Czy ktos marzy o powrocie do Polski?

[bary14]

WRACAM!!! Niech sie dzieje co chce, juz tu nie wytrzymam.
Zaplace podatek i juz nigdzie sie nie rusze.

[bary14]

O rany to już w piątek!
Cieszę się i mam trochę obaw. Czeka mnie Urząd Pracy, szukanie pracy. Życie
zaczynam od nowa.

wracam!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[marafioti]

[bary14]

To są już 2 osoby

[marafioti]

sorry za szybko nacisnelam klawisz. otoz jest tak szczesliwa bo wracam do
polski.
moje szczescie nie jest jednak tak idealne bo poprostu rozwodze sie z mezem
wlochem i dlatego musze-chce wrocic do pl. jestem szczesliwa bo czeka mnie nowe
zycie, zaczne zycie na wlasna reke (dotychczas bylam uzalezniona w roznych
sensach od meza), mam nadzieje ze mi sie uda ulozyc wszystko. wiem ze bedzie
mi ciezko bo mam mala coreczke, zadnego doswiadczenia zawodowego(za granica
pracowalam tylko jako kelnerka), nieskonczone studia(tylko licencjat)ale sie
nie zalamuje. haha na dzien dziesiejszy nie mam nawet pralki ale to nic sama
sobie na to wszystko zarobie- mam nadzieje.nie mam zadnych oszczednosci bo
wszystko nalezalo do meza. pisze to by podzielic sie moim szczesciem i obawami.
mnie bylo bardzo trudno przyzwyczaic sie do obcego kraju. moze jestem malo
elastyczna ale zawsze myslam o pl jako moim jedynym miejscu na ziemi. i teraz
to mam. szkoda tylko ze musialam podjac tak trudna decyzje o rozwodzie , no ale
o tym nie bede ppisac.

jezeli ktos nie chce mieszkac w innym kraju niz pl nie ma co sie meczyc , wiem
cos o tym 5 lat w rozjazdach, zadnej kariery zadnych pieniedzy wiecej mialabym
gdybym zostala w pl.

pozdrowienia serdeczne

[bary14]

marafioti, masz bardzo podobną sytuację do mojej. Ja wyjeżdżam z UK i rozstaję
sie tym samym z moim partnerem. Polskę zawsze postrzegałam jako swój dom, choć
przez chwilę wydawało mi się że mogę być szczęśliwa w obcym kraju. Ja też wracam
z dzieckiem, ale urodzi sie dopiero w czerwcu. Na szczęście mam trochę
oszczędności i nie będe musiała być przez cały czas na utrzymaniu Rodziców.
Jetem pełna obaw jak sobie poradzę sama zaczynając życie od nowa, ale wiem jedno
nie tu jest moje miejsce.
Trzymam za Ciebie kciuki marafioti, a z jakiej części PL jesteś?

[moni-bel]

Dziewczyny powodzenia w nowym zyciu w Polsce)

[angel.nl]

Witam Wszystkich pewnie was zaskoczy tym co napisze....

ja powiem tylko tyle ze przez cale zycie chcialam wyjechac za granice...i w
koncu mi sie to udalo na poczatku bylam zafascynowana i wogole nie myyslalam o
powrocie do Polski..jednakze po spedzeniu kilku lat w Holandii doszlam do
wniosku ..co ja tu wogole robie oczywisce wiele sie tutaj wydarzylo cudownych
chwil takich jak narodziny mojego dziecka i slub...i inne rzeczy Holandia stala
sie w pewnym sensie moim drugim domem...ale brakowalo mi strasznie
bliskich...juz nie tyle ze tesknilam za Polska ale tesknilam za rodzina
przyjaciolmi za tym ze moge byc kims i dazyc do wymarzonych celow a nie byc
wytykana ze jestem polka i tylko co potrafie to sprzatac lub opiekowac sie
dziecmi chcialam to zmienic nie chcialam zeby moje dziecko nie znalo swoich
dziadkow...Moich rodzicow ktorzy przez cale zycei byli i sa po mojejj stronie
najlepszych przyjaciol..ludzi na ktorych moge zawsze polegac...dlugo sie
zastanawialam i w koncu wrocilam do Polski a najsmieszniejsze jest to ze wrocil
takze i moj maz ktory jest holendrem...mieszkamy juz od roku w Polsce..i ja
pracuje i on pracuje jakos zycie toczy sie dalej moj maz przez ten rok ani razu
nie byl w Holandii..w koncu czuje sie kims..mam przy sobie rodzine...i meza
ktorego bardzo cenie ze poswiecil sie dla mnie i naszego synka....Zycze wam
wszystkim dokonywania slusznych deecyzji i wydaje mi sie ze jesli sie kogos
naprawde kocha jest sie wstanie zrobic wszystko dla tej osoby...I jak to moj
maz mowi kazdy oddnajdue swoje szczescie w danym miejscu...czy to jest Polska
Holandia Rosja czy nawet Syberia...........Pozdrawiam

[emkz]

O ludzie, jak to fajnie, ze jest Was tu tyle, marzacych o powrocie do Polski!
Ja tez o tym tu (UK) z mezem marze, niemal kazdego dnia Chcemy tylko zarobic
na mieszkanko i... juz nas tu nie ma. Wiemy, ze to jeszcze troche potrwa (z
rok, dwa), ale mamy nadzieje, ze szybko minie, bo miedzy innymi chcemy tu
urodzic dzieciaczka - ach ten instynkt macierzynski!
Pozdrowienia dla Was wszytskich!

