Chcę cesarkę!!!

[ery20]

Jestem w 31 tyg. ciąży i bardzo chciałabym mieć cesarkę... tylko jest jeden
problem...nic na to nie wskazuje zebym ja miala
Czy moze wiecie jak "załatwić" sobie cięcie nie płacąc ze nie (bo słyszałam
że jest bardzo drogie)... może wiecie gdzie sie w łodzi podziać z
takim "problemem"????? Błagam o pomoc!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

P.s. Chyba każda z nas ma prawo wybrac sobie sposób w jaki chce rodzic...

[adasari]

No nie bardzo każda ma prawo,bo do cięcia cesarskiego muszą być wskazania.
Jeśli chcesz mieć cesarkę bez wskazań, to nie pozostaje Ci nic innego,jak w
nieformalny sposób umówić się z lekarzem.

[kasiaboryczka]

witam!moja coreczka urodzila sie 23 grudnia 02)przez cesarke (powod 4
poronienia)i nie zaloje-nasluchalam sie od kadrych kolezanek jakie to straszne!
no i ta blizna !!!!!!!! guzik prawda- bol do zniesienia,rana malenka!!!!,lekarz
mowil ze po cesarce nawal pokarmu bede miala w 8 dobie-a tu 1 doba i mleczka
pelno,karminie na lewym boczku bo prawy zajety przez cewnik (to byylo najgorsze)
i dren! karmie do dzisiaj o bolu juz dawno zapomnialam!i zycze powodzenia kasia
i olenka

[sowa_hu_hu]

nie bardzo rozumiem jak można chcieć miec cesarke... choć oczywiście szanuje
twój wybór... pamiętaj jednak iż jest to bądź co bądź zabieg! nie lepiej wziąc
sobie znieczulenie - bo chodzi chyba o to ze boisz sie bólu...?
ja jestem w 38 tyg. i też bardzo sie boje ale najwyżej na co sie zdecyduje to
własnie znieczulenie a tak w ogóle to marze aby rodzic po prostu naturalnie!
jeśli chodzi o cesarke to moze to głupie ale przeraza mnie późnie blizna na
brzuchu bleeee (jeśli cesarka musi byc to jakoś trzeba sie z tym pogodzić ale
żeby sobie fundować takie cośna brzuch grrrrrrrr)
mam dość rozstepów i cellulitu z którymi będe ostro walczyć po porodzie więc
tym bardziej blizna na brzuchu mi nie potrzebna....

jestem dośc ciekawska : jesli można wiedzieć co skłania cie do takiej
decyzji???

pozdrowionka

[sowa_hu_hu]

nie bardzo rozumiem jak można chcieć miec cesarke... choć oczywiście szanuje
twój wybór... pamiętaj jednak iż jest to bądź co bądź zabieg! nie lepiej wziąc
sobie znieczulenie - bo chodzi chyba o to ze boisz sie bólu...?
ja jestem w 38 tyg. i też bardzo sie boje ale najwyżej na co sie zdecyduje to
własnie znieczulenie a tak w ogóle to marze aby rodzic po prostu naturalnie!
jeśli chodzi o cesarke to moze to głupie ale przeraza mnie późnie blizna na
brzuchu bleeee (jeśli cesarka musi byc to jakoś trzeba sie z tym pogodzić ale
żeby sobie fundować takie cośna brzuch grrrrrrrr)
mam dość rozstepów i cellulitu z którymi będe ostro walczyć po porodzie więc
tym bardziej blizna na brzuchu mi nie potrzebna....

jestem dośc ciekawska : jesli można wiedzieć co skłania cie do takiej
decyzji???

pozdrowionka

[dz_joanna]

No właśnie! Co skłania Cię do takiej decyzji? Strach przed bólem? To
zdecydowanie lepsze jest znieczulenie. Coś o tym wiem, bo miałam rodząc moją
córeczkę. Przed porodem też czasem myślałam, że może lepiej, żebym miała
cesarkę, ale na szczęście urodziłam naturalnie Bogu dzięki. Po porodzie rana
(pęknięcie w czasie porodu) szybko mi się goiła, miałam pokarm, szybko
nabierałam sił. Żebyś widziała dziewczyny po cesarce - bardzo obolałe i słabe
(jednak duża rana na brzuchu) i na dodatek duże problemy z pokarmem.
Może któraś po cesarce się tu wypowie. Zawsze najlepsze są informacje z
pierwszej ręki.
Ja rodzę swoje drugie dziecko w sierpniu. Mam nadzieję, że naturalnie,
prawdopodobnie ze znieczuleniem.
Życzę Ci podjęcia dobrej decyzji i powodzenia. Bądź dzielna.
Joanna

[antonina_74]

dz_joanna napisała:

Żebyś widziała dziewczyny po cesarce - bardzo obolałe i słabe
> (jednak duża rana na brzuchu) i na dodatek duże problemy z pokarmem.
> Może któraś po cesarce się tu wypowie. Zawsze najlepsze są informacje z
> pierwszej ręki.

Eee, bez przesady tak zle nie bylo Obolala - jasne, rana boli, ale widzialam
mamy po naturalnym porodzie co jeszcze po tygodniach nie mogly usiasc normalnie
(pekniecie krocza). Gdyby nie to ze mialam komplikacje pozniej (zostawili
lozysko) to powiedzialabym ze doszlam do siebie po cesarce szybko i bezbolesnie
(o tych komplikacjach dowiedzialam sie przypadkiem na kontroli u gin.)

ALE... teraz, po 4 latach, w pazdzierniku bede rodzic drugie dziecko i bardzo
chce je urodzic naturalnie. Cesarka pozostawila mi pewien niedosyt, czuje ze
NIE WIEM jak to jest "urodzic dziecko". Bede walczyc o porod naturalny, I sama
nigdy bym sobie nie wybrala cesarki jako sposobu na porod na zyczenie. Jesli
boisz sie bolu, wez znieczulenie, lekarze nie robia z tym najmniejszych
problemow.
Pozdrawiam i zycze jak najlepszej decyzji,
Antonina

[magda6811]

Nie wiemy wprawdzie co skłania do marzeń o cesarce dziewczynę rozpoczynającą
ten wątek, ale wyznam Wam, że ja przed pierwszym porodem również po cichu
liczyłam na takie rozwiązanie. Nie chodziło mi wcale o ból - to się da przeżyć,
rodziłam 12 godzin bez znieczulenia i wcale tego źle nie wspominam. Teraz czeka
mnie drugi poród (21 tydzień ciąży) i ból w ogóle mnie nie przeraża - w końcu
będzie trwał najwyżej kilka godzin i rzeczywiście możliwoś znieczulenia jest
pocieszającą perspektywą. Zarówno wtedy jak i teraz myśle o rozmaitych
komplikacjach, jakich unika dziecko przy cesarskim cięciu. Blizna nie jest
miła, wiadomo, w sumie to operacja i poród naturalny jest najlepszy - ale nie
zawsze dla dziecka. Boję się np. niedotlenienia, porażenia, owinięcia pępowiną -
po prostu boję się o dziecko. Także i tym razem będę pewnie rodzić naturalnie,
ale rozumiem wszystkie kobiety, które wybierają inną drogę. Po cesarce czują
się sto razy gorzej niż po naturalnym porodzie, nie mogą od razu wstawać,
bardzo ciężko karmić dziecko bo kurcząca się w czasie karmienia macica za
szwami boli pewnie bardziej niż poród. To nie jest łatwiejsza droga dla matki -
tale może dla niektórych mniej stresująca? W czasie mojego pierwszego porodu
miałam robione KTG co 15 minut (akurat położne zdawały na mnie egzamin), miałam
więc pewność, że dziecko jest cały czas w dobrym stanie. Bardzo boję się, żeby
teraz nikt niczego nie przeoczył i dlatego rozważam możliwość prywatnego
umówienia się z jakąś sensowną położną a może i lekarzem na poród. Mnie
osobiście obecność personelu medycznego i aparatur uspokaja ale zazdroszczę
dziwczyną, które są z natury spokojne i mogą nawet rodzić w domu. To dla mne
wyższy stopień wtajemniczenia. Może w przyszłym życiu... Pozdrawiam, Magda

[ery20]

Juz odpowiadam...
Nie wiem być może się mylę...

