Urodziłam córeczkę. Odpowiem na pytania.

[aleksandra32]

Witam. Dwa miesiące temu urodziłam prześliczną, zdrową córeczkę w Szpitalu
sw. Zofii w Warszawie. Piszę o tym dopiero teraz bo przy maluchu trudno
znaleść wolną chwilę. Zawsze miło wspominam forum. Sama byłam tu częstym
gościem jeszcze całkiem niedawno. Pamiętam ile wtedy dręczyło mnie pytań i
wątpliwości odnośnie ciąży, porodu, szpitala itd. Teraz też nie znam
wszystkich odpowiedzi ale chętnie podzielę się swoimi doświadczeniami.
Pozdrawiam serdecznie wszystkie przyszłe mamusie.

[oska82]

Witam ! Może to błache pytanie ale chcialabym wiedziec co zabrałaś do szpitala
dla dziecka, co dla siebie?

[aleksandra32]

[asia.76]

witam !
Jestem w 16 tygodniu ciązy i mam jeszcze troche do porodu ale zastanawia mnie
jendna sprawa. Piszecie aby nie zabierać do szpitala tych majtek poporodowych ,
ale przeciez po porodzie sie mocno krwawi i żeby wstać czy nawet leżec w łózku
to ta pielucho-podpaska musi sie na czyms trzymać - wiec jak to
jest .Przepraszam za smieszne pytanie ale nie rozumiem jak to sie moze samo
trzymac

[iwonam27]

Witam Ja także spodziewam się córeczki która bedzie mieć na imie Oleńka,
czyli bedzie twoja imienniczką)
Gratuluje maleństwa i zycze duuuuużooooo zdrówka!
Mam pytanie, jak ogólnie wspominasz pobyt w szpitalu i co byś poradziła aby
zabrac ze soba, a co raczej jest zbyteczne? Także bede rodziła w Sw.Zofi
(z Marzenka Obsowską)i nie chciałabym zabierać zbytecznych rzeczy, bo przecież
torba i tak zapełniona po brzegi )
I kilejny problem, jest bardzo cieplutko i nie wiem jakie ubranka zabrać do
szpitala dla niuni((
Pozdrawiam, Iwa 39tydz.

[iwonkapawlowska]

Część.
Ja też będę miała córeczkę - Oleńkę tak jak moja imienniczka. Też będę rodzić
na Żelaznej ale chciałabym się dowiedzieć czy faktycznie żeby rodzić z mężem to
musimy wynająć salę pojedyńczą?

[aleksandra32]

Niestety prawie w każdym przypadku trzeba wykupić salę jednoosobową, chyba że
będziesz miała aż takie szczęście że na sali dwuosobowej nie będzie innej
rodzącej albo ona zgodzi się na obecność Twojego męża. Na jedną jak i na drugą
ewentualność z doświadczenia innych mam w Szpitalu, wiem, że trudno jest
liczyć. Choćby dlatego że obłożenie na porodówce jest ogromne.
PZDR

[pikolada]

czyli porodu odbywaja sie grupowo? to nowosc dla mnie!!

[aleksandra32]

Nie rozumiem dlaczego grupowo? Chodziło mi o to, że porodów jest tak dużo, że
każda sala jest bez przerwy zajęta - również ta dwuosobowa i trudno liczyć na
to, że akurat będzie się miało tą salę do dyspozycji samemu bo nie będzie tam
innej rodzącej. Wiem to jak pisałam wcześniej z doświadczenia. Kiedy leżałam na
patologii z innymi dziewczynami, często zdarzało się że musiały one czekać w
szpitalu na wywołanie porodu po kilka dni bo ciągle nie było dla nich miejsca
na porodówce. Swoją drogą dziwił mnie fakt, że dziewczyny z patologii ciąży,
choćby z racji tego że już leżą w szpitalu i często muszą mieć wywołany poród
ze względów bezpieczeństwa, nie miały pierwszeństwa...

