strach...

[mami73]

Czesc drogie mamy,
mam klopot, ale chyba glownie sama ze soba, otoz, ostatnio co rano budze
sie z lekiem i w oczekiwaniu na sygnal od mojego dzidziusia, male
kopniecie .Jestem w 19 tygodniu. Lek jest irracjonalny wiem, bo nie mam
zadnych az tak niepokojacych objawow, krwawienia silne bole. Mam problemy
zdrowotne lecze infekcje grzybiczna i bakterie e.coli (juz 3 tydzien),miewam
bole krzyzowe ale ten silny strach pojawil sie niedawno. Czekam na USG u dr
Roszkowskiego termin mam dopiero na 19.12.03 . Mam nadzieje, ze wtedy powroci
wyciszenie. Odczuwam silniej niz zwykle samotnosc, stress(wiem ze to
hormony).Nie potrafie poprosic o miejsce siedzace w tramwaju, a potem obawiam
sie przycisniecia, czy utraty rownowagi. Jestem osoba pogodna i przewaznie
sama radze bliskim mi osobom, ale teraz sama potrzebuje Waszego wsparcia
drogie mamy.
Pozdrawiam cieplo w ten smutny warszawski dzien.

[jagoda761]

Witaj przestraszona mamo!!!
Ja jestem w 13 tygodniu ciazy, ale doskonale rozumiem Twoj strach.
Wydaje mi sie ze lepiej jest troszeczke sie bac, niz udawac bohaterke i nie
przejmowac sie objawami. Co do Twojego dzidzi, to na 100% niedlugo sie odezwie,
pewnie wystarczy jak przestaniesz tak intensywnie myslec o tym. Glowa do gory,
wszstko jest przeciez w porzadku, jestes pod stala opieka lekarska, leczysz
infekcje, a na USG zobaczysz pieknego bobasa, ktory tez pewnie nie moze
doczekac sie spotkania z Toba
Ja rowniez sie boje, bo u mnie wystapily uplawy w dziwnym kolorze i jestem tak
skoncentrowana na swoim ciele, ze mozna zwariowac Ale chce myslec pozytywnie,
bo mysle ze to jedyna rzecz ktora moge zrobic. Leze w lozku i sie nie daje, u
mnie rowniez jest szaro ale przesyla Ci troche mojego slonca i pozdrawia Twoja
dzidzie od mojej
Pozdrawiam Cieplo i slonecznie

Jagoda i malenstwo

[mami73]

Dziekuje bardzo za slowa otuchy i sloneczko od Was.... Rowniez zycze
wszystkiego naj.
Iwona i dzidzia

[gochagocha]

Moge napisac Ci tylko tyle - moj irracjonalny strach o dzidzie powodowal u
mnie taki stres, ze dziecko prawie wogole przestalo sie ruszac.
Gdy ten stres zwalczylam dzidzia zaczela szalec ...

[joan78]

Wydaje mi się że lęk towarzyszy każdej z nas. I nadzieja. Oba te stany
przenikają się ciągle.
Jeśli chodzi o mnie bardzo pomagają mi wizyty u lekarza. Wprost nie mogę się
doczekać na USG i słowa lekarki: wszystko w porządku. Po każdej takiej wizycie
czuję się na jakiś czas spokojniejsza.
Staram się też skupiać na wszystkich przyjemnościach tego stanu- czytam książki
i gazety o dzieciach ( polecam "Dziecko"- bardzo przyjemna gazeta.)I szukam
towarzystwa osób w podobnej sytuacji- tak się składa że niektóre moje koleżanki
tez są w ciąży.


Asia

[asii]

Witam mami73
Doskonale cię rozumiem.. też co rano czekam na pierwsze kopniaczki ... jak ich
nie czuje jestem cała podminowana ( biada temu kto mi w drgoe wejdzie )...
myślę że nie jesteś osamotniona w swoich uczuciach.
Szkoda Ewo żeu Roszkwskiego jesteś zapisana na 19 stego a nie na 18 stego bo
mogłybyś się przypdakowo spotkać ... a tak nici...
Napisze ci jeszcze to co mi ciągle powtarzają że najwiekszym wrogiem naszych
bobasków jest nasze poddenerowanie .. bo one to czują!!!... Ja też jestem
nerwusem ale staram się patrzyć przez różowe okulary na życie ...
Pozdrawiam
Asia

[rojka]

Cześć mami73!
Ten strach zabiera nam całą radość z bycia w ciąży (no może część).
I wszystkie wiemy, że nie warto, ale się boimy.Pomyśl, że stres nie pomoże,
Jestem w podobnej sytuacji, bo ja jestem w połowie 3 miesiąca i jak dotąd nie
miałam, ŻADNYCH objawów ciażowych, gdyby nie USG no i brak miesiączki to w
ogóle nie wiedziałabym, że jestem w ciąży. I też ciągle wyczekuję jakiś
objawów, jak ja marzę o bólach piersi, wymiotach,senności a tu nic.
Wiesz co, ale zbieg okoliczności, ja też 19.12 idę do Roszkowskiego, i gdzieś
na jakimś innym forum jakaś dziewczyna ma ten sam termin
Nic się nie bój, wszystko bedzie O.K,sama zresztą dobrze o tym wiesz,tylko Ty
poprostu nie możesz doczekać się USG i spotkania z dzidzią! Ale ten czas się
dłuży.......
Pozdrawiam
R.

[jaga2003]

CZeśc,
współczuję wszystkim mamom, które jeszcze nie czują kopnięć ( Strasznie
trudno jest uwierzyć w ciążę, jak nie widać brzucha, nie czuć dzidziusia a
zmienne nastroje dają już o sobie znać. Ja na początku tak sobie marzyłam, żeby
chociaż było widać brzuch! A potem, żeby zaczęło kopać! A potem, żeby już być w
30 tygodniu...Teraz jestem w 29T i oczywiście marzę, żeby już był termin
porodu )) Na pociechę powiem Wam, że w końcu osiągamy te wymarzone etapy i
warto czekać )
Ale współczuję wszystkim Dziewczynom w I trymestrze, bo dla mnie był bardzo
trudny, smutny i nerwowy. Jak na razie mam wrażenie, że potem już może być
tylko lepiej )
Trzymajcie się dzielnie,
jaga
ps. jak ktoś już napisał wyżej, mnie bardzo pomogło czytanie pism o dzieciach
(polecam zwłaszcza "Dziecko") i robienie kocyka na drutach )

[malgorzata9]

kochana mami! w tym miesiacu poszłam trzeci raz do lekarza, właśnie dlatego,
że pewne problemy urastaja u mnie do niebotycznych rozmiarów... jestem w 18
tygodniu. W 15 dowiedziałam się, że bóle krzyża, na które nie zwróciłam uwagi
to były skurcze i spowodowały skrócenie szyjki macicy. mam leżeć, brać nospę i
unikac stresu Dwa tyg. temu poczułam ruchy a potem już nic. Budziłam sie w
nocy i nie mogłam spać przez 2-3 godziny przez gonitwe myśli. Wczoraj poszłam
do lekarza. Dzidzia jest zdrowa, piękna, rusza się,a ja... dostałam relanium 2
razy dziennie i zakaz czytania czegokolwiek o ciąży - za dużo juz wiem...
Nerwy też powoduja skurcze! nie martw sie tylko leć do lekarza. Tylko on cię
uspokoi...