Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 1

[grba]

Franza Blättlera „Warszawa 1942. Zapiski szofera szwajcarskiej misji
lekarskiej”

Tydzień pierwszy
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14466925
Tydzień drugi
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14553035
Tydzień trzeci
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14587297
Tydzień czwarty
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14671109
Tydzień piąty
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14724974
Tydzień szósty
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14746425
Tydzień siódmy
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14754633
Tydzień ósmy

Na pewien czas przydzielono dla naszych samochodów mały warsztat naprawczy
znajdujący się niedaleko całkowicie zrujnowanych budynków, które były kiedyś
koszarami polskiej marynarki. Całe dzisiejsze przedpołudnie spędziłem na
naprawie mojej karetki, a teraz jadę już na obiad do naszej kwatery. Wybrałem
najkrótszą trasę prowadzącą przez ulicę Mokotowską. Jak zwykle w porze
obiadowej odbywa się ożywiony ruch pomiędzy zniszczonymi rzędami domów w tej
części miasta. Gdy wjeżdżam w Mokotowską, wcale nie rzuca mi się zbytnio w
oczy, że ulica ta została zagrodzona kilkoma samochodami policyjnymi.
Przejechałem chyba z kilometr i dopiero teraz widzę, że Polacy krążą po ulicy
szybciej, niż zwykli to robić normalnie i jakby z większym przestrachem.
Bramy domów obsadzili umundurowani Niemcy, częściowo także cywile. Nie
rozumiem, co to wszystko może znaczyć, czuję tylko czające się jakby w
powietrzu nieszczęście. Wkrótce wszystko staje się jasne. Jak potok górski
wypływa nagle zza lekkiego zakrętu ulicy wzburzony tłum ludzki. Wciskam się z
karetką w jakieś pierwsze lepsze wolne miejsce, między murami, i przyglądam
się pędzącym jak zaszczute zwierzęta mężczyznom, kobietom, dzieciom, ich
wykrzywionym strachem twarzom. Wiele osób z tego tłumu próbuje przedostać się
do pobliskich bram, ale pilnujący wszystkich wejść do domów gestapowcy i
policjanci przepędzają ich stamtąd brutalnie. Zdaje się, że rozpoczęto także
nagonkę z drugiej strony, bo wielu tych nieszczęsnych ludzi wraca z powrotem.
Powstaje niesamowity zamęt. Ludzie są pędzeni ze wszystkich stron jak stado
zwierząt. Ja sam znajduję się w środku tego niesamowitego rozgardiaszu.
Wciśnięty w załom muru obserwuję kotłującą się ciżbę ludzką, gęstniejącą,
coraz ściślej oplecioną otaczającymi ją kordonami policji. Z dużym trudem
udaje się policji zaprowadzić porządek w tej wzburzonej masie. Wszyscy
mężczyźni zdolni do wykonywania pracy zostają zatrzymani i odprowadzeni na
policję. Kobiety mogą przejść przez kordon policji, one są wolne. Teraz
przychodzi kolej na mnie. Mimo mojego munduru urzędnik gestapo bardzo
wnikliwie sprawdza mój paszport. Zostaję wreszcie wyprowadzony poza tenże
kordon i widzę teraz, jak Polaków biciem i popychaniem zmusza się do
wsiadania na podstawione samochody, które mają ich wywieść w nieznanym
kierunku. Najczęściej wywozi się „zwerbowanych” w taki przymusowy sposób
Polaków do pracy w Niemczech. Deportowanym naszywa się jako oznakę ich
pochodzenia literę „P”. Aby można było łatwo odróżnić niewolników od narodu
panów. Niestety, rozróżnienie takie – jak mi zwierzył się kiedyś pewien
niemiecki oficer - nie zawsze jest możliwe na podstawie samego wyglądu
zewnętrznego.
Znowu wdycham wstrętny odór Dworca Wschodniego, który powodują dymiące
lokomotywy i stojące tutaj wokoło pociągi z rannymi. Chociaż jestem dopiero
od dwóch miesięcy w Warszawie, mam wrażenie, że pracę te wykonuje od wielu
lat. Dzień dzisiejszy niczym od innych nie różni się: znowu przeszyte kulami
ciała ludzkie, kikuty kończyn, złamani fizycznie i duchowo ludzie – mimo
stereotypowego zdania w codziennych komunikatach wojskowych: „Nasze oddziały
zadały wrogowi ciężkie straty, nie ponosząc przy tym strat własnych”.

[albertis]

grba napisał:

„Nasze oddziały zadały wrogowi ciężkie straty, nie ponosząc przy tym strat
własnych”.

I pomysleć, że na tym forum jest jeszcze kilku forumowych kretynów, którzy
wierzą w ten slogan po 60 latach. Naziści do grobowej deski.

Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 2

[grba]

