mam problem z teściami!

[kuncwotek]

Dziewczyny pomóżcie mi rozwiązać problem. Od czasu ślubu - czyli 5 mies. temu
nie odzywam sie do moich teściów, bo bardzo brzydko zachowali się na ślubie.
Moją rodzinę wyzwali od najgorszych, wujka popchneli i wogóle było fatalnie -
to chyba najgorsze wesele jakie kiedykolwiek mogło być! Ale nie to jest
najgorsze! Tydzień po ślubie mój mąż oświadczył mi, że już nigdy im nie
przebaczy, bo bardzo brzydko mnie nazwali. Nie chciał mi powiedzieć jak, bo
byłam wówczas w 4 mies. i nie chciał mnie denerwować. Niedawno dowiedziałam
się, że nazwali mnie DZIWKĄ!!! Mój mąż między czasie pogodził się z Nimi - ja
w dalszym ciągu nie! Problem jest w tym, że teraz nagle przypomnieli sobie o
dziecku - za 10 dni mam termin - i chcieli by go widywać. Ja im tego nie
potrafię wybaczyć!Jak oni mnie potraktowali, jak potraktowali moje dziecko???
Skoro ja jestem DZ...to kim jest moja córka? Dodam jeszcze, że wcześniej
zabronili mi przyjeżdżać do siebie i mówić im "mamo", "tato"!!! A teraz nagle
chcą być kochanymi dziadkami!!! Poradźcie mi jak powinnam ich potraktować.
Boję się bardzo, że mąż będzie zabierał Zuzię i jeździł do Nich - chyba tego
nie zniosę(((
---
tickers.tickerfactory.com/ezt/d/1;0;126/st/20050930/dt/6/k/479a/preg.png

[aaanulka]

Będzie Ci ciężko zaakceptować taką sytuację.
Napewno kiedy tylko będą się uśmiechać do Twojego dziecka to źle będziesz się
czuć.
Pomyśl jednak że oni(teście) będą tylko z pozoru cudowni Twojemu bobasowi.
Więc sie nie martw póki będą udawać fantastycznych- nic nie grozi-to tylko
obłuda.
Ważne jest to o czym wiesz Ty Twój mąż i tyle a teście niech
poprostu "odstosunkują" się od Ciebie.
Nie bierz do głowy ich udawanej "miłości" to są dorośli ludzie i skoro nie
potrafia poradzic sobie ze swoimi emocjami i innymi, pierdołami to tylko
pozałowac ludzi.
Dlatego też nie martw sie za wczasu.
Bądz dumna z siebie dzidzi i małżeństwa a reszta...

[texus]

Trochę dziwi mnie ta sytuacja, a czym im się tak naraziłaś??

[kuncwotek]

tak naprawdę to oni nikogo nie tolerują!!! Już wcześniej przed ślubem teściowa
miał do mnie od czasu do czasu jakieś ale!! Problem tkwi w tym, że jest bardzo
zazdrosna o syna. Nagle przestawała się odzywać. Też mnie i moją rodzine
wyzywali chociaż ich nie znali! Ja im zawsze wybaczałam, bo myślałam sobie -
dobra będę mądrzejsza - i robiłam to też ze względu na ukochanego. Na ślubie
poszło o orkiestrę!Ja nie chciałam, żeby przygrywali nam "do kotleta" a teściu
uparł się, że tak i koniec. Ja nie pozwoliłam, bo i tak poszłam na tyle
ustępstw, a poza tym bardzo mi się to nie podobało! Tak na marginesie to nie
dali nam grosza a chcieli o wszystkim decydować. A dlaczego mnie tak nazawli??
Nie wiem!!! Zawsze byłam grzeczna, miła, sprzątałam u Nich, pieliłam, nawet
malowałam ściany! Ja naprawdę nie widzę w tej całej awanturze mojej winy! Mój
mąż też tak uważa.

[mynia0]

z przedstawionego opisu wynika, że masz 2 wyjścia.

1. wziąć męża pod pachę, tobołek z gratami i wynieść się jak najdalej od
teściów - nawet do innego miasta - bo jak sie dziecko urodzi, to zatrują Ci
życie, a Twój mąż w końcu nie wytrzyma presji i stanie dla świętego spokoju po
stronie mamusi. faceci są słabi, niestety.

