przedszkole - potrzebne trzylatkowi?

[sotto_voce]

Choć mój synek nie ma jeszcze 2lat, tak się ostatnio zastanawiam, czy
rzeczywiście posłanie trzylatka do przedszkola jest takie rewelacyjne dla jego
rozwoju. Może jest tu ktoś, kto z premedytacją opóźnił posłanie dziecka do
placówki edukacyjnej o rok, dwa? Zaznaczam, że nie chodzi mi o sytuacje
życiowe typu "tak wyszło, bo taniej, a i tak jestem w domu" albo "babcia
bardzo chciała się zajmować". Może macie doświadczenie, że trzy-, czterolatek
może się też dobrze rozwijać społecznie w kontaktach z dziećmi z piaskownicy,
rodzeństwem i dalszą rodziną? Mnie szczerze mówiąc denerwuje myśl, że miałabym
oddać dziecko na takim fajnym etapie rozwoju, jak trzylatek do instytucji. No
i jak widzę czasem te gazetki w przedszkolu - np. 30 identycznych obrazków to
czasem myślę, że lepiej byłoby to skserować, a dzieci zająć czymś bardziej
twórczym.

[verdana]

Ja - najstarszy syn nie nadawał sie do przedszkola jako trzylatek - bał się
dzieci.
Corak umarłaby chyba , jako trzylatka z nudów w domu, bez bandy kolegów.
Najmłodszy świetnie radził sobie w żłobku jako 11-miesieczniak. Wszystko zależy
od dziecka, nie od zasady.

[sotto_voce]

> Ja - najstarszy syn nie nadawał sie do przedszkola jako trzylatek - bał się
> dzieci.
Trochę się nieprecyzyjnie wyraziłam. To bym właśnie też zakwalifikowała jako
"konieczność życiową", wiadomo nie nadaje się - nic na siłę.

[verdana]

Na upartego mogłabym go dać, tak strasznie się nie bał, tylko uważalam, ze
lepiej mu będzie w domu.

[makurokurosek]

hej nie mam co prawda trzylatka, za to dwulatkę, chodząca do żłobka. sądzę, że
dzieci jeżeli mają codzienny kontakt z innymi dziećmi, razem z rodzicami bawią
sie w zabawy ruchowe typu: ciuchcia, stary niedźwiedź, krasnoludki etc.,
rozwijają swoje umiejętności manualne poprzez malowanie kredkami, farbami ,
zabawę z plasteliną , ugniatanie i przyklejanie kulek papierowych nie tracą
niczego nie idąc do przedszkola. Wiele ludzi mówi, że ich dzieci po pójściu do
tych instytucji wiele się nauczyło i to prawda , ale niestety często w domu
brakuje właśnie wspólnych zabaw ruchowych i manualnych, dziecko zostaje samo z
zabawkami , więc trudno aby nauczyło się wierszyków czy wiązania butów.

[molla7]

przedszkole jak nazwa wskazuje przygotowuje do szkoły. Bo jest to proces
złożony. Zajęcia manualne usprawniają koordynację oko->mózg->ręka, tak
potrzebna do nauki pisania itp, zajęcia w grupach uczą wspólpracy i zycia w
grupie.
Moze są dzieci, które nie chodząc do przedszkola, zerowki swietnie sobie radzą
w szkole ,niemniej jednak przedszkole daje wiele.
A czy 3-latkowi potrzebne jest przedszkole to sprawa indywidualna. Moja córka
popłakałaby sie, gdybym jej oznajmiła, że we wrześniu jednak nie pójdzie do
przedszkola.

[makurokurosek]

sądzę, że rodzice są wstanie przygotować dziecko do szkoły , zapewniając mu
codzienny kontakt z rówieśnikami oraz zabawy manualne, niestety zazwyczaj jest
tak, że na to rodzic nie ma czasu lub ochoty.

[sotto_voce]

> przedszkole jak nazwa wskazuje przygotowuje do szkoły.
A wiesz, że właśnie to mi się właśnie nie podoba w polskim systemie oświaty? Że
etap edukacji nie jest po to, żeby dać człowiekowi najlepsze kompetencje
potrzebne w danym momencie, tylko po to, żeby przygotować do następnego etapu. A
ten następny też nie daje tych kompetencji, bo przecież nie zdążyłby przygotować
do jeszcze następnego.

[jola_ep]

> Może jest tu ktoś, kto z premedytacją opóźnił posłanie dziecka do
> placówki edukacyjnej o rok, dwa?

Ja. Choć nieposyłanie wyszło mi drożej. Starsza poszła IMHO za wcześniej (w wieku trzech lat). Dlatego w przypadku synka poczekałam, aż zacznie się nudzić w domu - zaczął gdzieś po ukończeniu 4 lat i trudno było przegapić ten etap

Rezulata: trudny debiut starszej (bo za wcześnie, jak dojrzała, to uwielbiała przedszkole). Debiut młodszego niemal bezproblemowy

Pozdrawiam
Jola

[marghe_72]

Corka poszła do przedskzola jak miała 3 lata
mogłam jej nie posyłac, bo obijam się w domu
ale ja nie byłabym w stanie zapewnić jej takiej rozrywki / edukacji jaką
zapewnia przedszkole

Ciesze sie , ze poszła. Wydaje mi się, za naprawdę sporo zyskała

[myelegans]

Synek bedzie mial 3 lata we wrzesniu, zal mi troche poslac go na caly etat do
prezdszkola, wiec pojdzie tylko na 2-3 dni po 4 godziny do poludnia. Zaczniemy
od tego, zobaczymy jak mu bedzie, jak nie bedzie gotowy, to nie mam nacisku,
odczekam rok i sprobujemy ponownie.
Chodzi na grupy zabawowe z dziecmi, codziennie do parku, z tata na basen raz na
tydzien i gimnastyke, wiec tydzien ma wypelniony.

[marghe_72]

myelegans napisała:

> Synek bedzie mial 3 lata we wrzesniu, zal mi troche poslac go na caly etat do
> prezdszkola, wiec pojdzie tylko na 2-3 dni po 4 godziny do poludnia.
Zaczniemy
> od tego, zobaczymy jak mu bedzie, jak nie bedzie gotowy, to nie mam nacisku,
> odczekam rok i sprobujemy ponownie.

Córka miała chodzić tylko kilka godzin
Drugiego dnia sama stwierdziła, , że "zmieniła zdanie i że chce zostawac na
leżakowaniu"

Dziś zakończyłysmy edukację przedszkolną. Szybko mineło.. ech.
NIe żałuję, wręcz przeciwnie.
Widzę same plusy
i dla niej i dla siebie

Jestem żywym przykładem :-D

[iwoniaw]

> Może macie doświadczenie, że trzy-, czterolatek
> może się też dobrze rozwijać społecznie w kontaktach z dziećmi z piaskownicy,
> rodzeństwem i dalszą rodziną?

Sama jestem już matką dzieciom, do przedszkola nie chodziłam, na swój rozwój
społeczny ani żaden inny nigdy nie miałam powodu narzekać. Mojego obecnie
3-latka NIE poślę od września do przedszkola i nie uważam, żebym go pozbawiała
czegoś istotnego.

