babcie z tornistrami

[kurczak1]

Jestem mamą 8-latka. Od ok. 2 lat uczę synka, że starszym (w tym
mamie) należy w autobusie ustąpić miejsca i pomóc nieść zakupy.
Choćby to był symboliczny bochenek chleba. Ja też mu pomagam gdy ma
szczególnie ciężki tornister, biore 2 ksiażki do swojej torby. Do
głowy by mi nie przyszło nieść mu plecak. A chodzimy piechotka.
Tymczasem to co widzę dookola przeraza mnie: do szkoły zewsząd
ciagną mamy i babcie dźwigające tornistry dzieci, które to dzieci
podskakują radosnie i nawet do głowy im nie przyjdzie, zeby pomóc.
Czasami taka mama niesie jeszcze 2 torby z zakupami. Dzis widziałam
2 starsze kobiety z tornistrami na plecach i ich śliczne wymuskane
wnuczki (chłopak miał chyba z 10 lat). To samo dzieje się w
autobusach. Kiedy mój młody wstaje żeby ustapic miejsca jakiejś
babci, ta od razu w jęk, że biedne dziecko i moze go weźmie na
kolanka. Ja nieodmiennie mówię, że chłopiec jest zuchem i postoi.
Dziwią sie że ja siedze, a moje biedne maleństwo stoi.
Konkluzja: w sumie nie mój biznes, ale kiedy te dzieci mają się
nauczyć szacunku i empatii w stosunku do rodziców, dziadków itp.
Kiedy będą miały 12 lat - będzie za późno. Potem pretensje, bo jakiś
gburowaty nastolatek siedzi rozparty, a babcia obok stoi i wyrzeka
na dzisiejszą młodziez. Niech się wtedy zastanowi czego nauczyła
swoje dzieci i wnuki

[srebrnarybka]

100/100

[lila1974]

Jestem dorosłą babą, której w dzieciństwie ustępowano miejsca,
pomagano nosić teczkę, cackano się ze mną jak z jajkiem ... wyrosłam
na osobę, któa lubi robić przyjemność innym takimi, między innymi
takiemi drobnymi gestami.

Brak jest we mnie złości na te wszystkie stare baby, co to tylko
wciąż mnie pouczały i ze wsząd wyganiały.

Otoczona ludzką sympatią i życzliwością nauczyłam się jej przez
osmozę

[kalosze2]

Sześciolatkę swoją zazwyczaj upycham na siedzeniu, bo boje się, że mi gdzieś
poleci przy hamowaniu. Za to mój "dorosły" 9- latek na widok babci sam wstaje. A
zobaczyć przy tym jego dumną, honorową minę- bezcenne...

[azile.oli]

Był czas,że ja sama nosiłam dzieciom tornistry,bo ja już mam
skrzywiony kręgosłup,a one nie muszą.Teraz mają 13 i 14
lat,wysportowane i wyrośnięte,dźwigają za mnie wszystkie siaty,bo
mamusia słabowita.Dbałam o nich,teraz oni o mnie.

[srebrnarybka]

wyrosłam
> na osobę, któa lubi robić przyjemność innym takimi, między innymi
> takiemi drobnymi gestami.

- z całym szacunkiem, ale zawsze lepiej, jak takie opinie wygłasza
ktoś inny, kto od Ciebie tej życzliwości zaznał.

Otoczona ludzką sympatią i życzliwością nauczyłam się jej przez
> osmozę

- widocznie jestem idiotką albo potworem, bo byłam uczona robić
ludziom dobrze w ten sposób, że ode mnie wymagano już w
dzieciństwie, bym to robiła. Czy nauczono mnie skutecznie, nie mnie
oceniać. Ja w każdym razie nie zachwycałam się na tym forum "zdrowym
egozizmem".

[lila1974]

srebrnarybka napisała:
> - z całym szacunkiem, ale zawsze lepiej, jak takie opinie wygłasza
> ktoś inny, kto od Ciebie tej życzliwości zaznał.

Czyli ci, następnym razem jak ustąpię miejsca staruszce lub
przyniosę sąsiadce zakupy, to mam ją poprosić o referencje na forum?

> byłam uczona robić
> ludziom dobrze w ten sposób, że ode mnie wymagano już w
> dzieciństwie,


Ale czy sposób w jaki CIEBIE wychowywano obowiązuje wszystkich i
jest jedynym wyłącznie słusznym?

Czy to, że dorosły człowiek "usłuży" dziecku lub młodzianowi oznacza
automatycznie, że go ROZPUSZCZA? Uważam, że oba zachowania są
potrzebne - zarówno okazanie dziecku swojej gotowości do pomocy mu,
jak i wymaganie od niego od najmłodszych lat. Moim zdaniem te dwie
metody się nie wykluczają.


> Czy nauczono mnie skutecznie, nie mnie oceniać. Ja w każdym razie
> nie zachwycałam się na tym forum "zdrowym egozizmem".

Widzę, że wyjątkowo ci się nie spodobało, że mam o sobie dobre
zdanie, no cóż ...

[kropkacom]

> Czy to, że dorosły człowiek "usłuży" dziecku lub młodzianowi oznacza
> automatycznie, że go ROZPUSZCZA?

Zawsze będę podawać przykład mojego syna. Ma ponad pięć lat i ustępuje miejsce
sam z siebie. Z tymże najczęściej jest tak że ja wolę stać a on siedzi.

[lila1974]

Mojej starszej córki jakoś nie nagabywałam namiętnie "pamiętaj
trzeba ustępować starszym osobom", po prostu, gdy widziałam kogoś,
komu miejsce siedzące było bardziej potrzebne niż nam, to
ustępowałam. Dziś Koniczyna nie ma z tym najmniejszego problemu i
nie ogranicza się wyłącznie do bać i dziadków, ale wystarczy, że
zauważy kogoś np. z nieporęcznym lub ciężkim bagażem.

Ponieważ dużo podróżuję komunikacją miejską to czynię wiele
różnorakich obserwacji - czasami widzę jak ktoś próbuje nauczyć
młodych ludzi kultury w sposób tak niekulturalny, że aż skóra
cierpnie - i wydaje mi się, że nie tędy droga.

[kropkacom]

> Mojej starszej córki jakoś nie nagabywałam namiętnie "pamiętaj
> trzeba ustępować starszym osobom", po prostu,

To jakieś niepojęte dla większości że dziecko może tak samo z siebie, prawda? Ja
myślę że nie ustępują ci którzy w dzieciństwie byli tresowani że trzeba i
altruistycznie zawsze musieli stać.

[lila1974]

A ja uważam, że autobus to nie jedyne miejsce, gdzie się dziecka
uczy kultury i oglądania się na innych.

Skłonna jestem przypuszczać, że osoba, która nie widzi potrzeby
zadbania o kogoś, kto jest bardziej potrzebujący od niej, po prostu
nie wyniósł tego z całokształtu zachowań swojej rodziny.

[e_r_i_n]

No więc potwierdzam - pani Lila1974 ma serce na dłoni. Nawet dla
osób, które czasami w nią piorunami rzucają

[alabama8]

Nie no kochanie, albo rybka albo pipka.
Albo nosisz mu ten plecak albo nie nosisz - więc się zdecyduj. Ja
jestem cacy bo dziecko samo niesie pusty plecak z piórniczkiem a ja
targam mu książki w reklamówce, a babcia na ulicy nie jest cacy bo
jej się nie chce przekładać dwóch ciężkich książek do swojej torby.

Nie cackaj się - zastrzel taką babcię, daje zły przykład twoim
zachartowanym dzieciom.

[kurczak1]

Subtelna różnica miedzy tornistrem wazacym 8 kg a 3 kg. W ależnosci
od dnia. To po pierwsze. Bo tak ogólnie uwazam że częsc ksiażek
mogłaby zostać w szkole. I o ot walcze. To nie jest pusty tornister.
I po cóż tak radykalne zdania? Nalezałoby właczyć zdrowy rozsadek

[srebrnarybka]

Zdanie Alabamy też uważam za przesadne. Jest różnica między
zachoaniem Kurczaka1 a babci i to zasadnicza. Kurczak uczy syna, że
czynności związane ze szkołą są jego obowiązkiem i wdraża go do tego
obowiązku i odpowiedzialności za jego spełnianie, jedynie dyskretnie
wspomogając. Natomiast babcia niosąca placak za wnuczka nie wdraża
go do odpowiedzialności za sprawy szkolne. Czyli Kurczak nie tylko
dostarcza do szkoły syna i książki, ale jeszcze go WYCHOWUJE, a
babcie nie. Podobno to forum nazywa się "wychowanie".

[znowuniedziela]

tornister mojego syna-2 klasa-wazy od 5 do 8 kg w zaleznosci od
dnia. na wywiadówce poruszyłam temat np podrecznika do religii, z
którego oje dziecko nie korzysta wcale w domu-czy moze go zostawiac
w skzole-i okazałos ie, z enie, bo pani im zadaje (co-nie wiem-w
zyciu do iego nie zaglądał-jest doskonałym uczniem, a z religii same
5 i 6) coś ... Pytam co-ona mi na to-ze te formułki i modli\twy sa
na koncu podrecznika-ihihhi-ja na to, ze nie korzysta z niego bo mu
wydrukowąłam na kartkach-ona na to, z emusi miec w domu i koniec ;/

fakt-ksiazki teraz sa cudnie wydrukowane, na kredowym papierze i
nogłyby wazyc o 2/3 mniej gdyby ten papier był inny, ale
przypomnijmy sobie,jak wzdychalismy bedac dziecmi do slicznych
podreczników ;//

Ps-nie ejst prawda, ze nie przetrwa taki gorszego sortu-czemu, do
tej pory mam swoje z podstawówki i maja sie swietnie ...


Ps2.nie nosze tornistra ale woerk z butami,a co do przekładania
ksiązek to autorka tematu ma racje-dziekco ma nosic na plecach bo w
koncu musi sie nauczyc bycia odpowiedzialnym za siebie ;]], niech
dzwiga.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> Natomiast babcia niosąca placak za wnuczka nie wdraża
> go do odpowiedzialności za sprawy szkolne. Czyli Kurczak nie tylko
> dostarcza do szkoły syna i książki, ale jeszcze go WYCHOWUJE, a
> babcie nie.
Hm, nie wiemy nic nt tego co się dzieje w domu. Przecież nie można
zakładać, że babcia za wnuczka pakuje książki i zeszyty bądź odrabia
lekcje. Sama Kurczak też nic nie pisała odnośnie wdrażania
odpowiedzialności za sprawy szkolne tylko nt wychowania w szacunku,
empatii itd. Samo noszenie części bądź całości rzeczy do szkoły nie
ma dużego związku z odpowiedzialnością za sprawy szkolne. Chyba
wyciągasz zbyt daleko idące wnioski.

[srebrnarybka]

Samo noszenie części bądź całości rzeczy do szkoły nie
> ma dużego związku z odpowiedzialnością za sprawy szkolne.

- ma jak najbardziej, bo jest częścią tych spraw i uczy dziecko
faktu, że to są jego sprawy. Nie mamusi, babci czy tatusia, ale JEGO.

Przecież nie można
> zakładać, że babcia za wnuczka pakuje książki i zeszyty bądź
odrabia
> lekcje.

- można zakładać z jeszcze większym prawdopodobieństwem niż to, że
nosi plecak. Przecież odrabianie lekcji za dzieci uchodzi teraz za
obowiązek rodziców i mało którzy rodzice odważają się go nie
wypełniać, na ogół z pożytkiem dla rozwoju umysłowego dziecka.

[srebrnarybka]

P.S. mało którzy rodzice odważają się go nie
> wypełniać, na ogół z pożytkiem dla rozwoju umysłowego dziecka.

- chodziło mi o to, że nieodrabianie lekcji przez rodziców jest
pożyteczne dla dzieci, a nie odwrotnie. Piszę, bo za niektóre
forumowiczki też już rodzice odrabiali lekcje i dlatego nie zawsze
rozumieją, co piszę.

[kropkacom]

> Przecież odrabianie lekcji za dzieci uchodzi teraz za
> obowiązek rodziców i mało którzy rodzice odważają się go nie
> wypełniać, na ogół z pożytkiem dla rozwoju umysłowego dziecka.

Odrabianie lekcji "z" dziećmi a nie "za" dzieci. Drobna różnica ale jednak.

[kurczak1]

Odrabianie lekcji z dziećmi tzn. że co? Siedzę i mu podpowiadam co
ma pisać czy trzymam mu zakętke od pióra...Nie rozumiem

[lila1974]

Zakłądać można tak, jak się chce.

Raz niosę tornister za córkę, innym razem nie niosę ... zależy od
mojego humoru, wagi plecaka itp.
Ale wg twojej teorii z automatu kwalifikuję się na mamuśkę, co to
dziecka nie uczy obowiązkowości i odpowiedzialności (jak mnie z tym
plecakiem zobaczysz) ... nic bardziej mylnego.

A bardziej od babć i mam z tornistrami przeszkadzają mi osoby o
radykalnych poglądach i zasadach nie do obejścia - miałam takiego
wujka i już jako małe dziecko współczułam swojemu kuzynostwu. A
później okazało się, że i owszem obowiązki wypełniane celująco ale
więź między członkami rodziny jakaś taka kiepska.

babacia nie wychowuje tylko

[lila1974]

dlatego, że niesie plecak?

Zdecydowanie radykalny pogląd. Zdaje się, że babcia ma wiele okazji,
by przekazać wnukowi cenne rady w temacie kultury osobistej, empatii
i zasad życzliwego współistnienia.

[jakw]

No dobra - a nie przeraża cię cieżar tornistra 7- czy 8-latka?
Mi się nigdy jakoś nie chciało kombinować z przekładaniem książek
starszej do swojego plecaka. Jeszcze bym zapomniała. Wolałam ponieść
jej plecak, a ona niosła mój. Teraz jest w V klasie i w razie
potrzeby na równi ze mną tacha zakupy ze sklepu. Co nie zmienia
faktu, że czasem plecak do szkoły ma zbyt ciężki.

[k1234561]

Ja też jestem zdania,że plecak 7-8 latka jest przerażająco
ciężki.Nie wiem jaki cięzar ma plecak 4 klasisty,6-klasisty itd.,bo
moje dziecie dopiero do I klasy chodzi,ale nie miałabym sumienia
wpakować jej tego plecaka na plecy.Dlatego kupiłam plecak na
kółkach.To co prawda ma plusy i minusy.Minusy widac teraz kiedy jest
mokro,a w niedalekiej przyszłości,bedzie jeszcze śnieg i błoto na
chodnikach.O plusach nie musze pisać.A niestety widok babć i mam
noszących plecaki szkolne narzucił sam system nauczania.Dzieciaki
muszą nosić te knigi co ważą tyle ile ważą i koniec.Chyba lepiej
żeby osoba dorosła nosiła te ciężary,bo dorosłym nic już sie nie
skrzywi,a dzieciom i owszem.
A co do samej empatii można uczyć jej na innych przykładach niz
noszenie szkolnego plecaka przez babcię,dziadka,mamę,tatę itd.

[srebrnarybka]

Tornistry szkolne są przerażająco ciężkie, ale dlaczego NIKT przeciw
temu nie protestuje? Jak dzieci mają pójść do szkoły rok wcześniej
(moim zdaniem bardzo dobre rozwiązanie) - zaraz pod sejmem spęd
mamuś, które krzyczą, że chce im się odebrać kruszynki i maleństwa.
Dlaczego te same mamusie nie krzyczą o idiotycznych wymaganiach
szkół, by nosić takie kilogramy? Ano dlatego, że nosząc tornistry za
dzieci można dać popis nadopiekuńczości. Zamiast zadbać rzeczywiście
o dobro dziecka, czyli wymusić na szkołach zmianę tych idiotycznych
wymagać.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> Dlaczego te same mamusie nie krzyczą o idiotycznych wymaganiach
> szkół, by nosić takie kilogramy?
Nie mają tej świadomosci?

> Zamiast zadbać rzeczywiście
> o dobro dziecka, czyli wymusić na szkołach zmianę tych
idiotycznych wymagać.
Tzn jak sobie to wyobrażasz? Nawet podręczniki dzielone na kilka
częsci są wystarczająco ciężkie.

[srebrnarybka]

Szkoły wymagają noszenia masy niepotrzebnych na lekcjach. Po
pierwsze należy wymusić, by np. nie trzeba było na każdą lekcję
nosić podręcznika i zeszytu do ćwiczeń, atlasu, etc., a tylko na tą,
na której rzeczywiście jest potrzebny. Podręcznik w zasadzie w ogóle
nie jest potrzebny w szkole - on służy do pracy ucznia w domu. To,
co jest zadane, nauczyciel może pokazać na własnym podręczniku. Poza
tym należy wymusić drukawenia takich podręczników, by były lekkie -
cienkie okładki, może cieńszy papier, i tak zwykle przecież nie
przekazuje się ich na drugi rok. Zresztą to nie jest problem
rodziców, tylko szkoły, jak to zorganizować, a rodzice powinni
wymagać. Jakoś ciekawe, że w innych wypadkach jawnie idiotycznych
wymagań szkoły, a nawet czasem - mniej idiotycznych, rodzice
protestują, a w sprawie tych ciężkich tornistrów nikt tego nie robi.
Sądzę, że przyczyna to, co wyżej.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> Szkoły wymagają noszenia masy niepotrzebnych na lekcjach. Po
> pierwsze należy wymusić, by np. nie trzeba było na każdą lekcję
> nosić podręcznika i zeszytu do ćwiczeń, atlasu, etc., a tylko na
tą, na której rzeczywiście jest potrzebny.
Dzieci w klasie I atlasów raczej nie noszą. A jak córka miała
nauczanie zintegrowane to zasadniczo był potrzebny i podręcznik, i
ćwiczenia. Jeśli pani zamierzała danego dnia "obrabiać" tylko polski
to mówiła, żeby matematyki nie przynosić - ale to było rzadko.
> Podręcznik w zasadzie w ogóle nie jest potrzebny w szkole - on
służy do pracy ucznia w domu.
To zależy. Np. w podręczniku do polskiego jest dużo tekstów, z
którymi dzieciaki na lekcji pracują. Z języków obcych też się
przydaje. Mierzenie czegoś tam też się pewnie lepiej robi we własnej
książce czy atlasie.
> To, co jest zadane, nauczyciel może pokazać na własnym
podręczniku.
Dla 60% uczniów byłby to pewnie świetny pretekst, żeby "nie
pamiętać" co było zadane
> Poza tym należy wymusić drukawenia takich podręczników, by były
lekkie -
> cienkie okładki, może cieńszy papier, i tak zwykle przecież nie
> przekazuje się ich na drugi rok.
Problem w tym, żeby taki podręcznik dożył do końca roku...

> Zresztą to nie jest problem rodziców, tylko szkoły,
Taa, szkoła ma w drukarni się domagać...

[srebrnarybka]

A jak córka miała
> nauczanie zintegrowane to zasadniczo był potrzebny i podręcznik, i
> ćwiczenia.
- jeżeli to było nauczanie zintegrowane, to był zapewne 1 podręcznik
i 1 ćwiczenia. To nie waży 10 kg.

Np. w podręczniku do polskiego jest dużo tekstów, z
> którymi dzieciaki na lekcji pracują.

- wymyślono kiedyś takie urządzenie, jak ksero i można zmusić
szkołę, by z niego korzystała.

To, co jest zadane, nauczyciel może pokazać na własnym
> podręczniku.
> Dla 60% uczniów byłby to pewnie świetny pretekst, żeby "nie
> pamiętać" co było zadane

- nie trzeba pamiętać, wystarczy zapisać. Każdy powinien mieć w
zeszycie zapisane pod lekcją, co jest zadane. Sumerowie m. in. po to
wynaleźli pismo (klinowe) i wynalazkiem tym posługuje się już
ludzkość od paru tysięcy lat po to właśnie, by nie trzeba było
pamiętać.

Problem w tym, żeby taki podręcznik dożył do końca roku...

- cienkość nic nie ma do tego, byle był szyty, a nie klejony. Taki
rozpadnie się od razu, choćby był w twardej okładce.

Taa, szkoła ma w drukarni się domagać...
- tak właśnie, bo szkoła powinna znacznie lepiej wiedzieć, co jest
jej potrzebne do uczenia dzieci, niż rodzice, którzy dopiero sami
się uczą wraz z własnymi dziećmi. To, że szkoła ma salę gimnastyczną
i boisko, wynika z faktu, że domagała się u architekta i w firmie
budowlanej, by ją tak zaprojektowali i wybudowali. Podobie co do
podręczników należy zarówno zmusić szkołę, by wymagałam mniej
przynoszenia, jak i wspólnie ze szkołą zmusić wydawnictwa do
opracowania podręczników przyjaznych dzieciom. Widziałam kiedyś
projekt podręcznika złożonego z zeszytów na każdy tydzień, takie
zeszyty z różnych przedmiotów spinało się razem w jednym
segragatorze i on stawał się tornistrem. Dlaczego nie można w tej
sprawie zrobić pikiety pod sejmem? Ano dlatego, że matki straciłyby
okazję do popisywania się nadopiekuńczością.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> - jeżeli to było nauczanie zintegrowane, to był zapewne 1
podręcznik
> i 1 ćwiczenia. To nie waży 10 kg.
Być może w I (nie pamiętam dokładnie), w III były 2 podręczniki i 2
ćwiczenia. Dodatkowo angielski (podręcznik + ćwiczenia), czasem WF
albo basen. Dodatkowo 2 śniadanie i coś do picia. . Czasem jakieś
farby, kredki itp. Może 10 kg to nie było, ale było to wystarczająco
ciężkie dla małolata.

>
> - wymyślono kiedyś takie urządzenie, jak ksero i można zmusić
> szkołę, by z niego korzystała.
Jak dasz szkole kasę choćby na papier do tego ksero to może coś z
tego będzie...

>
>
> - nie trzeba pamiętać, wystarczy zapisać. Każdy powinien mieć w
> zeszycie zapisane pod lekcją, co jest zadane.
Także ci, którzy pisać nie umieją? Chciałam zauważyć, że rozmawiamy
o uczniach klas początkowych . Chyba że węzełkami mają sobie
zaznaczać.

>
> Problem w tym, żeby taki podręcznik dożył do końca roku...
>
> - cienkość nic nie ma do tego, byle był szyty, a nie klejony. Taki
> rozpadnie się od razu, choćby był w twardej okładce
Eee tam, rozważania teoretyczne. A potem się okaże, że kosztuje to
20% drożej. Zresztą uwaga o nieprzekazywaniu podręczników być może
sprawdza się w klasach I-III. W starszych klasach nie jest to takie
oczywiste.

>
> Taa, szkoła ma w drukarni się domagać...
> - tak właśnie, bo szkoła powinna znacznie lepiej wiedzieć, co jest
> jej potrzebne do uczenia dzieci, niż rodzice, którzy dopiero sami
> się uczą wraz z własnymi dziećmi. To, że szkoła ma salę
gimnastyczną
> i boisko, wynika z faktu, że domagała się u architekta i w firmie
> budowlanej, by ją tak zaprojektowali i wybudowali.
Taa, a szkoła jako taka ma pieniądze na samozbudowanie się. O
budowie szkoły decyzje podejmują radni i inne tego typu persony -
nie szkoła jako taka. Szkoła co najwyżej może u nich zabiegać o
decyzje typu: "zbudujcie nam basen".

> Podobie co do podręczników należy zarówno zmusić szkołę, by
wymagałam mniej
> przynoszenia, jak i wspólnie ze szkołą zmusić wydawnictwa do
> opracowania podręczników przyjaznych dzieciom.
O dopuszczeniu podręczników decyduje chyba MEN, a nie szkoła jako
taka. Zresztą naprawdę chciałabyś, żeby jedynym kryterium przy
wyborze podręcznika była jego waga? Np. podręcznik x jest lżejszy o
95 gramów od podręcznika y więc wybieramy ten?

Widziałam kiedyś
> projekt podręcznika złożonego z zeszytów na każdy tydzień, takie
> zeszyty z różnych przedmiotów spinało się razem w jednym
> segragatorze i on stawał się tornistrem.
A o ile byłoby to droższe od książek w postaci "klasycznej"?

>Dlaczego nie można w tej sprawie zrobić pikiety pod sejmem? Ano
dlatego, że matki straciłyby okazję do popisywania się
nadopiekuńczością.
Obstawiam, że raczej nikomu nie wpadło do głowy robić pikiety w celu
zmniejszenia wagi tornistra z 7 do 5 kg... Chęc mam czy babć
do "popisywania się nadopiekuńczością" nie ma tu nic do rzeczy.
Myślisz, że te babcie to się tak nawzajem przed sobą popisują?
Raczej wątpię.

[srebrnarybka]

Być może w I (nie pamiętam dokładnie), w III były 2 podręczniki i 2
> ćwiczenia.

- no właśnie, 9latek też jest większy od 7 latka. Poza tym można
wymusić, by nie trzeba było przynosić wszystkiego na każdą lekcję.

Dodatkowo angielski (podręcznik + ćwiczenia),

też można wymusić, by nie nosić tego zawsze, zresztą 6 książek dla 9
latka to nie jest znowu 10 kg,


czasem WF
> albo basen.

- powinno się walczyć o szafkę w szkole, by każde dziecko mogło
zostawić tenisówki, klapki na basen, ręcznik, mydło, czepek
kąpielowy etc. zawsze można zmniejszyć ciężar rzeczy noszonych przez
dziecko.


Dodatkowo 2 śniadanie i coś do picia.

to coś do picia powinno być w lekkim, plastikowym bidonie, a nie w
szklanej butelce.


. Czasem jakieś
> farby, kredki itp.

Dziecko powinno mieć możliwość zostawienia w szkole farb, kredek,
bloku etc. by nie dźwigać tego za każdym razem.

Może 10 kg to nie było, ale było to wystarczająco
> ciężkie dla małolata.

to, co piszesz, to zdecydowanie nie było 10 kg. Kiedyś na obozach
harcerskich czy zuchowych też się nosiło w plecaku i mniej osób
miało skrzywienia kręgosłupa.

Jak dasz szkole kasę choćby na papier do tego ksero to może coś z
> tego będzie...

- ryza papieru (500 kartek, można wykorzystywać dwustronnie)
kosztuje 19 zł. Może zamiast zbierać na "ukwiecenie szkoły" (patrz
forum starsze dziecko), szkołą zbierałaby na to, co potrzebne
rzeczywiście.

Także ci, którzy pisać nie umieją? Chciałam zauważyć, że rozmawiamy
> o uczniach klas początkowych . Chyba że węzełkami mają sobie
> zaznaczać.

- III klasista nie umie pisać? W tej chwili umieją pisać dzieci
z "O", zresztą co za problem zapisać 1 cyferkę z nrem zadania. Poza
tym Pani może dawać każdemu dziecku kartkę w wydrukowanym wcześniej
nrkiem, można 1 kartkę papieru do drukarki podzielić tak, by
starczyło dla całej klasy. Ryza papieru - 500 kartek, kosztuje 19
zł. Dni w roku szkolnym jest ze 250, zatem koszt wydawania dzieciom
takich nrków to ok. 10 zł na cały rok. A na cały rok niepotrzebne,
bo w ciągu I klasy dzieci już z pewnością będą umiały to zapisać.

Eee tam, rozważania teoretyczne. A potem się okaże, że kosztuje to
> 20% drożej. Zresztą uwaga o nieprzekazywaniu podręczników być może
> sprawdza się w klasach I-III. W starszych klasach nie jest to
takie
> oczywiste.


- dlaczego ma to kosztować drożej niż papier kredowy? Modlitewniki i
wydania Pisma Św. na papierze "biblijnym" trwają wiele lat.

Szkoła co najwyżej może u nich zabiegać o
> decyzje typu: "zbudujcie nam basen".

- szkoła może też zabiegać o to, by podręczniki były lżejsze.

Zresztą naprawdę chciałabyś, żeby jedynym kryterium przy
> wyborze podręcznika była jego waga? Np. podręcznik x jest lżejszy
o
> 95 gramów od podręcznika y więc wybieramy ten?

- nie chciałabym. Chciałabym, by standardem było drukowanie
WSZYSTKICH podręczników tak, by były lekkie.

A o ile byłoby to droższe od książek w postaci "klasycznej"?

- a dlaczego musi być droższe? Wręcz przeciwnie, odpada koszt
okładki, stron tytułowych, oprawy, szycia lub klejenia.

