Nie wiem jak się zorganizować

[maniulka_25]

Witam!
Jestem dopiero w 8 tc. Ale już się martwię. Dźwigam, kąpie, ciągle się schylam, przewijam, Mała je tylko na leżąco... Martwię się jak to będzie w dwójką dzieci. Czy mogą dzielić pokój ? Czy Młoda nie będzie zazdrosna, kocham ją nad życie, spędzam z nią całe dnie, nie mam żadnej pomocy, babcie mają nas w nosie a jej prababcie są kochane, ale nie mają siły ! Jak mam się zorganizować ? Jak przekonać faceta, że nie jestem robotem i nie mam już siły ! Czy wasi partnerzy bez oporów zgodzili się na pomoc, np panią do sprzątania? Proszę o rady.

[w_iika]

1. Do 37 tyg sama zajmowalam sie starszakiem i wykanaczaniem mieszkania, wnosilam wozek, zakupy i tysiace gratow w czasie przeprowadzki na drugie pietro, herosem nie jestem, czulam sie dobrze, a takich ja jest tysiace i jakos sobie radza, wiec dlaczego u mnie mialo byc inaczej?
2. Starszak bedzie zazdrosny o malucha, to normalne, ale za rok bedzie wdzieczny rodzicom. ze ma sie z kim bawic (tak zabijam wyrzuty sumienia jak sciagam z kolan moja 16m-czna pocieche, zeby nakarmic jej brata...)Moja corcia powoli sie oswaja z nowa sytuacja, ale jest jej smutno, ze mama glownie karmi i zajmuje sie jej bratem...
3. Moje dzieci musze separowac na noc, bo maluch czesto placze w nocy, ale na 2 drzemki dzienne staram sie usypiac ich razem, wychodzi roznie.
4. Na czas kapieli nie mam patentu, maluch zawsze placze, bo to pora jego wieczornego placzu...
5. Zadnych pomocy obcych nie przewiduje, najwyzej nie ugotuje obiadu jak nie zdaze...Na razie maluch duzo spi, ma 6 tyg, nie wiem jsk bedzie potem, ale jestem dobrej mysli.
Nie zamartwiaj sie na zapas, przez te miesiace ciazy Twoj starszak tak dorosnie, ze to co dzis wydaje Ci sie problemem, samo minie...Ja zawsze bylam dobrej mysli, mimo ze wszyscy mnie straszyli jak to bedzie okropnie. Sama wiesz, ze poczatek ciazy jest najgorszy, teraz padasz, ale to minie, a jak brzuch zacznie byc widoczny, to dopiero poczujesz naplyw sil, no, przynajmniej ja tak mialam, zycze Ci tego , nie zalamuj sie i nie martw na zapas. Moze postaraj sie jedynie usampdzielniac starszaka, np niech sam zasypia, je, wola siku i kupe...Powodzenia!

[asieksza]

Podejrzewam, ze to tatuś zostanie z waszym niedługo starszym
dzieckiem więc nareszcie na własnej skórze przekona się jak to jest
być z dzieckiem i zajmować się nim 24 na dobę. Mój niestety czasem
zapomina i co jakiś czas się wkurzam i wychodzę zostawiając go z
dziećmi.dzieci już są wieksze więc kąpiemy je tak że mała w wanience
w wannie na leżaczku,starsza w dużej wannie czeka na swoja kolej.mąż
kąpie je po kolei jak młodszą to ja mam czas zjeść kolacje, jak
starszą to ja karmie małą. Usypiamy w naszym łóżku, młodsza usypia
przy piersi, starszą usypia mąż, dobry patent to kołysanki u nas z
telefonu korzystają obie jednocześnie.Ja mam o tyle dobrze, że
przychodzi moja mama ale bywa też że jestem sama z dziećmi a im
starsze tym łatwiej.

