardziej
ale bardziej "namacalna" , realna. Straszak w postaci Baby Jagi, Czarnego Luda
czy jakiejkolwiek innej nierealnej postaci nie zadziała z prostej przyczyny.
Jesli dziecko dalej bedzie nieposłuszne to nijak tej Baby Jagi nie sprowadzimy.

najlepiepsza kara jest kara naturalną.. . Choc nie zawsze da sie takowa
zastosować.
nie zjesz obiadu = będziesz głodna/y

[atunia]

A jak nie umyjesz ząbków? A jak nie wstaniesz w końcu z tej podłogi i nie
przestaniesz pluć? Skoro Świętego Mikołaja się da sprowadzić, to i Babę Jagę da
się sprokurowac, aczkolwiek u nas właśnie w użyciu Pan Klaps, który może przyjść
i czasem przychodzi. Oczywiście, że naturalne najlepsze i do karmienia to za nic
nie użyłabym takiego fajnego Pana Klapsa. Jak również uprawianych namiętnie
przez babcie i ostatnią opiekunkę lecących samolocików czy jadących autek A
mam niejadka i musiałam się z tym nauczyć żyć.

[marghe_72]

o swoich metodach pisałam wyzej

a plucia, rzucania sie na podłoge itp nie doswiadczyłam

[aluc]

jak nie umyjesz zębów, to nie przyjdzie żaden Pan Klaps tylko własna matka i ci
umyje przemocą fizyczną
jak nie wstaniesz z podłogi to będziesz sobie leżał aż ci się cierpliwość i
ślina skończy

zdarza mi się wrzeszczeć na swoje dziecko, więc z pewnościąopanowana doskonale
nie jestem

jednakowoż straszenie czymkolwiek i kimkolwiek uważam za strategię na bardzo
krótkich nóżkach, bo jak się dzieciak wreszcie zorientuje, że to bujda na
resorach, to już egzekwowalnego bata nie będzie

a matka zawsze przyjdzie i zęby umyje i zawsze na podłodze zostawi do
wywrzeszczenia (a propos, moje starsze dziecko w chwilach gwałtownej nienawiści
do własnej matki ostatnio biegnie sobie do siebie i przewraca krzesła oraz
stół, a ja czekam, aż mu przejdzie)

[atunia]

Straszenie straszeniu moim zdaniem nierówne. Nie wiem, jak dokładnie z tą
babąjagą początkową jest, bo to też zależy, czy straszenie intonacją: bo
przyjdzie ZŁA babajaga, czy straszenie okropnościami, które znana z bajki
babajaga może zrobić (zjeść, spalić czy niewiadomoco). Przemocą zębów nie udaje
się wymyć, pyska dziecko nie otworzy i koniec. A jak Pan Klaps się zaopiekuje
czterema literami, to ujma na honorze jest taka, że się pyszczek otwiera. I w
pamięci zostaje, że lepiej umyć. Ja na rzucanie krzesłami to nie mogłabym
spokojnie patrzeć, jeszcze dziecię mi kota uszkodzi i to ja będę miała z tego
powodu problem.
Za to owszem, przypomniałam sobie, że istnieje straszenie, którego niemal
ustawowo należałoby zabronić - 'pójdziesz do przedszkola, to tam cię moresu
nauczą' czy 'bo przyjdzie pan doktor i da zastrzyk!'. Ponoć autentycznie tak
potrafią rodzice straszyć, zdziwieni później, że dziecko do przedszkola nie chce
iśc a przed wizytą u doktora histerii dostaje...

Atunia

[aluc]

nie rzuca a przewraca rzucania też bym nie zdzierżyła
a na kurs przymusowego mycia zębów zapraszam serdecznie )))
po prawdzie - zawsze przedtem pytam - chcesz po dobroci czy siłą?

[atunia]

Zdjęcia może jakieś zrób? Bo naprawdę nie wiem, jak można umyć pysk pełen zębów,
który to pysk otwiera się tylko po dobroci, a po złości to co najwyżej może
ugryźć... Jak we Wrocławiu, to mogę podjechać i obejrzeć
Przewracanie krzeseł - zgoda, też można przeczekać. A co z kopaniem po nogach
(mamusi i babci)? Albo wyrywaniem się namydlonego dziecka w wannie?
(rozważaliśmy zimny prysznic lub wyciągnięcie namydlonego stwora w i postawienie
w łazience, ale jednak klaps wydał nam się najszybszym i najbezpieczniejszym
rozwiązaniem).