Obstawiam, że raczej nikomu nie wpadło do głowy robić pikiety w celu
> zmniejszenia wagi tornistra z 7 do 5 kg...

- bo zapewne obeszłoby się bez pikiety, gdyby był zdecydowany
sprzeciw rodziców i nauczycieli przeciw noszeniu tych ciężarów.

Chęc mam czy babć
> do "popisywania się nadopiekuńczością" nie ma tu nic do rzeczy.
> Myślisz, że te babcie to się tak nawzajem przed sobą popisują?
> Raczej wątpię.


- bardzo wiele wpisów na tym formum służy mamom do chwalenia się,
ile to one robią dla swoich kruszynek, zupełnie niezależnie od tego,
czy te kruszynki tego w ogóle portrzebują. Matki protestują wobec
innych, znacznie niekiedy mniej dotkliwych wymagań szkół, jeśli więc
nie protestują wobec coraz bardziej idiotycznych wymagań nboszenia
wielu rzeczy to dlatego widać, że sprawia im to przyjemność. Samo
dźwiganie nie sprawia naturalnie przyjemności nikomu poza Agatą
Wróbel, ale poprzez noszenie tornistra można łatwo i prosto
zaspokoić potrzebę bycia dobrą mamusią. Dzięki temu można już np.
nie rozmawiać z dzieckiem, bo przecież tyle się dla niego robi.

[jakw]

Uczepiłaś się tych 10 kg - ale cały czas mowa jest o ciężarze
tornistra całościowo, a nie każdej książki oddzielnie. Więc waży sam
plecak - wiem, że zawsze można wybrać zdecydowanie lżejszą opcję pt
superwytrzymały worek foliowy - 2 śniadanie, picie (woda też
waży, nawet wlana w plastikową butelkę), piórnik z zawartością,
potrzebne zeszyty, książki. Jak omawiają jakąś lekturę to lekturę
też ze sobą starsza młoda nosi (wybacz, koszty ksero choćby
fragmentów lektur byłyby dość spore). Rzeczy typu farby itp nosi
tylko wtedy gdy ma plastykę . ( Btw zostawianie mokrego kostiumu
kąpielowego w szafce to nie jest chyba najlepszy pomysł)
I zapewniam, że nie chciałabyś targać we wtorki przez 7 godzin z
klasy do klasy pleacka mojej 5-klasistki.
Dla mnie rozwiązaniem byłyby jakieś e-książki - kawałek folii +
pamięć z załadowanymi e-książkami+plus jakieś e-pisadło. Dzieciaki
wchodzą do klasy, podłączają się, komputer nauczyciela sprawdza
prace domowe, ściąga wypracowania do sprawdzenia lub wrzuca im
lekturę do przeczytania. Na koniec oczywiście zostaje nagrana
informacja pt co zadane.
Ech, może kiedyś

[srebrnarybka]

Zaraz, zaraz, o dzieciach w jakim wieku mówimy? Najpierw słyszałam,
że dzieci muszą nosić ze sobą podręczniki, bo nie umieją pisać, więc
nie mogą zapisać, co zadane, a teraz słyszę, że chodzi o 5klasistkę.
Chyba już umie pisać?

I zapewniam, że nie chciałabyś targać we wtorki przez 7 godzin z
> klasy do klasy pleacka mojej 5-klasistki.

- mam rozumieć, że nie tylko niesiesz jej ten plecak do szkoły, ale
też siedzisz w szkole cały czas, by przenosić 5klasiste plecak z
klasy do klasy? Jeżeli nie, to dlaczego się oburzasz, gdy proponuję
akcję, by ukrócić te idiotyczne wymagania szkół.

Nawiasem mówiąc 5klasistki jeżdżą np. na obozy harcerskie, albo
narciarskie (to bardziej cool), dźwigają wtedy plecaki, narty i nikt
się jakoś nie oburza, że im ciężko. No, ale wysłanie dziecka na obóz
narciarski, najlepiej drogi, jest dowodem na to, że się jest dobrą
mamusią i wtedy ciężar plecaka się nie liczy. Natomiast samo
posyłanie do szkoły, zwłaszcza publicznej, nie daje takiej
satysfakcji, więc trzeba ją osiągnąć na inne sposoby, np. nosząc
plecak dziecka.

[znowuniedziela]

Może nawet słynne kapcie dałoby się zostawiać w
szkole, jeśli dziecko ma drugie w domu (pewnie taniej kupić drugie
do domu niż worek i jeszcze ryzykować, że dziecko zgubi), może np.
tenisówki czy co tam innego na wf, czy nawet strój gimnastyczny?


zostawialismy kapcie w szatni-w wypadku syna nie kapcie tylko
trampkokorki-bo to skzola sportowa, a ze kupial dobre, po jakims
czasie znikły-szkoła na szczescie zwrocila polowe ceny ale ...-od
tej pory nie zostawia , tylko nosi, poza tym zestaw do malowania i
rysowania- wwszkole, szafki-hihihihi-w kazdej skzole zestaw szafek-
no jest to spory wydatek, tym bardziej,z ew kazdej musialby byc, a
co do zeszytow na tydzien-ile to bedzie kosztowalo-szok....


ja tylko skromnie uwaza, powinni moc np zostawiac w szkole
nieuzywane no cw, czy ksiazki-gdy faktycznie ich nie uzywaja, co do
ciezaru tornistra-to tornistry stricte tornistry same w sobie waza
juz ok 1,5 kg dodajcie do tego to nieszczwesne knigi i bidon z
piciem o pojemnosci litra-plastikowy, piornik, sniadanko, wor ze
strojem -kazdego dnia wymeiniamy koszulke wiec nosic trzeba-nam
wychodzi-od 5 kg do 8 -wazyłam,

[srebrnarybka]

zostawialismy kapcie w szatni-w wypadku syna nie kapcie tylko
> trampkokorki-bo to skzola sportowa, a ze kupial dobre, po jakims
> czasie znikły-szkoła na szczescie zwrocila polowe ceny ale ...-od
> tej pory nie zostawia , tylko nosi,

- nigdy nie zgubił? Jako dziecko regularnie gubiłam worki z
kapciami, gdybym je zostawiała w szkole, byłoby po kłopocie, no i
taniej.

szafki-hihihihi-w kazdej skzole zestaw szafek-
> no jest to spory wydatek, tym bardziej,z ew kazdej musialby byc,

- byłby to wydatek na wiele lat, więc chyba warto powalczyć, by
zmienić te zwyczaje. Czy dla Was to już nie ma znaczenia, bo Wasze
dzieci skończą szkoły, a potem choćby potop?

a
> co do zeszytow na tydzien-ile to bedzie kosztowalo-szok....

- dlaczego ta sama książka, zszyta i oprawiona, ma kosztować wiecej,
niż ta sama książka w postaci nieoprawionych arkuszy, wpinanych do
segragatora? Nie rozumiem.

bidon z
> piciem o pojemnosci litra-plastikowy,

- aż litra? Tyle dziecko wypije w ciągu paru godzin? A poza tym może
warto, żeby, tak, jak w wielu poczekalniach lekarskich czy bankach,
były takie automaty bezpłatne, z których można się napić wody.

Czy każdego dnia wymieniacie spodenki gimnastyczne, czy tylko
koszulkę? Może przynajmniej spodenki można byłoby zostawić?

A poza tym - co bardzo interesujące: oczywiście, że noszenie
ciężkich tornistrów obciąża kręgosłup. Ale obciąża ten kręgosłup
także siedzenie przed komputerem, brak ruchu i otyłość, wywoływana
jedzeniem plastikowych "przysmaków" w rozmaitych McDonaldach. Nie
zauważyłam, byście z taką gorliwością, z jaką bronicie noszenia
dzieciom tornistrów i uznajecie za bezsensowne wszelkie pomysły, by
te tornistry odchudzić, zwalczały chodzenie z dziećmi do McDonalda
czy zapewnianie im jako jedynej rozrywki komputera. A przecież
McDonald nie jest dziecku do niczego potrzebny i, przy odpowiednim
wychowaniu WSZYSTKICH dzieci, dałoby się bez niego obejść (pod
warunkiem, że koledzy też tam nie będą chodzili), bez podręczników
obejść się nie da i dźwiganie ich jakoś daje się usprawiedliwić
dobrem dziecka, w odróżnieniu od McDonalda, który nie służy niczemu.
O co więc chodzi: o to, o czym piszę cały czas - o potrzebie mamuś
bycia "dobrą mamusią". "Dobrą mamusią" jest się dźwigając plecak za
dziecko i kupując mu świństwa w McDonaldzie. Nie damy więc sobie
odebrać tych zabawek i nie pozwolimy, by ktoś odchudził plecaki
naszych dzieci, bo wtedy nie będziemy musiały ich dźwigać i jak
wtedy udowodnimy sąsiadkom i koleżankom z forum, że jesteśmy dobrymi
mamusiami?

[kropkacom]

> Nie damy więc sobie
> odebrać tych zabawek i nie pozwolimy, by ktoś odchudził plecaki
> naszych dzieci, bo wtedy nie będziemy musiały ich dźwigać i jak
> wtedy udowodnimy sąsiadkom i koleżankom z forum, że jesteśmy dobrymi
> mamusiami?

srebrnarybka, rozszyfrowałaś wszystkie matki świata Wszystko co robimy jest
na pokaz.

[srebrnarybka]

przykro mi, ale nie rozumiem, jakie dobro dziecka może stać za tak
zaciekłą obroną ciężkich tornistrów. Może ona być jedynie
spowodowana chęcią doznania satysfakcji z bycia dobrą mamusią, co to
nosi tornister za dziecko. Zwłaszcza, że taka satysfakcja może już
zwolnić od wielu innych rzeczy, które dla dziecka możnaby zrobić ...

[kropkacom]

> przykro mi, ale nie rozumiem,

Nie czytałam wszystkiego co napisałaś ale polskie szkoły w dużej większości nie
są przygotowane na zostawianie podręczników czy innych rzeczy w klasie. Do tego
muszą być osobiste szafki zamykane na kluczyk. Są takie? Poza tym problem jest
kuriozalny. Nie problem ciężkich tornistrów (bo z tym trzeba walczyć) ale to że
komuś nie podoba się pomaganie rodziców w ich noszeniu.

[srebrnarybka]

- Nie czytałam wszystkiego co napisałaś

- no cóż, dobre obyczaje tego by wymagały. Ale rozumiem, że nie
byłaś "tresowana" w dzieciństwie i nie wymagano od Ciebie pewnych
form, więc tego nie wiesz.

polskie szkoły w dużej większości nie
> są przygotowane na zostawianie podręczników czy innych rzeczy w
klasie. Do tego
> muszą być osobiste szafki zamykane na kluczyk. Są takie?

- gdybyś przeczytała, co napisałam, to wiedziałabyś, że postulowałam
1. stawienie zdecydowanego oporu w szkołach, by nauczyciele
określali jasno, co jest potrzebne na danej lekcji i by przynosić
tylko to, zawsze mogłoby to trochę obniżyć wagę tornistrów, 2.
ogólnopolską akcję, taką jak "Rodzić po ludzku" pt. "Odchudźmy
uczniowskie tornistry", zachęcającą do całego szeregu czynności:
drukowania podręczników dzielonych na zeszyty tygodniowe na cienkim
papierze, zrobienia tych szafek etc. Napisałam nawet w tej sprawie
list do "Wysokich Obcasów", o czym poinformowałam na forum.

- Nie problem ciężkich tornistrów (bo z tym trzeba walczyć

- jak wynika z odpowiedzi moich kontrdyskutantek - nie trzeba
walczyć, bo wszystkie moje pomysły, jak można byłoby obniżyć wagę
tornistrów są kontrowane i nikt nie próbuje wymyślić nic innego.
Stąd wywnioskowałam, że piszące na ten temat matki nie widzą w tym
żadnego problemu i noszenie zbyt ciężkich tornistrów swoim dzieciom
uważają za normę.

Poza tym problem jest
> kuriozalny. Nie problem ciężkich tornistrów (bo z tym trzeba
walczyć) ale to że
> komuś nie podoba się pomaganie rodziców w ich noszeniu.

- podobno to forum służy do dyskusji na tematy wychowawcze, to zaś
jest temat wychowawczy jak najbardziej. Nie rozumiem, dlaczego każda
matka ma się zajmować tylko własnym dzieckiem i nie może
wypowiedzieć uwag ogólniejszych? Chyba każdy myślący człowiek
interesuje się światem wokół siebie, a nie tylko końcem własnego
nosa.

[kropkacom]

> - gdybyś przeczytała, co napisałam, to wiedziałabyś, że postulowałam

Już przeczytałam i odniosłam się w innym poście. I nadal nie wiem czemu robi się
problem z tego że jakaś babcia chce ponieść tornister wnukowi? Poważnie, nie
pojmuje. Może napisz do WO albo do GW z tym problem?

> - podobno to forum służy do dyskusji na tematy wychowawcze, to zaś
> jest temat wychowawczy jak najbardziej. Nie rozumiem, dlaczego każda
> matka ma się zajmować tylko własnym dzieckiem i nie może
> wypowiedzieć uwag ogólniejszych?

W tej chwili jest trend "wszystkie dzieci nasze są" i każdy widać ma prawo
prawić tyrady wychowawcze. Nic dziwnego że potem tylu sfrustrowanych rodziców
chodzi bo "sąsiadka krzywo patrzy".

[srebrnarybka]

I nadal nie wiem czemu robi si
> ę
> problem z tego że jakaś babcia chce ponieść tornister wnukowi?
Poważnie, nie
> pojmuje.
- A ja pojmuje i po prostu uważam, że jest niewłaściwe, żeby starsza
osoba wyręczała 8latka w jego obowiązkach, bo szkoła to obowiązek
8latka, a nie babci, chyba, że jest taka poważna potrzeba. Pogląd
ten wyraziłam w 2 postach, z tym, że jeden to było tylko poparcie
Kurczaka. Ponieważ jedynym uzasadnieniem noszenia tornistrów przez
babcie może być ich nadmierny ciężar, zaczęłam szukać sposobów, by
ten ciężar zmniejszyć. Przy okazji: babcie też miewają chore
kręgosłupy i dźwiganie też im nie służy. Należy więc dążyć do tego,
by ani wnuczek, ani babcia nie musiał dźwigać. Zaskoczył mnie
zaciekły opór innych dyskutantek przeciw wszelkim pomysłom
odchudzenia plecaków.

tej chwili jest trend "wszystkie dzieci nasze są" i każdy widać ma
prawo
> prawić tyrady wychowawcze. Nic dziwnego że potem tylu
sfrustrowanych rodziców
> chodzi bo "sąsiadka krzywo patrzy".

- na temat wychowania dyskutowało się zawsze, bo od tego zależy
przyszłość społeczeństwa. Nie zwracam uwagi nikomu indywidualnie i
do niczyich metod wychowawczych indywidualnie się nie wtrącam,
natomiast wyraziłam swój pogląd do przemyślenia na forum. Nikt nie
musi być sfrustrowany po mojej wypowiedzi, bo przecież się nie znamy
i nic każdej z Was to nie occhodzi, co myślę na temat wychowywania
przez każdą z Was dzieci (zresztą nic nie myślę, bo nie znając Was
osobiście nie mam na ten temat wyrobionego zdania).

[jakw]

Zamiast postulować to zacznij ten opór stawiać, ok? Zacznij działać
w radzie rodziców i przeforsuj, żeby rodzice zapłacili z automaty z
piciem, a gmina ufundowała szafki i drugi zestaw podręczników.
Myślisz, że to takie proste wydębić i zebrać od rodziców pieniądze?

[srebrnarybka]

Ale jak się nie widzi problemu, to się nic nie robi i nic nie wydębi.

[jola_ep]

>"Dobrą mamusią" jest się dźwigając plecak za
> dziecko i kupując mu świństwa w McDonaldzie.

Do McDonalda mój młody nie chodzi. Nie lubi. Pojęcia nie mam
dlaczego Bardzo lubi latać na dwór. Telewizji niemal nie ogląda
(nie mamy kablówki). Klika - siedzi przy tym na dużej piłce (pozwala
zachować prawidłową postawę). Ćwiczy codziennie. Chodzi na
rehabilitację raz w tygodniu. Miał/ma skoliozę. Jakbym mogła -
nosiłabym plecak. Nawet jeśli dla stanu jego kręgosłupa nie miałaby
to znaczenia. Chociażby z troski. Ale jak rozumiem, tego, że ktoś
może nieść plecak malucha z usprawiedliwionej troski aboslutnie nie
przychodzi Ci do głowy. Dużo przyjemniej wrzucić wszystkich do
jednego wora i w ten sposób poczuć nad nimi wyższość...

Podobno 10% dzieciaków z klas I-III ma skolizoę. Oczywiste jest, że
dzieci powinny więcej się ruszać. Masz rację. Noszenie ciężkich
plecaków jest tylko jednym z czynników pogarszających stan
kręgosłupa. Ale jeśli te babcie oszczędzą dzieciakom choć tego
jednego - to za to akurat potępiać ich nie zamierzam.

Nie nosi nie1potrzebnych rzeczy. W szkole fizycznie brak miejsca dla
szafek dla wszystkich dzieci (córa miała w dawnej szkole takie
metalowe, zamykane na kłódkę). W dodatku zmieniają sale, więc nie
mają możliwości zostawiania książek w sali - była podjęta próba.
Dobrze, że chociaż farb nie musi nosić. Mogłabym zmienić szkołę, ale
ta mimo wszystko mi się podoba.

> i jak
> wtedy udowodnimy sąsiadkom i koleżankom z forum, że jesteśmy
dobrymi mamusiami?

Powtarzasz ten argument do znudzenia... Moim zdaniem kompletnie
nietrafiony. Może, czasem, w niektórych przypadkach. Góra do
wspomnienia ze dwa razy.

Jakie to ma znaczenia, jeśli już akurat w ten sposób podreperujemy
własne samopoczucie? Nosząc za dziecko plecak naprawdę w niczym go
nie skrzywdzimy - o ile dbamy o jego wychowanie. A tego to już nie
widzimy. Ja nie jestem w stanie na podstawie noszenia plecaka
określić jak dane dziecko jest wychowywane. Może dlatego, że za mnie
rodzice lekcji nie odrabiali?

Pozdrawiam
Jola

[srebrnarybka]

Jakbym mogła -
> nosiłabym plecak. Nawet jeśli dla stanu jego kręgosłupa nie
miałaby
> to znaczenia.

- o to właśnie mi chodzi. Co to za "troska", jeżeli nie ma
znaczenia? Troska polega na tym, że chcemy uchronić przed czymś złym
albo zrobić komuś lepiej. Na czym polegałoby to dobro, jeśli nie
miałoby znaczenia dla kręgosłupa?

Nie nosi nie1potrzebnych rzeczy. W szkole fizycznie brak miejsca dla
> szafek dla wszystkich dzieci (córa miała w dawnej szkole takie
> metalowe, zamykane na kłódkę). W dodatku zmieniają sale, więc nie
> mają możliwości zostawiania książek w sali - była podjęta próba.
> Dobrze, że chociaż farb nie musi nosić. Mogłabym zmienić szkołę,
ale
> ta mimo wszystko mi się podoba.

- dziękuję za ten wpis. Jedyna rzeczowa reakcja na to, co proponuję.

Ja nie jestem w stanie na podstawie noszenia plecaka
> określić jak dane dziecko jest wychowywane. Może dlatego, że za
mnie
> rodzice lekcji nie odrabiali?

- jak dane dziecko, ja też nie, bo na wychowanie składa się
całokształt działań wokół dziecka, a także pozornie niezwiązanych z
dzieckiem, np. własne zachowanie. Więc oczywiście widząc na ulicy
dziecko, któremu babcia niesie plecak, nie mogę danego przypadku
ocenić. Natomiast zgadzam sie z Kurczakiem, że można zauważyć, że
taka tendencja wzrasta, a to już pokazuje, że coś się zmienia. No i
co więcej - podoba mi się to, co robi Kurczak, tzn. każe dziecku
nosić jego książki, ale, jeżeli jest ich za dużo, to podbiera mu z
plecaka. Czyli dziecko jest uczone tego, że szkoła to jego
obowiązek, a zarazem dba się o to, by nie nosiło zbyt wielkiego
ciężaru.

[jola_ep]

> Na czym polegałoby to dobro, jeśli nie
> miałoby znaczenia dla kręgosłupa?

Problem w tym, że nie wiemy, na ile noszenie ciężkich rzeczy
zaszkodzi dziecku.

Skolioza w większości wypadków ma nieznaną etiologię, ale poznana
jest jej patomechanika. Jeśli dziecko jest "podatne" na skoliozę (są
różne hipotezy dotyczące jej przyczyn), to noszenie ciężkiego
plecaka bardzo mu zaszkodzi. Jeśli nie jest "podatne", to mu nie
zaszkodzi.

Problem w tym, że nie wiemy, czy nasze dziecko będzie miało
skoliozę. Więcej nawet: najczęściej nikt nie jest w stanie
stwierdzić, czy ta niewielka skolioza, którą ma całkiem sporo
dzieciaków, będzie się pogłębiać, a jeśli tak, to w jakim stopniu.

Szczególnie niebezpiecznymi okresami, gdy skolioza może się pojawić,
albo zacząć pogłębiać, jest okres szybkiego wzrostu. A więc właśnie
gdzieś w okolicy młodszych klas... W dodatku są wtedy niekorzystne
dysproporcje wagi plecaka do wagi dziecka...

Napisałam, że dla kręgosłupa _mojego_ dziecka noszenie plecaka nie
ma znaczenia, bo w chwili obecnej ma zmniejszoną do zera rotację
(boczny obrót kręgów wokół osi), ostatnio miał zero stopni na RTG
(ale nie wiem, jak to wygląda teraz). Ma zapewnioną rehabilitację
według najnowszych metod. Co ważne: ćwiczenia ma dobrane
indywidualnie. Ale - prywatnie. Na NFZ tak małe skrzywienie
kwalifikuje się do ćwiczeń grupowych (przynajmniej w naszym
mieście). A te według badań nie wpływają na skoliozę. Czasem mogą
nawet ją pogłębić.

> Czyli dziecko jest uczone tego, że szkoła to jego
> obowiązek

Moim zdaniem wystarczy zadbać, aby dziecko samo spakowało ten plecak
i samo odrobiło lekcje. Noszenie nie jest aż tak istotne. Równie
dobrze moglibyśmy wymagać, aby dziecko samo chodziło do szkoły.
Wiesz, że podobno coraz więcej dzieci jest dowożone do szkoły, a w
związku z tym traci okazję do - być może - jedynego spaceru w ciągu
zimnego, wietrznego jesienno-zimowego dnia?

A ogóle tendencje być może wynikają z faktu, że plecaki coraz
cięższe, dzieci coraz mniej i w końcu można o nie należycie się
zatroszczyć Ja nie mogłam, więc nosiły same.

Pozdrawiam
Jola

[srebrnarybka]

Dziękuję za rzeczową i nienapastliwą dyskusję. Nie ze wszystkim się
z Tobą zgadzam, ale odpowiadasz na temat i można podyskutować. Co
do "troszczenia" się: (uwaga do ostatnich akapitów, nie chce mi się
przeklejać), otóż nie uważam, by zawsze większe obsługiwanie dziecka
oznaczało bardziej należytą troskę niż mniej należytą. Może tak być,
ale nie musi. Słusznie np. wskazałaś na wożenie dzieci, które
odbiera im okazję do spaceru: wysiłek rodzica jest większy, luksus
dziecka niby też, ale "należytość" chyba mniejsza. Pozdrawiam

[jakw]

srebrnarybka napisała:

>
> - dlaczego ta sama książka, zszyta i oprawiona, ma kosztować
wiecej,
> niż ta sama książka w postaci nieoprawionych arkuszy, wpinanych do
> segragatora? Nie rozumiem.
To jeszcze nie wiesz, że za tzw. bajer się płaci?


> bidon z
> > piciem o pojemnosci litra-plastikowy,
> - aż litra? Tyle dziecko wypije w ciągu paru godzin?
Może akurat tyle potrzebuje?

> A poza tym może warto, żeby, tak, jak w wielu poczekalniach
lekarskich czy bankach,
> były takie automaty bezpłatne, z których można się napić wody.

NIE MA bezpłatnych automatów - ktoś (gmina/rodzice/przychodnia/bank)
musi za nie zapłacić


> Czy każdego dnia wymieniacie spodenki gimnastyczne, czy tylko
> koszulkę? Może przynajmniej spodenki można byłoby zostawić?
Znowuniedziela chętnie pewnie ci przyśle zestaw przepoconych
spodenek do fachowej oceny.


> Ale obciąża ten kręgosłup także siedzenie przed komputerem, brak
ruchu i otyłość, wywoływana jedzeniem plastikowych "przysmaków" w
rozmaitych McDonaldach. Nie zauważyłam, byście z taką gorliwością,
z jaką bronicie noszenia dzieciom tornistrów i uznajecie za
bezsensowne wszelkie pomysły, by te tornistry odchudzić, zwalczały
chodzenie z dziećmi do McDonalda czy zapewnianie im jako jedynej
rozrywki komputera.

Jedyną rozrywką moich córek nie jest komputer, w McTusku nie bywamy,
a starsza ma 4 WF w tygodniu + jeszcze basen. Ale zawsze możesz
napisać post jak to dawanie dzieciom hamburgerów służy
dowartościowaniu mamuś.
I oczywiście dźwiganie podręczników da się uzasadnić, ale da się też
uzasadnić noszenie tornistra 8-latkowi.


> O co więc chodzi: o to, o czym piszę cały czas - o potrzebie mamuś
> bycia "dobrą mamusią".
Istotnie jest to twoja obsesja, której, obawiam się, udowodnić się
nie da. Babcie nie muszą się popisywać w internecie.
>"Dobrą mamusią" jest się dźwigając plecak za dziecko i kupując mu
świństwa w McDonaldzie.
Oraz wysyłając dziecko na "coolowe" obozy narciarskie.
Za to ty jesteś super mamusią, o czym świadczyt tylko i wyłącznie
to, że twoje dziecko samo nosi plecak i twoja troska inne dzieci
rzekomo nadopiekuńczych mamuś.

>Nie damy więc sobie odebrać tych zabawek i nie pozwolimy, by ktoś
odchudził plecaki naszych dzieci,
A kto to jest ten ktoś? Szanowna pani żyje w świecie, w którym
bajery i automaty z wodą są bezpłatne, a pojedyncza szkoła może
wywierać naciski na drukarnię położoną 200 km dalej.

[srebrnarybka]

To jeszcze nie wiesz, że za tzw. bajer się płaci?

- gdyby to były standardy podreczników do najmłodszych klas, to nie
byłby to bajer.

NIE MA bezpłatnych automatów - ktoś (gmina/rodzice/przychodnia/bank)
> musi za nie zapłacić

- za to picie przynoszone w bidonie jest bezpłatne.

Jedyną rozrywką moich córek nie jest komputer, w McTusku nie bywamy,
> a starsza ma 4 WF w tygodniu + jeszcze basen.

- Twoich pewnie nie, ale ostatecznie ktoś chodzi do tych McDonaldów.
Dlaczego z równą zaciekłością nie zaatakujecie mamuś, które tam
chodzą, jak mnie?

pojedyncza szkoła może
> wywierać naciski na drukarnię położoną 200 km dalej.

dlaczego pojedycza? Problem jest ogólnopolski> I już jeżeli, to nie
drukarnię, tylko na wydawnictwo, drukarnia jest tylko podwykonawcą.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

>
> - gdyby to były standardy podreczników do najmłodszych klas, to
nie
> byłby to bajer.
Tak, ale od standartów podręczników to jest MEN, a nie rodzice czy
pojedyńcza szkoła. Szkoła jako taka to może co najwyżej wybrać
podręcznik z iluś podręczników dopuszczonych przez MEN. A jak się
urzędnicy w MEN przejmują uczniami i zdaniem rodziców to widać przy
okazji "reformy".


> - za to picie przynoszone w bidonie jest bezpłatne.
To jest efekt psychologiczny. Rodzic codziennie kupi picie dziecku ,
ale wysupłanie tej samej kwoty raz w miesiącu od wszystkich rodziców
stwarza problemy. Zaraz by pewnie było:"A moje dziecko to zaraz po
lekcjach idzie do domu i tyle picia nie potrzebuje" albo "A Adaś to
pija tylko sok marchewkowy i zwykłej wody nie dotknie. Dlaczego ja
mam płacić?"