......Rok temu miałam robioną wypalanke nadżerki wielkości orzecha włoskiego...
Lekarz mówił bym zapamiętała sobie raz na całe żeby przed porodem zaznaczyć
ten fakt,gdyż podczas porodu naturalnego prawdopodobne jest pęknięcie tej
blizny,co moze spowodowac inne komplikacje...
Pozatym jest strach przed bólem-paniczny strach...
...To bedzie mój pierwszy poród.....
Jest jeszcze jedno- nie chce by cos we mnie sie zmieniło dla partnera-wole by
wszystko bylo tak jak do tej pory... nie chce byc porozciągana.... chyba
wiecie o co mi chodzi...
Kolejną rzeczą któr mnie do tego zmusza jest to że nie chce by mój
nowonarodzony dzidzius wyglądał jak człowiek po przejściach0
posiniaczony,obolały a do tego ze spiczastą główką(wiem wiem zanika po kilku
dniach)Po prostu chce oszczędzić sobie i dziecku tych przezyc
Jeśli sie mylę poprawcie mnie...
Dziekuje za wasze odpowiedzi.... Są naprawde nakłaniające do zwykłego porodu...

[sowa_hu_hu]

no oczywiście jeśli chodzi o tę nadżerkę to nie ma co ryzykować i lepiej
zrobić cesarke... ale najlepiej będzie jak poradzisz sie lekarza!!!
a co do tego ze będziesz rozciągnięta to przecież tyle kobiet rodzi i póxniej
wszystko jest w porządku!po pewnym czasie wszystko wraca do normy...
więc dla mnie to nie jest argument żeby robić cesarke z takiego powodu!!!
a dziecku nie masz raczej czego oszczędzać - natura skonstruowała nas tak żeby
zarówno mamy jak i dzidzie mogły przez to przejść... gdyby tak nie było to
cesarka byłaby naturalnym sposobem rodzenia...
jeśli jednak ma ci coś zagrażac z powodu nadżerki to tak jak mówiłam
skonsultuj to z lekarzem - koniecznie!

powodzenia

[ery20]

Tak tez zrobiłam a on na to
..."zrobimy najpierw próbę porodu"
Tylko,ze moje obawy tyczą się właśnie tej próby... Po prostu sie boje!

PS. O jakich znieczuleniach piszecie??? Czy mogę sobie zazyczyc znieczulenie
zewnątrzoponowe???Czy to mój wybór czy tez lekarza??? Wiecie moze cos na temat
CENTRUM ZDROWIA MATKI POLKI???
Tam właśnie mam rodzić

[umargos]

Hejhej! Jestem już dwa miesiace po porodzie. Też bardzo chciałam
cesarkę...byłam o tym przekonana przez całą ciąże...ale dałam się przekonać pod
koniec, żeby dać szansę naturze. Dałam choć nie do końca. Konieczne okazało się
wspomaganie (kroplówka z oksytocyną) i znieczulenie zewnątrzoponowe. Z tego co
wiem to prawie zawsze można go sobie zażyczyć...tyle że jest to odpłatne cena
250 zł...przynajmniej w Krakowie). Świetna sprawa...mnie co prawda nie
znieczuliło całkiem nadal ból był dość dotkliwy, ale z tych do przeżycia i nie
pozostawiających urazów...poza tym to znieczulenie przyspiesza końcowy etap
porodu...po godzinie od podania znieczulenia bobas był na świecie :o)))
Iszczerze mówiąc zniósł to całkiem dobrze...bez zniekształconej główki i buźki,
spuchnietych oczek i siniaków
pozdrawiam
Ula

[sowa_hu_hu]

o znieczuleniu decydujesz ty!
z tego co wiem cennik jest bardzo różny...
niewskazane jest zniezulenie przy duzych wadach kręgosłupa - ale to już ocenia
lekarz...
koniecznie dowiedz sie więcej na ten temat!
i porozmawiaj z innym lekarzem skoro twój nie potrafi odpowiedziec na
nurtujące cie pytania! to nie on będzie rodził tylko ty i masz prawo pytac o
wszystko!!!

[umargos]

Hejhej! Jeszcze raz na ten temat. Nie żałuję że zrezygnowałam z upierania się
przy cesarce. Nikt mnie na siłę nie przekonywał...koleżanka tylko zapytała "nie
żal ci? Moglibyście być razem...i zobaczysz od razu dziecko". Chyba nie tylko o
to chodziło. Było w tych narodzinach coś tak absolutnie magicznego, że naprawdę
nie ważne było to że bolało. Może dla tej magii warto zaryzykować??

[wieczna-gosia]

Po pierwsze- jesli nadzerka byla na tyle duza, ze stanowi ryzyko podczas
porodu- stanowi to wskazanie do cesarki. Jesli byla mala- ryzykujesz jedynie
ze sie odnowi.
Po drugie- kobity po cesarce tez tam wiotczeja. To wynik dzalania hormonow,
starzenia sie tkanek itd. Ja jestem po czterechporodach i nic swojemu zyciu
seksualnemu nie moge zarzucic, a jak moge to staramy sie to z mezem
rozwiazywac ) kolezanka po dwoch cesarkach czytala gdzies o orgazmie ale nie
pamieta gdzie )) Zmierzam do tego ze na zycie seksualne nie ma reguly )) A
mysle ze jesli twoj maz jest jednoczesnie ci prawdziwym przyjacielem- latwej
mu bedzie zaakceptowac twoje niedyspozycje po porodzie naturalnym, niz
ewentualne niedyspozycje po cesarce (bo przeciez sie mialo nic nie dziac).
Po trzecie- dziecko- zapewniam cie- jest przygotowane na trudy podoru. Ma
mieciutka glowke, i generalnie juz po paru godzinach wyglada normalnie a po
paru dniach to skonczone cudo )

Pierwszego porodu kazdy sie boi
Pamietam ze byl kiedys tak watek "Cos dobrego o porodach"- dosc
optymistyczny Oczywiscie mozesz poprosic o znieczulenie to obecnie w miare
normalna sprawa.
Ja nigdy nie musialam- jakkolwiek dziwnie to moze zabrzmiec. Nie to ze
ascetycznie planowalam sie umeczyc wrecz przeciwnie- zastawiam sie ze
poprosze, a byly to czasy dy za znieczulenie placilo sie ogromne lapowki i
to pod fartuchem. Bolalo mnie owszem, ale niezbyt mocno i powiem prawde- dosyc
mobilizujaco na mnie ten bol dzialal- poza tym moj najdluzszy porod trwal 5
godzin z czego w szpitalu spedzilam dwie. Najkrotszy 40 minut.
Czego i tobie zycze ))))))

[sowa_hu_hu]

Gosiu uwielbiam czytac twoje posty
bije z nich doświadczenie i ciepło , no i oczywiście humor!

pozdrawiam

[e.zaprzalek]

