a jesli urodzi sie chore?

[Gość: Hipcia]

Witam was wszystkich. jestem w 6 miesiacu ciazy i bardzo sie boje o moje malenstwo. choruje na cukrzyce insulinozalezna i jestem pod opieka lekarska rzecz jasna... ale lekarze lekarzami a co bedzie jesli sie urodzi z jakas wada (ODPUKAĆ!!!)??? czasami nachodza mnie czarne mysli i sobie placze do poduszki. moj maz pracuje i nie umie mnie wysluchac kiedy zaczynam ten temat...od razu zaczyna to swoje "alez kochanie..." A co jesli?

[Gość: MOKO]

Hejka Hipciu, nie możesz tak myśleć.Musisz być dobrej myśli, bo Twój stres może odbić sie na dziecku.Jeżeli jesteś pod opieką lekarską to dobra wiadomość.Jeżeli masz jakieś wątpliwości zapytaj lekarza i nie zamartwiaj się.Wszystko będzie dobrze.Głowa do góry i pamietaj optymizm pomaga.Pozdrawiam Moko i Oskarek.

[Gość: papaneta]

Nie wiem czy to Cię pocieszy, ale ten sam dylemat przyżywają wszystkie, no może większość matek. W każdym razie ja przechodziłam przez to na pewno. Wyobrażałam sobie niezliczone wady, podstępne, trudne do wykrycia i okropne i zamartwiałam się. A styczność z tematem miałam z racji zawodu i wierz mi dzisiaj widzę, że to było samodręczenie się!!! Trzeba wierzyć w szczęśliwe rozwiązanie, a cukrzyca naprawdę nie jest wyrokiem. Dbaj o siebie, trzymaj się mądrego lekarza i zobaczysz, że wszystko będzie jak w bajce! Życzę dobrej wróżki do opieki!

[Gość: asiamamaignasia]

Ja studiuję medycynę i cały czas sie boję Chciałam dużo dzieci, jestem w drugiej ciąży i zastanawiam się dam radę zdecydować się jeszcze na następne ciąże. Zwsze dziecko jest niewiadomą. Wiem, że chciałabym je niezależnie od wszystkiego kochać, boję się czy będę potrafiła. Chyba każdy się boi. Więc trzeba chyba pokochać ten strach w sobie. Już zawsze się będziemy o nie martwić. Teraz też Ignaś jest zdrowy, ale czasem myślę a może coś przegapiłam, może go coś w środku drąży. Pozdrawiam. Asia

[Gość: 110902]

Obie ciąże przeleżałam, żeby nie poronić, nie urodzić za wcześnie, biorąc różne leki z głową pełną czarnych myśli i wizji typu "co będzie jak...?" Miałam swoje lęki, nie będę pisać jakie, żeby ci nie "podpowiadać", nie o to teraz chodzi. I co? Najpierw urodziła się Oleńka, cudowna dziewczynka, z burzą jasnych włosów i buzią pełną uśmiechów. 4.5 roku po niej przyszedł na świat Szymon, Śliczny, spokojny chłopczyk cieszący się każdą chwilą swego krótkiego jeszcze życia (5.5 miesiąca). Dzieciaczki są zdrowe, rosną, rozwijają się. A swoje lęki nadal pamiętam, cóż, widać tak musi być (a może nie...?), że radość bycia rodzicem wiąże się z obawą i lękiem o dzieci. Trzymaj się cieplutko, będzie dobrze,musi być. A jak będziesz potrzebowała się wygadać na temat swoich strachów, pisz na priva (adres w profilu). Pozdrawiam cię serdecznie,Ala

[Gość: IZABELAJON]

Nie martw się!!! Ja też przechodziłam smutki ciążowe i zdrowotne. Ba nawet wydawałoby się doświadczona mama w drugiej ciąży też teraz płaczę w poduszkę bo się martwię. Aguśkę urodziłam 4 lata temu wystraszona. Przeszłam różne rodzaje chorób ale tak to już chyba musi być. Teraz muszę myśleć pozytywnie tzn. my mamy w ciąży musimy myśleć pozytwnie. I zobaczysz będzie dobrze. TRZYMAJ SIĘ CIEPŁO!!!!

[Gość: ReniaW.]