Jedno z dzisiejszych przeżyć porusza jednak szczególnie silnie moją wyobraźnię.
Potwierdza ono pewne podejrzenia, które zrodziły się we mnie już dość dawno. Do
czasu przybycia do Warszawy byłem przekonany i wierzyłem głęboko, że każdy
ochotnik z zajętego przez Niemców lub z zaprzyjaźnionego z Niemcami kraju ma
dokładnie te same prawa i przywileje, jakie przysługują żołnierzowi
niemieckiemu. Okazuje się tymczasem, że takie równouprawnienie ochotników i
żołnierzy niemieckich funkcjonuje tylko dopóki, dopóki dany ochotnik jest
zdolny do walki i Niemcy mogą nim dysponować w działaniach bojowych. Gdy
zostaje ranny, Niemcom przychodzi nagle do głowy, że to przecież tylko
ochotnik, a wiec nie Niemiec, i w związku z tym odpowiednio do też traktują.
Pociąg, który dopiero co wjechał na dworzec, przywiózł pewnego ciężko rannego
ochotnika Łotysza, nie nadającego się do dalszego transportu. Trzeba go więc
wysadzić już tutaj i przewieść do lazaretu. Przynoszą mi na noszach tego
człowieka. Głowa rannego pokryta jest gazą. Poprzez warstwę opatrunków widzę,
że wokół jego ust i nosa tworzą się jasnoczerwone, krwawe pęcherzyki. Na piersi
mężczyzny umieszczono kartę chorobową, z której wynika, że kula trafiła go w
głowę, nie przebiła się jednak z tyłu przez stalową blachę hełmu, lecz odbiła
się od niej, przez kark ponownie przeszła przez ciało przebijając płuca i
wydostała się przez klatkę piersiową na zewnątrz. Jest też dodatkowa uwaga, że
rannemu trzeba natychmiast udzielić pomocy lekarskiej, gdyż w przeciwnym razie
wykrwawi się. W punkcie rozdziału rannych dostaję rozkaz przewiezienia go do
lazaretu na Salzstrasse [Solnej], która specjalizuje się w leczeniu ran
postrzałowych głowy. Tam wartownik każe mi się jednak zatrzymać przed bramą.
Wkrótce pojawia się podoficer i mówi mi, że nie może, niestety, przyjąć tego
rannego, bo nie ma już u siebie miejsca, a poza tym ranny wcale nie jest
Niemcem. Otwieram drzwi karetki i pokazuję podoficerowi kałużę krwi, która
zdążyła się już utworzyć pod noszami. Ranny jęczy, swoją łamaną niemczyzną
skamle: „Kolego, niech mnie tu zostawią, proszę, zatrzymaj mnie”. Personel
lazaretów na zapleczu frontu jest jednak twardy, a także – jak już wielokrotnie
mogłem się przekonać – bardzo wygodny. Nawet jęki niemieckiego żołnierza nie
byłyby go w stanie poruszyć, a cóż dopiero biadolenie jakiegoś ochotnika. Mam
przeczucie, że temu rannemu pozostało zaledwie kilka kwadransów życia, ale
podoficer zdecydowanie odmawia przyjęcia go do swojego lazaretu. „Spróbuj go
ulokować w lazarecie nr 3” – burknął, odwrócił się na obcasie i zniknął.
Po dłuższych poszukiwaniach udaje mi się dotrzeć w zaciemnionym mieście do
polecanego mi przez oficera lazaretu. Jęki umierającego dochodzące z tyłu mocno
mnie zdenerwowały. Z największym trudem staram się opanować wzbierającą we mnie
złość i spokojnie przedstawiam moją prośbę o przyjęcie rannego żołnierza.
Lekarz dyżurny zwraca mi nieci mniej opanowanym tonem uwagę, że karta chorobowa
rannego wystawiona jest na lazaret nr 1 przy ulicy Solnej i że w związku z tym
przyjęcie rannego do jego lazaretu w ogóle nie wchodzi w rachubę. Teraz nie
mogę już dłużej opanować oburzenia: „Uważam to za świństwo, że pozwalacie
waszym ludziom tak nędznie umierać!” Lekarz zatrzaskuje drzwi za sobą, a ja
stoję znowu na ulicy, niestety, tak samo bezradny jak przedtem. Widzę tylko
jedno rozwiązanie: lazaret nr 1 musi go przyjąć! Znowu z trudem prowadzę
karetkę ulicami ciemnego i bezludnego miasta. W dwie godziny po przejęciu
rannego na Dworcu Wschodnim stoję ponownie przed bramą lazaretu nr 1 na Solnej.
Chcąc z góry wykluczyć wszelką dyskusję, postanawiam wyładować nosze z pomocą
wartownika. Gdy otwieram drzwi karetki, ranny nie wydaje żadnego głosu. Latarką
kieszonkową oświetlam mu twarz. Jedno krótkie spojrzenie wystarczy; ten młody
człowiek zakończył już swoje cierpienia. Okazuje się nagle, że nieżywego
Łotysza mogą i chcą tutaj zatrzymać, nadaje się bowiem do prosektorium. Szybko
znalazło się dwóch mężczyzn, którzy zabrali go do pomieszczeń przy sali, gdzie
dokonuje się sekcji zwłok. W milczeniu opuszczam dziedziniec lazaretu i udaję
się karetką do garażu. W drodze na kwaterę myślę sobie, że wkrótce znowu jakiś
minister będzie ogłaszał światu, jak wielu ochotników bijąc się z bolszewikami
zmarło śmiercią bohaterską walcząc po stronie Niemiec dla dobra Rzeszy.

Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 3

[grba]

Ponownie udaję się do moich przyjaciół z ulicy Opaczewskiej. Na rogu Alei
Jerozolimskich i Marszałkowskiej wsiadam do tramwaju nr 7, którym mogę dojechać
na wymienioną ulicę, znajdującą się już poza miastem. Jako członek niemieckiego
Wehrmachtu zajmuję, zgodnie z przepisami, miejsce na przedniej platformie
pierwszego wagonu, tuż za kabiną motorniczego. Jednocześnie jakaś stara
kobiecina ze wsi, nie umiejąca najprawdopodobniej czytać, wsiada przez pomyłkę
także na przednią platformę zarezerwowaną dla żołnierzy Wehrmachtu. Chłopka
liczy chyba z 60 lat, na głowie ma kolorową chustkę, pamiątkę lepszych czasów,
spod której wystają siwe włosy. Na ramieniu dźwiga koszyk, taki z jakim jedzie
się na targ. Kobiecina jest pod wieloma względami podobna do naszych chłopek-
góralek. Motorniczy próbuje jej wyjaśnić, że się pomyliła, ale jeden z
esesmanów przerywa mu nagle groźnie: „Zamknij mordę, Polake, jeśli tu trzeba
kogoś zganić lub ukarać, to ja jestem od tego”. Już mi się wydaje, że ten
żołnierz führera chce stanąć w obronie staruszki i jestem wzruszony z powodu
tego przejawu człowieczeństwa, tak rzadko tutaj spotkanego. Ale zapomniałem
przecież, że żołnierz niemiecki nie doznaje żadnych ludzkich uczuć wobec
Polaków. Odczekał, aż tramwaj nabrał pełnego rozpędu, i nagłym ruchem otworzył
drzwi wagonu. Zanim zdążyłem w jakikolwiek sposób zareagować, chwycił staruszkę
za ubranie i wyrzucił ją z pędzącego tramwaju. Z krzykiem upadła na bruk ulicy.
Z niedowierzaniem patrzę na stojącego obok esesmana. Konduktor próbuje
instynktownie pociągnąć za hamulec, ale dostaje polecenie nieprzerywania jazdy.
Czy nikt z obecnych nie sprzeciwi się tej brutalności? Ależ skądże, wszyscy
gapią się obojętnie w okno, jak gdyby nic nie zauważyli. Nikt zdaje się nie
przejmować losem zapewne ciężko rannej kobiety, którą wyrzucono na bruk Alei
Jerozolimskich. Ponieważ wielokrotnie już zwracano mi uwagę, żeby nie mieszać
się w „wewnętrzne sprawy” funkcjonariuszy Wehrmachtu, nie pozostaje mi nic
innego, jak tylko zacisnąć pięść w kieszeni.