Co do cesarki...
Nie miałam "przyjemności", wątpliwej z resztą, mieć takiego zabiegu, ale miałam
"przyjemność" leżeć po porodzie z dziewczyną po cc. Słuchaj, dziewczyna przez
kilka dni nie mogła dojść do siebie. Nie mogła jeśc normalnie "bo po zabiegu na
jamie brzusznej", nic wzdymającego "bo zgazuje jelita, które po cc nie pracują
jakiś czas normalnie", nie mogła wstać, chodzić, ciągle trzymała się za
podbrzusze "bo boli", jeszcze jakiś czas, po przeniesieniu z pooperacyjnej
miała założony cewnik. Wciąż bała się o ranę pooperacyjną, bo założony dren ją
uwierał, a szwy się "ślimaczyły"... Spała non stop w szlafroku, bo każdy ruch
sprawiał jej ból. Poza tym nie potrafiła przystawić dziecka do piersi, bo
wyobraź sobie karmienie dziecka, bez położenia go sobie na przedranieniu (a to
przedramię opierasz na brzuchu). O karmieniu na leżąco nie było mowy, bo jak tu
zmieniać bok. Położne nakłaniały ją do ruchu, bo tak "lepiej się goi", a ona
płakała, że ją bardzo boli i nie może...Drętwiały jej nogi i czuła ból w klatce
piersiowej.
Wyobraź sobie, że po cc nie będziesz miała jednego szwu, ale kilka.. Jeden jest
zewnętrzny, ale jeszcze kilka zespalających ścianę macicy... i to teraz ma się
bezbolenie obkurczać?....
Poza tym jest to zabieg na otwartej jamie brzusznej...
Twój organizm i tak pracuje na przyspieszonych obrotach, ledwo zipie i ty
chcesz dokładać mu jeszcze rekonwalescencji po zabiegu....
Podobno po cc laktacja jest mniejsza i są problemy, ale to nie zawsze...U tej
dziewczyny nie było z tym problemu...
Co do seksu... I tu mogę podpowiedzieć z własnego doświadczenia... Urodziam
dwoje dzieci i mój mąż nic nie zauważył...Możesz rozpocząć ćwiczenia Kegla,
kóre zapobiegają kłopotom o których mówimy....
Co do nadżerki... Ja też miałam zabieg elektrokoagulacji, ale przyznam szczerze
nie tak dużej. Mimo tego lekarz prowadzący nawet nie wspominał o niej, jako o
kłopocie...Może u ciebie skala problemu jest większa...
ZZO można kupić. Dowiedz się ile kosztuje w szpitalu, w którym chcesz rodzić.
Dowiedz się, kiedy podają je nieodpłatnie i w którym stadium porodu. Im więcej
wiesz o szpitalu i o porodówce tym mniej się boisz....
"Poród boli i kropka"-takie zdanie przeczytałam w pewnym poradniku i wiesz co?
Przestałam się bać przed pierwszym porodem. Zainteresuj się metodami zwalczania
bólu podczas porodu. Im więcej wiesz tym lepiej możesz z nim walczyć.
Jedno dziecko rodziłam w ZZO, drugie bez i milej wspominam drugi poród. Miło
rozczarowałam się, bo nie bolało tak strasznie. Igor nie miał zniekształconej
główki, jedynie kilka "plamek" na pyszczku i malutki wylewik na biakówce oka.
Pani doktor stwierdziła, że pięknie wygląda, zwaszcza że ważył prawie 4 kg, a
to dużo...
Pomiędzy skurczami jest czas na odpoczynek. Jak urodzisz, sama zobaczysz jak
efektywnie można odpoczać w ciągu 2-3 min...i jak dużo zyskać sił do dalszych
działań...
OK. Rozpisałam się trochę, ale to tylko dlatego, że chcę Ci uświadomić, że
poród siłami natury nie musi być straszny, a cc to ostateczność, ratująca życie
matce i dziecku...
Pozdrawiam i ściskam Ciebie i Twoje Brzusio...
Edi

[antonina_74]

e.zaprzalek napisała:

> Co do cesarki...
> Nie miałam "przyjemności", wątpliwej z resztą, mieć takiego zabiegu, ale
miałam
>
> "przyjemność" leżeć po porodzie z dziewczyną po cc. Słuchaj, dziewczyna przez
> kilka dni nie mogła dojść do siebie. Nie mogła jeśc normalnie "bo po zabiegu
na
>
> jamie brzusznej", nic wzdymającego "bo zgazuje jelita, które po cc nie
pracują
> jakiś czas normalnie", nie mogła wstać, chodzić, ciągle trzymała się za
> podbrzusze "bo boli", jeszcze jakiś czas, po przeniesieniu z pooperacyjnej
> miała założony cewnik. Wciąż bała się o ranę pooperacyjną, bo założony dren
ją
> uwierał, a szwy się "ślimaczyły"... Spała non stop w szlafroku, bo każdy ruch
> sprawiał jej ból. Poza tym nie potrafiła przystawić dziecka do piersi, bo
> wyobraź sobie karmienie dziecka, bez położenia go sobie na przedranieniu (a
to
> przedramię opierasz na brzuchu). O karmieniu na leżąco nie było mowy, bo jak
tu
>
> zmieniać bok. Położne nakłaniały ją do ruchu, bo tak "lepiej się goi", a ona
> płakała, że ją bardzo boli i nie może...Drętwiały jej nogi i czuła ból w
klatce
>
> piersiowej.

Wtrace sie jeszcze raz - nie jest az tak strasznie! Moze ta dzewczyna byla
wyjatkowo malo wytrzymala na bol, moze miala komplikacje, nie znam przypadku.
Karmienie na siedzaca jest absolutnie mozliwe juz w 3. dobie, przedtem mozna
karmic na lezaco i jest to wykonalne! Cewnik zostawiaja na 12 godzin, potem sie
wstaje - i sie pomalutku dochodzi do siebie. Mnie tam nic nie dretwialo, bolalo
umiarkowanie, szwy ciagnely, wiadomo (a w kroczu to moze nie ciagna?) wstalam w
1. dobie, w 3. karmilam na siedzaco z poduszka na brzuchu, w 7. wyszlam do domu
a w 10. poszlam po zakupy. I gdyby moja ginia w 6. tygodniu po nie spytala czy
wszystko ok, to latalabym dalej jak ze srubka mimo calkiem powaznych jak sie
okazalo komplikacji.
Podsumowujac - cesarka nie taka straszna jakby sie wydawalo, znowu podkreslam -
nie jest to sposob na wymarzony porod ale nie ma co demonizowac.
Antonina

[monsza76]

Ja też rodziłam naturalnie. Nie chciałam nawet znieczulenia (ale nawet gdybym
chciała, tobym nie miała - bo anestezjolodzy właśnie strajkowali - ach,
uwielbiam swój kraj!). Poród był super!!! Jeszcze dwa tygodnie po nim płakałam,
że już nic tak pięknego w życiu mnie nie spotka. Ja jednak miałam wyjątkowo
łatwo, pomimo tego, że było to moje pierwsze dziecko, na porodówce leżałam 1
godz. i 50 min. i było po wszystkim. Dlatego nie jestem pewna, czy gdybym
rodziła kilkanaście godz. (albo i więcej) nie przekonywałabym cię do cesarki. A
jeśli chodzi o sex po porodzie to czułam się jak dziewica (pani doktor za
bardzo się wczuła i zszyła mnie wyjątkowo dokładnie). Dlatego nie martw się.

