Nowy rzad w Polsce kto wraca ?

[bruno5]

Nowy rzad? Hehehe, What a joke!

[grafiti_lives]

Juz raz prawie sie na to nabralismy i myslelismy ze to juz nie komuna.
Niech pokaza co potrafiom i potem porozmawiamy.
Na poczatek powinni ulatwic zrzekanie sie Polskiego obywatelstwa.
Inne poprawy w zacofanych Polskich prawach sa drugorzedne.

[bruno5]

Twoje obywatelstwo polskie przyda Ci sie na starosc.Bedziesz mogl wtedy bez
problemu wrocic na lono ojczyzny.Dzisiaj polskie obywatelstwo jest bardzo w
cenie.W Izraelu stoja dlugie kolejki przed ambasada polska by obywatelstwo
odzzyskac.

[...]

[leszek_meszek]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[vikingzpomorza]

> Na poczatek powinni ulatwic zrzekanie sie Polskiego obywatelstwa.
Grafiti zastanow sie co Ty piszesz jesli ktos naprawde chce tam wrocic na stale
dlaczego ma zrzekac sie polskiego obywatelstwa ? nie robi to sensu , chyba ze
ktos chce po prostu odwiedzic kraj ,a ma niejasna sytuacje prawna i obawia sie
ze zostanie zatrzymany to tak.

[polonus5]

Za chlebem i ogórkiem




Polscy emigranci coraz częściej wracają do kraju. Pcha ich nadzieja na szybszą
karierę, tęsknota, poczucie wyobcowania. Dzisiaj wyjazd na saksy nie jest już
synonimem zaradności, ale raczej przegranej.
Kiedy po dziesięciu latach we Francji i Kanadzie Wojciech Bocheński przyjechał
do Polski na pierwsze wakacje, dostał wiadomość, że firmę, w której pracuje,
kupili Amerykanie i w ciągu trzech dni zwolnili wszystkich. Nie planował
powrotu do ojczyzny, ale skoro już tu był, postanowił się rozejrzeć, czy nie
znalazłaby się jakaś praca. Był 1997 r. i okazało się, że tacy jak on mogą
przebierać w ofertach. W swojej poprzedniej firmie pełnił funkcję dyrektora do
spraw sprzedaży, odpowiedzialnego za zachodnią Kanadę. Tu na pniu kupiło go
Mitsubishi. Wkrótce założył własną firmę consultingową z siedzibą przy ul.
Foksal w Warszawie i prowadzi ją do dziś. Czy wrócił na stałe?

- Na Zachodzie nauczyłem się, że nic nie jest na stałe. Takie czasy - mówi. -
Gdybym jutro dostał ciekawą propozycję pracy w Azji czy Ameryce Południowej,
nie wahałbym się ani przez moment.



Kosmopolici i taktycy

Wojciech Bocheński należy do grupy, która w badaniach nad migracjami powrotnymi
Polaków, ukończonymi właśnie przez Instytut Spraw Publicznych, została
określona jako kosmopolici. Są mobilni i mogą robić karierę pod każdą
szerokością geograficzną, nie przykładają specjalnej wagi do kwestii tożsamości
narodowej."Dla mnie to przestało mieć znaczenie. To nie jest najważniejsze
pytanie mojego życia: "Kim ja jestem - czy jestem Polakiem, czy Amerykaninem".
Jestem tym, kim jestem z uniwersalnym podejściem do świata i ludzi. To nie
wynika z wygody, że idę tam, gdzie mi łatwiej. Zachód zmienił mnie kompletnie.
Jestem obywatelem świata" - deklaruje powracający z USA emigrant.Szacuje się,
że po 1989 r. do Polski wraca od 1,5 do 4,5 tys. osób rocznie. Najliczniej
przyjeżdżają ci, którzy opuścili Polskę w latach 80., 30-40-latkowie z wyższym
wykształceniem. Wracają dzieci emigrantów wychowane na Zachodzie, z dyplomami
świetnych uczelni; tacy, którzy mieliby szansę na karierę tam, ale tu otworzyła
się szansa na karierę błyskotliwą i błyskawiczną. Polska lat 90. to było dla
nich eldorado. Biegła znajomość angielskiego, reguł wolnego rynku i zasad
działania wielkich koncernów, a z drugiej strony - znajomość języka polskiego i
polskiej mentalności były dla filii zachodnich firm nieocenionym atutem. W
badaniach ISP nazwano ich taktykami. Robiąc karierę na Zachodzie prędzej czy
później odbiliby się od "szklanego sufitu". Przeprowadzili więc rachunek zysków
i strat i postanowili powrócić."Ameryka jest stabilnym krajem, nie jest prosto
tam się znaleźć i wejść w środowisko, w którym się mieszka" - opowiada jeden z
taktyków. "To są zamknięte enklawy i rzadko komu udaje się zostać w Ameryce i
osiągnąć jakiś ogromny sukces. Gdy w Polsce dokonały się demokratyczne
przemiany, zaczęła pojawiać się myśl, że niestety najlepiej będę się czuł we
własnym kraju".Kiedy Tomasz Magda z żoną Iwoną zdecydowali się na powrót do
Polski w 1994 r., nowojorscy znajomi patrzyli na nich jak na szaleńców. Mieli
bilet w jedną stronę i 200 dol. w kieszeni.