2. zostać blisko teściów i dac sobie jeździć po głowie.

i mówię to niestety, z własnego doświadczenia. od toksycznych ludzi trzeba się
trzymac jak najdalej. oczywiście, nie znam genezy waszych złych stosunków, ale
z tego, co piszesz - ja bym wiała jak najdalej. powodzenia!

[kuncwotek]

na szczęście nie mieszkamy razem! Ale właśnie tak jak mówisz - boje się, że w
końcu mąż będzie chciał zrobić mamusi przyjemność ( a wiem, że to jest bardzo
możliwe - bo to niestety mamisynek ) i bdzię zabierał mi dziecko (((

[texus]

Z opisu wynika, że to bardzo zaborczy i prostaccy ludzie. Dziwię się, że udało
im się wychować syna na dobrego człowieka, bo o mężu raczej źle się nie
wypowiadasz. Skoro to mamisynek to raczej nie radzę całkowitej izolacji od
teściów bo może to zagrozić Twojemu związkowi. Mąż zapewne będzie chciał
kontaktu z rodzicami. Jeśli chodzi o dziecko to wątpię aby na początku Ci je
wywoził ponieważ będzie od Ciebie uzależnione a on nie będzie miał odwagi, bo
to zbyt duża odpowiedzialnośc z tak maleńkim dzieckiem gdzieś się wybierać.
Natomiast jak dorośnie to...hm...szczerze Ci powiem, że dużo bym dała żeby ktoś
na chwile zaopiekował się moim dzieckiem żebym mogła odetchnąć . Daj szansę
dziadkom i to wcale nie znaczy, że masz dac sobie jeździć po głowie tylko , że
masz stworzyć dziecku normalny kontakt ze swoimi dziadkami, których nie będzie
miał wiecznie. Jeśli Ci nie będzie pasować to nikt nie będzie Cię zmuszał do
uczestniczenia w tych kontaktach. Ja też nasłuchałąm się różności co też
teściowie o mnie wygadywali a brat mojego męża nazwał nawet moje dziecko
bękartem. Jednak jestem ponad tym wszystkim. Mam swoje zdanie na ich temat, a
reszta mnie nie obchodzi.

[mynia0]

niemieszkanie razem niczego nie gwarantuje - czasem i 100km to za mała
odległość...

wiesz - to jest tak: jeśli Twój mąż będzie chciał zabierać dziecko do dziadków -
nie możesz mu zabronić i to nie jest maminsynkowstwo. tacy sami oni
dziadkowie, jak i Twoi rodzice / niestety/. jeśli będziesz utrudniać kontakty z
dzieckiem / albo męża z jego rodzicami/, z czasem obróci się to przeciwko Tobie
i mąż stanie po stronie swojej matki.

jeśli boisz się teściów, albo odczuwasz do nich niechęć - nie walcz, bo nie
wygrasz. stań z boku, przyglądaj się - to wszystko, co możesz. wojna z teściami
z góry jest skazana na niepowodzenie - szkoda Twojego związku.

nie dopuszczaj do sytuacji, kiedy Twoje dziecko będzie z dziadkami samo, albo
tylko z mężem. kontroluj wszystko. jak będzie chciał Twój mąz odwiedzić
rodziców - nie puszczaj go samego, bo teściowa na pewno zrobi mu pranie mózgu -
a to, ze jesteś złą matką, że zawijasz dziecko w pampersa zamiast w tetrę i tak
dalej. takie długotrwałe pranie mózgu będzie żródłem konfliktów między wami.

dlatego - stój z boku i nie pozwól na to wszystko.

tak mówi moje doświadczenie z toksyczną teściową.