[aleksandra32]

Witam ponownie i przepraszam za tak długą przerwę w odpisywaniu, ale dziecko
jest bardzo absorbujące i nie zawsze, a właściwie prawie nigdy nie ma się ani
chwili czasu dla siebie. No, ale już jestem i mam nadzieję, że tym razem na
trochę dłużej...
Pytałyście co zabrać ze sobą do szpitala... Ponieważ to lato jest wyjątkowo
gorące zabierzcie dla Waszych maluchów naprawdę baaaaardzo cienkie ubranka. Ja
zakładałam swojemu dziecku tylko cieniutkie body, bo w szpitalu jest chyba
jeszcze goręcej niż na dworzu. Przy czym ubranek nie ma sensu brać zbyt wiele
bo dzieci przebierane są tylko po kąpieli, czyli raz na dobę.
Dla siebie warto zabrać duży zapas pieluch (podkładów do stosowania po porodzie)
np; ze 4-5 opakowań oraz dodatkowy ręcznik czy stare prześcieradło, które można
położyć na szpitalnym łóżku aby go bez przerwy nie brudzić. Zapomnijcie też o
jednorazowych majtkach. W szpialu po porodzie odbywają się bardz częste
kontrole gojenia się krocz, a takie majtki są baaardzo niemile widziane przez
położne i lekarzy.
I koniecznie zabierzcie ze sobą laktator. Na początku jest bardzo mało pokarmu
a ściąganie go pomiędzy karmieniami bardzo pobudza jego produkcję.
No i oczywiście zabierzcie duuuużo pieluszek dla Waszych pociech bo będą robiły
naprawdę mnóstwo kupek.
To chyba tyle jeśli chodzi o najważniejsze sprawy.
W kwestii szpitala św. Zofii...porodówka super, położne chyba wszystkie bardzo
miłe i pomocne chociaż ja miałam opłaconą indywidualną opiekę położnej. Sale
doporodu komfortowe, czyste i miłe, chociaż nieklimatyzowane więc w dzień
trudno znieść poród w takim upale.
Byłam też na oddziale patologii ciąży w związku z nadciśnieniem i tu już nic
dobrego Wam nie napiszę. Ogólnie presja na jak najszybszy poród (prawie zawsze
sztucznie wywoływany), brak zainteresowania ze strony lekarzy, przy czym
codziennie jest na dyżurze ktoś inny więc niby skąd mają mieć pojęcie o tym kto
leży na tym oddziale??? Jedynie o położnych nic złego nie da się powiedzieć bo
są naprawdę bardzo miłe i pomocne i to głównie one są źródłem informacji dla
przestraszonych przyszłych mam a nie lekarze...
Oddział położniczy i noworodkowy raczej w porządku chociaż niektóre położne
niezbyt chętnie (szczególnie w nocy) garnęły się do pomocy przy przystawianiu
dzieci do piersi, co prawie każdej mamie na początku sprawia pewną trudność.
I tylko jedna przestroga na koniec: koniecznie domagajcie się zbadania poziomu
bilirubiny (żółtaczka) u Waszych dzieci przed wyjściem ze szpitala. Moja Agatka
nie miała przeprowadzonego tego badania a jej lekko żółtawe zabarwienie skóry
zostało zlekceważone. Po tygodniu z ostrą żółtaczką musiałyśmy wrócić do
szpitala. To było okropne przeżycie patrzeć na swoje biedne dziecko pod tymi
gorącymi lampami i nie móc go nawet wyjąć na chwilę i przytulić.
Gdybyście miały jeszcze jakieś pytania, służę pomocą. A tymczasem życzę
powodzenia i głowa do góry bo poród naprawdę nie jest takim ciężkim przeżyciem
a o bólu zapomnicie jak tylko Wasze dzieci wylądują w Waszych ramionach. Tyle
mogę Wam powiedzieć na 100%.

[jennefer3]

Witaj!Gratulacje z okazji narodzin córeczki.O ile mnie pamięc nie myli,kojarzę
Twoje posty,wydaje mi się,że miałyśmy zbliżone terminy?Ja miałam na
13.06.Pozdrawiam.

