Paniczny lęk o ciążę.

[sylwiap1414]

Kochane błagam o pomoc. Jestem w 30 tyg ciąży. Od miesiąca cierpię
na paniczne lęki. W każdej minucie mam przed sobą czarny scenariusz
ciąży. Boję się że mój synek umrze. Lekarz zapewnia że z ciążą jest
wszystko jak najbardziej ok, a ja glupia wiem swoje. Wczoraj
przeczytałam stronkę o liczeniu ruchów dziecka i to mnie już dobiło.
Cały czas wsłuchuję się w kopniaki małego. Chyba zwariuję. Czy wy
też macie takie problemy z psychiką, czy tylko ja jestem taka
nienormalna? Jak mogę się ratować? Jak mam przestawić swoją chorą
psychikę? Aha, byłam u psychiatry, jednak mi nie pomógł.

[szampanna]

wiesz co, pomyśl sobie tak, że nawet jakby teraz się dziecko
urodziło, w zasadzie nic mu nie grozi - byłoby wcześniakiem, ale z
pełnymi szansami na przeżycie i normalny rozwój.
Poza tym, domyślam się, że trochę się nudzisz - znajdź sobie jakieś
zajęcie, na tyle absorbujące, żeby się nie skupiać w kółko na
dziecku, liczeniu ruchów itd. Ja czasem przez cały dzień nie zwracam
na to uwagi, dopóki nie usiądę na dłużej lub nie położę się
wieczorem - po prostu mam co innego na głowie i przez to nie mam
czasu się martwić, czy tam w środku wszystko ok.

[tolka11]

>wiesz co, pomyśl sobie tak, że nawet jakby teraz się dziecko
urodziło, w zasadzie nic mu nie grozi - byłoby wcześniakiem, ale z
pełnymi szansami na przeżycie i normalny rozwój<

Ciekawe skąd czerpiesz takie dane?
szanse są i owszem, ale nie pełne.

[wilma.flintstone]

sylwiap1414 napisała:

> Czy wy
> też macie takie problemy z psychiką, czy tylko ja jestem taka
> nienormalna? Jak mogę się ratować? Jak mam przestawić swoją chorą
> psychikę? Aha, byłam u psychiatry, jednak mi nie pomógł.


Kazdy sie tam troche obawia, ale takie jazdy to sie klasyfikuja na
dluzsza terapie, a nie na jedna wizyte u psychiatry. Mowie bez
zlosliwosci, bo taka doza nagatywnego myslenia niestety w niczym nie
pomaga a wrecz moze zaszkodzic.

[elkam80]

Proponuję tak sobie zorganizować dzień, żeby nie myśleć.
Nie widzę tu innego sposobu.
WEŹ SIĘ DZIEWCZYNO W GARŚĆ!!! Takim zadręczaniem się to jeszcze sama do czegoś
doprowadzisz!!! Zamiast myśleć nad tym co robisz, będzeisz myśleć o tym co może
być i... pomijam to, że jest jeszcze coś takiego jak autosugestia. No i Kochana,
dajesz popaliś swojemu układowi nerwowemu - a niestety układ nerwowy zawiaduje
całym Twoim organizmem - jeśli go wyniszczasz (a tak się schizując robisz to), w
ucho zaczynają dostawać pozostałe części Twojego organizmu - a w tym przypadku
nawet nie tylko Twojego!!! Jeśli źle funkcjonuje układ nerwowy, źle (a
przynajmniej inaczej) pracuje cały organizm, a to może mieć wpływ na przemianę
materii, wytrącanie się różnego rodzaju związków i inne zaburzenia!!!

Naprawdę, zacznij sobie tak organizować dzień żeby mieć więcej rzeczy do
zrobienia, załatwienia, spotkać się z kimś. Byle tylko nie myśleć!!!
To, że się martwisz o zdrowie swojego dziecka rozumiem jak najbardziej - bo
każda normalna przyszła matka tak ma, że po cichu coś w niej siedzi czy będzie
ok. Ale Ty po prostu musisz z góry założyć, że tak będzie, bo nerwy niestety są
złym doradcą.

[alinka100]

kochana,mam dokładnie tak samo, nawet z tym liczeniem ruchów. Dodam
że od samego początku moja ciąża była zagrożona wiec moje nerwy są w
strzępach. Wiem jednak że skoro lekarz mówi, że jest ok, to moje
nerwy tylko szkodzą i powinnaś wiąć to pod uwagę. Sama musisz sobie
powiedzieć, że jest ok i tak niczego nie zmienisz. TYLKO SPOKUJ MOŻE
CIĘ UROATOWAĆ I TWOJEGO MALUSZKA bedzie dobrze tylko nie czytaj
za dużo

[elkam80]