Ja przed porodem też myślałam o cesarce, ale zniechęciła mnie opinia lekarzy i
znajomych, które miały to za sobą, że to jednak operacja. A zastanów się, czy
dobrowolnie, nie musząc tego robić zdecydowałabyś się na jakąś operację?

[dziubelek2]

cześc! miałam trzy cesarki. najbardziej nieoczekiwana była ta pierwsza - ja nie
tylko, ze jej nie chciałam, to przygotowując się do porodu nawet nie brałam
takiej możliwości pod uwagę.no, niestety los zdecydował inaczej. nie będę
opisywała dlaczego zapadła decyzja o cięciu, bo nie jest to lektura dla kobiety
w ciąży.napiszę ci tylko o moich odczuciach po. jako, że było to cięcie z
powodów naglących miałam je wykonywane w pełnej narkozie.po tym pierwszym
cięciu doszłam do siebie po jakiejś dobie, ale wcześniej to było tylko leżenie,
cewnik w pęcherzu, dren w brzuchu i potworny problem z nakarmieniem dziecka z
powodu bólu brzucha( bo pokarmu miałam tyle, ile potrzeba było mojemu
maluszkowi). ale za to po dwóch kolejnych cesarkach było znacznie gorzej.po tej
ostatniej, którą miałam 7 miesięcy temu, wracałam do "normy" przez co najmniej
miesiąc. miałam poważne obawy, czy uda mi się zejśc po szpitalnych schodach w
dniu wypisu. ból, ból i jeszcze raz ból!! dziewczyny po porodach
fizjologicznych już następnego dnia "ganiały" a ja jeszcze w tydzień po cięciu
chodziłam jak połamana. owszem, może się wydawać, że to lepsze rozwiązanie,
ale ja osobiście wolałabym urodzić naturalnie. dodam jeszcze, że wiem co to
bóle porodowe, ale i tak wolę ten ból niż ból po cięciu. poza tym inaczej
cierpi się, gdy masz świadomość, że wkrótce ujrzysz swoje maleństwo, a inaczej
już po fakcie, gdy jesteś temu maleństwu potrzebna, a wszystko cię tak
potwornie boli, że dotarcie do łóżeczka zajmuje całe wieki.
nie polecam cięcia, życzę ci szczęśliwego rozwiązania i odezwij się jak poszło.
pozdrowienia.anka.

[joanah2o]

Z tym znieczuleniem zewnatrzoponowym nie jest tak pieknie ladnie jak piszecie
(przynajmniej nie zawsze). Zdarza sie, ze po podaniu zo ustaje akcja porodowa i
potrzebna jest interwencja medyczna. Oczywiscie najczesciej wszystko idzie
dobrze, ale nie zawsze.

Jestem po cesarce, ale "planowaj" i nie bylo tak zle. Wczesniej zbieralam
opinie od roznych mam, ktore rodzily na rozny sposob. Cesarke zle wspominaly
te, kore byly nastawione na porod sn i nie przyjmowaly do wiadomosi, ze moze
byc inaczej, wreszcie gorzej dochodzily do siebie te mamy, ktore cc mialy po
juz zaczetym, wielogodzinnym porodzie sn. Oczywiscie w kwestii porodu nie ma
regul, ale nawet jesli skonczy sie decyzja o cc, to nie oznacza, ze jest to
najgorsze, co moze byc.

A cwiczenia Koegla sa na co? Czesciej spotykalam sie z wyjasnieniem, ze to ma
zapobiegac nietrzymaniu moczu? Ale moze dzialaja dobrze tak ogolnie?

Joanna

[wieczna-gosia]

Cwiczenia Koegla sa na wzmocnienie miesni generalnie zwiazanych z ukladem
moczowo- plciowym. Nuietrzymanie moczy, "scislosc" po porodzie- one sa za to
odpowiedzialne.

[wilga_kasia]

Córeczkę urodziłam przez cc po 12 godzinach porodu, ze wskazań medycznych, w
znieczuleniu zewnątrzoponowym. Po porodzie bardzo szybko doszłam do siebie.
Dzieciątko urodziłam w nocy z soboty na niedzielę, w poniedziałek już
chodziłam. Pokarmu początkowo nie miałam zby wiele, ale pamiętając o
podstawowych zasadach karmienia (częste przystawianie i niedokarmianie) udało
mi się karmić - nawał pokarmu miałam we czwartek. Blizna maleńka, właściwie
niewidoczna, zagoiła się bez kłopotów. Najgorsze było to, że dziecko nie mogło
być przez pierwszy dzień przy mnie, bo musiałam leżeć - przywożono mi maleńką
na karmienia. Na szczęście mąż był przy mnie i co chwilę wysyłałam go na
oddział noworodków, by spytał, czy mogę mieć przy sobie malutką. Nie miałam też
poczucia niespełnienia z powodu cc. Zapewne wygląda to różnie w przypadku
różnych kobiet. Razem ze mną na POP-ie leżała dziewczyna, która urodziła dwa
dni przede mną przez cc, a w poniedziałek ja poruszałam się lepiej od niej. Ona
miała też problem z pokarmem, bo dała się przekonać, by zacząć dokarmiać
dziecko, bo trochę straciło na wadze, a jak pojawił się u niej pokarm, to mały
już nie chciał ssać.
Teraz jestem w drugiej ciąży - 35 tydzień i muszę przyznać, że chciałabym mieć
od razu cc. Dlaczego? Nie boję się bólu, ale obawiam się komplikacji przy
porodzie, niedotlenienia dziecka, owiniętej pępowiny - tego wszystkiego, o czym
pisała jedna z mam, tym bardziej, że nasłuchałam się już od lekarzy o tym, że
moja starsza córeczka jest dzieckiem podwyższonego ryzyka ze względu na długi
poród.

[dziubelek2]

ja nie chcę niczego demonizować, ale naprawdę cc to nie wyrwanie zęba.choć
ryzyko zw. z tą operacją jest niewielkie, to jest to jednak poważna operacja
brzuszna. ja, jak pisałam po pierwszym cc też dość szybko doszłam do siebie,
choć wczesniej lezałam 28 godzin na porodówce usiłując urodzić. w czasie cc
doszło do krwotoku śródoperacyjnego i jeszcze kilku innych komplikacji, ale
szybko się pozbierałam. jednak powtarzam jeszcze raz jeśli nie ma wyraznych
wskazań medycznych, to lepiej rodzić naturalnie. przede wszystkim istnieje
ryzyko, że pózniej(jeśli planuje się więcej dzieci) nie będzie ci dane urodzić
naturalnie. a zaręczam(i nie są to tylko moje odczucia), że po kolejnych cc
dojcie do "formy" jest trudniejsze, dłuższe i boleśniejsze. a poza wszystkim -
jesteśmy jeszcze młode i nie wiadomo jakie będą konsekwencje cc za kilka,
kilkanaście lat. pozdrawiam.anka

[deionarra]

...ja mialam planowe ciecie cesarskie ze wskazań... i nie zamieniłabym tego
porodu na naturalny nigdy w życiu... tego samego dnia po porodzie porosiłam o
drabinke bym mogla sie podciągac aby miesnie mniej bolały... nastepnego dnia
wstalam jak najszybciej z łózka... nie powiem ze nic nie bolało, ale jak
patrzyłam na dwie dziewczyny lezace ze mna na sali po porodach naturalnych moj
ból był niczym... w trzeciej dobie chodziłam i wstawałam bez zadnego
problemu... pokarm pojawił sie w drugiej dobie po cięciu... dzis mija 2
tydzien od ciecia, rana jest malutka, bolu nie ma zadnego...

