faceci

[marlesek]

mój kochany mężczyzna ostatnio stwierdził, ze chce być zemną przy porodzie ale
tylko do pewnego momentu, biedaczek jakoś się boi tej chwili gdy dzidzia
pojawia się na świecie( czyli ostatniej fazy porodu), stwierdził, że będzie
robił wszystko o co poproszę tylko nie chce widzieć tego jak dzidzia wychodzi
z mojego krocza. i tak sobie myślę ze skoro nie chce nie będe nalegała, każdy
ma chyba jakiś próg wytrzymałości więc rozumiem go.

[cytrynowa.lemoniada]

no i.. co w związku z tym? to chyb normalne że nie można nikogo namawiać na
uczestnictwo w porodzie, albo chce albo nie i trzeba to zrozumieć. Lepiej
uczciwie powiedzieć niż męczyć się potem, a kobieta i tak to wyczuje.

[m.b.g]

Jakoś mnie to nie dziwi, też nie chciałabym oglądać jak dzidzia
wychodzi z czyjegoś krocza.

"biedaczek jakoś się boi tej chwili"
Ty się nie boisz?

[ewcik035]

Mnie na szkole rodzenia powiedziano że mężczyzna jest od masowania
pleców,wycierania potu z czoła a do krocza napewno nikt go nie dopuści

[dele_mele]

E tam nie dopuści. Oczywiście jego miejsce powinno być za głową, ale mój kolega
chciał patrzeć w krocze i tak było. Ja bym tego chyba nie zniosła.
Mój mąż też będzie ze mną tylko w pierwszej fazie porodu, później wychodzi.
Chociaż kto wie, może w trakcie zmieni zdanie.

Nie dopousci? akurat

[karod]

Akurat nie dopusci haha
U nas polozna sama wolala meza zeby podszedl zobaczyc jak czuprynke
widac ))
Przed porodem tez mial obawy, ale jak zaczela sie sama akcja to polozna
go zwerbowala do pchania lozka na porodowke i jakos tak juz zostal )
ale nie ma traumy i chce byc przy nastepnym.

[claire1983]

Dobrze że nie nalegasz. Mój mężczyzna też postanowił że będzie tylko
do pewnego momentu i całe szczęście bo i tak bym go na skurcze parte
wywaliła z sali porodowej. To nie jest widok dla wszystkich facetow
i większość w tej chwili powinna wyjść. Tylko niektórzy dają radę i
dzielnie to znoszą. Moja przyjaciółka w sumie przez to się
rozwiodła a byli doskonałym małżeństwem i szaleli za sobą i na
dzidziusia też czekali z utęsknieniem. Jej bardzo zależało żeby on
był przy porodzie i nalegała na to ciągle, więc się zgodził. Już
wcześniej zwierzał się mojemu mężczyźnie (są przyjaciółmi), że ma
obawy i to nie dla niego. Niestety jego obawy się potwierdziły bo
później wszystko zaczęło się psuć między nimi, on nie był w stanie
się z nią kochać, dotykać jej, ciągle miał w pamięci ten poród.
Niestety mimo terapii i wielu prób nie udało im się uratować
małżeństwa. Ta historia jest dla mnie przestrogą bo nigdy nei
wiadomo jak mężczyzna w głębi duszy przyjmie to co zobaczy, pozatym
on się nigdy nie przyzna do tego a my się zorientujemy że coś jest
nie tak dopiero wiele tygodni później...

[dimdam]

A ja mam mieszane uczucia co do obecności mężczyzn przy porodach do końca. Tzn.
z jednej strony wszystko co piszecie jest prawdą i w pełni się zgadzam, ale z
drugiej strony ja nie mam wyjścia, muszę być przy porodzie do końca tak samo jak
byłam przy poczęciu. Więc dlaczego niby facet może być tylko przy poczęciu
(czyli tylko w przyjemnych chwilach), a na te najgorsze mam zostać sama? Zaraz
się tu na mnie zjeżycie, że to natura, że od zawsze kobiety rodzą i to się nie
zmieni itd, ale moim zdaniem jak facet nie zobaczy tej męczarni to nawet mu
przez myśl nie przejdzie ile to wysiłku i bólu. Dlaczego tylko ja mam to znosić?
Z resztą ja to będę znosić i psychicznie i przede wszystkim fizycznie, więc on
może chociaż psychicznie. Przecież faceci niby są tacy odporni, że zniosą
wszystko, to co? Trochę krwi czy sapań żony ich przeraża? Mięczaki...