.
> Dlaczego z równą zaciekłością nie zaatakujecie mamuś, które tam
> chodzą, jak mnie?
Bo twierdząc, że mamy czy babcie, które noszą tornister dziecku
muszą w ten sposób sie dowartościowywać czy nie wychowują
odpowiednio dzieci, atakujesz. Mogę się od biedy zgodzić, że można
to uznac za nadopiekuńczość, ale nie z tym, że się w ten sposób
dowartościowywałam. I nie sądzę, żeby mamy musiały się w ten sposób
dowartościowywać. Po prostu widziałam, jak ciężki jest ten plecak
starszej i go niosłam. Nie bardzo tu widzę jakąkolwiek filozofię. A
dlaczego w ten sposón miałaby się dowartościowywać moja teściowa
czy mąż - nie mam zielonego pojęcia. Ale ty mi pewnie to
wytłumaczysz . Podobnie nie widzę związku "dowartościowywania
się" z wysyłaniem dziecka na obóz narciarski. Lubię sobie pojeździć
na nartach, ale nie zawsze jestem w stanie wybrać się na narty w
terminie ferii szkolnych. Więc dlaczego moja córka ma być pozbawiona
jazdy na nartach i spędzać 2 tygodnie ferii w domu - w
imię "niedowartościowywania się"? Dla mnie jeżdżenie w zimie na
narty to przyjemność i niejako norma, a nie dowartościowywanie się.


>
> dlaczego pojedycza? Problem jest ogólnopolski>
No właśnie, nie jest to problem pojedyńczej szkoły, więc rodzicom
trudno wymagać od pani dyrektor, żeby wymogła gdziekolwiek indziej,
żeby wydawnictwa wydawały książki w standarcie takim, a nie innym.
A co myślę nt ludzi, którzy mogliby tego wymagać, napisałam wyżej.

[srebrnarybka]

Tak, ale od standartów podręczników to jest MEN, a nie rodzice czy
> pojedyńcza szkoła. Szkoła jako taka to może co najwyżej wybrać
> podręcznik z iluś podręczników dopuszczonych przez MEN. A jak się
> urzędnicy w MEN przejmują uczniami i zdaniem rodziców to widać
przy
> okazji "reformy".
No właśnie, nie jest to problem pojedyńczej szkoły, więc rodzicom
> trudno wymagać od pani dyrektor, żeby wymogła gdziekolwiek
indziej,
> żeby wydawnictwa wydawały książki w standarcie takim, a nie innym.
> A co myślę nt ludzi, którzy mogliby tego wymagać, napisałam wyżej.

- ponieważ problem jest ogólnopolski, to powinien być ogólnopolski
nacisk we wszystkich szkołach na wszystkie panie dyrektor. Poza tym,
jak napisała o tym maadzik na dole wątku, pewne fundusze z unii
można na te cele uzyskać. Tylko trzeba chcieć, a moje oponentki
wyraźnie nie chcą i wymyślają rozmaite preteksty.

Co do nadopiekuńczości - nadopiekuńczość to przesadne opiekuńczość,
która nie służy dobru podopiecznego, tylko opiekuna, zatem jego
satysfakcji, a poprzez tę satysfakcję - dowartościowaniu. Nie widzę
sprzeczności.

Wysyłanie dziecka na obóz narciarski jest bardzo sensowne, tylko
dziwię się, że dźwiganie na takim obozie ciężkiego sprzętu (nart
codziennie, cięższe niż plecak i niesione w ręku, co jest gorsze,
niż ciężar równo rozłożony na plecach) nie grozi skoliozą, a
noszenie tornistra grozi. Moim zdaniem dlatego, że rodzice
wysyłający dziecko na taki obóz czują się na tyle dowartościowani,
że nie może być mowy o skoliozie, natomiast rodzice uczący dziecko
wypełniania codziennych obowiązków nie mają poczucia, że są dobrymi
rodzicami, więc potrzebują dodatkowej podniety. Wiem, że to
złośliwe, ale zaciekłość, z jaką bronicie się przed myślą, że
możnaby te plecaki odchudzić, nie daje się inaczej wytłumaczyć.

[kropkacom]

> Nawiasem mówiąc 5klasistki jeżdżą np. na obozy harcerskie, albo
> narciarskie (to bardziej cool), dźwigają wtedy plecaki, narty i nikt
> się jakoś nie oburza, że im ciężko.

Ratunku! Co to za argument? Obóz harcerski (stały, nie wędrowny) polega na tym
że plecaki stoją w namiocie. No i obóz trwa 3-2 tygodnie. Dziecko do szkoły
chodzi pięć razy w tygodniu.

[jakw]

Mówimy o dzieciach w różnym wieku. Moja starsza już wyrosła z I,II
czy III klasy ale tornister miewa ciężki. I jak była w klasie I, II
czy III też miała za ciężki. Tylko teraz jest większa i chodzi do
szkoły sama. A ja nie widzę nic zdrożnego w tym, że mama czy babcia
8-latka (bo taki wiek wystąpił w poście założycielskim) niesie
plecak.
A ty masz chyba jakieś totalne kompleksy twierdząc, że takie
niesienie plecaka 8-latkowi to sposób dowartościowania się. Kogo?
Chyba że babcia chce "błysnąć" przed sąsiadką, bo znajome mi babcie
aż tak z internetu nie korzystają. A co do obozów narciarskich i
noszenia nart - ze 2 lata temu widziałam młodego dżentelmena
niosącego do autobusu narty swoje i 2 koleżanek . I dodam, że na
obozach narciarskich zestaw narty+plecak to się nosi 2 razy : przy
dojechaniu na kwaterę i przy wyjeździe. Więc może nie pisz o
rzeczach, o których nie masz pojęcia. Zwłaszcza nie pisz z widocznym
przekąsem, bo zaraz jakimś wirtualnym kijkiem po głowie dostaniesz
:-p.

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> - powinno się walczyć o szafkę w szkole, by każde dziecko mogło
> zostawić tenisówki, klapki na basen, ręcznik, mydło, czepek
> kąpielowy etc. zawsze można zmniejszyć ciężar rzeczy noszonych
> przez dziecko.

Tia, a te kąpielówki, ręcznik i strój do wf to się do domu do prania
teleportują

[srebrnarybka]

tenisówki i klapki też się pierze po każdym użyciu?

[e_r_i_n]

Odpowiem pytaniem na pytanie - a tylko tenisówki czy klapki ważą?

[srebrnarybka]

nie, ale jak się je będzie zosawiać, będzie ważyć mniej. I z
pewnością znalazłoby się jeszcze parę innych rzeczy, które można
zostawiać, jak się chce.

[e_r_i_n]

Owszem. Natomiast nadal beda tez rzeczy, ktore bedzie trzeba nosic -
wiec jest po 1 dla opcji 'da sie odciazyc tornistry tak, ze rodzice
nie musza ich nosi' oraz opcji 'mimo wszystko plecak MOZE BYC
czasami zbyt ciezki dla plecow siedmiolatka'.

(Przy)biegli rewidenci
Bliżej niż dalej

[srebrnarybka]

'mimo wszystko plecak MOZE BYC
> c z a s a m i [podkreślenie moje - srebrnarybka]zbyt ciezki dla
plecow siedmiolatka'.

- co innego plecak możliwy do niesienia przez 7latka, tylko CZASAMI,
kiedy wjątkowo nagromadziła się jakaś masa dodakowych rzeczy, muszą
go przenieść rodzice, a co innego plecak, którego Z ZASADY 7 latek
nosić nie powinien. Skoro szkoła to obowiązek 7latka, to i noszenie
plecaka powinno być jego obowiązkiem. A od każdej reguły są wyjątki,
nie naruszające reguły. Ale o regułę chodzi.

[e_r_i_n]

A skąd wiesz, kiedy dana babcia nosi tenze plecak? Moze akurat w
ten 'wyjatkowy' dzien? Moje dziecko jest na szczescie na tyle
swiadome (pewnie jak 99% dzieci w jego wieku), ze wie, ze do szkoly
ono chodzi, nie ja. I fakt, ze tata mu przenosi plecak z samochodu
do szatni naprawde W OGOLE nie wpłynie na jego poczucie obowiazku.

[srebrnarybka]

Konkretna babcia może nieść w ten wyjątkowy dzień, ale jeżeli widzę,
że w zasadzie nie wnuczki noszą, tylko babcie, to znaczy, że to nie
jest wyjątek, tylko reguła.

Moje dziecko jest na szczescie na tyle
> swiadome (pewnie jak 99% dzieci w jego wieku), ze wie, ze do
szkoly
> ono chodzi, nie ja. I fakt, ze tata mu przenosi plecak z samochodu
> do szatni naprawde W OGOLE nie wpłynie na jego poczucie obowiazku.

- w jaki sposób przejawia się ta świadomość?

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> - w jaki sposób przejawia się ta świadomość?

A odpowiedz mi, w jakim wieku masz dziecko?

A w temacie, chociaz srednio odczuwam potrzebe odpowiedzi - np. w
takim, ze samodzielnie odrabia lekcje (w swietlicy lub tuz po
przyjsciu do domu, bez ponaglania i przypominania), samo informuje,
co jest na nastepny dzien do przyniesienia do szkoly, samo sie
pakuje. Wystarczy? Czy moze jeszcze powinno sobie samo prasowac
koszulke do szkoly?

[srebrnarybka]

samodzielnie odrabia lekcje (w swietlicy lub tuz po
> przyjsciu do domu, bez ponaglania i przypominania), samo
informuje,
> co jest na nastepny dzien do przyniesienia do szkoly, samo sie
> pakuje.

- gratuluję. Są to obecnie zachowania tak rzadkie, że trudno było
przypuszczać, że akurat tak jest u Ciebie. No i lepiej się nie
przyznawaj na tym forum, że dziecko samodzielnie odrabia lekcje, bo
Cię zlinczują. Zdaniem większości forumowiczek zaniedbujesz święty
obowiązek, chociaż ja uważam, że dla Twojego dziecka to dużo lepiej.

[e_r_i_n]

No nie, lepiej uznać, że 'jak wszyscy' dziecko rozpieszczam i hoduję
przyszłego dresiarza.
BTW samodzielne odrabianie lekcji to nie jest to samo, co odrabianie
totalnie bez rodzica. Uwazam za moj OBOWIAZEK interesowanie sie tym,
co i jak moje dziecko zrobilo.

[srebrnarybka]

BTW samodzielne odrabianie lekcji to nie jest to samo, co odrabianie
> totalnie bez rodzica. Uwazam za moj OBOWIAZEK interesowanie sie
tym,
> co i jak moje dziecko zrobilo.

Ja też tak uważam. Natomiast uważam, że rodzice nie dopuszczający
dzieci do samodzielnego odrabiania lekcji wyrządzają im krzywdę.
Znam 12 latkę, w której rodzinie nikt, poza ojcem, nie znał
fracuskiego. Po odejściu ojca dziewczynka nie była w stanie uczyć
się francuskiego, bo nigdy żadnych lekcji nie odrabiała
samodzielnie, inne przedmioty obstawiła mamusia i dziadkowie, ale
francuskiego nie miał kto obstawić.

[e_r_i_n]

I cóż, znowu widzisz tylko skrajnosci - zupełne olanie albo totalne
wyreczanie. Nie ustepowanie w ogóle albo ustepowanie kazdemu
starszemu człowiekowi.
Ludzie jednak mają coś takiego, jak rozum, zdolnosc analizy i inne
takie pierdoły. I jednak wiekszosc umie znalezc złoty srodek miedzy
wychowywaniem a rodzicielska troska.

[srebrnarybka]

Tylko za pomocą takich pierdół możesz, bo nie masz rentgena w
oczach, uznać, że jakaś starsza osoba może sobie postać, a ona
właśnie ma rozwalony kręgosłup i okaże się tą dziarską staruszką.

[e_r_i_n]

Jeśli ma rozwalony kręgosłup, jak już kilkakrotnie napisałam, może
poprosić o ustąpienie miejsca. Ewentualnie podejść do miejsca
oznaczonego 'krzyżykiem' - które jej się należy (bo pewnie z tym
rozwalonym kręgosłupem inwalidą jest?).
BTW rozwalony kręgosłup może mieć też dwudziestolatek.

[srebrnarybka]

U mnie "rozwalenie kręgosłupa", czyli skoliozę, stwierdzono, jak
miałam 11 lat. Ale zawsze ustępowałam i ustępuję miejsca. Mimo
wszystko ciężej jest stać 60latkowi niż 20 latkowi, chyba, że jest
ciężko chory. Nie każda poważna wada kręgosłupa daje uprawnienia
inwalidzkie.

[e_r_i_n]

No więc najlepiej sprawdza się moja rada - jako że nie każdy jest w
stanie goły okiem stwierdzić przypadłości innych, dobrze się nauczyć
proszenia o przysługę. Nie boli, nie upokarza - w koncu nikogo nie
oszukujesz, prawda? A działa i frustracji nie ma.

[srebrnarybka]

Upokarza, a osobę 60letnią można gołym okiem odróżnić od 30letniej.
Niestety taka osoba, nawet jeśli nie jest inwalidą, ma już
zdecydowanie mniej sił niż 30latka.

[pam_71]

Przepraszam, że się "wetnę" ale nie wszytkie polskie szkoły maja
niestety możliwiść znalezienia szafki dla ucznia.
Często nie wynika to z "niechęci" szkoły a jedynie z warunków
lokalowych ;-(
U nas w szkole I-III ma zmianówkę. Oznacza to tyle,że na jedną salę
przpadają dwie klasy. Nie ma więc gdzie zostawić podręczników.
Podobnie z workiem do w-f. Szatnie dla Maluchów są zaadoptowane z
wnęk na holu ;-( ...
Starsi uczniowie jak wiadomo wędrują już z sali do sali z całym
dobytkiem ...
Srebrna .. Twoje dzieci to już pewnie dawno "po szkole" albo
jeszcze "długo przed" ... co nie ?
Pozdro

[kurczak1]

W pobliskim miescie władze zasponsorowały dzieciakom drugi komplet
podreczników zeby byl w szkole. To dobre rozwia zanie.

[jakw]

Właśnie, rozwiązanie dobre, problem w tym, że w skali szkoły mojej
starszej (żaden moloch) kosztowałoby to pewnie kilka razy więcej niż
kasa dana szkole na przystosowanie się do przyjęcia 6-latków.

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> Sądzę, że przyczyna to, co wyżej.

Tak, tak, nadopiekunczy rodzice, którym sie nie chce dziecmi
opiekowac.
To w koncu ci rodzice leniwi (bo nie protestuja) czy nadgorliwi (bo
nosza). Jakos nie sadze, zeby wiekszosc matek z luboscia niosla w
reku plecak + zakupy i leciała z dzieckiem do autobusu jeszcze.

[srebrnarybka]

Ja też nie sądziłam, ale zaciekła obrona ciężkich tornistrów przez
niektóre dyskutantki wskazuje, że mają ochotę nosić, ponieważ samo
noszenie z pewnością nie sprawia im przyjemności, to wyjaśnienie
jest tylko jedno, to, które podałam.

[e_r_i_n]

Jaka obrona? Stwierdzanie faktów raczej.
Zdarza się, ze dziecko ma ZA CIĘŻKI plecak.
I uważam, że rodzic noszacy tenże nie jest nadopiekunczy - jest
rozsadny. Dziecku naprawde nie stanie sie krzywda, jesli bedzie
wiedzialo, ze na pomoc rodzica moze liczyc. Smiem twierdzic, ze
raczej bedzie to dla niego dobra nauka - czyli pomoc za pomoc.
Ciekawa jestem, w jakim wieku masz dziecko


(Przy)biegli rewidenci
Bliżej niż dalej

[srebrnarybka]

bedzie to dla niego dobra nauka - czyli pomoc za pomoc.

- ????
będzie to dla niego nauka, że rodzice zawsze załatwią za nie
wszystko, co do niego należy.

[e_r_i_n]

Tak, tak, jak mu kanapke zrobie, to tez go wyreczam?
Wiesz, ja sie wychowalam w rodzinie, gdzie pomoc dzieciom nie byla
ich wyreczaniem. I mam zamiar kontynuowac tradycje.

[srebrnarybka]

Tak, tak, jak mu kanapke zrobie, to tez go wyreczam?

- 7latka tak, bo już powinien umieć sam sobie zrobić.

Wiesz, ja sie wychowalam w rodzinie, gdzie pomoc dzieciom nie byla
> ich wyreczaniem.

- a czym była?

Ja wychowałam się w rodzinie, gdzie niepracująca matka z nudów
wyręczała mnie we wszystkim. Bardzo tego żałuję, bo, gdy zaczęłam
samodzielne życie, okazało się, że niczego nie umiem robić i
wszystkiego musiałam nauczyć się w przyspieszonym tempie. Moja matka
zaniedbała mnie w ten sposób przez niedopatrzenie, ale nie rozumiem,
jak można świadomie w ten sposób zaniedbywać wychowywanie dziecka.

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> - 7latka tak, bo już powinien umieć sam sobie zrobić.

Kurcze, to mąż MNIE WYRĘCZA, jak mi sniadanie przygotuje, bo ja sama
przeciez umiem? Czy tez mi pomaga?
Owszem, moj siedmiolatek umie sobie zrobic kanapki. Ale to tata mu
je szykuje do szkoly - bo on wtedy je sniadanie. Ja naprawde nie
uwazam za koniecznej wersji 'w 100% samowystarczalny siedmiolatek'.

> - a czym była?

POMOCĄ. UŁATWIANIEM. Chyba naprawdę masz jakiś głęboko zakorzeniony
problem, który nie pozwala Ci rozróżnić normalnych, rodzinnych
układów od chorego uzależnienia jednej osoby od drugiej.

> Ja wychowałam się w rodzinie, gdzie niepracująca matka z nudów
> wyręczała mnie we wszystkim. Bardzo tego żałuję, bo, gdy zaczęłam
> samodzielne życie, okazało się, że niczego nie umiem robić i
> wszystkiego musiałam nauczyć się w przyspieszonym tempie.

No zobacz, a mi mój tata przez całe 12 lat nauki robił kanapki do
szkoły, a mimo wszystko sama umiałam ugotować obiad już w wieku 13
lat. Oraz zapewnić pełną opiekę młodszemu rodzeństwu w wieku lat 16,
gdy rodzicie byli na dwutygodniowym urlopie.
MĄDRA pomoc jest KONIECZNA. Jak się widzi skrajności, to cóż, ma sie
problem.

[srebrnarybka]

Kurcze, to mąż MNIE WYRĘCZA, jak mi sniadanie przygotuje, bo ja
sama
> przeciez umiem? Czy tez mi pomaga?

- mąż nie ma obowiązku Ciebie wychowywać, bo zakładam, że ożenił się
z osobą już wychowaną, która umie sobie zrobić kanapki. Natomiast
obowiązkiem rodziców jest wychować dziecko, czyli nauczyć je m. in.
robienia kanapek.

[e_r_i_n]

No ok, a jak juz nauczyla, to od tego momentu ma nigdy przenigdy nie
robic tych kanapek? Dla zasady?

[pam_71]

No z tymi kanapkami do dajcie luz .. na prawdę
Nie uważam coby wychowawcze było zmuszanie 7-latka o 6:30 do
samodzielnego szykowania sobie kanapek do szkoły ...
Ja szykuję za nich .. również dlatego,żeby na kanapkach nie znalazło
się pół słoika dżemu Nie popadajmy w skrajności.
Podobnie ja Serebrna miałam nadopiekuńczych rodziców(jestem
jedynakiem) i z racji tego wiem "czym to grozi" na stare lata...
Przychylam się do obaw Kurczaka jeśli chodzi o tornistry ... Na
miejscu Srebrnej uważałbym, aby nie "przesadzić" z radykalizmem w
wychowaniu dzieci ... złoty środek ponad wszystko ... tylko czemu
tak trudno go znaleźć ????
Pam

[jakw]

e_r_i_n napisała:


> Ciekawa jestem, w jakim wieku masz dziecko
>
Osobiscie podejrzewam, że srebrnarybka swoje doświadczenia w
wychowywaniu dzieci czerpie co najwyżej z własnego dzieciństwa.

[smerfeta7]

Ja także noszę córce tornister, ktory wazy prawie 11 kilogramow, a
corka 19 kg. Dobrze, że tornister ma kółka, więc corka w szkole nie
musi go dzwigac.
Ja dbam o kręgosłup corki 7 letniej i jej zdrowie.
A co do siedzenia w tramwaju, przysluguje jej miejsce dla osoby
chorej.
Nieraz widzialam miny innych osob, że moja corka siedzi i sądzisz,
że się nimi martwiłam.
Może czasami warto pomyslec, że siedzą osoby nie tylko zle wychowane
ale i chore, mimo swojego bardzo mlodego wieku, a jest ich naprawde
dużo.

[marghe_72]

Noszę dziecku torbister, bo jest ciężki.
Jakby nie patrzeć ja jestem od niej silniejsza.
Ona pomaga nosić drobniejsze rzeczy.

[mama303]

kurczak1 napisała:

> Tymczasem to co widzę dookola przeraza mnie: do szkoły zewsząd
> ciagną mamy i babcie dźwigające tornistry dzieci.

A ortopedów przeraża widok dziecka dźwigajacego codzień na placach
10 kg.
Uwaga- ogromna ilość uczniów ma problemy z kręgosłupem.

[kurczak1]

Ogromna ilosc dzieci korzysta z nadopiekuńczosci rodziców, by potem
przez cały dalszy dzionek wytracać zaoszcz,ędzona w tensposób
energie, albo w og,ole nie zażywa ruchu i powietrza bo jest
wszedxzie wożona, a CZAS W DOMU POSWIECA NA SIEDZENIE PRZED
TELEWIZOREM LUB KOMPUTEREM. To jest głowna przyczyna problemow z
kręgosłupem

[mama303]

kurczak1 napisała:

>a CZAS W DOMU POSWIECA NA SIEDZENIE PRZED
> TELEWIZOREM LUB KOMPUTEREM.

Owszem siedzący tryb życia dzieciaków tez ma znaczenie

[srebrnarybka]

Szanowne Forumowiczki, a może, zamiast dyskutować, warto byłoby
zrobić coś konstruktywnego. Może Redakcja GW, tak chętna do
podejmowania różnych akcji ogólnopolskich (Rodzić po ludzku etc.)
podjęłaby się jeszcze jednej akcji "Odchudźmy uczniowskie
tornistry". Może wziąć się za lobbing tego, by opracować podręczniki
dzielone na zeszyty tygodniowe, by każdy uczeń miał w szkole szafkę,
w któej zostawia np. blok, farby czy jakieś inne akcesoria
niepotrzebne w domu? Może nawet słynne kapcie dałoby się zostawiać w
szkole, jeśli dziecko ma drugie w domu (pewnie taniej kupić drugie
do domu niż worek i jeszcze ryzykować, że dziecko zgubi), może np.
tenisówki czy co tam innego na wf, czy nawet strój gimnastyczny?
Myślę, że jest to do przeprowadzenia, tylko potrzebna akcja
uświadamiająca.

[mama303]

Super pomysł.
A do czasu zmian noście za dzieciaki te ciężary - taki apel.

[srebrnarybka]

Super pomysł.

- nie wiem, czy super. Mnie się wydaje oczywiste, że skoro jest
problem, który nie tak trudno zasygnalizować i oprotestować, należy
to zrobić. I zgadnij koteczku, jak mawiał śp. Stefan Kisielewski,
dlaczego nikt dotąd za taką akcję się nie zabrał? Ano dlatego, że
mamusie czują się lepsze, jak dźwigają za dziecinki, nie myśląc o
tym, że może dziecinki potrzebują od nich czegoś całkiem innego.

> A do czasu zmian noście za dzieciaki te ciężary - taki apel.

- tego nie napisałam. Uważam, że doraźnie też od szkół można
wyegzekwować przynajmniej częściowe ulgi, no i robić tak, jak
Kurczak. Żeby dziecko też miało poczucie, że noszenie książek do
szkoły to jego obowiązek, a nie mamusi.

Poza tym: właśnie napisałam do GW podsuwając im pomysł akcji. Co
odpowiedzą - zobaczymy.

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> I zgadnij koteczku, jak mawiał śp. Stefan Kisielewski,
> dlaczego nikt dotąd za taką akcję się nie zabrał? Ano dlatego, że
> mamusie czują się lepsze, jak dźwigają za dziecinki, nie myśląc o
> tym, że może dziecinki potrzebują od nich czegoś całkiem innego.

No jasne - ja np. juz doczekać sie wprost nie mogę kiedy zacznę
dźwigać tornister mojej pociechy sama słodycz normalnie.

[jakw]

mama303 napisała:

> srebrnarybka napisała:
> Ano dlatego, że
> > mamusie czują się lepsze, jak dźwigają za dziecinki, nie myśląc
o
> > tym, że może dziecinki potrzebują od nich czegoś całkiem innego.
>
> No jasne - ja np. juz doczekać sie wprost nie mogę kiedy zacznę
> dźwigać tornister mojej pociechy sama słodycz normalnie.

No i się oczywiście przy tym dowartościujesz

[green_sofia]

No stroj gimnastyczny chyba odpada bo trzeba go uprac a co za tym
idzie zaniesc do domu

[kropkacom]

> Szanowne Forumowiczki, a może, zamiast dyskutować, warto byłoby
> zrobić coś konstruktywnego. Może Redakcja GW, tak chętna do
> podejmowania różnych akcji ogólnopolskich

O ile wiem problem ciężkich plecaków powraca cięgle. Rodzice jednak muszą
pakować dziecku wszystko to co wymaga szkoła. Czyli problem jest w szkole (w
wymaganiach noszenia wszystkiego co popadnie) i najpewniej brak szafek
osobistych rozbija się o pieniądze. A tych pieniędzy w oświacie nie ma nawet na
bardziej palące rzeczy niż szafki.

[srebrnarybka]

A może problem rozbija się o brak reakcji rodziców? Bo reakcje moich
kontrdyskutantek, które z góry przewidują, że szkoła nie ma
pieniędzy, o czymś chyba świadczą?

[kropkacom]

A ma pieniądze??

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> A może problem rozbija się o brak reakcji rodziców? Bo reakcje
moich
> kontrdyskutantek, które z góry przewidują, że szkoła nie ma
> pieniędzy, o czymś chyba świadczą?
Ja przewiduję "z dołu". W ciągu kilku lat problem szafek czy
automatów z wodą przewijał się kilkakrotnie i nic z
tego "przewijania się" nie wyniknęło.

[wieczna-gosia]

a ja lubie dziecku poniesc plecak.

[kropkacom]

> do szkoły zewsząd
> ciagną mamy i babcie dźwigające tornistry dzieci, które to dzieci
> podskakują radosnie i nawet do głowy im nie przyjdzie, zeby pomóc.

Moja konkluzja. Jak to ludzie lubią się zajmować innymi ludźmi. Wymiękłam.

[lila1974]

Prawda?

Jakież to haniebne - rodzice lub dziadkowie noszący za dzieckiem
plecak do szkoły lub sadzający je na siedzeniu w autobusie czy
tramwaju - czysta patologia!

