Syndrom otwartych drzwi

[magdalin]

Świetny tekst.Ja miałam cesarkę w Krakowie. Dokładnie to samo było w moim
szpitalu,, jakby Pani moje odczucia spisywała.

Syndrom otwartych drzwi

[lilithin]

to w koncu gdzie byl ten porod? na starynkiewicza czy na inflanckiej? w
podtytule: "Opowieść o porodzie w szpitalu na Starynkiewicza", a po przezyciach
autorka pisze, ze jednak nie bedzie tam rodzic i decyduje sie na inflancka.

[anet81]

bardzo, bardzo dobry tekst.
Miałam podobne przezycia, choć rodziłam naturalnie. Ale uwagi dotyczące lekarzy,
pielęgniarek i kuchni w szpitalu - pasują do mojego porodu jak ulał.

[paliwodaj]

dziewczyny, ja nie wierze, nie dam rady uwierzyc w takie zacofanie ,
warunki w szpitalach w dzisiejszych czasach.
Jak by nie bylo dziekuje Bogu ze nie rodzialam w podobnych stodolach

brak intymnosci w Polsce to skandal!

[velvet35]

Ciesze sie, ze juz wkrotce bede rodzic w Londynie. Tutaj wszystkie
kobiety rodza w osobnych pokojach, z mezami, bez dodatkowych oplat.
Nikt nie ma prawa krecic sie w poblizu, nikt z obcych nie zaglada
miedzy nogi. Znieczulenie zewnatrzoponowe tez jest na zyczenie i za
darmo! Do szpitala zglaszasz sie z tzw. planem rodzenia napisanym na
kartce i to ty decydujesz w jaki sposob chcesz rodzic, a nie lekarz.
Od razu po porodzie przy pomocy chodzika i poloznej idziesz pod
jednoosobowy prysznic, zeby idac na sale zmyc z siebie bakterie i
brud.
Niestety pierwsze dziecko rodzilam w Polsce i byl to koszmar:
wszyscy widzieli wszystko, mezowie ogladali krocza innych kobiet i
nikogo to nie dziwilo. Pielegniarki jak strazniczki w wiezieniu.
Koszmar. Kiedy w tym kraju ludzie naucza sie szacunku dla intymnosci
kobiet rodzacych?

[joka772]

rodziłam w szpitalu w Wieluniu w 2006 r. Zero intymności, ale to wina nie tylko
personelu a samych kobiet. Do kobiety która leżała ze mną na sali przyszedł mąż
z 2 dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Mąż w oparach wczorajszego alkoholu (pewnie
bardzo się cieszył z 3 dziecka) siedział grzecznie przy żonie - CAŁY DZIEŃ - z
krótkimi przerwami na papierosa. w tym czasie ich dzieci ganiały po korytarzu i
zaglądały do innych sal! po prostu skandal. Gdy w czasie pierwszej doby po
porodzie do innej współlokatorki przyszło 5 osób, położna poprosiła ich żeby
ograniczyli wizytę do minimum.
Niektórzy nie przejmują się, traktują szpital jak park, o jest ciocia z małą
dzidzią, idźmy w 10 osób ją odwiedzić! Jeśli same rodzące nie zacząną myśleć o
sobie i o innych, nic się nie zmieni!
Pomyślcie o tym, jak będziecie po porodzie!

[mrs.solis]

Boze,ale groteska i pomyslec,ze ja do tej pory martwilam sie
ewentualna obecnoscia jednego studenta przy porodzie. Ciesze sie,ze
nie musze rodzic w polsce i ze moj maz bedzie mogl ze mna zostac w
szpitalu na noc.