Atunia

[marghe_72]

kopanie babci po nogach? - wynosimy do pokoju, do skutku. Prosimy,zeby babcia
przez jakis czas nie przychodziła z wizytą.. i tłumaczymy dziecku dlaczego tak
sie stało.
kopie mamusię? Przytrzymujemy nogę, wynosimy... powtarzamy do znudzenia,ze NIKT
NIKOGO KOPAC NIE BĘDZIE
wyrwywanie sie namydlonego? - spłukujemy i biegiem konczymy mycie.. MImo wycia,
wrzasku i pisku.

co osiagneliscie tym klapsem?
Ona kopie to Wy ją w odwecie pieprzecie po tyłku. Czyli metoda ząb za ząb.
Ty kopniesz, ja Ci wkleję klapsa...

to mniej wiecej tak samo absurdalne jak widok matki piorącej dzieciaka po tyłku
i krzyczące : "ile razy Ci mówiłam,ze nikogo nie wolno bic???"|

[atunia]

Babcia jest domownikiem, w danej sytuacji po pierwsze - żadna z nas nie mogła
wynieść dziecka - babcia z uwagi na swoje choroby, ja z uwagi na swoją ciążę,
lekarz zabronił, szarpać się nie będę. Zaciągnęłam do kąta, w tej sytuacji
przemoc na przemoc sensu nie miała. Natomiast na namydlone i histeryzująco
wyrywające się dziecko klaps zadziałał rewelacyjnie. Zajęła się płaczem, my zaś
płukaniem i wyjaśnianiem, że nam też przykro, że Pan Klaps musiał przyjść, ale
jakby tak główką w wannę czy kran stuknęła, to bardziej by mogło boleć. Wycie w
płukaniu nie przeszkadza, wyrywanie się - owszem. A Pan Klaps, który czasem
przychodzi (czyli istnieje) jest straszeniem, owszem. I kłamstwem, owszem. Ale
działa i jest mniej bolesny niż 24h obserwacji czy to aby nie wstrząs mózgu.
Uważam, że są sytuacje, w których i straszenie i klaps są uzasadnione, a
napadanie na mamę - że kłamie i straszy i jest strasznie ZŁĄ matką, w momencie
gdy ona zapytała się co o tym psycholodzy sądzą - jest chyba nie fair?

Atunia

[marghe_72]

nie Atunia. Nie zgadzam się
skoro Pan Klaps pojawia sie wtedy gdy Twoje dziecko bryka w wannie to co sie
pojawi jak dziecko (odpukac) zrobi copś naprawdę niebezpiecznego?

A jakby głowką stuknęla to niekoniecznie nabawiłaby sie wstrzasu mózgu, bez
przesady. A przynajmniej nauczyłaby sie,ze jak mama mówi, przestan sie wsciekac
bo sobie krzywdę zrobisz .. to moze miec rację
NAturalna kara..
brykałas ? uderzyłąs sie? uprzedszałam

nigdzie nie napisałam ,ze jesteś strasznie zła matką. Napisałam,ze nie zgadzam
sie z takimi metodami, że moim zdaniem są one całkowiecie bezsensowne (zresztą
nie tylkko moim..)I tyle. Bo strachem NIC na dfłuzszą metę nie osiagniesz

czym edziesz straszyc córkę jak podrosnie?

[atunia]

Zależy jaka wanna i jaka ocena niebezpieczeństwa. Naszym (moim i męża) zdaniem
było to mniej niebezpieczne niż wylatywanie na ulicę, ale stanowczo groźniejsze
od skakania po łóżku. Naturalną karą jest walnięcie łbem o ramę łóżka,
nienaturalną - o kant baterii wannowej...

Ja zaczęłam polemizować z tymi odpowiedziami, które pojawiały się na początku
tego wątku, ze zdaniami typu: "Metoda glupia i okrutna!!!" itp. Bo każdy z nas
częściowo działa na bazie strachu jako motywacji, jak to już przedpiśca
zauważył. Starszą córkę zapewne "postraszę" w inny sposób, w zależności od
rozwoju sytuacji, nie wypowiem się, bo na razie nie jest dużo starsza, Pan Klaps
zastąpił Pana Raka (którego się za bardzo bała), podchodzimy do niego wszyscy z
lekkim przymrużeniem oka, ale nadal (3,5 roku) czasem o nim wspominamy. Dlaczego
na podstawie skrótowego pytania mamy o straszenie babą jagą padły takie
odpowiedzi, jak widac w wątku - nie wiem, ale we mnie to wzbudziło sprzeciw i
chciałam też się dopisać, że _też_ straszę. I kłamię . A moje dziecko
fantazjuje i zmyśla i umiała to robić niemal od początków rozwoju mowy.

