Gość: Arnold
IP: 213.186.78.*
31.10.02, 14:49
str. 14:
Co kraj, to obyczaj, myślał Reynevan, jakżeż ciekawym
jest poznawanie świata i ludzi. Ślązaczki i Niemki, przykła-
dowo, gdy przyjdzie co do czego, nigdy nie pozwalają
podciągnąć sobie koszuli wyżej niż do pępka. Polki i Czeszki
podciągają same i chętnie, powyżej piersi, ale za nic
w świecie nie zdejmą całkiem. A Burgundki, o, te momentalnie
zrzucają wszystko, ich gorąca krew podczas miłosnych
uniesień nie znosi widać na skórze ani szmatki.
Ach, cóż za radość poznawać świat. Piękną musi być krainą
Burgundia. Piękny być musi tamtejszy krajobraz. Góry
strzeliste... Pagórki strome... Doliny...
- Ach, aaach, mon amour - jęczała Adela von Stercza,
19nąc do dłoni Reynevana całym swym burgundzkim
krajobrazem. Reynevan, nawiasem mówiąc, miał dwadzieścia trzy
lata i świata poznał raczej niewiele. Znał bardzo mało
Czeszek, jeszcze mniej Ślązaczek i Niemek, jedną Polkę,
jedną Cygankę - a jeśli szło o inne narodowości, to tylko
raz dostał kosza od Węgierki. Jego eksperiencje erotyczne
w poczet imponujących zaliczone nie mogły być więc żadną
miarą, ba, były, szczerze powiedziawszy, dość mizerne,
zarówno ilościowo jak i jakościowo. Ale i tak wbiły go
w pychę i zadufanie. Reynevan - jak każdy buzujący testosteronem
młodzik - miał się za wielkiego uwodziciela
i miłosnego eksperta, przed którym ród niewieści nie ma
żadnych tajemnic. Prawda jednak była taka, że dotychczasowe
jedenaście schadzek z Adelą von Stercza nauczyły
Reynevana więcej o ars amandi niż całe trzyletnie studia
w Pradze. Reynevan nie połapał się jednak, że to Adela
uczy jego - pewien był, że w grze jest tu jego samorodny
talent.
Ad te levavi oculos meos
qui habitas in caelis
Ecce sicut aGuti servorum
ad manum dominorum suorum.
Sicut oculi ancillae in manibus dominae suae
ita oculi nostri ad Dominum Deum nostrum,
Donec misereatur nostri
Miserere nostri Domine...
Powyzszy tekst to fragment z ksiazki "Narrenturm" Andrzeja Sapkowskiego.
Wlasnie zaczalem ja czytac.