[paliwodaj]

a z drugiej strony w innych krajach czasami to juz przegiecie. Mam
na mysli USA: pewna amerykanka byla zachwycona swoim porodem bo
rodzila sn z mezem, ojcem, matka i kuzynem. Tu faktycznie mozna
zabrac kogo sie chce i nikt slowa nie pisnie.
Ja ograniczam sie do meza - tylko

[deela]

az się cieszę że rodziłam w Bielańskim, a uchodzi on za jeden z "gorszych" szpitali
oprocz absurdow typu: wlasny kubek, sztućce, cukier itp (ma co bylam szczesliwie
przez bardziej doswiadczona kolezanke przygotowana) to nie bylo tak najgorzej,
pielegniarki (oprocz jednej francy) mile, jedna z nich nauczyla mnie karmic jak
siedzialam zalamana w srodku nocy i nie wiedzialam co sie z tym dzieckiem robi,
czysto, porodowki dwuosobowe, sala pooperacyjna dwuosobowa z mozliwoscia
krotkiej wizyty meza, nikt mnie po cc nie zmuszal do wstawania, lezalam jak
krolewna 30 h az mnie spionizowano
mialabym ogolnie pare uwag na nie, ale suma sumarum nie bylo tak zle

[apax]

Rodziłam w Gdańsku w szpitalu na Zaspie. Jestem trochę zaskoczona
poziomem opieki i "wygód" autorki tekstu.
W szpitalu jedzenie faktycznie - porażka, ale po wyczerpującym
porodzie sn personel o 23 wieczorem przyniósł mi ciepły obiad i
zrobił morze herbaty z cukrem. W czasie porodu byliśmy z mężem w
intymnym malutkim pokoiku z piłką, KTG i lekarkę miałam przy sobie
praktycznie ciągle - płaciłam tylko za rodzinny, nie opłacałam
położnej ani lekarza. Po porodzie córcia była ze mną cały czas ale
zaproponowano mi zabranie jej na noc "żebym się mogła wyspać".
Doradca laktacyjny - Pani Agnieszka- ALLELUJA za jej obecność-
siedziała przy mnie 2 dni aż w końcu mój "instynkt" nauczył się
karmić piersią. Nie był to jednak poród idealny, pomimo
nacięcia "pękłam" na 12 szwów. Zagoiło się b.szybko i o tym że
miałam tyle szwów dowiedziałam się dopiero u gina 6tyg po porodzie.
Nie mam i nie miałam żadnych dolegliwości związanych z tym faktem.
Wrażenia ze szpitala i opieki bardzo ok z samego porodu też- teraz
pamiętam to głównie jako emocjonalne przezycie związane z moją córką
a nie bólem i to nie są frazesy - na serio tak jest. Pozdrawiam
wszystkie dziewczyny oczekujące maluszków BĘDZIE DOBRZE cała
ludzkość przyszła w ten sposób na świat !!!

[tesska]

Zgadzam sie z autorką artykułu. Bardzo, ale to bardzo podobnie było 2 lata temu
w Gdańsku na Klinicznej...Z tym wyjatkiem, ze u mnie poczatke porodu i opieka
polożnej byla extra bo dalam jej do kieszeni 400zl.Ale niestety skonczylo sie
cieciem i pozniej to juz byla katastrofa...
Moze drugie bede rodzic na Zaspie...

[gaja78]

tesska napisała:

> Zgadzam sie z autorką artykułu. Bardzo, ale to bardzo podobnie było 2 lata
temu w Gdańsku na Klinicznej...

Kurcze ja też rodziłam na Klinicznej 2 lata temu i dla mnie ten artykuł jest jak
z Marsa ... szczękę zbieram z podłogi.
Kliniczna - w opinii wielu najgorsza "rzeźnia" w Gdańsku. Jedzenie nie było za
dobre, zgadza się. Ale wszystkie drzwi zawsze były zamykane, przyciski z alarmem
były na właściwej wysokości przy łóżkach, pościel zmieniana często, dziewczynom
po cesarce pomagano chętnie przy pionizowaniu, położne - bardzo w porządku bez
płacenia "za opiekę" ...