Atunia (która boi się, że nie zarobi na łącze internetowe, jeśli będzie dłużej
pisać w tym wątku zamiast pracować)

[marghe_72]

możesz mi opisać Pana Klapsa, proszę
bo ja dziwnie przekonan jestem, ze to Ty a nie jakiś Pan Klaps dajesz dziecku
klapsa

a dyskusji o biciu nie będe rozpoczynać bo juz było

[roman.gawron]

marghe_72 napisała:

> bo ja dziwnie przekonan jestem, ze to Ty a nie jakiś Pan Klaps dajesz dziecku
> klapsa

No a kto ma dawać?
Chyba nie uwierzyłaś w Pana Klapsa?

[atunia]

Pan Klaps daje klapsa, co tu więcej opisywać? A rodzice wyjaśniają, dlaczego Pan
Klaps przyszedł i pocieszają, że do grzecznych dzieci Pan Klaps nie przychodzi.
Pan Klaps czasem wystaje zza rogu, czasem woła się do niego: Panie Klapsie,
Agatka jest już grzeczna, może pan już sobie iść...
W świecie, w którym dziecko uwielbia się straszyć samo (ojej, smok, smok!
Tygrys! uciekajmy, przyszedł tygrys!), chyba rodzice tez mają prawo postraszyć z
fantazją, nie?

Atunia

[marghe_72]

ale koniec konców to Ty bijesz
nie abstrakcyjny pan klaps
a dzieci głupie nie są

[atunia]

Oczu na zadku to moje dziecko nie ma. I owszem, dziecko nie jest głupie, ale
forma Pana Klapsa i _straszenia_, że może przyjść działała i działa. A
tłumaczenie nie działało, przynajmniej jakiś czas temu.

Atunia

[verdana]

Oczywiscie, że na Mikolaja i na Gwiazdkę dzieci dostaja prezenty ode mnie.
Zupełnie nie rozumiem tej fascynacji oklamywaniem dzieci. No chyba, ze to takie
rozczulające dla rodziców - pattrzeć jak dziecko naiwnie wierzy we wszystko. A
potem zdziwienie - dlaczego nie ma do mnie zaufania?

[roman.gawron]

verdana napisała:

> Panie Romanie - to ma byc pedagogika? Co innego strach przed realnymi
> rzeczami - jak dotkniesz czajnika to się sparzysz, a co innego po prostu
> okłamywanie dziecka w żywe oczy.

Pan Klaps jest jak najbardziej realny

[verdana]

Klaps jest realny. Przeciw klapsom nic nie mam.
Pan Klaps jest kłamstwem. Mam bardzo dużo przeciw opieraniu wychowania na
kłamstwie.
W ten sposób niezwykle łatwo jest manipulować małym dzieckiem. Pewnie, ze jak
się je postraszy, to zrobi co ja zechcę. Tylko czy to jest wychowanie? Nie. Bo
dziecko robi coś nie dlatego, ze sie tego nauczyło, tylko dlatego, że się boi.
A co będzie, jak przestanie się bać?
Wtedy juz tylko pas. Albo straszenie domem dziecka. Albo bezradność.
I nie dziw się, ze potem w szkole nauczyciele boją się wejść do klasy. Jeśli
mają w niej dzieci nauczone, że groźby nie są realne, a polecenia wykonuje się
tylko pod wpływem strachu.

[atunia]

Ale dlaczego klaps działa? Bo jest STRACH przed nim.
I groźba oczywiście musi być realna. Życzę wszystkim powodzenia przy próbie
wyjaśnienia dwulatkowi, że jeśli mama ma w lewej ręce torbę, a w drugiej ręce
rękę dwulatka, obok przebiega ruchliwa ulica, to NIE można się wyrywać. Bez
straszenia oczywiście.
A co do kłamstw i obecnych dzieci - jakoś wierzyłam w Świętego Mikołaja i nie
mam wrażenia, że mnie oszukano... Za to moje dziecko wierzy teraz w złe sny -
przychodzą do niej i leżą na kołdrze. Nie da się wyjaśnić, że nic nie leży.
Fantazja dziecka rozwija się chyba niezależnie od chęci rodziców, jeśli dziecko
samo chce żyć w nieco fantastycznym świecie, to możemy wziąć udział w tej
zabawie i dodać własne postacie, albo oczywiście - cały czas zgodnie z prawdą
mówić, mówić, mówić. Z tego co pamiętam, taki dwulatek to na słuchanie takiego
gadania to i minuty nie poświęci.