[Gość: warszawianka]

dalej Grba, pisz dalej ...

[grba]

Gość portalu: warszawianka napisał(a):

> dalej Grba, pisz dalej ...


Znalazłem wspomnienia innych obcokrajowców przebywających w czasie okupacji w
Warszawie.

Curzio Malaparte, Kaputt (Włoch w dwóch rozdziałach opisuje Warszawę na
początku 1942)

Hiranmoy Ghoshal, Księga Walhalli (Hindus przebywający w Warszawie do marca
1940)

Alceo Valcini, Golgota Warszawy (Włoch spędził niemal całą okupację w Warszawie)
szukasz.pl/9728/60/6000510601.html
Luciana Frassati, Przeznaczenie nie omija Warszawy, Warszawa 2003
www.wiez.com.pl/sklep.php?s=karta&id=60
duc de Parcenta, Le drame de Varsovie, (Hiszpański dyplomata, spędził w
Warszawie cała okupację i powstanie – od 3 sierpnia 44 do 2 października 44
prowadzi dziennik)

Emile Légé, J`étais un partisan, (Wspomnienia Francuza żołnierza AK)

[settembrini]

po co qrba spamujesz forum? jestesmy pelni podziwu dla heroizmu powstancow, ale
moze zechcialbys zamiescic swoje teksty na ktoryms z forow o tejze tematyce?
chyba nie ludzisz sie, ze ktos to czyta?

[grba]

settembrini napisał:

> po co qrba spamujesz forum? jestesmy pelni podziwu dla heroizmu powstancow,
ale
>
> moze zechcialbys zamiescic swoje teksty na ktoryms z forow o tejze tematyce?
> chyba nie ludzisz sie, ze ktos to czyta?


Tekst ma znaczenie terapeutyczne dla wielbicieli WH na Śląsku.
Jak na nich działa wystarczy przeczytać ich komentarze i ten twój.
Co co mogę zaproponować? Więcej naphty!

[roody102]

Czyta całkiem sporo osób.
Nie chcę pokazywać palcami, kto tu spamuje...
________________________________________
Roody102

"Możemy spokojnie przyjąć, że autor nie umiejący myśli swych wyrazić jasno nie
umie też myśleć jasno, że więc myśli jego nie zasługują na to, by się silić na
ich odgadywanie.", Kazimierz Twardowski.

[Gość: warszawianka]

nie wymieniajac nicka settembrini ...
ale nie wymieniajac...

[settembrini]

Gość portalu: warszawianka napisał(a):

> nie wymieniajac nicka settembrini ...
> ale nie wymieniajac...

cecha spamu jest to, ze
1/ jest nie na temat
2/ jest nie na temat
3/ jest nie na temat

to jest forum 'katowice', zetem jakikolwiek topik poswiecony regionowi innemu
niz Slask, jest spamem.

ps naphta przyznalby mi racje

[Gość: balbi]

Czyta czyta i wiesz co jeszcze powiem, nie ma lepszego miejsca na zamieszczanie
tych fragmentow. Zainteresowani znajda je bez problemu bo juz sie o nim sporo
wie gdzie indziej a przy okazji wielu zainteresowanych zorientuje sie w
slaskich realiach (jezeli to forum w jakikolwiek sposob to oddaje). Kiedy tak
przegladam wasze forum dochodze do wniosku ze wy nie macie innych problemow jak
gadanie o swojej odrebnosci i niezaleznosci.

grba - prosimy kontynuować!!!

[klemenko]

[carrramba]

Tak jest !

[Gość: warszawianka]

CZEKAMY !!!!!!!!

stworzmu podforum warszawiacy w katowicach

[settembrini]

...by mogli wylac swoje zale.
pokazcie mi dzis choc jednego warszawiaka w wieku >50 lat, ktory jest
spadkobierca tamtej odwagi i poswiecenia

[grba]

settembrini napisał:

> ...by mogli wylac swoje zale.
> pokazcie mi dzis choc jednego warszawiaka w wieku >50 lat, ktory jest
> spadkobierca tamtej odwagi i poswiecenia


Monte Cassino może być dobrym tematem do rozmowy, chociaż leży od nas 2,5
tysiąca km, takim tematem może być i Warszawa leżąca 300 km.
Jeszcze lepiej, bo znaleźliśmy pisane wtedy wspomnienia Szwajcara, człowieka z
kraju neutralnego i mam nadzieję, że "ljubitielom wiermachta" ostatecznie
wyjaśni, naświetli wiele spraw, o których "dziwnie" piszą.
Ostatni twój wywód jest zabawny, bo nikt z nas nie marzy o takich próbach jak
nasi dziadkowie. Jak mawiał mój dowódca "we wojsku": "Nikt nie jest mądry, jak
mu się granat z moździeża nad głową rozerwie".

A co z naphtą?

[grba]

[settembrini]

co do neutralnosci szwajcarii mialbym powazne watpliwosci.
znajdz jakies forum historyczne i tam smialo pisz. podobnie jak nie aprobuje
postow nadto germanofilskich, tak nie toleruje Twoich postow, ktore ze Slaskiem
nie maja nic wspolnego. wierz mi, ze rownie radykalnie podchodze do wszelkich
przegiec w kazda strone

[settembrini]

naphta kilka razy zawital, ale teraz sie nie ujawnia z racji braku argumentow

[grba]

settembrini napisał:

> naphta kilka razy zawital, ale teraz sie nie ujawnia z racji braku argumentow


Zejdź z "Czarodziejskiej Góry"...

