siedzę i płaczę

[klusunia]

boję się wszystkiego , mam chyba wszystkie obawy jakie można mieć, szcególnie
boję się,że moje ciało nie da rady, ze cos jest nie tak, żle się czuję, mam
dziwaczne objawy i ogólnie źle się czuję a to dopiero początek (8 tc)

[ziele77]

Klusunia,nie przejmuj się!To normalne,że się tak czujesz.W twoim organiźmie
szaleją hormony.W ciąży kobieta czuje się inaczej i ma różne lęki.Ja jestem w
27 tc i też ciągle czegoś się obawiam choć nie mam podstaw.Głowa do góry!myśl
pozytywnie,a wszystko będzie dobrze.Przede wszystkim ciesz się ciążą

[olcia1]

Hej, Klusunia, glowa do gory i nie martw sie Tak to juz niektore kobity
maja, ale to przejdzie. Ja dla odmiany chodze i sie zamartwiam, ze objawow
typowo ciazowych mam za malo. Ostatnio kolezanka mi nawet dosc zabawnie
odpowiedziala na moje watpliwosci w zwiazku z brakiem objawow: 'no wiem, wiem,
porzygaloby sie troche - od razu nastroj by sie poprawil'
Tyle kobiet przechodzi ciaze, ze i my (Ty z objawami ja bez) tez damy sobie
rade

[venus7]

klusunia! Wszystko będzie dobrze, uspokój się i nie płacz już. Ciało da sobie
świetnie radę. Jestem w 9 tygodniu ciąży jeśli chcesz mozemy pogadac na gg

[juli.24]

kochana nic sie nie martw,napewno wszystko bedzie dobrzezle samopoczucie
wkrotce minie a zawita radoscja moze nie czulam sie tak zle fizycznie,ale
psychicznie nieraz bylam strasznie zalamana,zastanwialam sie wtedy podobnie jak
ty,czy dam rade itd..teraz jestem w 14 tyg i jest coraz lepiejzaczelam
wierzyc w to,ze sie uda a moze powiedzialam sobie,ze musi sie
udac..najwazniejsze jest to sloneczko,abys zaczela pozytywnie myslec,otaczaj
sie teraz przyajciolmi,niech beda dla ciebie wsparciem
pozdrawiam cie cieplusio i glowa do gory

[doros1]

No to nie jesteś sama....bo ja w tej chwili też siedzę i płaczę...wróciłam od
ginekologa, ten przypisał mi 6 x(!!!) no-spę i jeszcze jakieś rozkurczowe
zastrzyki przez 6 dni-twardnieje mi macica (25 tydz.)i stwierdził,że to nie
jest fizjologia . Poza tym mam niedokrwistość,niedobór magnezu,
niedoczynnośc tarczycy...na wszystko biorę jakieś prochy.Poza tym boli mnie w
prawym podżebrzu ( czyżby wątroba ??)ginekolog zalecił mi pójście z tym do
lekarza rodzinnego, ale dziś już nie mam siły.Na dodatek męża nie ma w domu(
jest na szkoleniu, wróci na weekend).Trochę wyżaliłam mu się przez telefon
(słono za to zabulimy, a kasy też "ni ma").Chyba się pomodlę, potem odwiedzę
mamę i teściową...będę dalej się żalić.
Właśnie przypaliłam ziemniaki....eeeehh, życie.
Jutro będzie lepiej.

[klusunia]

o nie jest tak źle jak gotujesz ziemniaki i to jescze wtedy jak męża nie ma w
domu!Ja jak mam doła to dla samej siebie nie chce mi się nic robić do jedzenia
a teraz to nawet na wspólne zjedzenie obiadku z narzeczonym nie mam ochoty.
Dzięki za wsparcie!

[doros1]

Moja Droga w 25 tydz. głód jest silniejszy od "doła". W I trymestrze już widok
garnka wywoływał okropne mdłości, ale do przeszłości nawet nie chcę wracać

[klusunia]

no tak bo dzidzia wtedy intensywnie rośnie, a ja póki co mam zachcianki i wtedy
to muszę już natychmiast zjeść to na co mam ochotę i w czasie zachcianki dołek
przegrywa z wizją smakową, pozdrawiam

[ania800]

nie martw sie wszystko bedzie dobrze ja jak tylko dowiedzialam sie ze jestem w
ciazy automatycznie zaczelam sie zle czuc szczegolnie rano nie moglam jesc
sniadania bo mnie strasznie mdlilo brzuch mnie ciagle bolal i w ogole bylam
jakas dziwna zastanawialam sie co bedzie pozniej jak na poczatku jest juz nie
za ciekawie ale po14t.c wszystko sie odmienilo i poczulam ze zyje dopiero wtedy
zaczelam sie cieszyc malenstwem.Teraz jestem w 33t.c i coraz czesciej mam
napady placzu z byle powodu np. ostatnio zobaczylam ze nie mam oleju i zaczelam
plakac a zeby bylo ciekawiej to on mi nie byl do niczego potrzebny haha wiec
tak juz z nami ciezarnymi jest glowa do gory.Pozdrawiam serdecznie Ania
nr.GG2365046

[franula]

Jesli moge sie wtracic to wez sparwe "na rozum" . N apierwszej wizycie moj
lekarz pierwsze co powiedzial po: gratuluje to czy mam lęki? ja na to nie no
jakie lęki? a on mi na to że iles tam procent kobiet ma lęki o dziecko i/lub
siebie i że to normalne i póki nie uniemozlwiia wyjścia z domu to nei nalezy
się tym przejmować.
Dobrze mi to zrobiło bo jak tylko pojawiała sie jakas depresyjnie w temacie: a
jak ja dam radę - przypominał mi się ten lekarz i jakoś lepiej było od razu.
Więc uszy do góry, dasz rade i anwet mdłosci się kiedyś skończą