odwiedziny w szpitalu

[fantumtam]

Dziewczyny, widzę, że jest wątek odwiedziny w domu, a co ze
szpitalem?
Ja na dzień dzisiejszy nie chcę, żeby ktoś oprócz męża przychodził
do szpitala, o domu to nawet nie myślę, że ktoś miałby mi się zwalić
tak od razu. Chodzi oczywiście o rodzinę męża. Zresztą będę mieć cc
i może będę potrzebować mojej mamy ale nie teściowej i reszty jego
rodziny. Co o tym sądzicie? Moja mama już mi powiedziała, że nie
będzie mi się wtryniać jeśli nie będę tego chceć a teściowej podobno
coś nie leżało jak usłyszała od męża że nie chcę odwiedzin w
szpitalu.

[balba81]

Ja mam nadzieję, że zarówno moi rodzice jak i teściowie wpadną do szpitala zobaczyć wnuczkę, a potem dadzą nam spokój. Zalety - żadnego nadskakiwania nad gośćmi a do tego wizyta maks. 15 minutowa

[kasiulinka78]

Moim zdaniem do szpitala powinien przychodzić TYLKO mąż,chyba że świeżo upieczona mam życzy sobie większych odwiedzin. Ja akurat nie chcę,aby odwiedzał mnie "rodzinny tabun". Po poprzednim porodzie cc chciałam mieć spokój,odpoczywać,celebrować pierwsze dni z maleństwem,swobodnie uczyć się pierwszych karmień piersią itp. a obecność innych była dla mnie wręcz irytująca. A żeby odwiedzać dziecko jest przed nimi całe życie...pozdro!

[mim288]

Mnie odwiedzano (rodzina, przyjaciele) po porodach w szpitalu
(miałam cc za każdym razem).Dla mnie było to miłe, dobrze się
czułam, położne pomagały przy dziecku więc mogłam się spokojnie
wykąpac, zrobić makijaż etc, jedzonko podawano pod nos, więc nie
byłam zmęczona i szczerze cieszyłam się z odwiedzin.

[alicja0000]

tak- też o tym myślałam. Zgadzam się z wami i nie zgadzam. Bo po pierwsze nie
wypada powiedzieć mężowi, że nie życzymy sobie odwiedzin jego rodziny czy
rodziców skoro nasze matki będą przychodzić choćby nam pomagać. Z pewnością
czułby się urażony i jego rodzice również. Przecież oni tak samo zostaną
dziadkami jak nasi i bardzo chcieli by zobaczyć w końcu wnuka, wnuczkę. Z
drugiej strony chciałabym być sama z dzieckiem w spokoju, tak jak piszecie uczyć
się karmić piersią, wypoczywać a nie stresować się odwiedzinami. Z tym że to
fajne odwiedziny bo nie trzeba skakać, robić kawy, herbaty,podawać ciasteczek,
na siłę rozmawiać. Przyjdą i mam nadzieję że niedługo wyjdą. Sama nie wiem czy
zgodzić się na odwiedziny w szpitalu. Chyba stwierdzę to po porodzie,zobaczę jak
będę się czuła i w ogóle. Jak leżałam w szpitalu w zeszłym roku po zabiegu
łyżeczkowania nie życzyłam sobie niczyich odwiedzin za wyjątkiem męża. Teściowa
z tego co się dowiedziałam kręciła nosem ale nie byłam wtedy w stanie znieść
niczyjej obecności. Teraz po porodzie będą to radosne chwile w końcu z dzieckiem
i może wytrzymam 15 minut z teściami w jednym pomieszczeniu

[bweiher]

Mój mąż gdy urodziłam poinformował rodziny o tym fakcie i nic poza
tym.Zadzwonił,powiedział że urodziłam i że powie kiedy będziemy w domu.Nikt nie
wiedział w jakim szpitalu leże(no oprócz męża który był codziennie u nas)a więc
nikt sie nie pchał na siłe w odwiedziny.

[mruwa9]

IMHO powinien byc zakaz odwiedzin w szpitalach, poza mezem/partnerem
i rodzenstwem noworodka. Z przyczyn epidemiologicznych i dlatego, ze
sale jednoosobowe ciagle sa rzakoscia, i to, ze jednej pani
przyjemnosc sprawi tlum gosci, dla jej sasiadki z sali moze byc
bardzo meczace i krepujace. Chyba, ze mowa o odwiedzinach w jakiejs
swietlicy, bez prawa wejscia odwiedzajacych na sale poloznic.

[owianka]

Z tym rodzeństwem to nie najlepszy pomysł - zwykle właśnie jedynymi osobami,
które mają zakaz wstępu na oddział położniczy, są dzieci do lat 7.

[szklanapulapka2]

Moje, kontrowersyjne zresztą dla wielu, przekonania o odwiedzinach
są już znane. Ja osobiście bardzo sie cieszyłam z każdych
odwiedzin w domu i w szpitalu (fakt, ze w szpitalu był tylko mąż i
moi rodzice, teściowie przyjechali do domu chyba tydzień po wyjsciu
ze szpitala, ale nie było to podyktowane moją niechęcią i brakiem
zaproszeń). W każdym razie powiem Ci, zę jeśli naprawdę nie życzysz
sobie odiwedzin w szpitalu, to... nie ma problemu, by to załatwić z
położną czy pielęgniarkami. Nie ma odiwedzin i tyle - na oddziale
zabronione, wzglednie położna grzecznie wyprasza kłopotliwych gości
po 10 minutach (na Twoją wcześniejszą prośbę).

[aleosochozi]

Bo po pierwsze nie
> wypada powiedzieć mężowi, że nie życzymy sobie odwiedzin jego
rodziny czy
> rodziców skoro nasze matki będą przychodzić choćby nam pomagać. Z
pewnością
> czułby się urażony i jego rodzice również. Przecież oni tak samo
zostaną
> dziadkami jak nasi i bardzo chcieli by zobaczyć w końcu wnuka,
wnuczkę.

Nie rozumiem dlaczego. Własna mama i tata to ludzie, którzy od
najmłodszych lat dbają o mnie, widzą mnie chorą, gołą, płaczącą - i
potrafią pomóc, pocieszyć, nie wstydze się ich.
Teść, teściowa - obcy ludzie, znani od zaledwie kilku lat, widywani
sporadycznie. To naturalne że czuję przy nich dyskomfort, jeśli mam
wyciągnąć pierś albo jestem w zakrwawionej koszuli. To po prostu
naturalne, dlatego to rodząca powinna mieć prawo wybierać, kogo
gości - bo tu chodzi wyłacznie o jej komfort, a nie o uczucia innych
członków rodziny.
To takie proste, a wydaje się takie niezrozumiałe - chcecie dbac o
dziecko - dbajcie o uczucia i potrzeby jego matki, bo teraz od jej
stanu zależy komfort malucha.

