Czy są jeszcze porody nierodzinne ?

[andaba]

Czy to obowiązkowe teraz "umilać" sobie i mężowi życie przez "wspólny" poród?

[honda1998]

Oczywiście, że są ))

Ja rodziłam i będę rodzic sama. Jest to kwestią wyboru i nikt nie może zmuszać
Was/Ciebie do takiego porodu.

Poród rodzinny w szpitalach jest traktowany jako "opcja" ))

[andaba]

Żartowałam, wiem że są. Ale jakoś nie widać, żeby ktoś się decydował, bo to
niemodne.

[e_r_i_n]

andaba napisała:

> Żartowałam, wiem że są. Ale jakoś nie widać, żeby ktoś się decydował, bo to
> niemodne.

Wiesz, powiem Ci szczerze, ze nigdy nie wyobrazalam sobie porodu bez meza. A po
jego przezyciu wiem, ze dobrze zrobilam, decydujac sie na wspolne 'rodzenie'. I
to nie ze wzgledu na mode, na pepowine i inne takie, a po prostu dla mojej
wygody i mojego spokoju.

Zapytam, jesli moge - rodzilas juz?

[agalubian]

No to i ja się wypowiem na swój temat. Rodziliśmy razem, i była to nasza
decyzja, bez żadnego przymusu, a wszelkie mody oboje od dawna i z zasady
olewamy. Przemyśleliśmy sprawę i tak postanowiliśmy. Nie wyobrażam sobie,
żeby było inaczej, mąż się popłakał z radości, jak dzwonił do rodziców, że to
już, i mam jego zdjęcie, jak koszmarnie zmęczony po nieprzespanej nocy trzyma
syneczka (takiego malutkiego jak pluszowy misio...) na rękach. To było cztery
lata temu, a teraz przed nami powtórka.
Tym niemniej uważam, że nikt nie musi po nas papugować, i ludzie mogą mieć masę
powodów, dla których zdecydują inaczej.

[e_r_i_n]

agalubian napisała:

> Tym niemniej uważam, że nikt nie musi po nas papugować, i ludzie mogą mieć
> masę powodów, dla których zdecydują inaczej.

Zgadzam się w zupełności. Nie trzeba naśladować, ale i deprecjonować tego
wyboru. Każdy decyduje za siebie. Ja jestem w stanie zrozumieć decyzję tych
mam, które nie chcą wspólnego porodu i oczekiwałabym tego samego dla mojej
decyzji o rodzinnym porodzie. I gdy ktoś prosi mnie o wyrazenie zdania na temat
porodu rodzinnego, to na podstawie WŁASNYCH, praktycznych doswiadczen, nie
mody, mowie, że warto.

[andaba]

e_r_i_n napisała
Zapytam, jesli moge - rodzilas juz?

Owszem. Cztery razy.

[radowinkaala]

E tam. Chyba w tym temacie nie ma mody. Leżąc w szpitalu przed i po narodzinach
mojej córki często było tak, że ogólna porodówka - z 4 łóżkami była
pełniusieńka (czasem jeszcze dostawiano 2 łóżka porodowe), a sala porodów
rodzinnych była pusta.

[isia_50]

Ja miałam bardzo rodzinny poród 4 lata temu...
Jedziemy windą z mężem i położną na porodówkę i pytam czy w tej chwili jest
jakiś poród rodzinny. Wiem, że szpital ma dwa pokoje do porodów rodzinnych +
jeden z wanną. Na co ta dziwnie na mnie patrzy i mówi, że w tej chwili niemal
wszystkie porody są rodzinne, a obecnie trwa 8 porodów, oraz my! Oczywiście
pokoje były zajęte. A reszta, w tym i ja rodziłyśmy zaiste rodzinnie - 7
przyszłych mam (jedna sama) i 6 tatusiów. Ale wzruszenie, że kolejne dziecko
się urodziło było za każdym razem u wszystkich, gdy któraś para była już tą
szczęśliwą. Gdy córa urodziła się o 7.05 nie tylko my się cieszyliśmy...

[agalubian]

Wiesz co, to chyba szczyt. Uważam, że nie co innego, a rodzenie w kołchozie,
przy krzykach innych rodzących, od których nie ma jak się odseparować, to
koszmar. Czy oni Was wszystkich spędzili na jedną wspólną salę?!