Też miałam ciążę zagrożoną, cały 3 miesiąc przeleżałam wstając tylko do kibelka.
Ale to nie powód żeby odchodzić od zmysłów przez cały okres ciąży! Nadal mam
chwile niepewności, owszem, szczególnie że pojawiają się twardnienia brzucha,
szyjka się skraca, ale na szczęście mieści się w dobrych granicach. Ufam
lekarzowi i staram się przede wszystkim myśleć pozytywnie. Najlepiej jest zaraz
po wizycie u lekarza, bo wszelkie wątpliwości są rozwiane, im bliżej kolejnej
wizyty, tym częściej jakieś głupoty chodzą po głowie. Ale powiedziałam sobie, że
Młody będzie zdrowy, że wszystko będzie ok, bo dlaczego ma nie być. I cały czas
tak dążę do lipca! Już i tak wystarczy że ludzie dookoła od samego początku
trąbią że będzie źle bo mam kota, więc na pewno Młody będzie chory, że słyszeli
że tam czy tam było tak i tak. No i co z tego?
Najważniejsze jest, że lekarz mówi, że z dzieckiem wszystko w porządku, że
dziecko dobrze się rozwija. I tego należy się trzymać!!!

[magda010]

Ja mam gorzej, bo dopiero sie staram o malucha, a juz mam non stop
obawy, po pierwsze czy sie uda, potem, czy utrzymam ciaze, bo mialam
pewne problemy z prolaktyna, mam zawsze plamienia przed okresem,
wiec mimo badan, ktore wychodza ok, ja sie naczytalam co to wszystko
moze byc i cykam, czy nie poronie. Do tego boje sie, czy dziecko nie
bedzie mialo Downa, bo mam juz 30 lat i jeszcze w ciazy nie bylam, a
komorki jajowe z wiekiem sa gorszej jakosci i takie aberracje
chromosomalne sie zdarzaja czesciej, potem, czy sie z wadami nie
urodzi, czy przy porodzie nie bedzie niedotlenienia, po prostu
tysiac mysli na minute, ale one kraza mi po glowie, ale jakos
zachowuje zdrowy rozsadek i dystans. Ty tez musisz. To, ze masz
obawy to normalne, ale nie doszukuj sie na sile problemow,
zwlaszcza, ze masz potwierdzenie, ze ich nie ma. I wydaje mi sie, ze
w tym przypadku lepiej by zadzialal psycholog, niz psychiatra, a
najlepiej zajecie sie czyms i rozmowy z ludzmi.

[elkam80]

Ale nawet tak nie myśl!!!
Prawdopodobnieństwo chorób genetycznych wzrasta po 35r.ż. A i to nie jest
powiedziane że one muszą wtedy wystąpić!!!
Moja mama urodziła bliźniaki w wieku 39 lat i oboje są jak najbardziej zdrowi i
normali - mają po 19 lat!!!
A 30 lat to kwiat wieku;P - sama w tym roku kończę 29 i staram się podchodzić do
ciąży, że wszystko bedzie ok.
Moja szefowa też urodziła w zeszłym roku też w wieku 39 lat - synuś zdrowy i
rośnie jak na drożdżach. Nie ma się co przejmować na zapas.
No i jeśli w rodzinie żadnych chorób nie było, też jest mniejsze
prawdopodobieństwo że u Was wystąpią.

[gatta28]

Kochana, ja mam taką panikę od zrobienia testu i naprawdę nie wiem jak dotrwam
do końca.

[sylwiap1414]

Mam 33 lata. Przez 10 lat starałam się o dzidzie, stąd mój ogromny
lęk. Ty nie masz się naprawdę jeszcze czym martwić. Trzymam za
ciebie kciuki.

[iwonagos]

skoro tyle lat starałaś się o dziecko, wcale się nie dziwię, że się martwisz...
musisz jednak wyluzować, bo takim negatywnym myśleniem to dopiero możesz sobie i dziecku zaszkodzić. skoro lekarz mówi, że jest wszystko ok, a Ty mimo to się zadręczasz, może to znaczy, że nie masz do niego zaufania? może zmień? no i może warto pomyśleć jednak o terapii?
trzymaj się dla dobra dziecka, a ja za ciebie trzymam kciuki!