[kropkacom]

Ja też nie chodziłam do przedszkola. Żadnych problemów później nie miałam.
Mam wrażenie że w tej chwili zrobiła sie istna moda na posyłanie dzieci do tych
placówek. Kiedyś chodziły tam głownie maluchy, których oboje rodzice pracowali.
Dzisiaj przedszkole traktuje sie jak kurs przygotowawczy przed pójściem do
zerówki czyli do szkoły. Nie posłałaś córki\syna? W mentalności wielu - obniżasz
mu szanse na starcie. Ja w to nie wierze.
Na dzień dzisiejszy widzę że moje dzieci umieją tyle samo co rówieśnicy oddawani
na osiem godzin do przedszkola. Jedyne w czym widziałam zacofanie to
nieznajomość przez moją córkę Barbie.

[sotto_voce]

> Ja też nie chodziłam do przedszkola. Żadnych problemów później nie miałam.
A ja właśnie chodziłam i moja mama twierdzi, że się cofnęłam - przestałam
"umieć" jeść nożem i widelcem, zubożyło mi się słownictwo itp. (prawdopodobnie w
ramach wtapiania się w grupę). A jak zaczęłam miałam 4,5 roku. Dlatego mnie ten
temat interesuje. Najbardziej mnie ciekawi ten mityczny "rozwój społeczny", bo
dziecko mam na razie jedno

[fogito]

Ja poslalam swojego trzylatka do przedszkola na 4 godziny dziennie, bo zaczelo
mu sie wyraznie nudzic z mamusia i bardzo chcial do dzieci. Kiedy go
zaprowadzilam to poszedl do dzieciakow i tylko pomachal mi na "do widzenia".
Bardziej mi sie chcialo plakac niz jemu Zdecydowalam sie na wybor opcji pol
dnia przez pierwszy rok, bo nie uwazam, ze dziecko w tym wieku powinno siedziec
8 godzin w przedszkolu jak moj maz w biurze - chociaz on siedzi chyba dluzej.
Nie wiem jak to sie dzieje, ze w polskim szkolnictwie jest tak, ze dzieci w
przedszkolach siedza dluzej niz na przyklad dzieciaki z pierwszych klas
podstawowek. Czasami przeciez maja zaledwie lekcje do 12:00. Nie wiem co
rodzice robia z tymi dziecmi pozniej, ale reasumujac czasami wymagamy wiecej od
trzylatkow niz siedmiolatkow - bo nie wszystkie przedszkolaki spia w dzien.
Jesli chodzi o plusy przedszkola, to moj jedynak nauczyl sie w ciagu miesiaca
tzw. samoobslugi, ale pewnie dlatego, ze to przedszkole montessori i jest w nim
duzy nacisk na samodzielnosc. Zdecydowanie przestal jeczec, ze mu sie nie chce,
albo nie umie. Przyklad starszych dzieci jest w tym wzgledzie nieoceniony.
Jesli chodzi o uspolecznienie to nigdy nie byl niesmialy wiec trudno mi cos w
tym wzgledzie powiedziec, ale na pewno w przedszkolu jest duzo spokojniejszy
niz w domu a dla mnie to duzy plus, ze potrafi sie skoncentrowac na zajeciach.
Minusem sa czestsze infekcje, ale na szczescie lekkiego kalibru, wiec obywa sie
bez antybiotykow. Zarazic mozna sie tez na placu zabaw, wiec w tej kwestii
nigdy nic nie wiadomo.
ps. ja tez zaczelam kariere szkolna dopiero od zerowki, ale wtedy w malej wsi
nie bylo innej opcji i moja babcia musiala sobie radzic z dzieciakami w domu.
Tez nie sadze, zeby czegos mi z tego powodu brakowalo, ale z pewnoscia babcia
bylaby zachwycona, gdyby mogla nas wyslac na kilka godzin do przedszkola. Tak
jak ja jestem zachwycona, kiedy mam te kilka godzin tylko dla siebie.

[verdana]

A ja chodziłam do przedszkola bardzo krotko, w dodatku bylam jedynaczką. mąż
miał dużo mlodsza siostre i też do przedszkola nie chodził.
Oboje doszlismy do wniosku, ze bardzo, ale to bardzo zabraklo nam w życiu tego
przedszkola. Oboje mielismy problemy w kontaktach z innymi dziećmi.
Jesli chodzi o rozwój intelektualny, to akurat moj najmloszy, ktory poszedł do
żlobka w wieku niemowlecym, miał w wieku 6 lat takie słownictwo, poziom
rozwoju intelektualnego i spolecznego, że poszedł rok wczesniej do szkoly. Choc
nikogo do żłobka akurat nie zachecam. Podobnie córka, ktora poszla do
przedszkola mając niespelna trzy lata, dy miała 6 i badania psychologiczne, jej
rozwój mowy został oceniony na 12 lat.

[kropkacom]

> Jesli chodzi o rozwój intelektualny, to akurat moj najmloszy, ktory poszedł do
> żlobka w wieku niemowlecym, miał w wieku 6 lat takie słownictwo, poziom
> rozwoju intelektualnego i spolecznego, że poszedł rok wczesniej do szkoly. Choc
> nikogo do żłobka akurat nie zachecam. Podobnie córka, ktora poszla do
> przedszkola mając niespelna trzy lata, dy miała 6 i badania psychologiczne, jej
> rozwój mowy został oceniony na 12 lat.

Przypisujesz to wszystko przedszkolu. Czyli jakby do niego nie chodziły to nie
miały by szansy na taki rozwój? Masz po prostu inteligentne i bystre dzieci.
Rodzice i rodzina a także kontakty z rówieśnikami też są motorem rozwoju.

[verdana]

Nie, skąd wszystko przypisuję sobie)))
Chodziło mi wyłacznie o to, że żłobek i przedszkole w niczym nie zaszkodziły.

[kropkacom]

> Nie, skąd wszystko przypisuję sobie)))
> Chodziło mi wyłacznie o to, że żłobek i przedszkole w niczym nie zaszkodziły.

)

[szarsz]

verdana napisała:
> Nie, skąd wszystko przypisuję sobie)))

[szarsz]

Jej, tak się obśmiałam, że nie napisałam tego, co chciałam napisać.

Mój mąż został posłany do przedszkola jako czterolatek i moja teściowa do tej
pory uważa, że to rok za późno.
Podobnież byly z nim straszne problemy, przedszkola nienawidził on okropnie,
mąż wołał do swojej mamy "co z ciebie za matka!!!" W końcu stanęło na tym, że
był zabierany przez babcię przed leżakowaniem.

Pytanie tylko, czy rok wcześniej byłoby łatwiej czy trudniej?


Ja z kolei edukację zaczęłam od żłobka, a mimo to do przedszkola chyba tez nie
chciałam. To znaczy nie pamiętam, żebym go nie lubiła, ale chorowałam "na
przedszkole" Pół godziny po przyprowadzeniu - wysoka gorączka, wymioty, telefon
do mamy, żeby mnie zabrała, a w domu nagle cudem dziecko zdrowiało
Problemy z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami miałam bardzo długo...

Ależ oczywiście, że nie szkodzi :-)

[iwoniaw]

> Chodziło mi wyłacznie o to, że żłobek i przedszkole w niczym nie zaszkodziły.