[isia_50]

No cóż gdybym wiedziała wcześniej jaka będzie taśma pewnie szukałabym innego
szpitala. Ale jest to szpital wojewódzki w Tychach, stamtąd miałam lekarza do
którego chodzę od 15 lat, w dodatku, jak przed porodem poszłam zwiedzić oddział
i zobaczyć co mnie czeka, pokazali mi dwa przytulne pokoiki (niebieski i
błękitny), plus jeden z wanną. Szpital miał dyplom akcji Rodzić po ludzku. A
więc marketing mają doskonały. Gdy o 2 w nocy trafiłam na oddział po odejściu 2
godziny wcześniej wód płodowych wszystko wyglądało jak wyglądało. Dodam, że do
Tychów jechałam specjalnie 30 km. Więc gdzie miałam jechać?
Jest tam jedna duża sala na której stoją łóżka (chyba z 10), rozdzielona tylko
takimi półściankami z kafelek.
Na pocieszenie siebie dodam, że:
- te mamy z porodów rodzinnych na II etap porodu, gdy rodzi się dziecko i tak
trafiały na naszą salę, gdzie było dobre oświetlenie itd. a w pokoju był tylko
w I etapie porodu rozwierania szyjki macicy (o tym też wcześniej nie wspomnieli
słowem)
- nie słyszałam ani jednego krzyku, żadna z kobiet nie krzyczała, raczej
dopingujące głosy tatusiów (no dalej, świetnie sobie radzisz, jeszcze troszkę,
już widzę główkę, no jeszcze raz...)
A potem płacz bąbelka. I to było wzruszające.
Po czasie patrzę na to z humorem, ale do Tychów już nie pojadę.

[agalubian]

Jeżeli to moda i przymus, to przymus szkodliwy. To ważna decyzja i obydwoje,
żona i mąż, muszą tego chcieć. Facet, który nie chce, znajdzie jakiś pretekst,
żeby się wyrwać na zewnątrz (toaleta, kupić picie, rozprostowac kości, w
ostateczności niektórzy mdleją...) Kobieta, która wewnętrznie nie chce, żeby
mąż ją oglądał przy rodzeniu, będzie np. rodzić dłużej, czekając aż on się
wyniesie z pokoju. Nikt zdrowy na umyśle nie będzie zmuszał kogokolwiek do
wspólnego udziału w porodzie. Poza tym czy to musi być mąż? Może być mama,
siostra, przyjaciółka, byleby wspierała psychicznie rodzącą. A może kobieta
nie chce i takiej asysty - jej sprawa i decyzja!

[kasiulek11]

W pełni popieram!
Na szczeście oboje z mężem jesteśmy zgodni co do tego, że nie chcemy "rodzić
razem". Decyzja ta jest wypadkową wielu argumentów ale najważniejsze że są to
nasze argumenty i nasz wybór - dlatego właśnie najlepszy.
Pozdrawiam wszystkie przyszłe mamuski i maluszków.
Kasia

[bzysia]

wiesz co, poki nie bylam w ciazy zawsze twierdzilam, ze chce rodzic sama, bo
nie wyobrazam sobie, by moj maz widzial mnie rodzaca, krzyczaca itp. Moj maz
tez twierdzil ze nie chce byc przy porodzie za zadne skarby swiata. Dlatego tez
nie rozumialam dlaczego tyle kobiet decyduje sie na porody rodzinne. Jutro
zaczynam 33 tydz ciazy i jakie to zaskakujace- obydwoje z mezem zmienilismy
zdanie i nie wyobrazamy sobie innej opcji niz porod rodzinny. Pozatym nie wiem
jak inne babeczki, ale ja mam w mezu bardzo duze oparcie psychiczne i wiem, ze
jak on bedzie przy mnie, to nie taki porod straszny... i jakos mniej se boje i
nie mysle o bolu. Ale bardzo podziwiam panie, ktore rodza same - wydaje mi sie
ze wymaga to wielkiej odwagi, a ja jestem po prostu strachliwym dudkiem.