[aleksandra32]

Tak rzeczywiście znamy się z forum. Ja miałam termin na 12.06 ale dzidzia
pośpieszyła się o 2 tygodnie i urodziła się 27 maja. Mam nadzieję że u Ciebie i
Twojego maleństwa wszystko w porządku? Jeśli przeczytasz tego posta, napisz
więcej co u Ciebie. Serdecznie pozdrawiam. Ola i Agatka

[jennefer3]

Witaj ponownie!Chyba obie mamy w tej chwili trochę czasu.Urodziłam córeczkę
dopiero 29.06!!!(Termin na 13.06)Kosztowało mnie to wiele nerwów i strachu o
zdrowie dziecka ale wszystko skończyło się dobrze tzn.mała zdrowa,ważyła
3720,10 pkt.Ma na imię Maja Antonina,jest słodka-to moje drugie dziecko.Jest
niezwykle pogodna,dzisiaj przespała całą noc-ale apetyt ma konkretny-wczoraj
byłam ją ważyć,waży już 5 kg!(karmiona piersią)Ja,choć czuję się dobrze,porodu
nie wspominam najlepiej-było to cc po dwóch dniach prób wzniecenia
porodu.Pierwsze dziecko rodziłam naturalnie,może stąd moje rozczarowanie.Lubię
nadal zaglądać na to forum,może nie piszę zbyt często ale czytam,niestety na
zadnym innym nie mogę się jakoś zadomowić.Siła przyzwyczajenia.Pozdrawiam.Marta
z Mają i 5-letnią Olunią.P.S.Maja chyba nie chciała pożegnać brzuszka naprawdę-
do tej pory ma pępek

[aleksandra32]

Cieszę się, że odpisałaś. A z tym wolnym czasem jest zazwyczaj tak, że jak już
masz nadzieję że właśnie uda Ci się wreszcie zrobić coś dla siebie, to właśnie
wtedy Twoje dziecko postanawia, że np; właśnie się obudzi, zrobi kupkę albo
będzie chciało jeść... No cóż. Tak to już musi być.
Jestem pod wrażeniem tego jak bardzo Twoja córeczka polubiła przebywanie w
brzuszku mamusi. To chyba jakiś rekord??? Ja niestety miałam odwrotny problem.
Ale wszystko okazało sie w porządku. Agatka ważyła niewiele, bo 3200g a to nas
zdziwiło bo oboje z mężem nie jesteśmy zbyt mali. No ale z punktu widzenia
rodzącej kobiety, to lepsze takie dziecko niż na przykład 4 czy 5 kg...
Moja mała z powodu problemów z przystawieniem do piersi, żółtaczką sporo
straciła na wadze i musiała być przez prawie miesiąc dokarmiana a moje
heroiczne próby przejścia na wyłączne karmienie z piersi kończyły się niestety
kolejnymi ubytkami na wadze. Byłam już naprawde bliska zrezygnowania z dalszej
walki o karmienie piersią. Naszczęście trafiłam pod opiekę wspaniałej położnej
z poradni laktacyjnej, która mi bardzo pomogła i dziś Agatka nie pamięta już o
strzykawkach. Waży trochę ponad 5 kg a przez ostatni miesiąc przybyła na wadze
1,5kg. Teraz dla odmiany wszyscy się martwią czy to nie zbyt dużo ))
Jest bardzo grzeczna i bardzo pogodna. Prawie nie płacze za co jestem jej
bardzo wdzięczna bo ponieważ to moje pierwsze dziecko pewnie zaraz wpadłabym w
panikę przy berdziej marudnym maluchu.
Zastanowiło mnie to co napisałaś o tym, że Twoja mała przespała całą noc. Czy
to znaczy, że wogóle nie budzisz jej na karmienie w nocy? Bo moja Agatka też
ostatnio bardzo ładnie śpi w nocy (odkąd zaczęła sypiać z anmi w jednym
łóżku...) ale ja nadal ją budzę przynajmniej raz w nocy do karmienia. To pewnie
jeszcze pozostałości po tej wiecznej obawie czy mała zacznie wreszcie dobrze
przybierać na wadze. Ale ciekawa jestem czy mogę jej nie budzić jeśli sama się
w nocy nie upomni o jedzenie?
A co do samego porodu, to wspominam go bardzo dobrze. Po pierwsze obecność
wspaniałego fachowca i cudownej położnej Jeannete, a po drugie po prostu dość
łatwy poród. Najpierw odeszły mi wody, potem dostałam kroplówkę z oksytocyny a
po 3 godzinach i 40 min. Agatka była już na świecie. Parłam tylko 20 minut. To
podobno krótko, szczególnie jak na pierwszy poród. W każdym razie następnego
porodu już się tak nie będę bała.
Pozdrawiam serdecznie i czekam z niecierpliwością na kolejnego posta.
Ola