Jak dobrze, że mamy tak światle jednostki, że nam palcem wytykają
nasze błędy

[kkokos]

srebrnarybka chyba amerykę odkryła... problem za ciężkich tornistrów pojawia się
regularnie na początku roku szkolnego, zawsze wtedy przynajmniej jedna gazeta o
tym pisze, raz na dwa lata jest jakieś publiczne ważenie tornistrów... i nic.
ale srebrnarybka zaapeluje do wysokich obcasów i na pewno będzie skuteczna.

każde rozwiązanie ma swoje minusy. także osobiste szafki w szatni - srebrna
rybka nie ma chyba syna, tylko grzeczną córkę, i to młodą jeszcze. niestety,
większość chłopców będzie pamiętać o przyniesieniu wf-u do domu do prania na
weekend (częściej to nie ma sensu, skoro mamy nosić jak najmniej) raz na
miesiąc, a nie w każdy piątek. podręczniki czy ćwiczenia, które normalnie mogą
sobie mieszkać w szafce i być przydatne w szkole, jednak raz na jakiś czas muszą
trafić do domu, bo coś z nich będzie zadane - większość chłopców (większość, bo
oczywiście są tacy z genem prymusostwa) o tym zapomina. choć rzeczywiście
szafki są ogólnie bardzo dobrym pomysłem i cieszę się, że w podstawówce mojego
syna były. ale w wielu szkołach fizycznie nie ma na nie miejsca!

większość chłopców prowadzi w szkole także życie towarzyskie, które polega m.in.
na grach w duelmasters i inne tego typu karty, na zbieraniu i wymienianiu się
jakimiś naklejekami do albumów - a to wszystko waży, po pewnym czasie dzieciak
nie nosi już 5 kart, a 150. i to w puszce. będziesz codziennie kontrolować
dziecku tornister, by takich rzeczy nie nosiło, a jednocześnie zaufasz mu w
kwestii osobistej odpowiedzialności za sprawy szkolne - no coś tu się kłóci.

oczywiście, nauczyciele powinni uprzedzać, że na następny dzień nie przynosi się
- np. w IV klasie, np. z matmy - podręcznika, zbioru zadań i trzech zeszytów
ćwiczeń, bo nie ma szans, żeby z wszystkiego skorzystać. powinni. i rodzice o
tym na zebraniach mówią, nawet do dyrekcji chodzą, a sytuacja i tak się nie
zmienia. niektórzy nauczyciele są niereformowalni, a dyrekcja w odpowiedzi na
skargi mówi "no cóż, nie są państwo pierwszym rocznikiem, który na panią x się
skarży". i na tym się kończy. ale srebrnarybka przyjdzie i wywalczy.

i znowu chłopcy - normalny chłopiec, nie ten z genem prymusostwa, bardzo szybko
by pogubił wszystkie karty do wpinania w skoroszyt. i tak ma na głowie tyle
rzeczy to do pamiętania, po grzyba mu dorzucać jeszcze jedną??

[e_r_i_n]

Się dopisuję do klanu rodziców, którym się zdarza pomóc WŁASNEMU
DZIECKU i ponieść mu plecak - chociaż raczej sporadycznie i na
krótki odcinkach, bo kiedy on jest cięższy (z piciem i kanapkami),
to mu tatuś nosi (z auta do szkoły) .
I co najgorsze, sadzam dziecko w autobusie na jedynym wolnym
miejscu. Zgroza.
A mimo wszystko grzeczne i usłużne z niego dziecko. Pewnie się od
osób typu autorka wątku tego nauczył

[maadzik3]

Niby teoretycznie sie z Toba zgadzam (i w pelni odnosnie srodkow komunikacji
publicznej), ALE: zdarzylo mi sie podniesc tornister 8-latki, przypadkiem,
pomagalam jej zdjac. To bylo ok. 10 kilo!!! Mnie przygielo. Dziecko
(szczuplutkie) w tym wieku to jakies 20-25 kg co oznacza ze 10 kg tornister to
jakbym ja niosla 25 kg plecak bez pasa biodrowego. W tym momencie przysieglam
sobie ze gdy syn pojdzie do szkoly to chocbym miala wyrywac poszczegolne kartki
z podrecznikow i dawac tylko te potrzebne nie bedzie nosil takich ciezarow. A
potem lament nad kregoslupami dzieci sie odbywa. W szkole powinny byc szafki na
ksiazki, do noszenia niewiele i wtedy owszem, dzieci moga nosic tornistry.
Obecnie Mlody sam nosi tornister z drugim sniadaniem - reszte w jego szkole
trzyma sie w szafkach. Nie pomagam. W drodze z zakupow tez daje cos do
poniesienia. Ale na jego sily.
Powyzszy wywod dotyczy sila rzeczy dzieci mlodszych, ale tamten dziewczecy
tornister mnie porazil

[maadzik3]

A co do tego czy cos mozna zrobic mieszkajac w Polsce zaczelam lobbowac na rzecz
ograniczenia ciezaru plecakow w mojej miejscowosci (mlodociani w pracy czyli
osoby miedzy 16 a 18 rokiem zycia moga podnosic znacznie mniej niz wazy
przecietny tornister 8-latka), przygladac sie drogom prawnego nacisku (kilka
wymyslilam), ale akcja ogolnopolska np. GW by sie przydala. Co do finansow na
szafki gminy (ktore finansuja szkoly) moga ubiegac sie o pieniadze na ten cel z
Unii. Potem wyprowadzilismy sie za granice i na razie przerwalam swe dzialania,
ale wiele mozna zdzialac. Nie czuje sie nadopiekuncza (lekki tutejszy tornister
Mlody nosi sam), ale przerazona obciazeniem kregoslupow naszych milusinskich

[srebrnarybka]

Dziękuję za wsparcie. Próbuję do takich działań namówić inne
dyskutntki na forum, ale bronią zaciekle ciężkic tornistrów.

[kropkacom]

> dyskutntki na forum, ale bronią zaciekle ciężkic tornistrów.

Nie umiesz czytać ze zrozumieniem. Nikt nie broni ciężkich plecaków. Ja bronie
prawa do tego żeby móc czasami pomóc moim dzieciom i nie narazić się na pochopną
ocenę "życzliwej" pani z manią pouczania innych.

[srebrnarybka]

Nikt nie broni ciężkich plecaków.

- jak to nikt nie broni? Większość odpowiedzi na moje posty dotyczy
wymyślaniu rozmaitych trudności, które sprawiają, że tornistry w
żaden sposób nie moga być lżejsze (a to szkoła nie ma pieniędzy na
szafki, a to podręczniki dzielone na zeszyty były droższe dokładnie
o 20%, a to kapcie ukradną, a to rodzice nie będą płacić na automat
z napojami, etc, etc.), natomiast nikt nie dyskutje o tym, jak te
trudności, w dużej mierze wyimaginowane, rozwiązań. Bo najprościej
jest dźwigać plecak za dziecko.

Ja bronie
> prawa do tego żeby móc czasami pomóc moim dzieciom i nie narazić
się na pochopn
> ą
> ocenę "życzliwej" pani z manią pouczania innych.

- prawo to masz, żęby nawet za dzieci chodzić do szkoły, a nie tylko
CZASEM pomóc, a ja mam prawo wyrazić pogląd. Nie ja założyłam ten
wątek i była co najmniej jeszcze jedna osoba, któa zauważyła, że
problem istnieje. Zaproponowałam konkretne, konstruktywne
rozwiązanie - nikt się tym nie zainteresował, bo nie widzicie
problemu. A ja widzę i uważam, że dobrze, że dałam do myślenia.
Zaciekła obrona ciężkich tornistrów dowodzi, że problem istnieje, bo
gdyby Wam tak strasznie nie zależało na takim sposobie uzyskiwania
satysfakcji, nie broiłybyście tych ciężkich tornistrów tak zaciekle.

[kropkacom]

> - jak to nikt nie broni? Większość odpowiedzi na moje posty dotyczy
> wymyślaniu rozmaitych trudności, które sprawiają, że tornistry w
> żaden sposób nie moga być lżejsze

Bo normalnie nie ma miejsca i pieniędzy. Wiele szkół trzeba przebudować żeby dla
iluś tam trzydziestoosobowych klas zrobić szafki. Proste? Nie proste.

Nie mówię już o programie nauczania i polityce podręcznikowej. A mentalność
nauczycieli też robi swoje.

> - prawo to masz, żęby nawet za dzieci chodzić do szkoły, a nie tylko
> CZASEM pomóc, a ja mam prawo wyrazić pogląd.

O co Ci chodzi? Masz jakieś traumy z dzieciństwa? Nikt nie postuluje aby coś
robić "za" dzieci. To że ktoś poniesie od czasu do czasu swojemu dziecku torbę
znaczy tylko tyle że mu pomoże. Może to dziwne ale ludzie sobie pomagają. Tak,
rodzic to też człowiek i małemu może pomóc. Nikt nie chce chodzić "za" dzieci do
szkoły i codziennie obciążać się obowiązkiem dźwigania tornistra.

> Zaciekła obrona ciężkich tornistrów dowodzi, że problem istnieje,

Czytaj że zrozumieniem. A problem z tego wątku istnieje tylko w kilku głowach i
miedzy innymi i Twojej i to nie jest problem ciężkiego plecaka.

[srebrnarybka]

Bo normalnie nie ma miejsca i pieniędzy. Wiele szkół trzeba
przebudować żeby dl
> a
> iluś tam trzydziestoosobowych klas zrobić szafki. Proste? Nie
proste.
>
> Nie mówię już o programie nauczania i polityce podręcznikowej. A
mentalność
> nauczycieli też robi swoje.

- ale jeżeli nikt nie próbuje walczyć z tymi złymi zjawiskami i
jeszcze je usprawiedliwia, to nic się nigdy nie zmieni.

To że ktoś poniesie od czasu do czasu swojemu dziecku torbę
> znaczy tylko tyle że mu pomoże. Może to dziwne ale ludzie sobie
pomagają. Tak,
> rodzic to też człowiek i małemu może pomóc. Nikt nie chce
chodzić "za" dzieci d
> o
> szkoły i codziennie obciążać się obowiązkiem dźwigania tornistra.

- moment. Jeżeli te tornistry są istotnie dużo za ciężkie dla dzieci
i noszenie ich przez dzieci stanowi zagrożenie dla ich zdrowia, to
rodzice powinni nosić je nie od czasu do czasu, tylko stale i
nienoszenie tych tornistrów przez rodziców jest narażaniem zdrowia
dzieci w stopniu poważnym. Właściwie więc rodzic, którego dziecko
samo nosi plecak, powienien mieć co najmniej ograniczone prawa
rodzicielskie, jeśli nie zabrane, za narażanie zdrowia dziecka.
Ponieważ, jak słusznie zauważyłaś, nikt nie chce się obciązyć takim
obowiązkiem i zaadniczo jest to niemożliwe, przeto obowiązkiem
rodziców jest wszcząć alarma w szkołach, ministerstwie, przed
sejmem, w izie wydawców książek etc., by, dla dobra dziecka, to
zagrożenie zlikwidować. Jeśli natomiast tornistry są ciężkie, ale
takie, że noszenie ich przez dzieci w zasadzie nie zagraża ich
zdrowiu, to noszenie ich stałe przez rodziców jest z pewnością
niewychowawcze. Chyba, że mówimy o sporadycznych przypadkach, ale
przecież nie mówimy o sporadycznych, tylko o szerszym zjawisku.

[kropkacom]

> rodziców jest wszcząć alarma w szkołach, ministerstwie, przed
> sejmem, w izie wydawców książek etc.

Wiesz, gdyby w polskiej szkole był problemem tylko ciężki plecak to może i
protest albo głodówka z tego powodu nie była by przesadą. O przeładowanych
plecakach mimo to mówi się i to często. Czy coś z tego wynika? Na razie niewiele
ale jednak.

> przecież nie mówimy o sporadycznych, tylko o szerszym zjawisku.

Zaczynam myśleć że ktoś tu chyba zaczyna wariować. O jakim szerszym zjawisku?

[srebrnarybka]

Wiesz, gdyby w polskiej szkole był problemem tylko ciężki plecak to
może i
> protest albo głodówka z tego powodu nie była by przesadą. O
przeładowanych
> plecakach mimo to mówi się i to często. Czy coś z tego wynika? Na
razie niewiel
> e
> ale jednak.

- jeżeli te ciężkie plecaki rzeczywiście zagrażają zdrowiu dzieci,
to trzeba KRZYCZEĆ, bo nie można tego odpuścić, tak samo, jak się
wrzeszczy o innych zagrożeniach i zmusz Zaczynam myśleć że ktoś tu
chyba zaczyna wariować. a szkoły do ich eliminacji. Chyba, że nie o
to w istocie chodzi, co podejrzewam.

O jakim szerszym zjawisku?

- o powszechnej prakyce noszenia plecaków za dzieci. BTW: jeśli ktoś
odprowadza do szkoły dwoje dzieci w zbliżonym wieku, np. I i II
klasa, to powinien 1. nieść oba plecaki, 2. wynająć tragarza, 3.
nieść młodszemu, narażają starsze na skoliozę?

[kropkacom]

> chyba zaczyna wariować. a szkoły do ich eliminacji. Chyba, że nie o
> to w istocie chodzi, co podejrzewam.

??

> - o powszechnej prakyce noszenia plecaków za dzieci. BTW: jeśli ktoś
> odprowadza do szkoły dwoje dzieci w zbliżonym wieku, np. I i II
> klasa, to powinien 1. nieść oba plecaki, 2. wynająć tragarza, 3.
> nieść młodszemu, narażają starsze na skoliozę?

Na pewno nie nazwałabym tego powszechna praktyką. No i masz dzieci? Ktoś Co każe
nosić im plecaki? Nie? To o co cho?

[e_r_i_n]

kurczak1 napisała:

> Od ok. 2 lat uczę synka, że starszym (w tym mamie) należy w
> autobusie ustąpić miejsca i pomóc nieść zakupy.

I pewnie, że starszy ma zawsze rację i nie dyskutuj gó...arz.
Widzisz, ja uczę mojego siedmiolatka tego, że trzeba być kulturalnym
i jednocześnie dbać o swoje dobro. To się nie wyklucza.

[srebrnarybka]

Czy 7latek ustępujący starszym w autobusie nie dba o swoje dobro?

[e_r_i_n]

IMO - zależy. Czasami zdecydowanie powinien siedzieć - np. wtedy,
gdy kierowca jedzie jak wariat. Albo jak jest padnięty po całym dniu
w szkole. Moje dziecko uczę tego, co sama stosuję - ustępowania
miejsca tym, którzy tego potrzebują. Nie każdemu starszemu.

[srebrnarybka]

Starsi też bywają padnięci po całym dniu. Widzisz, jestem już w tym
wieku, że obserwuję efekty wychowania. Jakoś tak dziwnie, że ja
ustępuję miejsca, jak wchodzi starsza osoba, a młodzi chłopcy i
młode dziewczyny nie ustępują (mówię o osobach ok. 20 lat). Zapewne
dlatego, że moje pokolenie "tresowano", a ich już uczono "przez
osmozę", tzn. im wszyscy ustępowali. I dlatego nie wiedzą, że to oni
powinni ustąpić. Ja też bywam padnięta, a poza tym mam bardzo
poważne skrzywienie kręgosłupa i nieraz takie bóle, że z pewnością
nie powinnam ustępować miejsca. Ale zdaję sobie sprawę, że osoba 20
lat ode mnie starsza ma prawdopodobnie kręgosłup w gorszym stanie
niż ja i jeszcze inne dolegliwości. Jak będziesz starsza, to
zrozumiesz, dlaczego starszym osobom trzeba ustępować miejsca.

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> Jak będziesz starsza, to zrozumiesz, dlaczego starszym osobom
> trzeba ustępować miejsca.

Osobom, które tego potrzebują - ustępuję. Są to też osoby młodsze -
np. młode dziewczyny w ciąży. Albo małe dzieci - o zgrozo.
A starsze ode mnie są osoby np. 29-letnie. Im, w imię zasady, też
mam ustąpić zawsze i wszędzie.
IMO jak ktoś potrzebuje usiąść, a nie widać po nim na pierwszy rzut
oka choroby/niepełnosprawności/problemów, zawsze może podejść i o
ustąpienie miejsca poprosić. Z mojej strony nie spotka się z odmową.
I tak, wiem, dzisiejsza młodzież to taka okropna. Mnie, co dziewne,
akurat z ich strony nieprzyjemności nigdy nie spotkały - a chociażby
w komunikacji miejskiej spędzam dużo czasu (i spędzałam w ciązy/z
malutkim dzieckiem). Duże gorzej wspominam 'biedne starowinki'
uprawiające maraton do wolnych miejsc. Widać tresura niektórych
omineła.

[srebrnarybka]

Osoba 29 letnia niestety nie jest ode mnie starsza, ale młodsza, i
to sporo. Jak będziesz w moim wieku, to zrozumiesz, dlaczego osobom
starszym (nie 29letnim) należy ustępować miejsca. No i oczywiście
kobietom w ciąży bez względu na wiek. Podejrzewam tylko, że młodzi
ludzie z pokolenia Twojego dziecka, wychowani tak, jak on, nie będą
Ci chętnie ustępowali. Zrozumiesz też, że jakim upokorzeniem jest
dla osoby, która źle się czuje "podejść i o
ustąpienie miejsca poprosić."
Zgadzam się, że istnieją agresywne staruszki, ale nie byłyby
agresywne, gdyby im bez słowa miejsca ustępowano.

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> Osoba 29 letnia niestety nie jest ode mnie starsza, ale młodsza, i
> to sporo.

Ale Ty piszesz, że JA zrozumiem, dlaczego nalezy ustepowac starszym
od siebie. No wiec Ci pisze - osoba 29 letnia jest starsza ODE MNIE.
Czyli wg Twojej teorii - muszę jej ustąpić.

> Podejrzewam tylko, że młodzi ludzie z pokolenia Twojego dziecka,
> wychowani tak, jak on, nie będą Ci chętnie ustępowali.

Skąd wiesz, jak wychowuję swoje dziecko?

> Zrozumiesz też, że jakim upokorzeniem jest dla osoby, która źle
> się czuje "podejść i o ustąpienie miejsca poprosić."

Cóż, sama bedąc we wczesnej ciazy pare razy prosiłam o ustąpienie
miejsca - grzecznie, mowiac wlasnie, ze w ciazy jestem i ciezko mi
sie stoi. Nigdy nie bylo to dla mnie upokorzeniem.

> Zgadzam się, że istnieją agresywne staruszki, ale nie byłyby
> agresywne, gdyby im bez słowa miejsca ustępowano.

Jasne. Ten temat na forach jest juz tyle razy wałkowany, ze szkoda
czasu na pisanie. Osobom, ktore siedziec (na pierwszy rzut oka)
powinny, ZAWSZE USTEPUJE. Niestety rentgena w oczach nie mam, wiec
inni, jesli chca siedziec, musza o tym poinformowac. Kulturalnie.

[srebrnarybka]

Ale Ty piszesz, że JA zrozumiem, dlaczego nalezy ustepowac starszym
> od siebie. No wiec Ci pisze - osoba 29 letnia jest starsza ODE
MNIE.
> Czyli wg Twojej teorii - muszę jej ustąpić.

- myślę, że przeciętny nastolatek rozumie, co to znaczy starsi,
którym się ustępuje. To nie znaczy, że 13latek ma ustąpić 15latkowi.
Starsi to określenie ludzi dorosłych, którzy nie są już młodzi, może
jeszcze nie starzy, ale właśnie starsi.

Skąd wiesz, jak wychowuję swoje dziecko?

- napisałaś.

Cóż, sama bedąc we wczesnej ciazy pare razy prosiłam o ustąpienie
> miejsca - grzecznie, mowiac wlasnie, ze w ciazy jestem i ciezko mi
> sie stoi. Nigdy nie bylo to dla mnie upokorzeniem.

- może publiczne tłumaczenie się z ciąży nie jest aż tak krępujące,
jak ze złego samopoczucia. Z ciekawości: czy zawsze Ci ustępowano,
czy też może usłyszałaś coś pod swoim adresem?


Zgadzam się, że istnieją agresywne staruszki, ale nie byłyby
> > agresywne, gdyby im bez słowa miejsca ustępowano.
>
> Jasne. Ten temat na forach jest juz tyle razy wałkowany, ze szkoda
> czasu na pisanie. Osobom, ktore siedziec (na pierwszy rzut oka)
> powinny, ZAWSZE USTEPUJE. Niestety rentgena w oczach nie mam, wiec
> inni, jesli chca siedziec, musza o tym poinformowac. Kulturalnie.

- tzn., że jeżeli wchodzi osoba ok. 60 lat niegarbata i bez laski,
to Ty, mając mniej niż 29 lat, czyli trochę za młoda na jej córkę,
jej nie ustąpisz, bo rentgena w oczach nie masz. Chociaż ja Cię
zapewniam, że bez rentgena wiadomo, że ona ma kręgosłup w strasznym
stanie. To się niestety psuje z wiekiem. Za 30 parę lat się
przekonasz, a nawet wcześniej (ja jeszcze tylu lat nie mam.).

[e_r_i_n]

srebrnarybka napisała:

> Skąd wiesz, jak wychowuję swoje dziecko?
>
> - napisałaś.

I cóż takiego napisałam? Że zdarza się, że moje dziecko siedzi. Bo
taki jest zbieg okolicznosci. Oraz ze ma robione kanapki do szkoly.
Faktycznie duzo przeslanek do oceny, ze bedzie niewychowanym
młodzianem. Moze powinnas dorabiac jako wrozka?


> - może publiczne tłumaczenie się z ciąży nie jest aż tak
> krępujące, jak ze złego samopoczucia.

Wiesz, mi wystarczy prosty tekst - przepraszam, czy moze mi pani
ustapic miejsca, zle sie czuje. Naprawde historii choroby nie
potrzebuje. Ba, nawet wystarczy - czy moze mi pani ustapic miejsca.
Jesli ktos o to prosi, to przypuszczam, ze ma ku temu powod. Jesli
nie potrafi - coz, widac nie czuje sie na tyle potrzebujacy, zeby o
to sie upomniec.
Aha, tak samo prosilam, wsiadajac do autobusu z dzieckiem -
podchodzilam do osoby siedzacej na oznakowanym miejscu (w sensie:
dla matki z dzieckiem)" i grzecznie prosiłam o ustąpienie.

> Z ciekawości: czy zawsze Ci ustępowano, czy też może usłyszałaś
> coś pod swoim adresem?

Tak, zawsze. Ale dobierałam na oko normalnych ludzi. Widać miałam
szczęście.

> - tzn., że jeżeli wchodzi osoba ok. 60 lat niegarbata i bez laski,
> to Ty, mając mniej niż 29 lat, czyli trochę za młoda na jej córkę,
> jej nie ustąpisz, bo rentgena w oczach nie masz.

To zależy. Zazwyczaj jednak osoby mające problemy z kręgosłupem nie
są pełnymi energii staruszkami. A o agresji takich mówię.
Generalnie - osobom starszym, czyli takim po 60 na przykład,
ustepuję. Maratonki to zazwczaj panie w okolicach piecdziesiaciu
paru lat. One maja sił witalnych sporo.

[srebrnarybka]

Ja mam mniej niż 50 lat, wyglądam młodziej niż mam i często, nawet
jak mnie boli kręgosłup, idę dość dziarsko. Nie oczekuję, żeby mi
ktoś ustępował, chociaż nie powinnam stać, ale myślę, że za 10-15
lat nie będę jeszcze wyglądała bardzo staro, ruszać się też pewnie
będę dość zbornie, a kręgosłup będzie w jeszcze gorszym stanie. No i
nastknę się na 27 letnią (załóżmy) matką z dzieckiem, która uzna, że
rentgena w oczach nie ma... br., wolę nie myśleć.

[e_r_i_n]

I jeśli będziesz potrzebowała usiąść, wystarczy, że poprosisz tę
(załóżmy) 27-letnią matkę z dzieckiem o ustąpienie miejsca. Może
Twoja prośba zostanie rozpatrzona pozytywnie.

[srebrnarybka]

Cóż, wyraźnie starsze ode mnie osoby nie muszą się wobec mnie
upokarzać i prosić mnie o pozytywne rozpatrzenie ich prośby, tylko
zaciskam zęby i wstaję. I chciałabym na starość być podobnie
traktowana. Jak będziesz w moim wieku, to zrozumiesz.

[e_r_i_n]

Tak, tak, już to słyszałam
Jak będę w Twoim wieku, to mam nadzieję, że będę miała bardziej
ugruntowane poglądy (w sensie: lepiej uzasadnione ).

[e_r_i_n]

A fakt, że inni mogą być zmęczeni w niczym nie umniejsza zmęczenia
moje dziecka. I mając np. laptopa i torbę + ciasny autobus +
kierowcę - rajdowaca + zmęczone dziecko, ledwo trzymające się na
nogach, zdecydowanie w nosie mam, że ktoś jest też zmeczony. Nie mam
ochoty łapać latającego siedmiolatka, żeby nie zrobił sobie krzywdy.

[srebrnarybka]

Tyle, że ta osoba też może mieć w nosie Twoje dziecko i Twój laptop.
I, zgodnie z Twoją teorią, takie jej rude prawo.

[e_r_i_n]

No wiec moze miec. Tylko ona stoi, moje dziecko siedzi. I moze sobie
wtedy myslec cokolwiek jej sie podoba.

[srebrnarybka]

Może też tę myśl wyrazić głośno.

[e_r_i_n]

Owszem. I co w związku z tym?

[srebrnarybka]

Bycie świadkiem takiej awantury może być niemiłe dla dziecka. Nie
mówiąc o tym, że jest dla dziecka demoralizujące, kiedy usłyszy, że
matka uważa, że ono ma siedzieć, a starsza, chora osoba ma stać.

[e_r_i_n]

Jeśli osoba starszy poprosi o ustapienie miejsca, bo jest chora,
dziecko sie nie zdemoralizuje, tylko prawdopodobnie wstanie (jak to
robi teraz). Jesli pani natomiast postoi bez slowa, a potem zacznie
sie awanturowac, to zostanie w delikatny sposob poproszona o
wyładowanie swoich ewentualnych frustracji na kimś innym.
Przypuszczam bowiem, że kilkuletnie dziecko nie jest jedynym
siedzacym w autobusie pełnym starowinek.
Dodatkowo, jesli ktokolwiek bedzie robil z takiego powodu awanture,
to sobie, nie mi, bedzie wystawial swiadectwo. Tak wiec nadal nie
przemawiaja do mnie Twoje argumenty.
Ja jestem naprawde ugodowa i sklonna do wspolpracy osoba. Ze zdrowa
dawka egoizmu.

[srebrnarybka]

Osoba starsza, (nie 29letnia) nie musi uzadniać, że jest chora. Ona
jest po prostu zmęczona, to jest zmęczenie materiału i jest
oczywiste, że należy jej miejsca ustąpić. Bywa tak, że akurat
rozparte dziecko jest jedynym w tramwaju czy autobusie.

[e_r_i_n]

I pewnie łatwiej opieprzyc dziecko i jego matke, niz nastoletniego
dresa czy trzydziestoletniego byczka, nie?
Cóż, jak kto woli.
Chyba sie oddale spac, zeby rano w razie czego miec sile ustapic Ci
miejsca w autobusie

[srebrnarybka]

A jak w autobusie nie ma żadnego dresa ani młodego byczka? No i
pytanie: kto tego byczka wychował i dlaczego on nie wie, że starszej
pani należy ustąpić?
Ja osobiście na ustępowanie miejsca nie liczę, jak napisałam, na
razie sama ustępuję, chociaż kręgosłup włąśnie nawala mnie jak
cholera.

[e_r_i_n]

Ja już naprawdę podziękuję - napisałam, co miałam do napisania, a
nie lubię się powtarzać.
Dobrej nocy i nie siedź tyle przy kompie - to na kręgosłup kiepsko
pewnie działa.

[srebrnarybka]

Dobrej nocy i nie siedź tyle przy kompie - to na kręgosłup kiepsko
> pewnie działa

- akurat na tym polega moja praca. Dobranoc.

[kropkacom]

> - akurat na tym polega moja praca. Dobranoc.

Na pisaniu na forach? Daj namiary też chce na tym zarabiać

[srebrnarybka]

komputer służy też do masy innych rzeczy, no, ale może nie wszyscy o
tym wiedzą.

[jakw]

Wstawka nt "kultury" niektórych starszych:
Parę lat temu byłam świadkiem jak pewna pani zaczęła po prostu
wrzeszczeć na małolatę, bo jej miejsca nie ustąpiła. A potem zrobiła
się mała awantura, bo inni pasażerowie zwrócili uwagę pani, że obok
są 3 miejsca wolne.

[tukata]

popieram kurczaka w 100%. Przyglądam się dodokoła i widzę to samo,
matki, babcie noszące tornistry, młodzi nie ustępujący miejsca i
mnóstwo osób, które dosłownie "usługują" dzieciom, wyręczając je we
wszystkim. Widzę młodzież z absolutnie roszczeniową postawą wobec
rodziców, dziadków, nauczycieli, widzę dzieci, którym się wydaje, że
im się wszystko należy. I co najgorsze widzę dorosłych, którzy
bronią tych postaw. Myślę, że autorce wątku chodziło o coś więcej
niż "niesienie tornistra". Ślędzę w "wyborczej" akcję "to nie jest
kraj dla starych ludzi" i mam wrażenie, że im bardziej dzieciom się
pomagało, dogadzało, właśnie dawało wszystko, tym częściej ci
rodzice na starość znajdują się w domach starców. I nie stwierdzam
tu tylko, że samo niesienie tornistra załatwi nam -brak
przysłowiowej szklanki wody. Bo to nie tylko jest problem tornistra -
to jest między innymi problem tornistra. Też mam dzieci, w tym
ośmiolatka, któremu rzadko, ale bywa, że poniosłam tornister.