[memphis90]

To teraz wyobraź sobie, że siedzisz w tej zakrwawionej i zaplamionej mlekiem
koszuli z piersią na wierzchu, dziecko płacze od pół godziny, bo nie do końca
wychodzi Ci to karmienie, nie spałaś całą noc, a tyłek boli Cię od nacięcia, ze
już sama nie wiesz, jak siedzieć- a tu wtarabania się CUDZA mama... Albo czyjaś
koleżansia z pracy... A po niej- druga CUDZA mama z ojcem i CUDZY wujek.

[gaja78]

memphis90 napisała:

> To teraz wyobraź sobie, że siedzisz w tej zakrwawionej i zaplamionej mlekiem
> koszuli z piersią na wierzchu, dziecko płacze od pół godziny, bo nie do końca
> wychodzi Ci to karmienie, nie spałaś całą noc, a tyłek boli Cię od nacięcia, ze
> już sama nie wiesz, jak siedzieć- a tu wtarabania się CUDZA mama... Albo czyjaś
> koleżansia z pracy... A po niej- druga CUDZA mama z ojcem i CUDZY wujek.

Otóż to
Ja co prawda zakrwawionej koszuli nie miałam, ale z laktacją mocno się męczyłam,
2 pierwsze dni praktycznie non stop przystawiałam małą. Wizyta cudzego ojca była
średnio na miejscu, na szczęście zwinął się po 10 minutach.

[mim288]

Ja miałam pokój jednoosobowy, nie miałam nic zakrwawionego, ani nie
ciekło mi mleko, nie bolał mnie tyłek (bo miałam cc), moim
dzieckiem w nocy zajmowały sie położne, więc wolałam miec gości w
szpitalu niż w domu (gdzie dziećmi musiałam zajmowac się ja) ,
jedzenie musiałam sobie zrobić sama (nie zjawiało się magicznie
przede mna w porze obiadu), nie chciało mi się pucować codziennie
mieszkania (a bałagan mnie krepuje). Nie można generalizować,
jedna kobieta po porodzie czuje się rewelacyjnie, druga fatalnie.
Swoją drogą, jesli ktoś nie chce odwiedzin to jego prawo. Mężowi
mozna powiedzieć, że jego rodzinę woli sie zobaczyć w domu
(powinien zrozumieć, że własna mama to nie to samo co jego mama, w
końcu sam pewnie też jest w innej zażyłości w własną mamą i z
własna teściową).

[darkym]

U nas w szpitalu jest zakaz wchodzenia na sale , jest wydzielone
specjalne pomieszczenie gdzie mozna odwiedzac , wtedy mama
przychodzi z dzidziusiem i mozna sobie posiedziec chwile z rodzina i
nikomu innemu na sali w ten sposob nie przeszkadzasz .

[eli81]

hmm, ja właśnie rozważam czy nie zezwolić na jedną 15min wizytę rodziców i
teściów w szpitalu jeśli będę się dobrze czuć, ale do domu nie wpuszczę! już
rozmawiałam z mężem i 2tyg. chcemy być sami a może dłużej i najwyżej drzwi nie
otworzymy, no i jeszcze trzeba domofon jakoś wyciszyć bo mamy bardzo upierdliwy
i głośny
Jeśli czegoś nie chcesz to mów o tym, a jak mówienie nie pomaga to drzwi na
klucz i nie wpuszczaj

[ewcia1980]

jeny - kobiety - ależ Wy macie problemy!!!!
co z odwiedzinam??
jesli chcesz zeby przyszła twoja mama/teściowa to im o tym powiedz.
jesli nie chcesz - to równiez o tym powiedz!

jaki problem?????

bo czytajac posty na tym forum mam wrazenie, ze ludzie ze soba nie
rozmawiaja!!! kazdy tylko chce zeby drugi sie czegos domyslał lub
wiedział co druga osoba chce. ale skad ma to wiedziec?????

ja po porodzie w szpitalu lezałam przez 10 dni.
i w sumie przez ten czas i mój mąż i moja mama musieli byc u mnie
codziennie. bardzo zle znosze pobyt w szpitalu i towarzystwo było mi
wrecz niezbedne.

na odwiedziny tesciów i szwagierki tez czekałam z niecierpliwośca.
przyjechali, przywiezli mi obiadek i prowiant, obejzeli dziecko,
chwilke porozmawiali i pojechali.
i nie mieli nic przeciwko temu, ze nie wygladam jak miss polonia, że
to oni troche musieli mnie "obsługiwac", a przywieziony
obiad "wcianałam" juz przy nich.

gdybym nie zyczyła sobie ich odwiedzin to dzwoniac z informacja, ze
wnuczka jest juz na swiecie powiedziałabym im o tym.
a jesli nie byliby zachwyceni (chociaz w przypadku moich tesciów to
niemozliwe bo oni sa bardzo wyrozumiali) - to trudno. nie dogodzisz
wszystkim a najwazniejsze jest nie robic nic wbrew sobie!.

[owianka]

Ewcia1980 - święte słowa. Podpisuję się pod każdym. Idealne podsumowanie i tego
wątku, i tego o odwiedzinach domu.

[gaja78]

Po porodzie leżałam w sali 4-osobowej. Był maj, było gorąco i duszno, mimo lekko
uchylonego okna (wiał dość silny wiatr, szerzej nie można było otworzyć ze
względu na przecią).

Do każdej z 4 pań, również do mnie, przychodził mąż. Był jeden moment, gdy
obecni byli wszyscy 4 panowie - to już był hardkor. Nie było czym oddychać na
sali
Przystawianie dziecka do piersi w takim tłoku było mało sympatyczne.
Jeśli ktoś poza mężem przychodził do kogokolwiek, to najwyżej na 10 minut i
pojedynczo. I dobrze. Nie wyobrażam sobie dłuższych czy bardziej licznych
odwiedzin - czy dotyczyłyby mnie, czy sąsiadki z łóżka obok.

proste

[kamelia04.08.2007]

chcesz, zeby przychodzili, to ich zapraszasz (tylko tak by nie
przeszkadzali innym położnicom), nie chcesz, to mówisz grzecznie, ze
nie chcesz, zeby cie odwiedzali i ze zaprosisz ich później.

Kulturalni ludzie zrozumieja, a buraki beda sie dąsać albo wpraszać.

