Pytanie do budujacych -zmiana miejsca zamieszkania

[Gość: queen]

Od kilku lat panuje trend z pewnoscia jest to ze wzgledow
finansowych, ze ludzie z miast buduja swoje domy na wsi.
Niektorzy wracaja na swoje rodzinne tereny i im jest latwiej a inni
z koniecznosci, bo taniej, bo ladne widoki buduja dom na wsi.
Jednak mam pytanie = jak sobie radzicie ze zmiana miejsca
zamieszkania? nie tesknicie za miastem? przeciez ktos, jak jest
urodzonym mieszczuchem (jak ja) nie przywyknie do takiej ciszy,
spokoju...
Chce kupic dzialke i postawic maly dom, szukam jej w zasiegu mojego
miasta, na peryferiach, ale ze to duze miasto ceny kosmiczne i nie
mam odwagi nawet pomyslec, ze moglabym wyprowadzic sie z mojego
miasta, gdzie jestem od urodzenia na wies, gdzie bede czula sie
obco, pozbede sie znajomych, bo nie bedzie sie chcialo na wies
nikomu przyjezdzac, no moze raz w roku, nie bedzie zgielku miasta,
dostepnosci wszystkiego na wyciagniecie reki.....Jak sie z tym
czujecie opuszczajac duze miasto na rzecz wsi ? prosze napiszcie
swoje odczucia.Chodzi mi o ludzi mieszkajacych od urodzenia w duzym
miescie a nie ludzi, ktorzy ze wsi przyjechali do miasta za praca a
teraz wracaja na swoje rodzinne tereny, bo oni czuja i widza to
inaczej. Jak sie odnajdujecie na co dzien?
Czekam na szczere wypowiedzi, dzieki

[Gość: powracający]

Po 26 latach mieszkania w mieście przeprowadziłem się na wieś, gdzie budziły
mnie koguty, pachniał ogród, psy szczekały....jednym słowem sielsko-anielsko. Do
czasu, kiedy pojawiły się dzieci.
Przedszkole marne, sklep jeden czynny do 16, kilometr do autobusu, dwa i pół do
PKP, poczta 4km, lekarz podobnie, pogotowie jechało pół godziny, o R-ce pomarzyć
, można było wcześniej wyciągnąć nogi. Zapomnieć należało o dodatkowych
zajęciach dla dzieci typu basen, języki... Co nam z ogrodu, kiedy jesteśmy cały
dzień w pracy. Po 9 latach postanowiliśmy wrócić i nie żałujemy. Wszędzie
blisko, sklepy pod nosem, przedszkola do wyboru /4/ dom kultury, basen, lekarz,
szpital, dogodne połączenie z centrum /pociąg,autobus/.
Wieś nie jest dla mieszczuchów dobra, nawet na emeryturze...

[Gość: Kosynier]

To niejest kwestja miasto-wieś.
To jest problem samotnie czy rodzinnie.
Niewątpliwie są rużne uwarunkowania i każda sprawa to indiwidualna
ale to jest wybór w mieszkaniu czy w domku.
Najlepiej to byłoby aby można bylo kilka razy zmienieć zamieszkanie
ale to jest kosztowne i jeszcze nas na to niestać.
Ale już dziś mieszkać poza centrum miasta to o wiele wygodniej a
dostępnośc do wszelkich usług jest podobna jak w centrum.
Jeszcze mętalnością wielu ludzi żyje wychowaniem komunistycznym-
zuniformowanym-dzieci do żłobka przedszkola-dorośli do pracy-emeryci
do domow starców.
Ale system komunistyczny się nie sprawdzil i wruciliśmy do prawdy,że
człowiek to nie przedmiot a podmiot i w zwiąsku z tym niemożna
człowieka "zaszuflatkować"człowiek musi żyć a tym samym racje bytu
ma mieszkanie razem jako rodzina wielopokoleniowa a jak rodzina to
dom i wtedy jest potrzebny dziadek-babcia dla wnuków i dzieci-dzieci
są niezbędne dla starszych rodziców i całość ma sens życia i czuje
koniecznośc życia.