[settembrini]

grba napisał:

> settembrini napisał:
>
> > naphta kilka razy zawital, ale teraz sie nie ujawnia z racji braku argume
> ntow
>
>
> Zejdź z "Czarodziejskiej Góry"...


ja bym raczej Tobie polecal wejscie na nia, by trzezwiej spojrzec na swiat ;-)

[grba]

settembrini napisał:

> grba napisał:
>
> > settembrini napisał:
> >
> > > naphta kilka razy zawital, ale teraz sie nie ujawnia z racji braku
> argume
> > ntow
> >
> >
> > Zejdź z "Czarodziejskiej Góry"...
>
>
> ja bym raczej Tobie polecal wejscie na nia, by trzezwiej spojrzec na swiat ;-)

Kuracja Castorpowi i tak nie pomogła, zszedł i pomimo trzeźwego spojrzenia na
świat, co go spotkało?

[settembrini]

widac nie doczytales dokladnie, castorp wyzdrowial, poszedl na przegrana wojne.
a co tam sie z nim stalo, mozna sie jedynie domyslac.
polecam jednakze ksiazke pawla huelle o jego pobycie na studiach
politechnicznych w gdansku, skoro tak wnikasz w jego historie.


> > > settembrini napisał:
> > >
> > > > naphta kilka razy zawital, ale teraz sie nie ujawnia z racji
> braku
> > argume
> > > ntow
> > >
> > >
> > > Zejdź z "Czarodziejskiej Góry"...
> >
> >
> > ja bym raczej Tobie polecal wejscie na nia, by trzezwiej spojrzec na swia
> t ;-)
>
> Kuracja Castorpowi i tak nie pomogła, zszedł i pomimo trzeźwego spojrzenia na
> świat, co go spotkało?

[grba]

Przeczytałem i "domyśliłem się", że taki czowiek jak on musiał polec.
Powieści Huelle "jeszcze" nie czytałem...

[settembrini]

polecam, jesli lubisz 'czarodziejka gore' :)))
naphta bywal tu przez jakis czas, z gdanska chyba byl, jesli sie nie myle, ale
zadziorny specjalnie nie okazal sie.
wracajac do tematu... jest wiele ciekawszych miejsc na tematy 'powstancze'.
tutaj one nie tylko draznia, sa po prostu nie na miejscu. moze jakies dzienniki
z powstan slaskich?

[carrramba]

settembrini napisał:

> polecam, jesli lubisz 'czarodziejka gore' :)))
> naphta bywal tu przez jakis czas, z gdanska chyba byl, jesli sie nie myle,
ale
> zadziorny specjalnie nie okazal sie.
> wracajac do tematu... jest wiele ciekawszych miejsc na tematy 'powstancze'.
> tutaj one nie tylko draznia, sa po prostu nie na miejscu. moze jakies
dzienniki
>
> z powstan slaskich?
A co tu może drażnić? Przecież to kawal historii. Ponadto, nie jest relacja
Polaka, co czyni ten wątek szczególnie unteresującym. Nie podzielam Twojego
zdania Sett i na szczęscie, nie tylko ja.

[settembrini]

powtorze raz jeszcze, z takimi watkami na forum 'warszawa'! to jest forum
lokalne, ktore nijak sie ma z ta tematyka

[grba]

settembrini napisał:

> polecam, jesli lubisz 'czarodziejka gore' :)))
> naphta bywal tu przez jakis czas, z gdanska chyba byl, jesli sie nie myle,
ale
> zadziorny specjalnie nie okazal sie.
> wracajac do tematu... jest wiele ciekawszych miejsc na tematy 'powstancze'.
> tutaj one nie tylko draznia, sa po prostu nie na miejscu. moze jakies
dzienniki
>
> z powstan slaskich?


Dalej uważam, że warto poznac Wehrmacht "w akcji". Przeczytałeś wszystko, co do
tej pory opublikowałem? Jeżeli nie, to zapraszam do prosektorium, gdzie
zmarłego żołnierza WH przygotowuje się do trumny, lub fragment o wyładunku
rannych z pociągów i rozwożeniu ich po lazaretach.
Warszawa to tylko miejsce, w kórym nasz "opisywacz" był.

Poszukam pamiętników żołnierzy francuskich, włoskich i brytyjskich
stacjonujących na Śląsku. Zobaczymy, co znajdziemy.

[settembrini]

ja podchodze calkowicie od strony formalnej do tematu, ktory ma sie nijak do
forum 'katowickiego'. czym bylo powstanie warszawskie kazdy mysle, ze wie, wiec
nie ma powodu dzis tego przytaczac, szczegolnie na forum zwiazanym z zupelnie
innymi problemami. kazdy normalny wie, ze bylo to zwykle ludobojstwo (gdy
porowna sie liczbe ofiar obu stron, racje przemawiajace za powstaniem i szanse
na powodzenie). dyskutujmy raczej nad problemami regionu najlepiej rozwinietym
w polsce w okresie miedzywojennym, nad tym co sie z nim stalo w latach
powojennych.

[carrramba]

settembrini napisał:

> ja podchodze calkowicie od strony formalnej do tematu, ktory ma sie nijak do
> forum 'katowickiego'. czym bylo powstanie warszawskie kazdy mysle, ze wie,
wiec
>
> nie ma powodu dzis tego przytaczac, szczegolnie na forum zwiazanym z zupelnie
> innymi problemami. kazdy normalny wie, ze bylo to zwykle ludobojstwo (gdy
> porowna sie liczbe ofiar obu stron, racje przemawiajace za powstaniem i
szanse
>
> na powodzenie). dyskutujmy raczej nad problemami regionu najlepiej
rozwinietym
> w polsce w okresie miedzywojennym, nad tym co sie z nim stalo w latach
> powojennych.
Proszę mi wybaczyć, że wchodzę w tę wymiane poglądów. Temat Powstania
Warszawskiego, choć może się wydawać zupełnie niezwiązany ze Śląskiem, wcale
takim nie jest. Ale chyba nawet nie o to chodzi. Zadziwiasz mnie Sett, ponieważ
na forum masz całą masę wątków. do których mozesz się dopisywać. I robisz to.
Dlaczego więc tego wątku, nie potraktujesz jak innych- które omijasz ? Przeciez
to proste- nie odpowiada mi - omijam.
Ludzie czytają ten wątek Grby i jak pewnie przeczytałeś, proszą o dalsze
rozdziały. W czym więc rzecz? Sorry, Sett- nie rozumiem!