[kurczak1]

Przyznm się szczerze, że jestem zdumiona rozmarami i kierunkiem tago
wątku. Pisząc pierwszy post uważałam, ze jest to troszkę truizm,
tymczasem okazało się że ludzie widza te fakty zupełnie inaczej.
Cóż, taki jest świat, tacy są ludzie, nie ma się co - droga srebrna
rybko - wściekać. Zdumiewa mnie to tym bardziej, ze z tego co widzę
wokół siebie, jestem jedną z nielicznych mam prowadzących dziecię
piechotą do szkoły. Wiekszość porusza sie samochodami i kwestia 20 m
do szatni szkolnej nie gra takiej roli jak moje 2 km. Natomiast mój
syn widzi i chłopczyka, który biegnie rano za 10 ósma z tornistrem
dio szkoły jakieś pół km i tego, który idzie na luziku z matką
obarczoną siatami, tornistrem i workiem z kapciami i pewnie wyciąga
jakieś wnioski. Pomoc - rzecz chwalebna. Jak mój syn jechał na obóz
z plecakiem ciężkim jak czołg to jasne że mu zatahałam. Ale ja tez
swoje codziennie noszę kilka kg. Niedawno widziałam chłopca lat na
oko 14 z malutkim plecaczkiem i jego matke ze stelażem biegnących do
pociągu. Zdębiałam. Problem srebrna rybko nie polega wg mnie na tym
że ktoś chce mieć poczucie dobrze spełnionego obowiązku czy
zaspokojoną potrzebę cierpiętnictwa. Chodzi o to samo co zwykle przy
małych dzieciach- samodzielne dziecko robi wszystko wolniej i
gorzej. Dlatego lepiej i szybciej dziecku pomóc- zawieżć, zanieść,
zrobić za nie lekcje, ubrac, nakarmić. Jacy ludzie z tego rosną -
nie muszę mówić. Ja jestem takim czowiekiem. Moja mama z dobrego
serca wyganiała mnie z kuchni, bo ona zrobi lepiej. Nauczyłam
sięlepic pierogio w wieku 35 lat. Dodam że okazalo się ze jestem
dobrą kucharka

kurczaku

[lila1974]

ale wnioski są za daleko posunięte.

Mama z plecakiem nie musi być mamą "zrobię za ciebie wszystko".
Patrz - ja.
Zdaża mi się zaiwaniać z tym dziecięcym plecaczkiem, zdaża mi się
nakarmić bądź napoić, czy pupę podetrzeć czterolatce, co nie znaczy,
że zawsze i wszystko robię za nie.

Ot, głupi przykład może ale - złożyłam dziś tapczanik córki ... bo
potrzebowałam miejsca, który on mi zajmował. Gdy ona potrzebowała
miejsca w moim pokoju, na skargę, że tapczan nie złożony usłyszała -
to złóż.

Irytujące jest takie podsumowywanie całkiem sobie obcych ludzi -
można im tym czasami wyrządzić krzywdę.

[srebrnarybka]

Problem srebrna rybko nie polega wg mnie na tym
> że ktoś chce mieć poczucie dobrze spełnionego obowiązku czy
> zaspokojoną potrzebę cierpiętnictwa. Chodzi o to samo co zwykle
przy
> małych dzieciach- samodzielne dziecko robi wszystko wolniej i
> gorzej. Dlatego lepiej i szybciej dziecku pomóc- zawieżć, zanieść,
> zrobić za nie lekcje, ubrac, nakarmić.

- pewnie masz rację. Ponieważ dyskutantki na tym wątku zawsze
wszystko uzasadniają dobrem dziecka, czasem rozumianym bardzo
dziwnie i dyskutują tak, jakby matka była wyłącznie maszyną do
obsługi dziecka, a nie człowiekiem, którego dobro też się liczy,
szukałam takiego uzsadnienia, w którym byłoby brane pod uwagę dobro
dziecka, choćby, jak sądzę dziwacznie rozumiane. Możliwe, że Twoje
wytłumaczenie jest prostsze, tylk byłoby lepiej, gdyby szanowne
obrończynie dźwigania ciężkich plecaków napisały to wprost, zamiast
pisać o trosce o kręgosłupy dzieci.

Jacy ludzie z tego rosną -
> nie muszę mówić. Ja jestem takim czowiekiem. Moja mama z dobrego
> serca wyganiała mnie z kuchni, bo ona zrobi lepiej. Nauczyłam
> sięlepic pierogio w wieku 35 lat.

- ja mam podobne doświadczenia, pierogów lepić nie umiem. Moja Mama
nie uzasadniała tego dobrym sercem, tylko 1. tym, że ona zrobi
szybciej, 2. tym, że ja mam przy tym "odundaną minę" (tak się
wyrażała), jestem złym dzieckiem, które nie chce pomóc rodzicom i
wobec tego matka cierpi, bo musi zrobić sama. No, a 3, chociaż tego
nie mówiła: co miałaby innego do roboty? Ale przynajmniej nie
uzasadniała poważnych zaniedbań wychowawczych moim dobrem.

Kurczak1 ;-) Jestem z Tobą

[pam_71]

Tzn. Popieram Twoje poglądy.
Ja jako klasyczny jedynak zawsze miałam wszystko "naj" i
podstawiane "pod dziubek" ... mimo wszystko "pupa mi się odkleja" od
przytaczanego krzesła w tramwaju na widok starszej osoby(może
dlatego, że przed oczami mam moich Dzidków ) ...
Jednak ... tak na wszelki wypadek próbuję nauczyć swoje pociechy
czegos więcej niż "oczekiwania na to co im się należy" . Przyznaję,
nie zawsze skutecznie - no jestem tylko człowiekiem i w odróżnieniu
od większości forumowiczów uważam,że MOGĘ POPEŁNIAĆ BŁEDY!
Swoję drogą parę lat temu zostałam "zdetronizowana" przez własne
dzieci Upadek z piedestału zabolał .. Oj! i to jak Ale to
już opowieść na zupełnie inny wątek.
Więc błagam ... noście te tornistry, ale nie róbcie ze swoich dzieci
ofiar przez bezkrytyczne wyręczanie ich ze wszystkich możliwych
obowiązków .. kiedy nadejdzie chwila, że taki Młody człowiek będzie
miał Wam pomóc to po prostu nie będzie wiedział jak .. nie będzie
potrafił...

pam_71

[lila1974]

> Więc błagam ... noście te tornistry, ale nie róbcie ze swoich
dzieci
> ofiar przez bezkrytyczne wyręczanie ich ze wszystkich możliwych
> obowiązków .. kiedy nadejdzie chwila, że taki Młody człowiek
będzie
> miał Wam pomóc to po prostu nie będzie wiedział jak .. nie będzie
> potrafił...


Prosze Cię ... na prawdę wywnioskowałas z naszych wpisów, że
jesteśmy mamuśki słodkopierdzące i bezrefleksyjne?

[pam_71]

> Prosze Cię ... na prawdę wywnioskowałas z naszych wpisów, że
> jesteśmy mamuśki słodkopierdzące i bezrefleksyjne?
>
Nie. Tylko nie bardzo rozumiem to "święte oburzenie" na wypowiedź
Kurczaka i SrebrnejRybki(choć nie do końca się z nią zgadzam to
wiele spostrzeżeń ma trafnych moim zdaniem). Pewne tendencje są i to
jest niepokojące. Inaczej - Mnie to niepokoi.
Nikt nie mówi, że Ty źle wychowujesz dziecko, bo niesiesz
tornister .. prawdą też nie jest, że każde siedzące w zatłoczonym
tramwaju dziecko jest chore i nie może stać(pomijam dzieci do lat4,
bo takim ja sama robię miejsce ... wiem jak to fajnie z maluchami
stać na zakrętach jeszcze to pamiętam) ...
Niestety coraz więcej widzi się dzisiaj zachowań takich jak opisane
przez Peliczaplę ;-( Wiem, Wasze dzieci tak nie robią ... ale
przyznacie, że takie scenki widziałyście prawda?
Jak zwykle gdzieś pośrodku leży pies pogrzebany
Pam

[lila1974]

Dlatego się właśnie nie zgdzam z tym wyciąganiem daleko idących
wniosków, bo spostrzeżenia mam zgoła inne. Zauważyłam, że dzisiejsze
mamy mają tendencje do nagminnego upominania swoich dzieci ...
często na wyrost. Przejmują się jak te dzieci będą odbierane w
otoczeniu i dość mocny akcent kładą na czuwanie nad nimi.

Z komunikacji miejskiej korzystam notorycznie i zachowania typu
dziecko siedzi a osoba starsza czy niepełnosprawna stoi właściwie
się nie zdarzają. Przeważnie widzę scenki, że mama bierze dziecko na
kolana i ustępuje w ten sposób miejsce, które dotychczas to dziecko
zajmowało, jeśli widzi, że może komuś tym pomóc.

Dzieciaki starsze ustępują same z siebie.

Może nie mamy Wersalu w autobusach, ale bez przesady żywe i niczym
nieskrępowane chamstwo również jest w nich rzadkością.

A wyciągane zbyt daleko wnioski srebrnejrybki bądź kurczaka żywo
przypominają mi narzekanie staruszków na tę dzisiejszą młodzież.

[pam_71]

lila1974 napisała:

> Dlatego się właśnie nie zgdzam z tym wyciąganiem daleko idących
> wniosków, bo spostrzeżenia mam zgoła inne. Zauważyłam, że
dzisiejsze
> mamy mają tendencje do nagminnego upominania swoich dzieci ...
> często na wyrost. Przejmują się jak te dzieci będą odbierane w
> otoczeniu i dość mocny akcent kładą na czuwanie nad nimi.

A mi akurat bardziej zapadają w pamięc trzylatki sypiace piaskiem
gdzie popadnie(również na głowy starszych kolegów) i zachwycone
mamusie i babcie jak to ich pociecha "kreatywnie się bawi"
W gruncie rzeczy chodzi nam chyba wszystkim o to samo, aby
czegoś "nie przespac", aby wychowac własne dzieci na mądrych ludzi
nie odbierając im jednocześnie radości dzieciństwa zbyt wieloma
nakazami ...
Co do wałkowanej tu do znudzenia "komunikacji miejskiej" .. ja
akurat nie mam z tym problemu, bo mój starszy jest fanem pojazdów
wszelkich i jeździ na stojąco z nosem przyklejonym do kabiny
mtorniczego nawet będąc zmęczonym ... Z resztą nie mamy wielu okazji
jeździc tramwajami
Pozdr
Pam

[smerfetka8801]

no niestety tonorma ,że mamam z dzieckiem wchodzi do autobusu i sadza
dzieckoa sama stoi. kurczak1 popieram cię tak powinno się wychowywać

[kropkacom]

> no niestety tonorma ,że mamam z dzieckiem wchodzi do autobusu i sadza
> dzieckoa sama stoi.

U mnie to fakt norma. Jest mi maksymalnie niewygodnie trzymać dzieciaka na
kolanach z racji tego że jestem niska. I co w tym okropnego pytam? A żeby cie
przybić to powiem że mały sam z siebie ustępuje miejsca innym. Faktycznie źle
wychowany.

kropko

[lila1974]

U mnie takoż.
Jesli mam do wyboru 1 miejsce to przeważnie saszam dziecko - z
względów czysto praktycznych - o dziwo, jakoś nie przeszkadza jej to
w ustępowaniu owegomiejsca, jeśli widzi, że ktoś potrzebuje go
bardziej niż ona.

[kurczak1]

Za jakiś czas przestanie...

[kropkacom]

> Za jakiś czas przestanie...

Pójdźmy dalej, a za chwilę będzie rzucał w staruszki kamieniami, tak? Wiesz to
na pewno.

Mam wrażenie że za wszelką cenę chcesz mieć ostatnie zdanie w tej dyskusji nawet
jeśli z logiką i rzeczywistością nie ma to nic wspólnego.

[tukata]

czym skorupka za młodu nasiąknie.........dzisiaj stoisz -dziecko
siedzi, i za 20 lat też będziesz stała -dziecko będzie siedziało
no właśnie normą staje się brak kultury, brak wrażliwości,
znieczulica.
Nie wyobrażam sobie, aby kilkulatek siedział a ja będę stała( mogę
go wziąć na kolana, może koło mnie przycupnąć), a jeszcze bardziej
nie wyobrażam sobie, jak można wychodzić z założenia, że jak ktoś
starszy jest zmęczony to poprosi żeby mu ustąpić. Jeśli nie
współczucie i empatia to właśnie chociaż dobre wychowanie. Szkoda,
że tego brak....

[jakw]

To moja starsza nigdy pewnie nie będzie ustępować miejsca w
autobusie. Z prostej przyczyny - do szkoły chodzi piechotą.

[mama303]

jakw napisała:

> To moja starsza nigdy pewnie nie będzie ustępować miejsca w
> autobusie. Z prostej przyczyny - do szkoły chodzi piechotą.

Moja tez nie będzie mieć szans nauczyć się kultury i empatii bo
będzie samochodem jeździła

[kropkacom]

> czym skorupka za młodu nasiąknie.........dzisiaj stoisz -dziecko
> siedzi, i za 20 lat też będziesz stała -dziecko będzie siedziało
> no właśnie normą staje się brak kultury, brak wrażliwości,
> znieczulica.

Może będzie miało schizy bo matka zawsze kazała mu zawsze stać w imię tezy że
siedzenie to brak kultury? A teksty typu "nie wstaję bo mam w końcu PRAWO
siedzieć" też słyszałam. I takiego pana w kwiecie wieku nawet umierająca
staruszka z siedzenia nie ruszy.

[azile.oli]

Ja się zgadzam z kropką.Nie ma zasady,że teraz siedzi,to za 20 lat
też będzie siedzieć.Może właśnie ustąpi,bo jemu ustępowano.Jako
dziecko-było słabsze,teraz też ustąpi słabszemu,starszemu.To nie
jest zasada-nie wolno Ci siedzieć w autobusie,nawet jak jesteś
mały,bo ci zostanie przyzwyczajenie,że zawsze siedzisz.Takie
szkolenie to można pieskowi zastosować,a nie dziecku.Dziecko to
człowiek,który jest zdolny do myślenia,jeśli matka wpoi mu zasady
dobrego wychowania,to będzie je stosował,jeśli będzie chciał.A
będzie chciał,gdy zostanie wychowany na wrażliwego człowieka.Moim
zdaniem nie tylko wiek decyduje o tym,komu należy ustapić miejsca.Bo
przede wszystkim słabszemu,a w pewnym okresie życia to dziecko jest
słabsze.

[e_r_i_n]

tukata napisała:

> czym skorupka za młodu nasiąknie.........dzisiaj stoisz -dziecko
> siedzi, i za 20 lat też będziesz stała -dziecko będzie siedziało
> no właśnie normą staje się brak kultury, brak wrażliwości,
> znieczulica.

No straszne, straszne, po prostu masakra.
Dziecko usiądzie, matka postoi, bo branie na kolana siedmiolatek
wraz z siatami, plecakami, laptopami i torbami jest taaaakie super
wygodne. A jeszcze wygodniej dla zasady STAĆ i piątą ręką łapać
dziecko latające po autobusie.

> Nie wyobrażam sobie, aby kilkulatek siedział a ja będę stała( mogę
> go wziąć na kolana, może koło mnie przycupnąć), a jeszcze
> bardziej nie wyobrażam sobie, jak można wychodzić z założenia, że
> jak ktoś starszy jest zmęczony to poprosi żeby mu ustąpić. Jeśli
> nie współczucie i empatia to właśnie chociaż dobre wychowanie.

Fakt, szkoda, że brak dobrego wychowania u osób, którym wydaje sie,
że tylko one takowe reprezentują.

kurczak

[lila1974]

Bo Ty tak mówisz?
Kim ty jesteś, ze sobie pozwalasz na takie sądy?
prorok? wyrocznia?

Ktoś poniżej dobrze napisał dziecka się nie tresuje, dziecko ma
rozum i emocje, które mu się kształtują w przeróżnych sytuacjach
życiowych. I jakoś bliższa mi jest zasada wychowania przez
okazywanie palety możliwości zachowań i stanów uczuciowych niż
nieugięte zasady.

Bezczelna uwaga.

[kurczak1]

Moja uwaga nie była bezczelna lecz złośliwa. Poza tym zawiera cześć
prawdy: dziecko należy pozytywnie motywowac. Jeśli widzi ono że dane
zachowanie nie wzbudza niczyjej przychylności to zaprzestanie go.
Byc moze mój błąd polega na tym, że tak do konca nie wiem jak
reagujesz na jego zachowanie.
Druga sprawa: nie stosuję w wychowaniu dziecka żelaznych zasad. Moze
nawet brak mi czasem konsekwencji. Dużo rozmawiamy, czytamy. Staram
się też mówić o swoich potrzebach i emocjach. I o jego potrzebach i
emocjach.
Toteż proszę nie wyciągać pochopnych wniosków. Ja tam dobrze wiem ze
ilu ludzi tyle poglądów. Zwłaszcza że u nas na polityce, piłce
nożnej i wychowywaniu dzieci wszyscy się znają. Jeśli chodzi o moje
działania to pewnie nie są tez do konca uczciwe, bo przyznam
szczerze, ze byłoby mi wstyd gdybym stała w autobusie, a mój 8-letni
zuch- wędrownik po górach i rajdach - siedział. Albo gdybym niosła 3
siatki i tornister a on nic. Tak ze widzicie to nie są powody
całkiem uczciwe, choć uczciwe też mam j.w. ))

[kropkacom]

> jeśli chodzi o moje
> działania to pewnie nie są tez do konca uczciwe, bo przyznam
> szczerze, ze byłoby mi wstyd gdybym stała w autobusie, a mój 8-letni
> zuch- wędrownik po górach i rajdach - siedział.

I kto tu się swoim zachowaniem dowartościowuje?

[srebrnarybka]

I kto tu się swoim zachowaniem dowartościowuje?

- wartościują się obie strony, tylko każda przyjęła inny system
wartości. Kurczak, ja i niektóre inne osoby, które nas poparły,
uważamy, że obowiązkiem rodziców jest wychować dzieci uprzejme,
nieegoistyczne, zdolne do ustępstw i poświęceń, że wychowanie takie
wymaga od rodzica niekiedy niemałego trudu, i że osiągnięcie takiego
celu stanowi źródło zasłużonej satysfakcji dla rodzica. Nasze
kontrdyskutantki uważają, że źródłem satysfakcji dla matki jest to,
że wkłada dużo wysiłku w rozmaite czynnośći wykonywane wokół
dziecka, przy czym źródłem satysfakcji jest sam wysiłek, niezależnie
od jego skutków i osiągniętego w ten sposób dobra dziecka. Moim
zdaniem w tym drugim rozumowaniu dziecko gubi się, a istotą sprawy
staje się to, żeby jak najwięcej przy dziecku działać, nigdy nie
mieć czasu, i bardzo się umęczyć. Co na tym zyska dziecko - nie jest
już ważne.
Nie ma nic nieuczciwego w tym, że ktoś czerpie satysfakcję z faktu,
że dobrze wychowuje dziecko. Dyskutujemy tylko o tym, czy opisane
dzałania służą rzeczywiśce wychowaniu dziecka, tzn. czy mają na
względzie przede wszystkim dziecko, czy satysfakcję matki.

[kropkacom]

> uważamy, że obowiązkiem rodziców jest wychować dzieci uprzejme,
> nieegoistyczne, zdolne do ustępstw i poświęceń, że wychowanie takie
> wymaga od rodzica niekiedy niemałego trudu, i że osiągnięcie takiego
> celu stanowi źródło zasłużonej satysfakcji dla rodzica.

Czy ośmiolatek Kurczaka będzie nadal tylko stał w autobusie albo cze będzie
uprzejmy nie wiadomo. Bo niby skąd. Mamy nie będzie i może zasiądzie w autobusie
jak na tronie i nie rusz (jak już tak sobie gdybamy). A co wiem na pewno to to
że mój syn, mimo że najczęściej siedzi, umie sam z siebie ustąpić miejsca. I
tyle w temacie.

srebrnarybko

[lila1974]

Okopałaś się na tym swoim posterunku i trwasz.

Tak cięzko zauważyć, że dziewczyny, które piszą o zabiegach
okołodzieckowych, nie piszą WYŁĄCZNIE o tym?
Każdemu normalnemu rodzicowi przyświeca podobny cel - wychować
dziecko na porządnego człowieka.
Tylko, że naszym zdaniem można to robic na RÓŻNE sposoby i okazanie
dziecku róznych względów, a czasami wyniesienie na piedestał nie
musi oznaczać, że się jest w to dziecko bałwochwalczo zapatrzonym.

My potrafimy łączyć zarówno wymagania, jak i uprzejmości względem
dziecka wychodząc z założenia, że to przynosi skutek (założenie
poparte przeważnie doświadczeniem wyniesionym z własnego
dzieciństwa).

Wstawki o satysfakcji z samego działania nie pojmuję ni w ząb ...
mocno naciągane.

[azile.oli]

opowiem wam pewna historyjkę o wychowaniu,z życia wzięta,z mojego
życia.Moja mama była osobą dość wymagającą,ale zdarzały się
sytuacje,że potrafiła robić w szczególnych przypadkach za mnie
nawet to,co w zasadzie było moim obowiazkiem.Gdy uczyłam się do
konkursu czy olimpiady nie wymagała ode mnie pomocy w domu,podsuwała
mi pod nos kanapki,herbatę,bo mnie do głowy nie przyszło zajmować
się takimi bzdetami.Mogłam nie jeść.Teoretycznie mama powinna mi
kazać zrobić sobie kolację,pozmywać itp,ale nie robiła tego.Dziś
wspominam to z rozrzewnieniem i oddaję w dwójnasób własnym
dzieciom,mam nadzieję,że one postąpia tak ze swoimi.Dorosłam,ale
nadal się uczyłam,i podczas wieczornych sesji naukowych mąż robił mi
kanapki,herbatę.Sam,z własnej woli.Teściowej,z którą wtedy
mieszkaliśmy nie mieściło się w głowie,że dorosły człowiek może
potrzebować takiego wsparcia.Mój mąż to jednak rozumiał,do dziś nie
wiem,skąd mu się to wzięło,zważywszy wychowanie,jakie
odebrał.Dlatego czasem pewne rzeczy wpojone w dzieciństwie
procentują i kwitna,a czasem kością w gardle staną.Dziecko,które
wie,że matka oczekuje od niego,że ustąpi miejsca,będzie to
robiło,ale gdy dorośnie,zrobi,co chce.Niekoniecznie ktoś bardzo
grzeczny i układny w dzieciństwie będzie taki w dorosłym
życiu.Ośmiolatek to jeszcze małe dziecko,oczywiście,że ważne są
wpojone mu pozytywne wartości.Ale jako dorosły człowiek sam te
wartości zweryfikuje.Jako dziecko zawsze stałam w autobusie,bo tego
wymagała mama,ale wcale się nie dziwię matkom,które sadzają swoje
małe dzieci,ze względów bezpieczeństwa,czy innych.Teraz nie mam
takich problemów,bo wożę dzieci samochodem,bardzo rzadko korzystają
z komunikacji miejskiej,ale wtedy zawsze ustapia słabszemu,mimo,że
nosiłam za nich plecaki i,o zgrozo,czasami je pakowałam(w sytuacjach
awaryjnych,gdy widziałam,że dziecko na nos pada).Teraz to już stare
konie i robią za mnie masę rzeczy,gdy na przykład źle się czuję.

[srebrnarybka]

Przecież nie piszemy o pomocy dzieciom w awaryjnych sytuacjach, to
jest oczywiste, że każdy każdemu pomaga w awaryjnej sytuacji.
Piszemy o normie, którą zauważyła Kurczak i której istnienie
potwierdzają nasze oponentki. Twoja Matka postępowała prawidłowo:
genralnie wymgała, ale w awaryjnej sytuacji pomagała. Ty potrafiłaś
te sytuacje rozróżnić, bo dziecko nie jest idiotą.

Dziecko,które
> wie,że matka oczekuje od niego,że ustąpi miejsca,będzie to
> robiło,ale gdy dorośnie,zrobi,co chce.

- oczywiście, ale dziecko, które nie miało pojęcia, że ktoś od niego
tego oczekuje, zapewne jako dorosły człowiek także się nie domyśli.
Zresztą nie ulega wątpliwości, że ustepowanie miejsca przez
młodzież, już wychowywaną bezstressowo, jest teraz dużo rzadsze, niż
wtedy, gdy wymagano tego od dzieci.

[lila1974]

> Twoja Matka postępowała prawidłowo:
> genralnie wymgała, ale w awaryjnej sytuacji pomagała.
> Piszemy o normie, którą zauważyła Kurczak i której istnienie
> potwierdzają nasze oponentki. Twoja Matka postępowała prawidłowo:
> genralnie wymgała, ale w awaryjnej sytuacji pomagała.

Nie, kurczak nie ma pojęcia jaka jest ta matka, czy babcia względem
swojego dziecka - kurczak widzi tylko pewien wycinek z ich życia.
Zapewniam Cię, że noszenie za dziecko plecaka do szkoly nie równa
się jeszcze wychowaniu bezstresowemu. Bladego pojęcia nie masz,
jakimi kanonami kieruje się ta osoba w wychowaniu swojego dziecka i
obie snujecie teorie, które nijak mogą się mieć do rzeczywistości.

A wychowanie bezstresowe, to taki sztandar, któym powiewają osoby,
którym się nie podoba, że ktoś inny się nie do końca zgadza z ich
poglądami. Zapewniam Cię, że mało które dziecko jest prowadzone
przez życie bezstresowo. Większość dzieci właśnie żyje w stresie, bo
mają sporo nakazó, zakazów ... czasami zupełnie idiotycznych.

To, że mama posadzi dziecko na siedzeniu w tramwaju nie oznacza, że
to dziecko dostaje przekaz - siedź, bo jesteś najważniejsze na
świecie. Nawet, jeśli moje dziecko siedzi (to młodsze) to na widok
osoby starszej czy niezbyt sprawnej dostaje ode mnie sygnał "wstań"
a tę osobę proszę, aby usiadła.

I noszenie plecaków, robienie kanapek i innych rzeczy dla czy za
dziecko nie oznacza, że wychowujemy emocjonalne kaleki niezdolne do
empatii.

[srebrnarybka]

cóż, właśnie wróciłam autobusem od lekarza, czuję się źle, kręgosłup
bardzo mnie boli, widać na odległość, że mam więcej, niż 20 lat.
Stałam w autobusie, obok mnie siedziała starsza pani (starsza ode
mnie), i obok 13latka z długimi doklejonymi rzęsami, plotkująca z
drugą, stojącą koleżanką circa about w tym samym wieku i też z
naklejonymi rzęsami. Starsza pani wstała, miejce się zwolniło, druga
panna z długimi rzęsami siadła, mimo, że mnie, wysokiej osoby, dość
trudno nie zauważyć. Nie będę się upokarzać, by prosić 13 letnią
smarkulę, by mi ustąpiła miejsca, narażając się być może jeszcze na
głupie komentarze. Ona sama powinna wiedzieć, że 13latce stać
łatwiej niż znaczenie starszej od niej kobiecie i sama z siebie
powinna wiedzieć, że należy ustąpić. Jak miałam 13 lat, nie siadałam
w takiej sytuacji. No, ale ja byłam wychowywana w strasznych czasach
czarnej pedagogiki i tresowana, a ta panna we wspaniałym czasie
wychowania bezstressowego. No comments.

[kropkacom]

> Nie będę się upokarzać, by prosić 13 letnią
> smarkulę, by mi ustąpiła miejsca, narażając się być może jeszcze na
> głupie komentarze.

No fakt korona by Ci z głowy spadła.

Ja też nie wiem czy bym Ci ustąpiła bo chyba nie wiłaś się z bólu. Jestem
uprzejma i jak jakaś babcia w pobliżu czy dziecko to wstaje ale niestety
rentgena nie mam żeby zobaczyć że kogoś w krzyżu łamie.

