Piecze pupa, pomocy!!

[emango]

Moja czteroletnia corka placze, ze ja piecze pupa, robi rzadkie kupki
(popuszcza w majtki). Pupy nie ma odparzonej. Jest taka biedna, a ja nie wiem,
co mam robic. Pomozcie cos, prosze.

[anek.anek]

może to być objaw zjedzenia czegoś co wywołuje reakcje alergiczne. Na razie nie
ma odparzenia, ale zaraz możę się pojawić - to częste przy biegunkach, w
szczególności spowodowanych zjedzeniem czegoś co nam nie służy. Przeanalizuj
jej dietę, na razie wyeliminuj potencjalnych "wrogów" (tak samo jak u
niemowlaka) i profilaktycznie smaruj sudocremem, grubą wastwą.Postępuj
dokładnie tak samo jak w przypadku maleńkiego dziecka. Jesli będzie biegunka,
to spróbuj ją zatrzymać np. smectą. Po wypróżnieniu każ się dziecku umyć (lub
sama to zrób, nie wiem n jakim jest etapie).I smaruj, smaruj, smaruj.
Jeśli uczucie pieczenia i biegunka nie minie, to skonsultowałabym z lekarzem,
ale moim zdaniem mała po prostu zjadła coś co mogło ją uczulić.

[emango]

Problem w tym, że to trwa już dość długo. Wyeliminowałam z diety nabiał i jajka.
I nic. A lekarze nie wiedzą, mówią, że to może emocjonalne (ma rocznego brata),
ale szczerze mówiąc, wątpię.

[anek.anek]

ale jak długo?
Jesli chodzi o problemy emocjonalne to faktycznie spotkałam już dzieci, które
np. miały totalne zaparcia jeśli przeżywały stres.
być może może być również biegunka. Wodniste wypróznienia mogą być przyczyną
podrażnienia skróy naokoło odbytu. Tak czy inaczej spróbuj smarować sudocremem
kilka razy dziennie (albo innym ochronnym kremem, nie wiem czego używacie).
Jesli faktycznie coś piecze, to taka ochrona skóry powinna pomóc. a może pomoże
małej psychicznie.
Jesli to długo trwa to może faktycznie jest to problem emocjonalny. Dziecko
widzi jak smarujesz i zajmujesz się pupą młodszego, i podświadomie sama chce
być na jego miejscu?
U mojego syna pieczenie występuje po rzeczach kwaśnych, np. pomarańcze. Może
więc wato jeszcze zwrócić uwagę na owoce i soki, które przyjmuje.

[emango]

Nie pamietam, kiedy dokladnie to sie zaczelo, ale mysle, ze gdzies w na poczatku
roku (styczen/luty). Czyli jej braciszek mial wtedy 9-10 miesiecy. Trudno mi
uwierzyc w te emocjonalna przyczyne, bo ona go przyjela bardzo fajnie, cieszyla
sie, jak wychodzilismy ze szpitala, a i potem caly czas bylo super. My
oczywiscie poswiecalismy jej duzo czasu, zeby nie poczula sie odrzucona (a nie
bylo to trudne, bo Maly byl dosc spokojny). Zawsze, kiedy chciala, asystowala
przy kapieli, zmienie pieluszki. Nie wygladala na cierpiaca i zazdrosna. Ale kto
wie? Dzieci tak roznie reaguja... Poza tym zaczela tez chodzic we wrzesniu do
przedszkola, ale to bardzo lubi i panie tez. Nie wiem, naprawde, trudno mi
uwierzyc, ze to moze byc to.
Jeszcze czekam na material , zeby jej powtorzyc badanie na pasozyty, bo
robilam raz i nic nie wyszlo; no zobaczymy.
W kazdym razie dzieki za odpowiedz.
Pozdrawiam