[agalubian]

Też myślę, że jest bardzo dużo argumentów za. Zresztą sama rodziłam z mężem.
Rodząca nie ma siły dopominać się o swoje, lepiej jest, jeżeli bliska osoba
pomaga w kontaktach z personelem szpitala (i powstrzymuje co bardziej
barbarzyńskie zapędy). Obecność męża czy innej osoby, jaką wybierze (jak wyżej
pisałam), jest ogromnym wsparciem psychicznym. Samotność w takiej chwili jest
fatalna. Czasem taki ktoś po prostu siedzi obok i nic nie robi, albo można się
z nim pokłócić... ale jest!
Wiem jednak, że część kobiet ma rozmaite opory, które wcale nie muszą przejść z
ciążą, i należy to uszanować.
Swoją drogą przy naszych szpitalach i podejściu dużej części personelu, decyzja
o samotnym rodzeniu to jak wejście w paszczę lwa

[e_r_i_n]

agalubian napisała:

> Rodząca nie ma siły dopominać się o swoje, lepiej jest, jeżeli bliska osoba
> pomaga w kontaktach z personelem szpitala (i powstrzymuje co bardziej
> barbarzyńskie zapędy). Obecność męża czy innej osoby, jaką wybierze (jak
> wyżej pisałam), jest ogromnym wsparciem psychicznym. Samotność w takiej
> chwili jest fatalna. Czasem taki ktoś po prostu siedzi obok i nic nie robi,
> albo można się z nim pokłócić... ale jest!


Mam dokładnie takie same odczucia. I dlatego, przeżywszy jeden poród, nie
wyobrażam sobie kolejneg (mam nadzieję) bez męża.
Ale oczywiście - kazdy ma prawo do własnych decyzji. Ja żadnej nie krytykuję.

[yskaka]

ja też jestem strachliwym dudkiem, mimo tego będę rodziła bez męża, ani ja nie
chce porodu rodzinnego, ani on.chociaż tak sobie myślę że może chciałabym
chcieć, ale jest jakaś blokada i nie chce żeby mąż mnie taka oglądał.

[agalubian]

Po prostu przyjrzyj się szpitalom, które masz do wyboru, i zorientuj się, gdzie
będziesz się czuła najlepiej i na jaką pomoc możesz liczyć. To ważne, żebyś
czuła się swobodnie i bezpiecznie. Pogadaj z położnymi, i zorientuj się, gdzie
są fajne, a gdzie zołzy.
Trzymam za ciebie palce, a ty trzymaj za mnie, bo u nas to już niedługo.

[anettab]

czy porody rodzinne odbywają się też na salach ogólnych, gdzie np. są dwie
rodzące, oddzielone od siebie tylko ścianką? nie wyobrażam sobie, żeby jakiś
tatuś, babcia, ciocia, albo teściowa pałętali się po ogólnych porodówkach, w
sytuacji, gdy ja sama chcę rodzić sama, bez męża i asysty.....

[lolalilu]

Na Żelaznej do sali porodowej dwułóżkowej (czyli ogólnej i darmowej) może wejść
osoba towarzysząca tylko za zgodą drugiej rodzącej.

[isia_50]

patrz post powyżej, w czasie mojego porodu tak było.

[adzika1]

Ja rodzę za miesiąc i będę to robić sama. Nie dlatego, że ja nie chcę - to mój
małżonek okazał się nieodporny na te widoki - On nie mógł patrzeć na poród na
filmie, a co dopiero na żywca... Gdyby coś się zaczęło dziać, to podejrzewam,
że najpierw lekarze musieli by się zająć Nim, a dopiero później mną.

[sagan2]

na jakie widoki maz nie jest odporny?
przeciez porod (na ogol) trwa wieeeele godzin... ostatnia faza, w ktorej sa
"widoki", na ogol jest krotka (do godziny).
jest przeciez tyle roznych mozliwosci wspolnego porodu pomiedzy "przecieciem
pepowiny", a "pomachaniem sobie w drzwiach porodowki". mozna "zrezygnowac z
meza" w kazdym momencie.
no chyba ze maz nie jest odporny na widok zony bez makijazu lub w kiepskiej
formie psychicznej...
... ale co z "na dobre i na zle, w zdrowiu i chorobie"? tez nie bedzie odporny
na widoki i opusci?...