[wieczna-gosia]

przypuszczam ze obie kolezanki nacinano. Niestety to mroczna strona porodu
naturalnego, mnie przy trzech ostatnich nie nacinano. Po ostatnim po 3 dniach
poszlam na zakupy "po kilka drobiazgow" wrocilam z siatami jak to matka Polka
i sie dziwilam na co znajome sprzedawczynie sie tak gapia, przeciez mi nic nie
jest )))))

[magda6811]

Do "Wilgi-Kasi" - wspomniałaś w swoim liście wymienione wcześniej przeze mnie
obawy - trochę mnie to uspokoiło, bo zaczynałam juz podejrzewać, że ze mną coś
nie tak. Nikt nie podjął wątku zagrożeń okołoporodowych. Mój poród trwał 12
godzin - ból da się znieść, ale lęk o dziecko i poźniejsze wizyty u neurologów,
rehabilitacja - to jest koszmar dużo gorszy niż najdłuższe fizyczne
cierpienie... Teraz też pewnie będę rodzić naturalnie, ale nie miałabym nic
przeciwko cc. Może to zdziwi wszystkie entuzjastki porodów naturalnych (zgadzam
się, że to zwykle, może i w 99% najlepsza droga dla dziecka), ale zawsze gdy
widzę dziecko z porażeniem mózgowym myśle o tym, że zabrakło mądrego lekarza,
czujnej położnej, tych kilku godzin by jego życie wyglądało inaczej... Jeśli
ktoś ma naprawdę olbrzymie obawy przed naturalnym porodem to przedłużajaca się
akcja porodowa może zamienić się w koszmar. Po co tak zaczynać? - Magda

[ery20]

Wchodząc na forum chcialam napisac dokladnie to samo o czym pisze moja
poprzedniczka Magda...
Chodzi mi również o porażenie mózgowe jakie może być wywołane przedłużającą
się akcją porodową...
Chyba każda z nas wie,że pierwszy poród może trwać bardzo długo...
Dziękuję wam wszystkim za odpowiedzi na mój post...
Nawet jeśli nie uda mi sie rodzić poprzez cesarkę jestem wam bardzo
wdzięczna,gdyż napełniłyście mnie wielkim optymizmem co do naturalnego porodu
(choć i tak wolałabym go uniknąć)..
Tak czy inaczej termin porodu mam wyznaczony na 18-21 czerwca więc wszystko
wam opiszę jak było....choć pewnie wcześniej będę tu zaglądała
Pozdrawiam wszystkie forumowiczki i ich brzuszki jak i pociechy

[dziubelek2]

zgadza się, ale to jest właśnie cc ze wskazań medycznych.m.in. włanie z powodu
braku postępu porodu wykonano u mnie pierwsze cc, i to właśnie dzięki czujnej
położnej ( gdybym miała liczyć na lekarza, to moje dziecko umarłoby w moim
łonie). ale mimo cc, lęku o synka i tak się nie pozbyłam - długo był
niedotleniony i pierwsze kilka miesięcy były pełne napięcia i pilnego
obserwowania jego rozwoju.
dlatego ja przy drugim dziecku marzyłam o cc, obawiałam się, że znów będę
cierpieć i przed i po. no i miałam te drugie cięcie, po którym zmieniłam
zdanie. i wiecie co? po cichu marzyłam, że mojej trzeciej dzidzi pośpieszy się
na ten swiat, urodzę ją siłami natury i nie będą mnie kroić. niestety,nic z
tego nie wyszło. dodam jeszcze, że bardzo obawiałam się, że nie wrócę już z
sali operacyjnej.
a przecież przy porodzie naturalnym mona poprosić o znieczulenie podobne do
tego, jakie podaje się przy cc jeśli nie wykonuje się go w narkozie.
pozdrowienia anka

[wilga_kasia]

Ja przed pierwszym porodem nie miałam żadnych obaw, bo po prostu wielu rzeczy
nie wyobrażałam sobie. I w ogóle nie brałam pod uwagę cc. Dopiero po porodzie,
a właściwie po zeszłorocznych kłopotach ze zdrowiem córeczki (podejrzenie
epilepsji) i wiązaniu ich z trudnym porodem, zaczęłam rozumieć, dlaczego można
woleć cc. Wcześniej myślałam, że taka decyzja wynika tylko ze strachu przed
bólem. Znam lekarzy, którzy woleliby, aby ich dziecko mogło rodzić się przez
planowane cc, znam lekarki, które na cięcie się zdecydowały. Ja będę próbowała
rodzić naturalnie, ale pociesza mnie fakt, że z powodu wcześniejszego cc tym
razem w sytuacji braku postępu porodu decyzja o cięciu zostanie podjęta
szybciej.

[antonina_74]

Ja będę próbowała
> rodzić naturalnie, ale pociesza mnie fakt, że z powodu wcześniejszego cc tym
> razem w sytuacji braku postępu porodu decyzja o cięciu zostanie podjęta
> szybciej.

Kasiu,
zycze Ci powodzenia i mam ogromna prosbe: Jesli Ci sie uda rodzic naturalnie,
odezwij sie (moze byc na priv) i opisz jak poszlo. Na kiedy masz termin?
Przepraszam za te nachalna prosbe, ale potrzebuje kazdego wsparcia w mojej
decyzji o rodzeniu naturalnym - a jak dotad nie znalazlam ani jednej osoby,
ktorej by sie to w Polsce udalo!
Antonina
18. tydzien

[wilga_kasia]

Termin mam na 6-go czerwca. Obiecuję, że napiszę Ci, jak mi poszło

[anna.28]

Dziewczyny, piszecie o komplikacjach i poważnych problemach zdrowotnych dziecka
wywołanych przedłużającym się porodem naturalnym. Chciałabym rodzić naturalnie -
jak większość z nas nie boję się o siebie tylko o dziecko. Jak to jest? Czy w
razie ewentualnych komplikacji lekarz może szybko podjąć decyzję o cc? Czy taka
decyzja i szybka akcja personelu zawsze kończy się sukcesem? Jak często
zdarzają się takie komplikacje i czy np. tego, czy dziecko jest owinięte
pępowiną nie da się monitorować na USG? Chodzi mi o to, jak zrobić wszystko co
można, by uniknąć tych problemów. Właśnie sobie przypomniałam, że 6 lat temu
miałam wymrażaną nadżerkę (na pół tarczy) - ale to chyba nic takiego? Mam tylko
jedną znajomą, która rodziła - wszystko poszło gładko. Poza tym jestem zielona -
proszę o odpowiedzi i dziękuję, że jesteście takie kochane.

