Mamy szczescie dziewczyny!

[justynagl]

W ciazy to jest "fantastyczne", ze do samego porodu zostajemy same z naszymi
"bolesciami".Jedną swedzi-inną drapie; jedna ma za mało -druga za
duzo....zawsze cos sie dzieje.Na szczescie to sie NA PEWNO kiedys skonczy!A
owocem bedzie nasze malenstwo.
A potem dalszy walka : z karmieniem, z zrzuceniem zbednych kilogramow ....Ale
to jest piekne.Jutro ide na kolejna wizyte i wierze, ze moje malenstwo czuje
sie dobrze.A z cała reszta sobie poradze.W sumie to jestesmy niesamowitymi
SZCZESCIARAMI.Nam sie udało: bedziemy matkami: nie kazdej jest to
dane.POzdrawiam wszastkie Mamy ciepło.

[gosia_np3]

Też byłam taką optymistką)) Teraz właśnie nieubłaganie zbliża się
poród i strach mnie tak paraliżuje, że przestałam się cieszyć. Mam
nadzieję, że to chwilowe, że to hormony tak działają, ale w tej
chwili jak pomyślę, że muszę przez to przejść to robi mi się słabo

[justynagl]

Droga Gosiu
jestem optymistka))Mnie czeka juz trzeci porod i wiem naprawde jakie to
uczucie(brrrrr!!!)Ale nie do opisania jest uczucie szczescia jak JUZ URODZISZ i
przytulisz swoje dziecko.Wiem, ze to smiesznie zabrzmi ale po długim parciu (
) to OGROMNA ULGA I RADOSC.Pewnie, ze ja tez sie boje porodu bo to jedna
wielka niewiadoma pomimo tego, ze niby przy kazdym kolejnym jest łatwiej.Ale
wszystko moze sie zdarzyc....Wiec lepiej zostanmy optymistkami bo i w ciazy i
potem powodow do zmeczenia i zmartwienia zawsze sie znajda.Ale zycze ich Tobie i
sobie jak najmniej( choc przy trojce małych dzieci nie spodziewam sie mniejszej
ilosci zmeczenia ).

[justynagl]

Aha Gosiu jeszcze a propos porodu.Bez najmniejszego zastanowienia polecam
,pomimo "pieknych naturalnych" przezyc zwiazanych z ta chwila, znieczulenie
zewnatrzoponowe.

[gosia_np3]

Dzięki za słowa otuchy, ale ja już wiem co to poród i pewnie dlatego
tak się boję. Wszędzie czytam, że poród jest trudnym przeżyciem, ale
potem jak przytulasz dziecko zapominasz o bólu. I właśnie to jest
najgorsze, bo przyznam się, że ja po urodzeniu pierwszego dziecka
wcale się nie cieszyłam. Tzn. cieszyłam-że już po wszystkim. Jeśli
chodzi o dziecko to było mi kompletnie obojętne co się z nim dzieje,
czy jest zdrowe itd. Przez kolejne 3 dni patrząc na nią fizycznie
czułam ten ból, dopiero po jakimś tygodniu zaczęłam się cieszyć,
przytulać itd. I teraz, pomimo że bardzo chcę tego dziecka strach
czy znowu przeżyję to samo paraliżuje mnie...

[zlotarybka_1]

Justynko, święte słowa!!! Jest mi trochę ciężko, wprawdzie do porodu
daleko i jeszcze się go nie boję, ale strasznie mi niedobrze no i to
zmęczenie... Ale po tylu latach czekania i przekonania, że nigdy nie
będę mamą takie rzeczy to drobiazg, przysięgłam sobie nigdy nie
narzekać ani teraz ani później kiedy będę ciągle niewyspana i cała w
rozstępach. Mam zamiar dotrzymać słowa.

[maretina]

moj synek ( 2 lata i 5 miesiecy) dal mi dzis tak popalic, ze moge
zareczyc, ze macierzynstwo to glownie orka. piekno gdzies sie tam
placze, ale jak spiewal dzem: w zyciu piekne sa tylko chwile.
ech... w pierwszej ciazy pisalam co Ty. moj idealizm poszedl w 3,14
zdu, odkad zderzylam sie z rzeczywistoscia.
ide pacyfikowac moje szczescie, bo zaraz nie poznam mieszkania.