- Ja miałem także dyplom amerykańskiej uczelni i zadałem sobie pytanie: ilu
jest w Stanach absolwentów Columbia University, a ilu w Polsce. Odpowiedź
przesądzała sprawę - wspomina.



Kelner a sprawa polska

Pasją Tomka jest historia i to także był argument za powrotem. Lata 90. w
Ameryce były nudne, a tu historia działa się na żywo. Zmiany można było
obserwować gołym okiem. Widział, jak Polskę przyjmowano do NATO, jak
przygotowuje się do wstąpienia do Unii.

- Może to dziwne, ale teraz autentycznie ekscytują mnie wybory samorządowe -
deklaruje.

Najpierw planowali, że wracają na rok, dwa, góra pięć lat. Byli pewni, że
dłużej nie wytrzymają. Mówiąc "dom" myśleli o tamtej stronie Atlantyku. Sami
nie wiedzą, kiedy te strony się odwróciły. Iwona nie chce nawet myśleć o
powrocie do Stanów.

- Tu jest więcej normalności, nie czuje się tego obłędnego pędu do kariery.
Ludzie mają czas dla siebie, lubią się spotykać - opowiada.

- Jeszcze żeby było trochę bezpieczniej i mniej biedy. Kiedy teraz jeżdżę do
Ameryki, denerwuje mnie tamto bogactwo, wręcz rozpasanie.

Nigdy nie zerwali z Polską kontaktów na tyle, by po powrocie przeżyć szok
kulturowy i - jak deklarują - mają poczucie, że z roku na rok żyją w coraz
bardziej cywilizowanym kraju.

- Z wyjątkiem poczty i służby zdrowia - dodaje Iwona, która ostatnio podczas
badań w warszawskim szpitalu przy ul. Banacha została nazwana płatną przysadką.
Tomek toczy swoje małe batalie: żeby nie być zmuszonym brać wózek w
supermarkecie (tę już wygrał), żeby nie słyszeć od kioskarki, że nie ma wydać,
bo jak ktoś prowadzi biznes, to musi mieć (tej jeszcze nie wygrał). Stale
zdumiewa go postępowanie polskich kelnerów.

- Dostaję na przykład rachunek na 50 zł, daję 100 zł i kelner przynosi mi 50 zł
reszty w jednym banknocie. W Ameryce dostałbym wszelkie możliwe nominały, żebym
miał szansę dać napiwek.

To niby drobiazg, ale pokazuje, że mentalność się jeszcze nie zmieniła.Pytani o
mankamenty życia w Polsce powracający z zagranicy rodacy odpowiadają zgodnie:
korupcja, biurokracja i niejasne przepisy. Trudno prowadzić interesy, gdy się
nie wie, jaki podatek będzie obowiązywał za rok.

- No i kult pieczątki - dodaje Wojtek Bocheński. - Mamy Internet i telefony
komórkowe trzeciej generacji, a pieczątka ciągle jest święta.

Jednak tym, co od początku drażni go najbardziej po powrocie do kraju, jest
wszechobecne chamstwo, z którym styka się już od samego rana jadąc samochodem
do pracy.

- Ludzie na ulicach są jacyś wściekli, nie uśmiechają się - mówi. - Z drugiej
strony życie towarzyskie jest tu o wiele ciekawsze, kolorowe i pełne pokus. W
Kanadzie od poniedziałku do piątku nie dzieje się nic. Prawdę mówiąc jest tam
śmiertelnie nudno.