[agalubian]

Nigdy z mężem nie oglądaliśmy porodów w telewizji, choć wiem że był taki
program. Program trwa pół godziny, pewnie wyciągnięte są co bardziej
widowiskowe momenty. Prawdziwy poród (pomijając szczęśliwe i szybkie
przypadki) trwa wiele godzin, wystarczająco dużo aby psychicznie nadążać za tym
co się dzieje. Inaczej patrzy się na dramatyczny finał po godzinach wspólnego
oczekiwania i wspierania w bólu, inaczej kiedy ktoś zostanie nagle wrzucony w
sam środek rodzenia się dziecka - dla osoby nieobytej to szok. Jeżeli rodzisz
za miesiąc, to jest już na to trochę za późno, ale dużo daje bardzo konkretna
wiedza, jak poród przebiega i czego się spodziewać. Myśmy wynieśli ją ze
szkoły rodzenia, bardzo dobrej. Dała wiedzę nie tylko o fizjologii, ale i o
psychologii porodu.

[halina25]

Ktoś mnie ubiegł w pytaniu o porody rodzinne , to zapytam o szkoły rodzenia. Co
te baby dzisiejsze takie tępe, ze muszą się uczyć rodzenia? Wieki się nie
uczyły, mimo, że wykwalifikowanego personelu nie było, a ludzkość jakoś
przetrwała. To po co to teraz? Strasznie mnie to śmieszy.

[agalubian]

Ta wiedza przechodziła z pokolenia na pokolenie chyba do naszego stulecia,
kiedy to władzę nad porodem przejęli medycy i szpitale. I skończyło się.
Wszelkie instynkty dotyczące miejsca porodu, pozycji i jakiegokolwiek
zachowania zostały skutecznie wytępione. Jaką wiedzę masz od swojej mamy i
ciotek? Że się leży, że tabuny studentów, lekarzy i położnych zaglądają ci
gdzie chcą, że na nic nie masz wpływu, że jesteś przypięta godzinami pasami do
łóżka porodowego jak za przeproszeniem wariat w amoku albo rzucający się pijak
w izbie wytrzeźwień, i że boli-boli-boli! Ot cała nasza wiedza! Ogromnie
chwalę sobie szkołę rodzenia, bo dopiero tam mi otworzyli oczy, jak spaczone
jest nasze potoczne pojęcie o tym czym jest poród. Tak że nie lekceważ "bab"
za ich "tępotę", zastanów się, jaki poziom wiedzy sama reprezentujesz.
Prawdopodobnie bez żadnej refleksji zgodzisz się na szpital, gdzie cię
ubezwłasnowonią, położą (może już bez przypinania pasami) na wznak, i tak sobie
będziesz rodzić, zdana całkowicie na pomysły w stylu popędzania porodu
oksytocyną (żeby było szybciej, bo pan doktor kończy zmianę), potem
znieczulenie (bo po oksytocynie można dostać szału z bólu nie do opanowania),
potem kleszcze albo cesarka, bo po znieczuleniu skurcze osłabły, a dziecko jest
niedotlenione - ile jest takich historii! Nie mówię o przypadkach, gdzie
naprawdę są wskazania do różnych zabiegów, ale w części szpitali to rutyna, tak
zawsze się robiło i robić będzie, bo po co to zmieniać? Jak jeszcze kasa
chorych dopłaca za takie zabiegi. Kto tu kogo może oskarżyć o tępotę?

[halina25]

agalubian napisała:


bo po oksytocynie można dostać szału z bólu nie do opanowania

A kto Ci skarbie takich bajek naopowiadał?

[agalubian]

Położne, które niejedno widziały, a i w literaturze fachowej też można sobie co
nieco poczytać o skutkach ubocznych i niepożądanych. Może tobie się to nie
trafiło, a może sama jesteś taką tradycyjną położną i uważasz, że "tępym babom"
w głowie się przewraca, że nie chcą być szprycowane chemią z rutyny, ale
przynajmniej nie ubliżaj nam na tym forum.

[dazzle]

Nie życzę sobie być nazywana tępą babą. Nie wiem, kim jesteś, ani jaką masz
historię za sobą, może dzieci wyskakują z Ciebie jak mydło z namydlonej dłoni,
plus dla Ciebie, i mało Cię obchodzi JAK to się odbywa. JA chcę wiedzieć, co
się ze mną będzie działo podczas porodu, chcę o sobie umieć zdecydować, chcę
znać triki, rozwiązania, skróty i zagrożenia. Jak TY nie chcesz - to nie chodź
do szkoły rodzenia. Tylko kto tu jest wykazuje się tępotą?

PS. Podana mojej Mamie oksytocyna spowodowała takie skurcze, że omal nie
rozerwało jej macicy. Ale ból był, oczywiście, do zniesienia - w końcu Mama
przeżyła, prawda?