[justynagl]

Dziewczyny,ja naprawde wiem ile orki jest przy dzieciach: mam dwojke (2,5 roku i
roczne a teraz jestem w 5 m-cu ciazy), mieszkam z mezem za granica i nie mam tu
zadnej cioci, banci czy sasiadki do pomocy.JAk mi zabraknie rano chleba to
dawaj! Ubieram wszystko co sie rusza w domu i obojetnie czy swieci słonce czy
pada deszcz jazda do sklepu.Ale uwazam , ze przy tym całym bałganie, ktory robia
dzieci, wrzaskach i zmianie pampersow troche zatracamy swiadomosc tego
szczescia, ktore nas spotkało! Postanowiłam tak przy okazji zblizajacych sie
swiat pamietac o tym czesciej i mniej zloscic sie na "żywotnosc" moich
cudownych przeciez dzieci.
A poza tym raz na jakis czas mam kontakt z moimi przyjacielami, ktorzy z
płaczycym sercem patrza na nasza haotyczna rodzine bo sami staraja sie bez
zadnych efektow od 5 lat o dziecko!Wiec "olac" ten cały bałagan i stuknijmy sie
czysem w głowe bo mamy powod pamietac o szczesciu: mamy dzieci i jeszcze jesli
na dodatek sa zdrowe to naprawde jesden z cudow swiata.
Ufff!ale mi sie napisało )))

justynagl

[ad57]

Świeta racja!!! zgadzam sie z Tobą w 100%, warto sobie o tym czasem przypomnieć wtedy jak jest cięzko.

[anutek115]

Ja to nawet mam patent na to, by sobie o tym przypominać - jak już jest źle, jak
mi dwa moje skarby tak dadza popalic, że zapominam, jak się nazywam, jak już
zaczynam myśleć "Och, jak to było cudownie, jak byłam panną!!! Po co mi to było,
tak lubiłam swoje zycie!!!", to poczytuję sobie Bena Eltona "nie do pojęcia", o
parze, która bezskutecznie stara się o dziecko. I przechodzi mi natychmiast, jak
ręka odjął, i czuje się najszczęśliwsza na świecie. Ben Elton w ogóle jest
super, ale "Nie do pojęcia" to prawdziwe lekarstwo dla zmęczonych matek, którym
zdarza się zapominać, że są szczęściarami...

A teraz idę, bo mój starszy syn dusi młodszego (z miłości, ale jednak...)...

Jestem szczęściarą!!!

[kamisa7]

Mam 10 miesięczną córeczkę poczętą z pomocą medycyny. Czekaliśmy na nią 7 lat.
Teraz jestem w 3 miesiącu ciąży w 100% naturalnej. To dopiero szczęście!

Do Kamisa7

[justynagl]

Bardzo, bardzo Wam gratuluje i zycze....SZCZESLIWEGO ZYCIA.I dbaj o siebie.
Poza tym jakos mi az łezka sie w oku....bo moi przyjaciele czekaja juz 5 lat.I
ja tez sie tym przejmuje a teraz to łatwiej dodawac mi bedzie im sił i
wiary.Barzdo tego potrzebuja!pozdrawiam cieplo.

[justynagl]

A mozesz jeszcze cos wiecej napisac mi o tej " pomocy medycznej".Oni bardzo na
razie sie bronia przed takimi metodami ale mysle , ze jesli nic sie nie wydarzy
dobrego to powoli, powoli zaczna powazniej o tym myslec.To jest bardzo trudne.

[kamisa7]

Oczywiście skończyło się na ostateczności. Też się broniłam i biłam z
myślami...bardzo długo. Instynkt macierzyński był silniejszy. Potem przyszedł
moment chrztu dziecka i...musiałam pójść do spowiedzi. Umówiłam się na wizytę do
księdza, żeby porozmawiać o targających mną sprzecznościach. I wiesz co
otrzymałam błogosławieństwo i mnóstwo ciepłych słów. A to,że znowu jestem w
ciąży tylko mnie utwierdziło w tym, że skrajne poglądy na tym świecie były i
będą a Bóg i tak nas kocha. Więc jeśli Twoi znajomi maja problemy natury
moralnej możesz ich uspokoić i dać do ręki różaniec, bo to naprawdę działa.
Powodzenia dla Ciebie i Twoich znajomych,trzymam kciuki i codziennie modle się
za tych, którzy nie mogą mieć dzieci a tak bardzo tego pragną. Modle sie karmiąc
piersią moją ukochana córeczkę i mając w brzuszku fasoleczkę

Do Anutek115

[justynagl]

Wiesz, ze zaraz skorzystam z Twojej rady i kupie ta ksiazke.Moze kiedys znajde
czas na poczytanie a najwazej powiem mezowi, ze musze isc na zakupy i wybiore
sie cichaczem do pieknego parku, otworze ksiazke i w pełnym sloncu bede sie
delektowac ta chwila.Sam na sam ze SOBA.