[Gość: queen]

Bardzo dziekuje za wypowiedzi a szczegolnie Tobie "powracajacy"
poniewaz doswiadczyles tego na wlasnej skorze, co znaczy mieszkac
miasto-wies-miasto, wiec Twoj punkt widzenia jest dla mnie cenny.Mam
dokladnie te same poglady i obawy, nie sadze, ze udaloby mi sie
zaaklimatyzowac na wsi, cale te opowiesci o swiezym powietrzu i
grillu sa nic nie warte, bo w zamian ile sie traci pozbawiajac sie
zycia w miescie. Oczywiscie sa osoby, ktore lubia odludzia i z
pewnoscia klimat wsi im odpowiada, ale jednak jak ktos cale zycie
zyl w miescie, nie bedzie w stanie przyzwyczaic sie do wsi chocby
nie wiem jak sie staral.Na pewien czas wyciszy w sobie tesknote za
miastem, ale predzej czy pozniej bedzie pragnal powrotu.
Miasto a wies to zupelnie inny standard zycia, inna mentalnosc, inna
kultura, inne zachowania ludzi i inny punkt widzenia. Niby roznice
sie zacieraja, ale jednak jeszcze wciaz nie dla kazdego do pokonania.
Pozdrawiam

[Gość: Wasz Marjanek]

Przepraszam Kosynier za moja uwage, bo troche odbiega od tematu!
Moze z kosa to nie masz problemow, ale z Twoim jezykiem ojczystym - duze. A ja
myslalem, ze jestem niedouczony przez Polakow glupim Slazakiem!
Pyrsk !!
Wasz Marjanek

Pray for the peace of Jerusalem: they shall prosper that love
thee.Psalm 122:6

Do Marjanka

[Gość: Kosynier]

To niejest kwestja douczenia,to może być kwestja innej
narodowości,dyslekcji,wieku,itp.
Sprawa pisowni to jest jedna a wiedza to zupełnie co innego.

[Gość: Kosynier]

Jest powiedzenie-punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Niema podziału na mieszczuchów czy wieśniaków
Natomiast inaczej będzie myślał i miał potrzeby młody bez zobowiązań
pracujący do 2 000zł.inatrzej zarabiający czy mający dochód roczny
120 000zł.
Inatrzej osoba mająca rodzine a więc dzieci i rodziców pod opieką.
Dzisiaj odległości niemają zasadniczego znaczenia samochód jest
powszechnie dostępny a nawet w dobrym stanie można dostać za darmo.
Co za rużnica w odleglości np.mieszkać w Katowicach czy w
Swierklańcu do opery jest bliżej ze Swierklańca do centrum onkologji
w Gliwicach też bliżej ze Swierklańca.
Natomiast jadąc samochodem do pracy nawet jeśli mam dalej o 30km ze
wsi to odległość rekomsemuje to,że wyjeżdrzam z garażu samochód jest
czysty natomiast w mieście często samochód jest okradziony,opony
poprzebijane,zanim odśnieże samochód to mija często prawie
godzina,bywa,że trudno uruchomić.Dzisiaj na każdej wsi są sklepy a
jak niema sklepu stacjonarnego to są sklepy obwożne a jak się chce
zrobić większe zakupy to czy z miasta czy ze wsi jedzie się
samochodem.Jeśli chodzi o szkole to jeśli jej niema we wsi to jest
szkolny autobus zawiezie i przywiezie dziecko pod dom.Jeśli chodzi o
służbe zdrowia to opieka rodzinnego lekaża tak jest na wsi jak w
mieście a jeśli chodzi o specjalistów to tak z miasta jak i ze wsi
jedzie się kilka lub kilkanaście kilometrów.Natomiast niemożna
porównywać mieszkania w własnym domu do mieszkania w bloku.
To tak jakby porównywać PRL do IIIRP.
Natomiast inny problem jest dojść do posiadania własnego domu i być
panem na własnych włościach.
Ludzią wygodnym bez ambicji wygodniej jest wynająć mieszkanie być
zależnym od właściciela i żyć dzisiejszym dniem.