9 miesięczny histeryk

[sniezka-krolewna]

?jak poradzic sobie z atakami histerii i wymuszaniem u niemowlaka,
który własnie skonczył 9 miesięcy? niemożliwe a jednak... nie wiem
co robic syn najchetniej chcialby zebysmy go nieustannie nosili na
rękach kiedy go odkładamy jest płacz. Dodam,że umie już sam chodzić.
Jezeli nastepuje taka sytuacja, kładzie sie na podłodze i krzyczy
wpedzając siebie w histerie i nawet kiedy go przytulam i zagaduje
odpycha mnie, kiedy go zostawiam placze i czeka aż po niego przyjde.
Ostatnio czekałam, aż sam podejdzie, płakał, krzyczał przesunął się
tylko o tyle zeby mogł mnie widziec i płakał, albo podejdzie na
odległość metra i odwraca sie plecami i placze, czeka... i co
zrobic, byc konsekwentnym i czekac az przyjdzie, podejsc i wziąć go
na rece, od razu by przeszedl placz ale czy to go czegos nauczy? jak
ja go odzwyczaje od piersi nie mowiąc już o spaniu w swoim łożeczku:
( pomozcie!!! moze jakas fachowa literatura?

[kanga_roo]

właśnie uświadomiłam sobie, że mówisz o dziecku półtora miesiąca
starszym o mojej córki. zmyliło mnie to, że umie chodzić, jeśli
umie, to naprawdę zaczął bardzo szybko. i wiesz, dla mnie to ciągle
jest niemowlak, jeśli chce, żeby nosić - noszę. ja bym na Twoim
miejscu zaopatrzyła sie w chustę i po prostu nosiła. no ale ja
zakładam, że takie małe dziecko nie wymusza i nie histeryzuje, tylko
płaczem komunikuje swoje potrzeby. a jeśli jakieś przyzwyczajenie
dziecka nam nie odpowiada, to dobrze robi świadomość, że to my
jesteśmy za to przyzwyczajenie odpowiedzialni (ostatnio córka śpi z
nami w łóżku i zdecydowanie woli to, niż swoje łóżeczko.
przyzwyczaiła się w dwa dni i koniec ale to ja zaczęłam ją brać
do łóżka, bo tak mi było wygodniej)

[mruwa9]

czy mnie oczy nie myla? Twoj nick to sniezka_krolewna, a nie
zla_krolowa?
Twoje dziecko to niemowle. Zapewne w okresie lekow separacyjnych.
Zaden histeryk, raczej ofiara Twoich niezrozumialych eksperymentow
wychowawczych
Kup chuste i nos dziecko w chuscie. Zapewnisz je o swojej bliskosci
i o tym, ze moze na Ciebie liczyc, naladuje baterie i ufniej samo
ruszy w samodzielnosc. Takie znecanie sie nad niemowlakiem niczemu i
nikomu nie sluzy.

[sniezka-krolewna]

trochę mnie nie zrozumiałaś, moze zle sie wyraziłam i moze to moja
wina... ja mam na mysli,ze musze go odłozyć bo np. bo gotuje obiad
albo muszę umyć ręce czy cokolwiek innego do czego potrzebuję dwóch
rąk. poza tym to tez nie tak, że jak chodzi to go nie biore na ręce.
Nie róbcie ze mnie wyrodnej matki i nie oceniajcie po kilku
zdaniach. Ja wiem, że ja go do tego przyzwyczaiłam ale to nie w tym
problem tylko w tym że jak cos nie jest po jego mysli to sam nakreca
sobie histerie i nie reaguję jak ja go wolam, porzytulam czy usiąde
kolo niego, albo pokazę inną zabawkę to go bardziej rozwściecza,
drze sie tak długo aż osiagnie swoj cel w tym wypadku były
to "ręce". I moje pytanie jest takie jak na to reagowac, brac go na
rece odrazu jak tylko zaplacze a ja usmaze te swoje kotlety, czy co?
podkreslam że inne formy zajecia go na dany moment nie przynoszą
skutku? i uwiezcie mi on sie na mnie obraza.... hmmm a i nad nikim
się nie znęcam a juz na pewno nad swoim dziecku, czasem zastanow sie
co piszesz!

[camel_3d]

no twoje dziecko jest starsz o 2 miesiace od mojego..zastanawiam sie jak to
bedzie za 2 miesiace. ale jedno jest pewnoe..jestem paskudnym wyrodnym ojcem i
na pewno na histeri enie bede reagowal. zreszta moj maly nie hosteryzuje. chce
byc na rekach..wiec czasm go biore na 2.-3 minuty...ale ogolnie 99% dnia spedza
na podlodze i w chuscie na spacerach. nigdy nei byl zbyt wiele noszony.

czesem bywa niezadowolony..i marudzi. wtedy siadam na ziemi i poprzytulam go tak
zeby stal na podlodze. potem wstaje a misiek jest szczesliwy

[atenette]

Hmmm akurat nie ma się czym chwalić. Czy zdajesz sobie sprawę, że
takie małe dziecko najbardziej na świecie potrzebuje właśnie
kontaktu cielesnego z inną osobą, a dla mózgu takiego dziecka
niezbędne jest kołysanie? Jak nie wierzysz to przypominam Ci o
chorobie sierocej, która występuje nawet u dzieci wychowywanych w
pełnych rodzinach.