[jennefer3]

Bardzo się cieszę,że odpisałaś.Tak miło z kimś pogawędzić w wolnej
chwili.Cieszę się,że miło wspominasz poród,tak samo wspominam mój pierwszy.Może
tym łatwiej zrozumiesz dlaczego jest mi tak żal,że teraz było cc.Bardzo szybko
byłam w formie po obu porodach ale ciągle mam wrażenie,że coś straciłam.Poza
tym,ponieważ byłam w pełni świadoma odebrałam cc jako bardzo brutalną
ingerencję,dosłownie wyrwanie dziecka z łona matki.Ja sobie zdaję sprawę,że nie
było innego wyjścia,za duże ryzyko by dalej czekać i nie odbierz tego tak,że
się użalam nad sobą,bo ja w tamtej chwili byłam skupiona tylko na
dziecku,dosłownie szalałam z niepokoju-miałam za sobą dwa dni prób wywoływania
porodu i na trzeci decyzje o takim rozwiązaniu przyjęłam z ulgą.Widocznie tak
to musialo być.Waga mojego dziecka jest dla mnie pewnym zaskoczeniem-ja w ciąży
przytyłam ok.6 kg a tu taka kluseczka.Mój mały skarb.Sama byłam zaskoczona,że
dzisiaj przespała noc do tej pory jadła ok.24 i 6,ja nie budziłam jej bo
przyrost wagi ma imponujący a zauważyłam wcześniej,że jeśli budziłam ją
specjalnie do karmienia,to owszem parę razy mlasnęła i spała dalej.Nie wiem czy
to dobrze i czy Ty powinnaś tak robic,bo przecież z drugiej strony pokarm
nocny -ponoć- jest najbardziej kaloryczny,najlepiej chyba spytać fachowca.Ja
zaufam intuicji-zauwazyłam,że drugie macierzyństwo przyjmuję z większym
spokojem,luzem nawet ale pamiętam jak to było pięc lat temu...niby wszysko ok a
ja ciągle pełna obaw.Cieszę się,że u Ciebie wszystko dobrze i oby tak
dalej.Odezwij się jeszcze koniecznie.Marta.

[aleksandra32]

Ponieważ wiem już na 100%, że będę chciała mieć jeszcze kolejne dziecko, często
się zastanawiałam nad tym jak wygląda macierzyństwo kiedy człowiek ma już za
sobą jakieś doświadczenia. Zazdroszczę Ci tego spokoju i pewnośi że wszystko
jest w porządku. Ja rzeczywiście często denerwuję się drobnymi rzeczami,
przejmuję się jakimiś moimi małymi niepowodzeniami, ale pocieszam się właśnie,
że przy kolejnym dziecku będzie mi już łatwiej. Z drugiej strony pierwsza ciąża
i pierwszy dzidziuś też ma swój niepowtarzalny urok. Dlatego mimo tego, że
ciągle gdzieś po cichu towarzyszy mi lęk o to czy wszystko robię dobrze i czy
mojemu dziecku nic nie dolega, to staram się cieszyć każdą wolną chwilą
spędzoną z małą. Tymabardziej, że niestety powrót do pracy zbliża sie wielkimi
krokami i szczerzez mówiąc nie wyobrażam sobie pozostawienia mojej kruszynki z
nianią. Niestety nie mam innego wyjścia ;-((( Mam nadzieję, że obie to jakos
przetrwamy...
Tymaczasem staramy się przeżyć te straszne upały. Jedyny plus tej pogody jest
taki, że Agatka prawie przez cały dzień śpi. To pewnie jej sposób na żar z
nieba... Czekam na wieczór żeby wyjść z nią na spacer. Mam nadzieję, że wtedy
będzie chłodniej.
Cieszę się, że obie mamy w tym całym zamieszaniu trochę czasu żeby spotkać sie
na forum i trochę pogadać. Przypominają mi się czasy sprzed kilku miesięcy
kiedy mogłam tu przesiadywać bezkarnie. Cóż...teraz wygląda to już nieco
inaczej...
pozdrawiam i liczę na odpowiedź.