[kuncwotek]

szczerze mówiąc to nie wyobrażam sobie tego wszystkiego. Mężowi nie zabraniam
jeździć do rodziców, bo wiem, że to i tak nic nie da! Ale ja nie potrafie tam
pojechać i rozmawiać, uśmiechać sie jakby nic sie nie stało! Nie wiem naprawdę
jak to będzie i to, mnie strasznie dobija! (

[mruwa9]

Nie pociesze cie, ale jesli juz jest zle, to bedzie tylko gorzej..o ile
rzeczywiscie nie wyprowadzicie sie minimum 300-500 km od tesciow.. Okres po
urodzeniu dziecka jest dosc trudnym (wrecz kryzysowym) momentem w zyciu rodziny-
malzenstwa, Ty, jako mloda mezatka (tak wnioskuje z Twoich postow), jeszcze nie
widzisz w swoim mezu zbyt wielu mankamentow i wad, ktore z czasem wyjda na
wierzch.. jesli do tego doloza sie tesciowie.. szkoda waszego zwiazku. Albo
uciekac, albo przynajmniej dobrze zaryglowac drzwi..

[mynia0]

ale przecież nikt Ci nie każe sie uśmiechać, jakby nic się nie stało!

po prostu - jedź, wtrąć grzecznościowo jedno słowo na 50 zdań i - po prostu -
pilnuj sytuacji. właśnie po to masz się znaleźć u teściów, a nie w celu
towarzyskim.

to trudne sprawa. i nigdy nie wiadomo, jak się skończy. jak jeszcze coś mogę Ci
poradzić - nie przejmuj sie tak bardzo. i tak zapewne nie masz wpływu na
zachowanie teściów, wiec po co szarpiesz zdrowie swoje i dziecka ? wiem, wiem -
łatwo powiedzieć. ale mnie się udało olać problem - czego i Tobie życzę

[texus]

Niestety życie nie jest usłąne różami i nie jesteś z tym problemem jedyna.
Rozumiem, że będzie Ci ciężko wydusić do nich słowa "mamo", "tato" ale na
początku możesz się zwracac do nich w bezosobowej formie a później może jakoś
to będzie. Ja też przeżywałam z tym ogromny stres, gula stawała mi w gardle,
ale było minęło. Jedno Ci powiem, nie ma sensu wszystkiego brać dosłownie i na
zapas się stresować, bo szkoda Twoich nerwów. Niech Twoje myśli będą głównie
się kręcić wokół tego co udało Ci się stworzyć, czyli własnej rodziny. Takie
nastawienie do niczego dobrego Cię nie zaprowadzi. Po prostu nie myśl na zapas,
a będzie dobrze.

[kuncwotek]

dzięki dziewczyny. Postaram się to jeszcze raz wszystko poukładać w głowie.
Buziaki

[mynia0]

bardzo proszę

ja / niestety/ jestem expertem w dziedzinie toksycznych teściowych / teścia nie
mam - całe szczęście/

[amwaw]

Podobną sytuację mieli w młodości moja matka z ojcem- rodzice ojca nie chcieli
jej zaakceptować, nie byli nawet na ślubie itp Teraz sytuacja wygląda tak, że
moja matka jest ukochaną synową z którą lepiej się dogaduję niż z synem. Zatem-
może czasem warto uwierzyć w zmianę ludzi? Mąż nie powinien Ci mówić jak Cię
nazwali- zupełnie nie rozumiem po co to powiedział- co to zmieniło oprócz
jeszcze bardziej negatywnego Twojego nastawienia i ogromnej przykrości? Moja
rada- nie kontaktuj się zbyt często, nie musisz wybaczać, ale pozwól im od
czasu do czasu widywać się z Waszą rodziną. Jeżeli okaże się to kiepskim
pomysłem, a Oni nie zmienią swojego zachowania- ograniczysz zupełnie kontakty,
ale może okazać się, że Twoje wykazanie klasy da im dobry przykład. Dobrze jest
jak dziecko ma dziadków z obu stron- różnie się w życiu układa, a Oni mogą Cię
jeszcze pozytywnie zadziwić..i pomóc...
Pozdrawiam
Trzymam kciuki

[texus]

amwaw napisała:

> Podobną sytuację mieli w młodości moja matka z ojcem- rodzice ojca nie
chcieli
> jej zaakceptować, nie byli nawet na ślubie itp Teraz sytuacja wygląda tak, że
> moja matka jest ukochaną synową z którą lepiej się dogaduję niż z synem.
Zatem-
>
> może czasem warto uwierzyć w zmianę ludzi? Mąż nie powinien Ci mówić jak Cię
> nazwali- zupełnie nie rozumiem po co to powiedział- co to zmieniło oprócz
> jeszcze bardziej negatywnego Twojego nastawienia i ogromnej przykrości? Moja
> rada- nie kontaktuj się zbyt często, nie musisz wybaczać, ale pozwól im od
> czasu do czasu widywać się z Waszą rodziną. Jeżeli okaże się to kiepskim
> pomysłem, a Oni nie zmienią swojego zachowania- ograniczysz zupełnie
kontakty,
> ale może okazać się, że Twoje wykazanie klasy da im dobry przykład. Dobrze
jest
>
> jak dziecko ma dziadków z obu stron- różnie się w życiu układa, a Oni mogą
Cię
> jeszcze pozytywnie zadziwić..i pomóc...

Dobrze powiedziane i jeste tego samego zdania...

[eminka1]

Jak przeczytałam Twoją historię to jakbym słuchala przygody mojej koleżanki.
Ona miała podobne wesele, które w ogóle skończyło sie w połowie awanturą na 5
wsi, a koleżanka (też byla wtedy w ciąży) nie pamięta wszystkiego bo zemdlała.
Też wszystko rozegrało się przez rodziców jej męża, a konkretnie przez
teściową. Tu poszło z pozoru o kamerę, ale zaglębiając się bardziej to byl
mezaliians i teściowa nie mogła sie z tym od samego początku pogodzić. Z tym,
ze u niej (syn jedynak) od razu stanął po stronie mamusi (do tej pory nie wiem
dlaczego on się tak zachował, bo jest inteligentym czlowiekiem i bardzo do tej
pory kocha swoją żonę, zachowywał się jakby działal pod wpływem jakichś leków)
i na 3 dzień po weselu uruchomili wici jakby tu unieważnić małżeństwo.
Wyobrażasz sobie to? No, oczywiście nie udalo się. Juz nie pamiętam ile czasu
koleżanka nie mieszkała z mężem (pare miesięcy). W koncu się pogodzili,
kolezanka nie miała wyjścia jak zamieszkać pod dachem teściowej (na oddzielnych
kondygnacjach ale zawsze to dom teściowej). Koleżanka nie jest na szczęście w
ciemie bita i przez dłuższy czas "nie znała" swojej teściowej, różne sceny
mialy tam miejsce. Jeszcze po tym wszystkim wyprowadzała się z 10 razy, zanim i
tesciowa załapala, że jej syn kocha swoją żonę i jak ona się wyprowadza to on
cierpi. Reasumujac: koleżanka jest ok. 10 lat po ślubie, od jakichś 6 lat
teściowa już jej nie nęka. Tak sobie ją synowa wychowala, że nawet teściowa boi
się do niej odezwać, żeby ta sie nie wyprowadziła. W każdym razie teściowa
przegrała tą wojnę. Mąż zrozumiał co zrobił, że jeśli chce aby jego małżeństwo
przetrwało nie może słuchać mamy. Są dobrym, kochającym się małżeństwem, ale to
co zrobiła ta "stara" (bo tak ją koleżanka do tej pory nazywa) będzie miala
zapamiętane do końca zycia.
Jak się potoczy Twoje życie nikt tego nie przewidzi i nie ma na to lekarstwa,
ale myślę, że cierpliwość - czytaj walka o rodzinę przyniesie w końcu wymierne
skutki. Nie pooddawaj sie, jeśli masz dobrego męża walcz o niego. Mimo wszystko
nie doprowadzaj do takiej sytuacji, że dziecko nie bedzie znało dziadków, bo to
będzie tylko z krzywdą dla niego. Jeśli nie mieszkasz z tesciami to i tak masz
wielkie szczęscie.
Pozdrawiam, trzymam kciuki.