[wiu]

Camel_3d, chcę cię tu wesprzeć - wcale nie jesteś paskudnym,
wyrodnym dzieckiem. Prezentujesz wyjątkowo zdroworozsądkowe
podejście do dziecka. Niektórzy natomiast zdają się zapominać, że są
różni rodzice i różne dzieci co niekoniecznie oznacza że jedni są
źli a drudzy dobrzy. Ci ludzie nie potrafią wyjrzec poza rabek
świata własnych przekonań i nieustannie próbują kogoś "nawracać na
swoje". A teorii wychowawczych tyle, ile ludzi/dzieci. Świat jest
różnorodny i z czasem samo życie najlepiej uciera niektórym nosa.

[wiu]

ups, miało być "wcale nie jesteś paskudnym wyrodnym OJCEM"

[jola_ep]

>jak
> ja go odzwyczaje od piersi nie mowiąc już o spaniu w swoim łożeczku

Sam dorośnie do rozstania z piersią, o ile oczywiście pozwolisz mu na to.
Sam dorośnie do spania w swoim łóżku (niekoniecznie takim ze szczebelkami), o ile cierpliwie na to poczekasz.

Każda nauka samodzielności przychodzi dużo, dużo łatwiej, i bez łez dziecka, jeśli tylko wybierz odpowiedni na to moment. Innymi słowy: gdy będzie na tę naukę gotowy.

Każde dziecko rozwija się w swoim tempie. Na jedne rzeczy jest gotowy wcześniej, na inne później. Jedno wcześnie zaczyna samo chodzić, inne wcześniej potrafi przez chwilkę samo się bawić.

Każde dziecko ma nieco inne potrzeby. Nie porównuj go z innymi. Jedne potrzebuje więcej Twojego ciepła i bliskości, inne nieco mniej.

Nie żałuj mu swojej bliskości, nie bój się, że go do tego przyzwyczaisz. Jeśli męczy to Ciebie, spróbuj delikatnie, czy da się wyszukać jakiś kompromis. Ja nosiłam bardzo mało. Podnosiłam, troszkę ponosiłam, przeniosłam itp. ale reszta zabawy/przytulania była już np. na podłodze. Chusta też jest niezłym rozwiązaniem.

Z moich doświadczeń wynika, że jeśli darujemy dużo siebie dziecku, to tym chętniej zlezie z naszych kolan i popędzi na zdobycie świata. Tylko początkowo oczywiście dość szybko wraca

Moja przylepa, którą nosiłam, przytulałam, pozwalałam być przy mnie nawet w nocy, karmiłam bardzo długo piersią itd. wyrosła na bardzo samodzielne dziecko. Gdy miała 2 lata jej opiekunka mówiła mi z zazdrością, że chciałaby, aby jej dziecko potrafiło tak samo się bawić

Pozdrawiam
Jola

fachowa literatura

[semi-dolce]

Tu ebook: www.loveindustry.pl//files/book.pdf
oraz "mądrzy rodzice" Margot Sunderland.

[szarsz]

Twoje dziecko oczekuje od Ciebie po prostu tego, do czego go
przyzwyczaiłaś, chce funkcjonować tak, jak go nauczyłaś, że
funkcjonuje świat. Że mama nosi.

I jeśli teraz jakieś jego przyzwyczajenie Ci nie pasuje, to po
pierwsze musisz mieć świadomość, że to nie jego wina, że Ty go tego
nauczyłaś, a po drugie, że to da się zmienić.

Ja jestem wielkim zwolennikiem maleńkich niemowlęcych kroczków przy
zmianie. Jeśli Twoje dziecko jest przyzwyczajone do noszenia, to
odkładaj je na moment, mówiąc mu, dlaczego to robisz i że za chwilę
go weźmiesz z powrotem. A potem znowu. Żeby się nauczył, że jak mama
nie trzyma na rękach - dalej jest bezpieczny. Potem może być to
dłuższa chwilka, może uda Ci się zrobić coś innego, w jego
towarzystwie, ale bez jego udziału, nie wiem, poskładać ciuchy z
prania, a jemu daj coś innego, chusteczki w pudełku czy ręcznik
papierowy do rozwijania Wiesz, tak żeby Cię widział, ale żebyście
zajmowali się sobą oddzielnie.