[jennefer3]

Masz rację upał jest straszny,nie znoszę gorąca.My też wyjeżdżamy na spacer
dopiero wieczorem,potem kąpiel,cycuś i spanie.Jeszcze pózniej
kapiel,kolacja,czytanie Oleńce i wtedy Maja z kolei budzi się na następne
karmienie,przewijanie itp.Osiągnęlam biegłość jeśli chodzi o jedzenie na
stojąco,mycie zębów pod prysznicem przy jednoczesnym goleniu nóg,zasmakowałam w
zimnych obiadach.Taki jest urok podwójnego macierzyństwa-zyskujesz pewność
siebie ale Twój czas wolny niebezpiecznie sie kurczy.W weekendy mam trochę
luzu,bo jest mąż i mocno mnie odciąża,dlatego mogę częściej zaglądać na
forum,nałozyć maseczkę,opiłować złamany paznokieć -mam nieodpartą
potrzebę ,żeby mimo zmęczenia, zadbać,zrobić coś dla siebie.Bardzo ubolewam,że
wieczorem,kiedy dzieci już śpią ,gdy tylko zabiorę się do jakiejś książki,filmu
oczy same mi sie zamykają.Nawet ostani numer Twojego Stylu leżał chyba pięć dni
zanim go otworzyłam, a do tej pory czytałam ciurkiem od deski do deski już
pierwszego dnia.W ciągu tygodnia jest gorzej-przedszkole na czas wakacji
zamknięte więc siedzę z moją dwójką ,staram się poświęcać czas Oli,bo wiem,że
tego potrzebuje, teraz szczególnie i jednocześnie zadbać o moje maleństwo.nie
ukrywam,czasami efekty są mizerne w stylu:zmęczona mama z noworodkiem przy
piersi, siedzi ze znudzona miną na przyjęciu dla lalek zorganizowanym przez
starszą córkę,myślami krąży gdzieś pomiędzy kwestią co zrobić na obiad i
bałaganem w domu.Aha i czasem wydziera się bez sensu a potem jej wstyd.O
powrocie do pracy na razie nie myślę,tu mam akurat ten komfort,że pracuję "u
siebie".Mam wrażenie,że trochę Ci marudzę,wybacz.Do nastepnego spotkania.Marta.

[aleksandra32]

Czytałam to co napisałaś jakby to były mije własne słowa...tylko, że mnie jest
o tyle łatwiej że muszę zajmować sie tylko jednym maluchem. I też z
niecierpliwością wypatruję weekendów kiedy mój mąż może nieco bardziej
zaangażować się w nasze codzienne zajęcia. Właśnie teraz oboje śpią w naszym
łóżku a ja ykradłam sie po cichu żeby się wykąpać ale po drodze nie mogłam
sobie odmówić zajrzenia na forum. Nie wiadomo kiedy i czy wogóle będę miała
dzisiaj jeszcze ku temu okazję...))
Ja też ostatnio postanowiłam zrobić coś dla siebie i zapisałam się na siłownię.
Niestety nie należę do tych szczęśliwych kobiet które w ciąży przytyły TYLKO 6
kg )) Cóż z tego jeśli każda minuta poza domem jest okupiona stresem czy z
małą wszystko w porządku, czy nie jest przypadkiem głodna itd... Z drugiej
strony zabieranie jej wszędzie ze sobą też jest męczące. No i nie zawsze
możliwe...
Napisz mi czy jesteś z Warszawy? (pewnie tak) W którym szpitalu rodziłaś swoje
dzieci? Ciekawa jestem jakie są Twoje wrażenia. Ja szczerzez mówiąc zaraz po
porodzie obiecywałam sobie, że nigdy już nie wrócę do św. Zofii. Ale czas
zaciera niektóre złe wrażenia, a ponadto jakoś nie wyobrażam sobie żebym mogła
drugie dziecko urodzić bez tej samej położnej, która teraz z nami była. A ona
pracuje tylko w tym szpitalu.
Odezwij sie jak znajdziesz wolną chwilkę. Ja też postaram sie tu od czasu do
czasu zaglądać.
PS. U mnie "Twój Styl" też leży nieprzeczytany już ładnych kilka dni (może
nawet tygodni) i też nigdy wcześniej jeszcze mi się to nie zdażało...

dopiero teraz udalo mi się...