Kochana nie martw się błagam!Wiem że łatwo powiedzieć, ale sama mam 2 córki i w obydwu ciążach miałam podobne dylematy.W pierwszej ciąży miałam czyraki, było chirurgiczne czyszczenie, antybiotyk,wiele dni i nocy przepłakanych-co będzie z dzieckiem.Sylwia urodziła się po terminie, zupełnie zdrowa, a za kilka dni skończy 7 lat.W drugiej ciąży, w 18-tym tygodniu, dopadł mnie półpasiec-odmiana ospy u dorosłych.Choroba zakaźna, niebezpieczna dla płodu.Lekarze zamiast mnie uspakajać straszyli, że z dzieckiem różnie może być.Mówili o wadach, niedorozwoju.Jak poszłam na USG lekarka stwierdziła,że najważniejsze iż serduszko bije! Wtedy o mało się nie załamałam, oczami wyobraźni już widziałam swoje kalekie dziecko. Potem usłyszalam, że dziecko rozwija się prawidłowo ,ale dopiero jak się urodzi to będzie wiadomo czy półpasiec nie miał wpływu. A przede mną było jeszcze 20 tygodni ciąży !I wiesz co ja robiłam? Mówiłam do mojego maleństwa"Rośnij kochanie pięknie.Niech urosną Ci piękne rączki, nóżki, oczki, włoski, itp. Musisz być zdrowe, silne bo mamusia bardzo Cię kocha i czeka na ciebie". Wiem że ka mnie słyszała, a oprócz tego sama siebie uspakajała.Polecam Tobie takie rozmowy z maluszkiem. Maja urodziła się po terminie zdrowa.I wim że wysłuchała próśb mamusi bo jest zupełnie zdrowa, ma długie paluszki, gługie nóżki i długie ciemne włoski! Teraz ma 8 miesięcy i jest cudowna.Zamiast się zamartwiać mów do Maleństwa. Zobaczysz,że Ty się uspokoisz a dzieciątko urodzi się silne i zdrowe!Pozdrawiam serdecznie Renata

[Gość: Guśka]

Oj doskonale Cie rozumiem. Mialam podany izotop jodu 131 w stosunkowo mlodym wieku - gdzie wtedy bynajmniej podawano go kobietom, ktore juz urodzily choc jedno dziecko. Lekarze ostrzegali: przez dwa lata mam nie zachodzic w ciaze gdyz wiazalo sie to z niebezpieczenstwem . 6 lat minelo jak okazlo sie ze bede miala dzidziusia. Wszytskie niepokoje wrocily- a jak bedzie jednak cos nie tak ?!?!?!? Bylam w poradni prenatalnej - badania zbyteczne bo raczej niczego nie wykaza. Uspakajali ale dla mnie to byl koszmar. Pamietam jak kazalam po porodzie po stokroc zapewniac mnie ze z dzidziusiem wszystko dobrze. Pewnie pomysleli ze jakas nienormalna jestesm Pulpi urodzila sie zdrowiutenka jak rybka! Teraz wiem ze to wszystko bylo niepotrzebne, i wiem ze przy nastepnej ciazy pewnie znowu bede panikowac, ale juz taki nas los Kazda mama ma mniejsze lub wieksze obawy. toz to naturalne. Musimy jednak pamietac by nie przesadzac bo nasza mala kruszynka wszystko tam w srodku wie, czuje i na pewno jej sie nie podoba, ze mamusia tak sie zasmuca. Nie boj sie! I pamietaj Twoje pozytywne myslenie na pewno wyjdzie na zdrowie i maluszkowi i Tobie. Dosc smuteczkow, usmiech na buzke i za rada Renaty udaj sie na pogaduszki z kruszynka! Buziaczki i trzymajcie sie cieplutkoGuśka i Pulpi

[Gość: aniusiaj]

Witaj! Jestem w 35 tygodniu ciązy i na początku miałam również wielkie obawy co do tego jakie się urodzi, miałam trochę problemów na początku pomieważ krwawiłam, mój lekarz w 16 tygodniu zrobił badanie USG w którym wykluczył podstawowe choroby któr mozna odczytać z USG, troche się uspokoiłam, bradziej martwi mnie źle odebrany poród który może przynieść za sobą nieoczekiwane konsekwencje /np. porażenie móżgowe/. Staram się nie myśleć że mnie to spotka przecież jestem zdrowa i w ogóle.........Pozdrawiam MAMA AGUSI