No i tak krok po kroku, możesz spróbować wyjść z pokoju, na sekundę,
mówiąc cały czas do niego, żeby Cię słyszał.


Pamiętaj cały czas, że Twoje dziecko ma 9 miesięcy, jest w fazie
lęku separacyjnego, dopiero co uświadomił sobie, że jest osobnym od
Ciebie człowiekiem, i że Ty... możesz go zostawić. On się tego
panicznie boi, jakkolwiek irracjonalnie by to dla nas nie brzmiało.
Więc jeśli go upewnisz, że mama jest, a nawet jak znika to tylko na
chwilę i ZAWSZE pojawia się z powrotem, będzie pewniejszy i będzie
Cię puszczał na dłużej.

> podejsc i wziąć go na rece, od razu by przeszedl placz ale czy to
> go czegos nauczy?

Niekoniecznie musisz brać na ręce, żeby przytulić Można na
siedząco, na leżąco, jakkolwiek bądź...

[jakw]

Acha, tzn jak już umie chodzić to nie ma prawa chcieć na ręce?
Litości, masz w domu niemowlę, nie 9-latka. I zapewniam, że
odzwyczai się i od piersi, i będzie spał w swoim łóżku, a za parę
lat to nawet pewnie będzie: "mama, tylko nie całuj mnie na
pożegnanie, bo to obciach".

[magda149-4]

moj synek ma 14 mscy i tez tak czasami robi szczegolnie jak nie chce dac mu do zabawy zelazka albo nie pozwalam mu przelaczac programatora w pralce(to jego ulubione zabawy)zaczyna plakac i nie pozwala sie przytulic ,jak chce go wziac na rece to staje sie bezwladny i rzuca sie na ziemie z placzem ale ja mam na to metode,zostawiwm go samego (odchodze tak zeby mnie nie widzial ale zebym ja widziala jego)macham mu na pozegnanie i mowie ze teraz zostanie sam bo jest nie grzeczny i nie chce sie z nim bawic dopoki on placze,to dziala bo po chwili histerycznego placzu w samotnosci bez widzow podnosi sie z podlogi i szuka mnie albo zaczyna sie bawic jakby nic sie nie stalo.mozesz sprobowac tylko twoj synek jest mlodszy od mojego wiec nie jestem pewna czy to nie za wczesnie na takie rozwiazanie.zycze powodzenia

[ik_ecc]

Rzeczywiscie okropne. Domyslam sie tez, ze jeszcze sie domaga zeby mu
tylek podetrzec po wizycie w kibelku? Albo zeby mu kanapki zrobic?

Twoje dziecko to niemowlak. Robisz na nim jakies dziwne eksperymenty.
To ze umie chodzic, nie znaczy ze bedzie od teraz juz chodzil - do
tego przyzwyczic musza sie i miesnie i mozg - a 9 mies to bardzo,
bardzo, bardzo wczesnie na to! 9-mies powinien byc w chuscie i swiat
poznawac blisko mamy. Nie powinien JUZ musiec walczyc o milosc i
uwage mamy... powinien to dostac bezwarunkowo.

[sniezka-krolewna]

mam prosbę czytajcie ze zrozumieniem proszę!!! Nie wiem po co te
wszystkie złosliwości. ja go nosiłam w nosidle ale moj kręgosłup
siadł a chodzi mi o ... a zreszta juz niewazne o co mi chodzi.
Faktycznie internet jest miejscem gdzie kazdego można opluć.
Dziekuję i tematu nie bylo.

[magda149-4]

nie denerwuj sie tymi wszystkimi zlosliwosciami ,to chyba pisza ludzie ktorzy nie mieli nigdy takiego problemu.jesli twoje dziecko kazdego dnia histeryzuje i placze to trzeba z tym cos zrobic bo i ty sie meczysz i ono na pewno tez ,warto sprobowac temu zaradzic zeby zycie bylo lzejsze.twoje dziecko to jeszcze niemowlak ale mysle ze powoli mozesz probowac wprowadzac jakies zakazy i rygor-oczywiscie bardzo delikatnie i z umiarem.glowa do gory

[jola_ep]

1. Nie porównuj nosidła do chusty (także jeśli chodzi o kręgosłup)
2. Wiemy o Tobie tylko to, co napisałaś.
3. Ty też widzisz tylko napisany tekst.