[zanetastocka]

kuncwotku moja teściowa też nigdy mnie nie akceptowała Głównie dlatego, że
nie siedziałam w 1 ławce w kościele (bo ona taka stara dewotka jest). Też różne
rzeczy o mnie gadała, często przez to płakałam. Zaszłam w ciąże po 5 latach
znajomości, też był ślub i wesele i na weselu nawet nie usiadła w wyznaczonym
miejscu dla rodziców młodej pary tylko zwiała z rodzinka na sam koniec
sali.Dodam, że nie dołożyła na wesela ani złotówki, a jeszcze tydzień przed
weselem próbowała wyłudzic od męża pieniądze na nowe okna w mieszkaniu (swoim
dodam).
W ciąży wcale sie nie interesowała moim samopoczuciem, nawet jak musiałam leżeć
a do szpitala przyszła zobaczyc wnuka, który był akurat kąpany i stwierdziła,
że nie ma czasu czekać bo pies została sam w domu
Teraz rzadko zainteresuje sie wnukiem, czasami zagada na mieście ale to
wszystko. Dodam że bawi cudze dziecko i je przytula nosi na rękach, chodzi na
plac zabaw a mojego synka nigdy nie przytulała i jak chciał do niej na ręce to
mówiła "babcię kręgosłup boli i nie może dźwigać" - wrrrrrrrrr.

Także dobre to, że chociaz nie mieszkam z nią i rzadko ja widuję. Ale ponoc
takie są kobiety co siedzą co dzień w kościele - obłudne

Trzymaj się i mam nadzieję, że mąż nie da sie zwieść ciepłym słówkom mamusi bo
naprawdę będziesz wtedy cierpieć, bo pozostaniesz w cieniu.

Żaneta.

[kuncwotek]

To nie mój mąż mi powiedził tylko dowiedziałam sie od szwagra. Powiedz mi
proszę, czy Twoja mama nie ma żalu do teściów po tym jak nie przyszli na ślub?

[amwaw]

Miała, miała bardzo długo. Zresztą-rodzice mojego ojca zrobili znacznie gorsze
rzeczy(pojechali do miejscowości w której mieszkała moja mama, zwyzywali jej
rodziców)- słowem szopki na patyku. Trudno, żeby nie miała żalu i trudno, żebyś
Ty nie miała żalu, ale z perspektywy czasu patrząc- mamy zachowanie było
najlepszym z możliwych wyjść- teraz ma w teściowej najlepszą przyjaciółkę,
która popiera ją w każdej podjętej przez nią decyzji. Zresztą- po latach
teściowa ją przeprosiła i powiedziała, że jej zachowanie było bardzo głupie-
mam nadzieje, że u Ciebie też tak będzie..
Pozdrawiam i życzę powodzenia

[martina.15]

moja przyszla niedoszla tesciowa doprowadzila do tego ze nie jestem z moim
chlopakiem a ojcem mojego dziecka. powiedziala mi w oczy (15tc) ze jestem
dziwka, szmata, suka i ze sie puszcza nie wie z kim. wobrazacie sobie,
powiedziec tak ciezarnej??? powiedzialam ze jezeli w ogole cos sie odmieni,
sprawa skonczy sie ustalaniem ojcostwa w sadzie (niestety, okazalo sie po 4
latach ze w wazniejszych sprawach on jest maszynka nakrecana przez mamusie) i
tam on dostanie mozliwosc widywania sie z malenstwem tylko pod moim nadzorem,
tak zeby kochana babcia nie miala okazji zrobic krzywdy mojemu dziecku.

twoj maz powinien uszanowac to ze nie chcesz miec z nimi nic wspolnego, ale
postaraj sie nie wymagac od niego za duzo. a ich unikaj- powinni sami na
kolanach i z placzem przepraszac Ciebie Twoja rodzine i w ogole wszystkich a
potem dopiero roscic sobie dzidkowo- babcine prawa. nie dawaj sie!

[kuncwotek]

dziewczyny czytam te wszystkie listy i zastanawiam się co tymi za
przeproszeniem babskami jest!! Co my im takiego zrobiłyśmy? Ja wiem, że nie
wszystkie teściowe są takie wstrętne i obłudne i z całego serac zazdroszcze
takich "mam" .
Zamiast się cieszyć, że syn jest szczęśliwy to one doprowadzają do tragedii w
małżeństwie - tak tragedii, bo rozpad rodziny jest rzeczą straszną. Cierpi i
żona i mąż oraz dzieci! Czy one są aż tak zazdrosne? Po co, dlaczego? Boże mam
nadzieję, że ja nigdy taka nie będę - napewno nie będę !
---
tickers.tickerfactory.com/ezt/d/1;0;126/st/20050930/dt/6/k/479a/preg.png

[mynia0]

no jak to co???

zabrałyśmy im ukochanych syneczków ...

