Jan Majchrowski napisał

[Gość: Donson]

Głos za piwo- w tym długim felietonie w Rzeczpospolitej możesz przeczytać...że demokracja jest dla wolnych.Żebyś nie miał złudzeń wolnymi nie byli ani niewolnicy ani też szlachta tzw. gołota bo nie mieli nieskrępowanego wyboru jak oznajmia odkrywczo autor. Także ty przeciętny obywatelu nie jesteś wolny, gdyż musiłbyś należeć do mniejszości i głosować nieskrępowanie dla korzyści własnej i swojej rodziny, a jeśli ulegasz medialnej propagandzie to jesteś zgubiony popłynąłeś owczym pędem do nicości.
Dalej autor obszernie przekonuje jak nikczemnym działaniem jest przymuszanie człowieka żeby był wolny.
Ale jest recepta aby odróżnić tych co są wolni od tych co tylko udają i bezmyślnie podają się sztuczkom specjalistom od PR trzeba za udział w wyborach zapłacić, choćby piwo.
Rzeczpospolita 13 (piątek) chyba tylko zbieżność tych dat może to jakoś tłumaczyć.

[Gość: Alan]

Mógł dupek nastawiać piwa w odpowiednim czasie odpowiednim osobom a byłby
wojewodą być może znacznie dłużej.A poza tym niech wypije to piwo którego
nawarzył sam w lubuskiem. W Rogach osobno.

[Gość: XXX]

Zamiast cytować podaj link do artykułu....

A oto tekst...

[Gość: art Majchrowskiego]

Zaraz po zakończeniu wyborów do Parlamentu Europejskiego wśród dyskusji i
polemik, wskazywania zwycięzców i pokonanych, jeden głos zdawał się wszystkich
jednoczyć. Był to powszechny lament nad niesłychanie niską frekwencją wyborczą,
najniższą (wyjąwszy wybory uzupełniające) w dziejach III Rzeczypospolitej. W
rzeczywistości nie jest to żaden powód do zmartwienia.

Przede wszystkim można przewrotnie powiedzieć, iż Polacy, którzy zamiast
spaceru do lokalu wyborczego wybrali spacer po lesie, albo oglądanie
inauguracyjnego meczu Mistrzostw Europy w piłce nożnej, zachowali się jak
klasyczni “starzy” Europejczycy, którzy od lat po macoszemu traktują wybory do
Parlamentu Europejskiego.
Wiedzą oni bowiem, że znacznie większe znaczenie mają wybory wójta ich gminy
niż eurodeputowanego, gdyż Europejski Parlament jest nim głównie z nazwy i w
zasadzie działalności prawotwórczej nie prowadzi. Dla polityków natomiast
wybory “europejskie” są bardzo ważne – ale jako test wyborczy przed wyborami
zasadniczymi – do krajowych parlamentów. Dają też wygodny pretekst do
wewnątrzpartyjnych rozgrywek (czego doświadczył czeski premier Szpidla), w tym
do pozbycia się w elegancki sposób niechcianych kolegów i wyniesienia ich na
europejską orbitę niebytu (co stało się udziałem np. Pawła Piskorskiego).

Tak więc w dziedzinie świadomości wyborczej Polacy, wraz z pobratymczą
Słowacją, nie tylko dogonili kraje dawnej Piętnastki, ale znacznie je
wyprzedzili. I to już na starcie naszego członkostwa w Unii! Wypada się z tego
cieszyć, tym bardziej, że w żadnej innej dziedzinie unijnych konkurencji takich
sukcesów zapewne mieć już nie będziemy.

Jednak do samego problemu uczestnictwa obywateli w akcie wyborczym, na którym w
krajach demokratycznych zasadza się instytucja państwa, wypada podejść w sposób
nieco bardziej poważny. Ideałem oczywiście byłoby takie państwo, w którym
wszyscy jego obywatele są świadomi, dojrzali do wyborów politycznych,
zaangażowani we wspólnotach lokalnych i zawodowych, czy w rozmaitych
zrzeszeniach, odpowiedzialni za siebie i dobro wspólne jakim jest własne,
suwerenne państwo.