Misjonarze i przegrani

Badania ISP oprócz powracających z Ameryki objęły także reemigrantów z Wielkiej
Brytanii i Niemiec. Okazało się, że każdy z tych krajów ma swoją własną
specyfikę powrotów uwarunkowaną geograficznie i historycznie.

W Wielkiej Brytanii bardzo liczną grupę Polaków stanowią emigranci wojenni i
ci, którzy wyjechali zaraz po wojnie; postrzegali siebie jako uchodźców
politycznych, a pobyt za granicą jako tymczasowy. W tej grupie w sposób
szczególny kultywowano język, symbolikę, religię, zachowywano odrębność
kulturową i pielęgnowano ideę powrotu.

"Dla mnie nigdy nie ulegało wątpliwości, że kiedy Polska będzie wolna, to moje
miejsce będzie tam - deklaruje jeden z angielskich emigrantów. - Choć nie
przyszłoby mi do głowy, że rygor rosyjski kiedykolwiek się rozpadnie"

.Zmieniły się okoliczności i emigranci polityczni musieli pogodzić się z tym,
że stracili status uchodźcy i stali się emigrantami ekonomicznymi. Wówczas
część z nich zdecydowała się na powrót. W niektórych przypadkach decyzje takie
podejmowali ze względu na dzieci. Sami nie czuli się ani Anglikami w Anglii,
ani Polakami w Polsce. Żeby oszczędzić dzieciom tego typu dylematów, zamiast
wychowywać je w Anglii na Anglików, postanowili wychować ich na Polaków w
Polsce.Wśród powracających z Wielkiej Brytanii sporą grupę stanowią emigranci
drugiego pokolenia, urodzeni i wykształceni za granicą, nie znający Polski. Dla
nich nie był to więc powrót do siebie, ale do symbolicznej ojczyzny;
wypełnienie woli rodziców.

Jednak motywy sentymentalne splatały się mocno z ekonomicznymi. Z jednej strony
poczucie misji i świadomość, że Polska ich potrzebuje, z drugiej strony ich
realne kwalifikacje - tak jak w przypadku taktyków z Ameryki - miały o wiele
większą wartość tu niż tam. Ponadto deklarują, że w porównaniu ze zgrzybiałą
Anglią tu wszystko było dla nich nowe, ciekawe, dynamiczne; ws

[ratpole]

polonus5 napisała:

> Za chlebem i ogórkiem
> Polscy emigranci coraz częściej wracają do kraju. Pcha ich nadzieja na szybszą
> karierę, tęsknota, poczucie wyobcowania. Dzisiaj wyjazd na saksy nie jest już
> synonimem zaradności, ale raczej przegranej.

Nie cytuj tu tych obrzydliwych polackich klamstw z laski swojej. Co za mloda
czerwona szmata miala tupet cos takiego napisac?

[lulu13]

wracaja tylko osobnicy pokroju Bruna ,czyli nieudacznicy zyciowi ! co mieli
dwie lewe rece do roboty i pusta glowe do nauki !,dla nich Polska pozostala
ostatnia nadzieja na urzadzenie sie przed wiekiem emerytlanym lub blisko
niego , ci co wykorzystali czas na Zachodzie do maximum i pracowali lub
sie uczyli dzis sa urzadzeni ,wiec nie ma sensu wracac ,bo po co ?? zeby
szybko sie przekonac ze znow sa w polskim piekielku ?

[bruno5]

Nie sztuka zabic kruka , ale gola dupa jeza.

Fajnie pisałaś w 2002 roczku, Joanno Podgórska

[jeet-yet]

Rzuć jeszcze cyferkami cór marnotrawnych i okaże się, że to liczby marginalne
hehehe
obczyzna.blogspot.com/2005/10/powrt-emigrantw.html

wszechobecne chamstwo

[jeet-yet]

Pytani o
mankamenty życia w Polsce powracający z zagranicy rodacy odpowiadają zgodnie:
korupcja, biurokracja i niejasne przepisy. Trudno prowadzić interesy, gdy się
nie wie, jaki podatek będzie obowiązywał za rok.

- No i kult pieczątki - dodaje Wojtek Bocheński. - Mamy Internet i telefony
komórkowe trzeciej generacji, a pieczątka ciągle jest święta.

Jednak tym, co od początku drażni go najbardziej po powrocie do kraju, jest
wszechobecne chamstwo, z którym styka się już od samego rana jadąc samochodem
do pracy.

