Problem zwolnień

[daria_nowak]

W mojej firmie pojawił się problem zwolnień z tytułu zagrożenia ciąży.
Ponieważ spora ilość kobiet (o czym swiadczą nawet niektóre wątki forum)
kozysta z tego w sposób niekoniecznie etyczny, szefostwo zaczyna reagować na
ciążę alergicznie. Ciekawa jestem Państwa opini. Jak sprawa wygląda w
instytucjach, w których pracujecie. Nadmienię, iż nie w kazdej firmie realnym
jest zatrudnienie kogoś "na zastępsto" - u mnie to praktycznie niemozliwe.

[katrint]

W mojej firmie nie ma histerii.Może to dlatego,że jest nas niewiele i do tego
same kobiety.spotykam się z pełnym zrozumieniem,bo kazda z nich kiedys była w
ciąży i nie widza w tym żadnej patologii.Ot, zdrowe podejście do sprawy

[bastet7]

Chciałam tylko dodać, że zwolnienia lekarskie w czasie ciąży nie są wydawane
tylko z powodu zagrożenia ciąży. Większość z powodu po prostu zmęczenia ciążą i
róznych dolegliwości - przynajmniej tak mi sie wydaje.
A zatrudnienie "na zastępstwo" - będzie prawdopodobnie konieczne jeżeli kobieta
pójdzie na macierzyński, potem długi wypoczynkowy.

[misspigy]

ja pracuję w 2 miejscach - w sumie po 60 h w tyg. W 24 tc zemdlałam od
okropnego bólu brzucha i pleców. Okazało się, że to po prostu przepracowanie i
stres. Teraz siedzę w domu i odpoczywam. Brzuch nadal się napina i pobolewa,
ale już mniej. Moi szefowi zrozumieli - a szefowa jednej firmy nawet przyznała,
że soię z tym liczyła, zę ciężarna nie może tak tyrać i kazała mi spokojnie
odpoczywać.

[myszka777]

mam bardzo mieszane odczucia co do zwolnień - chodzę do szkoły rodzenia i wiem,
że zdecydowana wiekszość ciężarnych jest na zwolnieniu, jednak na pytanie
rehabilitantki prowadzącej z nami ćwiczenia, kto nie może ćwiczyć bo ma ku tego
przeciwskazania medyczne - tylko ja sie zgłosiłam, co upraszczając może
oznaczać, że reszta zwolnień to swoisty urlop do pracy pod pretekstem ciąży
jako osoba zarządzająca sporym działem wiem, że dla pracodawcy "takie"
zwolnienia", a właściwie ich nagminność to problem (zajęte etaty, brak
możliwości zatrudniania kogoś na zastępstwo, próba rozłożenia obowiązków na
inne osoby), często słyszę/czytam, że ciąża to jedyna okazja "bezkarnego
leniuchowania", niestety nagminność tego zajwiska powoduje,że nie jest już ono
tak "bezkarne", wiele na ten temat był juz postów, rozmów, debat - coraz ciężej
jest kobietom znaleźć pracę, wrócić do pracy po urlopie macierzynskim - bo
pracodawca obawia się sytucaj kiedy to ma pracownika tylko na papierku
nie chce być zrozumiana jako przeciwnik zwolnień (sam jestem na zwolnieniu,
które jest podyktowane względami medycznymi), sądze jednak, że zdrowy rozsądek
i umiar w tej dziedzinie (jak zreszta w każdej innej) jest wskazany, co wyjdzie
na dobre i nam (przeciez chcemy wracać na nasze stanowiska po ciazy) i innym
kobietom

[daria_nowak]

Zatrudnienie na zastępstwo w mojej instytucji to fikcja. Konieczność wyrobienia
papierów dot. bezpieczeństwa, dopuszczenia do pewnych spraw. Zanim się
kogoś "dopuści" i podszkoli, to ona już daaaawno urodzi. A jeśli wykorzysta
wszelkie przysługujące dni wolne, to już teraz widać, ze właściwie może sobie
podarować tą pracę.

[mimix2]

U mnie w firmie ciężarne nie nadużywają zwolnien. Oczywiście jeżeli istnieją
wskazania medyczne, to dziewczyny biorą zwolnienia, ale to nie jest tak, że
cała ciąża na zwolnieniu. Zazwyczaj idą na zwolnienie dopiero na miesiąc,
połtora przed porodem.