Syndrom otwartych drzwi

[kontra24]

I dlatego właśnie polecam Żelazną w Warszawie..Coby o niej niemówić
to po doświadczeniu z Madalińskiego(choć teraz podobno nastapiły
zmiany) to raj na ziemii.Co poraża?Przede wszystkim, poza oczywistym
plusem w postaci ludzkich warunków, czyli estetyki szpitala,
osobnego pokoju do rodzenia, który wyglądał jak pokój a nie jak
wykafelkowana rzeźnia, to chodzi o ludzkie traktowanie. Na
Madalińskiego czułam się jak zwierzę, ewentualnie maszynka do
rodzenia, natomiast po wizycie na Żelaznej doznałam szoku.Poród
wspominam cudownie.I takie wspomnienia trzeba pielęgnować..Czego
wszystkim przyszłym mamom życzę

[niesia22]

to na pewno nie było na Starynkiewicza...ja rodziłam tam dwa
miesiace temu i nic się nie zgadza z opisem(oprócz jedzenia...nie
wspominam tego pobytu miło bo poród miałam długi i ogólnie
histerycznie podchodziłam do ciąży, ale nie było traumy i nie
zauwazyłam nieprzychylności personelu...mąż był ile chciał choć
godziny odwiedzin też były ustalone...ogólne wrażenie ok...

[olimpiaxx]

Tak jest tez w Bydgoszczy. Miesiac temu to samo przezywałam. Drzwi
ciagle otwarte. I przeciag i hałasy z korytarza. I obgadywanie sie
połoznych nawzajem. Nic tylko ucieksc.

[ursz-ulka]

szok

[julimama79]

W jakim szpitalu rodziłaś? Zdecydowałam się na Szubin, rodziłam tam
3 miesiące temu i jestem zachwycona! Obsługa jak w prywatnej
klinice, zachowana intymność, personel super miły bez żadnych opłat
i wynajmowania położnej. Miałam mozliwość wyboru dogodnych pozycji,
jak tylko chciałam. Po urodzeniu młoda długo leżała na mnie zanim
została zważona i zmierzona. Podczas rodzenia łożyska miałam silny
krwotok z racji jego przyrośnięcia, tamtejszy personel uratował mi
życie i macicę, kóra często w takiej sytuacji jest wycinana.
Pielęgniarka noworodkowa spędziła całą noc przy moim łóżku
dostawiając młodą do piersi podczas gdy ja miałam przetaczaną
krew.Dzięki Niej moja córcia nie miała żadnych kłopotów z ssaniem.
Po porodzie wynajęliśmy z mężem salę hotelową-rodzinną i pobyt w
szpitalu spędziliśmy w trójkę. Była to jedyna opłata w szpitalu w
wysokości 100 za dobę, w porównaniu z Miejskim bardzo mało.
Z całego serca polecam Szubin wszystkim kobietom z Bydgoszczy, którę
chcą godnie przeżyć poród i przy okazji nie zbankrutować.

[mamajulki080506]

Ja to czytam i współczuję...
Rodziłam 2 lata temu w Trzciance koło Piły, miły pokoik z wanną,
ciepła kapiel (nie urodziłam w wodzie, bo miałam za słabe skurcze),
miła muzyczka, nie powiem złego słowan apersonel, bardzo mi pomogli,
mąż przy mnie do końca, potem przy dziecku podczas zabiegów
pielegnacyjnych, potem mogłam odpocząć, bo dzieckiem zajęły się
pilęgniarki, pokazywały, jak karmić, przychodziła pani
fizjoterapeutka i uczyła, jak ćwiczyć, aby szybko i bezbolesnie
wrócić do formy...
wszystko za DARMO !!!! rudno uwierzyć, a jednak, możliwość rodzenia
w wodzie i poród rodzinny ...
Ok. dostalismy potem ankiety do wypełnienia i formularz wpłaty,
można było wpłacić datek, ale nie było to konieczne...wpłaciliśmy,
bo ja swój poród wspominam bardzo dobrze, mimo bólu...
w tym roku też tam bede rodziła i mam nadzieję, że nic się nie
zmieniło

Syndrom otwartych drzwi

[asiabol]

Jedyne co naprawdę jest wstrząsające to te otwarte drzwi i
pacjentka, która nigdy nie była chyba nawet na odwiedzinach w
szpitalu i prawie cały tekst ukazuje jej zdziwienie jaka ogromna
różnica jest między hotelem, a szpitalem Helo!-zderzenie z
rzeczywistością - tak wygląda nasza służba zdrowia!!!

