Warto przeczytać

[dronka3]

Czy dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola.

Zazwyczaj dzieci osiągają tę dojrzałość między 3 a 4 rokiem życia. Zależy to
od tempa ich indywidualnego rozwoju oraz doświadczeń. Zdarza się, że
najbliższe osoby (babcia, mama) swoim zachowaniem przeszkadzają dziecku w
osiągnięciu dojrzałości.
Dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola gdy:
a) dobrze znosi nieobecność mamy (zostaje pod opieką innych członków rodziny
lub znajomych osób);
b) z własnej inicjatywy oddala się od mamy, nie trzyma się kurczowo jej
spódnicy (na spacerze odchodzi daleko nie oglądając się na mamę, potrafi samo
odnaleźć drogę do domu);
c) potrafi wykonać proste czynności samoobsługowe - wymagania jakie stawia
przedszkole w zakresie samoobsługi sprowadzają się do:
- komunikowania potrzeb fizjologicznych,
- umiejętności zdjęcia i podciągnięcia majteczek,
- korzystania z papieru toaletowego,
- umiejętności umycia rąk mydłem i wytarcia w ręcznik,
- umiejętności samodzielnego jedzenia (posługiwania się łyżką i widelcem) a
także gryzienia!
- samodzielnego ubierania i rozbierania się dziecka (przynajmniej podejmowania
takich prób).

[dronka3]

W pierwszych dniach dziecka w przedszkolu można regulować czas jego pobytu,
odebrać je wcześniej lub przyprowadzić później. Trzeba to jednak wcześniej
uzgodnić z nauczycielką.
Chodzenie do przedszkola powinno być traktowane jako zupełnie naturalna rzecz
(podobnie mama czy tata chodzi do pracy). Rodzice powinni być konsekwentni, gdyż
przerwanie rytmu chodzenia do przedszkola przedłuża tylko okres adaptacji
dziecka. Z czasem rozumie ono, że chodzenie do przedszkola jest bardzo
przyjemnym „obowiązkiem”.
Pożegnanie z dzieckiem niech odbywa się bez pośpiechu, ale też bez zbytniego
odwlekania momentu rozstania. Z obserwacji wiemy, że choć dziecko płacze i nie
chce „puścić” mamy, to kiedy ona wyjdzie z przedszkola maluszek bardzo szybko
zaczyna się bawić z innymi dziećmi i już nie pamięta o porannych łzach.
Ubranie dziecka powinno być wygodne i nie sprawiać mu kłopotu – zrezygnujmy więc
z dżinsów na korzyść dresu…
Leżakowanie – prawie wszystkie młodsze dzieci zasypiają po obiedzie. To
doskonały czas na relaks, wyciszenie, odpoczynek po bardzo aktywnym okresie
przedobiednim.
W rozmowach z dzieckiem na temat przedszkola starajmy się podkreślać jego dobre
strony. Pozwólmy dziecku się wyżalić, ale podtrzymajmy je na duchu. Przedszkolak
powinien wiedzieć, że w sytuacjach trudnych może zaufać swojej pani tak samo jak
mamie.
Warto nawiązać kontakt z wychowawcą grupy. Nauczyciel chętnie poinformuje
rodzica o tym jak dziecko zjadło posiłek, czy dobrze się dziś bawiło, czy
wystąpiły problemy wychowawcze, jak sobie radzi podczas zajęć i zabaw z
rówieśnikami. Chętnie podpowiemy, jaki kierunek pracy z dzieckiem trzeba wybrać
w domu
Pamiętajmy, że opinie i uwagi nauczycielek, szczególnie te trudne do
zaakceptowania przez rodziców wynikają z troski o dziecko. Przedszkole jest
partnerem rodziców we właściwym kształtowaniu osobowości ich pociech.
Pobyt w przedszkolu jest tylko jednym z etapów w życiu dziecka. Dołóżmy starań,
by był on wspominany jako jedne z najradośniejszych okresów jego życia.
Powiedzmy dziecku kiedy i kto po nie przyjdzie, zapewnijmy je o naszej miłości.
I o tym, że nie zostaje tu do nocy, że na pewno mama go odbierze.

Chwalmy dziecko za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w każdej
sytuacji. Jeśli dziecko bardzo płakało, powiedzmy mu, że wszyscy ludzie
denerwują się trochę i boją robiąc coś pierwszy raz, ale po kilku dniach czują
się pewniej - tak będzie i z nim.
Okres adaptacji przebiega różnie, jedno dziecko po tygodniu ma już najgorsze za
sobą, inne swój trudny czas zaczyna dopiero po miesiącu (i to też jest normalne)
- bo dopiero wtedy zrozumiało i w pełni odczuło, że pewien etap skończył się
bezpowrotnie, a ono wolałoby żeby było tak jak dawniej.