[settembrini]

bo nie mam sily czytac watkow, w ktore wpisanych jest 100 albo wiecej opinii.
ten watek dopiero sie rozwija, wiec jestem w stanie przeczytac calosc. dlatego
protestuje. chce, by panowal jakis ład tematyczny. tak samo chce, by Ślazakow,
ktorzy przymusowo zostali wcieleni do wermahtu czy innych formacji nie mieszano
z blotem. slask, nalezy o tym pamietac, byl w owczesnym czasie wyjatkowym
regionem. nie staje po zadnej ze stron, uwazam sie za Polaka, acz mam trzewzwy
sad nad owczesnymi czasami. chce jeszcze raz to podkreslic- powstanie
warszawskie to zupelnie inny temat, ni podlegajacy tematyce tego forum

[carrramba]

settembrini napisał:

> bo nie mam sily czytac watkow, w ktore wpisanych jest 100 albo wiecej opinii.
> ten watek dopiero sie rozwija, wiec jestem w stanie przeczytac calosc.
dlatego
> protestuje. chce, by panowal jakis ład tematyczny. tak samo chce, by
Ślazakow,
> ktorzy przymusowo zostali wcieleni do wermahtu czy innych formacji nie
mieszano
>
> z blotem. slask, nalezy o tym pamietac, byl w owczesnym czasie wyjatkowym
> regionem. nie staje po zadnej ze stron, uwazam sie za Polaka, acz mam
trzewzwy
> sad nad owczesnymi czasami. chce jeszcze raz to podkreslic- powstanie
> warszawskie to zupelnie inny temat, ni podlegajacy tematyce tego forum
Sorry Sett, ale nikt tu nie obraża Slązaków wcielonych do Werhmahtu. Znane są
wszystkim tragedie rodzin Śląskich i należy pochylić przed nimi czoło. Bo to są
największe tragedie, gdy brat strzelał do brata. Natomiast, jeśli chodzi o
wątek Grby- pozostaję przy swoim zdaniu. Dodam, że jakoś nikogo na forum
Warszawa nie zirytował wątek śląski. Ludzie czytali i dopisywali się.

[settembrini]

z tym obrazaniem w watkach 'slaskich' na forum warszawskim pozostalbym jednak
sceptyczny. niech 'powstanie warszwskie' pozostanie w pamieci jako warszawskie
a nie jako slaskie. na warszawskim forum nalezy je upamietniac, nie tutaj. mamy
wlasne problemy i wlasne dazenia czy ambicje.

[carrramba]

settembrini napisał:

> z tym obrazaniem w watkach 'slaskich' na forum warszawskim pozostalbym jednak
> sceptyczny. niech 'powstanie warszwskie' pozostanie w pamieci jako
warszawskie
> a nie jako slaskie. na warszawskim forum nalezy je upamietniac, nie tutaj.
mamy
>
> wlasne problemy i wlasne dazenia czy ambicje.
Pozostaniemy więc przy swoich zdaniach. Sett, nie przeszkadzają Ci wątki Marka
o Polakach idiotach ? Nie przeszkadza Ci to, że nazywa nas brudnymi pijakami i
kretynami ? Niemożliwe, Sett. Nie przeszkadza Ci Gero ? Albo Willi ?
Sett, nie odpisuj. Nie zrozumiemy się w tej kwestii, choć nie ukrywam, że
jesteś osoba z którą badzo często się zgadzam.

[settembrini]

a co :)) odpisze sobie... willi ma u mnie ignora i przegladarka nawet nie
wyswietla jego watkow. gero jakos nie pamietam, chyba mnie nie poruszyl, albo
jest w miare swiezy na naszym forum

[carrramba]

settembrini napisał:

> a co :)) odpisze sobie... willi ma u mnie ignora i przegladarka nawet nie
> wyswietla jego watkow. gero jakos nie pamietam, chyba mnie nie poruszyl, albo
> jest w miare swiezy na naszym forum
Taaaaaaaaaak ? Gero jest od 100 lat, tylko czytasz wybiórczo . Daj Grbie
ignora:)

[settembrini]

nie licze sie z tymi, ktorzy zakladaja watki, w ktorych nie uczestnicze.
inaczej musialbym tu spedzac cale dnie, a dzis po prostu ma relaks ;-) i sobie
moge popisac

[carrramba]

settembrini napisał:

> nie licze sie z tymi, ktorzy zakladaja watki, w ktorych nie uczestnicze.
> inaczej musialbym tu spedzac cale dnie, a dzis po prostu ma relaks ;-) i
sobie
> moge popisac
A więc sam sobie odpowiedziałeś:) Z Grbą się liczysz, to może uszanuj to co On
robi. Nawey jeśli jest to coś, co nie wzbudza w Tobie ciepłych uczuć, to
pamiętaj Sett, nie jesteś tu sam. Inni to czytają i cieszą się, że taki wątek
zaistniał. Nie kłóćmy się już Sett, bo jesteś przesympatycznym forumowiczem i
wcale nie mam zamiaru spierać się z Tobą. Proponuję pozostańmy przy swoim
zdaniu.
ps.
Ciekawe czy Maruś ma ignora ? U mnie nie ma i nie będzie miał. Kręci mnie ten
facet.

[settembrini]

alez forum wymyslono, by sie klocic :)
pozostanmy przy swoich opiniach, masz racje, bo ja wciaz uwazam, zeto nie jest
odpowiednie miejsce na takie watki. jestes moze gdzies w centrum kattovitz?
zapraszam na pifko :)

[carrramba]

settembrini napisał:

> alez forum wymyslono, by sie klocic :)
> pozostanmy przy swoich opiniach, masz racje, bo ja wciaz uwazam, zeto nie
jest
> odpowiednie miejsce na takie watki. jestes moze gdzies w centrum kattovitz?
> zapraszam na pifko :)
Ach Ty !!!! Może kiedyś :)

[settembrini]

wiesz, jam prosty koles :)) ale z domu wynioslem pewne opinie i po przemysleniu
ich zdania nie zmianiam

[carrramba]

settembrini napisał:

> wiesz, jam prosty koles :)) ale z domu wynioslem pewne opinie i po
przemysleniu
>
> ich zdania nie zmianiam
Sorry, Sett ale wprawiłeś mnie w osłupienie / a nieczęsto mi sie to zdarza/.
To dlatego, że napisałem "może kiedyś" ? To nie dlatego, że ja nie chcę..ale
jakby Ci tu powiedzieć...nie mogę:(

Slazak?