[magdamajewski]

a kto mu kaze stac i gapic sie w krocze? - sama bym tego nie chciala
ogladac. Stac grzecznie przy glowie i sie nie ruszac. ja mialam dodatkowo
na kolanach nalozona chuste taka jak u ginekologa. Zadnej krwi nie bylo
widac. Dziecko troche w sluzie i tyle. Zakochany i oczarowany tata o
niczym innym juz nie pamietal jak dostal dziecko na rece.

[claire1983]

Może i racja że mięczaki ale na końcu to my będziemy stratne jak
będziemy ich zmusząć bo to oni odejdą (w najgorszym przypadku).
Niestety faceci tacy są (oprócz wspaniałych wyjątków), że kręcą ich
kobiety nieskazitelne, czyste itp. a jak się naoglądają tej krwi,
krzyku i bólu to nie potrafią już o niczym innym myśleć i
podświadomie przstajemy ich kręcić. Podkreślam że nie wszyscy tacy
są ale spora ich część. A my dowiemy się jaki jest nasz facet
naprawdę dopiero po dłuższym czasie po porodzie. Może więc nie warto
ryzykowć? Świat jest ogólnie niesprawiedliwy bo to my rodzimy,
karmimy, dostejmy rozstępów, bardzo cierpimy fizycznie, tyjemy,
wstajemy w nocy co 15 min do dziecka a później oni odchodzą bo
biedaki nei mogą się pogodzić z tym że cycki nam się wyciągnęły albo
że przy porodzie wyglądałyśmy nieatrakcyjnie.... smutne ale
prawdziwe i czesto się zdarza. Znam już kilka takich przypadków
wśród dość bliskich znajomych. Może więc nie warto tak zmuszać do
tego porodu?

[magdamajewski]

nikt nikogo nie zmusza, ale wolalabym sie w miare szybko dowiedziec ze mam
meza mieczaka, dla ktorego atrakcyjna jestem tylko wtedy kiedy w pelnym
makijazu, radosna i usmiechenita.
To co taki mieczk zrobi jak zobaczy zone karmiaca? tez bedzie musiala sie
po katach chowac bo potem bedzie sie dla pana zle lokarzylo?
nie mowie zeby ciagnac na sile do porodu ale agrumety typu nie bedzie mogl
sie otrzasnac po tym co zobaczy to o kant d mozna poltluc.

nie pisze tutaj postow chwalebnych dla swojego M. Ale on widzial mnie juz
w takich sytacjach ze porod nie byl mu starszny. Poza tym stal przy glowie
wiec tak na prawde to niczego nie widzial.

[memphis90]

Podkreślam że nie wszyscy tacy
> są ale spora ich część. A my dowiemy się jaki jest nasz facet
> naprawdę dopiero po dłuższym czasie po porodzie.
Wiesz, mogłabym w to uwierzyć, gdyby dotyczyło par, które "wpadły" podczas
pierwszej randki.. Trudno mi uwierzyć, żeby tak nie znać swojego partnera, żeby
nie wiedzieć, jak zareaguje na widok czyjegoś cierpienia Jeśli faceta kręcą
tylko wypindrzone, odstrzelone laski z photoshopa- to raz, że widać to przecież
niemal od chwili poznania, a dwa- po co w ogóle wiązać się z kimś takim? Poród
to nie jedyna chwila w życiu, kiedy facet widzi nasze cierpienie. Możemy ulec
wypadkowi, dostać przy nim ostrej biegunki, wyć z bólu po chemioterapii (rak). I
od człowieka, którego nazywam mężem oczekuję, że będzie mi wtedy pomagał. Nie
tylko na dobre, ale i na złe...

Może więc nie warto
> ryzykowć?
A po co mi facet, który zostawia kobietę, po tym jak ona cierpi? Jak nie poród,
to znajdzie inny powód do odejścia z powodu utraty estetyki- np. cycki obwisają
także z wiekiem, nie tylko od karmienia.