Pewnie, że przedszkole nie znaczy "uwstecznienie", nie o tym pisałam. Autorka
wątku pytała, czy możliwe jest normalne funkcjonowanie w starszym wieku, gdy się
było "pozbawionym" przedszkola. Zatem z perspektywy dziesięcioleci mogę śmiało
powiedzieć, że tak - i nie miałam problemów z adaptacją w grupie w wieku
szkolnym i późniejszym. Mąż (mój rówieśnik, zatem dobrze porównywalny) z kolei
do przedszkola chodził i... doświadczenia społeczne ma _niemal identyczne_ jak
ja. Zatem z pewnością gdyby była taka potrzeba, dziecko do przedszkola bym
posłała bez rozdzierania szat, gdy takiej potrzeby (póki co) nie ma - nie
zamierzam i nie uważam, żeby jedna lub druga opcja dawała lub odbierała dziecku
jakieś szalone perspektywy.

[justi54]

Przedszkole dla 3 latka (zakładam, że jest do tego gotowy)to najlepsza rzecz na
świecie. A co do 30 identycznych obrazków trafiłaś na leniwe nauczycielki albo
taki był zamysł pedagogiczny. U nas też czasem dzieci dostają te same obrazki
ale juz technika ich wypełnienia jest dowolna. Ktoś koloruje, ktoś maluje,
wykleja itp.

[marysienka110]

Ja jestem fanka przedszkola.
Moj synek rozstaje sie ze mna z placzem ale wraca rozpromieniony. W miedzy czasie pani dzwoni i
opowiada co i jak. Duzo sie bawia na dworze i kontakt z dziecmi tez jest niezastapiony.
Kreatywni tez sa, wczoraj wylepiali obrazki z gipsu i muszli. Acha synus ma 2 prawie dwa latka

[marta406]

krainawiedzy.pulawy.pl/

[marta406]

Przepraszam wkleiła w zły wątek

[sotto_voce]

Z większości wypowiedzi wynika, że przedszkola są jednak ok, nawet dla maluchów.
No cóż, ja po prostu pamiętam, że było nudno. Przykład : pani miała w programie
nauczenie kolorów. Zorientowała się szybko, które dzieci już je znają (w tej
grupie byłam też ja), po czym kazała im "się bawić", a z dziećmi z brakami w
wiedzy siadała przy biurku z jakąś pomocą naukową typu kolorowe klocki i
mozolnie tłoczyła im do głowy "to jest czerwony", "a teraz powtórz". Mam
nadzieję, że teraz już tak nie bywa, tylko wszystkie dzieci są angażowane w
zabawę np. "kto znajdzie najwięcej czerwonych piłeczek". No i chyba rzeczywiście
jakimś światełkiem w tunelu są te przedszkola prowadzone wg nowych metod, jak
montesoriańskie.
A moja obecna styczność z przedszkolem wiąże się z tym, że mamy w jednym z nich
lokal wyborczy I spieszę uzupełnić, że _wszystkie_ gazetki _zawsze_ tak
wyglądają (a wybory bywały często ostatnio). Dlatego mnie to tak uderzyło

[marta406]

Mam takie pytanie czego oczekujesz od przedszkola? Czy uważasz że w przedszkolu
panie powinny być nastawione głównie na edukowanie dzieci? Jeśli tak to raczej
będziesz zawiedziona...
Uważam, że przedszkole rozwija raczej zdolności społeczne. W domu córa może
pobawić się ze mną w czytanie czy porobić eksperymenty chemiczne, w przedszkolu
niech bawi się z dziećmi

Oczywiście można poradzić sobie bez przedszkola (szczególnie gdy ma się większą
rodzinę lub znajomych z dziećmi w podobnym wieku). Nauczycielki (które ja znam)
dostrzegają jednak dużą różnice pomiędzy dziećmi przedszkolnymi i tymi, które
nigdy do przedszkola nie chodziły... Więc całkowite zastąpienie dziecku
przedszkola wcale nie jest takie łatwe (trzeba włożyć w to dużo energii).
Czy 3-latek powinien chodzić do przedszkola? Uważam że nie, jednak moja córa
pójdzie do przedszkola na 5h dziennie. Będzie to małe prywatne przedszkole, do
którego mam zaufanie!!! Córce bardzo brakuje kontaktu z dziećmi, mieszkamy w
nowym mieście, nie mamy znajomych z dziećmi a jesienią i zimą place zabaw są
puste...
Psycholodzy mówią że najlepszy czas na puszczenie dziecka do przedszkola to 4
lata (oczywiście każde dziecko jest inne). Jest to kolejny dowód że 3-latek nie
musi chodzić do przedszkola. Myślę, że rodzic powinien kierować się intuicją.

> No cóż, ja po prostu pamiętam, że było nudno. Przykład : pani miała w
programie
> nauczenie kolorów. Zorientowała się szybko, które dzieci już je znają (w tej
> grupie byłam też ja), po czym kazała im "się bawić", a z dziećmi z brakami w
> wiedzy siadała przy biurku z jakąś pomocą naukową typu kolorowe klocki i
> mozolnie tłoczyła im do głowy "to jest czerwony", "a teraz powtórz". Mam
> nadzieję, że teraz już tak nie bywa, tylko wszystkie dzieci są angażowane w
> zabawę np. "kto znajdzie najwięcej czerwonych piłeczek". No i chyba
rzeczywiści
> e

Ja mam podobne wspomnienia, siedzenie przy biurku i rysowanie szlaczków
(przepraszam wykonywanie ćwiczeń przygotowujących do nauki pisania. Od tego
czasu wiele się zmieniło. W przedszkolach pracują miłe panie z powołania (a nie
dlatego ze nie mogły znaleźć lepszej pracy). Wystarczy zobaczyć ile osób chce
dostać się co roku na pedagogikę a jak to wyglądało kiedyś... Nawet państwowe
przedszkola korzystają z pedagogiki np. Montessori lub innych nowoczesnych form
edukacji. Przedszkola bardzo ewoluowały

[fogito]

Jesli chodzi o edukacje w przedszkolu, to np. w przedszkolach montessori nie ma
zabawek tylko pomoce naukowe, wiec z pewnoscia dzieci sie tam edukuja Mnie
wlasnie zalezalo na tym, zeby moj rozbrykany syn usiadl czasmi i popracowal z
innymi dziecmi. Okazuje sie, ze takie maluchy potrafia sie super koncentrowac
na wykonywanych czynnosciach. My bylismy zaskoczeni, kedy w czasie rozmowy
wstepnej nasz syn w ciagu godziny zrobil kilka ciwczen przy stoliku z anielska
cierpliwoscia i skupieniem, ktorego w domu nie jestesmy w stanie osiagnac.
Oczywiscie jest tam tez czas na zabawe, ale glownie podczas wyjsc na plac
zabaw, kiedy dzieciaki moga sie wyszalec do woli.

[marta406]

> Jesli chodzi o edukacje w przedszkolu, to np. w przedszkolach montessori nie
ma
>
> zabawek tylko pomoce naukowe, wiec z pewnoscia dzieci sie tam edukuja

W ostatnich latach jest istny wysyp zabawek edukacyjnych. Wcale się nie dziwie,
bo przecież "mata edukacyjna" brzmi poważniej niż "mata niemowlęca". Prawda
jest taka, ze większość zabawek rozwija pewne umiejętności (przecież dzieci
uczy się właśnie przez zabawę), czy nazywamy je "pomocami
naukowymi", "zabawkami edukacyjnymi" czy jeszcze jakoś inaczej nie ma
znaczenia. Oczywiście wiele stanowisk z przedszkola Montessori jest genialnych
i napewno warto aby dziecko miało z nimi kontakt...