Ideały występują jednak tylko w książkach; życie jest znacznie bardziej
prozaiczne. Faktem jest, że nie tylko w Polsce obniżania się odsetek obywateli
uczestniczących w wyborach. Dlaczego tak się dzieje?


Chętniej do wyborów wiekszościowych
Pierwsza grupa odpowiedzi na to pytanie wiązać się będzie z jakością życia
publicznego; ze stanem państwa i jego politycznych elit. Ludzie nie idą
głosować gdy nabierają przekonania do fasadowości obieralnych organów
państwowych i iluzoryczności konkurencji między głównymi partiami tworzącymi w
danym kraju system partyjny. Jeśli są przekonani, że zamiast wyborów oferuje im
się tylko głosowanie, to decyzja o nie uczestniczeniu w tym rytuale jest
jedynym możliwym aktem prawdziwie wyborczym.

Taki właśnie swoisty akt wyborczy stosowali najbardziej świadomi politycznie
obywatele PRL. Podobnie ma się rzecz w sytuacji, gdy ludzie przestają wierzyć
politykom, uważając ich en bloc za nieuczciwych, uprawiających swe zajęcie
jedynie dla własnych korzyści. W tym wypadku niska frekwencja wyborcza jest
sygnałem ostrzegawczym, co oznacza, że społeczeństwo pozostało czułe na sprawy
publiczne i właściwie reaguje.

Nie od rzeczy wspomnieć tu należy o zdobywającej W Polsce coraz szersze
poparcie idei wyborów systemem większościowym w jednomandatowych okręgach
wyborczych, który to system personifikuje i odpartyjnia akt wyborczy, zacieśnia
więź wyborcy z wybranym i urealnia odpowiedzialność polityczną z tytułu
sprawowanego mandatu.

W ciągu ostatniego piętnastolecia wszystkie wybory większościowe (do Sejmu w
1989 r., prezydenckie i ostatnio wybory wójtów, burmistrzów i prezydentów
miast) cieszyły się większą frekwencją niż analogiczne i czasowo zbieżne wybory
proporcjonalne. Obywatele jasno dają więc do zrozumienia decydentom jaki system
wyborczy bardziej im odpowiada. (Zobaczymy czy ugrupowania, które taką zmianę
teraz zapowiadają wywiążą się ze swoich obietnic, gdy będą już u władzy).

Druga grupa prób diagnozy niskiej frekwencji wyborczej skupia się nie na
wybieranych, lecz na wybierających. To w ich niskiej świadomości, obojętności,
ciemnocie lub lenistwie upatruje się przyczyny absencji przed urnami
wyborczymi. W skrajnych przypadkach można nawet usłyszeć postulaty ustanowienia
obowiązku głosowania, na wzór kilku państw, które takie absurdalne przepisy u
siebie wprowadziły.

Pomijając już wątpliwości co do sprzeczności takich rozwiązań z polską
konstytucją i wolnościami obywatelskimi (wszak bojkot wyborów – to też prawo
obywatelskie), można z pewną dozą prawdopodobieństwa przyjąć, iż w Polsce
rozwiązania takie dałyby skutek wręcz odwrotny, gdyż Polaków – jak to ktoś
trafnie ujął – “kijem nawet do Nieba się nie zagoni”.


Demokracja - dla wolnych ludzi
Rzecz jednak w czymś innym, a mianowicie w samej istocie państwa obywatelskiego
i w sposobie pojmowania demokracji. Sołżenicyn ujął to krótko: “Demokracja to
ustrój wolnych ludzi”. Z pozoru brzmi to jak banał, jednak w zdaniu tym tkwi
porażająca prawda: demokracja to nie rządy wszystkich i przez wszystkich;
demokracja to ustrój nie dla każdego.

Demokracja jest dla wolnych – nie dla zajmujących wyższe stanowiska społeczne,
dla bogatszych czy mądrzejszych, nie dla lepiej wykształconych
czy “szlachetnie” urodzonych, ale właśnie dla wolnych: dla tych którzy rozumnie
i samodzielnie mogą i chcą kierować losami swoimi i swojej wspólnoty. Czyli de
facto dla mniejszości.