[memphis90]

Jestem przeciwko wszelkim odwiedzinom w szpitalu, tym wszystkim pielgrzymkom
babć, ciotek, koleżanek z pracy itd. Z reguły kobiety nie leżą na sali same,
więc takie pochody mogą innym mamom naprawdę utrudnić życie. Co z tego, że każda
grupka wpadnie dosłownie na kwadrans, skoro kobiet na sali jest np. 4 i z tych
kwadransowych odwiedzin robi się korowód przez 8h? A każda z tych osób wnosi
swoje zarazki, niekoniecznie łagodne i obojętne dla noworodka (ok. 25% ludzi
jest nosicielami meningokoków, wywołujących sepsę i zapalenie opon). Pomijając
fakt, że w "moim " szpitalu nosi się szpitalne piżamy z dużym wycięciem i
piersiami na wierzchu i nie życzę sobie, by mnie tak oglądały obce osoby. Te
dwa-trzy dni naprawdę można się powstrzymać, dziecko to nie eksponat w
przyjezdnym cyrku, żeby do niego wycieczki urządzać. A że komuś wygodniej będzie
przyjmować całą familię w szpitalu a nie w domu- to mnie akurat guzik obchodzi.

[ewcia1980]

memphis90 napisała:
> A że komuś wygodniej będzie przyjmować całą familię w szpitalu a
> nie w domu- to mnie akurat guzik obchodzi.

A idac tym tokiem rozumowania to kogos moze guzik obchodzic, ze Ty
nie zyczysz sobie wizyt w szpitalu
A zakazu odwiedzin w wiekszości szpitali nie ma.

[gaja78]

ewcia1980 napisała:

> A idac tym tokiem rozumowania to kogos moze guzik obchodzic, ze Ty
> nie zyczysz sobie wizyt w szpitalu

Nie masz racji. Jeśli którakolwiek z położnic na sali nie życzy sobie wizyty
osób innych niż świeżo upieczonych ojców, to obowiązkiem pozostałych pań jest to
życzenie uszanować.

> A zakazu odwiedzin w wiekszości szpitali nie ma.

A wiesz dlaczego nie ma ? Żeby odwiedzający kobietę w szpitalu przypilnował jej
dziecka, gdy ta będzie chciała np. wziąć prysznic. Pielęgniarki mają wtedy
problem opieki nad noworodkiem z głowy

[yo-ki]

...po pierwszym porodzie mąż był na telefon kiedy dzwoniłam
przychodził (moi rodzice daleko)mama- teściowa przywoziła specjalne
jedzonko ziemniaczki i gotowany filet z kurczaczka,wchodziła pytała
co potrzeba i wychodziła..nie męczyła mnie,teść wstrzymał się z
odwiedzinkami do powrotu do domku, chciał chyba oszczędzić sobie
tych czasem widoków a po grugie nie byłam samam w pokoju...natomiast
koleżanek pielgrzymki mnie wykańczały doprowadzały do szaleństwa
teścowie, rodzice, kuzyństwo, wujostwo...rodzeństwo znajomi
znajomych znajomi.....koszmar i jeszcze raz koszmar....ja chciałam
się zdrzemnąć a tu kolejna wizyta...zwróciłam delikatnie uwagę ale
to nie poskutkowało wręcz czułam sie obgadywana - było to robione
rówie niedyskretnie....sądzę ,że teraz z mojej strony bedzie tak
samo czyli spokojnie z wiytami a życze sobie lepszej współlokatorki.

yo-ki

[batutka]

ma racje
piszecie w wiekszosci o sobie i swoich odczuciach, ale zapominacie, ze nie
lezycie same i ze Wasi goscie moga byc przyczyna udreki dla innych kobiet na sali
oczywiscie nie mam nic przeciwko temu, zeby ba chwile wpadla rodzina zobaczyc
dziecko (choc mysle, ze nic sie nie stanie jak zrobia to w domu po wyjsciu matki
i dziecka ze szpitala), ale niech to trwa naprawde chwilke
swietym prawek lezacych na oddziale jest odpoczynek - mialy przeciez ciezkie,
meczace chwile za soba wiec tabuny ludzi nie pomagaja w tym odpoczynku
i jesli wlasnie kobietom nie przeszkadza, ze odwiedza je rodzina, to powinny
pomyslec o innych na sali

mnie na przyklad krepowalo wyciaganie cyca przy innych (a mialam problem z
laktacja), wyjmowanie podpasek i maszerownie z nimi do lazienki, krwawilam
rowniez wiec i przescieradlo nie nalezalo do najczystszych, a to dodatkowo krepowalo
poza tym bylo duszno od nadmiaru ludzi (niektorzy tatusiowie nawet rozmawiali
przez komorke)
nie mowie juz nawet o spaniu - nie dalo sie przespac po nieprzespanej nocy
i powiem Wam, ze jak juz w koncu goscie sie rozeszli, wszystkie odpoczelysmu

[ewcia1980]

gaja78 napisała:

> ewcia1980 napisała:
> > A idac tym tokiem rozumowania to kogos moze guzik obchodzic, ze
Ty nie zyczysz sobie wizyt w szpitalu


> Nie masz racji. Jeśli którakolwiek z położnic na sali nie życzy
sobie wizyty osób innych niż świeżo upieczonych ojców, to
obowiązkiem pozostałych pań jest to życzenie uszanować.


na szczescie nie miałam okazji sie o tym przekonac!!
leżałam w szpitalu przez 10 dni wiec sporo dziewczyn "przewineło
sie" przez moja sale i żadna nie wyskoczyła z tekstem , że "guzik ja
obchodzi", ze ja potrzebuje obecności bliskich i nie zyczy sobie aby
ktos obcy był na sali!!

na szczescie w realu dziewczyny nie sa tak anty nastawione do
wszystkiego i wszystkich!


> > A zakazu odwiedzin w wiekszości szpitali nie ma.
>
> A wiesz dlaczego nie ma ?

nie wnikam dlaczego!!
nie ma i tyle.

[memphis90]

> A idac tym tokiem rozumowania to kogos moze guzik obchodzic, ze Ty
> nie zyczysz sobie wizyt w szpitalu
A jednak powinno, bo to JA jestem pacjentką i mam prawo nie życzyć sobie
korowodów obcych ludzi. Ten punkt w prawach pacjenta o poszanowaniu godności i
intymności nie odnosi się tylko do personelu.

> A zakazu odwiedzin w wiekszości szpitali nie ma.
>
>
Na "mojej" porodówce są. Na szczęście...

[ewcia1980]

memphis90 napisała:
> A jednak powinno, bo to JA jestem pacjentką i mam prawo nie życzyć
sobie korowodów obcych ludzi.

ta jasne - TY, TY, TY
a ta do której przychodza goście to juz nie jest pacjentka, czy jak?

dla jasności - nie popieram korowodów obcych ludzi na oddziale matka-
dziecko, którzy przesiaduja w nieskonczonośc.
ale nie lubie przesady i popadania w skrajności czy patrzenia tylko
i wyłacznie na swój czubek nosa.


> Na "mojej" porodówce są. Na szczęście...

ot i po problemie.

[gaja78]

ewcia1980 napisała:

> dla jasności - nie popieram korowodów obcych ludzi na oddziale matka-
> dziecko, którzy przesiaduja w nieskonczonośc.
> ale nie lubie przesady i popadania w skrajności czy patrzenia tylko
> i wyłacznie na swój czubek nosa.