[sotto_voce]

> Mam takie pytanie czego oczekujesz od przedszkola?
Dobre pytanie. Hipotetycznie oczekiwałabym, żeby przedszkole nie zabiło w moim
synku radości poznawania świata, poczucia bezpieczeństwa, zainteresowań itd.

Czy uważasz że w przedszkolu
>
> panie powinny być nastawione głównie na edukowanie dzieci? Jeśli tak to raczej
> będziesz zawiedziona...
W ogóle jestem przeciwna takim podziałom: "teraz, dzieci, będziemy się edukować,
a później mamy czas przeznaczony w grafiku na beztroską zabawę"

[marta406]

W normalnych przedszkolach nie ma takich podziałów. Dzieci uczą się przez
zabawę, inaczej nauka nie byłaby taka efektywna...

[marysienka110]

Ja akurat z montessori mam zle doswiadczenia.

[fogito]

ale z metoda nauczania czy konkretnym przedszkolem...?

[katrio_na]

Wiesz, trudno tak odpowiedziec nie znajac sytuacji.

Napisze Ci jak jest u nas. Moj syn ma 5 lat, za rok idzie do zerowki. Nie
chodzi do przedszkola. Ja mam tzw "wolny zawod" i od urodzenia syna pracuje na
zwolnionych obrotach. Mieszkamy w W-wie wiec zaliczamy wszystkie kina, muzea,
teatry, galerie.
Syn ma kazdego dnia po 1,5-2 godziny zajec - teatralnych, plastycznych,
muzycznych, gimnastycznych. Regularnie chodzimy na basen.
Troche jezdzimy po swiecie.
Wiesz, ja to lubie i kiedys sobie postanowilam ze do szkoly podstawowej bede
sie synem zajmowac na calej linii.

Jestem przeciwniczka instytucji przedszkola. Dla mnie to przechowalnia.
Pewnie odezwa sie Mamy oburzone ale taka jest prawda.
Uwazam ze na nauke przetrwania moje dziecko ma jeszcze czas...

Tak wiec moje dziecko swiadomie nie chodzi do przedszkola i nie uwazam aby cos
z tego powodu tracil.

[marta406]

> Jestem przeciwniczka instytucji przedszkola. Dla mnie to przechowalnia.
Ciekawa jestem dlaczego tak uważasz?

[libra.alicja]

czytałam gdzieś komentarz psychologa dot. wieku posyłania dzieci do
przedszkola: trzylatek może chodzić, czterolatek powinien, a pięciolatek musi.

[kropkacom]

> czytałam gdzieś komentarz psychologa dot. wieku posyłania dzieci do
> przedszkola: trzylatek może chodzić, czterolatek powinien, a pięciolatek musi.

Gdyby to była prawda to już dawno obniżono by wiek obowiązku szklonego. I kiedyś
chyba nawet były takie projekty ale o ile pamiętam były sprzeczne zdania na ten
temat.

[marysienka110]

Od siebie,
Uwazam ze dzieci nie chodzace do przedszkola bardzo wiele traca.
Nie chodzi tylko o strne edukacyjna. Tylko po prostu spolecznie.
W mojej rodzinie nie ma tradycji puszczania dzieci doprzedszkola ja pierwsza sie wylamalam.
I nie zaluje.
Wrecz przeciwnie, widze ze mojemu synkowi i mi przedszkole bardzo dobrze robi.

[katrio_na]

Toc przeciez pisze ze to nie jest dla kazdego
Ja wiem ze dziecko potrafi zmeczyc np. moj maz jest ostatnia osoba ktora by sie
nadawala do tego schematu jaki ja zastosowalam.
Ja wiem ze nie kazdy lubi malowac, lepic, wyklejac, budowac, czytac itp z
dzieckiem przez wiekszosc dnia. To trzeba lubic.

Poza tym istnieje mylne wyobrazenie ze dziecko ktore nie chodzi do przedszkola
jest zamkniete na swiat...
Wierutna bzdura - moj syn jest najbardziej towarzyskim maluchem pod sloncem.
To ze nie chodzi do przedszkola nie znaczy ze sie nie spotyka z dziecmi
Zajecia dodatkowe sa zajeciami grupowymi i mysle ze delikatnie wchodzenia w
swiat spolecznosci i konkurencji jest najlepsza szkola.

Dlatego jeszcze raz mowie tak - kreatywnemu zostaniu dziecka w domu z bliska
osoba a nie przechowalni przedszkolnej.

W naszej dzielnicy znalazlam 2 przedszkola prywatne do ktorych oddalabym syna
gdybym musiala koniecznie wrocic do pracy.
Cena ich byla oszalamiajaca ale te przedszkola nie nazwalabym przechowalniami.

[katrio_na]

No to nie byl zbyt dobry psycholog

A tak na powaznie to psychologia akurat nie jest spojna nauka, nie ma w niej
prawdy jednej wlasciwej. Zawsze do jednego problemu sa najmniej 2 rozne
szkoly ...

A tak powaznie to instytucja przedszkola zostala stworzona dla nas, rodzicow -
absolutnie nie dla dzieci.
Ja rozumiem, ze praca, ze takie czasy, ja nawet rozumiem ze kariera.
Ale nie rozumiem glupiego oszukiwania siebie - ze to jest dobre dla dziecka.
Nie, miejsce malego dziecka powinno byc przy przyjaznej mu osobie (Mamie,
Babci, Ojca) a nie w grupie 28 dzieci od 8 do 17...
Oczywiscie biore pod uwage normalnie funkcjonujaca rodzine bo w rodzinach
patologicznych nawet lepiej ze to biedne dziecko pojdzie do przedszkola.

Oczywiscie nalezy wlasciwie rozumiec "siedzenie dziecka w domu".
Bo to nie jest siedzenie ale fajne poznawanie swiata.
Oczywiscie nie chodzenie do przedszkola nie zaprzecza uczeszczania na wiele
zajec dodatkowych.
Powiem Ci ze z poczatku myslalam ze jestem sama w naszej okolicy (Ursynow) ale
potem z zadowoleniem stwierdzilam ze troche Mam inwestuje w swoje dzieciaki
fundujac im siebie na te pierwsze lata zycia.

Kiedys przeczytalam fajny artykul o rodzinach ktore podrozuja po swiecie i ucza
swoje dzieci sami.
Bardzo chcialabym takie zycie zafundowac mojemu dziecku, ale niestety,
rzeczywistosc.

[fogito]

Ja wyslalam dziecko do przedszkola tylko na 4 godziny, bo uwazam, ze to
wystarczy i chce miec czas dla niego w ciagu dnia. Ale ja jestem w komfortowej
sytuacji, bo nie musze zarabiac. Jednak wiekszosc mam nie ma po prostu wyjscia
i ich dzieci musza spedzac caly dzien w przedszkolu.
Wydaje mi sie tez, ze trzy lata z mamusia non stop to juz calkiem
wystarczajaco zwlaszcza jesli ma sie rozpieszczonego jedynaka w domu.
Kolejny rok pozostawienia w domu bylby juz męka i dla mnie i dla niego.