Pozdrawiam
Jola

[ciociacesia]

sniezko. ja mam 8 misieczna dziewczynke. od dwóch tygodni 'pokazuje pazurki' -
dotychczas tyko płakała teraz zdarza sie jej po prostu złoscic jak cos idzie nie
po jej mysli (np mama kladzie na plecy zeby pieluche załozyc) i tez troche sie
boje ze rozpuszcze
przy tak duzym dziecku poleciłabym ci Mei taja na plecy - szybsze i łatwiejsze w
obsłudze, mi udaje sie w ten sposób pozmywac, kiedy mała akurat przezywa dramat
bo mama z pracy wróciła i trzeba sie do niej przykleic
jakie nosidło uzywałas, bo wiesz, sa nosidła i nosidła

[agazuchwa]

po przeczytaniu pierwszych odpowiedzi..zgłupiałam, kurka flak
dziewczyna pisze o tym że nie moze dziecka nosić cały czas!!! i że
ma dośc kiedy ono odłożone drze się w niebogłosy!!a nie że nie chce
go przytulać!!!! nie odmawia prawa do czułości, próbuje wyegzekwować
swoej prawo do wolnych rąk
matko jedna

[camel_3d]

konsekwancja konsekwancja i konsekwencja.... i jakos pojdzie. i nie specjalnei
reagowac na te ataki krzyku.

[kanga_roo]

śnieżko, Twoje opisy pasują do dwu-trzylatka, nie
dziewięciomiesięczniaka, po prostu. histeria, wymuszanie,
manipulowanie - czy Ty czasem nie przypisujesz swojemu dziecku
złożonych zachowań właściwych starszym dzieciom i dorosłym? może
spróbuj nie kombinować, tylko odebrać wprost przekaz "chcę się
przytulić". moje dziecko też nie jest zainteresowane niczym innym,
kiedy chce się przytulić. i tylko przytulenie pomaga na płacz.
ostatnio niemal codziennie pakuję małą marudę w chustę na plecy i
pozwalam jej tak pojeździć i pospać. wiem nawet dokładnie, o której
mogę ją zostawić samą, a o której będzie płacz. żeby nie było, osoby
postronne dziwią się, jakie mamy spokojne i pogodne dziecko,
natomiast mój mąż często dopytuje "czego ona tak ciągle ryczy". więc
może zainteresuj się, jak oceniają Wasze dziecko osoby trzecie. bo
my tu widzimy tylko Twój, było nie było stronniczy, opis. i wiadomo,
ile jest osób, tyle metod postępowania. mnie osobiście wygodniej
poczekać, aż dziecko dojrzeje do zmian, niż pilnować się na każdym
kroku, żeby nie przyzwyczaić, żeby konsekwentnie uczyć/oduczać.
dotyczy to większości pojawiających się problemów, od przytulania,
przez zasypianie, po nocnik i samodzielne ubieranie.

[kasiak37]

Camel glupoty wypisujesz i tyle Ci powiem jako matka trojki dzieci.

[camel_3d]

a ja jako ojciec jednego mam w nosie histerie. Maly kiedy histeryzowal ladowal w
drugim pokoju. kiedy sie uspokoil bralem go na rece, przytulalem i juz. Teraz
nei histeryzuje. Co najwyzej marudzi..ale wrzaskow nie urzadza. ma 9 miesiecy.

[atenette]

No brawo! Nauczyłeś go, że nie ma prawda domagać się tego, czego
akurat potrzebuje, bo i tak tego nie dostanie. Ciekawe czy chciałbyś
żeby wyrósł z niego taki właśnie człowiek niczego nie domagający się
od życia, przekonany, że i tak mu się to nie należy. Swoją drogą co
to znaczy histeria u takiego niemowlaka? W takim wieku dziecko
płacze zazwyczaj kiedy jest głodne, śpiące lub chce się przytulić
czego Ty mu konsekwentnie odmawiasz.

[camel_3d]

atenette napisała:

> No brawo! Nauczyłeś go, że nie ma prawda domagać się tego, czego
> akurat potrzebuje, bo i tak tego nie dostanie.

dokladnie, nie dostanie wszytskiego czego w tam momencie chce..a juz na pewno
nie dostanie jezeli bedzie wrzeszczal...
co w tym zlego? wrzaskiem nic nie wymusi..przykro mi.


>W takim wieku dziecko
> płacze zazwyczaj kiedy jest głodne, śpiące lub chce się przytulić
> czego Ty mu konsekwentnie odmawiasz.


dziecko nie musi byc caly czas przytulane... glod nie jest caly czas i spiace
tez nie. Mozna nosic caly czas dzeicko na rekach lub w chuscie..ale sa momenty
kiedy musimy zrobic cos bez dzeicka i wrzak w tym momencie nie jest oznaka ze
bnagle potrzebuje milosci..a moez masz inne zdanie??

Wielbladzie

[nangaparbat3]

O ile pamietam, masz male dziecko. Prosze Cie, przeczytaj uwaznie co troche
wyzej napisala Jola_ep - to naprawde bardzo madra osoba - i rozważ to.Proszę.