[e_r_i_n]

Kiedys tez nie bylo pralek i pralo sie na tarze, gotowalo nad ogniskiem i
jadlo 'recyma'\ nie widelcem. I ludzie tez zyli. W sumie po co ulatwiac sobie
zycie, jak mozna zyc tak, jak piecdziesiat lat temu?
Ja nie chodzilam do szkoly rodzenia, ale w zyciu nie nazwe kobiet, ktore tam
chodza 'tepymi babami'.
Powiem wiecej, moja ciocia przed dwoma pierwszymi porodami nie chodzila do
szkoly rodzenia, bo wtedy ich po prostu nie bylo/byly w duzych miastach, a
przed trzecim porodem sie na zajecia wybrala (chociaz dobrze wiedziala, jak
wyglada porod).
Zajecia w szkole rodzenia to nie jest 'instruktaż parcia i oddychania', a
przygotowanie psychiczne i fizyczne do posiadania dziecka.

[agalubian]

Przepraszam, wysłało się niechcący. W każdym razie zwykle jest dosyć czasu,
żeby się oswoić. Mąż może stać przy Twojej głowie i głaskać Cię po włosach,
nie oglądając co robi położna, albo wyjść w odpowiednim momencie. Jeśli jednak
naprawdę nie chce, to trudno go zmuszać czy jakoś negatywnie oceniać.

[adag]

Powiem wam, że ja nie rozmawiałam z moim mężem, czy będzie przy porodzie, bo
już na 1 wizycie u gina wepchał się do gabinetu i sobie usiadł na krzesełku,
pan dr był bardzo z tego zaowolony, też mu się niedawno dziecko urodziło, więc
sobie pogadali, atmosfera miła (a jaką obaj mieli radochę jak się okazało, że
to chłopak, krzyczeli "Nasi górą") i odtąd mąż wchodzi ze mną do każdego
lekarza, nawet do okulisty, bo musi wszystko wiedzieć, co z jego żoną i
dzieckiem, a mnie to wcale nie przeszkadza, bo mąż jest dzięki temu bardzo
zaangażowany i troskliwy. Powiedział, że sobie nie wyobraża nie być przy
narodzinach jego synka, a mnie kocha rozczochraną, grubą, spuchniętą tak samo
jak uczesaną, piękną i umalowaną.

[e_r_i_n]

adzika1 napisała:

> On nie mógł patrzeć na poród na filmie, a co dopiero na żywca... Gdyby coś
> się zaczęło dziać, to podejrzewam, że najpierw lekarze musieli by się zająć
> Nim, a dopiero później mną.


na filmie pokazuje sie wszystko, na sali porodowej facet widzi to, co chce
(chyba ze ma ochote stac tam, gdzie polozna, wtedy obraz z TV i 'na zywo' sie
pokrywaja. Generalnie facet stoi przy glowie zony, wiec i 'widokow' nie ma.

[e_rubi]

Ciesze sie, ze ktos zadal takie pytanie, bo juz sie troche czulam jakbym byla
nienormalna, ze nie chce rodzic z mezem. Duzo na ten temat myslalam, juz nawet
przed ciaza i doszlam do wniosku, ze z wielu powodow nie chce obecnosci mojego
meza przy porodzie. I nie dlatego, ze go nie kocham, ze nie mam do niego
zaufania, czy ze sie go wstydze. Po prostu takie sa moje osobiste odczucia i
juz, wahalam sie tylko dlatego, ze moglby on zobaczyc i przytulic nasze dziecko
tuz po narodzinach, to byl i jest jedyny argument za. Nie chce ulegac modzie
wbrew swojemu wewnetrznemu przekonaniu. Nie bede jednak rodzila sama, bedzie ze
mna moja cioteczna siostra. Na dzis taka jest moja i meza decyzja, dajemy sobie
jednak jeszcze prawo do zmiany zdania. To 23 tydz, dopiero wybieramy sie do
szkoly rodzenia (maz ze mna) i ostateczna decyzje podejmiemy tuz przed porodem.
Na dzis jednak postanowilismy tak.

[agalubian]

Jesteś bardzo normalna, i to sensowna decyzja. Twoja własna. Mam nadzieję, że
Twoja cioteczna siostra sama ma dzieci i możesz liczyć na jej spokój i
opanowanie. A może pochodziłaby trochę na szkołę rodzenia? Niektóre kobiety
tak robią, że przyprowadzają nie męża a tę osobę, z którą będą rodziły.