[esse1]

Mnie to okropnie zlosci. Moze dlatego, ze pracuje w firmie, gdzie 80%
zatrudnionych stanowia kobiety, i to mlode, ktore wychodza za maz, co jakis
czas zachodza w ciaze i rodza dzieci. Nie pamietam ani nie slyszalam, zeby
ktoras z nich wykorzystywala ciaze dla leserowania. Sama 5 m-cy temu urodzilam
coreczke, w ciazy bylam na zwolnieniu na poczatku 1,5m-ca i miesiac przed
porodem. Zwolnienie bylo jak najbardziej uzasadnione i w firmie spotkalam sie z
pelnym zrozumieniem - podobnie jak inne ciezarne (a ostatnio troche nas bylo).
Po prostu zasluzylysmy na zaufanie szefow. Gdyby jednak choc raz ktos tego
zaufania naduzyl, odbiloby sie to na wszystkich pozostalych i mamy tego
swiadomosc. To sie przeklada na caly rynek pracy. Czytajac posty na forum wcale
sie nie dziwie, ze pracodawcy nie chca zatrudniac kobiet i boja sie ciaz. Same
sobie pracujemy na takie traktowanie. Jasne, ze jak ciaza jest zagrozona, jak
kobieta zle sie czuje - to ma prawo a nawet obowiazek isc na zwolnienie.
Udreczony pracownik nikmu pozytku nie przyniesie. Ale jak slysze albo czytam,
ze bierze L4 na pol ciazy, zeby wyjechac na wakacje, to szlag mnie trafia.
Pytanie, czy takiej kobiecie zalezy na pracy? Bo skoro nie jest lojalna wobec
firmy, to jak sobie wyobraza powrot po urlopie macierzynskim? A wydawaloby sie,
ze przyszlej matce powinno zalezec na pracy, wlasnie ze wzgledu na dziecko. A
moze jeszcze nie tylko naciagnac firme na dodatkowe koszty zwiazane z
przeszkoleniem i zatrudnieniem nowego pracownika, ale jeszcze oczekiwac
podwyzki? Przepraszam, za ironie, ale zajmuje sie posrednictwem pracy i widze,
jak sie u nas prace szanuje, a lewe zwolnienia na ciąże to czesc ukladanki.
Coz, jedne kobiety walcza o rowne traktowanie na rynku pracy, inne maja to w
glebokim powazaniu...

[daria_nowak]

A ja własnie pocieszałam koleznakę, która się popłakała, bo właśnie, za uścisk
ręki prezesa zastąpi "ciążówkę"... A "cięzarówka" wiecie czemu nie pracuje?
heheh, uśmiejecie sie ... bo daleko mieszka... dokładnie 6 przystanków (dodam,
ze mąż jest zmotoryzowany)...

[neonatus51]

W służbie zdrowia na przykład zwolnienia ciążowe nie stanowią żadnego problemu
tickers.tickerfactory.com/ezt/d/1;20726;28/st/20060523/dt/6/k/26a5/preg.png

[ankapo30-tce]

Pracuję w dużym koncernie. Kobiety w ciaży (a jest nas teraz kilka)nie
nadużywają zwolnień, jak jest wskazanie lekarskie to idą na zwolnienie; a jak
nie to pracują. Lubię swoją pracę i jestem z niej w pełni usatysfakcjonowana.
Jak muszę isć do lekarza , czy na badania; to się po prostu zwalniam , albo
przychodze później. Poważnie podchodze do pracodawcy i oczekuje podobnego
podejścia pracodawcy w stosunku do mnie. Jak widze z perspektywy kilku lat
pracy w firmie nie było problemów z zatrudnianiem czy awansowaniem młodych
kobiet, nie było problemów z powrotem po urlopach macierzyńskich itp.

[kasiulka82]

Ja na początku miałam zagrożoną ciążę przez dość długi czas. Musiałam leżeć, a
później, kiedy chciałam już wrócić do pracy, dyrekcja sama wypychała mnie na
zwolnienia. Dzieci ciągle chorowały, a to ospa, a to różyczka, a to grypa.
Wszyscy chodzili pozarażani. Poza tym było im tak wygodniej, bo nie chciały
cały czas zmieniać dzieciom nauczyciela. Tak więc wracam do pracy od września.

[ivy15]

Ja uważam, że każdy musi sam ocenić co jest dla niego ważniejsze i lepsze. Jestem nauczycielką, więc raczej trudno sobie wyobrazić sytuację,ze gdy poczuję się w pracy żle zwalniam się i idę do domu. Oczywiście sporadycznie mogłoby tak być ale na pewno po trzecim czy czwartym razie dyrekcja nie byłaby zbyt zadowolona, ze dzieci nie ma kto uczyć. Więc chyba w takiej sytuacji jeżeli czułam się niepewnie to wolałam iść od razu na zwolnienie. Moje odejście z pracy to od razu konieczność zmiany planu właściwie dla całej szkoły więc myślę że nikomu by śię nie podobało jeśli np. za miesiąc bym wróciła - znowu zmiana planu, później znowu zwolnienie itd. Chyba lepiej po prost zostaćw domu i nie zawracać głowy

[kasiulka82]

Rozumiem Cię doskonale, sama jestem nauczycielką. Prowadzę jeden z ważniejszych
przedmiotów, więc tym bardziej zwalnianie i ciągła zmiana nauczyciela, byłaby
dla dzieci bardzo zła.