[tutuna]

. A my dowiemy się jaki jest nasz facet
> naprawdę dopiero po dłuższym czasie po porodzie. Może więc nie warto
> ryzykowć?

A na chorobę mi w domu doopa nie facet?

? Świat jest ogólnie niesprawiedliwy bo to my rodzimy,
> karmimy, dostejmy rozstępów, bardzo cierpimy fizycznie, tyjemy,
> wstajemy w nocy co 15 min do dziecka a później oni odchodzą bo
> biedaki nei mogą się pogodzić z tym że cycki nam się wyciągnęły albo
> że przy porodzie wyglądałyśmy nieatrakcyjnie.... smutne ale
> prawdziwe i czesto się zdarza. Znam już kilka takich przypadków
> wśród dość bliskich znajomych. Może więc nie warto tak zmuszać do
> tego porodu?

Znaczy - facet musi być ponad wszystko. Nawet totalna niedojda. Zupełnie tego
nie rozumiem. Same kobitki się w ten błędny krąg wpuszczają. Smutne.

[memphis90]

Czy to Twój pierwszy poród? Bo to, co piszesz, czytam z mieszanymi uczuciami...

>Więc dlaczego niby facet może być tylko przy poczęciu
> (czyli tylko w przyjemnych chwilach), a na te najgorsze mam zostać >sama?
Czy Ty chcesz, żeby on tam był za karę? Bo jak dla mnie to kiepska motywacja. Po
pierwsze- nie chodzi o to, żeby robić z siebie męczennicę "ja się tyle dla
ciebie nacierpiałam, a ty, podły, zostawiasz mnie, patrz i doceniaj". Po drugie-
z taką wizją porodu jaką masz teraz, mogę się założyć, że będziesz swój poród
źle wspominać. Bo już się nastawiasz, ze męczarnia, że to jest najgorsze, co
może się zdarzyć itd. Poczytaj trochę o porodzie, o jego fizjologii, o znaczeniu
bólu porodowego. Nastawienie to podstawa, od niej się wszystko zaczyna.
Doskonałe materiały są na przykład tu:
www.rodzicpoludzku.pl/pliki/o%20bolu%20porodowym.pdf Po trzecie- każdy
poród może być inny, ale w moim przypadku II faza to była czysta przyjemność-
zero bólu, tylko trochę wysiłku przy parciu. Gdyby mój małż widział tylko
wypieranie dziecka, to doszedłby pewnie do wniosku, że to taki odpowiednik
siłowni, a poród to pikuś

Przecież faceci niby są tacy odporni, że zniosą
> wszystko, to co? Trochę krwi czy sapań żony ich przeraża? Mięczaki...
He, he, właśnie- zniosą wszystko, pod warunkiem, że dotyczy to szeregowca Ryana
na ekranie

[ania87-2]

Wiecie co, to racja. Ja na przykład bardzo bym chciała, żeby mój był ze mną, ale
jak sobie pomyślę, że ma słuchać tych wrzasków moich i okrzyków bólu i Bóg wie
co jeszcze, to wymiękam Myślę, że kieruje nami moda na 'poród rodzinny' ale
tak na prawdę nie ma co faceta zmuszać. Moja koleżanka rodziła może 3 miesiące
temu najdalej, rodziła z mężem, dumna była z tego jak jej pomógł podobno przy
porodzie, a dziś? No właśnie... Wyprowadził się do matki, zostawił ją z małym
dzieckiem i jakoś nie może się odnaleźć z tym wszystkim.

Warto ryzykować???
Same sobie odpowiedzcie.

[memphis90]

I naprawdę sądzisz, że wyprowadził się z powodu porodu?

[illegal.alien]

Chyba jednak nie byli takim doskonalym malzenstwem, skoro kobieta go do tego
zmusila...

My planujemy tak, ze wejdziemy razem, a jak moj partner stwierdzi, ze dalej nie
chce tam byc, to wyjdzie. Mam nadzieje, ze bedzie do konca

[mia_siochi]

Zamieńmy się mężczyznami na czas porodu
Mój chce byc, a ja go tam nie chcę...