[Gość: miodzio]

NIE WIERZĘ !!! że jest jakaś przyszła mama, która nie ma takich dylematów. Mam dwójkę dzieci, i w obydwu ciążach panikowałam potwornie. Myślałam, że z drugim będę już normalniejsza, ale guzik. Czego ja nie wymyślałam, a żeby się chyba dodatkowo zadręczać, to czytałam jeszcze jakieś idiotyczne książki o róznych chorobach. A jak byłam w 7 miesiącu z drugim synem to mój starszy Michał zachorował na ospę. Co się wtedy działo! Chociaż przechodziłam ospę w dzieciństwie, chociaż był to już 7 miesiąc i mniejsze zagrożenie, to już była jakaś psychoza. Moja rodzina miała mnie dosyć i ja siebie też. A więc moja droga, na cukrzycy się nie znam, ale postaraj się, wiem że to bardzo trudne, ale nie myśleć, NAPEWNO wszystko będzie dobrze! Dodam, że moje dzieci urodziły się zdrowiutkie, z 10 punktami. Ale wierzymy wszystkie w to dopiero wtedy kiedy policzymy im wszystkie paluszki.a ja nie miałam wtedy edziecka, i kto mógł mi pomóc?Pozdrawiam, trzymaj się cieplutkoMagda

[Gość: Werbena]

Może to Cię troszkę pocieszy: moja koleżanka zaszła w ciążę niedługo po rozpoznaniu u niej cukrzycy insulinozależnej, do tego trudnej do ustabilizowania, urodziła ślicznego, zdrowego synka.Życzę Ci, żeby z Twoim maluszkiem też było wszystko dobrze!

[justicya]

Czesc,

Rozumiem doskonale Twoje obawy. Jestem w 5-ym m-cu ciazy. Chociaz cale zycie
bylam straszna panikara-w ciazy stalam sie nagle b.wyciszona i nastawiona
pozytywnie. Do czasu...Wyniki testu potrojnego (syndrom Downa), ktore
otrzymalam kilka dni temu-nie sa za ciekawe. Stoje przed dylematem czy
zdecydowac sie na amniopunkcje. Mam czas do jutra. Wszystko bylo takie proste
jeszcze 2 m-ce temu, jeszcze 4 tyg temu, dopoki malenstwo nie zaczeko brykac.
Kocham je juz z calych sil. I co ja zrobie z takimi wynikami w 22 tyg jesli
okaza sie zle? Nie moge sobie znalezc miejsca. Dalam sobie czas i Swieta
Wielkanocne zeby znalezc odpowiedz, jak na razie nie nadeszla...Moj maz
podobnie jak Twoj-ignoruje moje leki, ale swoja droga zazdroszcze mezczyznom
ich pozytywnego nastawienia do zycia, bez gdybania i czarnych scenariuszy. I
prawde mowiac, pomagaja mi Jego slowa "urodzisz... i z tego punktu
wystartujemy".

Jesli chcesz pogadac - pisz na priva - ja tez z checia porozmawiam.

Pozdrawiam goraco,

Justyna & 21 tyg brzuszek

[colora]

Nie zamartwiaj sie, staraj sie myslec pozytywnie Moja kolezanka, ktora od 15
lat choruje na cukrzyce insulinozalezna, a do tego ma astme, dwa lata temu
urodzila sliczna coreczke. Widomo, jak to w ciazy miala pelno obaw, ciagly
strach i lek o dziecko, jednak wszystko skonczylo sie dobrze. Malutka jest
zdrowa, sliczna i rozwija sie jak najbardziej prawidlowo I tak na pewno
bedzie tez w Twoim przypadku

colora + maly ktoś

[ludikun]

Kochana Hipciu, zostalo to udowodnione naukowo, ze pozytywne mysli przyciagaja
pozytywne wydarzenia i na odwrot. Ja bedac w ciazy przechodzilam przez rozne
okropnosci - odklejenie jaja plodowego, podejrzenie o hipotrofie, cholestaze
ale caly czas bylam dobrej mysli i oplacalo sie !!!

Kasia mama Oli