Skoro nie lubisz patrzeć tylko na swój czubek nosa, można mieć nadzieję, że twoje współlokatorki na sali położniczej nie będą uraczone wizytami twojej rodziny i znajomych

[ewcia1980]

gaja78 napisała:
> Skoro nie lubisz patrzeć tylko na swój czubek nosa, można mieć
nadzieję, że twoje współlokatorki na sali położniczej nie będą
uraczone wizytami twojej rodziny i znajomych


i własnie o takim durnowatym popadaniu w skrajności pisze!!!!
i jesli moje wspólokatorki beda lezały w szpitalu gdzie jest zakaz
odwiedzin to moja rodzina (mąż i mama) napewno nie bedzie ich
niepokoic.
zapewniam Cie!!

[gaja78]

ewcia1980 napisała:

> i własnie o takim durnowatym popadaniu w skrajności pisze!!!!
> i jesli moje wspólokatorki beda lezały w szpitalu gdzie jest zakaz
> odwiedzin to moja rodzina (mąż i mama) napewno nie bedzie ich
> niepokoic.
> zapewniam Cie!!
>

O co ci chodzi z tą skrajnością ?
Dla mnie ograniczenie odwiedzających do osoby męża to zwykły kompromis, nie
skrajność. Jeśli ktoś jeszcze - ewentualnie na 10-15 minut. Jeśli tylko zakaz
odwiedzin może kogoś powstrzymać od organizowania pielgrzymek, to szkoda, bo
powinna to być zwykła ludzka przyzwoitość. Ze względu na noworodki przede wszystkim.

[ewcia1980]

gaja78 napisała:
> O co ci chodzi z tą skrajnością ?

naprawde musze to tłumaczyc??
no cóż jesli tak - dla mnie skrajnościa jest postawa - nie zycze
sobie jakichkolwiek odwiedzin i guzik mnie obchodzi, ze moje
współlokatorki z sali chca zeby je ktosa odwiedził.
taki zakaz to dla mnie czysty absurd


> Dla mnie ograniczenie odwiedzających do osoby męża to zwykły
kompromis, nie skrajność. Jeśli ktoś jeszcze - ewentualnie na 10-15
minut.

Ale to jest to własnie nie patrzenie na czubek własnego nosa, o
którym pisałam. nie wydaje Ci sie??


Jeśli tylko zakaz
> odwiedzin może kogoś powstrzymać od organizowania pielgrzymek, to
szkoda, bo
> powinna to być zwykła ludzka przyzwoitość. Ze względu na noworodki
przede wszys
> tkim.

ja naprawde nie wiem z kim leżałas na sali, ze były az takie tłumy
odwiedzajacych!!
ja leżałam az 10 dni wiec naprawde sporo dziewczyn przewineło sie
przez moja 3 -osobowa sale i do nikogo nie przychodziły az takie
pielgrzymki i wcale nie siedziały godzinami.
owszem przychodzili mężowie, czasem mama/tesciowa lub jakas
koleżanka ale wiekszośc ludzi jednak potrafi sie zachowac w szpitalu
i wie co wypada a co nie.

a jesli trafi sie jakis wyjatek - no to nie róbmy z tego "plagi
natretnych odwiedzajacych".
i tyle.

[gaja78]

ewcia1980 napisała:

> naprawde musze to tłumaczyc??
> no cóż jesli tak - dla mnie skrajnościa jest postawa - nie zycze
> sobie jakichkolwiek odwiedzin i guzik mnie obchodzi, ze moje
> współlokatorki z sali chca zeby je ktosa odwiedził.
> taki zakaz to dla mnie czysty absurd
>
>
> > Dla mnie ograniczenie odwiedzających do osoby męża to zwykły
> kompromis, nie skrajność. Jeśli ktoś jeszcze - ewentualnie na 10-15
> minut.
>
> Ale to jest to własnie nie patrzenie na czubek własnego nosa, o
> którym pisałam. nie wydaje Ci sie??

Z tego wynika, że z praktycznego punktu widzenia, mamy podobne zdanie na temat odwiedzin w szpitalu Nie rozumiem zatem, o co się pieklisz

Natomiast jeśli chodzi o ideologię, to ty uważasz, że jeśli masz ochotę przyjąć w szpitalu w ciągu dnia na przykład 5 osób, to nikomu nic do tego, bo to twoi odwiedzający. Natomiast ja uważam, że 5 osób odwiedzających mnie to naruszenie zasady poszanowania godności i intymności współlokatorek, o której wspominała Memphis.

[ewcia1980]

gaja78 napisała:
> Natomiast jeśli chodzi o ideologię, to ty uważasz, że jeśli masz
ochotę przyjąć w szpitalu w ciągu dnia na przykład 5 osób, to
nikomu nic do tego, bo to twoi odwiedzający.


kurde!!! gaja78 czemu ty "wkładasz" mi w usta słów, których nigdy
nie powiedziałam!!!!!
własnie o to sie "piekle" bo czegos takiego strasznie nie lubie!!

i po raz ostatni - uważam, ze tak samo jak jedna pacjentka ma prawo
do pewnego rodzaju intymności tak samo druga ma prawo do
krótkiej wizyty osób najblizszych.

a nt ilosci "sztuk" odwiedzajacych pacjentke nie bede dyskutowac bo
to nie ma najmiejszego sensu tak samo jak jakis "limit" odwiedzin,
bo jedna pacjentka lezy w szpitalu 3 doby, inna 10 lub dłuzej.

poza tym chyba nie za bardzo dłuzej chce mi sie roztrzasac ten temat
wiec ... pozdrawiam

[gaja78]

ewcia1980 napisała:

> gaja78 napisała:
> > Natomiast jeśli chodzi o ideologię, to ty uważasz, że jeśli masz
> ochotę przyjąć w szpitalu w ciągu dnia na przykład 5 osób, to
> nikomu nic do tego, bo to twoi odwiedzający.
>
>
> kurde!!! gaja78 czemu ty "wkładasz" mi w usta słów, których nigdy
> nie powiedziałam!!!!!
> własnie o to sie "piekle" bo czegos takiego strasznie nie lubie!!

Aha. Czyli nie uważasz tak, jak napisałam powyżej, tak ? Jakbyś chciała przyjąć
5 osób w ciągu jednego dnia w szpitalu to sumienie podpowie ci, że nie masz do
tego prawa ze względu na współlokatorki. Dobrze rozumuję ? W takim razie
ideologicznie również się zgadzamy

Widocznie źle zrozumiałam twoje wypowiedzi, zwracam honor i przepraszam.

[memphis90]

zemu ty "wkładasz" mi w usta słów, których nigdy
> nie powiedziałam!!!!!
> własnie o to sie "piekle" bo czegos takiego strasznie nie lubie!