[ania87-2]

Dobra jesteś
Puść mu film o jakimś porodzie, może jak się napatrzy to zmieni zdanie
Żeby nie było jeszcze tak, że sam będzie uciekał gdzie pieprz rośnie, jak się
zacznie ostatnia faza

[mia_siochi]

Wiesz, on jest strasznie empatyczny i opiekuńczy. Film uznałby za
paskudny, ale myśl że JA będę potrzebowała pomocy sprawia, że wedrze
się na salę siłą i udusi każdego, kto-wg niego-będzie mi robić krzywdę
On tak ma. Chyba go nie przekonam...

[ania87-2]

mia_siochi napisała:

> Wiesz, on jest strasznie empatyczny i opiekuńczy. Film uznałby za
> paskudny, ale myśl że JA będę potrzebowała pomocy sprawia, że wedrze
> się na salę siłą i udusi każdego, kto-wg niego-będzie mi robić krzywdę
> On tak ma. Chyba go nie przekonam...


Z jednej strony pozazdrościć, opiekuńczy i w ogóle
Ale mówią, że nadgorliwość jest gorsza od faszyzmu hehe
Cóż, mam nadzieję, że nie będzie chciał dusić położnej jakby chciała Cie naciąć
A tak poważnie, to może jeszcze mu się zmieni zdanie, albo coś się stanie i nie
będzie mógł być Powinien uszanować też Twoje zdanie.

[mia_siochi]

Będzie przy mnie warował od 7 miesiąca W sumie- ktoś mnie musi
zawieżć, nie jestem pewna czy sama dam radę

[ania87-2]

mia_siochi napisała:

> Będzie przy mnie warował od 7 miesiąca W sumie- ktoś mnie musi
> zawieżć, nie jestem pewna czy sama dam radę


A ja wyjścia już nie mam. Muszę sobie sama poradzić, bo zdecydowaliśmy niedawno,
że wyjedzie do pracy za granicę, w sumie to już wyjechał, ale mówi, że na poród
będzie darł stamtąd ile fabryka dała w aucie hehe
Choć znając życie spóźni się właśnie tak, żeby wejść i powiedzieć: Kochanie już
urodziłaś??? Szybciej nie mogłem A co mamy chłopca czy dziewczynkę?

[mia_siochi]

He he
A daleko ma? Może faktycznie zdąży

[ania87-2]

Nie raczej nie zdąży, chyba że będzie się powoli akcja porodowa toczyła...
Jakieś 12 godzin drogi wiesz, autem może trochę krócej.
Nawet jak zdąży to na pewno zostanie na korytarzu

[mia_siochi]

Cholera...
Spryciarz swoją drogą

[ania87-2]

A jak wiedział, co robi Podejrzewam, że nawet jakby zdążył, to wtedy i tak by
się gdzieś 'zawieruszył'
Śmiech śmiechem, ale zmuszać go nie będę, może to nawet lepiej, że nie będzie
patrzył na to wszystko, bo nie lubi jak cierpię a mimo wszystko musiał by to
wtedy zobaczyć.

[ania87-2]

Choć z drugiej strony fajnie by było usłyszeć: kochanie dzielna byłaś

[mia_siochi]

I tak to powie.
Spróbował by nie

[ania87-2]

To wstanę z łóżka i mu nakopie do d...
Na to jeszcze mi sił starczy

[ginag]

To moze wez mame, siostre albo znajoma. Najlepiej kogos kto juz
rodzil. Zawsze razniej

nie zmuszać....

[ognista998]

...poród rodzinny to bardzo fajna rzecz i wtedy ma sens kiedy OBOJE tego chcą i
zdają sobie sprawę z tego konsekwencji.