[magda6811]

Miałam długi poród (12 godzin) ale cały czas monitorowany przez KTG (co 15
minut robiła mi go zdajaca "na mnie" egzamin położna). Wszystko przebiegało
więc pod kontrolą, a czas porodu i tak skróciła mi inna już doswiadczona
położna dodając do kroplówki z antybiotykiem kilka kropel oksytocyny- dzięki
temu nie trwało to jeszcze dłużej. Zrobiła to bez zlecenia lekarza, ale
opiekowała się mną nie na dyżurze lecz prywatnie przeze mnie opłacona. Miałam
więc pełen komfort medycznej kontroli. Córeczka nie była owinięta pępowiną -
ostatnie USG robiono 8 godzin przed narodzinami - na porodówce nie było USG
(nie wiem czy w ogóle bywa?) a poza tym przecież w czasie akcji dzieco się
przemieszcza i zmienia ułożenie. Tak więc nigdy w późniejszych wywiadach
pediatrycznych nie uważano tego porodu za szczególnie niebezpieczny. Moja
Agatka miała jednak problemy neurologiczne - nierównomierne napięcie mięśniowe,
co się dało naprawić rehabilitacją, a w 3 roku życia utraty przytomności. Wtedy
też robione EEG nie wyszło rewelacyjnie. Utraty przytomności minęły - to
podobno rzecz rozwojowa, ale moje wątpliwosci zostały... O ile jednak ja mogę
szukać ewentualnych przyczyn w porodzie to na pewno wiele bardzo szybko i łatwo
urodzonych dzieci miewa czasem jeszcze większe problemy neurologiczne, których
przyczyną nie jest poród. Myślę ciągle o tym jak tego uniknąć - bezpieczny
poród, regularne KTG pod koniec ciąży, czujny lekarz itd, ale chyba trzeba
zaufać losowi, supokoić się i jak przyjdzie nam rodzić zgłaszać śmiało
wszystkie wątpliwości i domagać się ich sprawdzania. Nie lekceważmy naszych
obaw, obserwacji. W tym najważniejszym, wyczekiwanym momencie nie wolno mieć
oporów przed wzywaniem lekarza i położnej tyle razy ile nam jest to potrzebne,
przed stawianiem wszystkich pytań, jakie nas niepokoją. Nie można się krępować,
czy wstydziś, że wezmą to za histerię - ta sprawa nie tyle NAS dotyczy co
zdrowia NASZYCH DZIECI. Mam jeszcze sporo czasu na przygotowania (21 tydzień),
ale nie dam się zbyć mojemu lekarzowi w 8-9 miesiącu zmuszę go do
wyczerpujących rozmów na ten temat - jak rodzić najbezpieczniej dla dziecka.
Pozdrawiam, Magda

Coś pozytywnego :-)

[adzia_a]

Wiesz, Madziu - a mnie się wydaje, że problemy Twojej córeczki wynikły być może
ze źle prowadzonego - a nie długiego porodu, bo 12 godzin u pierwiastki to nie
jest długi poród, tylko taki średni statystyczny (wg różnych źródeł).

Faktem jest, że lekarze często na siłę chcą, żeby kobieta urodziła naturalnie -
nawet jeśli dziecko jest bardzo duże, i to rzeczywiście może spowodować jakieś
urazy - ja więc na miejscu Ery próbowałabym się dowiedzieć, jak wygląda ta
sytuacja w szpitalu, w którym zamierza rodzić. Czy za wszelką cenę walczą o
poród naturalny, nie licząc sięz konsekwencjami.

Co do długości porodu - z relacji koleżanek wynika, że mój 20-godzinny poród na
bólach krzyżowych był mniej bolesny i miał łagodniejszy przebieg niż
pięciogodzinny na oksytocynie (no chyba że koloryzują albo co )) Zresztą
można przecież zażyczyć sobie znieczulenie. Ja starałam się panować nad bólem
stosując techniki oddechowe - to naprawdę działa.

Czy dziecko podczas porodu sie męczy - pewnie w jakiś sposób tak, ale poród w
jakiś sposób "hartuje" je przed życiem na zewnątrz. To akurat wymyśliła natura,
większość z nas przyszła na świat w ten sposób, wszystkie inne ssaki rodzą się
w ten sposób - więc raczej jest on najoptymalniejszy.

Blizny...nie wiem, czy to można porównywać, faktem jest, że moja blizna po
nacięciu przy porodzie naturalnym odzywa się do dziś przy zmianie pogody -
podejrzewam, że te po cesarkach też. Co do rekonwalescencji, na pewno różne
kobviety mają różne doświadczenia - musisz jednak wziąć pod uwagę, że po
cesarce będzie raczej ciężej niż łatwiej opiekować się maluszkiem.

No i ostatni punkt, czyli o tym rozciągnięciu tego i owego Szczerze mówiąc,
słyszałam coś o tym, ale hehehe - jakoś tylko od kobiet, które jeszcze nie
rodziły Moje doświadczenia są zupełnie inne, w sumie mogłabym wysolić coś
na temat dobroczynnego wpływu porodu rodzinnego na życie seksualne...no dobra,
kończę.

Jeśli nadal jesteś zdecydowana, że nie chcesz rodzić naturalnie - jest jakaś
taka jednostka co się nazywa paniczny lęk przed porodem i z tego klucza
rzeczywiście mogą Ci zalecić cesarkę. W końcu nie musisz żyć w strachu
(podejrzewam, że gedyby mężczyźni rodzili dzieci, cesarki byłyby na życzenie

Pozdrawiam Agnieszka

[magda6811]

Ja nawet myślę Agnieszko, że być może problemy Agatki w ogóle nie wiązały się z
porodem. Zastanawiam się tylko jak zabezpieczyć się przed przeoczeniem
czegokolwiek tym razem. Jak zagwarantować dziecku najlpsze przyjście na świat.
Czy taką gwarancją jest umówienie się na poród z lekarzem, czy wystarczy
położna? Ze względu na osobę mojego lekarza będę rodzić w szpitalu im. prof.
Orłowskiego (w Warszawie) - tam raczej nie ma fanatyków rodzenia naturalnego.
Mam jeszcze sporo czasu, będę się zastanawiać - bardzo pomocne będą mi wszelki
wszelkie rady - Magda

[aghi]

Własnych doświadczeń jeszcze nie posiadam (tematy porodowe na własnej skórze
będę przerabiać w sierpniu , ale parę koleżanek z większym doświadczeniem i
tak się składa, że 3 z nich miały cesarki (z różnych wskazań medycznych,
najczęściej brak postępu porodu naturalnego) - w różnym wieku, w różnych
szpitalach. Jednej z nich rana po cc paprała się przez prawie 2 lata, po
których z rany wyszedł szew, który miał się rozpuścić, no ale się nie
rozpuścił... Drugą po ok. 3 dobach od cc wieźli w nocy z powrotem na stół, bo
wywiązało się jakieś zakażenie, rana zaczęła jej ropieć i dziewczyna mogła po
prostu wykorkować... A trzecia do dzisiaj (pół roku po cc) ma problemy z płynem
zbierającym się w otrzewnej, powodującym bóle brzucha i zakłócającym pracę
nerek...

Może to zbieg okoliczności, a może ponury obraz naszej polskiej medycyny...
Błędy lekarzy niestety się zdarzają, mogą wystąpić zarówno podczas porodu
naturalnego, jak i cesarki. Mnie w/w przypadki skłaniają do tego pierwszego, bo
jakoś nie znam nikogo z większymi powikłaniami po naturalnym porodzie.

Agi + Maleństwo w 25 tyg.