Tak właśnie pojmowano demokrację od jej zarania. To dlatego niewolnicy nie
mieli prawa głosu. Nie dlatego, że nie uważano ich za ludzi, ale dlatego, iż
brak im było atrybutu koniecznego do dokonywania nieskrępowanych wyborów. To
dlatego w naszej Konstytucji Trzeciomajowej słusznie pozbawiono praw wyborczych
tzw. szlachtę-gołotę, czyli różnych fredrowskich Papkinów, siłą rzeczy
dokonujących “wyborów” na rzecz aktualnego mocodawcy.

Nasi przodkowie dobrze rozumieli, że na takim elemencie nie odbuduje się
suwerennego państwa; my tę prawdę konsekwentnie odrzucamy martwiąc się niską
frekwencją wyborczą.

Czy rzeczywiście jest się czym martwić? Czy Polska będzie szczęśliwsza gdy
wszyscy jej de nomine obywatele wypowiedzą się w wyborach? Jakie kryteria
wyboru będą wówczas obowiązywały? Przecież już teraz kampanie wyborcze niczym
niemal nie różnią się od kampanii reklamowych proszków do prania. Powszechnie
wiadomo, że kluczem do wyborczego sukcesu jest dobra opalenizna, odpowiedni
kolor koszuli, krawata i tła na jakim się występuje, uśmiech, machanie ręką, a
nade wszystko unikanie jakichkolwiek merytorycznych wypowiedzi.

Politycy od dawna zdają sobie bowiem sprawę, ze choć ludzie nie zatracili
sztuki myślenia i cnoty krytycyzmu, to już “elektorat” w skali statystycznej
jest raczej bezmyślny i bardzo podatny na tandetne sztuczki specjalistów od
reklamy. Niektórzy politycy doskonale rozumieją te reguły gry i z powodzeniem
udają głupszych niż są.

Jeśli natomiast będą usiłować na poważnie przekonać do swych racji (obojętne,
co one są warte) zdobędą jakiś odsetek głosów i satysfakcję, że nie robili z
siebie durniów, ale wyborów raczej nie wygrają – dopóki wybory będą
stanowić “obywatelski obowiązek”, który każe iść głosować tym, którzy nie
wiedzą kogo i dlaczego wybierają.

W tej masie ginie głos świadomego wyborcy, który uzmysławia sobie jakie skutki
niesie ze sobą określony wybór. I nie chodzi tu wcale o wyborcę wykształconego,
inteligentnego etc., ale właśnie o wyborcę wolnego, głosującego nieskrępowanie
dla swych korzyści i korzyści swoich dzieci – to jest dla dobra państwa
widzianego równ

[Gość: i ciąg dalszy...]

ciąg dalszy...

W tej masie ginie głos świadomego wyborcy, który uzmysławia sobie jakie skutki
niesie ze sobą określony wybór. I nie chodzi tu wcale o wyborcę wykształconego,
inteligentnego etc., ale właśnie o wyborcę wolnego, głosującego nieskrępowanie
dla swych korzyści i korzyści swoich dzieci – to jest dla dobra państwa
widzianego również w pewnej historycznej perspektywie.

Taki wyborca nie będzie zwracał uwagi na walkę na slogany, gadżety, reklamy i
nie da otumanić się “koniecznością” takiego, lub innego wyboru, do którego
przekonywać go będzie medialna propaganda najbogatszych stronnictw. Taki
wyborca nie idzie z owczym pędem prezentowanych w ostatniej chwili sondaży
wyborczych, bo nie zależy mu, by znaleźć się nazajutrz wśród “wygranych”, lecz
by osiągnąć rzeczywistą korzyść z wyboru.

Zamiast więc opowiadać wciąż “elektoratowi” o obowiązku “pójścia do urn”
i “oddania głosu” lepiej już go raczej zniechęcać. Niech pójdą tylko ci, którym
na tym rzeczywiście zależy; ci, którzy idą głosować bo czegoś konkretnego chcą,
bo ich państwo polskie obchodzi i chcą być za nie odpowiedzialni. Skorzystaliby
na tym wszyscy – także i ci, którzy głosować nie pójdą...

Trzeba wyraźnie zaznaczyć, iż nie chodzi tu w żadnym razie o powrót do
jakiegokolwiek dawniej stosowanego cenzusu. Wszystkie one niewiele mają
wspólnego z wolnością. Nie jest wcale powiedziane, że starszy ubogi profesor
będzie dokonywał bardziej lub mniej niezależnych wyborów od młodego, zamożnego
włamywacza.