Nie? A sama tak robisz... Ja nigdzie nie napisałam, że nie zgadzam się na
obecność/odwiedziny męża czy mamy- w domyśle JEDNEJ osoby. Odnosiłam się do
pielgrzymek znajomych przyjmowanych w szpitalu, bo mamie tak wygodniej, niż
cudować w domu z ciastkami i kawą. Może zamiast zarzucać mi patrzenie na czubek
swojego nosa zaczniesz czytać posty, na które odpowiadasz? Moja rodzina swoim
nieprzychodzeniem do szpitala w niczym innym pacjentkom nie przeszkadza, podczas
gdy cudze korowody rodzinne- owszem.

[ewcia1980]

memphis90 napisała:
> Nie? A sama tak robisz...
> Ja nigdzie nie napisałam, że nie zgadzam się na
> obecność/odwiedziny męża czy mamy- w domyśle JEDNEJ osoby.

doprawdy???
ale to chyba Ty napisałas w swoim pierwszym poście:
"Jestem przeciwko wszelkim odwiedzinom w szpitalu, tym wszystkim
pielgrzymkom babć, ciotek, koleżanek z pracy itd."

wiec zdecyduj sie jakiesz masz zdanie.
czy jestes przeciwna WSZELKIM odwiedzino BABĆ (czyli mamie i
tesciowej młodej mamy) czy tez nie!!


Odnosiłam się do
> pielgrzymek znajomych przyjmowanych w szpitalu,

znajomych powiadzasz???
to znów odsyłam do twojego pierwszego postu gdzie piszesz o rodzinie
a nie znajomych!
"A że komuś wygodniej będzie przyjmować całą familię w szpitalu a
nie w domu- to mnie akurat guzik obchodzi."


> Może zamiast zarzucać mi patrzenie na czubek
> swojego nosa zaczniesz czytać posty,

chyba udowodnilam Ci, ze to własnie zrobiłam!!


Moja rodzina swoim
> nieprzychodzeniem do szpitala w niczym innym pacjentkom nie
przeszkadza, podczas gdy cudze korowody rodzinne- owszem.

To ile was leżało na tej sali???
I do ilu przychodziły az takie korowody a ile sie az tak skarzylo na
te korowody.
serio - jestem naprawde ciakawa!!

[lalinka11]

Przez pierwszy tydzień ( dom i szpital ) jedyne osoby, które będą mi towarzyszyć to mama, mąż i synek. To już zostało z góry ustalone. Cała reszta rodziny będzie nas odwiedzać w dalszych tygodniach po porodzie, tylko stopniowo i po wcześniejszej zapowiedzi telefonicznej.
Chciałabym, żeby pierwsze dni razem z maleństwem odbyły się w cichej, intymnej atmosferze.

[korlewna]

wszystko zalezy od Ciebie, a nie reszty towrzystwa.
MOim zdaniem do szpitala, na dluższe posiedzenia powinien
przychodzić tata dziecka, ewentualnie ktoś inny, jesli chce tego
mama noworodka... Ale też nie widzę nic dziwnego w tym, ze
dziadkowie dziecka chcą zobaczyć Maleństwo, choćby na chwilę... nie
zabroniłabym im tego.
Do nas przychodził mąż i moja mama, w praktyce wymieniali sie i nie
powiem... bardzo mi pomogli w tych pierwszych dniach...
Bardzo różnie kobiety czują się po porodzie, bardzo rożne też
zwyczaje panują w szpitalach... chyba nie ma sensu planowac z góry
co i jak, bo rzeczywistośc może okazac się inna, niż ta planowana...

[kaskahh]

ja sobie nie zycze u juz zapowiedzialam
tym bardziej, ze moi rodzice mieszakaj w PL a tu tylko OBCA tesciowa, chyba nie
mam ochoty...
na chwile obecna

jak to dawniej bywało...

[absit]

a ja się cieszę, że w dzisiejszych czasach jest możliwość odwiedzin po porodzie w szpitalu. Dawno, dawno temu ( 16 lat wstecz ) kiedy rodziłam panował absolutny zakaz odwiedzin na położniczym. "Wizyty" męża, rodziny odbywały się przez zamknięte drzwi ze zbrojonym szkłem, którego wtopione metalowe nitki dawały poczucie, że jestes w więzieniu - dziecko można było pokazac męzowi tylko jeśli pielęgniarka miała dobry humor i przyniosła go z oddziału noworodków - oczywiście dzieci nie były z matkami - donoszono je tylko na karmienie. A młoda mamusia wypłakiwała oczy z tęsknoty za tym, żeby przytulić się do męża ( porody rodzine? zapomnijcie! ostatni kontakt z mężem czy rodziną kobieta miała przed przyjęciem ją na izbę porodową )A jak jeszcze przyszła przedłużająca się żółtaczka dziecka to i tydzień musiała bidula w zamknięciu, w osamotnieniu spędzac w szpitalu...jak w więzieniu. Obiadki czy inne smakołyki donoszone przez rodzinę? zapomnijcie - z założenia wszystko co pochodziło z poza szpitalnej kuchni było be - nie zdrowe, nie potrzebne położnicy wręcz szkodliwe dla dziecka - przecież dieta szpitalna jest tak przemyślana, żeby była wystarczająca. itd. itd....Także ja rozumiem chęć czy niechęć do odwiedzin w szpitalu ( bo to indywidualna sprawa ) ale postarajcie się docenić to, że macie możliwość wyboru - ja takiego nie miałam.

[fantumtam]

Dzięki za wpisy, chciałam poznać Waszą opinię, bo myślałam, że tylko
ja mam "dziwaczny" pogląd na te sprawy i może nawet jestem
niekulturalna.
To nie jest dla mnie problem, wystarczy przecież powiedzieć i już,
niestety niektórzy mają problem ze zrozumieniem.
Także uważam, że skoro sale są kilkuosobowe to odwiedziny powinny
się odbywać w wytyczonym miejscu, a na salę np. mogłaby mieć wstęp
jedna osoba i to też gdy matce trzeba pomóc, jeśli żle czułaby się
po porodzie.

[gaja78]

fantumtam napisała:

> Także uważam, że skoro sale są kilkuosobowe to odwiedziny powinny
> się odbywać w wytyczonym miejscu, a na salę np. mogłaby mieć wstęp
> jedna osoba i to też gdy matce trzeba pomóc, jeśli żle czułaby się
> po porodzie.

... lub jeśli matka chciałaby pójść pod prysznic, a na oddziale noworodków
robiony byłby fochy w temacie opieki nad dzieckiem. Tak było w moim szpitalu -
mężowie przychodzili praktycznie po to, żeby zająć się dzieckiem, gdy matka
załatwiała swoje sprawy. Nie przesiadywali pół dnia. I dobrze, bo naprawdę nie
było czym oddychać w 4-osobowej sali

Co do prysznica ...