[marysienka110]

> A tak powaznie to instytucja przedszkola zostala stworzona dla nas, rodzicow -
> absolutnie nie dla dzieci.
> Ja rozumiem, ze praca, ze takie czasy, ja nawet rozumiem ze kariera.
> Ale nie rozumiem glupiego oszukiwania siebie - ze to jest dobre dla dziecka.
> Nie, miejsce malego dziecka powinno byc przy przyjaznej mu osobie (Mamie,
> Babci, Ojca) a nie w grupie 28 dzieci od 8 do 17...

To bzdura. przedszkole jest i dla rodzicow i dla dzieci. Wnaszym jest 10 dzieci i dwie opiekunki.
A Karol zostaje tam na razie od 8 do 12.

> Oczywiscie nalezy wlasciwie rozumiec "siedzenie dziecka w domu".
> Bo to nie jest siedzenie ale fajne poznawanie swiata.
> Oczywiscie nie chodzenie do przedszkola nie zaprzecza uczeszczania na wiele
> zajec dodatkowych.
> Powiem Ci ze z poczatku myslalam ze jestem sama w naszej okolicy (Ursynow) ale
> potem z zadowoleniem stwierdzilam ze troche Mam inwestuje w swoje dzieciaki
> fundujac im siebie na te pierwsze lata zycia.


Ja funduje mojemu dziecku wspolne pierwsze lata zycia. On ma dwa latka i dopiero od 2 miesiecy
chodzi do przedszkola. Co nam obydwojgu tylko na dobre wychodzi.
>
> Kiedys przeczytalam fajny artykul o rodzinach ktore podrozuja po swiecie i ucza
>
> swoje dzieci sami.
> Bardzo chcialabym takie zycie zafundowac mojemu dziecku, ale niestety,
> rzeczywistosc.
>
Ja uwazam ze to przesada. My same jestesmy z reguly z pokolenia fatalnych szkol i przedszkoli.
Ale to sie zmienia, szkoly sa coraz fajniejsze, a rodzina to w dzisiejszych czasach niestety nie wszystko.
Dziecko musi miec wiele punktow odniesienia, inaczej nie pozna swiata, tylko to co widza rodzice.
Odpowiedzialni rodzice nie boja sie konfrontacji z instytucjami takimi jak szkola iprzedszkole.

[kropkacom]

> Odpowiedzialni rodzice nie boja sie konfrontacji z instytucjami takimi jak szko
> la iprzedszkole.

To nie chodzi o to że ktoś się boi zostawiać dziecko w przedszkolu. Tylko o to
czy dziecku jest ono potrzebne. I nie oszukujmy, się przedszkola zostały
stworzone właśnie po to by rodzice mogli pracować a nie po to żeby dzieci miały
się gdzie społecznie rozwijać.

[marysienka110]

Zgadzam sie ze po to zostaly stworzone.
Ale sie ogromnie od tego czasu rozwinely.
I dobre przedszkole nie sluzy juz na prawde tylko rodzicom.
Rodzicom sluzy niania.
A ja przedszkola na nianie nigdy nym nie zamienila.
Teraz naprawde jest dzieciom w przedszkolu dobrze.
Tam naprawde sie o dzieci dba.
Z reguly dzieci maja duzo okazji sie wyszalec na dworze, powyrzywac kreatywnie lepiac, malujac, itd,
itp.
Przedszkolanki maja takie pomysy i metody na jakie rodzice czesto nawet by nie wpadli.
i dzieci ucza sie po prostu troszke innego podejscia do innych rzeczy.
Rodzice tez dzieki temu maja szanse sie czegos dowiedziec, nauczyc czegos.
Z reguly jak jest problem maja sie do kogo zwrocic i wiedza ze nie sa sami.

[kropkacom]

Fajnie ze trafiłaś na dobre przedszkole.

> Z reguly dzieci maja duzo okazji sie wyszalec na dworze, powyrzywac kreatywnie
> lepiac, malujac, itd,

Nie tylko przedszkola fundują takie rozwijające zabawy dzieciom. Moje dzieci
mają tak codziennie ze mną

[marysienka110]

Moj syn ze mna tez maluje jestesmy minimun4 godziny dziennie na dworze.
Ale z dziecmi to co innego.
Maja wyscigi na bobbycarach, a kreatywniej jest na pewno chociazby dlatego, ze panie maja wiecej
pomyslow niz ja.
Ostatnio robili lodki z kartonow i obrazki gipsowe.
Poprostu zeczy na ktore przecietny rodzic by nie wpadl, lub nie bylby w stanie ich zorganizowac.

[katrio_na]

marysienka110 napisała:


> Poprostu zeczy na ktore przecietny rodzic by nie wpadl, lub nie bylby w
stanie
> ich zorganizowac.

Oj nie mierz wszystkich ta sama miara
Osobiscie znam Mame po studiach pedagogicznych ktora swietnie pracuje ze swoim
dzieckiem
(a dla niego zrezygnowala z pracy, jak mowi " nie po to sie szkolilam i
konczylam studia aby uczyc cudze dzieci a wlasnego nie"). I ja ja rozumiem
doskonale. Ale ile osob na to stac?

Poza tym jest teraz taka dostepnosc materialow, ksiazek ktora pozwoli nawet
laikowi swietnie pracowac z dzieckiem.
Powiem Ci szczerze ze akurat studia humanistyczne nijak nie przygotowuja do
dalszej pracy ( uczysz sie tylko teorii) a praktyke i tak pozniej Panie
zdobywaja na Twoim dziecku

[fogito]

Moj syn chodzi do przedszkola dopiero drugi miesiac a juz zaliczyl wizyte
garncarza, ktory pokazywal dzieciom jak sie robi garnki na kole, policjanta z
wozem policyjnym, w ktorym kazdy musial usiasc i strazaka z wielkim wozem
strazackim i sikawka z ktorej kazdy polewal wode. Na dzien dziecka byly w
przedszkolu dwa kucyki i kazde dziecko jezdzilo do oporu zmeczonego konia Byl
tez juz koncert na zakonczenie, w ktorym moj syn tanczyl i spiewal z innymi
dziecmi wielce zadowolony. Bylo tez przedstawienie baletowe i mase innych
rzeczy, ktore sie dzieja codziennie.
Chyba ja sama w domu nie bylabym mu w stanie tego udostepnic - no moze
dopadlabym strazaka na jakims pikniku, ale wtedy byloby tam milion innych
dzieci i wielka kolejka. No i na pewno nie zapewnilabym mu emocji
przygotowywania koncertu dla rodzicow.
Praca w domu z mama to zupelnie inny rodzaj emocji niz wspolna praca z innymi
dziecmi. Nie oszukujmy sie nasz autorytet stopniowo maleje a najwazniejsi staja
sie koledzy i pani w przedszkolu

[katrio_na]

fogito napisała:

> Moj syn chodzi do przedszkola dopiero drugi miesiac a juz zaliczyl wizyte
> garncarza, ktory pokazywal dzieciom jak sie robi garnki na kole, policjanta z
> wozem policyjnym, w ktorym kazdy musial usiasc i strazaka z wielkim wozem
> strazackim i sikawka z ktorej kazdy polewal wode. Na dzien dziecka byly w
> przedszkolu dwa kucyki i kazde dziecko jezdzilo do oporu zmeczonego konia
Byl
>
> tez juz koncert na zakonczenie, w ktorym moj syn tanczyl i spiewal z innymi
> dziecmi wielce zadowolony. Bylo tez przedstawienie baletowe i mase innych
> rzeczy, ktore sie dzieja codziennie.
> Chyba ja sama w domu nie bylabym mu w stanie tego udostepnic - no moze
> dopadlabym strazaka na jakims pikniku, ale wtedy byloby tam milion innych
> dzieci i wielka kolejka. No i na pewno nie zapewnilabym mu emocji
> przygotowywania koncertu dla rodzicow.