Wcale też nie musi być prawdą, że wybór dokonany przez tego pierwszego będzie
mądrzejszy od wyboru tego drugiego; wszak sam wybór naukowej drogi życiowej
zdaje się być w naszych warunkach mniej rozsądny niż wybór kariery
przestępczej... Jaką więc metodę stosować by na wybory ludzie chodzili z chęci
wyboru, a nie rytualnego spędu?


Głos powinien kosztować
Sposób wydaje się być prosty i dotyczy kosztów organizacji wyborów. Do tej pory
za wybory płacili wszyscy, także i ci, którzy je programowo bojkotowali. Koszty
wyborów przewiduje się bowiem w budżecie państwa i są one na tyle istotne, że
ewentualne przedterminowe wybory (np. do Sejmu i Senatu) mogą stanowić nie lada
problem, szczególnie w obecnym stanie naszych finansów publicznych. Czy nie
sprawiedliwiej byłoby, gdyby koszty organizacji wyborów – przynajmniej w
części – ponosili ci, którzy w nich uczestniczą.

Proponowane rozwiązanie w niczym nie kłóciłoby się z konstytucyjnymi prawami
obywatelskimi. Nie byłoby też czymś zupełnie nowym, jako, że np. we Francji
część kosztów wyborczych (druk kart do głosowania) ponosili kandydaci, a nie
budżet państwa.

Nikomu nie odbiera też praw wyborczych: głosować może każdy, kto uiści
zryczałtowany ekwiwalent części kosztów organizacji wyborów. Winien być on
bardzo niski, by nie wprowadzał żadnego quasi-cenzusu majątkowego, np. równy
cenie najtańszej butelki piwa. Niejeden obywatel musiałby więc dokonać
swoistych prawyborów: “piwo czy głosowanie”. Niejeden wybrałby piwo – i o to
właśnie chodzi.

Ten minimalny zwrot kosztów organizacji wyborów (nie będący żadną "opłatą" za
swoje prawa wyborcze) mógłby być wpłacany na wyodrębnione konto bankowe przed
wyborami, a obywatel szedłby głosować z dowodem wpłaty i dowodem osobistym.
Możliwe są też znacznie prostsze rozwiązanie: wyborca pobierając kartę do
głosowania zostawiałby dwa złote w obwodowej komisji wyborczej, która
przeznaczałaby te pieniądze po prostu dla siebie – w miejsce pobieranej dziś z
budżetu państwa diety. Żadna buchalteria nie byłaby więc potrzebna.

Łatwo sobie wyobrazić, iż taka propozycja spotkać się może z głosami potępienia
ze strony różnych zwolenników demokracji “ludowej”, wierzących święcie, że
wybory, jako opłacane przez budżet, są “bezpłatne” (jak edukacja i służba
zdrowia). Część krytyków będzie twierdzić, iż jest to “niemożliwe”, tak jak
niemożliwe było całe multum najrozmaitszych nowych rozwiązań prawnych i
ustrojowych, dopóki ich nie wprowadzono w życie (z powszechnym prawem wyborczym
na czele, które też kiedyś niektórym nie mieściło się w głowie).

Mogą pojawić się też głosy wskazujące, iż takie rozwiązania zaprzeczają
społeczeństwu obywatelskiemu, utrudniając powszechną partycypację w życiu
publicznym, na której nam przecież musi zależeć. Z góry warto więc zaznaczyć,
iż jest to nieporozumienie wynikające z pomieszania dwóch sfer: bytu i
powinności.

Otóż zapewne dobrze by było gdyby większość ludzi była wrażliwa na
wysublimowane piękno i kochała operę i filharmonię. Ale przekonany jestem, że
nawet tak znakomity popularyzator muzyki jak Bogusław Kaczyński, nie uważałby,
iż drogą wiodącą ku uwrażliwieniu społeczeństwa będą masowe spędy do Teatru
Wielkiego ludzi, którzy woleliby oglądać mecz bokserski albo walkę kogutów.
Pozwólmy więc ludziom wybierać... czy chcą wybierać. I nie zmuszajmy każdego do
bycia wolnym – bo jest to jedynie droga do zniewolenia pozostałych.