[aqua37]

dronka3 napisała:
> Pożegnanie z dzieckiem niech odbywa się bez pośpiechu, ale też bez
zbytniego
> odwlekania momentu rozstania. Z obserwacji wiemy, że choć dziecko
płacze i nie
> chce „puścić” mamy, to kiedy ona wyjdzie z przedszkola maluszek bar
> dzo szybko
> zaczyna się bawić z innymi dziećmi i już nie pamięta o porannych
łzach.


Dodam - rodzice zarezerwujcie sobie spokojny czas na rozstanie , a
nie przychodzcie do przedszkola na ostatnia minute - szkoda waszych
i dziecka nerwow.


> Ubranie dziecka powinno być wygodne i nie sprawiać mu kłopotu –
zrezygnuj
> my więc
> z dżinsów na korzyść dresu…

Przydalby sie tez faruszek lub ubranko takie, ktore pozwala dzicku
na swobodne "babranie sie" we wszelkiej masci tzn . farby, masa
solna, plastelina itp Sa dzieci, ktore ze strachu przed pobrudzeniem
ciuszkow rezygnuja z okazji malowania farbami, bo mama nie kazala
sie brudzic ...

> Leżakowanie – prawie wszystkie młodsze dzieci zasypiają po
obiedzie. To
> doskonały czas na relaks, wyciszenie, odpoczynek po bardzo
aktywnym okresie
> przedobiednim.

U mnie kilkoro dzieci przychodzi tuz po 6.00 - jak nie trudno
zgadnac, po zajeciach, wrazeniach, zabawach sa spiace juz kolo 11.
Nie musza spac, ale przebieramy sie w pizamki, kladziemy na
lezaczkach. Na protesty w sprawie spania mowie, ze tylko odpoczywamy.
Fajnie powiedzialy moje dzieciaczki - w przedskolu tylko
odpoczywamy, a spimy w domu, u mamy. Madre dzieci - a i tak 98%
spi.Przynajmniej tak bylo w zeszlym tygodniu.

> W rozmowach z dzieckiem na temat przedszkola starajmy się
podkreślać jego dobre
> strony.

I na Boga - mowmy prawde !!!


> Warto nawiązać kontakt z wychowawcą grupy. Nauczyciel chętnie
poinformuje
> rodzica o tym jak dziecko zjadło posiłek, czy dobrze się dziś
bawiło, czy
> wystąpiły problemy wychowawcze, jak sobie radzi podczas zajęć i
zabaw z
> rówieśnikami.

Tylko nie w czasie kiedy w grupie kilkoro dzieci placze, kilkoro
zajada zupe, a kilkoro wlasnie udaje sie do toalety.


> Chwalmy dziecko za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w
każdej
> sytuacji.

Standard wsrod rodzicow - dlaczego masz rajtuzki na lewej stronie ?
Jak ty sie ubrales dzisiaj ???


I panie moga stanac na glowie uczac dzieci samodzielnosci, ale
przegrywaja z "lewa" z strona

[dronka3]

Czego rodzice robić nie powinni.


Straszyć dziecko przedszkolem. (Poczekaj no, już pani w przedszkolu nauczy cię
porządku!)

Zaglądać po pożegnaniu do sali, by sprawdzić czy dziecko się bawi. Jeśli nasza
pociecha to zauważy, resztę dnia spędzi przy drzwiach, bo skoro mama zajrzała
raz, to może jeszcze raz zajrzy.
Nie poddawać się! Jeśli rodzice wzruszeni łzami bądź zdenerwowani tupaniem
swojej latorośli zdecydują się zostawić dziecko ,,jeszcze tylko dzisiaj" w domu,
jest to sygnał dla małego inteligenta, aby jeszcze bardziej demonstrować swoje
niezadowolenie. Zwykle jest tak, że jedno ustępstwo rodzica sprawia, że
wcześniej czy później dziecko postawi na swoim i zostanie w domu na dłużej.
Pamiętaj, że nawet jeśli znajdziesz idealne przedszkole i dobrze przygotujesz
dziecko, i tak Twój maluch ma prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie - w końcu
w jego życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba czasu, aby ją zaakceptował.
Jeśli przetrwacie pierwszy miesiąc, dalej będzie już z górki i tylko patrzeć jak
Twój maluch z przejęciem opowie Ci o swych pierwszych przyjaźniach, z dumą
pokaże zdjęcia z Balu Karnawałowego, a Tobie ze wzruszenia zakręci się łza w oku
na występach z okazji Dnia Matki !!!