[tommama]

nie musi przecież patrzeć w twoje krocze podczas porodu.
ja pozostawiłam decyzje swojemu mężowi i muszę przyznać, że jego
obecność mi pomogła;
ale to tylko moje subiektywne odczucia, decyzja należy do was

[drzewozaoknem]

Prawda jest taka,że nie każdy meżczyzna się nadaje. Szkoda,że dość trudno, to
odkryć wcześniej. Mój mąż chciał i był przy porodzie. Co więcej brał aktywny
udział (przy zszywaniu trzymał wziernik)Taka jest nasza służba zdrowia,ze
często personelu bakuje, jak jest kilka porodow na raz. Fakt,że nikt go nie
zmuszał, sam się wyrywał do pomocy.Nie zaszkodziło, to naszym relacjom (wręcz
przeciwnie), ale dopóki się o tym nie przekonałam miałam dużego stracha, czy po
tym wszystkim będę jeszcze dla niego atrakcyjna. Teraz czekamy na drugi poród, a
on boi się bardziej ode mnie. Czyli, to nie tak,że to co widział nie zrobiło na
nim wrażenia. I nie chodzi o estetykę porodu, on się po prostu boi,że mogę
umrzeć (przy pierwszym porodzie były dość dramatyczne chwile plus dużo
krwi).Podsumowując, mąż sprawdził się świetnie, bardzo mi pomógł,(także po
porodzie), nie rzucał głupich tekstów o pieszczeniu sie i wyolbrzymianiu
porodowego bólu(mąż koleżanki, który siedzial pod porodówką)i bardzo bym
chciała,żeby teraz też był. Z drugiej strony żal mi go,że taki stres przeżywał.

[ma.ry.ja.ne]

W pierwszej ciąży namawiałam męża na poród rodzinny.Nie mogłam go namówic.Po
porodzie stwierdził,że może jednak dobrze że nie było go ze mną w tym czasie
Druga ciąża:również zagadywałam choc znałam odpowiedz.Więc nie nalegałam.M
zawiózł mnie do szpitala i po trzech godzinach byłam już z córcią.
Teraz trzecia ciąża i nawet nie wspominam o wspólnym rodzeniu.

Co do karmienia to mojego Męża to nie zniechęciło do nasBył szczęśliwy jak
mógł popatrzec na dzieciątko które ssie pierś

[tommama]

> Prawda jest taka,że nie każdy meżczyzna się nadaje. Szkoda,że dość
trudno, to
> odkryć wcześniej. Mój mąż chciał i był przy porodzie. Co więcej
brał aktywny
> udział (przy zszywaniu trzymał wziernik)

w szpitalu gdzie rodziłam na czas szycia wyganiają mężów z sali ,
żeby rodzinę obdzwonili i nie plątali się pod nogami

mój mąz po porodzie stwierdził, że nabrał większego szacunku do
kobiet za to co muszą przejść

[memphis90]

Mój też początkowo miał obawy, nie chciał być przy II fazie. Stwierdziłam, że
ok, nie musi. Ma być w fazie I, żeby pomagać, podawać wodę, masować itd, a jak
nie będzie się czuł na siłach/zrobi mu się słabo- to na II fazę wyjdzie. Ja się
nie obrażę. A jak poczuję się źle z jego obecnością, to sama go wyproszę za
drzwi. I cóż się okazało- pozbawiony presji sam zdecydował się zostać i jest z
tego powodu bardzo zadowolony WIęc IMO to dobra metoda, dać wybór i nie
wywierać presji, a poczuje się jak bohater Uważam, że pomoc drugiej osoby
(partnera) przy porodzie jest nieoceniona, szczególnie podczas rozwierania
szyjki, i na tym etapie zupełnie nie "kupuję" tłumaczeń, że on nie może patrzeć
na cierpienie, on będzie miał uraz itd. W drugiej fazie jest troszkę mniej
potrzebny (chyba, że rodzi się aktywnie, ale w PL to wciąż rzadkość), więc jeśli
naprawdę boi się widoku główki w kroczu- to niech już wyjdzie...

[karod]

Nie ma co namawiac facetow na wspolny porod. Ja wyrazilam kilka razy
zyczenie, ze bym chciala, kilka razy powiedzialam, ze nie wiem czy chce
itp itd. On sam raczej nie bbyl chetny lub nie wiedzial czy chce czy
nie. Koniec koncow byl przy porodzie i nic mu nie bylo. Za to dumny
jest teraz, ze przecial pepowine.
NIe ma co tez deliberowac, ze facet jest taki czy owaki, podczas finalu
wszystko moze byc inaczej niz sobie zyczycie

Moim zdaniem to,ze facet odchodzi po porodzie od kobiety to raczej nie
jest wina widoku porodu, tylko samego zwiazku. Zawsze mozna znalezc
jakis pretekst...