[e_rubi]

Dzieki. Tak sie sklada, ze moja cioteczna siostra sama jest lekarzem (jednak to nie jest powod, dla ktorego ja wybralam) co prawda onkologiem, ale wiele porodow widziala bedac na stazu na ginekologii. Sama tez jest mama siedmiomiesiecznego Kubusia. Na pewno moge liczyc na jej spokoj i opanowanie, na pewno bedzie wiedziala jak mi pomoc, zreszta sama jej obecnosc wystarczy. wychowywalysmy sie razem i jestesmy sobie bardzo bliskie. Niestety nie ma czasu i mozliwosci uczestniczyc ze mna w zajeciach szkoly rodzenia, musze dojezdzac do innego miasta i maz i tak musi mnie wozic, dlatego bedziemy chodzic razem.

Do dazzle

[halina25]

dazzle napisała
Nie życzę sobie być nazywana tępą babą.

Nie zrozumiałaś mnie. Ja nie twierdzę, że te które chodzą są tępe, tylko
chciałam powiedzieć, że po co chodzą, jeżeli nie są tępe.

Jeżeli o mnie chodzi jestem pielęgniarką, pracowałam na oddziale noworodkowym.
Zdarzyło mi się również odbierać porody, a naoglądałam się ich setki. O
potwornym działaniu oxytocyny pierwsze słyszę, chyba, ze poda się
nieodpowiednią dawkę, ale w tym wypadku to nawet witamina C zszkodzi.
Rodziłam niektóre dzieci po oxytocynie i różnicy nie widziałam, no może było
szybciej, ale to przecież nie wada, chyba, że jest się masochistką i woli się
rodzić 23h zamiast 3h, byle bez chemii.
A zajęcia w szkole rodzenia widziałam i bylo to lepsze niż kabaret. Szczerze
mówiąc nawet zajęcia nt. pielęgnacji niemowlęcia były idiotyczne - dorosłe
kobiety lalką się bawią. A niemowlę to jednak co innego.

Pozdrawiam. Wyluzuj, bo dziecko nerwowe będzie.

[ma.ry.ja.ne]

Ja od początku ciąży namawiałam męża na poród rodzinny.Bardzo się bronił przed
tym.Podczas porodu byłam sama i nie żałuję.Przynajmniej nie musiałam zaglądać
na zdenerwowanego męża.Następnym razem planuję rodzić też bez męża.

[hobbito]

A ja wam przedstawię inną opcję!!!!!!!!!!!!!!! Dal mam niezdecydowanycz, czy
mających opór by mąż wszystko widział. Proponuję by mąż był z wami przez
pierwszy etap porodu - który zazwyczaj trwa długo i przyda się wtedy życzliwa
osoba przy boku. Natomiast na drugą fazę porody - parcie - kiedy są te
tzw. "Widoki" mąż może po prostu wyjść a wrócić jak maluszek już się urodzi.
Wiem że tak można!!! Proponuję rozważyć! Jak się idzie do szpitala to trzeba
jednak zaznaczyć że to poród rodzinny, bo inaczej męża nie wpuszczą, a potem
mąż po prostu wyjdzie. Buzaiczki papapa

[e_r_i_n]

hobbito napisała:

> Jak się idzie do szpitala to trzeba jednak zaznaczyć że to poród rodzinny, bo
> inaczej męża nie wpuszczą, a potem mąż po prostu wyjdzie.

A to zalezy od szpitala. W moim nie trzeba bylo informowac, ze bedzie porod
rodzinny. Co wiecej, moj maz dojechal do szpitala jakies trzy godziny po mnie,
bo gdy zaczeal sie porod byl daleko ode mnie i bez problemu go wpuszczono (a
byla wtedy chyba 2 w nocy).

[hanyszka]

Powiem szczerze - nie wyobrazam sobie rodzic bez meża. Przed porodem
rozumialam, ze mozna nie chciec rodzic z facetem, teraz to dla mnie
niewyobrazalne, wielogodzinna samotnosc na sali porodowej. Teraz mi sie wydaje,
ze nie urodzilabym bez Niego, bez Jego obecnosci, wsparcia, masazy, zachety i
dodawania otuchy. Jesli kto niezdecydowany, to szczerze polecam.