[jennefer3]

usiąść do komputera,sorry.Nie,nie jestem z Warszawy i na spacer się raczej nie
umówimy-mieszkam daleko,w Wielkopolsce,ok. 40 km od Leszna Wlkp.Mieszkamy na
wsi,kończymy budować nasz dom.Tu znalazłam swoje miejsce,swój azyl i odskocznię
od zgiełku,tłoku dużego miasta.Jeszcze pare lat wstecz nigdy bym nie
przypuszczała,że się tu znajdę-urodziłam się i wychowałam w Zielonej
Górze,potem studiowałam w Poznaniu,byłam typową miastówą.Większość moich
znajomych została właśnie w dużych miastach-ja na trochę wróciłam do ZG,potem
znalazłam się tu.I wiesz,paradoksalnie Ci wszyscy moi przyjaciele,którzy
zostali w wielkich miastach,szczególnie ci dzieciaci,uwielbiają tu
przyjezdzać,napawać się ciszą,świeżym powietrzem.Tylko nie myśl,że jestem jakąś
nawiedzoną eko-ja też lubiłam poszaleć,poimprezować,tylko,że to było w liceum i
na studiach.Potem nie odpowiadało mi życie między jednym etatem a
drugim,mijanie się z mężem ,tzw.dorabianie się.A teraz-chce się nam
zakupów,kina,restauracji -w godzinę jesteśmy w Poznaniu.Co to jest godzina,tyle
się czasem w szczycie jechało z jednego końca Poznania na drugi.Właśnie wczoraj
byliśmy tam po zakupy,bo Majka na potęgę wyrasta z rozmiaru 56.To taka
przyjemność kupować ubranka konkretnie dla dziewczynki!My nie znalismy płci
stąd cała moja wyprawka jest neutralna.Wczoraj też Mai odpał pępek.wracając do
tematu szpitali-nie dla mnie z racji zamieszkania , kliniki i położne tak
uznane,a szkoda.Chociaż wojewódzki w Lesznie jest niezły-po porodzie rodzinnym
ma się tam pojedyńczą salę,chociaż o zzo można pomarzyć.Wspaniałe położne na
położnictwie,lekarze różnie.Miałam pecha,bo mój wyjechał na urlop i dotkliwie
to odczułam- w sensie braku zainteresowania.Na obchodach dało się zauważyć
różnicę w traktowaniu pacjentek ,które miały lub nie swojego lekarza-było to
tym bardziej niesmaczne,że moj gin tam pracuje,to byli jego koledzy.Zazdrość o
pacjenta?!(chodzi mi o te dni w szpitalu,które spędziłam na ginekologii bo
byłam po terminie)Zwlekali z podęciem działań równo do końca 42 tyg a
widziałam,że w przypadku swoich pacjentek odbywało się to nieco inaczej.Potem
dostałam kroplówkę z oksy,potem drugą-przy braku reakcji zapytałam lekarza dyż.-
wtedy łaskawie poinformoał mnie,że istnieje taki żel na dojrzewanie szyjki ale
trzeba go wcześniej zamówić bo nie jest refundowany.Ja na to dlaczego mówią mi
tak pózno,leżałam tam już parę dni z taką szyjką bez rozwarcia,a on,żeby mieć
pretensje do lekarza prowadzącego.Ja na to,że jest na urlopie,czyli wychodzi
jednak na to,że bez swojego lekarza jesteś nikim.Pikanterii wszystkiemu dodaje
fakt,że oboje z mężem jesteśmy lekarzami stomatologami więc nie wierz na
przyszłość gdy ktoś mówi,że wtedy są jakieś względy,przywileje.To nie do końca
tak jest.Wydaje mi się,że zależy to głownie od człowieka-jak traktuje
ludzi,pacjenów wogóle,niezależnie od tego kim są lub ile mają.I nie chodzi mi o
jakieś specjalne względy w szpitalu-ja nie z tych co karzą
sobie "doktorować",chodzi mi raczej o rzetelną infomację podaną jak dla
lekarza,nie dla laika.A może to są" specjalne względy"?Zgroza.W takich
momentach żałuję,że nie mieszkam w np.Warszawie,wtedy mogłabym wybrać nawet
szpital prywatny ,a tu mam do wyboru tylko ten,potem już tylko Poznań.
Uff,rozpisałam się.Pozdrawiam jak zwykle,do nasępnego maila,jeśli czas Ci
pozwoli.P.S.Maja regularnie od wtedy przesypia noce

[aleksandra32]