[rudasek58]

Wszystko się zgadza, tak wygląda nasza służba zdrowia, ale chyba chodzi o to,
aby tak NIE WYGLĄDAŁA. Byłam w kilku szpitalach, w tym na Karowej (tu rodziłam)
i w Bielańskim (tu leżałam na patologii) i było niestety bardzo podobnie, choć
nie narzekałam, bo znam realia, to jednak naprawdę byłoby miło, gdyby podejście
pielęgniarek, lekarzy i położnych było inne. To, że istnieje fundacja "Rodzić po
ludzku" nie oznacza, że coś takiego jak rodzenie po ludzku istnieje w szpitalach
w Polsce. Jest fatalnie i przypadki, że ktoś miał lepiej wynikają raczej z tego,
że trafiły na "dobry dzień" lekarzy, pielęgniarek itp, a nie dlatego, że takie
są standardy. Smutne.

[justin17]

rok temu rodziłam we Wrocławiu na Brochowie i jak bym czytała o swoim porodzie i
pobycie w szpitalu, Smutne to niestety jest, i już sobie obiecałam, ze następny
poród tylko cesarka umówiona z lekarzem ( i wiem że mimo wszystko w tym szpital
jest to wykonalne)

[lubie_gazete]

Nie wiem o co chodzi,jqk uprawiała seks to też się tak wstydziła?

[anneczka78]

Publiczne porodówki to miejsca dalekie od ideału, ale artykuł jest mocno
przesadzony.

Trzeba było mieć własny kubek i sztućce - to straszne! Pacjentki na chodzie
musiały iść po kompot na korytarz - skandal! Ktoś z korytarza widział pacjentkę
podłączoną do ktg - upokorzenie niewyobrażalne! Poza tym, jak widać, nawet
założenie zzo jest bólem nie-do-przeżycia...

Wkurzyłabym się na brak pomocy laktacyjnej i to chyba na tyle.

Syndrom otwartych drzwi

[kukurydza165]

Powiem krótko- taka jest prawda

Syndrom otwartych drzwi

[italiakami]

Tekst dobry ale ta Pani chyba ´´lekko¨ przesadza!Porod to niestety nie
bajka!oczywiscie co do szpitala to sie nie dziwie.Dlaczego wiec nie poszla do
prywatnego szpitala?

[a.bc]

Tu sa dwie sprawy poród i stan techniczny szpitala. Jak to wszystko
sie nałozy to niestety mamy to co mamy.
Mnie się wydaje,ze te przezycia były by inne gdyby szpital byl
kolorowy, nowy, dostosowany do potrzeb danej grupy pacjentów.
I pozostaje jeszcze jedno pytanie dlaczego dyrektor szpitala nie
postara sie o srodki unijne, które mogłyby ta sytuacje zmienic?

W Gdańsku

[inez-sis]