Atunia

[marghe_72]

atunia napisała:

> Ale dlaczego klaps działa? Bo jest STRACH przed nim.
> I groźba oczywiście musi być realna. Życzę wszystkim powodzenia przy próbie
> wyjaśnienia dwulatkowi, że jeśli mama ma w lewej ręce torbę, a w drugiej ręce
> rękę dwulatka, obok przebiega ruchliwa ulica, to NIE można się wyrywać. Bez
> straszenia oczywiście. > Atunia

skoro możesz w takiej sytuacji wlepić kalap to mozesz też kurczowo trzymac
dziecko.. i gadac do upadłego.
poza tym.. nie rozumiem, profilaktycznie trzepniesz,zeby przypadkiem nie
wybiegł na ulicę??

[marghe_72]

roman.gawron napisał:

> marghe_72 napisała:
>

> Ciekawy pomysł. Dziecko się obawia, a bić nie trzeba.
> Najlepsze kary moim zdaniem to takie, których nie trzeba stosować, ale
dziecko
> wie, że można.

czyli opierac wychowanie na lęku? O kłamswie juz nie wsponmnę.. bo wałkujemy to
od pierwszego posta
>
> > klaps jako taki jest pomyłka
>
> W przypadku dwulatka niekoniecznie.

rozwiń proszę
>
> > jeszcze wiekszą pomyłka jest mityczny Pan Klaps do spółki z Babą Jagą
>
> Mnie Baba Jaga jakoś nie przekonuje, ale Pan Klaps zamieszka w pobliżu
naszego
> domu
>

a czym sie róznia te 2 postaci?

[nchyb]

> a czym sie róznia te 2 postaci?

Wyłącznie nazwą
--
Tak powoli i nieśmiało... Boże Naże Narodzenie tuż, tuż...
Kryminały i sensacje

[asia_asica]

Nie wiem co na to psychologowie ale ja jestem przeciwna mówieniu dziecku takich
rzeczy. To czasem tworzy problemy rodzicom. Dziecko ma lęki, boi się samo
zasnąć, woła mamę i cały czas w jego myślach pojawia się baba jaga jako coś
strasznego - kara za to, że dziecko zrobiło coś złego. Maluch zaczyna sobie
wyobrażać jak to będzie gdy ona do niego przyjdzie.


VANILIOWE FORUM DLA KOBIET - Zapraszam

[nokia1231]

Prawda to pojęcie względne. Jak już wspomniano - my też wierzyliśmy w św.
Mikołaja. Jestem daleka od zastraszania dzieci, jednak sądzę, że w wyjątkowych
sytuacjach baba-jaga nie jest nadużyciem. Pan Klaps jest wg. mnie także ciekawym
pomysłem.

[nchyb]

> sytuacjach baba-jaga nie jest nadużyciem. Pan Klaps jest wg. mnie także
ciekawy
> m
> pomysłem.
Postuluję wprowadzenie "Pani Maczugi" - ma większą i cięższą siłę rażenia, tfu,
chciałam napisać przekonywania...

[marghe_72]

nchyb ))))))

jeszcze Pan PAs po drodze będzie
na Panu Klapsie sie nie skonczy jak dziecko zrozumie, ze jedyną karą bezie
klepnięcie w tyłek.. i dlaej bedzie robiło swoje
dziecko musi ZROZUMIEC dlaczego danej rzeczy robić Mu nie wolno/.

[atunia]

Zaraz, a dlaczego nie uwzględniasz, że wychowanie powinno być dostosowane do
wieku dziecka? Jeśli na przykład karmiony piersią niemowlak przy okazji
ząbkowania gryzł w brodawkę, to co? Wyjaśniałaś?
Moim zdaniem dziecko powinno się czegoś bać. I to coś powinno być zarezerwowane
na sytuacje zagrażające życiu/zdrowiu. Ocena takich sytuacji jak najbardziej
należy do rodzica. I na pewno każdy rodzic może się pomylić w ocenie, warto
czasem to przedyskutować, natomiast hasła typu: kłamiesz dziecku! stosujesz
metody głupie i okrutne - uważam za głupie i okrutne wobec matki, która chciała
się poradzić.
Poza tym albo nie doceniasz inteligencji dziecka (skoro rodzice, na ogół
ugodowi, przy czymś się upierają, a ja to robię i odczuwam to na własnej skórze,
to może przestać to robić?), albo przeceniasz tę inteligencję (jakoś nie
wyobrażam sobie, dlaczego dziecko miałoby kombinować w nieskończoność - a, teraz
mnie trochę zabolało, zrobię to jeszcze raz, zabolało mocniej? e, przeżyję, co
mi jeszcze mogą zrobić? - chyba że metody strachu i klapsa są stosowane za
rzeczy, od których robienia dziecko NIE może się powstrzymać).
Atunia

[marghe_72]

atunia napisała:

> Zaraz, a dlaczego nie uwzględniasz, że wychowanie powinno być dostosowane do
> wieku dziecka? Jeśli na przykład karmiony piersią niemowlak przy okazji
> ząbkowania gryzł w brodawkę, to co? Wyjaśniałaś?

nie, prałam po tyłku
bo to głupie jest i nie kuma..

to ma byc przykład na niegrzeczne dziecko????
ząbkujące maleństwo , kre przypadkiem gryzie matkę ma być karane???
przykład conajmniej absurdalny


a dzieci kombinują , owszem

ile to razy rodzic słyszał.. "a mnie to wcale nie bołalo"..

ps. tak, zdarzyło mi sie przylac córce. Z własnej głupoty i bezsilnosci.. z
lenistwa. I nie mam sie czym chwalić

[atunia]

Nie karałaś???? Nie zabrałaś cycka tylko dawałaś się gryźć? Ja bym nie potrafiła...
No chyba że dla Ciebie "karanie == lanie w tyłek"
Widzę, że należałoby zacząć od zdefiniowania grzeczności/niegrzeczności no i
podania wieku posiadanych w danym momencie dzieci... Bo przypominam, chodzi o
dostosowanie wychowania (i podejmowanych w tym celu środków) do wieku dziecka.
Ząbkujące maleństwo zostaje ukarane odebraniem cyca na moment, żeby się
nauczyło, że nie wolno gryźć, bo to kończy się zabraniem dobrego. Dwuletnie
dziecko nie wysłucha wyjaśnień. Może są takie dzieci, ale zdaje się że dość
rzadko. Czyli potrzebne są inne metody i tak jak istnieją dobre duszki i dobrzy
rodzice, tak czasem muszą być źli rodzice i złe postacie, przecież ani ten świat
się nie składa z samego dobra, ani z samej prawdy, a wychowanie ma być chyba
(między innymi) procesem przystosowania dziecka do życia na tym świecie? "Źli" w
sensie - karzący.
A skojarzenie mojej wypowiedzi o dostosowaniu wychowania do wieku dziecka i
przykładu z niemowlakiem z biciem niemowląt - to jest dopiero absurdalne...
Atunia

[nchyb]

no zobacz, a mnie jak dziecko chciało ugryźć, to go nie karałam odebraniem
jedzenia, tylko poprawiałam pierś, by nie gryzło, a jeść mogło dalej. Za co
karać? Za to, że się uczy jeść w sposób bezbolesny dla matki?

> Ząbkujące maleństwo zostaje ukarane odebraniem cyca na moment, żeby się
> nauczyło, że nie wolno gryźć, bo to kończy się zabraniem dobrego
A moje nie było karane, by się przekonało, że gryźć nie można, tylko bym mogła
tę pierś poprawić. A ty pewnie jak literek nie będzie umiało pisać, to będziesz
karać przykładnie, by się przekonało, że tak nie można?...

[atunia]

Ależ napastliwi ci "psycholodzy".
Poprawiałaś pierś przygryzioną zębem? Hm, najlepsze jak widzę przede mną (przy
pierwszym dziecku pokarm nie doczekał ząbków), ale znajduję raczej takie porady:
"niektóre dzieci eksperymentują i przygryzają brodawkę w czasie ssania. W takim
przypadku należy przerwać karmienie, powiedzieć, ze takie gryzienie ci się
wybitnie nie podoba i powrócić do karmienia. Nie należy pozwolić na bolesne
karmienie, bo dziecku ta zabawa spodoba się i jedynym wyjściem będzie
przedwczesne odstawianie dziecka od piersi, a szkoda"
(www.lmm.pl/porady/karmienie/dziecko10.html).
Przerwanie karmienia jest moim zdaniem rodzajem krótkiej kary/przyciągnięcia
uwagi dziecka/zwrócenia uwagi, że tak nie należy robić. Jeśli tak dobrze wiesz,
co ja będę robić w przyszłości, napisz proszę jeszcze definicję kary (z którą to
definicją wszyscy się zgodzą ) i dorzuć do tego trochę teorii na temat
motywacji dzieci w kolejnych fazach rozwoju (no, powiedzmy do 7-8 lat). Może
dowiem się wreszcie z tego wątku czegoś mądrzejszego?

Atunia

[marghe_72]

nie porównujmy chwilowego odsunięcia od piersi do klapsa, bardzo proszę.