[irszka]

ja miałam 2 cesarki.ze wskazan medycznych,za duze dzieci hoduje(5 kilo).
Wspominam to doskonale.Na drogi dzien byłam normalnie na nogach.Czułam sie
super i moje dzieci rowniez.
Wsumie polecam..
Moze intuicja ci podpowiada ze tak bedzie lepiej?
pozdrawiam,Irena

[anna.michal]

W majowym numerze rodziców jest artykuł o cesarce. Jest też na stronie
internetowej.
Oto jej adres:

www.bizz.pl/rodzice/index.php?nazwaid=news&artc=4863
Ja rodziłam naturalnie, chociaż było blisko do cc. W wizji cc najbardziej
denerwowała mnie wizja cewników, kroplówek. Potem trzeba trochę uważać z
dźwiganiem bo jest to w końcu poważna operacja brzuszna. Dobrowolnie nigdy bym
się chyba nie zgodziła na krojenie, ale ze wskazań medycznych to inna sprawa.
Przede wszystkim zdrowie maluszka. Co do wyglądu maluszka to różnie z tym jest -
mój nie wyglądał źle, z wyjątkiem jaja (krwiak) na główce, ale to efekt tego
że rodził się przy niepełnym rozwarciu (9,5). Ja źle też nie wyglądałam -
znajomi stwierdzali widząc mnie i zdjęcia, że poród to miałam lekki
(niezupełnie prawda - Michał był artystą i na sam koniec zaczął kombinować -
chyba się wkurzył, że zepsuł mu się 'basen' ). Dwie godziny po porodzie
zrobiłam pierwsze kroki (po przewiezieniu na blok poporodowy). Byłam nacinana -
to rzeczywiście jest mało komfortowe gdy się goi - problemem jest siedzenie,
ale można sobie radzić (, np . siedząc na kółku do pływania).
Szwagierka rodziła przez cc (decyzja w trakcie porodu) i za bardzo nie
narzekała. Głównie na jedzenie - kroplówka, później jakieś papki lekkostrawne).
A co do bólu to bolało ją tylko co innego.
Jaką decyzję podejmiesz to zależy od Ciebie i na pewno będzie to dobra decyzja.
Pozdrawiam

Ania

[ery20]

Naprawde wielkie dzieki za wszystkie wasze starania by pomóc mi w
moim "problemie" Jestescie SUPER!!!
Ja w przyszłym tygodniu idę do "nowego" ginekologa i z nią (bo to kobieta)
porozmawiam na ten temat... Mam nadzieje ze sie uda
Bede ostro walczyła o Cesarke!!!

Pozdrawiam Joanna

[deionarra]

...ja rodziłam poprzez cc w ICZMP 13 kwietnia 2003... ty chyba tez tam
bedziesz rodzic... masz jakies pytania pisz na [e-mail], postaram
Ci się pomóc...

[edziecko.magusia]

18 miesięcy temu urodziłam mojego synka przez cc. Zabieg nie był planowany, a
decyzja o jego wykonaniu padła w wyniku nagłego spadku tętna Rafałka podczas
wywoływania porodu. Prawdę powiedziawszy zarówno o porodach naturalnych,
zabiegowych można nasłuchać się takich horrorów że włosy stają dęba. Ja
planowałam znieczulenie zo ale wypadło inaczej i ... nie taki straszny diabeł
jak go malują! . Cięcie wykonano tuż nad spojeniem łonowym, wielkości ok. 7cm,
założono szwy wchłanialne a zacerowano mnie super! Ból zwalczano się środkami
farmakologicznymi. Totalną bzdurą jest ograniczanie matkom po cc ich dawkowania
ze względu na karmienie! Zaraz po operacji dostałam dolargan (którym tak
naprawdę faszeruje się położnice rodzące naturalnie) a przez kolejne dwie doby
pyralginę dożylnie. Rafał zassał się tuż po moim wybudzeniu i jadł regularnie
co 2 godziny! Bardziej prewencyjnie niż z powodu boleści karmiłam synka z
pozycji spod pachy. Dren- w ogóle go nie czułam- cieniutka rureczka silikonowa
usunięta w 3 dobie po zabiegu i po sprawie. To samo z cewnikiem- żadnych
problemów z oddawaniem moczu a mamy naturalne mogą coś na ten temat powiedzieć!
Jedna rzecz odcisnęła się w mojej pamięci jako koszmar- ze względu na
znieczulenie ogólne musiałam przez 2 dni pozostawać jedynie na kroplówkach.
Boże ! Jak ja marzyłam o suchej bułce. Jednak cięcie to poważna chirurgiczna
ingerencja. Zdarzają się powikłania o to najczęściej z winy lekarza. Mając na
uwadze całą swoją wiedzę na temat porodów zdecydowałabym się na Twoim miejscu
na znieczulenie zo, a to przede wszystkim ze względu na ten wspaniały moment
gdy można zaraz przytulić po raz pierwszy swoje dziecko...

[pesteczka5]

Kochana Ery! oraz wszystkie dziewczyny marzące o cesarce na życzenie. Skrobnę
tu co nieco, bo już czuję przypływ emocji... Czuję się upoważniona, bo po
pierwsze: urodziłam pierwsze dziecko naturalnie, drugie natomiast przez
cesarskie cięcie. Po trzecie - jestem lekarzem. A na dzieci długo czekałam,
więc wyobraźcie sobie, jak wykalkulowana była moja decyzja...
I wołam wielkim głosem: CESARSKIE CIĘCIE POWINNO SIĘ WYKONYWAĆ TYLKO ZE WSKAZAN
MEDYCZNYCH!!!!
Poród to jest fizjologia i gdy "idzie" fizjologicznie, tak jest najlepiej dla
obu stron. Mój pierwszy synek rodził się 12 godzin, bóle były do zniesienia
(najgorszy II okres-ok. godziny), ani mnie, ani jemu nic się nie stało. Dumy,
jaką czuję do dziś, z niczym nie da się porównać. Od początku wszystko było
tak, jak ma być - akcja porodowa rozwijała się równomiernie, poród nie był
indukowany, tętno w porządku itp. Widocznie natura przewidziała mnie jako babę
do rodzenia takich kolosów! ( chociaż jestem wcale foremną kobitką, zwłaszcza
po odliczeniu jeszcze zalegających pociążowych paru kg).

Nad moim następnym porodem rozpętała się jednak debata. Że takie duże dziecko,
co się mogło stać, że to położnicze niedopatrzenie (usg zamiast 5 kg dopatrzyło
się 3,5) i że drugi raz ryzykować nie będziemy. Trochę bolało mnie spojenie
łonowe, więc możliwe, że miało zamiar się rozejść - lecz czuję, że był to
jedynie pretekst, mający racjonalizować tę decyzję. To było logiczne, więc,
choć instynkt matki ciągnął mnie ku naturze, poddałam się i pojechałam na to
cięcie jak na ścięcie.
Niestety, termin też został wybrany z góry.
Teraz bardzo tego żałuję. Synek miał ogromne problemy z oddychaniem, 12 dni
walczył o życie, inkubator, respirator, dramat... Po wnikliwej analizie nie
mogę się oprzeć wrażeniu, że był po prostu wcześniakiem! Jak wiecie, norma to
plus i minus 2 tygodnie od wyliczonego terminu, on, wyciągnięty na pocz. 38
tygodnia, miał zamiar siedzieć być może o miesiąc dłużej... Ważył 4050g i był
silnym, ogólnie zdrowym dzieckiem, teraz rozwija się wspaniale. Ale tego
koszmaru po prostu mogło nie być.

Co do bólu, zdecydowanie gorzej wspominam gojenie się rany po porodzie
naturalnym. Dla mnie rana tu a rana tam to niebo a ziemia. Bóle brzucha,
osłabienie, dieta 0 po cesarce wydały mi się w sumie lepsze niż połóg po
porodzie naturalnym (!), ale może dlatego, że były niczym wobec lęku o synka.
Ogromne problemy z karmieniem miałam natomiast po obu porodach, toczka w
toczkę podobne - jestem dowodem na to, że mleko można utoczyć nawet z kamienia.
Położna, która powiedziała mi, żebym sobie dała spokój, bo w moim przypadku to
niemożliwe, miała oczy jak spodki słysząc, że karmiłam 14 miesięcy!

No i siedzi we mnie żal, ze drugiego syneczka nie urodziłam sama... tak jak bym
była w ciąży, a zakończenia nie było. Takie myśli po nocach, wyrzuty sumienia,
że nie zaufałam sobie...