Rodziłam 4 lata temu na Klinicznej.
Może luksusów nie było ale nie było tak źle. Na pewno same wrażenia z porodu
zależą od dyżurnych lekarzy i pielęgniarek
Nie płaciłam za nic.
Leżałam na patologii w sali 4 osobowej. Było miło, przynajmniej można było sobie
poplotkować Miałam test z oxy już na bloku porodowym. Zamykany kodem i dostęp
tam ma tylko personel szpitala no i studenci Ale ja rodziłam "po studenckim
sezonie". Leżałam na sali 2 osobowej, ale akurat nie było innej chętnej na
oxytocynkę Mąż bez kłopotu był przy mnie. Po teście nic nie było. Do wieczora.
Zaczęły się skurcze.
Lekarz dyżurny zbadał i zaprosił na porodówkę. Mąż mógł być przy mnie, lekarz
albo połóżna byli u mnie co 15 minut zapytać jak się czuję, ale miałam wrażenie
że czas wlecze się jak ślimak i że leżę sama godzinami a nikt do mnie nie
przychodzi
2 godziny regularnych skurczy, bez bólów partych, położna przebiła pęcherz,
przez godzinę brak postępu porodu, nie miałam znieczulenia ale dało radę
wytrzymać, okazało się że jednak za wąska miednica i od razu wzięli mnie na
cesarkę. Mąż stał za taką szybką. Nie był na sali ale w zasadzie wszystko
widział i słyszał. Z małym zaburzenia adaptacji okołoporodowej ale ostatecznie
neonatolodzy spisali się na medal.
ja długo nie mogłam dojść do siebie. Zakażenie rany po cc. Leżałam na "sepsie"
Pielęgniarki super, laktacyjna stale się spieszyła więc informacje szybkie i
pobieżne. Na szczęście instynkt nie zawiódł
Z pomocą położnych przy pionizacji i kąpieli średnio. Więcej pomoc męża i moje
samozaparcie.
Jednak ostateczna ocena nie jest zła. Intymność zachowana. Jedyne co mnie
wkurzało to pielgrzymki odwiedzających na
oddziale!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Uważam mąż, partner, rodzice, czy jakaś przyjaciółka. A tam normalnie jak na
pikniku!!! Nawet na "sepsie"!! W Wojewódzkim praktycznie nie ma żadnych
odwiedzin na salach. Tylko w specjalnie wydzielonym przedsionku.
Teraz za 10 dni mam termin i też pójdę na Kliniczną
Pozdrawiam
Anka

[hanulllka]

Mi to się płakać się, że XXI wieku tak można człowieka traktować. Najbardziej
boli ta obłuda, znieczulica i absolutny brak empatii. Skandalem dla mnie jest
robienie zdjęć noworodkom bez zgody rodziców. Nie pozostawiłabym tego bez echa.
Rodziłam w Poznaniu w szpitalu im.Raszei - choć wielkich luksusów tam nie ma,
łazienki są na korytarzu a w pokoju nie ma tv to atmosfera panowała tam
przyjazna, położene były bardzo pomocne

[jokal7]

Współcześnie to takie sytuacje mam nadzieję, są coraz rzadsze ...
Ale przy pierwszym porodzie mialam jak autorka listu ... Cesarki
wprawdzie nie było ale przez długie godziny lezałam sobie w
pomieszczeniu otwartym na korytarz ...( to tak byŁo urządzone )
Krępujace to było zwł przy badaniach(Oj młoda i wstydliwa byłam
wtedy) albo jak mi podkasano koszulkę i podłączono ktg ... gołą pupę
mógł mi obejrzeć każdy . Pociecha jedyna że nie plątali się po
korytarzu mężowie których na oddział wtedy nie puszczano ...Ale tak
poza tym to przecież chodziły sobie salowe, personel ,studenci i nie
wiem jeszcze kto .Dodam że i poród odbył się tam ale wtedy zleciało
się tyle osób że sobą mnie chyba zastawili ... Chociaż nie wiem czy
nie zerkały sobie panie sprzątaczki -i chyba tak było bo potem
współczuły mi ciężkiego porodu (nie darłam się mocno to więc musiały
coś widzieć ..),ale w jego trakcie to już na to nie zwracałam
uwagi .Były inne <atrakcje >. Zresztą pamiętam że już jak
oprzytomniałam przy szyciu to stały sobie przy wejściu panie -
sprzątaczka i jakieś inne i coś tam komentowały.Zarejstrowałam że
się gapią -no właśnie TAM , ale byłam tak wykończona że to już mnie
o dziwo bardzo nie ruszyło .Zresztą było tam przy mnie tyle innych
osób ...W każdym razie już potem owo otwarte stanowisko porodowe
wspominałam niedobrze .. Na szczęście po wielu latach już przy
drugim dziecku było
inaczej.