Hmm a wiesz ze mozna sie umowic na wizyte ze strazakami (zaznaczam ze bez
znajomosci)?
Naprawde uwazasz ze dziecko nie chodzace do przedszkola jest pozbawione tych
atrakcji?
Moj syn chodzi na zajecia teatralne gdzie przez semest dzieciaki pracuja nad
przedstawieniem ktore pozniej wystawiaja przed Nami.
Moj syn "jezdzi" konno raz w tygodniu.
Nie wiem gdzie mieszkasz ale w Warszawie jest muzeum ze swietnymi zajeciami
wlasnie z lepienia z gliny
Raz jeszcze powtarzam my Mamy ktore zostawiamy dzieci w domu i swiadomie nie
posylamy je do przedszkola NIE ZAMYKAMY ICH NA SWIAT.
Powiem wiecej - MY JE WLASNIE NA TEN SWIAT OTWIERAMY

> Praca w domu z mama to zupelnie inny rodzaj emocji niz wspolna praca z innymi
> dziecmi. Nie oszukujmy sie nasz autorytet stopniowo maleje a najwazniejsi
staja
>
> sie koledzy i pani w przedszkolu

Praca w domu - zgoda. Jednak 3 latkowi te emocje Mamy w zupelnosci wystarcza. 4
latkowi juz nie.
Ale dziecko ktore "zostaje w domu" nie jest zamkniete na swiat

Autorytet u dziecka maleje od 9-10 roku życia aby zniknac zupelnie ok. 15
Potem pojawia sie okolo 30 i gdy zaczynamy miec wlasne dzieci

Dla takiego brzdaca zawsze rodzice sa autorytetem - z roznymi nachyleniami
zaleznie od okresu do mamy lub taty.

I czy naprawde uwazacie ze dziecko ktore nie chodzi do przedszkola nie ma
kolegow ?
Ze my te biedne dzieci zamykamy na 24 godziny w domu?

[marta406]

To nie chodzi o to że ktoś się boi zostawiać dziecko w przedszkolu. Tylko o to
> czy dziecku jest ono potrzebne. I nie oszukujmy, się przedszkola zostały
> stworzone właśnie po to by rodzice mogli pracować a nie po to żeby dzieci
miały
> się gdzie społecznie rozwijać.

Wiele gatunków zwierząt żyjących w naturalnych warunkach tworzy coś w rodzaju
przedszkoli... Dlatego sądzę, że jest to jak najbardziej normalne i naturalne.
Choć faktycznie nie chodzi tu o zostawianie dziecka na cały dzień (choć
rozumiem ze wiele osób nie ma innych możliwości).
Przedszkola faktycznie zostały stworzone dla rodziców, ale obecnie się to
zmienia. Przedszkola przestały być tylko "przechowalniami" dzieci.
Kiedyś w każdym domu żyło po kilkoro dzieci, dzieci te miały kilkanaścioro
kuzynów, więc praktycznie przedszkole nie było im potrzebne... A teraz? Sami
jedynacy. Nie wiem jak wasze dzieci, ale moja córa ok. roku ciągle mówi o
innych dzieciach. Nie mówi "idziemy na dwór?" tylko "idziemy do dzieci?". Jeśli
gdzieś się wybieramy, jej pierwsze pytanie to "a będą tam dzieci?". Myślę, że
zrobiłabym dziecku krzywdę, gdybym całkowicie zrezygnowała z przedszkola na
rzecz kilku godzin zajęć dodatkowych tygodniowo. Ale opinia ta dotyczy tylko
mojego dziecka bo wiem że każde dziecko jest inne i inne ma potrzeby...

[katrio_na]

> To bzdura. przedszkole jest i dla rodzicow i dla dzieci. Wnaszym jest 10
dzieci
> i dwie opiekunki.
> A Karol zostaje tam na razie od 8 do 12.

Pisze zupelnie o innej sytuacji.
Ale Twoje "przedszkole" to nie jest prawdziwe przedszkole...
Ja opisuje sytuacje gdzie dziecko idzie do grupy 26 osobowej i jest jedna osoba
do pomocy. Gdzie dziecko zostaje od 8 do 17...


> Ja funduje mojemu dziecku wspolne pierwsze lata zycia. On ma dwa latka i
dopier
> o od 2 miesiecy
> chodzi do przedszkola. Co nam obydwojgu tylko na dobre wychodzi.

Zabieraj dziecko o 12 nadal fundujesz mu siebie
Jeszcze raz powtarzam ze Twoj przypadek nie jest "przypadkiem przedszkolnym".


> Ja uwazam ze to przesada. My same jestesmy z reguly z pokolenia fatalnych
szkol
> i przedszkoli.
> Ale to sie zmienia, szkoly sa coraz fajniejsze, a rodzina to w dzisiejszych
cza
> sach niestety nie wszystko.
> Dziecko musi miec wiele punktow odniesienia, inaczej nie pozna swiata, tylko
to
> co widza rodzice.
> Odpowiedzialni rodzice nie boja sie konfrontacji z instytucjami takimi jak
szko
> la iprzedszkole.
>

Hmmm to nie chodzi o konfrontacje Nas rodzicow z tym problemem.
Pewnie posadzasz mnie od nadopiekunczosc Nie, dla przykladu Ci podam ze moje
dziecko wielokrotnie wyjezdza beze mnie (jego rekord to 2 miesiace).
On po prostu czuje sie bezpiecznie

Ja uwazam ze mojemu dziecku jak mial 3, jak mial 4 lata przedszkole w wersji
publicznej nie bylo potrzebne.
Ale powtarzam ze mieszkam w duzym miescie gdzie bylam w stanie zorganizowac mu
lepsza alternatywe.

[fogito]

...a co to znaczy prawdziwe przedszkole? Prawdziwe wedlug Ciebie to znaczy
zle? - jesli dobrze zrozumialam. A czy moj syn moze tez nie jest typowym
przedszkolakiem, bo spedza w przedszkolu tylko cztery godziny? I czy my tez nie
jestesmy "przypadkiem przedszkolnym". No zabawne to wszystko. A gdzie jest
powiedziane, ze jak sie zapisze dziecko do przedszkola, to musi byc ono tam
przez osiem godzin i grupa musi miec 26 dzieci i jedna pania?
Ja wiem, ze z dzieckiem mozna robic wszystko, biegac po miescie i wozic na
niezliczone zajecia dodatkowe, ale ja wolalam zapisac syna do przedszkola na
kilka godzin, zeby mogl te wszystkie rzeczy robic z grupa kolegow. Ponadto
jednym z glownych powodow byla chec podszkolenia jego jezyka angielskiego, bo
taki jest wlasnie jezyk wykladowy w naszym przedszkolu. I moze mi napiszesz, ze
moglam zatrudnic dla niego nauczyciela, ale nic nie zastapi mu kontaktu z
dziecmi roznych narodowosci i ras.
Nie zgadzam sie z tym, ze trzylatek nie jest gotowy do przedszkola - dla mnie
to bzdura kompletna. Wszystko zalezy tylko od dziecka i od warunkow, w ktorych
ma sie znalezc.
A i jeszcze nie dalabym rady finansowo kupic tych wszystkich pomocy
edukacyjnych jakie znajduja sie w naszym przedszkolu montessori.