[Gość: balbi]

Grba jestes ze slaska?

[grba]

Gość portalu: balbi napisał(a):

> Grba jestes ze slaska?


Nie.
Teraz mieszkam na Górnym Śląsku; później może Poznań?

[Gość: balbi]

Ale i tak masz dalej do Warszawy niz do Katowic :)))

[grba]

Gość portalu: balbi napisał(a):

> Ale i tak masz dalej do Warszawy niz do Katowic :)))


Warszawa dla mojej rodziny mało znaczyła. Obce miasto.
Dla mnie też była nic nie znaczącym miejscem, dopóki sam w niej nie
zamieszkałem. Te kilka lat w Wawie było bardzo różne. W pierwszą noc jak
mieszkałem na Targówku dzwoniłem na Policję, bo jacyś złodzieje okradali sklep
z dywanami. Policjanci zapytali mnie tylko czy to mój sklep, nie, no to spać
kazali.
Poza tym, dla wolnego faceta, dużo świetnych dziewczyn, imprez, dyskotek,
koncertów, teatrów, knajp itd. Warszawa naprawdę warto!!!

[settembrini]

jak uwazasz. slask to zupelnie inna bajka, jesli jakis region wyrasta w innych
okolicznosciach geopolityczncych, to chyba trudno sie dziwic? autonomia to nie
jest wydumana bajka. czuje sie osobiscie pokrzywdzony przez organizacje
samorzadowa polski po 1945 r. ludzie tu urodzeni, bez wzgledu na ich
wyksztalcenie, powinni byc beneficjentami tutejszych zasowbow, a zostali ich
pozbawieni. popatrz na zaglebie saary czy ruhry, czy tamte regiony borykaja sie
z zaniedbaniami sprzed 40 lat? to jest dla nas problem, a nie powstanie, ktore
przecietnemu mieszkancowi chorzowa czy bytomia kojarzy sie wylacznie z lekcjami
historii. czujmy sie mieszkancami tych ziem nie tylko w wymiarze finansowym,
ale rowniez w wymiarze tradycyjnego przywiazania do ziemi.


carrramba napisała:

> settembrini napisał:
>
> > wiesz, jam prosty koles :)) ale z domu wynioslem pewne opinie i po
> przemysleniu
> >
> > ich zdania nie zmianiam
> Sorry, Sett ale wprawiłeś mnie w osłupienie / a nieczęsto mi sie to zdarza/.
> To dlatego, że napisałem "może kiedyś" ? To nie dlatego, że ja nie chcę..ale
> jakby Ci tu powiedzieć...nie mogę:(

[carrramba]

settembrini napisał:

> jak uwazasz. slask to zupelnie inna bajka, jesli jakis region wyrasta w
innych
> okolicznosciach geopolityczncych, to chyba trudno sie dziwic? autonomia to
nie
> jest wydumana bajka. czuje sie osobiscie pokrzywdzony przez organizacje
> samorzadowa polski po 1945 r. ludzie tu urodzeni, bez wzgledu na ich
> wyksztalcenie, powinni byc beneficjentami tutejszych zasowbow, a zostali ich
> pozbawieni. popatrz na zaglebie saary czy ruhry, czy tamte regiony borykaja
sie
>
> z zaniedbaniami sprzed 40 lat? to jest dla nas problem, a nie powstanie,
ktore
>
> przecietnemu mieszkancowi chorzowa czy bytomia kojarzy sie wylacznie z
lekcjami
>
> historii. czujmy sie mieszkancami tych ziem nie tylko w wymiarze finansowym,
> ale rowniez w wymiarze tradycyjnego przywiazania do ziemi.
>
>
> carrramba napisała:
>
> > settembrini napisał:
> >
> > > wiesz, jam prosty koles :)) ale z domu wynioslem pewne opinie i po
> > przemysleniu
> > >
> > > ich zdania nie zmianiam
> > Sorry, Sett ale wprawiłeś mnie w osłupienie / a nieczęsto mi sie to zdarz
> a/.
> > To dlatego, że napisałem "może kiedyś" ? To nie dlatego, że ja nie chcę..
> ale
> > jakby Ci tu powiedzieć...nie mogę:(


Settembrini !!! Ty mnie nie rozumiesz !!! Ja nie mogę iść na piwo dlatego, że
nie chcę, ja nie mogę :(((( Dlatego napisałem, może kiedyś :(((

[settembrini]

sluchaj, pifko tonie jest problem. natomisat watek 'powstanczy' to kompletne
nieporozumienie, przynajmniej na forum katowickim. rozumiem, ze walczona o inna
polske anizeli ona okazala sie w rzeczywistosci, natomiast czy efekt po 60
latach bylby innyt? watpie. Ślask po wyeksploatowaniu bylby rownie porzucony
jak dzisiaj. tak to bywa ze zdobyczmi wojennymi

[grba]

settembrini napisał:

> sluchaj, pifko tonie jest problem. natomisat watek 'powstanczy' to kompletne
> nieporozumienie, przynajmniej na forum katowickim. rozumiem, ze walczona o
inna
>
> polske anizeli ona okazala sie w rzeczywistosci, natomiast czy efekt po 60
> latach bylby innyt? watpie. Ślask po wyeksploatowaniu bylby rownie porzucony
> jak dzisiaj. tak to bywa ze zdobyczmi wojennymi


Śląsk nie jest zdobyczą na krótko. Ilu Polaków mieszka w Katowicach?