[marghe_72]

Kar jest mnóstwo, dopasowanych do wieku
naprawde nie trzeba bić

[atunia]

Dobrze, będę pisała krótszymi zdaniami. O to właśnie mi chodziło. Że czasem
trzeba dziecko postraszyć nieco, czasem dać klapsa. Nie mylmy straszenie z
robieniem horroru. Nie mylmy klapsa z katowaniem. Kary należy dostosowywać do
wieku i to właśnie pisałam. Całkiem bez kar i nagród to się moim zdaniem nie
wychowa.
A czarne wołgi i czarne łapy to z tego co pamiętam przyniosła szkoła i kolonie.
Kto wie, czy rodzice wprowadzając babę jagę odpowiednio wcześnie, nie pomogą
dziecku w oswajaniu swoich strachów? Których później życie dostarcza w nadmiarze.
Proponuję zakończyć ten wątek. Mam nadzieję, że mój wtręt chociaż trochę
zrównoważył początkowy atak na nokię(nie pamiętam numerka ).

Atunia

[marghe_72]

atunia napisała:

> Dobrze, będę pisała krótszymi zdaniami. O to właśnie mi chodziło. Że czasem
> trzeba dziecko postraszyć nieco, czasem dać klapsa. Nie mylmy straszenie z
> robieniem horroru. Nie mylmy klapsa z katowaniem. Kary należy dostosowywać do
> wieku i to właśnie pisałam. Całkiem bez kar i nagród to się moim zdaniem nie
> wychowa.
> A czarne wołgi i czarne łapy to z tego co pamiętam przyniosła szkoła i
kolonie.
> Kto wie, czy rodzice wprowadzając babę jagę odpowiednio wcześnie, nie pomogą
> dziecku w oswajaniu swoich strachów? Których później życie dostarcza w
nadmiarz> e.
> Proponuję zakończyć ten wątek.


a dlaczego zakończyć? Skoro sie rozwija..
czarne wołgi to urban legend.. a naszą rolą jest uswiadamianie dziecku od
małego.. ze to tzw strachy na lachy.. nierelene jak owa Baba Jaga. Oswajanie ze
strachem poprzez straszenie? Mnie to nijak nie przekonuje. Klin klinem? eeeee

Nie, dziecka nie trzeba ani straszyc ani bić (klaps dla mnie = bicie.. zero
niuansów).. bo to nie metoda. Naprawdę NIC w ten sposób nie osiagniemy oprócz
tego,ze dziecku ze strachu będzie sie "ładnie " zachowywać, że być może będzie
miało lęki (może to trocję naciagane.. sama nie wiem).
Dziecko nalezy uczyć , tłumaczyc, rozmawiać z Nim,.. po to ,zeby wiedziało
dlaczego wymagamy od Niego takiego a nie innego zachowania. A dziecko
dwuletnie bardzo duzo rozumie.. wbrew pozorom.

Czy możesz mi powiedziec, w którym miejscu napisałam,ze nie nalezy karać? Ano
nalezy.. jesli zaistnieje taka koniecznosc, ale karać mądrze. I nagradzać
mądrze.

[atunia]

marghe_72 napisała:

> > Proponuję zakończyć ten wątek.
>
>
> a dlaczego zakończyć? Skoro sie rozwija..
Inaczej - ja już sobie odpuszczam czytanie tego wątku.
Pojawił się ciekawszy i dla mnie o wiele ciekawszy - z fajnymi pomysłami dla
trzyipółlatka. A ten wątek z początku dotyczył dwulatka i wtrąciłam się tylko z
wrodzonej przekory, bo wszyscy na matkę z krzykiem niemalże wsiedli, że zła,
głupia i okrutna. A ja wyraziłam inne zdanie, więc też stałam się czymś w
rodzaju Marka Jurka, na pewno dziecko biję, cycka zabieram i w strachy wpędzam .


> czarne wołgi to urban legend.. a naszą rolą jest uswiadamianie dziecku od
> małego.. ze to tzw strachy na lachy.. nierelene jak owa Baba Jaga. Oswajanie ze
>
> strachem poprzez straszenie? Mnie to nijak nie przekonuje. Klin klinem? eeeee

A jakich argumentów używasz w tych rozmowach, które mają dziecko do czegoś
przekonać? Dlaczego w ogóle myć zęby, po co się grzecznie zachowywać?



> Nie, dziecka nie trzeba ani straszyc ani bić (klaps dla mnie = bicie.. zero
> niuansów).. bo to nie metoda. Naprawdę NIC w ten sposób nie osiagniemy oprócz
> tego,ze dziecku ze strachu będzie sie "ładnie " zachowywać, że być może będzie
> miało lęki (może to trocję naciagane.. sama nie wiem).

Ja chcę żeby miało lęki. A dokładniej jeden lęk. Taki, który zatrzyma ją na
chodniku, PRZED ulicą, nawet gdy w histerii będzie biegła na oślep. Może to
trochę przewrażliwienie, nie wiem.