Moja mała Agatka wczoraj za wyjątkiem porannego spaceru przez cały dzień nie
zmrużyła oka. W efekcie wieczorem była już tak marudna że nie dało sie z nią
wytrzymać ) Dzisiaj mam nadzieję, że będzie nadrabiała straty w spaniu...
(Tylko ja wiem ile już razy pocieszalam się w ten sposób na darmo...).
No ale w długości maila to ja Ci raczej pewnie nie dorównam ))
Zazdroszczę Ci tej Twojej zielonej wolności od zgiełku miast. Ja też zawsze
byłam miastowa dziewczyna. Dopiero teraz, jak jest z nami malutka zaczynam
doceniać uroki życia poza tym całym brudem, hałasem i w otoczeniu wiecznie
zabieganych ludzi (nie wyłączając nas niestety).
Narazie często bywamy u teściów którzy właśnie niedawnbo wyprowadzili się z
Warszawy na wieś. Tylko 30km od miasta ale różnica kolosalna. Kiedyś my też się
stąd wyniesiemy.
Pisałaś z rozgoryczeniem o stosunku lekarzy do pacjentów w szpitalu w którym
rodziłaś Majkę. Otóż jeśli Cię to pocieszy, to w jednym z najlepzych szpitali w
Polsce jak sie mówi o szpitalu św. Zofii - jest dokładnie tak samo. Mogłam się
doskonale przyjrzeć temu zjawisku jak leżałam na patologii. Swoimi pacjentkami
lekarze zajmowali się bez zarzutu, inne były traktowane jak zło konieczne.
Gdybym nie miała wykupionej położnej, pewnie leżałabym tam do dzisiaj...)
Nie mówiąc już o sytuacjach niektórych dziewczyn u których trzeba było jak
najszybciej wywołać poród z powodu różnych chorób, a kroplówki i inne takie
metody nie pomagały. Nie było nawet mowy o cesarkach. To był temat tabu. Nie
wiem co musiałoby się stać żeby im te cesarki zrobili. No chyba że koperta...
Taka to już nasza smutna ale swojska polska rzeczywistość. Ja skolei piszę o
tym z perspektywy pracownika Ministerstwa Zdrowia który bał sie przyznać gdzie
pracuje bo mógłby zamiast kroplówki z oksytocyny doczekać sie na przykład
cichej eutanazji...
No ale dość tych narzekań. Wkońcu wszystko skończyło sie dobrze a w pokoju obok
śpi moje największe szczęście. Niestety ostanio w nocy sypia nieco gorzej przez
co i ja jestem lekko niedospana.
Oj, wiem co to znaczy przyjemność kupowania maleńkich kolorowych ubranek... Nie
ma chyba spaceru, z którego nie wracałabym z ajkimś choćby drobiazgiem dla
mojej małej. Mój mąż pewnie niedługo wyrzuci mnie z domu )) A do tego ona
tak szybko ze wszystkiego wyrasta że czasem zdołam jej założyć coś tylko ze dwa
trzy razy i już muszę odkładać dla nastepnego dzidziusia bo jest za małe. No
ale trudno sobie odmówić przyjemności kupowania tych ślicznych ubranek.
Pozdrawiam Twoją całą rodzinkę i czekam na dalsze wiadomości od Ciebie.
PS. Żałuję, że nie umówimy się na spacer...)

Ale jestem zmęczona...

[jennefer3]

napiszę jednak parę słów.Zacznę może od siebie-mam na imię Marta, 13.07
skończyłam 31 lat(równiutko dwa tygodnie po urodzeniu Mai).Z natury jestem
raczej nieśmiała ,dlatego forum raczej czytałam niż udzielałam się na nim-ale
jak sama widzisz potrafię się rozkręcić.Mam wspaniałą rodzinkę,niedługo będę
miała swój dom z dużym ogrodem(coby sąsiedzi nie byli za blisko)i może
psa...rybki w każdym razie na pewno.Czuję się spełnioną kobietą z powodów
wymienionych powyżej ale także dlatego,że mam pracę,którą lubię i która mnie
pasjonuje,nie mam szefa(szefowej).Resztę napiszę jutro,bo jestem taka
śpiąca...Zyczę spokojnej,przespanej nocy.