[maniulka_25]

Cześć Dziewczyny !
Dziękuję za rady.
Moja Jula zasypia sama, przesypia całą noc 12-13 godzin. Więc jeden kłopot odpada. Z jedzeniem jest już coraz lepiej. Mleko już tylko 2 razy dziennie, reszta posiłków na siedząco w foteliku. Byłam dzisiaj u lekarza, wszystko jest o.k.

[becik1]

spoko dasz rada nie martw sie ze nie zrobisz wszystkiego za jakis
czas sama stwierdzisz ze super sobie poradzilas. jesli jestes z
poznania chetnie ci cos pomoge tz wyjdziemy na plac zabaw ja
posiedzie i popilnuje dzieci a ty sobie poodpoczywasz, bo wiem co to
jest na pelnych obrotach w ciazy dla mnie to byla masakra z jednej
strony oczywiscie tu bym sie walnela i spala pol dnia ale nie ma
mocnych. Teraz jest rewelacja angela ma 2 lata macko 10 miesiecy i
jest rewelacyjnie, wiec spoko dasz rade z pewnoscia nie jestes
jedyna ktora ma takie rosterki u umnie podobnie jeszcze oczywiscie
czy dam rade z 2

[rillia]

W końcówce ciąży było mi ciężko, zakończenie remontu, przeprowadzka... Cały czas
byłam sama, nikt mi nie pomagał. I na ten czas przydałaby mi się jakaś osoba do
sprzątania, do opieki nad Starszą na 2-3 godziny. Dźwigałam, chodziłam 50 razy
dziennie z dzieckiem na reku na 2/3 piętro (przeprowadziliśmy sie na parter, na
ostatnie 4 tyg ciąży)
Mam różnice półtora roku. I w sumie jestem bardzo zadowolona. Mila nie odczuwała
żadnej zazdrości. Wszystko przy dzidzi robiłyśmy razem, "pomagała mi" ją
przewijać. Dotykała dzidzie ile chciała, czasem mało zgrabnie, ale dzięki temu
zrodziła się miedzy nimi super wieź. Bianka jest grzeczna mam czas i dla jednej
i dla drugiej. Godzinami bawimy się we trzy na dywanie. Starsza wie kiedy małej
trzeba zmienić pieluchę a kiedy nakarmić. (może to śmieszne, ale prawdziwe, wie
lepiej ode mnie jaki płać co znaczy)

[asieksza]

Nio fajnie to wygląda i u nas. Mała płacze, ja czasem jestem zajęta
i stwierdzam, że muszę coś dokończyć i dopiero mogę zabawić młodszą
a wtedy starsza leci do siostry i robi mi awanturę, że mała płacze
a ja nie reaguję.
Małe początkowo budziły się wzajemnie, najczęściej młodsza starszą
ale teraz jest spokój. Problemu nocnego budzenia nie ma bo młodsza
śpi z nami i jak zakwili to dostaje am ijest spokój.

[kawusiaa]

jesli nie dajesz rady i poztrebujesz choc godzinke by zajac sie tylko jednym
dzieckiem to nie krepuj sie, ja mam opiekunke do starszego i nie zamierzam z nij
zrezygnowac nawet po porodzie, poza opieka nad starszakiem, posprzata,
poprasuje, powiesi pranie i nawet ugotuje obiad jesli maly na to pozwoli. to na
prawde duza pomoc szczegolnie jak jestes w tak powaznym stanie jak ciąża. co do
dzwigania, niesttey ja tez po poludniami juz sama(maz w delegacji) nosze malucha
(a jestem w 4 miesiacu ciazy) ale na szczescie moj 11 miesieczniak juz chodzi i
woli to niz noszenie.

Spokojnie!