[kubaskowa]

Myślę, że powinnaś byc ponad tym wszystkim. Powinnaś byc od nich sprytniejsza!
Schowaj honor i dumę, bo tylko ty na tym stracisz....Kochana jeśli na siłę
będziesz zabraniać kontaktów z dziadkami - to twoja gehenna nie będzie miała
końca - oni nie dają ci tak łatwo spokoju. A dla twojego męża będzie to
sytuacja bardzo trudna - tyko straci na tym wasz związek - w koncu to są jego
rodzice, a rodziców ma się tylko jednych. Spotykaj się od czasu do czasu
(imieniny urodziny i świeta) ja tylko wtedy się spotykam z teściami i udaję, że
jest wszystko ok dla świętego spokoju, ale nie wdawaj się w miłe dyskusje -
przed mężem też nie warto nic mówić na jego rodzinkę, bo to tylko go z czasem
zrazi do ciebie. Na dodanie otuchy powiem ci, że moi teście nie są lepsi od
twoich, mieszkają kilka bloków dalej, ale dla jedynego wnuka teściowa nigdy nie
ma czasu, właściwue to mnie nie zna, a już nie jedno zdążyła na mnie powiedzieć
przed swoją rodzinką, nawet przed nowymi teściami(brat męża niedawno się
ożenił). Przestałam się nimi wszystkimi przejmować, staram się żyć własnym
życiem i o nich nie myśleć. Widzimy się to dobrze, a jak nie to jeszcze
lepiej...są mi obojętni i to jest chyba najzdrowsze rozwiązanie - olwać, olewać
i się nie przejmować bo szkoda nerwów - myśl o dziecku i własnej rodzinie.
Pozdrawiam i trzymam kciuki za WAS!

[kalejdoskopik]

Bardzo Ci współczuję. Mam poniekąd ten sam problem, tylko z teściem. Człowiek
ten praktycznie mnie nie akceptuje jako swej synowej, uważa że marnuję mu syna.
Sytuacja ogólnie rzecz biorąc nie jest ciekawa. Na szczęście, narazie, mieszkamy
daleko od teściów. Uważam, że to jest najlepsza recepta na tego typu problemy.
Pozdrawiam i życzę pogody ducha.

tickers.tickerfactory.com/ezt/d/1;0;96/st/20051228/dt/7/k/db5f/preg.png

[ulaszka]

A jak twój mąż widzi sprawę dziadków po urodzeniu się dziecka? Bo to tutaj jest
bardzo ważne. Nie podchodź do tego w ten sposób, że mąż będzie zabierał Ci
dziecko i jeździł do nich. Jest to Wasze dziecko i decyzje odnośnie dziecka
powinny być wspólne. Być może i Ty i twój mąż będziecie musieli pójść na jakiś
kompromis w tej sprawie. Porozmawiaj z mężem i WSPÓLNIE coś ustalcie. Twój mąż
powinien znać twoje uczucia i obawy, a Ty powinnaś pamiętać, że to mimo wszystko
są rodzice twojego męża i on jest z nimi emocjonalnie związany, więc w rozmowach
staraj się unikać osądzania i obrażania ich, a skoncentruj się na swoich uczuciach.
Ja też nie żyję dobrze z teściową. Każdy wyjazd do niej jest dla mnie przykrym
obowiązkiem (w tej chwili już podchodzę bez większych emocji, bo konflikt z
teściami miał miejsce 10 lat temu). Ale ustaliliśmy wspólnie z mężem, że jeździć
do teściów będziemy wspólnie. I wydaje mi się, że to jest dość dobre
rozwiązanie, bo:
1. teściowie widzą, że twojemu mężowi i Tobie jest dobrze razem
2. mają mniejsze możliwości nastawiania męża przeciwko Tobie
3. masz kontrolę nad kontaktami twojego dziecka z dziadkami
Trzymaj się cieplutko i życzę powodzenia w rozwiązaniu tego trudnego konfliktu.

Ulaszka