[camel_3d]

przeczytalem..i fajnie...
popieram. i uwazam, ze dziecko uczy sie od pierwszego dnia zycia. rozwija sie,
zauwaza rzeczy, zaczyna raczkowac itd... ale potrebuje tez samodzielnosci... a
tego nie nauczy sie kiedy po kazdym polozeniu na ziemi zaczyna histerytzowac i
mama przybiega i podnosi. Problem w tym, ze kiedys w jednym domu bylo wiele
dzieci, ktore sie z maluszkiem zabawialy, nosily itd... matki mial yczas dla
siebie , na ugotowanie itd..byly bybie i dziadkowie w mieszkaniu. Teraz mamy w
mieszkaniu mame tate i bobasa... i koniec. Jasne ze dzeicko domaga sie uwagi,
ale matka tez musi miec chcile bez dzeicka..nie musi go bezustanku nosci , tulic
i przytulac..i zabawiac.. (jezu..maluch ma juz 9 miesiecy!!!).

[mruwa9]

Ale do samodzielnosci trzeba tez dorosnac, pozwalanie dziecku na
samnodzielnosc jest ok, pod warunkiem, ze jest to samodzielnosc
adekwatna do wieku. Nie zostawiasz noworodka samego w domu, liczac
na to, ze sam sie soba zaopiekuje, tak , jak nie oczekujesz od
dwulatka, ze sam trafi do zlobka/przedszkola i z powrotem. I
paradoksalnie, pisze z wlasnego , rodzicielskiego doswiadczenia, im
lepiej zaspokaja sie potrzeby niemowlecia (rowniez poprzez owo, jak
to okreslasz, rozpieszczanie), tym, chetniej i odwazniej dziecko
zdobywa sie na samodzielnosc, bo ma stworzona stabilna, pewna baze,
swiadomosc, ze w razie potkniecia moze liczyc na wsparcie i pomoc
rodzicow. Wlasnie dzieci przymuszane do samodzielnosci nieadekwatnej
do wieku (pozostawiane same do wyplakania) sa bardziej labilne,
bojazliwe i mniej chetne do puszczenia maminej kiecki, zeby zaczac
samodzielnie stapac po swiecie.

[camel_3d]

byc moze, ja po prostu obserwuje swoje dziecko... nie jest i nie byl jakos
wyjatkowo rozpieszczany. Spal na sofie, rzadko byl kolysany do snu. Zasypial
sam. Noszony byl w chuscie, prawie nie plakal, nigdy nie przeplakal wiecej niz
10 minut w ciagu calego dnia). Teraz ma 8 miesiecy, wlasnei zaczal sie pusczac
mebli i robic 1-2 kroki. Nie boi sie innych dzieci. Na placu zabaw pozwalam mu
odchodzic bez ganiania za nim. Wszytsko go interesuje, ale caly czas oglada sie
czy jestem )) Jak czuje sie niepweni po prostu czybko dyrda do mnie.
Byl okres, kied ypolozony na podlodze zaczynal sie krzywic i plakac. Ale wtedy
nigdy nie byl podnoszony..a staralem sie go zajac czyms na podlodze.
Treza czuje sie dobrze zarowno na rekach , jak i na podlodze. Po prostu maly
organizm nauczyl sie, ze podloga nie jest czyms zlym i ze maluch nie zostal
zostawiony samemu sobie.

[nangaparbat3]

>>>>Byl okres, kied ypolozony na podlodze zaczynal sie krzywic i plakac. Ale wtedy
> nigdy nie byl podnoszony..a staralem sie go zajac czyms na podlodze.
> Treza czuje sie dobrze zarowno na rekach , jak i na podlodze. Po prostu maly
> organizm nauczyl sie, ze podloga nie jest czyms zlym i ze maluch nie zostal
> zostawiony samemu sobie.


No i własnie o to chodzi - zeby czul, ze nie zostaje porzucony.
Ale mozna porzucac dziecko trzymajac je na rekach i kolysząc - jesli sie marzy,
zeby juz sie to wreszcie skonczyło i zeby mnie zostawiło w spokoju, dało odetchnac.
To bardzo ciekawe, ze Ty bardzo sensownie postepujac troche niedorzeczne poglady
wyglaszasz (mam ten mysli ten o konsekwencji wobec niemmowlecia). Swoja droga
nie jestes pierwsza osoba, ktora znam, która tak ma. Sa tez takie, ktore maja na
odwrót: przy bardzo sensownych pogladach popełniaja glupoty.
To bardzo ciekawe.

[kanaryjka]

Nie wmowicie mi drogie mamy (o ojcu nie wspominam, bo rozsądnie w
tej kwestii pisze), ze jak uniemozliwiam wzięcie do ręki lub
zabieram dziecku przedmiot którym może zrobic sobie krzywdę, a ono
zaczyna histerycznie plakać, to sygnalizuje tym samym głęboką
potrzebę bawienia się akurat tym przedmiotem. Dla mnie jest to
ewidenty ryk z powodu niezadowolenia. On to chce i koniec, i zdarza
mu sie położyć na podłodze, ale jak widzi brak reakcji z mojej
strony, to od razu przestaje.
Żeby było jasne, żadna krzywda mu się nie dzieje. Maluch jest często
noszony, przytulany, usypiany jest na rękach i karmiony piersią.

