smutno mi i źle

[e.tm]

Jak to napisać? Błagam podnieście mnie na duchu. Maluszek spokojny i
kochny starszy zbójca ale kochany. Tymek wariuje. Myślałam że
wcześniej był okropny i że to minęło a teraz jest jeszcze gorzej.
Wszystkojest na nie wszystko na przekór. Wszystko doprowadza go do
wriacji za mało soku za dużo, pokrojona parówka cała parówka, ja
mówie kocham Cie a on Nie kocham, umyj się a on nie zjedz a on nie,
wejdź a on wyjdż....

[andziulindzia]

Może to marne pocieszenia, ale tak naprawdę twój post mnie
rozbawił Może twój synek ma naturę przekory? Córcia ma juz pół
roczku, jest coraz bardziej aktywna i mały zwyczajnie może dopiero
teraz odczuwa zazdrość, że więcej czasu i energi poswięcasz jej niż
parę miesięcy temu? Przyzwyczai się i będzie lepiej. Taka można mieć
przynajmniej nadzieję

[beti_1975]

Rozumiem Cie bardzo dobrze. Mój jest z lipca 2006 więc młodszy i
pewnie fazę przekory ma przed sobą. Ale czasem nieźle daje mi
popalić...
Choć mnie akurat na zmianę denerwują oboje - Basia (20.12.2007)
potrafi tak jęczeć i marudzić jeśkloi tylko nei jest na rękach że
mam jej serdecznie dość. Wtedy poprzytlam się nieco z Maciusiem,
powygłupiam i pośmieję i mi przechodzi. Potem on wrzeszczy lub
piszczy a malutka kochana, zajmuje się nią i jakoś mi mija.
Generlanie go ignoruję w takich chwilach.
Rady dla Ciebie nie mam.
Ale zrozumienie - ogromne

[anaj75]

Typowy 2;5 - latek
Przez ostatnie pół roku miałam taki egzemplarz. Rozważałam
wystawienie na allegro, przedskole z internatem lub wysyłkę na
księżyc
No i wyrasta Od kilku tygodni z moim uparciuchem idzie się
dogadać. Nawet zdarza się mu wykonać moje polecenie, dał się
przekonać do mycia głowy i zębów.
Dla odmiany 5 - latek wychodzi z okresu równowagi i zaczyna
przeklinać, kłamać i generalnie testować rodziców
Jedyne co mogę Ci doradzić, do dystans i zrozumienie dla małego
człowieka, który zaczyna określać swoje granice, testować reakcje
otoczenia i nie umie sobie poradzić z możliwością dokonywania
wyborów oraz ponoszeniem ich konsekwencji.
Pozdrawiam.

[doros1]

E.tm to i tak masz dobrze , przynajmniej maluszek spokojny.
Rok temu ( starszy wówczas zbuntowany, zazdrosny 2,5 latek i ząbkujący,jęczący
6-cio m-czniak)wybierałam się do Poradni Zdrowia Psychicznego, zastanawiałam się
tylko czy najpierw mam iść sama czy zaprowadzić tam pierworodnego.
Wyluzuj.....ta sytuacja minie ,za rok będziesz pod wrażeniem swego 3,5 latka)))

[gopio1]

To może weź go podstępem? Obróć jego fochy w żarty?
Powiedz (jak będziesz chciała żeby umył ręce), że dziś macie dzień brudasa i się
nie myjecie. Albo, że dziś jest dzień piżamowy i cały dzień może chodzić w
piżamie i nie wolno mu się ubrać.

Pozwól mu też decydować dając konkretny wybór:
Chcesz iść do parku czy na plac zabaw?
Wracamy do domu tędy czy tamtędy?
Umyjesz rączki sam czy ja mam Ci umyć?
Chcesz parówke w małe talarki czy długie paseczki?

No i pozwól na większą samodzielność - moze niech sam sobie kroi parówki
(chętniej zje), pozwól przekręcić klucz w drzwiach (z przyjemnością wejdzie do
środka), niech sam sobie nalewa soku (naszykuj też ściereczkę, żeby mógł wytrzeć
jak mu sie coś rozleje).

Taka przekora to bardzo ważny krok rozwojowy - dziecko odkrywa własną autonomię.
Warto mu to umożliwic i ułatwić. Nie tylko dla jego szczęścia ale i dla własnego
spokoju

Pozdrawiam serdecznie, Gosia

[anaj75]

Miałaś dobrze, że Twoje dziecię reagowało na takie sztuczki.
Mój młodszy na żart reagował obojetnością a na możliwość wyboru -
pianą na ustach, bo chciał realizować obie możliwości na raz, czyli
np. jednocześnie wchodzić po schodach i jechać windą I był bardzo
samodzielny, nic przy nim nie musiałam robić, wręcz dotknąć nie
mogłam, gdy się przebierał, smarował kanapkę itd. Piszę po to, by
dać przykład dziecka, które nie poddaje się na tym etapie żadnym
innym metodom niż przeczekanie Uff, nareszcie się to zmieniło.
Ale starszy synek, fakt, był podatny na różne triki.
Liczę na to i życze tego, by Autorki dziecię było podatne

[smilodona]

Też mam dzieci, które nie poddawały się zadnym metodom ani sprytnym
wybiegom wychowawczym Cudowne metody typu "zostaw dziecko w pokoju
i wyjdz a samo zaśnie" lub "odwróć uwagę dziecka" lub "karny jeżyk"
kompletnie sie nie sprawdzały. Moje dzieci wyły godzinami zostawiane
same w pokoju i przed 3 rokiem zycia nigdy nie zasnely bez mojej
obecnosci. Jeśli syn wymyslil ze bedzie bawil sie młotkiem to moglam
odwracac jego uwage caly bozy dzien na 1000 sposobów a on o tak co
chwile domagal sie młotka. W sumie mnie to nie dziwi...sa uparci jak
osły i mają choleryczne charaktery po mamusi Moja córka ma 4 lata
wiec moza sie z nią juz dogadać jak z dorosłym (jest bardzo
rozgarnięta) i w zasadzie przestała sprawiac kłopoty; jest dla mnie
oparciem w wychowaniu młodszego syna. Syn ma niecale 2,5 roku a ja
wciąż czekam ...jeszcze rok, jeszcze półtora i wyrosnie ze swojego
butnu, złości, wycia, histerii. Mam nadzieje ze sie doczekam

[moniuszko3]

Boszsz, a ja myślałam, że to mnie pokarało. Jaś, prawie 11m-cy jest
drażliwy i marudny, bo wychodzi mu 12.ząb i zaczął być wyraźnie
zazdrosny, a Marysia 2,5 czasami przechodzi samą siebie. Też na
wszystko reaguje NIE. Ręce mi opadają jak od samego rana do wieczora
mam wymyślać fortele. Czasami się po prostu nie da. Niech to
wszystko przejdzie bo się nerwicy nabawię!

[mi_lamaj]

tez jestem na bieżąco
wyrośnie
mój dwulatek miewa bunty, ale mijają, jakiś czas jest spokój i od nowa
trochę go dyscyplinujemy karami, ale przede wszystkim dużo tulimy

czasem błagam o bilecik do wariatkowa, nie powiem ale ogólnie ciągle mam
nadzieję, że będzie lepiej