[bweiher]

A mam takie małe pytanko dotyczące wychodzenia do łazienki.Czy wasze koleżanki z
sali były jakieś wredne lub dziwne? Ja jak leżałam w sali z 3 dziewczynami to
jak któraś z mamuś chciała iść się wykąpać to my pilnowałyśmy jej dziecka.Jak
zapiszczało to troszke pobujałyśmy w najgorszym wypadku wzięłyśmy na ręce.I tak
na zmianę.Do dziś przyjaznie się z jedną z nich.Trzeba sobie pomagać,kobiety!!!

[przeciwcialo]

Ja odwoziłam dziecko do pielęgniarek. Zawsze jakas na sali
noworodków była. Wogóle pielęgniarki robiły przy dzieciach wszystko,
mamy miały tylko karmic choc jak nie miały ochoty czy pokarmu to i
nakarmiły bez problemu.

[bweiher]

No,to też miałas fajnie.I prysznic można wziąć w spokoju i włosy umyc,a
nie,szybko,szybko byleby się ochlapac i do dziecka.

[gaja78]

przeciwcialo napisała:

> Ja odwoziłam dziecko do pielęgniarek. Zawsze jakas na sali
> noworodków była. Wogóle pielęgniarki robiły przy dzieciach wszystko,
> mamy miały tylko karmic choc jak nie miały ochoty czy pokarmu to i
> nakarmiły bez problemu.

W moim szpitalu tylko jedna, słownie: JEDNA pielęgniarka przyjmowała dziecko na oddział, jak matka chciała iść pod prysznic. Reszta się wypinała, że niby zarobione są i kazała współlokatorkom pilnować

[przeciwcialo]

Bo to metodyka rooming in wychodzi. Jak mama urodziła to niech się
zajmuje dzieckiem- to takie naturalne.
Kiedyś rooming był nowościa i szybko podchwycono go bo mniej roboty
dla pielegniarek.
Ciesze sie że pani ordynator rozumiała że kobieta po porodzie może
być zwyczajnie zmeczona i tak ustawiła pracę na oddziale że matka
mogła normalnie funkcjonowac a nie szarpać się pomiedzy dzieckiem a
toaleta.

[gaja78]

przeciwcialo napisała:

> Bo to metodyka rooming in wychodzi. Jak mama urodziła to niech się
> zajmuje dzieckiem- to takie naturalne.
> Kiedyś rooming był nowościa i szybko podchwycono go bo mniej roboty dla pielegniarek.

Zgadza się. Rooming - świetna sprawa, ale bez przegięć w drugą stronę, których miałam wątpliwą przyjemność doświadczyć. Ale to w ogóle ciemna strona mocy był ten oddział, nawet o łyżkę z salową trzeba było się bić

[gaja78]

bweiher napisała:

> A mam takie małe pytanko dotyczące wychodzenia do łazienki.Czy wasze koleżanki
> z
> sali były jakieś wredne lub dziwne? Ja jak leżałam w sali z 3 dziewczynami to
> jak któraś z mamuś chciała iść się wykąpać to my pilnowałyśmy jej dziecka.Jak
> zapiszczało to troszke pobujałyśmy w najgorszym wypadku wzięłyśmy na ręce.I tak
> na zmianę.Do dziś przyjaznie się z jedną z nich.Trzeba sobie pomagać,kobiety!!!

Nie, skąd pomysł że były wredne ? 2 były po cesarce, trzeciej się trafiło dziecko, co wyjątkowo mało spało i ciągle było głodne. Do toalety wychodziłam zostawiając im swoją małą pod opieką, ale już na czas prysznica - nie bardzo była taka możliwość. Tym bardziej że moja mała nie chciała ciągnąć smoczka - nie było mowy o uspokojeniu "na szybko".

[bweiher]

no wiesz,my wszystkie byłyśmy po cesarce i jakoś sobie pomagałyśmy,bo każda
chciała iść się wykąpac.Ale nie o to chodzi.Tylko dziewczyny piszą że mężowie
przychodzili żeby zająć się dzieckiem na czas "łazienkowy" i stąd moje
pytanie.Po prostu jestem ciekawa czemu koleżanki salówki nie pomagały.A sale
jednoosobowe to też inna bajka.

[gaja78]

bweiher napisała:

> no wiesz,my wszystkie byłyśmy po cesarce i jakoś sobie pomagałyśmy,bo każda
> chciała iść się wykąpac.

Chwała wam za to. Jednak nie jest to obowiązek współlokatorek szpitalnych. Moje wyglądały źle, czuły się źle, zaciskały zęby z bólu i walczyły ze swoimi dziećmi o przystawianie do piersi. Nie miałam sumienia angażować ich w opiekę nad moim dzieckiem na dłużej niż 5 minut.

[przeciwcialo]

Poza tym czym innym jest poruszac becikiem żeby dziecko się
uspokoiło a czym innym branie obcego dziecka na rece.
Po porodzie kobiety róznie sie czują. A gdyby kobieta zasłabła?
Dzieci w szpitalu mogłysmy wozić w specjalnym wózeczku, branie na
rece i spacerowanie nawet po sali było ostro zakazane.

[gaja78]

przeciwcialo napisała:

> Poza tym czym innym jest poruszac becikiem żeby dziecko się
> uspokoiło a czym innym branie obcego dziecka na rece.

Zgadzam się.

[hanalui]

gaja78 napisała:
> Nie miałam sumienia angażować ich w opiekę nad mo
> im dzieckiem na dłużej niż 5 minut.

Ale o czym wy w ogole mowicie? Takie swiezo urodzone dziecko po
najedzeniu, przewinieciu spi conajmniej 30 minut bez przerwy, jak
nie dluzej, nie trzeba go nosic na rekach, moze spokojnie zostac
polozone do tych szpitalnych wanienek a mama spokojnie moze isc do
toalety czy wziac prysznic.
Sama bylam po cesarce, do glowy nikomu nie przychodzilo prosic
jakakolwiek inna mame z sali o dogladanie dziecka, zadna inna mama i
mnie o przysluge nie prosila, nikt tez z rodzin nie dogladal nikomu
dzieci bo wiekszosc kobiet robila toalete w godzinnach rannych przed
godzina odwiedziny. Dzieci jakos nie wyly i nie umieraly, polozne
dogladaly dzieci jedynie w nocy (i to tylko te ktorych mamie nie
dawalo sie uspokoic) by mamy mogly sie wyspac i wypoczac.

[gaja78]

hanalui napisała:

> Ale o czym wy w ogole mowicie? Takie swiezo urodzone dziecko po
> najedzeniu, przewinieciu spi conajmniej 30 minut bez przerwy, jak
> nie dluzej, nie trzeba go nosic na rekach, moze spokojnie zostac
> polozone do tych szpitalnych wanienek a mama spokojnie moze isc do
> toalety czy wziac prysznic.