[happybogna]

Jak zaszłam w drugą ciąże Gosia miała 10 miesięcy więc nie chodziła,
trudno nosiłam jak musiałam, nie było innego wyjścia. Zaczeła
chodzic jak miała rok i 3 tygodnie więc to mi przynajmniej odpadło.
Byłam sama, to znaczy z wyboru bo teściowa w sumie niedaleko mieszka
ale nie chciałam jej pomocy.
Po urodzeniu Marty też wolałam być sama, ku ogromnemu zdziwieniu
wszystkich. Ale coż jak prosisz kogoś o pomoc to musisz się
nasłuchać tylu komentarzy, uwag, sugestii ... A ja jestem z tych co
to lubią robić po swojemu bez zbędnego tłumaczenia dlaczego to czy
tamto.
Mój mąż do wieczora w pracy, owszem jak jest pomaga ale jest to
męska pomoc, jesli wiesz co mówię. Matka jak cos robi przy dziecku
to myśli o kilku innych sprawach a facet to jak ma jedna rzecz na
głowie to juz mu wystarczy. Poza tym często mi mówił 'jak ci ciężko
to popros moja mamę, ona chętnie przyjdzie, nie ma co robić bo jest
na emeryturze itd'.
Sporo w sumie napisano jak się można z dwójką maluchów zorganizować
na tym forum, poczytaj sobie inne posty. Myslę, że jest tu sporo
fajnych rad, a życie i tak przyniesie swoje nowe rozwiązania.
Pani do sprzątania nie brałam, ale ja jakoś w wielkim porządku życ
nie muszę, dopóki nie pracowałam było super, godziłam moje
obowiązki, przynajmniej tak mi się wydawało. To był cudowny okres
kiedy byłam w 100% dla dzieci.
Od września juz pracuję i tu się zaczeły schody. Ale tak błogo
wspominam ten czas w domu z dziećmi, chociaż było ciężko, początki
sa trudne, ale ja tam zawsze mówię, że jak komuś jest cięzko w życiu
to mu zawsze będzie bez względu ile ma dzieci i z jakim odstępem
czasu.
Więc życzę ci powodzenia, duuużo cierpliwości dla męża i
wyrozumiałości. Siły same przyjdą. Matka zniesie wszystko.
A wierz mi że miłość do drugiego dziecka rodzi się wraz z jego
narodzeniem i da się pogodzić "kochanie" obu maluchów.

Gosia 30.05.2006
Marta 22.11.2007

do happybogna!!

[a.be.bb]

dziękuję Ci za te ostatnie zdanie mimo, że to nie do mnie trafiłaś w 10!!
właśnie tych słów potrzebowałam i przeczytałąm je ze łzami w oczach... tak
bardzo się boję rozstać z moim starszym synkiem na czas porodu, że nie mogę
przestać o tym myśleć i kiedy go usypiam zastanawiam się jak ja będę mogła oddać
całe swoje serce drugiemu szkrabowi skoro ten pierwszy zajął je całe... bałam
się właśnie tego, że kochać będę, ale zaczęłam się zastanawiać skąd wziąć drugie
serce...

Opowiem Wam jak sobie żyję...

[maniulka_25]

Kończy się 37 tydzień. Jestem gruba, obolała i szczęśliwa. Mam wspaniałą Panią do pomocy (od 2 tygodni). Julka ją kocha i uwielbia. Chodzą na spacery, pani pomaga mi sprzątać, gotuje pyszne zupy. A ja w końcu mogę odsapnąć. Babcie tak jak pisałam nadal mają nas w dupie. I bardzo mi to na rękę, bo przynajmniej się nie wtrącają A nasza Pani jest super, ma około 55 lat, jest emerytowaną nauczycielką klas od 1-3. Jestem bardzo szczęśliwa, że po tak długim czasie udało się w końcu znaleźć tak fajną babeczkę. Julka ma przyszywaną ciocię, mieszkanie lśni, a ja mam czas żeby zjeść spokojnie obiad, powiesić pranie, czy poleżeć. Ostatnio byłam u kosmetyczki i zrobiłam paznokcie i hennę.
Termin cc mam na początek stycznia (dokładną datę poznam w czwartek). Wszystko już wyprane, poukładane... Tylko czekać.
Aktualnie mam inny dylemat Aż wstyd przyznać. Boję się czy będę sprawiedliwa, czy będę kochać po równo, czy nie będę faworyzować... Bardzo mi na tym zależy, bo przez błędy wychowawcze moim rodziców nienawidzę mojej siostry...