[katrio_na]

A po co ta agresja, bo inaczej mysle niz ty?

Przedszkole i system nauki o ktorym piszesz dotyczy 1% dzieci w Polsce.
Forma jaka ty przyjelas - 4 godziny dziecka w przedszkolu Montessorii wymaga
aby dziecku jak najbardziej zorganizowac zajecia i opieke ponad te 4 godziny.
Ja bym tego nie nazwala przedszkolem ale zajeciami grupowymi na ktore uczeszcza
Twoje dziecko.

Przedszkole 99% przedszkolakow to przedszkole panstwowe do ktorego jest
przyprowadzane od 8 lub nawet 7 a odbierane do 17.

[fogito]

To, ze cos jest dla mnie bzdura nie oznacza chyba agresji. Nie wiem skad
wzielas te 1%, ale chyba nie na podstawie badan robionych w Warszawie, gdzie
jest mase przedszkoli prywatnych o roznych profilach. W naszym przedszkolu
zajecia odbywaja sie dluzej, po prostu wiekszosc trzylatkow idzie do domu o
13:00 tak jak to sie robi na zachodzie wziawszy pod uwage wiek i mozliwosci
dziecka. To chyba tylko w Polsce uwaza sie, ze przedszkole powino pracowac tak
dlugo jak pobliska fabryka. Ale to juz chyba nie te czasy i mamy w duzych
miastach dobrze o tym wiedza.
Ja bym nigdy tak malego dziecka nie zostawila na 8 godzin w przedszkolu, bo nie
mialabym szansy na efektywne spedzenie z nim czasu. Ale tez nie trzymalabym go
w domu na sile wiedzac, ze pol dnia moze fajnie spedzic w grupie rowiesniczej.
Trzeba chyba znalezc zloty srodek i wybrac to co jest najlepsze dla dziecka.
Jednak twierdzenie, ze przedszkole jest niedobre dla trzylatkow brzmi smiesznie.

[marysienka110]

Jeszcze raz moje przedszkole, to katolickie przedszkole nalezace do spolecznych.
NIE MONTESSORI. Z Montessori mam akurat zle doswiadczenia.
NIE DROGIE PRYWATNE.
I moj syn moglby w nim siedziec od 7 do 14. Ale ja go na razie odbieram w czesniej bo nie potrzebuje
zeby tam tak dlugo siedzial. Ale pewnie od wrzesnia zostawie go na dluzej.
I naprawde to nie takie trudne zlalezc dobre przedszkole ktore bedzie sluzylo dziecku a naprawde warto.
Ja bylam w 31 zanim sie na to zdecydowalam.
I to tez od rodzicow zalezy jak sie z przedszkolem zaaranzuja.

[jola_ep]

> Ja bylam w 31 zanim sie na to zdecydowalam.

Czyli tylko 1/31 dzieci ma takie warunki, o jakich piszesz. Zdecydowana większość zupełnie inne (choćby ilość dzieci w grupie - tam gdzie mieszkałam, w _każdym_ przedszkolu grupy były co najmniej 26 osobowe, w grupie 3-latków mojej córki - 30, ale to pewnie dlatego, że miało opinię jednego z najlepszych w mieście).

Tylko nie pisz, że też mogliby zapisać dzieci do tego, co Ty. Przecież by się nie zmieścili

Podoba mi się to, co napisała Dorota

Pozdrawiam
Jola

[marysienka110]

Moje przedszkole jest prawdziwe. Katolickie, ale to nie wazne.
Od zarania dziejow, dzieci chowaly sie w grupach. Starsze dzieci zajmowaly sie mniejszymi tak troche
w stadach, podczas gdy matki zajmowaly sie gospodarstwem, a ojcowie byli na wojnach,polowaniach
etc.
To zamkniecie w czterech scianach to wynalazek 20 wieku.

Dobre wspolczesne przedszkola odchodza juz tez od komunistyczych chorych przechowalni.
I naprawde sluzy dzieciom, sa otwarte duze dzieci bawia sie z malymi nawzajem czegos ucza.
A poza tym moze to dla wielu z was dziwne, alle wydaje mi sie, ze to przede wszystkim wynalazek
dla mam pracujacych w domu. Bo matki pracujace zawodowo stac tez na nianke.
I dla nich przedszkole to z reguly za malo.

Dzieciom jest potrzebny nie tylko kontakt z innymi dziecmi, ale ich obecnosc.
juz nnie mowiac o tym ze od dzieci sie czesto wiecej ucza niz od doroslych.

[sotto_voce]

> Od zarania dziejow, dzieci chowaly sie w grupach.
Zgoda. Ale grupa grupie nierówna. To były grupy w dużej mierze spokrewnione,
wspólnie zakorzenione, o wspólnych interesach,wielopokoleniowe, homogeniczne.
Matki tych dzieci darły razem pierze, a ojcowie razem naprawiali stodołę. To
była dla dzieci ważna grupa odniesienia, źródło poczucia bezpieczeństwa.
Przedszkole tych funkcji nie może spełnić. Rodzina może.

Starsze dzieci zajmowaly sie
> mniejszymi tak troche
> w stadach, podczas gdy matki zajmowaly sie gospodarstwem, a ojcowie byli na woj
> nach,polowaniach
> etc.
E tam, ten mit wiecznie nieobecnego ojca do mnie nie przemawia To tak się
dzisiaj nasi niektórzy panowie usprawiedliwiają

> To zamkniecie w czterech scianach to wynalazek 20 wieku.
Czy masz na myśli, że dzieci chowane poza przedszkolem są zamknięte w 4
ścianach? To chyba nie czytałaś całego wątku. Ja bym raczej zaryzykowała
twierdzenie, że to raczej przedszkole zamyka w 4 ścianach.

> A poza tym moze to dla wielu z was dziwne, alle wydaje mi sie, ze to przede wsz
> ystkim wynalazek
> dla mam pracujacych w domu. Bo matki pracujace zawodowo stac tez na nianke.
> I dla nich przedszkole to z reguly za malo.
Ja pracuję zarobkowo w domu. Prowadzimy też z mężem oczywiście dom, tzn.
sprzątamy, gotujemy itp. I uważam za bardzo cenną rzecz to, że nasz synek widzi
te codzienne czynności i w nich uczestniczy.

[dorota.konowrocka]

Ja myślę, że istotne jest, żeby porównywać to, co MOZESZ mu zaoferować w domu
(Ty, konkretnie, w Twojej sytuacji, z Twoimi chęciami, umiejętnościami i
otoczeniem społecznym) z tym, co MOZESZ zaoferować mu w przedszkolu (takim,
które jest w Twojej okolicy, na które Cię stać itd.). Jak po jednej stronie masz
swoją wyczerpującą pracę, niewielką chęć spędzania z nim czasu i organizowania
waszego wspólnego życia, a po drugiej miłe, kameralne przedszkole ze znajomymi
dziećmi, to pewnie wyjdzie na korzyść przedszkola. Jak po jednej stronie masz
swój entuzjazm, czas, jakieś tam zasoby, możliwości, znajome dzieci, a po
drugiej przedszkole 8 godzin + 26 dzieci w grupie, to przedszkole wypada gorzej.
Chyba w tych kategoriach trzeba o tym myśleć.