Hanalui, napisałaś: PO NAJEDZENIU.
Może karmiłaś dziecko butlą. Może miałaś szybki nawał pokarmu. Nie wnikam. Moja
laktacja bardzo powoli się rozkręcała i pierwsze dwie doby życia mojego dziecka
to była jedna wielka awantura o puste piersi z krótkimi przerwami na sen, z
którego pobudki były kompletnie nieprzewidywalne

[hanalui]

gaja78 napisała:
> Hanalui, napisałaś: PO NAJEDZENIU.
> Może karmiłaś dziecko butlą. Może miałaś szybki nawał pokarmu. Nie
wnikam. Moja
> laktacja bardzo powoli się rozkręcała i pierwsze dwie doby życia
mojego dziecka
> to była jedna wielka awantura o puste piersi z krótkimi przerwami
na sen, z
> którego pobudki były kompletnie nieprzewidywalne

Karmilam piersia, nawalu nie mialam, dziecko mialo silna zoltaczke i
na glowie stawalam by chcialo jesc, wiem bardzo dobrze co to
problemy, ciagniecie nogami za soba i niemoznosc wejscia czy zejscia
z lozka z pocietym brzuchem. O laktacje walczylam jeszcze przez 3
miesiace zanim sie rozkrecila , spania dziecko nie mialo do 7
mies A pomimo to bedac w szpitalu czy juz potem w domu na 20 min
dziecko bylo spacyfikowane i dalo sie wyjsc do lazienki, miec
prysznic.
I kurcze nie tylko ja taka zdolna bylam, bo przez tydzien pobytu
przewinelo sie troche kobiet na mojej sali i braly tez prysznic,
siusialy, wymienialy podpaski itd.
Nie jestem w stanie uwierzyc ze podczas 24 godzin nie bylo 20 min
hurtem do zajecia sie soba i dziecko odlozyc na ten moment.
NO chyba ze sie balas ze ktos je ukradnie lub zamieni na
brzydsze...bo ja tylko o to sie balam jak pierwszy raz poszlam

[gaja78]

hanalui napisała:

> Nie jestem w stanie uwierzyc ze podczas 24 godzin nie bylo 20 min
> hurtem do zajecia sie soba i dziecko odlozyc na ten moment.

Było, było. Tylko kompletnie nie wiedziałam, czy akurat teraz jest te 20 min,
czyli czy zaraz po moim wyjściu dziecko nie zrobi awantury nr 124 ;P Dlatego
pod prysznic chodziłam gdy przyjeżdżał małżonek.

[an_o]

U mnie będzie mąż, mama, tata i brat (nie godzinami, tylko na chwilę
oczywiście). Teściowa na pewno nie przyjdzie, bo jest bardzo daleko.
Ale gdyby tu była, to na kilka minut, żeby zobaczyć dziecko nie
broniłabym jej przyjść. Pozostała rodzina, przyjaciółki i znajomi
mają zakaz przychodzenia i ich dąsanie się mam gdzieś. A do domu
zaproszę, jak i kiedy będę miała ochotę, a reszta ma się dostosować.

[przeciwcialo]

Tam gdzie rodziłam odwiedziny były mozliwe tylko w pokoju odwiedzin
i chwała ordynatorowi ze nie zgadzał się na odwiedziny w salach.
Odwiedzała mnie tylko mama i mąż i donosili mi potrzebne rzeczy.

[zaba772]

My na cale szczescie mieszkamy spory kawalek od rodzicow, zarowno
jednych jak i drugich...ufff
Bylam umowiona z moja mama, ze dam Jej znac, jak bede potrzebowac
pomocy i Ona od razu bierze wolne i przybywa na ratunek I tak tez
sie stalo, za co bylam baaardzo wdzieczna!
A potem nagle tesciowa zapowiedziala sie, ze to Ona przyjedzie jak
mojej mamie skonczy sie juz urlop...wrrrr
Na cale szczescie po rozmowie z mezem jakos udalo sie, ze tesciowa
nie przyjechala! Odwiedzili nas tylko po 3 tygodniach na weekend
Ja tez z tych, ktore nie lubia odwiedzin przy malym dziecku
A w szpitalu oczywiscie byl przy mnie tylko maz! Lezalam na
jednoosobowej sali, wiec bylismy w 3ke calymi dniami Nie wyobrazam
sobie tego inaczej...

[hanalui]

W moim szpitalu codziennie byly wyznaczone terminy odwiedzin. Jedna
pora byla chyba kolo 12 przez godzine i druga 18-21. Dodatkowo kazda
poloznica moze wyznaczyc kogos kto dostanie imienna przepustke do
dostepu przez caly na czas porodu i potem przez caly czas proc nocy
oczywiscie. Do kazdej osoby ochrona wpuszcza maksymalnie 3 osoby,
kazda osoba dostaje przepustke, ktora podpinana jest pod nr lozka i
pokoju poloznicy. Poniewaz to bylo za granica i z rodziny byl tylko
moj maz a ja w szpitalu spedzilam tydzien to musze powiedziec ze
bardzo zalowalam ze nikt w godzinach wizyt nie przychodzi do mnie,
nie cieszy sie moja radoscia, nie przynosil bukietow kwiatow,
prezentow. Bylo mi strasznie ale to strasznie smutno . Do
wszystkich wokol goscie, smiechy, podziwianie dziecka, a ja caly
czas prawie sama. Jakos nawet maz sie nie liczyl...chcialam calemu
swiatu pokazac moje dziecko, a tego swiata jakos nie bylo .
Znajomi w godzinach odwiedzin albo w pracy, albo wracajacy z pracy,
pedzacy do domu i dzieci, dojechanie do szpitala to duza wycieczka
ze wzgledu na wszechobecne korki.Maz nie zawsze mogl byc, pracowal.
I wcale nie chodzilo o to by ktos mi pomagal, bo szlo mi z wszystkim
swietnie, a jak byl problem to polozne na kiwniecie palcem, ale
zwyczajnie chcialam by ktos wpadl i pogadal, cieszyl sie razem ze
mna i mezem
A goscie innych mi nie przeszkadzali bo kazde lozko ma
bardzo "skaplikowany wynalazek" jakim za zaslonki dookola lozka
ktorymi moze sie oddzielic od calej reszty, robilo mi sie tylko
smutno gdy przychodzili a wiedzialam ze to goscie nie do mnie

[budzik11]

Po pierwszym porodzie odwiedzał mnie tylko mąż, mama spytała, czy może
przyjechać, powiedziałam, że nie, bez przesady, to tylko 2 dni. Przyjechała jak
już byłam w domu.
Po drugim porodzie (cc) leżałam 6 dni i tu już pozwoliłam mamie i siostrom
przyjechać, no i oczywiście mąż bywał.
Nic mnie tak nie drażniło jak konieczność wysłuchiwania rodzinnych opowieści
gości moich współlokatorek o przysłowiowych "wuju Heńku i ciotce Jadźce" kiedy
ja chciałam się zdrzemnąć albo karmić piersią, albo usiłowałam uśpić dziecko.