> Dziecko nalezy uczyć , tłumaczyc, rozmawiać z Nim,.. po to ,zeby wiedziało
> dlaczego wymagamy od Niego takiego a nie innego zachowania. A dziecko
> dwuletnie bardzo duzo rozumie.. wbrew pozorom.

Jasne, rozumie. Zapamiętuje wiele. Ale po pierwsze - nie zawsze chce słuchać.
Może Twój model był w dzieciństwie inny, może Twoja uwaga i słowa były dla
Twojej córki najcenniejsze? Dla mojej nie jest, może (pewnie) to mój jakiś błąd.
Teraz mogę albo w kajanie się wpaść (i nic nie zdziałać) albo dostosować siebie
i metody do obecnej sytuacji.


> Czy możesz mi powiedziec, w którym miejscu napisałam,ze nie nalezy karać? Ano
> nalezy.. jesli zaistnieje taka koniecznosc, ale karać mądrze. I nagradzać
> mądrze.
Wiesz, teraz zrobił się z tego dialog, wcześniej odpowiadałam innym
forumowiczkom i zauważ, że w tym wątku padły i stanowcze stwierdzenia, że
prezenty od Mikołaja to okłamywanie malutkich niewinnych dzieci w ramach
satysfakcji rodziców, i stwierdzenia, że Mikołaj to magia, a BabaJaga to
straszne straszenie. I tak samo z karą, przewijały się jakieś stwierdzenia, że
nie karać, karać naturalnie itp. itd. A i sama kara jest pojęciem płynnym. Klaps
też będzie karą, karą za doprowadzenie się do sytuacji zagrożenia życia i
zdrowia. Rodzic do tej sytuacji nie dopuści, chwyci za rękę, osłoni głowę lecącą
na szybę - ale jaka powinna być kara w tej sytuacji, gdy dziecko powtarza
doświadczenie i sprawdza, czy znów tatuś i mamusia zatrzymają przed ulicą? Gdy
strach rodziców NIE jest dla dziecka wystarczającą karą?
Naprawdę ten wątek jak dla mnie za długi i offtopiczny się już robi, jak chcesz,
to przenieśmy się na gg (1454927). A ja wolę pośledzić ten wątek o 3,5-letnim
awanturniku, jak raz moje dziecię doszło do tego miłego wieku, awantury robi
grzmiące i huczące, z przyjemnością poczytam sensowne wypowiedzi i pomysły z tym
związane (jakoś argumenty z tamtego wątku bardziej do mnie przemawiają).

Atunia

[nchyb]

Atuniu - rozbawiłaś mnie:
> A jakich argumentów używasz w tych rozmowach, które mają dziecko do czegoś
> przekonać? Dlaczego w ogóle myć zęby, po co się grzecznie zachowywać?
By nie mieć dziurek w ząbkach, a co za tym idzie - móc dalej bezbólowo czasami
wsuwać słodycze. Być grzeczną, by zasłużyć na nagrodę i wywoływać uśmiech na
twarzy mamy. Dzieci, którym podaje się marchewkę miast kija, również wyrastają
na udanych dorosłych.

[atunia]

Zapraszam wobec tego do dyskusji z moim dzieckiem... Bo podane przez Ciebie
argumenty jak najbardziej próbowałam stosować. Jednak Agatka w pewnej fazie
buntu na granicy histerii nie przyjmuje żadnych argumentów. Oczywiście trzeba
odczekać nieco, ale są takie dni, że argumenty spływają jak woda po kaczce i
koniec. I wtedy u nas zdaje egzamin pan rak, co to przyjdzie i uszczypnie tego,
kto ma brudne zęby. A czasem pan klaps, co to brudne pupy klapie. Jest to
straszenie. Baba Jaga może na przykład miotłą wymieść brudasa z łóżka, dlaczego
od razu zakładacie, że zabierze, udusi i zje???
Na ulicy oczywiście wpierw jest tłumaczenie. Nie wiem dlaczego Marghe zakłada,
że dziecko musi skojarzyć to tylko w ten jeden sposób. Według mnie może
skojarzyć to tak: to jest coś tak złego, że aż dostałam klapsa. Rodzice byli
bardzo źli i smutni. Nienadużyty klaps jest moim zdaniem też środkiem
wychowawczym. Zwłaszcza przydatnym wobec dziecka, które z pewnych powodów za
często dostawało nagrody i zaczęło zmierzać do roli Rozpuszczonego Bachora...
Powtarzam - moim zdaniem. Nie lubię przesady w żadną stronę, nie lubię
ujednolicania. Każde dziecko jest inne i można wesprzeć rodzica opisując swoje
sprawdzone metody, sugerując, że jakiś użyty środek coś może zepsuć. Ale
przesada, z jaką tu od razu oceniono matkę i straszenie, zdopingowała mnie do
opisania naszych metod. Też straszących. Na dalsze dyskusje naprawdę zaczyna
brakować mi czasu .
Atunia

[marghe_72]

może byc na gg..ale widzę,ze są inni zainteresowani

dlaczego myc zęby?
Żeby zdrowe były i nie bolały.