Ja nie poślę Jaska (3 lata) ani Jeremiasza (1,3 roku) do przedszkola. Po jednej
stronie mam swój czas, chęci, możliwości, wieś, las, wielką bibliotekę,
filmotekę, materiałów plastycznych i ciekawych ludzi do woli itd. plus kilka
zaprzyjaźnionych rodzin z dziećmi w bliskiej okolicy w takiej samej sytuacji i z
takimi samymi zapatrywaniami, z którymi widuję się kilka razy w tygodniu, a po
drugiej stronie - przedszkole raczej typu 26 dzieci w grupie.

Myślę, że mozna na to popatrzeć jeszcze tak: Czego chcesz, by Twoje dziecko sie
uczyło? Na co poświęcało swój czas? W otoczeniu jakich ludzi przebywało? Jak
chcesz je kształtować? Jak chcesz je wychowywać? Co chcesz mu pokazać? Jakie
wartości chcesz mu przekazać? Pomyśl o takich rzeczach jak charakter, osobowość,
stosunek do autorytetów, "apetyty" na różnego rodzaju przedmioty, związki,
relacje, wiedzę, działania.

Nie ulega dla mnie natomiast wątpliwości, że dzieciom bardzo potrzebne są inne
dzieci. Lubią z nimi być, dużo się od nich uczą, młodszym mentorują, starszym
się przyglądają i podchwytują ich propozycje. Dorośli kiepsko nadają sie do
zastępowania dzieci w typowo dziecięcych grach. Osamotnione dziecko - w
rodzinie, w środowisku - to raczej smutne dziecko. Dzieciom potrzebne są inne
dzieci. Jeśli nie ma innej możliwości, nie ma sąsiadów, przyjaciół, rodziny -
lepsze przedszkole niż samotnośc.

Natomiast co do edukacyjnego wymiaru przedszkola... I kreatywnego... Jestem
sceptyczna. Ale jakbym zaczęła pisać, dlaczego konkretnie, to wyszedłby
straaasznie dlugi post

Dorota

[jola_ep]

> Nie ulega dla mnie natomiast wątpliwości, że dzieciom bardzo potrzebne są inne
> dzieci. Lubią z nimi być, dużo się od nich uczą, młodszym mentorują, starszym
> się przyglądają i podchwytują ich propozycje.

Z innej beczki:
Czy nie sądzicie, że dzieci potrzebują zróżnicowanej grupy dziecięcej, a nie monowiekowej jak w przedszkolu? Tak przynajmniej wynika z obserwacji różnych grup podwórkowo-rodzinnych. Pamiętam, jak moja córa biegała w ogonie starszych dziewczynek i jak potem przewodziła młodszemu stadkowi

O ile pamiętam była taka idea mieszanych wiekowo grup chyba w przedszkolach szewdzkich.

Jeśli chodzi o edukację 3-latków w przedszkolu ...
Fajnie, że są organizowane zabawy...
Tylko w pewnym momencie zauważyłam, że moja 3-latka z całym mnóstwem pomysłów na zabawy, po pobycie w przeszkolu zrobiła się bierna i oczekiwała ich ode mnie. A wcześniej wymyślała niesamowite zabawy w które wciągała różne dziwne przedmioty

Pozdrawiam
Jola

[marysienka110]

jola_ep napisała:

> > Nie ulega dla mnie natomiast wątpliwości, że dzieciom bardzo potrzebne są
> inne
> > dzieci. Lubią z nimi być, dużo się od nich uczą, młodszym mentorują, star
> szym
> > się przyglądają i podchwytują ich propozycje.
>
> Z innej beczki:
> Czy nie sądzicie, że dzieci potrzebują zróżnicowanej grupy dziecięcej, a nie mo
> nowiekowej jak w przedszkolu? Tak przynajmniej wynika z obserwacji różnych grup
> podwórkowo-rodzinnych. Pamiętam, jak moja córa biegała w ogonie starszych dzie
> wczynek i jak potem przewodziła młodszemu stadkowi
>
W moim jest grupa 1,5 do 3
i grupy mieszane od 3 do 6.
I to jest tak zwane przedszkole otwarte to znaczy ze dzieci moga sobie chodic gdzie chca i bawic w
innych grupach etc.

[mama303]

Nie wiem czy koniecznie trzylatkowi, ale czterolatkowi a już na pewno
pięciolatkowi przedszkole bardzo służy.
Poza edukacją i atrakcjami które mogą zapewnić mamy, w przedszkolu dziecko ma
szanse odnaleźć swoje miejsce w grupie, nauczyć się podporządkowania pewnym
regułom /co np. w przypadku mojego dziecka było nie bez znaczenia/, rozpoznać
swój temperament, charakter swoje upodobania na tle innych rówieśników / to
właściwie bardziej dla rodziców zadanie/. To jacy jesteśmy rozpoznajemy tak
naprawdę na tle innych ludzi. Ma wreszcie szansę nawiązać pierwsze prawdziwe
przyjaźnie /czasem nawet miłości/ i oderwać się od mamy i odnaleźć się samemu w
świecie bez mamy /po prostu uczy się radzić sobie wśród innych ma swój własny
rachunek/.
Ja posłałam moją prawie czterolatkę do bardzo przyjaznego przedszkola na
niecałe osiem godzin i po roku przedszkolakowania cieszę się że mała całkiem
nieźle sobie radzi wśród innych dzieciaków chociaż bardzo ciężko przeżyła
początki bo jest indywidualistką, wrażliwcem do kwadratu i do tego ma tzw.
charakterek.

[ccleo]

Ja z premedytacją opoznilam. Michasia poszła do przedszkola w wieku lat 4-
nie moglo byc lepiej. przez poprzedzajace pol roku ponad chodzila na rozne
zajecia z dziecmi, zeby przyzwyczaic sie do stalej grupy,a le tma zawsze bylam
ja lub niania. W momencie rozpoczęcia edukacji rpzedszkolnej Michasia byla
zachwycona ytm, co ją czeka, nie bylo zadnehj potrzeby adaptacji, zadnych
płaczów, problemow itd. panie orzekły żę 'weszła w grupe jakw masło'. Brala
udzial we wszytskich konkursach, od razu weszla w 'paczke' przjaciolek ,
ma 'narzeczonego', ulubione zwyczaje, zabawy itd. Bo przeceiz 4 lata to jest
wlasnie ten wiek, gdy dziecko jest juz w miare gootwe na takie doswiadczenie,
3 -latka to wg mnie baaaardzo za wczesnie. Na ostatnim konczacym zebraniu w
Karcie umiejetnosci zoabczylismy, ze wszystko ma zaznaczone przez panie na
maks. ilosc punktow (?>- zarowno integracja z grupą, jak i znajomosc liter,
itd.
Mysle, ez altwiej by mi bylo (będzie/) poslac do 3-latkow mlodsze dziecko, bo
obserwuje, ez takie dzieci z rodzenstwem są juz bardziej obeznane społecznie
Ale tę decyzje będe podejmować najwczesniej za 2 lata.
cleo