[srebrnarybka]

Ja też nie wiem czy bym Ci ustąpiła bo chyba nie wiłaś się z bólu.

- ja też nie oczekuję, żeby ustępowała mi miejsca inna osoba
dorosła, młodsza ode mnie o 10 czy kilkanaście lat. Natomiast jest
dla mnie nie do pomyślenia, by nastolatka usiadła, widząc, że stoi
osoba w średnim (jeszcze) wieku.

Jestem
> uprzejma i jak jakaś babcia w pobliżu czy dziecko to wstaje

- ja widzę babcię, też wstaję, ale nie ustępuję dzieciom. Dwulatki
same nie podrózują autobusem, a 10 latkowi nie widzę powodu.

[azile.oli]

Ja rozumiem,że wzburzyło Cię,że usiadła nastolatka,która ,sądzążc z
zachowania dobrze się czuła,a może nawet dobrze bawiła.Natomiast jak
najbardziej jest dla mnie do pomyślenia,że są sytuacje,w których
nastolatka może usiąść,nawet widząć,że stoi osoba w średnim wieku.Ta
nastolatka może mieć też problemy z kręgosłupem,bardzo ciężką torbę
i na dodatek miesiączkę,przy której robi jej się słabo.Mało
tego,znam pewna nastolatkę(moja córka),która mimo tego,że jest
ogólnie zdrowa,uprawia wyczynowo sport i wygląda kwitnąco po prostu
nie jest w stanie stać dłużej,bo robi jej się słabo.A gdyby
zemdlała,narobiłaby kłopotu nie tylko mnie,ale i innym
pasażerom.Dlatego też jeśli już podróżujemy autobusem,co na
szczęście czynimy bardzo rzadko,to jeśli jest wolne miejsce,każę jej
usiąść.Gdybyś mnie zobaczyła,to byś pomyślała,że durna baba pieści
się z dziewoją jak malowanie.Nikt nie ma na czole napisane,że jest
zdrowy,czy młody,czy stary,czy w średnim wieku.Dlatego nie sądźmy
ludzi po pozorach.Starsza pani,ze zgorszeniem patrząca na siedzące
dziecko może przed chwila całkiem dziarsko rozpychała się w drzwiach
do autobusu,a siedzacy nastolatek może mieć poczatki grypy i być
osłabiony.Po prostu uważam,że ludzi w każdym wieku obowiązuje
kultura,a rozwydrzone nastolatki nie sa wytworem nadopiekuńczego
wychowania,ale raczej całkowitego jego braku.

[srebrnarybka]

Oczywiście, że są sytuacje, w których nastolatka powinna siedzieć,
ale sytuacje, w których powinna siedzieć osoba w średnim wieku, są
częstsze. Osoba w średnim wieku też może mieć miesiączkę, początki
grypy etc., a prawdopodobieństwo, że jest chora i dokuczają jej
jakieś dolegliwości, jest statystycznie dużo większe, niż w wypadku
nastolatki.

[kropkacom]

To w jakich okolicznościach przyrody dziecko czy nastolatek może siedzieć? Jak
wszystkie panie w średnim wieku odejdą w niebyt?

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> Osoba w średnim wieku też może mieć miesiączkę, początki
> grypy etc., a prawdopodobieństwo, że jest chora i dokuczają jej
> jakieś dolegliwości, jest statystycznie dużo większe, niż w
wypadku
> nastolatki.

Odrzuć te statystyki. Tu chodzi konkretne przypadki.

[kropkacom]

> Natomiast jest
> dla mnie nie do pomyślenia, by nastolatka usiadła, widząc, że stoi
> osoba w średnim (jeszcze) wieku.

Wybacz, to może nastolatki w ogóle nie powinny siadać? Bo chyba zawsze znajdzie
się jakaś osoba w "średnim (jeszcze) wieku". To paranoja jakaś.

> - ja widzę babcię, też wstaję, ale nie ustępuję dzieciom. Dwulatki
> same nie podrózują autobusem, a 10 latkowi nie widzę powodu.

I znowu, jechałaś kiedyś z dwulatkiem komunikacją miejską? Ja jechałam i zawsze
ustąpię miejsca.

[srebrnarybka]

Wybacz, to może nastolatki w ogóle nie powinny siadać? Bo chyba
zawsze znajdzie
> się jakaś osoba w "średnim (jeszcze) wieku". To paranoja jakaś.

-nie wsystkie autobusy są tak zapchane, by nastolatki NIGDY nie
usiadła.

I znowu, jechałaś kiedyś z dwulatkiem komunikacją miejską? Ja
jechałam i zawsze
> ustąpię miejsca.

- 2latkowi zawsze ustąpię, a ściślej biorąc 0 jego matce. Bo gdybym
nie ustąpiła, ona musiałaby dźwigać go na rękach. To jest oczywiste.
Ale jeżeli jest jedno miejsce i stoi 13latka i kobieta w wieku
postbalzakowskim, to jest oczywiste, kto powinien je zająć.

[kropkacom]

> -nie wsystkie autobusy są tak zapchane, by nastolatki NIGDY nie
> usiadła.

Zawsze można sobie nocnym pojeździć, co?

> - 2latkowi zawsze ustąpię, a ściślej biorąc 0 jego matce.

Mam wrażenie że masz jakiś problem z dziećmi... Nie lubimy bachorów?

[azile.oli]

Mnie się wydaje,że ta 13-latka,to nie z tych,którym babcie tornistry
nosiły,raczej same do szkoły latały,same się pakowały albo i
nie,mamusie im śniadanka nie robiły,najwyżej kupiły sobie batonik w
sklepiku.Znam osobiście kilka dziewczynek,którym babcie nosiły
plecaczki aż do 6 klasy.Nie sądzę,żeby te dzieci miały na to
ochotę,bo to jednak trochę obciach,ale widać było,że to babcie tak
chciały,a czasem trudno takiej babci coś wyperswadować.I powiem
Ci,że wszystkie te dziewczynki,obecnie gimnazjalistki są
grzeczne,miłe,ustąpia miejsca,powiedzą''dzień dobry''.Te babcie może
i nadopiekuńcze były,ale jak widać,niczego złego tych dzieci nie
nauczyły.I ,co dziwne może,te dziewczyny wcale nie są
niesamodzielne,zakupy babci zrobią itd.Po prostu za okazane
serce,odpłacają sercem.Są za to również toksyczne babcie i
mamusie,które od małego wpajają dziecku,że jemu się należy więcej
niż innym,bo jest wspaniałe,lepsze.Ale po prostu ludzie są różni i
gołym okiem jednej babci od drugiej nie odróżnisz.Znam dzieci
którymi nikt specjalnie się nie interesował i szczerze powiedziawszy
to najczęściej one prezentują bezstresową postawę w środkach
komunikacji.Ale może to jest tak,że jak nikt się mną nie
interesował,to co mnie inni obchodzą?

azile.oli

[lila1974]

Ja rónież mam takie spostrzeżenia - dziecko, które traktowane jest
przedmiotowo samo dba o siebie - stawiając SWOJE potrzeby ponad
potrzeby innych. I w sumie nic w tym dziwnego - skoro nikt nie dba o
jego dobre samopoczucie to zadba sam.

I o dziwo, wystarczy okazać takiemu dziecku trochę serca i uwagi a
dzieją się cuda

[srebrnarybka]

.Ale może to jest tak,że jak nikt się mną nie
> interesował,to co mnie inni obchodzą?

- uczenie dziecka ustępowania starszym miejsca w tramwaju nie jest
nieintersowaniem się dzieckiem, wręcz przeciwnie, jest właśnie
interesowaniem się, czego dzieciom często brakuje.

[azile.oli]

widzisz,srebrnarybko,ale tu poruszane są dwa zagadnienia-wyszło od
tego,że babcie noszą plecaki,ale doprowadziło do dziwnego jak dla
mnie wniosku,że właśnie te dzieci są niewychowywane i nie ustępują
miejsca w tramwaju.Babcia czy mama niesie plecak,bo chce,nie
wierzę,że dziecko ją do tego zmusza.A jak ta matka czy babcia
wychowują owe dziecko-niestety,nie wywnioskujemy tego z samego faktu
noszenia plecaka.Dziecko idące samo z plecakiem do szkoły może być
fatalnie wychowane,a to wyręczone przez opiekuna
miłe,empatyczne,kulturalne.Na dobrą sprawę nie wiesz,czy
to ''samodzielne''ma w plecaku to,co potrzeba,czy też jakieś gry i
duperele i liczy,że zawsze mu ktoś farb czy podręcznika
pożyczy.Oczywiście ja tu zmyślam,ale nie lubię oceniania ludzi po
pozorach.

[srebrnarybka]

Cały czas w dyskusji mylicie (albo świadomie podstawiacie) przypadki
jednostkowe i typowe. Oczywiście jakieś dziecko niosące samo plecak
może być zaniedbane, nie mieć w nim tego, co potrzebne i nie
zachowywać się grzecznie. Ale przecież nie o to chodzi. Chodzi o to,
i mocny front osób, które prezentują opinię przeciwną do Kurczaka i
mojej, świadczy, że jest coś na rzeczy, wskazuje, że są matki, które
nie widzą nic niewłaściwego w tym, by stale nosić tornistry za
dzieci i nie odczuwają potrzeby wdrażania ich w samodzielne
wypełnianie obowiązków szkolnych. To nie ulega wątpliwości. Ciekawa
była tylko motywacja: najpierw tłumaczyły to dobrem dziecka (zbyt
ciężkie tornistry, zagrożenie dla kręgosłupa), a ostatecznie okazało
się, że po prostu tak jest szybciej i wygodniej. Kto więc zaniedbuje
dziecko: czy te matki, które dla własnej wygody rezygnują z
nauczenia go istotnych umiejętności i postaw (samodzielne spełnianie
obowiązków szkolnych, ustępowanie miejsca w tramwaju) czy też te,
które zaniedbują tej nauki dla własnej wygody?

[azile.oli]

Po pierwsze to,że matka niesie tornister nie jest równoznaczne z
tym,że go dziecku spakowała,mogło go spakować samo.Po drugie
samodzielne niesienie tornistra jest najmniej ważnym
czynnikiem,jeśli chodzi o wypełnianie obowiązków szkolnych przez
dziecko,po trzecie-nie widzę żadnej wygody matki w tym,że ów plecak
niesie,znacznie wygodniej jest przecież wysłać to dziecko samo do
szkoły,a jak już bardzo daleko i matka jako-tako odpowiedzialna i
odprowadza,to ja nie widzę żadnej roli wychowawczej w tym,że to
dziecko niesie plecak.Do obowiązku dziecka należy odrobienie
lekcji,przygotowanie się na następny dzień,spakowanie plecaka i
posiadanie tegoż plecaka w szkole,ale nie dla niego samego(tego
plecaka),ale dla zawartości.Jak dla mnie nie ma różnicy,kto tam ten
plecak zaniesie i z jakich powodów.Bo to bzdet jest.Ustępowanie zaś
miejsca w tramwaju nie jest obowiązkiem dziecka,ale elementem
dobrego wychowania,które można mu wpoić ,niezależnie od tego,kto
nosi plecak.Co ma jedno do drugiego? Czy nauczę dziecko
wrażliwości ,każąc mu nieść 10 kg plecak? Czy może właśnie mu
pokażę,że jest małe i słabsze,więc dorosły mu pomoże.Nie rozumiem
stawiania znaku równości pomiędzy niesieniem plecaka i wygodą matki
oraz posądzaniem jej,że nie wychowuje swojego dziecka,bo jej się nie
chce.Ja podwożę swoje dzieci do szkoły samochodem.Czy mają zapylać
na nogach tylko dlatego,że chodzenie do szkoły to ich obowiązek i
powinny odczuć to na własnych nogach i plecach,nie mówiąc już o
tym,że mogą wtedy dłużej pospać? Bo mnie się wydaje,że uczę je w ten
sposób,że jeśli można komuś pomóc(tym bardziej najbliższej osobie)
to się to robi.Ja już teraz zbieram owoce mojego wychowania,bo mam
nieco starsze dzieci i nie zauważyłam u nich braku wrażliwości ani
małej obowiązkowości.

[kropkacom]

> czy te matki, które dla własnej wygody rezygnują z
> nauczenia go istotnych umiejętności i postaw (samodzielne spełnianie
> obowiązków szkolnych, ustępowanie miejsca w tramwaju) czy też te,
> które zaniedbują tej nauki dla własnej wygody?

To że wolę żeby moje dzieci siedziały (nie bawi mnie zbieranie ich po autobusie,
ani upychanie bliźniaków na kolanach) nie znaczy że ich ustępowania nie uczę.
Lepiej nawet bo nie muszę tresować (wychowanie to nie tresura) i widzę już
efekty o których pisałam wcześniej. Dziecko które zawsze musi stać nigdy nie
nauczy się co to znaczy ustąpić komuś miejsce siedzące. A zgrywanie bohaterki i
robienie z dziecka wiecznego "dzielnego harcerzyka" mnie nie interesuje.

[srebrnarybka]

Dziecko które zawsze musi stać nigdy nie
> nauczy się co to znaczy ustąpić komuś miejsce siedzące.

- dziecko, które zawsze musi siedzieć, a wszyscy dookoła muszą stać,
też się nigdy nie nauczy.

[kropkacom]

Pomyśl logicznie. Jak dziecko zawsze stoi to nie ma okazji wstać i ustąpić. A
jak nie daj Boże kiedyś usiądzie to może nagle już nie chcieć wstać w imię "tyle
się nastałem i teraz posiedzę". Prawda jest taka że różnie bywa a ocenianie
obcych osób na podstawie chwilowej obserwacji to już całkowite nieporozumienie.

[srebrnarybka]

myślę logicznie. Przecież nie jest tak, żeby dziecko nie siedziało
nigdy, bo to oznaczałoby, że nigdy nie zdarzyło mu się wsiąść do
autobusu, gdzie były dwa wolne miejsca dla niego i dla matki.
Natomiast jeżeli wtedy, kiedy już siedzi, będzie uczony, że należy
wstać, jak stoi ktoś starszy, to nie widzę powdou, dla którego
miałby się nie nauczyć. Jest faktem, że dawniej, kiedy dzieci uczono
ustępowania miejsca, częściej też ustępowały niż dzisiaj, gdy się od
nich tego nie wymaga

[kropkacom]

rzecież nie jest tak, żeby dziecko nie siedziało
> nigdy, bo to oznaczałoby, że nigdy nie zdarzyło mu się wsiąść do
> autobusu, gdzie były dwa wolne miejsca dla niego i dla matki.

No nie wiem. Ja jeżdżę w takich godzinach że zawsze jest pełno albo tylko przez
chwile jest wolne. Dla moich bliźniaków oznaczało by to non stop stanie. Polecam
podróż w takich warunkach ze stojąca dwójką przedszkolaków. Gorąco polecam

> Jest faktem, że dawniej, kiedy dzieci uczono
> ustępowania miejsca, częściej też ustępowały niż dzisiaj, gdy się od
> nich tego nie wymaga

Dziś też się uczy tylko ze INACZEJ. Dziś dziecko też ma prawo usiąść.

[srebrnarybka]

Dziś też się uczy tylko ze INACZEJ.

- nie tylko inaczej, ale i mniej skutecznie.

Dziś dziecko też ma prawo usiąść.

- zawsze miało, ale nie wtedy, kiedy starsi stoją. Jeżeli dziecko ma
siedzieć, a starsi stać, to uczy się go, że nie ma obowiązku
ustępować. A więc uczy się czegoś innego niż kiedyś.

[kropkacom]

> - zawsze miało, ale nie wtedy, kiedy starsi stoją. Jeżeli dziecko ma
> siedzieć, a starsi stać, to uczy się go, że nie ma obowiązku
> ustępować. A więc uczy się czegoś innego niż kiedyś.

Ja za starszych uważam bacie i dziadków. Z sady ustępujemy też małym dzieciom,
kobietom w ciąży, ludziom o kulach. Nie zamierzam uczyć że ma ustępować
wszystkim. Dziecko też ma prawo być zmęczone i siedzieć w autobusie. Jeśli taka
pani jak Ty (zakładam starowinką nie jesteś)się kiepsko czuje to zawsze może
poprosić o ustąpienie.

[srebrnarybka]

na temat poproszenia o ustąpienie poczytaj post smerfety i moją
odpowiedź.
Ja nawet nie oczekiwałam ustąpienia, ale tego, że jak zwolniło się
miejsce, i obok stałam ja i jedna z tych plotkkujących smarkul z
dokleojinymi rzęsami, to aona nie siądzie, widząc stojącą osobę w
średnim wieku, która mogłaby być jej matką. To nie była mała
dziewczynka, ale jakaś 13latka.

[smerfeta7]

kropkacom napisała:
> Dziś też się uczy tylko ze INACZEJ. Dziś dziecko też ma prawo
usiąść.

Coś ty, w polsce dzieci nie maja praw, ani w szkole, ani poza nia,
tu sa rzadzący i sluchający czyli dzieci.
A alarmy i media krzycza dopiero jak sie coś wydarzy.
Jakby dziecko rozbilo glowę w autobusie podczas hamowania i stracilo
przytomnośc to dopiero by pisano, dlaczego nikt nie ustapił tak
małemu dziecku miejsca, co za znieczulica itd..
Tu sie zawsze coś robi po fakcie.
Czasami zadaję sobie pytanie, dlaczego dzieci w polsce są tylko
poddanymi bez praw obywatelskich, a nie obywatelami z wszelkimi im
przyslugującymi prawami?
Dziecko w Polsce, ma tylko sluchac wszystkich na około, o nic nie
prosic, nieczego się nie domagać i spelniać wszelkie zyczenia
doroslych i normy kulturowe czy się jemu podobaja czy nie.
A zapomnialam jeszcze dopisać, że musi uczeszczać na religię, bo
taka jest norma w tym kraju, inaczej zostanie wyobcowane ze
srodowiska.
W szkole rzadzi nauczyciel i dziecko musi słuchać, w domu rodzice i
musi sluchać, w miejscach publicznych np. tramwaj, autobus obcy
rzadzą obcy ludzie i dziecko musi sluchać i przestrzegać wszelkich
norm kulturowych, a czy cale to towarzystwo slucha dziecka, czy nie
zbywaja ich czasami ze zmeczenia, zlości i prywatnych frustracji.
czy ktoś slucha tu dzieci, co one maja do powiedzenia, jakie one
mają zdanie, a może takie dziecko jest niewyspane i także chętnie by
posiedzialo w tramwaju czy autobusie, a moze nie ma sily dzwigac
ciężkiego plecaka?
W moim odczuciu to wszystko jest chore.
Nie podoba mi się mentalnośc ludzi, jaka tu panuje. Jest wręcz
przytłaczająca, a o traktowaniu dzieci już nie wspomne.

[smerfeta7]

kropkacom podzielam twoja rację i dam przykład.
Jadę rano tramwajem z corka do szkoły. Niose jej 11 kg plecak plus
swoja torbe dodatkowo z laptopem.
W tramwaju siedzi pan po 50, ok. 2 metrow wzrostu, bardzo zbudowany,
posadzilam naprzeciw niego corką, a on cała drogę z pogarda patrzył
na córkę, że siedzi a ja stoję. Szkoda, że sam nie ustąpił mi
miejsca, zamiast pogardliwie patrzeć na dziecko.
Moja corka nie ma przyklejonej legitymacji na czole, że przysluguje
jej miejsce dla osób chorych, a ten pan je zajął.
W pewnym momencie nie wytrzymalam i poprosilam tego pana o
ustapienie tego miejsca dziecku. Był tak oburzony, że jakby mogł to
nie wiem co by zrobil.
I gdzie jest to wychowanie dorosłych starszych powaznych ludzi.
Od tego dnia, sadzam corke w miejscu jej przysługującym, chocbym
miala poprosić osobę siedząca o ustapienie.
Nie bede się nikomu w tramwaju tłumaczyć, dlaczego moje dziecko
siedzi, a nie stoi.
Nikt ma prawa oceniania jak jest wychowane dziecko, tylko przez to,
że rodzic czy dziadkowie niosa tornister, czy dziecko siedzi w
tramwaju.
A jeżeli ktos ocenia, to znaczy, że chce pokazać jak to dobrze
wychowuje swoje dziecko, a pozostali nie potrafią.
A ja z doswiadczenia wiem, że większośc dzieci rodzicow, tych co tak
krzycza o zlym wychowaniu dzieci itd.., poza domem i obecnościa
rodzicow zachowują się wręcz skandalicznie i roszczeniowo, uważając,
że im się wszystko nalezy.
Znam taka mamę, co tak samo krzyczy o ustepowaniu miejsca starszym i
tak bardzo nauczyla wlasnego syna ustepowania miejsca, że jak siedzi
w tramwaju, to zajmuje dwa miejsca ( jedno on a drugie jego plecak,
jest zdrowym i silnym chlopcem w wieku 11 lat)
A mama tego chlopca nadal twierdzi, że jej syn zawsze ustepuje
miejsca. Jak powiedzialam jej, że to nieprawda, to powiedziała, że
to nie mozliwe. chlopiec jezdzi codziennie i nigdy nikomu nie
ustąpił miejsca, a jak jedzie z mamą to jest bardzo zly, że stoi,
wtedy mamuska bierze jego plecak na plecy i stoją razem.
Co za cudowne wychowanie.
Po drugie nie rozumiem, jak może wogole kogoś obchodzić to, że
babcia czy rodzic niesie dziecku plecak, a może zazdrośc jej
dziecka, że innemu jest lekko i może pobiegać, popodskakiwac przed
szkołą, a jej syn idzie skulony i dzwiga plecak i jest mu smutno, że
inni skaczą, biegaja i sie smieją. I stąd żal i zawiśc.
Wtedy najłatwiej jest powiedzieć, że zle się wychowuje dzieci, ale
za to zdrowo z usmiechem na buzi.
Lubie patrzec jak wesolo maszeruje moja corka do szkoly, z usmiechem
na buzi, nie zmeczona, ze świezymi silami i dotlenionym umyslem.
Ma mozliwośc porozmawiania z kolegami i koleżankami jeszcze przed
szkołą, a z 11 kg tornistrem nie ma mowy, aby nawet sie uśmiechnęła.
A jak by ,niosla ten tornister, to zanim by doszla do szkoly, to by
5 razy pewnie odpoczywala i nie miala nawet sily stac pod klasa i
czekać na dzwonek.
Taki tu panuje system szkolnictwa i nikt tego nie zmieni. A ja nie
mam zamiaru walczyć z wiatrakami.
Niose tornister, kiedy musze i bede nosić tak dlugo jak bedzie
potrzeba.
W Polsce szkoly, kiedy je budowano, były przystosowane do tego, że
male dzieci miały 2 książki, 2 male zeszyty, piornik i sniadanie.
Obecnie tych książek jest bardzo dużo, a w szkolach brak miejsca na
szafki dla uczni, a nawet jesli są, to zadaje się do domu z kazdej
książki, i uczeń musi je miec w domu, ponieważ w nich pisze,
podkresla lub uczy sie znich.
I nie bede siebie obarczać systemem jaki tu panuje, niose tornister
corce i tyle. Wystarczy mi stres z jakim sie trzeba borykac na
codzień z polskim systemem szkolnictwa.
Jej zdrowie i kręgoslup sa dla mnie najwazniejsze niż nisienie
tornistra i krytyka osob czy ja dobrze wychowuję dziecko.
A jak wychowuje corkę, to tylko moja sprawa a nie przypadkowych
osob, nie znających ani dziecka, ani mnie.
One nie dołożą mi na rehabilitacje kręgoslupa dziecka czy wad
postawy, za ktore przyjdzie czas placić.
Dla niektorych jak czytalam, lepiej jest ukryć częśc książek we
wlasnej reklamowce i pokazać, że moje dziecko niesie samo tornister
i stoi a nie siedzi w tramwaju, to jest smieszne.
Ja nie ukrywam, a niose cały tornister i nikomu nic do tego.
To tylko moja sprawa.

[kropkacom]

> Po drugie nie rozumiem, jak może wogole kogoś obchodzić to, że
> babcia czy rodzic niesie dziecku plecak,

Sama nie wiem. Własne życie maja nudne? Może mają potrzebę dowartościowania się
czyimś kosztem?

[srebrnarybka]

Moja corka nie ma przyklejonej legitymacji na czole, że przysluguje
> jej miejsce dla osób chorych, a ten pan je zajął.
> W pewnym momencie nie wytrzymalam i poprosilam tego pana o
> ustapienie tego miejsca dziecku. Był tak oburzony, że jakby mogł
to
> nie wiem co by zrobil.

- użyję tych samych argumentów, których zwolenniczki nieuczenia
dzieci ustępowania starszym używają wobec mnie:
- ten pan nie ma rentgena w oczach, żeby widzieć, że Twoja córka
jest chora
- korona Ci z głowy spadła, że go poprosiłaś?

Zobacz, jak to przyjemnie

[kropkacom]

> - użyję tych samych argumentów, których zwolenniczki nieuczenia
> dzieci ustępowania starszym używają wobec mnie:
> - ten pan nie ma rentgena w oczach, żeby widzieć, że Twoja córka
> jest chora
> - korona Ci z głowy spadła, że go poprosiłaś?

No i? Poprosiła. A to że panu się to nie spodobało to fakt chamstwo.

[srebrnarybka]

No, ale przecież proszenie to podobno nie jest żaden dyskomfort, i
zawsze można liczyć na to, że prośba zostanie rozpatrzona
pozytywnie. Cóż, nie została...

[kropkacom]

Ona poprosił a Ty nie. Widzisz różnicę? Ja tak.

[srebrnarybka]

właśnie dlatego nie proszę, że nie chcę się na takie chamskie
odpowiedzi narażać.

[kropkacom]

A masz pewność że taką dostaniesz? Chyba nie. I czemu podajesz przykład tej
trzynastolatki? Wiesz że jej ktoś tornister nosił?

[srebrnarybka]

pewności nie mam, ale wolę nie eksperymentować. 13latki z autobusu
nie znam, więc nie wiem, czy jej osobiście ktoś nosił tornister.
Wiem, że w czasach, gdy ja miałam 13 lat i mniej, tornistrów
dzieciom się nie nosiło i wymagan od nich ustępowania miejsca
dorosłym w autobusach. I że wtedy taka sytuacja nie byłaby do
pomyślenia. A dzisiaj noszenie tornistrów jest powszechne, a nie
incydentalne, co usiłujesz udowodnić, i wynika to też z tej dskusji,
a ustępowanie miejsca starszym - znacznie rzadzsze.

[kropkacom]

> A dzisiaj noszenie tornistrów jest powszechne, a nie
> incydentalne, co usiłujesz udowodnić, i wynika to też z tej dskusji,
> a ustępowanie miejsca starszym - znacznie rzadzsze.

To ja chyba na innej planecie przeżyłam te swoje ponad trzydzieści lat.
Przeprowadź jakieś badania na ten temat i udowodnij że masz rację. Bo na razie
to tylko dorabiasz teorię do zauważonego zdarzenia.

[smerfeta7]

srebrnarybka napisała:

> No, ale przecież proszenie to podobno nie jest żaden dyskomfort, i
> zawsze można liczyć na to, że prośba zostanie rozpatrzona
> pozytywnie. Cóż, nie została...

prośba została spelniona, ponieważ pokazalam legitymację. Trzeba
bylo widzieć mine tego pana, że siedzi na miejscu, które mu wogóle
nie przysluguje i slyszeć komentarze innych. Ten pan szybko wysiadł,
a corka przesiadla się na miejsce dla chorych.
jezeli by nie ustąpił, poprosiła bym motorniczego o interwencję, a
pan zaplacił by jeszcze karę. Nie wolno zajmować miejsc
przeznaczonych dla osób z orzeczeniami i dodatkowymi uprawnieniami
odnosnie komunikacji miejskiej.

[smerfeta7]

srebrnarybka napisała:
> że są matki, które
> nie widzą nic niewłaściwego w tym, by stale nosić tornistry za
> dzieci i nie odczuwają potrzeby wdrażania ich w samodzielne
> wypełnianie obowiązków szkolnych. To nie ulega wątpliwości.


srebrnarybko niesienie tornistra nie jest obowiązkiem szkolnym i to
nie ulega watpliwości.
czytalam w regulaminie co jest obowiązkiem szkolnym ucznia i nie ma
nic na temat noszenia tornistrow tylko i wyłacznie przez dzieci, lub
wogole kto ma nosić tornister.
Moja corka nawet w szkole nie nosi tornistra a ciągnie na kólkach za
raczkę

[lila1974]

Ale kto nie uczy?