Dlaczego być grzecznym?
Tu konkretnego wytłumaczenia nie mam .. a to tłumaczę,ze nie wypada czegos
robić, a to mówię, że komuś sie przykrośc sie swoim zachowaniem sprawia..ale
Jej grzeczne zachowanie wywołuje usmiech na mojej paszczy, sprawia,ze sie nei
złoszce, ze nie zwracam uwagi, ze nie strofuję.. tylko chwalę, mam dla NIej
więcej cierpliwosci itp

Lęk przed ulicą, mówisz?
I wydaje Ci sie,ze klapsem to osiagniesz? Nie, bo Ona sie bedzie bała
klapsa..PRZY TOBIE
a co jak wyjdzie na podwórko sama? Mamy niem , nie przyleje mi, wiec mogę
wybiegać. Ona powinna wiedziec,ze nie chodzi o klapsy... a o to , że samochód
mozę zrobić straszną krzywdę.


Im dziecko młodsze tym komunikaty powinny być krótsze (to tak a' propos
słuchania). Krótko , zwięźle i na temat. Nie słuchasz sie.. to kara.
Odprowadzenie d o pokoju, zero TV, zero bajki
sporo tego jest

[marghe_72]

"mamy nie ma " miało być

wybaczcie literówki

[liberata]

Przede wszystkim dziecko nie potrafi odróżnić świata rzeczywistego od fantazji.
To, co sobie wymyśli uważa za prawdę, a cóż dopiero, jeśli powie mu coś mama
lub tata, osoby o największym autorytecie. A wyobraźnia dziecka nie zna granic.
Mój ojciec straszył pewnego razu siostrę Babą Jagą. Siostra - już dosyć bystra,
5 letnia, powiedziała: Wcale nie ma żadnej Baby Jagi! Na to on, wkurzony: Nie
ma? To chodź, pokażę ci Babę Jagę! I poszli. Mieszkaliśmy w bloku, naszym
sąsiadem był Jasiu Flacha, którego żona nie chciała wpuścić do mieszkania gdy
był pijany. Wobec czego leżał na wycieraczce pod drzwiami. Było jasno. Moja
siostra zobaczyła leżącego mężczyznę, dobrze znanego, ale obsikanego,
cuchnącego i chrapiącego. Wróciła przerażona - widziała Babę Jagę. Miała już ze
20 lat, kiedy odkryłam, że ona w dalszym ciągu myśli, że to była Baba Jaga.
Jakoś nie skojarzyła postaci z Jasiem. Bardzo długo musiałam jej tłumaczyć co
naprawdę widziała. Serio.
Dzieci często nie wyjawiają swoich lęków, dręczą się nimi same, spychają w
podświadomość, drętwieją ze strachu leżąc same w łóżeczku. Bo co mama powie:
Nie bądź głupi, nie ma żadnej Baby Jagi. Tak tylko żartowałam.
Przypomnijcie sobie, czego bałyście się w dzieciństwie: Czarnej Ręki duszącej
we śnie dzieci, Czarnej Wołgi porywającej dzieci, wampirów, duchów, trupów
wychodzących z grobu i innych wesołych nieistniejących postaci.

[rycerzowa]

A na dodatek do tego wszystkiego, to należy pamiętać,aby nie przegapić momentu,
od którego nasze straszenie należy nieco zmodyfikować, aby było skuteczne.

Najpierw straszymy syna,że przyjdzie Baba Jaga i go zabierze.
Potem - że żadna baba (Jaga) nie przyjdzie i go nie zabierze.

[mamagonia]

niegdyś koleżanka która czasem zostawała z małym , straszyła go w "trudnych
chwilach " babą-jagą. dziecko zaczęło o tym mówić ... i podpytywać się czy
faktycznie po niego przyjdzie ? powiedziałam koleżance poprostu , ze to jest
droga donikąd i żeby tak do małego nie mówiła. teraz na tyle dorósł , że baba-
jaga jest w bajce o królewnie śnieżce, czy jasiu i małgosi (..)

jeżeli nie ma rady , to poprostu powiedzieć że nie będzie dziecko robiło tego
co najbardziej lubi (granie na komputerze, oglądanie bajki, zabawa ulubionymi
klockami).może to jest bardziej radykalne i sensowne .

Pozdrawiam.