Mój syn mi grozi!

[hana530]

Mam 3 letniego syna. Kiedy czegoś mu zabraniam lub coś jest nie po jego
myśli, mówi "że mnie spali; zrzuci z mostu;wrzucie do rury kanalizacyjnej,
itd." Dodam, że ja nie odnoszę się do synka takimi słowami, więc dziwi mnie
to, skąd ma takie pomysły. czy to jest normalne czy powinnam skonsultować się
z jakimś psychologiem? Boję się, że kiedyś może być agresywny, skoro jako
przedszkolak ma już takie pomysły. Dziękuję z góry za odpowiedzi.

[mama_kotula]

Kreskówki na Cartoonie ogląda? Do przedszkola chodzi? Pewnie stąd ma takie
rewelacje.
Mój najczęściej czerpie pomysły z książeczek, np. gniazdo głodnych szerszeni w
piwnicy itp.
Groźby takie chyba są normalne w tym wieku, dziecko się buntuje proponuję
rozmowę o jego odczuciach, przytocz mu wierszyk "jak się będziesz gniewać na
mnie, to ołówki ci połamię... itd." i powiedz, że gniew czy inne negatywne
emocje można wyrażać w cywilizowany sposób.

[maszanasza]

Wybacz, ale dziecko, samo z siebie takich tekstów nie wypowiada,i tyle. Z
psychologiem sama powinnas się skontakować, bo to juz najwyższy czas . Zmień
relacje w rodzienie, lub przedszkole.

[mama_kotula]

Dzieci w tym wieku "podłapują" wszystko. Nawet, kiedy nam się wydaje, że nie
słuchają (a zwłaszcza wtedy).

[ennkaa]

No bez przesady...nie róbmy z igły widłów.
Dziecko powtarza różne rzeczy. Ja na początku spróbowałabym z nim porozmawiać.
Gdzie to usłyszał, co to naprawdę znaczy i dlaczego tak nie wolno mówić.
Szczerze mówiąc też stawiam na przedszkole ( o ile pilnujesz co ogląda w TV
taki maluch) i ewentualnie można pogadać z przedszkolankami. Chociaż moim
zdaniem lepiej przygotować dziecko na to, że różne rzeczy usłyszy i uczyć ,
które z nich są dobre a które złe, niż próbować usuwać wszystkie "niewygodne"
wpływy, bo tak czy tak gdzieś maluch usłyszy przekleństwo i siłą rzeczy kiedyś
je powtórzy.

[mirandel1]

nie sądze zeby w tym czy innym wieku takie wypowiedzi dziecka były normalne...
kontroluj co ogląda w telewizji( nie polecam pokazywania małemu wiadomości) i
konsultacje z paniami w przedszkolu. niech bardziej zwrócą uwage na to o czym
rozmawiają ze soba dzieci. wystarczy jedno dziecko w grupie które regularnie
ogląda wiadomości , cartoon network lub fox kids ,żeby twoje dziecko przynosiło
z przedszkola takie "kwiatki"

[marzec7]

Warto dziecku stanowczo i jednoznacznie powiedzieć, że nie wolno mu w ten
sposób odzywać się do mamy. A następnie porozmawiać, dlaczego takie słowa są
złe i dlaczego nie powinno się tak mówić. Forma takiej rozmowy lepiej, aby
przypominała dialog, a nie kazanie, np. "Jak uważasz dlaczego...?", "Co ty o
tym myślisz, co znaczą takie słowa?", "Co byś czuł gdyby ktoś tak mówił do
ciebie?" POzdrawiam.

[hana530]

Faktycznie moje dziecko może uczyć sie takich odzywek w przedszkolu, z bajek
ogląda tylko Minimini. Dziękuję za wszystkie rady, jednak nie sądzę, że
powinnam sama zgłosić się do psychologa, ponieważ jestem osobą opanowaną,
rzadko podnoszę głos a już na pewno nie uzywam słów wulgarnych. Pracuję na
codzień z młodzieżą i mam z nimi barzdo dobry kontakt, jednak nie potrafię
zaradzić atakom agresji mojego dziecka. Tym bardziej jest mi przykro. ale może
przy dużej dawce cierpliwości uda mi się również z moim synem. Pozdrawiam!

[trzepotek]

A mnie się wydaje jednak, że można potraktować to jako zachowanie nieszkodliwe-
tzn takie, z którym nie trzeba lecieć do psychologa. Dziecko wyraża swoją złość
której nie umie opanować i objąć. Ta wstrętna mama nie pozwala mi biegać na
golasa- to ja cię tu zaraz...wrr... spuszczę do rury i będziesz miała za
swoje!!!. Oczywiście nie należy tego akceptować i zawsze reagować stanowczo i
poważnie na takie deklaracje.
Ja mam podobny problem z córeczką 4,5 lat która jak chce mi dopiec "jedzie" po
mnie na całego np: pójdę sobie do obcych i co? Zapłaczesz się na śmierć?
Wyskoczę oknem i nie będziesz miała córeczki!!!! I co? Przykro ci??? Dodam że
wypracowała tą metodę na bazie mojego wcześniejszego mówienia jej- zamiast
klapów czy szrpań, krzyków: "nie mów tak do mnie bo jest mi bardzo
przykro". "Przecież mi ciężko jak tak się zachowujesz" itd itd. I teraz na tym
bazuje i patrzy jak mi tu dopiec, żeby było mi przykro.

Ale totalnie zaskoczyła mnie wczoraj kiedy zeszłyśmy z lodowiska i ja nie
chciałam iść do baru na batona mimo próśb- tłumaczyłam czasem i pieniążkami.
Wtedy dowiedziałam się że: " Wiesz co !!?? Jak ty umrzesz już to ja nie pójdę
na twój pogrzeb!!" I patrzy na mnie czy wystarczająco już mi przykro. I dodała
jeszcze że jak umrę to ona będzie szczęśliwa. Wiecie co, że mnie dosłownie
wryło. Oczywiście zareagowałam ostro- obraziłam się powiedziłam że nie wolno i
dlaczego nie wolno- zawsze mówię i tłumaczę nie każę się dziecku domyślać- co
ją ukłuło ale ja się zastanawiam skąd do licha 4 letniemu dziecku przychodzi do
głowy że jak nie pójdzie na mój pogrzeb to będzie to właśnie dla mnie karą, że
na pogrzeb iść trzeba , ze najbliźsi wyrażają w ten sposób smutek, szacunek,
pożegnanie???? Nigdy nie była na żadnym pogrzebie, nie było okazji żadnych w
rodzinie ani wśród najbliższych. W mini mini też chyba takich tematów nie
podejmują??? Nikt nam nie umarł ale wie, co to śmierć. Skąd u tak małego
dziecko taka zaciekłośc? Oczywiście ja wiem, ze bardzo mnie kocha i jest bardzo
przywiązana do mnie ale też ma charakterek taki że jak cokolwiek jest nie po
jej myśli to nieproporcjonalnie do sprawy czuje się urażona i jest jej
przykro.Może powinnam porozmawiać z panią w przedszkolu? Moze cokolwiek
bardziej jest doświadczona?? Ja po prostu mam na względzie że to że jeszcze
jest mała i nie zdaje sobie sprawy ale może w przyszłości obróci się to
przeciwko mnie?

[roman.gawron]

Raczej normalne u niektórych dzieci. Reagować stanowczo, protestować,
tłumaczyć, w razie potrzeby karać, spokojnie i konsekwentnie. Przejdzie.