[Gość: balbi]

Widzisz dzisiaj dzieki grbie mozesz sobie porozmawiac o slasku z lodzianinem,
chociaz nie wiem czy bedziesz mial na to ochote i nie wiem czy ja bede mial na
temat slaska cos ciekawego do powiedzenia. Ale powiem ci ze przez te ostatnie
pare dni kiedy czytam wspominienia szwajcara dowiadzialem sie wiecej na temat
waszego regionu niz przez cale zycie. To tez chyba jakis plus, bo nie sadze ze
forum slaskie jest tylko dla slazakow.

[carrramba]

Gość portalu: balbi napisał(a):

> Widzisz dzisiaj dzieki grbie mozesz sobie porozmawiac o slasku z lodzianinem,
> chociaz nie wiem czy bedziesz mial na to ochote i nie wiem czy ja bede mial
na
> temat slaska cos ciekawego do powiedzenia. Ale powiem ci ze przez te ostatnie
> pare dni kiedy czytam wspominienia szwajcara dowiadzialem sie wiecej na temat
> waszego regionu niz przez cale zycie. To tez chyba jakis plus, bo nie sadze
ze
> forum slaskie jest tylko dla slazakow.
A widzisz Sett :)) Czyli ja mam rację a nie Ty :)

[aqua]

Ta historia wszystkich ciekawi, jak myślę!

Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 4

[grba]

Teraz chcę pokazać na pewnym przykładzie, jak Polakowi, pracownikowi na
służbie, wszelkimi sposobami utrudnia się i obrzydza pracę. Żołnierze
Wehrmachtu zobowiązani są, zgodnie z rozporządzeniami, do uiszczania opłat za
przejazd tramwajem. W myśl zarządzenia Wydziału Żandarmerii Komendantury
Polowej w Warszawie „Żołnierze i funkcjonariusze Wehrmachtu powinni na żądanie
obsługi pojazdu zapłacić za przejazd”. Instrukcja Komendantury warszawskiej dla
żołnierzy Wehrmachtu przebywających czasowo w Warszawie formułuje ten obowiązek
równie jednoznacznie: „Za przejazd tramwajem trzeba płacić”. W czasie mojego
pobytu w Warszawie nigdy nie widziałem, aby jakiś członek Wehrmachtu uiścił
opłatę za przejazd. Gdy zjawia się konduktor, żołnierze wyśmiewają go, ignorują
albo znieważają i posyłają do stu diabłów. Bardzo wielu żołnierzy i
funkcjonariuszy Wehrmachtu korzysta z tramwajów, konduktor nie może jednak w
żaden sposób wyegzekwować od nich należnej opłaty za przejazd, a później, przed
niemieckim zarządem komunikacji miejskiej, musi jeszcze uchodzić za kozła
ofiarnego.

Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 5

[grba]

Na czarnej tablicy ogłoszeń w naszej kwaterze znajdujemy zaproszenie
na „wieczorek koleżeński”. A więc wreszcie doczekaliśmy się tej tak bardzo
wśród żołnierzy niemieckich popularnej imprezy. Wiele już o niej słyszałem. Od
czasu do czasu zbiera się cała jednostka, do której się należy; w zasadzie
nikogo nie powinno wtedy brakować. Także dowódca danej jednostki jest obecny.
Przeciętnemu żołnierzowi najbardziej się podoba, że można wówczas do woli pić
za darmo alkohol. Gdy o godzinie 22 schodzę do kantyny, wszyscy żołnierze są
już na miejscu. Przy okrągłym stole siedzą komendant von Kreefeld, lekarz
naczelny Haehnel i dwaj lekarze sztabowi. Widzę, że wypito już sporo darmowego
piwa, bo trzech żołnierzy na raz wygłasza mowę. Siadam i dowiaduję się, że
komendant także jest już w dobrym humorze, gdyż nie gardzi alkoholem. My
Szwajcarzy chcemy spłukać z nas uczucie wstrętu, którego doznajemy tutaj
codziennie. I w taki to sposób około północy nikt z obecnych na sali nie jest
trzeźwy.
Nagle wstaje komendant, hrabia von Kreefeld, jego oczy błyszczą, z trudem udaje
mu się uspokoić całe towarzystwo. „Koledzy, drodzy koledzy, byłem w Paryżu –
zaczyna swoją przemowę – mój kierowca obecny tu starszy szeregowiec Hans, też
był w Paryżu – kontynuuje, wspierając się przez cały czas z wyraźnym trudem o
kant stołu – a teraz mój kierowca Hans opowie wam wszystkim, co tam w Paryżu
wyprawiał”. Hans, jego kierowca, zbladł nagle i wymamrotał: „Panie komendancie,
ja już nie mogę...” „Rozkazuję ci opowiadać” – przerwał z szyderczym uśmiechem
komendant, zwracając się do swojego podwładnego po przyjacielsku per „ty”.
Hans wspina się na krzesło. „A więc niech będzie tak, jak sobie życzy pan
komendant. Woziłem go po całym Paryżu. Czyściłem mu buty i codziennie musiałem
szukać dla niego kobiet, bo nasz komendant jest pod tym względem bardzo
wybredny’ – tutaj uśmiecha się do nas znacząco i poufale. Odpowiadamy
oczekiwanym śmiechem na jego wywody. Komendant wstaje znowu, widać po nim
wyraźnie, że jeszcze dzisiaj kąpie się w blasku swoich wspomnień. „Chcę teraz
usłyszeć piosenkę o tym, jak wieszamy naszą bieliznę na linii Zygfryda – grzmi
potężnym głosem – kto potrafi to zaśpiewać?” Żołnierze spoglądają na siebie
zamglonym wzrokiem: przecież to jest zakazany owoc dla nich, czyżby krył się w
tym jakiś podstęp? Nie, to niemożliwe, bo sam hrabia zaczął śpiewać. Zamilkł
też wkrótce, gdy zorientował się, że nikt nie przyłączył się do śpiewu. „Kto
zna francuski?” – pyta teraz obecnych na sali i chełpi się paroma wyuczonymi w
Paryżu zwrotami i zdaniami francuskimi. Na to wykrzykuje usłużny
sierżant: „Szwajcarzy, Szwajcarzy!” – gdyż ku jego ubolewaniu rozmawiamy
niekiedy między sobą po francusku, zwykle wtedy, gdy poruszamy jakiś temat,
który nie jest przeznaczony dla jego uszu. „No, Szwajcarzy też są z nami,
dawajcie ich tutaj do mojego stołu, niech będą moimi gośćmi”.