[melodi1]

sniezka ja ciebie doskonale rozumiem i nie dowierzam kiedy czytam te
wszystkie komentarze,wlasnie weszlam na to forum bo szukalam
odpowiedzi na podobny problem,mianowicie moja corka,wlasnie
skonczyla 9 miesiecy i od kilku dni reaguje tak jak twoj syn na jaka
kolwiek probe odebrania jej czegos co moze zrobic jej krzywde,np
okulary mojej mamy ktore notorycznie chce jej zdjac,badz wyciaga
smoczek z buzi swojej kuzynce i kiedy ja jej zabraniam ona wpada w
histerie,krzyk jest niesamowity,polaczony z prezeniem itd,a kiedy
jest zmeczona to sie nasila i nie ma mowy o uspokojeniu wiec
zastosowalam technike nie zwracania uwagi i faktycznie to dziala po
chwili sie uspokaja,ale nie wiem co robic zeby w przyszlosci nie
wyroslo z niej dziecko ktore rzuci sie w sklepie na ziemie bo mama
nie bedzie chciala jej czegos kupic(a takie przypadki juz widzialam)
aaaaaaaaa...........

[jola_ep]

> od kilku dni reaguje tak jak twoj syn na jaka
> kolwiek probe odebrania jej czegos co moze zrobic jej krzywde

1. Zastanowić, czy się, czy ten przedmiot rzeczywiście może wyrządzić jej
krzywdę lub czy ona może go zniszczyć.
2. Co się da - uprzątnąć z pola widzenia
3. Spróbować zamiast zabierać, wymienić na coś równie ciekawego (niekoniecznie
zabawkę, to, czym bawi się tata lub mam jest fajniejsze )
4. Można spróbować odwrócić uwagę, najlepiej przenieść w inne miejsce.

jak się szybko zareaguje, jest spora szansa na sukces A jak nie, to spokojnie
pozwalamy się dziecku wyżalić. Np. w naszych ramionach.

> ale nie wiem co robic zeby w przyszlosci nie
> wyroslo z niej dziecko ktore rzuci sie w sklepie na ziemie bo mama
> nie bedzie chciala jej czegos kupic

No i co? To takie straszne? Każde dziecko ma prawo choć raz w życiu rzucić się z
takiej okazji na podłogę. Będzie problem, będziesz go rozwiązywać.

Pozdrawiam
Jola

[dzikiedzieci]

takie małe dziecko (9 miesięcy) nie planuje swoich działań, bo jest
na to za małe
nie działa intencjonalnie

kiedy płacze, ze smutku, złości czy frustracji nie manipuluje, tylko
komunikuje swoje uczucia
zadaniem "wystarczająco dobrego rodzica" nie jest uczenie takiego
dziecka, aby nie okazywało uczuć

chodzi bardziej o to, żeby pomóc dziecku w poradzeniu sobie z
trudnymi uczuciami

takie małe dziecko nie potrafi się uspokajać, może się tylko poddać i
dojść do wniosku "nie warto krzyczeć bo na mamę nie można liczyć, nie
pomaga kiedy proszę ją o pomoc"

czy na pewno to jest komunikat, który chcecie przekazać swoim
dzieciom?

poczytajcie "Mądrzy rodzice", to jest książka, która opisuje co
dzieje się z mózgiem małego dziecka i dlaczego zachowuje się tak a
nie inaczej

[camel_3d]

> takie małe dziecko nie potrafi się uspokajać, może się tylko poddać i
> dojść do wniosku "nie warto krzyczeć bo na mamę nie można liczyć, nie
> pomaga kiedy proszę ją o pomoc"


skoro piszesz, ze dzeicko nie ropbi czegos "specjalnie" to prosze nie pisz, ze
dochodzi do wniosku. Nie..male dzeicko nie dochodzi do tak skomplkowanych
wnioskow. Ono sie dopiero uczy. Ale jezeli si enauczy, ze po polozeniu wytsraczy
zaczac wrzeszczec i mama podniesie to to jeszcze ppotrwa.

[camel_3d]

> No i co? To takie straszne? Każde dziecko ma prawo choć raz w życiu rzucić się
> z
> takiej okazji na podłogę.


SORY; ALE TU CHYBA NADAJEMY NA ROZNYCH FALACH:::
dziecko ma prawo poprosci lub zasy<gnalizowac, ze cos chce. Rodzic ma prawo
zdecydowac czy kupi dziecku to cos, czy nie...a dziecko musi odmowe
zaakceptowac. Dziecko, ktore nauczylo sie, ze czasem mu sie odmawia z jakiegos
powodu nie rzuca sie po podlodze. Innym razem o cos poprosi i to dostanie. Zyci
eto nie tylko odmowy, ale i "pozytywne" odpowiedzi.