[albertyna10]

Witam, różnica wieku między moimi dziećmi wynosi 2 lata i 2
miesiące, teraz synek ma 2 i pół,a córcia 4 miesiące. Większość
czasu sama zajmuję się dziećmi i wszystkimi obowiązkami w domu. Mój
mąż pracuje w tygodniu w delegacji, więc nie mogę liczyć na jego
pomoc. Na zatrudnienie niani się nie zgodził. W weekendy opiekujemy
się dziećmi razem. Dodam, że jak mieliśmy jedno dziecko to mąż mało
się angażował , teraz jak tylko może mnie wspiera. U nas początki z
dwójką szkrabów były trudne, moja córcia to anioł, który śpi i je,
za to synek to mały rozrabiaka i złośnik. Bardzo przeżył pojawienie
się siostry na świecie. W szpitalu po porodzie spędziłam 8 dni, w
czasie których synek dostał wysoką temperaturę z nerwów. Na nic
zdało się wcześniejsze przygotowywanie go do roli braciszka. Po
powrocie ze szpitala myślałam, że zwariuję. Synek był strasznie
zazdrosny, za wszelką cenę próbował małą uderzyć, celował w nią
różnymi przedmiotami. Trwało to miesiąc. Teraz już akceptuje
siostrzyczkę i jest troskliwy, ale na moment nie mogę ich razem
samych zostawić. Synek śpi w swoim pokoju, a mała z nami. Bałabym
się ich razem położyć, poza tym córka śpi do 8 rano, a synek wstaje
o 5 i mógłby ją obudzić. Co do kapieli to najpierw kapię synka,
córka w tym czasie leży sobie w leżaczku w łazience, potem córka
jest kąpana, a synek albo mi pomaga przy młodej albo ogląda bajkę.
Nie będę ukrywać, że jest łatwo z dwójką szkrabów, ale nie żałuję
swojej decyzji. Mała różnica wieku ma wiele zalet. Są dni, że
wieczorem nie wiem jak się nazywam, ale jest wiele pięknych chwil z
dziećmi, które rekompensują wszystko. Myślę, że można sobie dać radę
samemu, ale jeżeli możesz liczyć na jakąś pomoc to warto z niej
skorzystać dla własnego zdrowia psychicznego. Mi życie ułatwia plan
dnia, jestem wtedy spokojniejsza. Nieoceniony okazał się podwójny
wózek, synek jest co prawda już duży, ale zdarza mu się zasnąć na
długim spacerze. Poza tym warto spotykać się z koleżankami, które
również mają małe dzieci i podobne problemy. Jak już wspomniałam
synek wstaje o 5 rano i w ciągu dnia nie śpi, więc kładę się spać o
21 by zregenerwać się przed kolejnym dniem.

[kamisa7]

Witaj!
Ja mam kochanego meża, który wiedział, że cięzko jest ciężarnej zajmowac się
dzieckiem i była niania prze okres ciąży ido 5miesiąca życia młodszej. Teraz
starsza(rok i9 mies.) szoruje do żłobeczka, do prywatnego bo skubaniec nie
przyjęła sie do państwowego. Jeśli cię stać to chwytaj sie każdej pomocy, i
niech nikt nie robi ci łaski. U nas w kraju pokutują różne stereotypy. Dzięki
Bogu niektórzy mężczyźni są już trochę bardziej "prokobiecy". Jak ci ciężko to
głośno o tym mów. Najwazniejsze jest teraz to, żeby zdrowo donosiła ciążę. Pa!