Przez te przydługie wynurzenia chcę powiedzieć, że:
1. Tak do końca losu nie da się ubiec - zdrowa ciąża, cięcie na zimno,
najlepsza wola lekarzy - i dramat jak grom z jasnego nieba.

2. Samopoczucie po obu wersjach porodu to sprawa indywidualna. Do końca bólu
ominąć sie nie da i trudno przewidzieć, co kto woli.

3.Co Wy myślicie, że cc jest antidotum na wszelkie zło, jakie może przydarzyć
się podczas porodu? Tu też mogą zdarzyć się powikłania.

4. Szerzy się moda na cesarkę na życzenie, bo można ją zaplanować - prywatny
doktor często to woli niż jechać znienacka w środku nocy i nadzorować
wielogodzinny poród.

5. Jeśli już cesarka na życzenie, to może raczej po naturalnym, samoistnym
rozpoczęciu się akcji porodowej.

6. No i na ostatek - jeśli są rzeczywiste wskazania (rzeczywiste, nie
uznaniowe, i inne niż wygoda doktora, widzimisię matki lub tzw. cc ze wskazań
tatusia) - to nie ma dyskusji.

A strach przed porodem... ogromnie się bałam tak za pierwszym, jak i za drugim
razem. Ale tak naprawdę jak już się zaszło w ciążę, w cały ciąg dalszy
wkalkulowane są pewne hmmm... niedogodności ... czy to ból taki czy siaki,
ominąć całkiem go się nie da. Dla mnie najgorszy był rozrywający ból
przepełnionych piersi, z których trzeba było siłą wyciskać mleko po kropli, a
potem stan zapalny ( nie raz). Wolę rodzić!

W sumie, poza słowami otuchy i życzeniami, aby Ci poszło gładziutko, namawiam,
abyś zaufała sobie, naturze i mądremu lekarzowi, który wyważy MEDYCZNE za i
przeciw.
Pozdrawiam!

[wilga_kasia]

Pesteczko, jesteś lekarzem - napisz proszę, jak sądzisz, czy rzeczywiście
znieczulenie zewnątrzoponowe może zahamować akcję porodową? Ja słyszę różne
opinie różnych lekarzy,, ale może Ty wiesz coś pewnego, bo rodząc dwójkę dzieci
na pewno zastanawiałaś się nad tym problemem. Ja przy pierwszym porodzie miałam
znieczulenie i niestety szyjka nie chciała potem się rozwierać. Muszę przyznać,
choć głupio to zabrzmi, że na znieczuelnie zdecydowałam się trochę ... dla męża
(też lekarza), który nie mógł wytrzymać, że mnie boli, a on nie może mi pomóc.
Jeśli jednak rzeczywiście jest ryzyko, że to znieczulenie zahamowało
rozszerzanie się szyjki, to tym razem nie dam się namówić, już zapowiedziałam
mężowi, że tym razem rodzimy "na żywca " Tak więc napisz, proszę, co o tym
myślisz.

[pesteczka5]

Kochana Wilgo-Kasiu! Odpowiadam jako mama i kobieta... Statystycznie częściej
zdarza się po znieczuleniu zewnątrzoponowym, że II okres porodu trzeba
zakończyć zabiegowo (kleszcze, próżniociąg). To są ułamki procent, ale są.
Dlatego ja, mimo namów męża i położnej, nie dałam się znieczulić. Doświadczona
położna, gdy zważono mego synka, powiedziała "dobrze, że się dziewczyna nie
dała znieczulić, bo by go nie wypchnęła". A Bartuś rodził się z pępowiną i
dobrze, że drugi okres był krótki.
Co do rozwierania szyjki, znieczulenie zakłada się przy określonym już
rozwarciu. Gdy się to zrobi za wczesnie, mogą być kłopoty.
Reasumując, ono jest dla ludzi - lecz jeśli się na nie decydujemy, warto wybrać
miejsce, gdzie mają duże doświadczenie (czytaj: dużo tego robią), bo powodzenie
zależy od współpracy między położnikiem a anestezjologiem.
Pozdrowienia

[asia-ch]

Chce napisać tez od siebie. 2,5 roku temu urodzilam naturalnie blixnięta. 13
godzin ciężkiej pracy. Bałam sie porodu i chcialam cc, ale maleństwa odalo
urodzić się naturalnie. Były zdrowe, a ja szalalam z radości. Teraz (mam 3
miesięcznego szkrabka w domu) mialam cc. Trafiłam do szpitala, miałam wysokie
cisnienie i po 6 godzinach lekkich skurczy, gdy bylo prawdopodobieństwo
wystąpienia rzucawki przeprowadzono operację. Mialam znieczulenie pop. Nie
wiem, czy dlatego, ze tak xle się czułam podczas porodu, ale cesarke przeżyłam
fatalnie. Źle się czułam w trakcie. I myślałam sobie, tam leżąc na stole, ze
cc na zyczenie to pomyłka. Po co, to nie jest takie super rozwiązanie. Dodam,
ze szybko doszłam do siebie, az sie dziwiły dziewczyny po cc. Po 6 godzinach
nie czułam prawie bólu i szybko zaczęlam chodzić (oczywiście 24 godziny
leżałam plackiem). Karmilam tez bez problemu.
tylko też mi było zal potem, ze nie urodzilam naturalnie, nie bylo tej
wielkiej euforii jak poprzednio. Przez kilka tygodni czułam ogromny zal,
chociaż operacja musiala byc przeprowadzona ze względów zdrowotnych.
Asia

[wilga_kasia]

Cóż, pewnie macie rację... U mojej córeczki w zeszłym roku postawiono
podejrzenie epilepsji i pani neurolog twierdziła, że przyczyną mógł być trudny
poród - o cc lekarz zdecydował, gdy KTG zaczęło się pogarszać, maleńka dostała
1 punkt za oddychanie (nie mam żadnych zastrzeżeń wobec lekarzy, uważam, że
byłam w czasie porodu otoczona wyjątkową opieką). Wiecie, jak się czułam, gdy
córeczka była w szpitalu...
Ale też czuję, że jak się zdecydowałam na ciążę, to i poród muszę przeżyć, że
pewne rzeczy zawsze mogą się przydarzyć, niezależnie od naszych starań, że nie
wszystko da się przewidzieć...

[beataiw]

Ja na pol roku przed ciaza mialam przeprowadzony zabieg wyciecia fragmentu
szyjki macicy, moja pani doktor nie mowila mi nic zlego, ale dowiadywalam sie
tez z innych zrodel i zdarzalo sie, ze straszyli okropnym porodem itp. Chcialam
jednak rodzic naturalnie bo zaufalam mojej lekarce, zreszta nie wyobrazalam
sobie inaczej. Rozwieranie szyki poszlo szybko i nawet dosc znosnie, choc
wiadomo, ze nie bezbolesnie, nie mialam z powodu zabiegu zadnych komplikacji, a
bole zaczely sie dopiero przy rozwarciu na 4, wiec prawie z gorki. Jednak los
jest przewrotny i przy bolach partych, kiedy juz cieszylam sie, ze koniec
blisko - okazalo sie, ze glowka jest zle ulozona i trzeba ciac. Generalnie
wspominam to dobrze, ale dobrowolnie nie zdecydowalabym sie na cesarke, bo to
jednak operacja - a jak po operacji wiadomo. Chociaz nie moge narzekac, bo
doszlam do siebie szybko i bez komplikacji - to jednak jestem zdania, ze
najlepsze naturalne. To tyle mojej historii i zdania.
Pozdrawiam i zycze dobrego (dla Ciebie i dziecka oczywiscie) wyboru!
B.