Mam 8 miesiecznego malucha.
Gazeta lezaca na stole czesto pada jego ofiara ale ksiazki nie ruszy. Czasem
dostaje do podarcia jakies reklamy Natomiast ksiazki zawsze zabieralem mu z
reki. Nie wiem jaki i kiedy zalapal roznice..ale zalapal.

[morekac]

Nawet jeśli 9-miesięczne dziecko stawia ktoki, to nie znaczy, że
umie chodzić - może się czasem bać przejść te kilka kroków. Takie
małe dzieci nie wymuszają i nie mają intencji obrażania sie na
ciebie, i histeryzowania etc - one dbają o swoje dobre samopoczucie
co najwyżej, jak każdy organizm.
Jeśli potrzebujesz zrobic coś, czego nie możesz zrobić z dzieckiem -
umieść go w bezpiecznym miejscu typu kojec, powiedz co musisz zrobić
i smaż kotlety, myj ręce etc - pewnych rzeczy nie przeskoczysz i
czsem musisz zaakceptowac, że mały będzie płakał. Małe dzieci często
płaczą - jak inaczej mają pokazać, że im źle?
Co do piersi - mądrość ludowa zalecała rok i 6 niedziel, można i
dłużej - ale jeśli cię to strasznei wyczerpuje, odstaw go teraz, bo
po prostu będziesz zła na niego (już pewnie jesteś...). A do swojego
łóżeczka dzieci same dojrzewają - moje córki dojrzały w wieku ok 2-3
lat i jakoś nie zauważyłam negatywnych konsekwencji spania z
rodzicami. Osatecznie wszystkie małe ssaki uwielbiają spać z kimś i
nie bardzo rozumiem, dlaczego ludzie mają obsesję na temat spania
niemowląt we własnych łóżkach...

[agusa79]

moja rada - ale tylko to jest mój pogląd :
powinnaś być konsenkwentna, wychodzi na to , że Twój synek ma
charakterek i powinien już teraz wiedzieć że nie wszytko może dostać
bo potem zupełnie nie zapanujesz nad nim. Wiem, że może to być
przykre i bolesne (dla Ciebie też) ale jak masz taką sytuację to
wytłumacz mu dlaczego nie i odejdź a jak będzie płakał to musisz TY
go przeczekać a nie jak jest teraz , że to on wygrywa. Może takl być
kilka razy może kilkanaście ale zaskoczy, zobaczysz. Tylko jedna
sprawa pamiętaj , że to musi dotyczyć konkretnych sytuacji, żeby
synek wiedział , że jak chce na ręce bo chce sie poprzytulać to
wtedy Ty przyjdziesz do Niego. powaodzenia

[malinova14]

9mies dziecko to nie histeryk a maly czlowieczek po
prostu ,wymagajacy wiecej niz np inne dziecko no bo kazde jest inne.
Skoro placze to jest mu zle wiec zajmij sie nim ,uspokoj i nie
pozwol plakac bo taki placz wlasnie przechodzi do fazy histerii i
wtedy jest trudno.Zajmij czyms ,odwroc uwage,przytul a zobaczysz po
pewnycm czasie bedziesz miec inne dziecko.

[bb997]

Ufff jak bardzo nie lubie takiej uszczypliwej krytyki. Chcecie
wmówic dziewczynie że nie kocha swojego dziecka, jest gorsza matka
od Was bo malucha cały dzien nie nosi i w chuste nie
zainwestowała!!! Ejjj bez przesady
Mam 9 miesieczna córeczke, jest super grzecznym maluchem, nie
wymusza, tak tak dzieci pragna miłosci, przytulania, spiewania,
kołysania. Wtedy kiedy tego chca oczywiscie a nie wtedy kiedy to my
mamy ochote poprzytulac sie z takim szkrabem. ja tule dzieci, kocham
swoja dwujke do szaleństwa ale to nie znaczy ze pozwole nnawet 9
miesiecznemu szkrabowi wejsc na głowe! Swój czas staram sie dzielic
jakos pomiędzy prace, 4 letniego synka , meza, dom- kolejnośc
przypadkowa. Sorry ale jak bym o 16 wpadła do domu, chwyciła chuste
i biegała z nia z odkurzaczem czy przy garkach pichciła!!! A gdzie
czas dla innych nie wspomne o sobie. Dzieci są dla mnie sensem życia
i radościa, cisze sie każda chwila z nimi spedzona ale nie wariuje i
daje nawet 9 miesiecznej Miluni do zrozumienia, że sa inni poza nia.
Nie z wyrachowania i zrobienia jej na złosc. Staram sie zajac ja
czyms innym, jezeli nie moge spełnic w danej chwili jej checi na
noszenie. Skutkuje!!! Zycze niektórym mamusiom wiecej dystansu, może
jak troche odpuścicie to Wasze wypowiedzi przestana byc przepełnione
jadem i krytyką. Ja zawsze wychodziłam z załozenia ; szczesliwa i
zadowolona mama to szczesliwe i zadowolone dzieciaki!!!! Nie
zamierzam sie dać zwariować, a tobie śniezko radze usmiechac sie
czesto do synia i z tym, usmiechem tłumaczyc mu,, teraz nie'' a
późnioej ze spokojem i bez wymuszonej nerwówki poswiecic mu czas i
nosic wtedy do upadłego. Powiedz mu tez ze ma super mamę!!! Bo kazda
z nas jest super mamą chociażby za samo to że znajduje czas by tutaj
zajrzec