Ty widzisz tę mamę czy babcię raz, skąd wiesz jak się zachowuje
wogóle?
Może ma jakiś powod, dla którego to dziecko posadziła?

Ale po co wnikać, najlepiej od razu przyczepić latkę - NIE WYCHOWUJE!

[lila1974]

I po raz kolejny dajesz wyraz swojej nonszalancji - no comments.

[srebrnarybka]

nonszalancji

- ????? chodzi o to, że nie szaleję?

[marina111]

Po części się zgadzam ale jak ja sobie przypomne moj tornister jaki
był ciezki i jakie ja mam teraz problemy z kręgosłupem. W
dzieciństwie byłam chuda i długa jak kij od szczotki i pamietam jaka
męka był ten tornister. Obecnie mam 24 lata i juz chodze na
rehabilitacje bo cierpie na straszne bole kregosłupa,lekarka
powiedziała ze będe miała problemy kiedy zajde w ciaze i bede musiał
dzwigac brzuch. Moja mam pilnowała zebym się nei garbiła ale ja
mysle ze te kilka godzin dziennie z tym plecakiem (bo z klasy do
klasy trzeba go przenosic) zrobiło swoje.

[srebrnarybka]

To nie było razem kilka godzin, tylko godzinę, nie przesadzajmy. Na
skoliozę wpływają różne czynniki, m. in. wzrost (zbyt szybkie
wyrośnięcie kośća w stosunku do jego moliwości), a u mnie np.,
inaczej niż u Ciebie, wpłynęła na to monstrualna otyłość, bo jako
dziecko byłam monstrualnie otyła. Poza tym w szkołach były
niedpowiednie ławki (może teraz się zmieniło), nieodpowiedni trb
życia, zbyt mało ruchu. W sprawie tornistrów próbowałam namówić
szanowce dyskutantki na jakąś akcję, po pierwsze protesty w szkole,
po drugie - akcję w Wysokich Obcasach, typu "Odchudźmy uczniowskie
tornistry", sama nawet napisałam w tej sprawie do WO, ale przez
dyskutanki zostałam wyśmiana. Dlaczego żadna z nich dla dobra swoich
dzieci nie chce zmniejszenia tego ciężaru?

[kropkacom]

> szanowce dyskutantki na jakąś akcję, po pierwsze protesty w szkole,
> po drugie - akcję w Wysokich Obcasach, typu "Odchudźmy uczniowskie
> tornistry",

Takie akcje już były i coroczne alarmy o ciężkich plecakach. I nic. Rozumiem że
ludziom się nie chce. Ale nawet to że jest jak jest nie ułatwia mi zrozumieć o
co tak naprawdę chodzi Tobie i autorce wątku.

[srebrnarybka]

chodzi nam o to, że widzimy nasilanie sie pewnego negatywnego
zjawiska wychowawczego i chciałyśmy o tym podyskutować na
formum "wychowanie", bo ono do tego służy. Z niezrozumiałych
względów parę osób uznało, że chodzi o ich potępianie.

[kropkacom]

> chodzi nam o to, że widzimy nasilanie sie pewnego negatywnego
> zjawiska wychowawczego i chciałyśmy o tym podyskutować na
> formum "wychowanie",

Co to za zjawisko? Że jakaś babcia nosiła plecak wnuka? Zrozum, do jakiegoś
faktu zauważonego przypadkiem ( tak zakładam) dorobiłyście teorie. Całą wielką
teorię o tym jak to się teraz chowa nieużyte dzieci.

[srebrnarybka]

chodzi nie jednostkowy fakt zauważony przypadkiem, tylko o
powszechne zjawisko, a zaciekła obrona paru dyskutantek,
twierdzących, że plecaki absolutnie muszą być takie cięzkie, a
dzieci rozparte w autobusach z pewnością są chore, bo po prostu w
Polsce absolutnie wszystkie nastolatki są chore, a wszyscy ludzie w
średnim wieku zdrowi jak byki, wskazuje, że faktycznie coś jest na
rzeczy. Uderz w stół, nożyce się odezwą.

[kropkacom]

> Uderz w stół, nożyce się odezwą.

Akurat jak czytam Twoje posty to faktycznie to powiedzenie nabiera sensu. Masz
jakieś problemy bo dzieciństwo coś tam szwankowało, bo Ci miejsca nikt nie ustąpił.

> że plecaki absolutnie muszą być takie cięzkie, a
> dzieci rozparte w autobusach z pewnością są chore,

Moje nie jest chore i siedzi. A czasem sam ustępuje. A jak akurat będę chciała
mu pomóc nieść plecak to zaraz ktoś mi wystawi laurkę. Widać są ludzie i ludziska.

[srebrnarybka]

Moje nie jest chore i siedzi.

- nie masz się czym chwalić. Ale też i nic dziwnego, skoro go tego
nie nauczyłaś.

A jak akurat będę chciała
> mu pomóc nieść plecak to zaraz ktoś mi wystawi laurkę.

- nie Tobie osobiście, tylko metodzie wychowawczej.

[kropkacom]

> - nie Tobie osobiście, tylko metodzie wychowawczej.

Łoł, a co to jest moda wychowawcza?? Pani zakładająca wątek wystawiła laurkę
wszystkim mamom które poniosły lub będą nieść plecaczki swoim pociechom.

> - nie masz się czym chwalić. Ale też i nic dziwnego, skoro go tego
> nie nauczyłaś.

Mam. Sam ustępuje miejsca i nie musi kombinować nad tym tak jak Ty.

[srebrnarybka]

co ja kombinuję? Po prostu wiem, że siedzieć powinien ten, komu
ciężej stać. A ciężej stać osobie w średnim wieku niż nastolatkowi.
I koniec.

[azile.oli]

Nie uważam,żeby noszenie dzieciom tornistrów miało jakiekolwiek
znaczenie wychowawcze,chyba,że mowa o skrajnych przypadkach,że
dziecko odmawia niesienia plecaka,ale temu towarzyszą też zazwyczaj
inne problemy wychowawcze.No nie wiem,jak to dokładniej wytłumaczyć-
dźwiganie ciężarów ma zerowe znaczenie wychowawcze,jeśli w tuym
przypadku dźwiga ten,kto ma więcej siły i to z własnej woli.po
prostu przyjdzie czas,że to dziecko i tak będzie w końcu nosiło
plecak samo,bo nikt w pewnym wieku nie będzie go do szkoły
odprowadzał i chyba będzie umiało nieść ten plecak,mimo,że wcześniej
było wyręczane.Jak matka jest sama obładowana siatkami,a ma coś
lżejszego,to może się z dzieckiem zamienić.I tyle.Chce,niesie
sama.Jestem nauczycielką i obserwuję młodzież-zazwyczaj im bardziej
dbano o nich,kiedy byli dziećmi,tym bardziej potrafią zachować się
empatycznie.Było mi ciężko-ktoś mi pomógł,teraz ja pomogę komuś
innemu.Ktoś chce uczyć odpowiedzialności ośmiolatka,każąc mu nosić
plecak-jego sprawa.Bo też nie wiem-może matka w ciąży,boli ją
kręgosłup-jej sprawa,nawet na to nie zwracam uwagi.Trzeba dzieci
uczyć odpowiedniej kultury i grzeczności,ale nie róbmy z noszenia
plecaków p[rzez babcie sp[iskowej teorii dziejów.

[srebrnarybka]

dbanie o dziecko nie oznaza wyręczania go we wszystkim. Dziecko,
które uczono, że ma samo nosić swój plecak, bo szkoła to jego
obowiązek i jest za ten obowiązek odpowiedzialne, nie jest
zaniedbane, wręcz przeciwnie, rodzice wdrażają je do samodzielnego
wypełniania obowiązków. Zaniedbaniem jest w moim rozumieniu olewanie
problmu zbyt ciężkich tornistrów i dźwiganie ich przez rodziców dla
świętego spokoju.
Piszesz, że jesteś nauczycielką: zatem odpowiedz, co można zrobić, i
co Ty zrobiłaś dla zmniejszenia ciężaru plecaków?

[kropkacom]

> dbanie o dziecko nie oznaza wyręczania go we wszystkim.

No tak. Jak widzisz że ktoś niesie plecak małolata to od razu mówisz o
wyręczaniu we wszystkim? Coś tu chyba nie gra, co?

[srebrnarybka]

ale przecież zakładacie, że dziecko, któremu nosi się plecak =
zadbane, niosące samo plecak = zaniedbane. Ja uważam, że zadbane
jest takie dziecko, którego rodzice dążą do tego, by w przemyślany
sposób przekazać mu potrzebne mu w życiu wartości i umiejętności. W
tym m. in. samodzielność i poczucie odpowiedzialności za sprawy
szkolne.

[azile.oli]

nie zauważyłam nigdzie kategorycznego stwierdzenia,że dzieci noszące
same plecak są zaniedbane,zaś te,którym nosi plecak babcia,czy
rodzic-zadbane.Po prostu z tego faktu nie można wyciągnąć żadnych
wniosków,a noszenie,bądź nie plecaka ma się nijak do zadbania czy
wychowania.Po prostu nie wiem,co kieruje osobami,które daną czynnośc
wykonują za dziecko,bądź nie.Przykład z tym
zaniedbanym''samodzielnym''dzieckiem był po prostu podany jako
antyteza do stwierdzenia,jakoby nie noszenie tegoż za dziecko było
gwarancją jego dobrego wychowania.Proces wychowania dziecka jest tak
złożony,że nie da się go sprowadzić do jednej czy dwóch
rzeczy,ocenianych z zewnątrz przez postronnego obserwatora,który nie
zna meritum sprawy .I tyle.

[jakw]

srebrnarybka napisała:

> ale przecież zakładacie, że dziecko, któremu nosi się plecak =
> zadbane, niosące samo plecak = zaniedbane.
Możesz podać kilka cytatów, które by o tym świadczyły?

> Ja uważam, że zadbane
> jest takie dziecko, którego rodzice dążą do tego, by w przemyślany
> sposób przekazać mu potrzebne mu w życiu wartości i umiejętności.
Więc chyba nie masz po co się więcej udzielać w tym wątku. Tak to
myśli pewnie z 99,9% tych z którymi dyskutujesz.

> W
> tym m. in. samodzielność i poczucie odpowiedzialności za sprawy
> szkolne.
Fajnie, że wnioskujesz o tym wyłącznie na podstawie
noszenia/nienoszenia plecaka dziecku. Na podstawie noszenia dziecku
plecaka wnioskujesz też o tym, że mamy i babcie muszą się popisywać,
jak to one o dziecko dbają. Być może naddbałość o ciebie twojej
matki była aż tak toksyczna, że teraz utożsamiasz jakiekolwiek
przejmowanie się dzieckiem z paskudnie złym wychowywaniem. Ale to
jest raczej twój problem, a nie osób noszących bądź nienoszących
dzieciom plecaki do szkoły.

Jeśli uważasz, że wysłanie listu do WO czy czegokolwiek rozwiąże
problem to chyba gazety czytujesz od wczoraj. Co jakiś czas
poruszany jest temat pt. "ortopedzi panikują, że dzieciaki mają za
ciężkie tornistry" i nic z tego poruszania nie wynika. I zapewniam,
że w szkołach (przynajmniej w szkole mojej starszej) też o tym
wiedzą, wiedzieli i wiedzieć będą.

[azile.oli]

Szczerze powiedziawszy,nie mam pomysłu na zmniejszenie ciężaru
plecaków.Wszystkie sensowne rozwiazania rozbijają się o brak
pieniędzy.Najlepszym wyjściem byłoby posiadanie przez ucznia dwóch
kompletów podręczników,jeden byłby zostawiany w szkole.Przybory
plastyczne też można by zostawiać w szafkach,stroju na w-f raczej
nie,bo go trzeba wyprać.Tylko kto sfinansuje ten drugi komplet
książek,jak rodziców czasem na jeden nie stać.Dla mnie uczeń musi
mieć na lekcji tekst przed sobą,bo inaczej pracować się nie da.Moga
to być kartki odbite na xero,nie musi być cały podręcznik,ale to też
nie wszystkim pasuje.A kierując się wyborem podręcznika nauczyciel
musi mieć na uwadze najpierw względy merytoryczne,a później dopiero
rozmiary książki.Dlatego jest,jak jest.Swoje dzieci do szkoły
woziłam,dużo nosić nie musiały,no,niestety,takie mamy realia,że
każdy radzi sobie,jak może.Ja nie pracuję z dziećmi,ale z młodzieżą
i oni sobie jakoś radzą z ciężarem plecaków,np umawiają się kto
danego dnia przyniesie jakąś książkę,żeby choć jedna na ławce
była,masę rzeczy maja właśnie odbitych na xero itd.Jestem
nauczycielką,ale nie decyduję o wszystkim,w tym o programie
nauczania i podręcznikach z poszczególnych przedmiotów.Jako,że
jestem też matką starałam się swoim dzieciom w tym zakresie ułatwiać
życie.I tyle.

[srebrnarybka]

Ja nie pracuję z dziećmi,ale z młodzieżą
> i oni sobie jakoś radzą z ciężarem plecaków,np umawiają się kto
> danego dnia przyniesie jakąś książkę,żeby choć jedna na ławce
> była,

- może zachęcić rodziców mniejszych dzieci, by też się tak umawiali?
Poza tym myślę, że można jednak kserować, zamiast idiotycznej
składki na ukwiecnie szkoły niechby była składka po 10 zł rocznie na
ksera, i na każdą lekcję by się kserowało to, co potrzebne w szkole,
a podręcznik niech służy do pracy w domu, któraś z dyskutantek
mówiła też o możliwości pozyskania z UE pieniędzy na drugi komplet
podręczników, jak się chce, to można, tylko problem w tym, że nikt
nie widzi problemu i nikomu sie nie chce.

[jakw]

srebrnarybka napisała:


> - może zachęcić rodziców mniejszych dzieci, by też się tak
umawiali?
Rybko, zwykle książki do niższych klas wymagają dużo pisania po tych
książkach. Po prostu książka jest potrzebna do pracy na lekcji.

> Poza tym myślę, że można jednak kserować, zamiast idiotycznej
> składki na ukwiecnie szkoły niechby była składka po 10 zł rocznie
na
> ksera, i na każdą lekcję by się kserowało to, co potrzebne w
szkole,
Obawiam się, że przy kserowaniu na każdą lekcję to 10 złotych
rocznie mogłoby nie starczyć. Zwłaszcza, że w tym momencie
przydałoby się ksero w kolorze. Aha, ze składką na "ukwiecenie
szkoły" to się jedyny raz na tym forum spotkałam. Obawiam się, że
większość składek jest jednak sensowniej uzasadniana. A ty się
ciągle tej składki na ukwiecenie czepiasz.

> a podręcznik niech służy do pracy w domu, któraś z dyskutantek
> mówiła też o możliwości pozyskania z UE pieniędzy na drugi komplet
> podręczników, jak się chce, to można, tylko problem w tym, że nikt
> nie widzi problemu i nikomu sie nie chce.
Tobie też, nie?

[pam_71]

W klasach I-III pomysł "tylko jedna książka na ławce" odpada.
Prawie wszystkie pozycje to "Ćwiczenia do uzupełniania".
Mam dzieci w I i IIIkl. Tylko książkę do Religii(na szczęscie ten
sam autor) Młoda może mieć po bracie.
Pozdr

[mama303]

srebrnarybka napisała:

> dbanie o dziecko nie oznaza wyręczania go we wszystkim.

We wszystkim nie, ale w noszeniu za ciężkich dla niego rzeczy -
absolutnie tak

[lila1974]

> chodzi nam o to, że widzimy nasilanie sie pewnego negatywnego
> zjawiska wychowawczego.
>Z niezrozumiałych
> względów parę osób uznało, że chodzi o ich potępianie.

Bo oceniasz i to oceniasz negatywnie, zatem czy to nie jest
potępianie? Zresztą Twoje wywody świadczą o tym wyraźnie.

[srebrnarybka]

Pamiętam parę miesięcy tmu burzliwą dyskusję na temat tego, czy
dziecko jest niegrzeczne, czy zachowuje się niegrzecznie. Otóż ja
nie oceniam osób, które noszą dzieciom tornistry, ja tylko uważam, i
nie tylko ja, że to nie jest właściwe, i szukam dróg rozwiązania
problemu ciężaru.

[lila1974]

Jak nie oceniasz skoro wg Ciebie nie wychowują?
Twoja ocena jest jednoznaczna i negatywna.

Ale dlaczego ktoś miałby czuć się zobligowany do patrzenia na siebie
przez pryzmat twej oceny.
Ja nie uważam, aby noszenie dziecku tornistra było niewłasciwe, tak
jak nie uważam, by niewłaściwym było ustąpienie mu miejsca ... może
w takim razie Ty dostosuj się do mojej opinii?

Chcesz wykazać, że takie postępowanie dorosłych jest złe - już ci
ktoś napisal - przeprowadzisz badania, opublikujesz je, wóczas
uznam, że miałaś rację - teraz uznaję, że się po prostu czepiasz
nieistotnych szczegółów.

Mamy i babcie, które znamj dokłądają wszelkich starań, by swoje
dzieci nauczyć kultury i życzliwości wobec drugiego człowieka, co
nie przeszkadza im ponieść dziecku tego nieszczęsnego tornistra oraz
posadzić na siedzeniu, jeśli uznają to za konieczne.

Ale Ty widzisz tylko to, co chcesz widzieć.

[joannaiwa]

Rzeczowy argument w tej dyskusji - trzeba kupować tornistry na kółkach (padło już na początku - nie przebrnęłam przez całość), ze względów zdrowotnych choćby ja zamierzam tak zrobić jak przyjdzie czas (no ale ja poza tym zamierzać wozić dziecko samochodem z uwagi na wielokilometrowe odległości do najbliższych podstawówek i brak połączenia komunikacją miejską). Poza tym - skoro dorośli uprzyjemniają sobie życie podróżując z takimi walizkami na kółkach, dlaczego nie zrobić tego dla dzieci? Nie byłoby wtedy problemu z dżwiganiem wielokilogramowych tornistrów przez matki czy babcie. Bo na szkoły - że uporają się z tym w najbliższym czasie, nie ma oczywiście co liczyć. Nauczyciele bardziej są zainteresowani pomostówkami niż jakimiś tam wadami postawy uczniów.

A wniosek, że matki czy babcie dźwigające takie tornistry są nadopiekuńcze i żle wychowują te dzieci uważam za przesadzony. Tylko na tej podstawie nie da się ocenić sposobu wychowania dziecka. Bardziej chyba patrzyłabym, czy starsze dziecko ustępuje miejsca osobie starszej czy potrzebującej, to jest bardziej miarodajny wyznacznik, która to postawa zresztą później w wieku nastoletnim utwala się w jedną lub drugą stronę. Codziennie podróżuję metrem i miałam okazję wiele takich sytuacji zaobserwować.

[smerfeta7]

joannaiwa, moja córka ma taki tornister, ale snieg czy deszcz
uniemozliwia ciągnięcie takiego tornistra, wiec i tak trzeba nosić
Jedynie ułatwia córce w szkole, że nie musi nosić.

[joannaiwa]

A on jest plastikowy - tak jak walizki? Bo wtedy może by się dało
przy deszczu, a w każdym razie wtedy można by pociągnąć razem A w
zimie przy śniegu to chyba tylko sanki i na nich tornister

[smerfeta7]

joannaiwa napisała:

> A on jest plastikowy - tak jak walizki? Bo wtedy może by się dało
> przy deszczu, a w każdym razie wtedy można by pociągnąć razem A w
> zimie przy śniegu to chyba tylko sanki i na nich tornister

Nie jest plastkiowy, tylko stelarz, rączka jest z grubego plastiku i
metalowych rurek.
mniej więcej taki, link poniżej

www.allegro.pl/item495147430_k_zestaw_plecak_na_kolkach_winx_piornik_nowosc.html

Tylko jak te sanki, plecak i dziecko, widzisz w tramwaju to była
by dopiero wyprawa
A więc pozostaje dzwiganie.
Teraz ja jej pomagam, kiedyś ona mi pomoże, biorąc przyklad ze mnie.

[kurczak1]

O nic, o nic, bo ja jestem leniwa i mi się nie chce dziecku pomóc.

[smerfeta7]

kurczak1 napisała:

> O nic, o nic, bo ja jestem leniwa i mi się nie chce dziecku pomóc.

Kiedyś jak dorosnie twoje dziecko, mam nadzieję, że bedzie miało
takie same prawo, nie chcieć tobie pomóc. W końcu to my dorosli
dajemy przyklad dzieciom. Albo pomagamy im np. dzwigać ciężary-
plecaki, ucząc ich jednoczesnie pomocy innym, lub nam osobiście,
kiedy będziemy staruszkami.

[kurczak1]

Na inteligencję składa się umiejetność odczytania ironii. Ale niech
ci bedzie. Mozę ci się humor poprawi. Pomaganie? Tez mi cóś.

[pam_71]

Niestety też borykam się z "babcią nosicielką"
Choć ostatnio może trochę lepiej, bo dwa tornistry to juz nawet dla
Niej za dużo No i ze względów zdrowotnych nie mogła Mama przez
pewien czas dźwigać .. jak zobaczyła, że wnuki dają radę jest trochę
lepiej.
Często niestety Babcie/Mamy noszące wyręczeją swoje pociechy w
innych sferach .. i to zupełnie niepotrzebnie.
Niedawno po powrocie do domu zastałam taki obrazek. Syn lat 9 nie
może znaleźć czystego bloku ... NIE MA ! On rozparty w krześle przy
biurku, a Babcia na kolanach robi mu porządki w szufladzie ;-o
W pierwszym odruchu "zrugałam" Młodego (jak mu nie wstyd!) ..a potem
to mi się śmiać chciało ... Babcie sprowadził do parteru
Tak na prawdę to "ochrzan" powinna dostać Babcia
Sama po sobie wiem, że zbytnie wyręcznanie dzieci (bo takie małe,
takie kochane etc.) niestety nie wychodzi na dobre. Ani im ani nam.
Pozdr
Pam
PS: Przyznaję, że sama też łapię się na robieniu czegoś za nich ...
zwykle coby szybciej i sprawniej było

[kurczak1]

I fajnie to ujęłaś. Mi nie chodzi o pomoc. Trzeba sobie pomagać.
Wczoraj niosłam synowi tornister ze szkoły, bo miał 39 stopni
gorączki. Zaraz po wizycie u lekarza położyłam go do łóżka, dałam
kanapki i herbatkę. To jest normalne. Nic tu nie mówiłam o
pomaganiu, tylko o wyręczaniu. Zauważyłam ciekawą prawidłowość:
dziecko, któremu bardzo trudno przychodzi znalezienie tego np.
bloku, znajduje go momentalnie i predziutko robi zadanko, jeśli np.
za 10 minut ma przyjść kolega i coś tam...Motywacja. To samo ze
zmęczeniem: ze szkoły ledwie się wlecze, a w chwilę potem robi 10 km
biegusiem po podwórku albo leci do kina tak że nie można nadążyc.
Chodzi mi głównie o to,że nasze dzieci nie są generalnie kalekie,
tylko my je taklimi robimu.

Naskoczą czy nie?

[pam_71]

Może jeszcze w pracy siedzą, albo obiadki gotują
Swoją drogą nigdy nie przypuszczałam, że forum o dzieciach (gdzie
większość to matki borykające się z mniejszymi lub większymi
problemami) może być tak agresywne
Ja już dostałam na Starszym Dziecku łatkę oszusta i hipokryty po
kilku wypowiedziach Wcześniej zaglądałam na "fora o chorobach".
Zupełnie inna kultura wypowiedzi ...
Pozdr
Pam

[lila1974]

Naskakiwać nie jest moim zamiarem.

Pomogłaś - a może w tym własnie momencie widziała Cię np.
srebrnarybka i pomyślała sobie "wyręczaczka"

Nikt nie twierdzi, że dzieciom te plecaki NALEŻY nosić, bulwersujemy
się tutaj tylko i wyłacznie na WASZ OSĄD sprawy. Nie sądź a nie
będziesz sądzona

[kurczak1]

Moze. I wisi mi to. Pisze o regule, nie wyjatkach

[smerfeta7]

pam_71 okrzan jak piszesz to powinnaś ty dostać, jak moglas wychować
tak syna, gdzie szacunek do starszych
No widzisz, ja nie musze niczego szukać, mnie dziecko tylko
informuje, czego mu brakuje, porzadki robi samo i zawsze ma
poukładane. Mało, potrafi sprzatnąć u mnie w pokoju i znależć to
czego ja szukam.
Ja widzisz noszenie mojej corce plecaka, dobrze wplywa na jej
wychowanie, masuje mi ramię, ktore po tym noszeniu plecaka boli mnie
do wieczora, przyniesie mi sok, wyrecza mnie w domu w tym co może,
sama odrabia lekcje, oszczedzając moje nerwy itd. duzo by pisac.

[pam_71]

Wow ...
Napisz coś więcej ile córa ma lat ...
Chętnie posłucham rad jak nakłonić dziecko do systematycznego
sprzatania w pokoju i to w dodatku z uśmiechem na twarzy ..
Pozdro
Pam

[smerfeta7]

pam_71 napisała:

> Wow ...
> Napisz coś więcej ile córa ma lat ...
> Chętnie posłucham rad jak nakłonić dziecko do systematycznego
> sprzatania w pokoju i to w dodatku z uśmiechem na twarzy ..
> Pozdro
> Pam

Ma 7 lat i nie muszę jej naklaniać. A jak naklonić? nie wiem. Nigdy
nie musze jej mowić czy nakłaniać do sprzatania swojego pokoju czy
pomocy mi przy sprzataniu calego mieszkania.
Od ukończenia 3 roku życia, nie interesuje się sprzataniem po niej,
czasami sie zdarza, że jej pomogę, kiedy się bardzo spieszymy.
Zaczęla od odkurzacza barbie
Obowiązkowości i odpowiedzialności uczyłam kiedy była jeszcze
malutkim dzieckiem, i skladala swoje zabawki najpierw ze mną, potem
sama do kuferka, kiedy troszke urosla ukladala już sama wszystko na
niskich pólkach, ubranka lalek sama prala, wieszała i ukladala w
szafie lalki itd.. Nic specjalnego, a wypunktowalo dzisiaj.
Zawsze kiedy wejde do jej pokoju ma czysto i poukladane, poza tym
czym akurat sie bawi.
Nie wiem co mam ci napisać. Może to, że dzieci sa różne, jedno
uklada od malego inne nie. I nie sadze, aby moja rada ci pomogla.
Znasz swoje dziecko i musisz sama znależc sposob

[srebrnarybka]

Dzwigasz dziecku plecak po to, żeby ono na starość się Tobą
opiekowało? To wielki egoizm, by dziecko nieświadome tego, czego się
od niego oczekuje na starość, obciążać zobowiązaniami. Zresztą
jestem dziwnie spokojna, że jak od kogoś nie wymagano w
dzieciństwie, to nie będzie umiał dać z siebie na starość. Jak
będziesz staruszką, też będzie czekał, że poniesiesz mu tornister ...

[smerfeta7]

srebrnarybka napisała:

> Dzwigasz dziecku plecak po to, żeby ono na starość się Tobą
> opiekowało? To wielki egoizm, by dziecko nieświadome tego, czego
się
> od niego oczekuje na starość, obciążać zobowiązaniami. Zresztą
> jestem dziwnie spokojna, że jak od kogoś nie wymagano w
> dzieciństwie, to nie będzie umiał dać z siebie na starość. Jak
> będziesz staruszką, też będzie czekał, że poniesiesz mu
tornister ...


Coś ty, kupię samochód corce i sama będzie woziła, zamiast dzwigać.
Zresztą nie długo przestanę dzwigać, będe zawozić.
Co ma dziwganie plecaka do opieki na moje stare lata???
Będzie dzwigać moje zakupy, jak już nie będe mogła samodzielnie
jeżdzić samochodem, taksowka czy innym pojazdem, a po drugie może mi
nawet przywozić samochodem, wazne, że ja nie będe musiała dzwigać
wtedy, kiedy nie będe mogła.
Po drugie bede dzwigać tak długo, az zmniejszy sie liczba ksiązek w
plecaku.
Obecnie myslę, że jeszcze dlugo podzwigam)

[srebrnarybka]

Co ma dziwganie plecaka do opieki na moje stare lata???
> Będzie dzwigać moje zakupy, jak już nie będe mogła samodzielnie
> jeżdzić samochodem, taksowka czy innym pojazdem, a po drugie może
mi
> nawet przywozić samochodem, wazne, że ja nie będe musiała dzwigać
> wtedy, kiedy nie będe mogła.