[margonik]

U mnie też zatrudnienie kogoś na zastepstwo nie wchodzi w grę. Po prostu sie
nie da. Ktoś z dotychczasowych pracowników musiał przejąć moje obowiązki, a i
to nie było banalne. Mój zastępca został zwolniony ze swoich dotychczasowych
obowiązków, a i tak siedzi teraz cały czas po godzinach - i nie tylko on. Moje
zwolnienie nie przypadło w najszczęśliwszym okresie (ale który okres byłby
szczęśliwy... zawsze jest coś). Mimo tego nie spotkałam sie z negatywnymi
reakcjami - wręcz przeciwnie. Wszyscy odnoszą sie do mojej ciąży bardzo ciepło
i starają sie nawet chronić mnie przed pracą i ciągłymi telefonami. A wiedzą,
ze nie leżę plackiem w łóżku, w miarę normalnie funkcjonuję, czasem ich
odwiedzam.

Problem zwolnień

[malinka285]

Pracuje w związkach zawodowych. Kiedy mój pracodawca dowiedział sie o ciązy w 9
tygodniu ciąży zwolnił mnie kiedy byłam na L-4. Poszłam na zasiłek dla
bezrobotnych. Po miesiącu serce mu zmiękło i zatrudnil mnie ale na 3 miesiące i
pozwolił pracować w domu. Potem znowu trafię na zasiłek dla bzrobotnych bo
przecież nikt nie zatrudni ciężarnej w zaawansowanej ciąży. A przecież związki
zawodowe BRONIĄ PRAW PRACOWNIKÓW!!!

[gumik1]

Proszę powiedzieć, skąd u Pani taka nienawiść do kobiet w ciąży? Obserwuję Pani
wypowiedzi na różne tematy i mam wrażenie, że ciężarna jest dla Pani
największym wrogiem. Nie tylko w pracy, ale i w życiu prywatnym. Dlaczego
traktuje nas Pani jak nieszczęście, które spotyka "zdrowe" społeczeństwo?
Jesteśmy winne wszystkiego co najgorsze?

[daria_nowak]

Przepraszam, ten post tyczy się mnie???

[anna23441]

U mnie była trochę odwrotna sytuacja. Pracuję w Banku, kiedy mój pracodawca
dowiedział się, że jestem w ciąży na początku nie robił problemów. Gdy z powodu
złego samopoczucia musiałam wziąć 2 tyg. zwolnienia nic nie mówił, prosił mnie
abym sobie je przedłużyła jeszcze o 2 tygodnie bo mogę się źle poczuć i takie
tam, i jego zdaniem dla mnie będzie tak lepiej. Zrobiłam tak jak chcieli. Po
miesiącu zwolnienia dręczył mnie telefonami do domu abym była na zwolnieniu juz
do końca ciąży (wcześniej oczywiście o tym nie wspomniał) bo on już ma kogoś na
zastępstwo. Nadmienię, że czułam się zupełnie dobrze i bardzo chciałam
pracować. Nie wyobrażałam sobie siedzieć w domu. Jestem dobrym pracownikiem
więc pracodawca zagwarantował mi, że będzie dla mnie miejsce po urlopie
macierzyńskim i tym mam się nie martwić. Gdy mówiłam, że ja chcę pracować i
czuję się dobrze zrobił mi 10 min. wykład jaka to pierwsza ciąża jest ryzykowna
itp. (mężczyzna który nie ma rodziny). Musiałam prosić swojego lekarza żeby mi
pomógł. I tak jestem cały czas na zwolnieniu nie dlatego, że sama tego chciałam
ale dlatego, że się bałam. Gdybym uparła się i wróciła wtedy do pracy mogłabym
mieć bardzo duże nieprzyjemności, znam swojego przełożonego i wiem jak wtedy
postępują z kobietami, były już takie przypadki.
A tak przy okazji, w tej chwili u mnie w pracy bardzo dużo jest młodych
dziewczyn w ciąży, z tego tytułu prezes wydał nieoficjalny zakaz zartudniania
młodych kobiet a w telewizji ogłaszają się jako bank prorodzinny

[fiamma75]

Jestem na zwolnieniu od 8tc. Wpierw były to 2 tyg. - miałam potworne mdłości.
Wróciłam do pracy, ale po 1 dniu dostałam plamień i musiałam leżeć miesiąc.
Zostanę na zwolnieniu już do końca, mimo że chciałam wrócić, to jednak mam za
duże problemy z kręgosłupem, żeby wysiedzieć 8 godz. przy biurku. W mojej
instytucji pracują prawie same kobiety, dyrekcja odnosi się ze zrozumieniem do
kobiet w ciąży - mi samej powiedziano, że dziecko ważniejsze, mimo że moja
długa nieobecność jest problemem - staram się telefonicznie rozwiązywać beiżące
problemy, niektóre rzeczy sama robię w domu, jestem w kontakcie.