Jan Majchrowski
Rzeczpospolia, 13.08.2004

[Gość: XXX]

Wiesz co to jest "link"? Taka linika tekstu z adresem www.
A ty wywlekasz cały artykuł...
Z Twojej interpretacji myśli autora wynika że.... facet bredzi jak
potłuczony... wygłasza teorie równie dobre jak teorie gloszone przez jego
oponentów... czyli nie ma co czytac....

I tak mi mów - artykuł do dupy... i O.K....
A co do piwa.... hm!!!! a zamiast piwa jakis maly koniaczek?... jakis Martell?
To moze przeczytam wypociny p. Majchrowskiego....

[Gość: Uprzejmy]

Prosiłeś o link? Dostałeś tekst. I to Cię wkurzyło. To po co prosiłeś o ten
link? Czy nie po to żeby przeczytać tekst? Za moją uprzejmość brzydko mi
odpłacasz ... więc Ci jeszcze coś napiszę.
Otóż myślę, że wkurzyło Cię to, że ten ten artykuł w Rzeczpospolitej jest dość
długi - a ty po prostu masz kłopoty z czytaniem (nie mówiąc już o rozumieniu
czegoś, co w tym dość szacownym dzienniku się publikuje). Stąd ten głupkowaty
komentarz. Dobra rada: zacznij czytać po 20 minut dziennie. Codziennie.
A swoją drogą takie beznadziejnie prostackie komentarze tylko wspierają
ryzykowne tezy autora artykułu, który chce, żeby głupki chodziły raczej na
piwko niż głosować. Gdyby tak było w Gorzowie - to prezydentem tego miasta
byłaby Ela Rafalska z PiS, a nie SLD-owiec Jędrzejczak. No, ale Gorzów ma
niestety najniższy poziom ilorazu inteligencji wśród miast wojewódzkich w
Polsce - co wykazał ostatni Narodowy Test Inteligencji, więc nie ma się czemu
dziwić, że takie wyniki wyborów i taki poziom dyskusji na tym forum.

Uprzejmy (Ale do czasu)

PS. A link w Rzeczpospolitej wygasa po tygodniu czy dwóch - więc jego
przesłanie nic by nie dało, bo po kilku dniach w ten sposób tekstu byś nie
odczytał. O tym też nie pomyślałeś, prawda?

[Gość: as]

A więc jasne Uprzejmy liże dupę Rafalskiej nie widząc jaką jest marionetką w
rękach Marcinkiewiczów.Ale Uprzejmy, czy ty nie widzisz,że miejsce Rafalskiej
zajął emerytowany Policjant Surmacz, dawniej w PRL - u Milicjant.Teraz to on
jest PiS,SZYBKO SIĘ PRZEFLANCOWAŁ.

[Gość: icek]

Wali mnie to co napisal Majchrowski czy inny Kizior z Powiśla....

Uprzejmie dziekuję za cytowanie jakiegoś przechrzty (przed wojna Majcherek -
żyd z Powiśla)

Wojewoda napisali

[marek_p]

... winno być !

Co Wam powiem, to Wam powiem, ale trochę smutno bez niego.
Podniósł ciśnienie czasem, sam też, zresztą, ostro przeżywał.
Agresywny gościu i mocno przekonany, o swej nieprzeciętności.

[Gość: XXX]

W Kraku ostro zamiata... wymienia współpracowników...

[marek_p]

Gość portalu: XXX napisał(a):

> W Kraku ostro zamiata... wymienia współpracowników...

Ale w Kraku to chyba inny Majchrowski jest.
Eseldowski (?) a nie wojewódzki.

[Gość: XXX]

To mi zabiłeś ćwieka!!!1
Myślałem że tenże.... duzo tego jeszcze po świecie łazi?
Nie chce mi sie sprawdzać - wszystkim im ch.... w d.... itd.....

[Gość: XXX]

Masz "słuszną słuszność" to inny Majchrowski.... nie mniej zamiata i na imie ma
Jacek a nie jak ten nasz Jasiu.... Pazdrwlajut

[Gość: ech]

Jaki był taki był ale był jakiś. A ci co przyszli po nim: Iwan, Korski phi -
nijakość.