[annapa7]

Czytam sobie od jakiegoś czasu wątki typu odwiedziny w domu,
odwiedziny w szpitalu itp. I nasuwa mi się taki wniosek:
Dziewczyny, szczególnie te, które będą rodzić pierwsze dziecko - nie
zarzekajcie się!!! Trochę mnie irytują wypowiedzi typu - "ja chcę,
żeby mi na ileśtam tygodni dali spokój a nie zwalali mi się do domu"
czy "ja już dałam zakaz wstepu do szpitala", czy w drugą stronę -
"jak ktoś zechce to niech przychodzi" itp.
A skąd Wy wiecie, jak będziecie się czuć bezpośrednio po porodzie,
zaraz po powrocie do domu, dwa tygodnie później itd??? Skąd wiecie,
ile czasu spędzicie w szpitalu? Oby te przepisowe dwie doby, ale w
życiu różnie bywa... I skąd wiecie, że wtedy nie zatęsknicie za
towarzystwem? Albo przeciwnie, że po zapewnieniach - przychodźcie,
będziecie wolały zostać same???

Podsumowując - w obecnych czasach, gdzie telefony komórkowe są w
powszechnym użyciu mało kto - jeżeli w ogóle są takowi - decyduje
się na odwiedziny u kogoś w szpitalu czy w domu zaraz po
przywiezieniu noworodka bez wcześniejszej zapowiedzi. I wydaje mi
się, że taka rozmowa to jest doskonały moment, żeby po prostu
powiedzieć - przepraszam, nie czuję się najlepiej, odezwę się za
parę dni i umówimy się na spotkanie jak już troszkę ochłonę.
Albo - mamo, jak fajnie, że dzwonisz, jasne, że przyjdź, jakby się
jeszcze jakaś zupka po drodze znalazła byłoby super

Czy Wy macie jakichś potworów i głuchych wśród rodziny i
znajomych??? Rozmowa to podstawa kontaktu kochane przyszłe Mamy )
Nie bójcie się powiedzieć tego, co czujecie, ale uważajcie na zbyt
pochopne zakazy, bo może być potem ciężko je odkręcić i stworzy się
sytuacja, której w danym momencie naprawdę nie będziecie aż tak
chciały.

Pozdrawiam i życzę mądrych decyzji.

[aleosochozi]

Czy Wy macie jakichś potworów i głuchych wśród rodziny i
> znajomych??? Rozmowa to podstawa kontaktu kochane przyszłe Mamy :-
))

No i właśnie chyba o to chodzi - że różnie to z rodzinami bywa.
RÓŻNIE. Sa więc pewnie na tym nieidealnym świecie
teściowie/rodzice/dalsi członkowie rodziny , którzy wielokrotnie
mogli pokazać na co ich stać - to osoby, z którymi przebywanie jest
po prostu trudne lub przykre (krytykujący, zabobonni, przekraczający
granice, hałaśliwi, marudni, skoncentrowani na
sobie, "głusi". "wszystkolepiejwiedzący") i dziewczyny wiedzą, że
kontakt z nimi podczas własnego połogu może byc trudny. Bo próbowały
rozmawiać, ale ich zdanie nie jest brane pod uwagę (wszak to osoby
starsze, przypisują więc sobie często prawo do tego by traktowac nas
jak małe dzieci, które się nie znają).
Annapa7, naprawdę, RÓŻNIE bywa w rodzinach, czasem np.teściowa ma
naprawdę sporo nieujawnianej złości do synowej, która daje o sobie
znać w róznych momentach życia rodzinnego - na przykład w taki
sposób, że w ogóle nie jest brane pod uwage zdanie synowej, jej
potrzeby i uczucia. I słusznie się przyszłe Mamy martwią, jak zniosą
rózne zachowania rodziny,gdy będa w trudnym fizycznie i psychicznie
momencie (a takim momentem jest połóg)

[annapa7]

Ależ jasne, że różnie bywa. Ja sama nie mam idealnej teściowej,
aczkolwiek przyznaję, że jest i tak ok.
Ale stąd też wniosek, że chyba należy przede wszystkim POWIEDZIEĆ,
że się chce / nie chce odwiedzin.
A jeżeli do rodziny nie dociera, to nie wpuścić. Serio. Brutalne,
ale prawdziwe. Najwyżej się obrażą. Jeżeli do wyboru jest
samopoczucie moje i mojej teściowej, to ja wybieram moje. Dla tych,
co krytykują antyteściowy nurt - jeżeli do wyboru jest samopoczucie
moje i mojej mamy, to ja wybieram moje.
Mówię oczywiście o tej jednej, bardzo konkretnej sytuacji - połogu!

Mnie generalnie chodziło o co innego - żeby się nie zarzekać
wcześniej, że np. przez trzy tygodnie to ja nie chcę nikogo w domu!
Bo może być różnie, możemy pomocy po prostu potrzebować, a po
stanowczym oświadczeniu może być najnormalniej w świecie ciężko się
o taką pomoc zwrócić...

[siasiunia1]

po przeczytaniu całego wątku i własnym doświadczeniu mogę napisać tak:
- jeżeli nie chcesz odwiedzin rodziny swojego męża to poproś go żeby wytłumaczył swojej rodzinie dlaczego co i jak. I to juz jego zadanie jest pilnować zeby Twoje zyczenie było spełnione. Oraz niech on na klate przyjmuje wszelkie obajwy niezadowolenia. Ty powinnaś być chroniona bo przeciez po porodzie możesz być w różnej kondycji psychicznej.
- ja nie chciałam na początku żadnych odwiedzin ale po urodzeniu małej taka byłam dumna i szczęśliwa że jak leżałam na sali ogólnej to zadzwoniłam po mamę i odwiedziła mnie siostra (zresztą też była w ciąży) a jak byłam juz w sali pojednyczej to odwiedził mnie szwagier. M oczywiście odwiedzał mnie cały czas ale to był jedyny facet który mnie odwiedzał przy innych dziewczynach.
- co do obaw odwiedzin rodzin innych dziewczyn na sali kiedy wy chcecie karmić etc - dziewczyny naprawdę ojcowie są tak zajęci swoimi żonami i dziećmi że nie przyglądają się innym dziewczynom. Poza tym miałam wrażenie że oni byli bardziej skrępowani jak jakaś dziewczyna karmiła na sali niż ta dziewczyna
- po porodzie to i tak zresztą było mi wszystko jedno kto mnie widzi i w jakim stanie ale to oczywiście moje osobiste uczucie i nie narzucam go komukolwiek
no powodzenia życzę, zdrowego dzieciaczka i dobrego samopoczucia.