- przecież sama sobie przeczysz. Dzwigasz po to, by Tobie robił
zakupy, kiedy nie będziesz miała siły ich dźwigać, czyli kiedy
będziesz stara. Robienie zakupów starszym ludziom to element opieki.
A co będzie, jeśli Twój syn wyprowadzi się do innego miasta, a nawet
kraju? Jeżeli od dziecka będzie słyszał, że na starość ma się mamusi
odwdzięczyć, to będą go zżerały wyrzuty sumienia. Albo zostanie w
Twoim mieście, rezygnując np. z możliwości kariery życiowej albo
małżeństwa z mieszkanką innego miasta. Obie wersje dowodzą skrajnego
egoizmu rzekomo opiekuńczych rodziców, którzy pod pozorem opieki,
często zbędnej, wytwarzają u dzieci, którymi łatwo manipulować,
poczucie długu nie do spłącenia.

[azile.oli]

Przecież to tylko taka przenośnia. Chodzi o to, że dzieci uczą się
przez przykład. Nie dlatego pomagałam dzieciom nosić plecaki, żeby
mieć opiekę na stare lata, ale dlatego, żeby nie pokrzywiły
kręgosłupów i w dodatku nauczyły się empatii. Pomagam słabszemu,
więc i dziecko, oczywiście odp[owiednio wychowywane, pomoże mnie,
lub nawet obcej osobie, widząc, że sobie nie radzi. Moje dzieci są
już duże i noszą za mnie siaty, przesuwają cięższe meble podczas
sprzątania, bo widzą, że sobie nie poradzę. Tak samo myślę, że
dziecko, któremu ustąpiono miejsca w autobusie, prędzej ustąpi
kiedyś starszemu, niż to, które musiało stać dla zasady, żeby się
nauczyło, że to starsi mają prawo siedzieć. Swoją drogą, choć jestem
nauczycielką, nie znoszę wprost nadużywania w stosunku do dzieci
słowa ''obowiązek''. Obowiązkiem dziecka jest dźwigać plecak ?
Obowiązkiem jest ustąpić miejsca. A ja wolę, żeby ustępowało tego
miejsca w poczuciu zrozumienia, a nie z obowiązku. Do tej pory się
zdarza, że zrobię coś za swoją 14- latkę, np posprzątam czy podsunę
obiad pod nos, gdy widzę, że jest zmęczona. Nigdy nie spotkałam się
też z sytuacją, żeby ona nie zrobiła tego samego dla mnie. Obie to
robimy z własnej woli i bez proszenia, a nie z poczucia obowiązku. I
nie oczekuję, że dzieci będą mi odpłacały wdzięcznością i opieką na
stare lata. Mam nadzieję za to, że będą dobrymi rodzicami i
wychowując dzieci zobaczą w nich istoty, które też mają prawo być
zmęczone.

[lila1974]

azile.oli napisała:
>I nie oczekuję, że dzieci będą mi odpłacały wdzięcznością i opieką
na stare lata.

Szczerze?
Na prawdę nie oczekujesz?

Ja jednak liczę na to, że wykażą chęć pomocy, jeśli będą widziały,
że z czymś sobie nie radzę na starość. Mam nadzieję, że będzie to
dla nich zupełnie naturalny odruch

[azile.oli]

Może nieprecyzyjnie się wyraziłam. Miałam na myśli, że nie dlatego
coś dla nich robię, że liczę na rewanż. Mam nadzieję, że wychowuję
ich na tyle dobrze, że z własnej i nieprzymuszonej woli, a nie z
poczucia obowiązku będą o mnie pamiętały i pomogą, jeśli zajdzie
taka potrzeba. A to, że nie oczekuję... Bo faktycznie, nie myślę
teraz o dzieciach jako o wsparciu dla mnie na starość, ale będę
bardzo szczęśliwa, jeśli będą mnie odwiedzać i pomogą tak po prostu
i po ludzku, a nie dlatego, że wpoiłam im poczucie obowiązku. Życie
się różnie toczy, może zamieszkają gdzieś daleko ode mnie i
codzienna pomoc będzie niemożliwa? Po prostu biorę różne scenariusze
pod uwagę, ale mam nadzieję, że wychowuję ich na wrażliwych ludzi,
którzy będą wiedzieli, jak postąpić w sytuacji, gdy bliska osoba
jest w potrzebie.

[srebrnarybka]

wychowuję ich na wrażliwych ludzi,
> którzy będą wiedzieli, jak postąpić w sytuacji, gdy bliska osoba
> jest w potrzebie.

- tylko bliska? A daleka już nie? Taka wrażliwość do drugiego
stopnia pokrewieństwa?

[lila1974]

będzisz się teraz czepiac każdego słowa?

[srebrnarybka]

dzieci uczą się przez przykład.

- między innymi. Jeśli mają przed sobą stale taki przykład, że mama,
tata i babcia są od noszenia im plecaków, to nauczą się tego właśnie.

Pomagam słabszemu,
> więc i dziecko, oczywiście odp[owiednio wychowywane, pomoże mnie,
> lub nawet obcej osobie, widząc, że sobie nie radzi.

- jeżeli pomagasz innemu słabszemu, to dziecko zajarzy, o co chodzi.
Ale jeżeli wyręczasz dziecko we wszystkim, to tylko utrwalasz w nim
przeświadczenie, że jemu zawsze się Twoja pomoc należy.

Tak samo myślę, że
> dziecko, któremu ustąpiono miejsca w autobusie, prędzej ustąpi
> kiedyś starszemu, niż to, które musiało stać dla zasady, żeby się
> nauczyło, że to starsi mają prawo siedzieć.

- absolutnie się nie zgadzam. Dziecko, któremu dorosły ustąpił
miejaca w autobusie, uczy się tyle tylko, że to jemu się to miejsce
należy, zawsze i wszędzie. Dziecko, które nauczono, że nie zawsze
musi siedzieć w autobusie, bo bywają w nim i bardziej potrzebujący,
będzie wiedziało, że miejsce w autobusie nie jest jego niezbywalnym
prawem.

Swoją drogą, choć jestem
> nauczycielką, nie znoszę wprost nadużywania w stosunku do dzieci
> słowa ''obowiązek''. Obowiązkiem dziecka jest dźwigać plecak ?
> Obowiązkiem jest ustąpić miejsca. A ja wolę, żeby ustępowało tego
> miejsca w poczuciu zrozumienia, a nie z obowiązku.

- obowiązek polega właśnie na wewnetrznym poczuciu zrozumienia.

Do tej pory się
> zdarza, że zrobię coś za swoją 14- latkę, np posprzątam czy
podsunę
> obiad pod nos, gdy widzę, że jest zmęczona. Nigdy nie spotkałam
się
> też z sytuacją, żeby ona nie zrobiła tego samego dla mnie.

- to normalne w kontaktach między ludzkich, ale dotyczy sytuacji
awaryjnych, a nie typowych.

Obie to
> robimy z własnej woli i bez proszenia, a nie z poczucia obowiązku.

- jeżeli robicie to z własnej woli i bez proszenia, to właśnie na
tym polega poczucie obowiązku. Jeżeli nie uważam czegoś za mój
obowiązek, to trzeba mnie poprosić, żebym to zrobiła, jeżeli uważam
coś za mój obowiązek, to robię bez proszenia.

Mam nadzieję za to, że będą dobrymi rodzicami i
> wychowując dzieci zobaczą w nich istoty, które też mają prawo być
> zmęczone.

- o, to przydałoby się wielu rodzicom, ale niekoniecznie dotyczy
dźwigania tornistrów.

[lila1974]

Nie mam już sił do przerzucania się z Tobą, bo widze, że wszystko
interpretujesz tak, by wyszło na twoje.
Szczerze mówiąc jestem zaskoczona. Często czytam twoje wypowiedzi i
jawisz się jako rozsądna osoba z dużym dystansem, natomiast to, co
prezentujesz w tym wątku zaczyna budzić mój niesmak.

[azile.oli]

Przyczepię się do tego obowiązku. Moim obowiązkiem nie jest
sprzątanie pokoju córki i jeśli zrobię to z dobrej woli i bez
proszenia, to nie z poczucia obowiązku, ale po prostu uczuć, jakie
żywię względem córki. Posprzątanie pokoju nie jest sytuacją pilną i
w zasadzie mogłabym tego nie robić i świat by się nie zawalił.
Wolę , żeby dzieci robiły coś dla mnie z miłości niż z poczucia
obowiązku. Wątku autobusowego nie komentuję, bo bardzo rzadko
korzystam z tego środka lokomocji. A co do wcześniejszych zarzutów,
że uczę pomagania tylko do jakiegoś stopnia pokrewieństwa, to nie
zauważyłaś, że odpowiadałam lili, a post dotyczył tylko i wyłącznie
relacji między dziećmi a mną.

[smerfeta7]

srebrnarybka napisała:
- absolutnie się nie zgadzam. Dziecko, któremu dorosły ustąpił
> miejaca w autobusie, uczy się tyle tylko, że to jemu się to
miejsce
> należy, zawsze i wszędzie. Dziecko, które nauczono, że nie zawsze
> musi siedzieć w autobusie, bo bywają w nim i bardziej
potrzebujący,
> będzie wiedziało, że miejsce w autobusie nie jest jego
niezbywalnym
> prawem.


srebrnarybko w piatek wysiadalam z tramwaju z corka i dwie starsze
panie, nie czekały aż wysiadą wszyscy, tylko sie pchaly do tramwaju,
taranując moja corke w czasie wyjścia na stopniach tramwaju.
Corka spadla z nich skrecila noge i stłukla kolano. bardzo plakala i
nie mogla sie podnieśc. Myslisz, że ktoras z nich cofnęła sie, nie
szukaly biegiem wolnego miejsca.
Jak myslisz, kto wychowal te dwie panie okolo osiemdziesiatki, czy
takie panie zasluguja na miejsce, tylko ze wzgledu na wiek??
Ich sprawnośc fizyczna byla na najwyższym poziomie, powinny stać
calą droge i patrzec jak siedzi zmeczone czy nie wyspane dziecko.

Oj srebrnarybko, co za uraz w tobie tkwi, ze tak uporczywie
udowadnasz, ze dziecko to tylko przedmiot nie godny pozalowania.
Ma dzwigać 11kg plecak i już, bo ty tak sobie zyczysz.
Wręcz taki plecak swojemu dziecku, plus kilka siatek i po problemie.
Bedzie dobrze i zdrowo wychowane.
Nie musisz wtedy krytykować wszystkich, co pomagają dzieciom i
szanuja ich zdrowie.

srebrnarybka napisała:
> - o, to przydałoby się wielu rodzicom, ale niekoniecznie dotyczy
> dźwigania tornistrów.

Ale ten watek dotyczy tornistrow, ktore sprowadzilas do wychowania.

Ciagle wszystkich krytykujesz, ile wypowiedzi tyle twojej krytyki.
Czy ty zazdrościsz tym dzieciom, ze moga liczyć na pomoc, a ty nie
moglas, że twojemu dziecku czy tobie jest przykro jak widzicie inne
podskakujące i smiejące się dziecko w drodze do szkoly, a twoje
idzie jak wielbląd z miną i modli się, aby jak najszybciej
dojść, bo brakuje mu sily?
Dlaczego jest w tobie tyle złości do tych dzieci i rodzicow?
Szkoda zdrowia, pomyśl o sobie a nie o innych niosacych tornistry
dzieciom, to ich osobista sprawa, ktora nie powinna wogole ciebie
obchodzic.
Jak by mi ktokolwiek, cockolwiek powiedzial w tramwaju, że niose
tornister dziecku, wiesz co bym zrobila? zdjęła i natychmiast
wręczyła tej osobie, aby potrzymała, bo ja jestem tak zmeczona i
musze najpierw znależc sobie miejsce w tramwaju i usiąść wraz z
dzieckiem.
Bardzo czesto spotykam także ludzi w tramwaju, którzy sami wstają
odrazu i proszą abym usiadla z dzieckiem i tym nieszczęsnym
tornistrem. ty nalezysz raczej do osob roszczeniowych i napewno nie
tylko tornistry cię draznią, ale wszystko, co jest nie po twojej
mysli.
Wyluzuj, bo zdrowie stracisz.

[srebrnarybka]

nie przyszłoby mi do głowy, że fakt, że ustępuję miejsca osobom
starszym od siebie (czasem też młodszym, np. kobietom w ciąży lub z
maleńkim dizeckiem), dowodzi, że jestem osobą roszczeniową.
Nie zazdroszczę dzieciom, którym mamusie noszą plecaki, bo mnie w
dzieciństwie nie noszono - raczej współczuję. Moi rodzice byli
nadopiekuńczy i wskutek tego jest bardzo za mało samodzielna, ale
plecaka mi nie nosili. Jak poradzą sobie w życiu te dzieci, którym
nosi się plecaki, strach pomyśleć. Doprawdy nie ma czego zazdrościć.

[smerfeta7]

azile.oli nic dodać, nic ując.

[lila1974]

Pomagając nie gderam "bo Ty będziesz mi pomagac na stare lata".
Przez osmozę wchałaniałam atmosferę wzajemnej życzliwości, która
panowała w moim domu. Dziś jest dla mnie oczywiste, że pospieszę z
pomocą każdemu, kto jej potrzebuje.
Moja mama nie musi się już martwić - miała okazję sprawdzić swoje
dzieci, gdy była po operacji kręgosłupa.
Mnie pozostaje mieć nadzieję, że będę umiała zbudować w domu taka
atmosferę, z której moje dzieci będą czerpać i będą umiały wykazac
się empatią i życzliwością.
Pewności nie mam, ale mieć jej nie może nikt, bo (parafrazując znane
powiedzenie) tyle wiemy o innych, ile ich sprawdzilismy.

[smerfeta7]

srebrnarybka napisała:
Miedzy opieką a pomocą, jest bardzo duża różnica. A ty pisalaś o
opiece, a nie pomocy mi na stare lata.
robienie zakupow to pomoc, a nie opieka.
Pomoc to nie odwdzięczanie się, a obowiązek każdego dziecka, kiedy
stanie sie samodzielne.
Jesli chodzi o nie mieszkanie w tym samym miescie, to zrozumiale, że
nie bedzie mogla mi pomoc, wtedy bede placić ludziom obcym za pomoc.
I nie widze w tym nic dziwnego, a normalna zyciowa sytuacje.
Takie jest zycie.

srebrnarybka napisała:

>Albo zostanie w
> Twoim mieście, rezygnując np. z możliwości kariery życiowej albo
> małżeństwa z mieszkanką innego miasta. Obie wersje dowodzą
skrajnego
> egoizmu rzekomo opiekuńczych rodziców, którzy pod pozorem opieki,
> często zbędnej, wytwarzają u dzieci, którymi łatwo manipulować,
> poczucie długu nie do spłącenia.

Ty piszesz o jakiejś skrajności. Pomoc rodzicom nie jest dlugiem, a
tylko obowiązkiem dzieci wobec rodzicow.
Dziecko kochające swoich rodzicow, zawsze stara sie im pomoc, bez
względu na to gdzie mieszka.

[srebrnarybka]

robienie zakupow to pomoc, a nie opieka.
> Pomoc to nie odwdzięczanie się, a obowiązek każdego dziecka, kiedy
> stanie sie samodzielne

- ergo obowiązkiem każdego dziecka, które stanie się samodzielne,
jest robienie zakupów rodzicom. Ciekawa teoria.

Dziecko kochające swoich rodzicow, zawsze stara sie im pomoc, bez
> względu na to gdzie mieszka.

a kochający rodzice oczekują od kochanego dziecka wypełniania tego
obowiązku i bezwzględnie go egzekwują.

Pomoc rodzicom nie jest dlugiem, a
> tylko obowiązkiem dzieci wobec rodzicow.

no, niezupełnie. Obowiązek powinien być jednak podjęty circa about
świadomie. To rodzice świadomie podjęli się rodzicielstwa i mają
obowiązki wobec dzieci. Dzieci niczego się nie podejmowały wobec
rodziców. Oczywiście też uważam, że mają obowiązki, ale brzmi to
niebezpiecznie, gdy matki małych dzieci już ostrzą sobie ząbki na
egzekwowanie tego obowiązku na starość.

[pam_71]

Z własnego doświadczenia, jako dorosłego dziecka swoich
nadopiekuńczych rodziców uważam, że o wiele łatwiej przychodzi
mi "bezinteresowna pomoc" niż "pomoc której ode mnie się oczekuje".

Wychowując swoje dzieci absolutnie nie myślę, że kiedyś "one będą
miały obowiązkek odwdzięczyc mi się za cokolwiek" ... mam cichą
nadzieję, że nie będą musiały nawet pomagac

Pozdr
Pam

[srebrnarybka]

to właśnie chciałam powiedzieć.

[lila1974]

Dziwna jesteś w tych kategorycznych osądach.
Po raz któryś już podkreślam, to że POMAGAM w czymś mojemu dziecku
nie oznacza, że niczego od nie wymagam.

Jakoś strasznie czarno-biało podchodzisz do tej kwestii.
myślisz, że rodzice dzielą się wyłącznie na pomagających (czyli wg
Ciebie wyręczających) i na wymagających? Nie ma modelu pośredniego?

[asia_i_p]

Jeżeli do czasu debiutu szkolnego mojej córci waga plecaków się nie
zmieni, będę za nią nosić. Jak długo mam to robić spytam ortopedy.
Ja już sobie kręgosłupa nie skrzywię tak łatwo, bo mam twarde kości,
ale dziecko, którego kościec się dopiero kształtuje, no i ogólnie
jest lżejsze i słabsze ode mnie, bardzo łatwo może nabawić się wad
kręgosłupa. Empatię i obowiązkowość poćwiczymy na czym innym, a nie
kosztem zdrowia.

[smerfeta7]

asia_i_p napisała:

> Jeżeli do czasu debiutu szkolnego mojej córci waga plecaków się
nie
> zmieni, będę za nią nosić. Jak długo mam to robić spytam ortopedy.
> Ja już sobie kręgosłupa nie skrzywię tak łatwo, bo mam twarde
kości,
> ale dziecko, którego kościec się dopiero kształtuje, no i ogólnie
> jest lżejsze i słabsze ode mnie, bardzo łatwo może nabawić się wad
> kręgosłupa. Empatię i obowiązkowość poćwiczymy na czym innym, a
nie
> kosztem zdrowia.


Dokladnie!!
Ja takze, bardzo cenie sobie zdrowie mojej corki, a pieniadze
zamiast placić ortopedzie i rehabilitantowi, przeznaczę na wyjątkowe
wczasy dla całej rodziny. I tak 2x do roku.
Zobacz ile mozna zaoszczedzić i dobrze wypocząc, na noszeniu plecaka
7 letniemu dziecku Które rośnie ze zdrowym kręgosłupem, radosne i
wesolo podskakujące idąc do szkoły.
Az miło popatrzeć jak idzie do szkoly wesołe i nie zmeczone i z
radoscia przystępuje w szkole do lekcji, a nie zmeczone i
odpoczywające na lekcji po niesieniu 11 kg przy wadze 19kg.

[pam_71]

Muszę zważyć placak Młodej
A tak poważnie ... nie jest tak źle z ciężarem tornistrów-
przynajmniej u nas. Syn ma na każdy miesiąc osobną książkę do pracy
w szkole i domowniczek(prace domowe) - seria "Ja i moja szkoła"(
polecam, bo mertorycznie też jest dobra !). Co miesiąc wyciągamy
kolejną porcję. Córa już gorzej - bo inne wydawnictwo ("Już w
Szkole") i codziennie ma trzy duże(choć względnie cienkie) + 3
zeszyty. Problem pojawia się gdy dochodzi Rela i angielski (na
szczęście raz w tygodniu).
Do ortopedy chodzimy tak czy siak i to z zupełnie innych powodów niż
noszenie tornistra .. niestety. Mój pierwszak waży 27kg. i jest
średniakiem wśród rówieśników
A poza tym Kurczakowi chodziło bardziej o bezkrytyczne wyręczanie
dzieci ze wszyskiego - czego jakby nie patrzeć namacalnym dowodem są
całe korowady Babć ciągnących ze szkoly z plecakami w rękach ...
I moim zdaniem jej spostrzeżenia są trafne ..
Pam
PS: Ja nie noszę plecakóew dzieciom, bo w czasie ich powrotów jestem
jeszcze w pracy ... moja Mama to robi z czym nieskutecznie walczę ;-
) Szczególnie od czasu gdy zainwestowaliśmy w porządne plecaki ..
może warto wydać te 100zł więcej na tornister ortopedycznie
bezpieczny Jest wiele niezłych ofert chocćby
abro.net.pl/content/view/49/1/

[peliczapla]

Pewnie, że uogólnienia bywają i mylące, i krzywdzące. Ale to nie zmienia faktu,
że widok niektórych zachowań dzieci w stosunku do pomagających im rodziców, a
zwłaszcza dziadków bywają najzwyczajniej (dodam obowiązkowo: "dla mnie", choć i
tak zatrąci to o uogólnienie) zniesmaczające. Świadczące o pewnych chyba jednak
zakorzenionych już, a nie najładniejszych postawach. Na przykład mali uczniowie,
którzy przy odbieraniu ich przez babcie w pędzie dosłownie rzucają im tornistry,
często jeszcze z lekceważącym "No trzymaj, babcia" - i pędzą sobie radośni, w
podskokach. Babcie przyjmują to bez słowa. Oczywiście nie chodzi o to, żeby za
każdym razem padało sążniste zapytanie, czy i dziś ta babcia zechce pomóc, ale
jakiś szacunek w postawie by się moim zdaniem przydał. Później idzie taka babcia
w swoim tempie (bo przecież z niemałym obciążeniem), więc jeszcze nie raz
usłyszy "No czemu się tak wleczesz?!" (autentyczne). I odpowiedzią bywa, o
zgrozo, przepraszający uśmiech i "Już idę, już idę...". Albo wpada taki
przedszkolak albo i uczeń do tramwaju z wielkim "Ja tu, ja tu!" na ustach i
migiem lawiruje w kierunku jedynego wolnego miejsca. Zero rozejrzenia się, czy
nie ma jakiejś starszej osoby, która może bardziej by tego miejsca potrzebowała.
I nawet jeśli jest, towarzyszący opiekun "opiekuńczo" zastawia zajęte przez
milusińskiego miejsce, żeby się za bardzo nikt nie interesował. Bo najwyraźniej
po prostu pewnikiem jest, że mała czy mały siedzieć musi. Byłam kiedyś świadkiem
takiego zdarzenia: do tramwaju wsiedli jednocześnie: starszy pan o kulach i
dwójka drobnych przedszkolaków z babcią (wiem, że babcią, bo tak się do niej te
dzieci zwracały). Na widok pana od razu podniosła się z miejsca młoda
dziewczyna. Zanim jednak inwalida zrobił trzy kroki, żeby z ustąpionego miejsca
skorzystać, energiczna dwójka z radosnym piskiem wturlała się na siedzenie.
Mężczyzna cóż... uniósł brwi i cofnął się, babcia, gdy już dotarła na miejsce,
coś niecoś nawet z sytuacji zrozumiała i przejawiła cień refleksji, bo coś tam
dzieciom poszeptała w stylu ("No nieładnie, nieładnie"), ale oczywiście zupełnie
niezobowiązująco i żaden czyn za tym nie poszedł. Na koniec dodam, że i dla mnie
nieobojętny był ciężar szkolnej teczki dla kręgosłupa mojej córki, więc zdarzało
mi się go ponieść. Ale nie do pomyślenia byłoby dla mnie, żeby córka w zamian
nie wzięła ode mnie np. lżejszej torby z zakupami - bez tego mnie byłoby
naprawdę zbyt nieporęcznie. A gdybym kiedykolwiek została potraktowana tak, jak
widywane przeze mnie babcie, najzwyczajniej wyszłabym z hallu szkoły,
zostawiając tam córkę z całym przyciężkim kramem.

[peliczapla]

Tak to jest, gdy się szybko pisze: jasne, że widok "bywa zniesmaczający", a nie
"bywają itd.". Nie zdarzało mi się też nosić "go" (wynikałoby, że "kręgosłupa"
córki), tylko jej teczkę, czyli "ją".
Przepraszam!

[azile.oli]

Wiesz z czego wynikają opisane przez Ciebie sytuacje ( też takie
widziałam)? Ano z tego, że te dzieci mają niesione tornistry, ale
nie są wychowywane przez rodziców i niestety, rozpieszczane przez
babcie. Babcia odbiera dziecko ze szkoły, dogadza mu,czasem słyszy
niegrzeczne odzywki, a takie odzywki zna każde dzioecko , bo słyszy
je w szkole od kolegów, tylko te wychowywane ich nie stosują, bo
wiedzą, że są chamskie,otóż taka babcia nie powie rodzicom, jak się
wnusio zachowywał, nie naskarży, a czasem nawet broni. A rodzic ma
święty spokój. Mało prawdopodobne, żeby dziecko walnęło plecak pod
nogi matce lub ojcu i jeszcze na nich pokrzykiwało. A babcia chroni
i tym samym robi dziecku krzywdę. Otóż gdyby moje dziecko kazało mi
nieść plecak, to mogło by buyć pewne, że od tej chwili bym mu już
nie pomogła. No, chyba, że to małe dziecko i po rozmowie by
przeprosiło, zmieniło zachowanie. Bo czasem maluch zobaczy chamski
gest u kolegi i chce przetestować. Jeśli byłabym babcią takiego
dziecka, to wobec niegrzecznego zachowania byłabym bezwzględna oraz
oczywiście zwróciłabym uwagę jego rodzicom. Dziecko trzeba kochać
mądrze a nie bezkrytycznie, co niestety zdarza się niektórym babciom

[pam_71]

azile.oli napisała:
>Dziecko trzeba kochać
> mądrze a nie bezkrytycznie, co niestety zdarza się niektórym
babciom
Oj .. nie tylko Babciom
A po przeczytaniu całego wątku uważam, że powyższy fragment
wypowiedzi powinien zostać uznany za ostateczną puentę
Kochajmy nasz dzieci mądrze ! Czego sobie i Wam życzę

azile.oli

[peliczapla]

Masz bardzo wiele racji. Ja mam jednak obawę, że w wielu domach impuls
przyzwolenia na takie zachowania idzie z obu pokoleń: i dziadków, i rodziców.
Fakt, że zjawisko cichego lekceważenia zwłaszcza babć w wielu rodzinach
(sprowadzanie do roli posługaczki i dyskretnej sponsorki, na którą żądająco
"Babciaaaa" wołają tak wnuki, jak dzieci) mogłoby być tematem niejednego wątku.
Ale rodzice też sprawiają nieraz wrażenie, że nie panują nad procesem ułatwiania
dzieciom życia. Taka na przykład mama piątoklasisty zebrała ostatnio od syna na
korytarzu ostrą reprymendę za to, że zapomniała mu czegoś spakować do plecaka
(zmienił się plan lekcji, ona nie wiedziała). Jej reakcja - gęste kajanie się,
nic więcej. Ona mu pakuje plecak od A do Z ("bo on do tego nie ma głowy, połowy
rzeczy by zapomniał"). Nagminnie słyszę bardzo nieuprzejme "zwracanie uwagi"
mamom, że kanapki do szkoły nie utrafiły w gust młodych smakoszy albo że
koszulka spakowana na wf nie była tą wymarzoną na dany dzień (mama się nie
domyśliła). W prawie żadnym z tych przypadków nie ma słowa na temat
nieodpowiedniego słownictwa, tonu albo wręcz absurdalności całej sytuacji. Jakby
te kobiety były przyzwyczajone do takiego traktowania, do takiego odbioru ich
pomocy przez dzieci (jako czegoś absolutnie należnego).

[srebrnarybka]

www.tvn24.pl/0,1580033,0,1,uczniowie-ksiazki-zostawia-w-domu,wiadomosc.html
Tu jest o projekcie rozwiązania problemu ciężkich tornistrów w
kuratorium śląskim. Jednak można. A gdyby nacisk rodziców był
stokroć większy, z pewnością możnabyłoby więcej.