[mamaijulio]

TRZEBA SIE WYLUZOWAC, USPOKOIC Ja wiem sama po sobie To byla moja wymarzona ciaza A ja tak strasznie panikowalam mimo zapewnien lekarzy, ze wszystko jest w porzadku Opowiem Ci co ja robilam (wariatka ze mnie byla):
1. nie wyszlam z domu poki nie poczulam ze syn sie ruszyl (bo jak ja sie ruszalam to on spal i nie ruszal sie juz prawie w ogole)
2. jesli w ciagu dnia mniej sie ruszal to juz mialam czarne mysli typu okrecenie sie pepowina
3. jesli cos mnie zakulo lub zabolalo odrazu strach ze dzieje sie cos zlego, porod przedwczesny itp
4. buszowalam w internecie, czytalam historie innych kobiet, zeby w razie gdyby dzialo sie cos zlego, miec jakas wyobraznie na ten temat
5. jak jechalam samochodem w wyzszej ciazy to brzuch trzymalam zeby sie lozysko czasem nie odkleilo
6. tak samo z kapaniem, cala ciaze letni prysznic w obawie przed przedwczesnymi skurczami lub odklejeniem sie lozyska
i wiele innych
Takie zachowanie jest CHORE, CHORE i jeszcze raz CHORE
Ja sie zdreczalam, ja bylam zmeczona juz tym To byla moja wymarzona, upragniona ciaza i tak strasznie sie o nia balam ALE TAK NIE MOZNA! To nie jest normalne funkcjonowanie Ja wiem, ze ciezko ale nie wolno tak sie zachowywac bo sie czlowiek sam zadreczna! i zamiast cieszyc sie ciaza, jest nia juz zmeczony Ja bylam tak wykonczona tym ciaglym strachem, ze nawet nie mialam sily cieszyc sie jak sie Mlody urodzil Potem jak juz odpoczelam i przyjechalam do domu to sie zmienilo
Ale myslisz, ze jest i tak inaczej?
W nocy budzie sie 2-3 razy zeby sprawdzic czy oddycha... I hisotria sie powtarza Naprawde tak nie mozna bo to jest po prostu niezdrowe podejscie do zycia

[as.iak]

ja juz urodzilam, jakis czas temu
w ciazy, nie potrafilam sobie nawet wyobrazić szczesliwego rozwiazania staralam
sie o dziecko krócej-2 lata, ale pierwsza ciaza obumarla,
w szpitalu bylam regularnie- bo niby wody mi sie sacza, bo ruchow nie czuje,
panicznie sie balam, pozniej balam sie o dziecko, syn ma rok i 4msc nadal sie
boje ale jest juz lepiej- do 4msc cale noce nad nim czuwalam, bo sids, bo zle
sie polozy, bo...
nie poradzilam sobie z moimi lekami, ciaza byla straszna,
pierwsze miesiace-wspolne- gdy drżałam przy kazdym jego innym odruchu takze,
wiec jestem ostatnia osoba ktora moglaby Ci poradzic- co zrobic by -
funkcjonowac normalnie-
na pewno nie myśleć- o ile w dzien sie czyms zajelam- to noce byly koszmarne
ale chce bys wiedziala, ze nawet przy czarnych wyobrazeniach moze byc i bedzie
wszytsko dobrze,
a najwiekszym Twoim wrogiem jest internet i historie(czesto koloryzowane)
dotyczace roznych występujących rzadziej niz rzadko dolegliwosci!
pozdrawiam

[moniamech]

Jesli ciaza nie jest zagrozona, to nie ma sie czym obawiac. Za duzo czytasz o
ciazy i to napewno tez ma wplyw. Dziecko w brzuszku jest naprawde bezpieczne, a
z ruchami bywa roznie. Raz sie Maluszek moze ruszac czesto i gwaltownie, a raz
prawie wcale. Jesli duzo odpoczywasz dziecko moze tez byc spokojne, ale i gdy
masz skurcze braxtona-hicksa mozesz wcale nie czuc ruchow. Nie mozesz sie ciagle
denerwowac, bo to zle wplywa na dziecko. Mama powinna byc wesola i pogodna nawet
w czasie ciazy, to ponoc ma pozniej wplyw na rozwoj Maluszka.

[sylwiap1414]

Dziękuję za wsparcie. Wzięłam sobie do serca to co napisałyście.
Jesteście kochane

[moniamech]

Jesli nadal sie niepokoisz proponuje zakupienie monitoru bicia serca. Nietanie
urzadzenie.. ale bedziesz mogla sprawdzac jak sie ma Twoje Malenstwo

[pandora81]

moniamech napisała:

> Jesli nadal sie niepokoisz proponuje zakupienie monitoru bicia serca. Nietanie
> urzadzenie.. ale bedziesz mogla sprawdzac jak sie ma Twoje Malenstwo

Ja sobie kupiłam
To moja 6 ciąża. pierwsza- synek zdrowy, 4 straciłam i teraz jestem w 11
tygodniu. Odkąd kupiłam monitor tętna płodu przestałam schizować (słyszałam
serduszko w 10 tygodniu, nie od 12 jak piszą na ulotce). Sprawdzam codziennie
rano i cały dzień jestem pozytywnie nastawiona. W końcu się uśmiecham i nie
mówię tylko o jednym Wzięłam się za siebie, bo dzidzia czuje emocje mamy i
sama się denerwuje, a po co mam stresować własne dziecko?
Będzie dobrze,już w to wierzę, naprawdę. Ale i tak trzymajcie kciuki