Warszawa 1942 Tydzień ósmy- odcinek 6

[grba]

Nie chcę przepuścić okazji do rozmowy z wyższym oficerem, który sobie podpił i
bez wahania udaje się w jego kierunku, staję przed jego stołem i melduję
się. „No, jeśli jeszcze przyjdą Szwajcarzy i pomogą nam wygrać te wojnę, to
wszystko musi się udać”. – mówi tonem, jakim większość Niemców wyraża się o
Szwajcarach. Ten ton znaczy mniej więcej: Jesteś wprawdzie ochotnikiem i
pomagasz nam, staram się więc okazać ci należny szacunek, ale sam powinieneś
zorientować się, że reprezentuję naród, który w żadnym razie nie budzi naszych
sympatii. Drogi hrabio, myślę sobie, możesz sobie o nas myśleć co ci się żywnie
podoba. „Nasza pomoc ogranicza się wyłącznie do leczenia szkód, które niesie
wojna” – odpowiadam mu pokazując znak Eskulapa. „Słyszycie, panowie? – zwraca
się do oficerów swojego sztabu – tacy oni są. Także ten tu ciągle jeszcze pływa
po powierzchni zdarzeń i nie chce zrozumieć, co nowego stało się w Europie.
Młody człowieku, siądź tutaj koło mnie – zwraca się do mnie poufale – i
posłuchaj mnie. Jestem ze 20 lat starszy od ciebie i mam doświadczenie. Chcę co
coś opowiedzieć. Jako austriacki hrabia wiem dobrze, co uczyniono mojemu
narodowi. Anglicy przyjechali do nas do Kitzbühel. Spiętrzyli wodę, tak że
sięgała nam po szyję, ale im ciągle było mało, dalej podnosili jej poziom,
żebyśmy się wszyscy potopili”. Rozgląda się wyzywająco dookoła, wszyscy
przytakują mu głowami, ciągnie więc swój wywód dalej: Jedno tylko chcę ci
powiedzieć, młody człowieku. Gdybyśmy przegrali tę wojnę, co przecież jest
wykluczone, ale nawet gdybyśmy pomimo, co przecież jest wykluczone, ale nawet
gdybyśmy pomimo to przegrali te wojnę, to ja będę pierwszy, który powoła do
życia nowy ruch w celu zwalczania Anglików”. Zaraz po tym zaczyna pleść na tę
samą nutę o plutokracji, ciągle te same słowa, które równie dobrze mógłby
wypowiadać jakiś Niemiec w Afryce. „No, Szwajcarzy, czy nie zauważyliście
jeszcze, że kiedyś potłuczecie sobie o nas wasze grube chłopskie
czaszki?” „Panie hrabio, jeśli chce pan usłyszeć mój pogląd...” – w tym
momencie dostaję pod stołem kopniaka od mojego kolegi Charlesa, który obawia
się, że mógłbym zbyt ostro odpowiedzieć komendantowi. Daję mu oczyma do
zrozumienia, że nie ma powodu do obaw, i ciągnę dalej: "„Jako żołnierz
Czerwonego Krzyża nie zamierzam wtrącać się do waszych wewnętrznych spraw, ale
dopóki będziecie deptać prawa człowieka, jak to codziennie obserwuję na
okupowanych terenach, nie możecie żądać ode mnie, żebym entuzjazmował się
waszymi ideami i waszą polityką”. Hrabia klepie mnie życzliwie po
ramieniu. „Popatrzcie na tego Szwajcara, przychodzi do jaskini lwa i opowiada
takie rzeczy”. Główny lekarz sztabowy wznosi kieliszek z koniakiem: „Koledzy,
wypijmy za prawa człowieka” – wrzeszczy na cały głos i cmokając wlewa sobie w
gardło zarekwirowany we Francji trunek.
Nagle rozlega się strzał w korytarzu. Powstaje niesamowity tumult. Okazuje się,
że jeden z pijanych żołnierzy podszedł do wartownika w momencie, gdy ten chciał
załadować karabin, wyjął mu broń z ręki i wystrzelił do lampy pod sufitem.
Główny lekarz sztabowy jako pierwszy przy naszym stole zwalił się z nóg i jego
adiutant usiłuje wynieść go na świeże powietrze. Zegar ścienny w kantynie
wskazuje, że świt jest już blisko. Hrabia ciągnie mnie gdzieś do kąta. Trzyma w
dłoni dwa pełne kieliszki i stara się usilnie stać prosto. „Kolego, kolego
Szwajcarze – poufale wspiera się na moim ramieniu – posłuchaj mnie jeszcze, ta
cała wojna jest gówno warta, ale rozumiesz – tutaj rzuca spojrzenie w kierunku
drugiego lekarza sztabowego, który jako jedyny pozostał jeszcze przy stole –
kiedy wlazłeś między wrony, musisz krakać tak jak one. Rozumiesz mnie, kolego
Szwajcarze?” – w tym miejscu przerywa i udaje się na poszukiwanie ubikacji. Po
tym wieczorku koleżeńskim zdaje mi się, że demokracje nie stoją jeszcze na
całkiem straconych pozycjach.

(Koniec tygodnia ósmego)

[Gość: warszawianka]

i co dalej?
pisz, Grba, pisz.....

[grba]

Gość portalu: warszawianka napisał(a):

> i co dalej?
> pisz, Grba, pisz.....


Tydzień dziewiąty w nowym wątku:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=59&w=14813675

Ilu?

[Gość: niepewny]

grba napisał:

> settembrini napisał:
>
> > sluchaj, pifko tonie jest problem. natomisat watek 'powstanczy' to komple
> tne
> > nieporozumienie, przynajmniej na forum katowickim. rozumiem, ze walczona
> o
> inna
> >
> > polske anizeli ona okazala sie w rzeczywistosci, natomiast czy efekt po 6
> 0
> > latach bylby innyt? watpie. Ślask po wyeksploatowaniu bylby rownie porzuc
> ony
> > jak dzisiaj. tak to bywa ze zdobyczmi wojennymi
>
>
> Śląsk nie jest zdobyczą na krótko. Ilu Polaków mieszka w Katowicach?

Chyba sporo?...