- Ludzie na ulicach są jacyś wściekli, nie uśmiechają się - mówi. - Z drugiej
strony życie towarzyskie jest tu o wiele ciekawsze, kolorowe i pełne pokus. W
Kanadzie od poniedziałku do piątku nie dzieje się nic. Prawdę mówiąc jest tam
śmiertelnie nudno.

[scoonx]

'Polska lat 90. to było dla
nich eldorado. Biegła znajomość angielskiego, reguł wolnego rynku i zasad
działania wielkich koncernów, a z drugiej strony - znajomość języka polskiego i
polskiej mentalności były dla filii zachodnich firm nieocenionym atutem'

wrocili pesymisci zyciowi

[lulu13]

ktorym nie powiodlo sie na zachodzie ,ktorzy mysleli ze $$$$$ leza na
ulicy i ktorzy zawsze siedzieli z dupom na dwoch stolkach ,czyli od
poczatku emigracji juz nastawiali sie na powrot , kupujac wszystko pod
Polske np. zestaw multisystem TV ,video, wysylajac ciagle $$$ na konta w
swoich miejscowosciach w PRLu itp itd

[lulu13]

czyli cepy tzn towarzysze z bylej USRRR !!!!

[kaganowski]

Tylko nie zapomnij zalozyc krzyzyka i wziac ze soba w droge katechizm kosciola
rzymsko-kat.

[rottweiler666]

powinno byc: " Nowy rzad w Polsce kto ZWwraca ?

[woman4]

to chyba nie jest powod zeby wracac, ale kazdy moze znalezc inny, jezeli tylko
chce.

a co do ucieczek i powrotow to powiem jedno:
z Turcji spieprzaja sami nieudacznicy, bez wyksztalcenia i perspektyw we
wlasnym kraju i szukaja szczescia na zachodzie. Czyli na zachodzie jest masa
tych prymitywow, ktorzy tworza enklawy, riwiere turecka nawet w faszystowskiej
Austrii i produkuja dzieciaki ktorych nawet nie staraja sie wychowac (a panstwo
placi na dzieciaki). W Turcji natomiast zostaja ludzie wyksztalceni, ktorzy
znaja swoje mozliwosci i nie musza szukac szczescia za granicami.

Jak to ma sie do polskich ucieczek i powrotow?
Z Polski spieprzaja wszyscy, ktorzy moga, a przyjezdzaja managerowie z Zachodu,
ktorzy maja szanse zrobic w Polsce wieksza kariere zawodowa niz np. w
Niemczech, bo tam juz wszystkie szczebelki zajete.
Znam jednak przypadki normalnych polskich obywateli (nie managerow), ktorzy
wrocili i mimo typowego polskiego syfu sa.... zadowoleni. Kto chce, ten
ryzykuje, ja jednak jeszcze mysle.

[scag]

woman4 napisała:

"Znam jednak przypadki normalnych polskich obywateli (nie managerow), ktorzy
wrocili i mimo typowego polskiego syfu sa.... zadowoleni. "

Mozesz przyblizyc co nimi powodowalo? Masochisci?, jakas pokuta?
Byli nielegalni? Prokurator ich szukal?

[woman4]

scag napisała:

> Mozesz przyblizyc co nimi powodowalo? Masochisci?, jakas pokuta?
> Byli nielegalni? Prokurator ich szukal?

masochisci na pewno, pokuta pewnie tez ale przede wszystkim chcieli byc u
siebie (w polskim syfku a nie w bezpiecznym ale zagranicznym).
jeden byl ambitny i w koncu ma fajna prace w stolicy oraz fajna kobitke przy
sobie, a druga byla szalona i pojechala za facetem, ale miewa sie bardzo dobrze
(ale ona to obrotna pani z kontaktami tu i tam).
kto wie, moze wkrotce dolacze do masochistow)))

[kaganowski]

Niech nam solidaruchy z PiS i Platformy ZWROCA skradzione przez nich miejsca parcy!

Co wy ciagle az tym wracaniem?????

[filipzkonopii]

Po co wracac???

[filipzkonopii]

Od dawna mieszkam w USA, to moj dom jak wracam to tutaj. W jakim celu mialbym
wracac do Polski? Dla zasady,ze tam sie urodzilem? I co z tego? Niedorzeczny
jestes Bruno. Dla ciebie emigracja stala sie doskonala wymowka do tego, zeby
zostac abnegatem, ktory wszelkie swoije niepowodzenia i niedostatki umyslowe
uzasadnia emigracja.