[mruwa9]

Zjadliwosc nie wynika z tego, co autorka robi czy nie robi ale z
tego, jak interpretuje, jakie intencje przypisuje niemowlakowi.
Oczywiscie, ze rodzic ma swoja ogranizona wydolnosc psychofizyczna i
czasowa i ze czasem kazde dziecko musi poplakac, bo nie zawsze da
sie w ciagu sekundy znalezc przy dziecku. Tylko czym innym jest
swiadomosc, ze dziecko sygnalizuje jedynie swoje potrzeby, ktore w
danym momencie jestem lub nie jestem w stanie zaspokoic, a czym
innym podejrzewanie niemowlecia o zlosliwosc i histerie.

[camel_3d]

wiesz mruwa..dla mnie nie jest sygnalizajc potrzeby, kiedy dzeicko noszone przez
ostatnio godzine, nagle zaczyna krzyczec bo polozone zostalo na ziemi.
Dla mnei to kwestia przyzwyczajenia. Dopoki bylo malutkie i lekkie bylo noszone,
kolysane, lulane.. nagle przychodzi czas, ze staje sie wieksze, ale mimo to hce
byc caly czas noszone, lulane, przytulane itd...

[camel_3d]

popieram. nic dodac nic ujac.

roznica polega na tym, ze kiedys bnyly w mieszkaniu babcie ( inne dzieci), ktore
sie maluchem zajmowaly, a teraz jestesmy zdani na siebie.

[verdana]

Mam wrazenie, ze każdy pisze o czym innym. oczywiscie, 9-miesięczne
dziecko nie "manipuluje", ale potrafi zadbać o siebie. Jesli wie, ze
placz powoduje, ze rodzice wezma na rece, płacze. Na pewno dziecku w
tym wieku potrzebna jest czulość, przytulanie, uwaga - ale na pewno
nie jest porzebne noszenie caly czas, chocby dlatego, ze noszone
stale dziecko nie ma szans rozwijać wielu potrzebnych umiejętnosci -
chodzenia, raczkowania, manipulowania przedmiotami. jesli dziecko
naprawde chce być cały czas na rękach zaczęłabym od zbadania , czy
jest zdrowe - moze zabkuje (bardzo prawdopodobne) i chce być z kims,
bo go boli? Moze ma inne, nieprzyjemne dolegliwości?
W rzypadku, gdy dziecko jest zdrowe nie bylabym jednak aż tak
ustepliwa. Trudno - nie da sie dziecka nosić caly czas. Najlepiej,
zaby dziecko mialo caly czas mame "na widoku", można mu pospiewac,
pogadać do niego - ale nie zawsze trzeba brac na ręce.

[bb997]

Dokładnie tak!!!

[camel_3d]

> Najlepiej,
> zaby dziecko mialo caly czas mame "na widoku", można mu pospiewac,
> pogadać do niego - ale nie zawsze trzeba brac na ręce.

no..najlepiej tak..ale jak wsadze miska do kojca, to zebym nie wiem na jakim
widoku byl to bedzie marudzil i stekal.. no ale niestet ymusi tam siedziec, bo
mam kuchnie i salon w jednym..i nie chce zeby sie pod nogami paletal bo sie moze
poparzyc..

[morekac]

Myślę, że po prostu trzeba zaakceptowac dwie rzeczy:
1. że małe dzieci często płaczą i nie da się tego uniknąć. Tylko w
ten sposób potrafią zakomunikowac swoje potrzeby i odczucia.
2. że rodzić tez czasem musi pewne rzecy zrobić bez udziału dziecka.
Musi i już.
W związku z tym dziecko odstawione do kojca np. na czas gotowania
obiadu pewnie będzie płakało i należy się z tym pogodzić. To, że
dziecko płacze, nie oznacza, że mamusia czy tatuś są z definicji do
kitu.

[kanaryjka]

Szkoda tylko, że dzięki waszym złośliwościom, a nie konkretnym
radom, autorka wątku nie przeczytała późniejszych odpowiedzi, które
mogłyby jej pomóc.
Po co tyle epitetów i szufladkowania w waszych wypowiedziach, rety
dajcie sobie na wstrzymanie.