[aleksandra32]

Oj niestety dwie ostatnie noce nie należały do najspokojniejszych... No ale
nikt nie obiecywał, że zawsze będzie idealnie.
Mam nadzieję, że Ty się wyspalaś?
Ja miałam wczoraj wogóle kiepski dzień. Byłam po południu u dentysty ))
Zrobili mi dwa zęby, które po powrocie do domu i po tym jak anieczulenie
przestało działać zaczęły mnie tak boleć, że mój biedny mąż biegał w środku
nocy do całodobowej apteki żeby mi kupić paracetamol. A ja głupia do tej pory
myślałam, że zęby bolą przed wizytą u dentysty a nie po... Ty masz pewnie
większe doświadczenie w tym względzie )) Mam nadzieję, że masz litość dla
swoich pacjentów??? Twoje dzieci przynajmniej nie będą się bały dentysty ))
Napisałaś mi trochę o sobie więc nie pozostanę Ci dłużna i zrobię po krótce to
samo (właśnie udało mi się uśpić małą).
W maju (czyli w tym samym miesiącu co urodziła się Agata) skończyłam 27 lat. Z
pochodzenia jestem łodzianką - tam się urodziłam i mieszkałam tam prawie do
końca studiów. Potem na stałe przeprowadziłam sie do mojego męża - rodowitego
Warszawiaka. Przez kilka lat mieszkaliśmy w bardzo fajnej dzielnicy Warszawy,
nowe osiedla, młodzi ludzie z dziećmi, w pobliżu las. Jak zaszłam w ciążę
teściowie zaproponowali nam przeniesienie się do ich dotychczasowego mieszkania
(oni jak już pisałam wynieśli się do domu poza Warszawę). Długo to rozważaliśmy
ale ponieważ mieszkanie teściów było sporo większe (125m2 do sprzątnięcia...)
oraz ma śliczny ogródek (parter), wkońcu sie zdecydowaliśmy. Dokładnie w dniu
transportu mebli z jednego mieszkania do drugiego mnie odeszły wody i
pojechałam do szpitala rodzić Agatkę... Także po powrocie ze szpitala czekało
nas jeszcze rozpakowywanie kartonów z naszymi rupieciami... Miałam w związku z
tym wiele momentów załamania nerwowego ale dzisiaj już wyszliśmy na prostą.
Gdyby Agatka okazała się mniej grzecznym dzieckiem to pewnie do dzisiaj
siedzielibyśmy na tych kartonach.
Co oprócz tego? Mamy dwa cudowne koty znajdy (czarnobiały i bury), które ciężko
przeżyły fakt, że musiały ustąpić pierwszeństwa w pieszczotach naszej córeczce.
Do tej pory nawet z nami spały a teraz nie pozwalamy im wchodzić do sypialni i
pokoju małej ;-(
Jeśli chodzi o życie zawodwe, to bardzo lubię swoją pracę w MZ, a konkretnie w
Biurze Prasowym Ministerstwa Zdrowia. Dużo się dzieje i nikt mi nie każe
grzebać sie w jakiś papierkach, natomiast muszę użerać się z niezawsze fajnymi
dziennikarzami. Narazie zatem pracy zmieniać nie planuję.
Mam propozycję żebyśmy może kontynuoawały pisanie już na osobiste skrzynki.
Podam Ci mój adres [e-mail]
PZDR Ola

aleksandra32-zajrzyj do swojej poczty!

[jennefer3]

[jennefer3]

Wczoraj wysłałam dwa maile na podany przez Ciebie adres-teraz patrzę w
pocztę,że wróciły z adnotacją"podane konto jest zablokowane administracyjnie"Ja
ostatnio mam ciągle problem ze swoim kontem-nie dostarcza maili pod niektóre
adresyI co teraz?Może założyć je gdzie indziej?Odezwij się proszę.M

[jennefer3]

Mój adres [e-mail]

[mzosia1]

Witam, mam pytanie dotyczące nieszczęsnego pomiary fałdu karkowego. Mam tylko
jakiś walor CRL = 74,2 mm, co to oznacza, jak to przeliczyć?
Marta

[magdoska1]

CRL to chyba odległość od czubka główki do kości ogonowej czy jakoś tak

[maciejka.k]

Wymiar CRL to długość twojego maluszka od szczytu główki do końca pupki, nie
jest to przeziernośc, ją oznacza się NT.