[bary14]

A ja na odwrót, jadę do Polski rodzić, bo nie wyobrażam sobie wychowywać dzieka
w obcym kraju.

[aatena1]

Hej dziewczyny!
Ja wróciłam, dzidzie urodziłam i sama sie "meczę". Maz został i nie chce
wracać, bo tu nie ma pracy - kiszka!!!! Mam dwóch synów i jestem sama. Za
granica było mi strasznie i teraz też jest źle, bo jego nie ma. Mam tu
wszystko, dom, pracę tylko męża nie. On chce karierę robić, miało byc tak że on
tam popracuje, kaski trochę zarobi, tylko ze to juz trwa drugi rok a dzieciaki
ojcanie maja tylko od swieta. Więc jaki mam wybór ..........musze chyba do
niego dołączyć............Sama nie wiem co to dalej robic. Pozdrawiam!!!!!!!!!!
Sami mieszamy sobie w życiu!!!!!!

[bary14]

aatena faktycznie masz trudny wybór.
Masz szansę na pracę zagranicą?
Tak całkiem też nie możesz zrezygnować z siebie, bo będziesz rozczarowana.

[aatena1]

Czy mam szanse? penwie tak. Jestem z wyksztacenia mgr inż. - tylko, ze mój
angielski nie jest super i tu tkwi chyba najwiekszy problem!!!! Ja znam ten
język w stopniu komunikatywnym, rozumiem, czytam itd, ale mam straszna blokadę
jak mam rozmawiac nie wiem dlaczego?

[bella41]

na poczatek witam bardzo
ja tez tesknie, i to straaaasznie
nigdy nie marzylam, jak niektorzy, o wyjezdzie za granice, powiem wiecej- nie
rozumialam takich ludzi
przyszlo co do czego i trafilam do stanow, ostatnio przesladuje mnie mysl,
dlaczego nie wybralismy z mezem wariantu polrocznego- przyjechac,
zobaczyc,wrocic, pomyslec i zdecydowac
coz, my skoczylismy na gleboka wode, jestesmy tu 3 lata, tu urodzil sie nasz
synek
gdy jestem w domu z mezem i moim malutkim, wszystko jest okey, ale gdy mysle o
pracy, o bylejakosci swojego zycia poza rodzina, to ciarki mnie przechodza
zdaje sobie sprawe, ze w polsce nie byloby mnie stac na fajne ciuszki dla
patryka, na takie zabawki, jakie ma, ale z drugiej strony...wszystkie sny,
ktore mam dzieja sie w polsce, wszystkie wspomnienia maja kolor rozowy- snieg w
polsce, to musi byc cudnie,o blocie i zimnych autobusach dopiero niedawno ktos
mi przypomnial
na poczatku tesknilam za rodzina, za przyjaciolmi,a teraz tez za budynkami
mojego rodzinnego miasta, za polska architektura i pieknem
ktos powie-wiedzialas, na co sie decydujesz
nie do konca, czlowiek jest zaaferowany tyloma sprawami przed wyjazdem, ze nie
ma czasu i pewnie nie chce tez myslec o konsekwencjach
i tak sobie marze-za 2 lata zrobimy obywatelstwo i wracamy do polski, inna
sprawa, ze za bardzo nie ma z czym, a to tez boli i powstrzymuje od
kategorycznych decyzji

[julex]

Witam Ja z mezem i coreczka jestem w Londynie od roku. Zamierzamy wrocic za
4 lata aby nasza coreczka rozpoczela pierwsza klase juz w Polsce.
Przyjechalismy z zamiarem zarobienia na dom z ogrodem, bo jest to nasze
marzenie. Aktualnie mamy dwu-pokojowe mieszkanko w blokach w Lodzi.
Ja siedze w domku z corcia, a maz pracuje oraz chodzi codziennie do collegu.
Jest mgr. inz. politechniki lodzkiej, ale jego angielski jezt na poziomie
komunikatywnym, wiec musi sie uczyc jesli chce polepszyc sobie stanowisko i
zarabiac lepsze pieniadze. Nie bardzo rozumiem dziewczyny, ktore pisza, ze
wyjechaly za granice sie dorobic, a po 3 czy 5 latach pobytu tam nie maja
zupelnie z czym wracac. My jestesmy tu dopiero rok i juz odlozylismy troche
grosza, bo przeciez po to tu jestesmy... Mysle, ze jesli sie zamierza zarobic i
wrocic to trzeba starac sie zrealizowac to postanowienie. My je realizujemy
pomimo, ze maz nie zarabia zbyt wiele.
Zycze wszystkim dziewczynom, zwlaszcza tym, ktore chca wrocic aby myslaly o
powrocie do kraju juz od pierwszych chwil pobytu za granica i aby po kilku
latach nie byly rozczarowane, ze sa tam tak dlugo, a nadal nic nie maja
Pieniazkow, pieniazkow i jeszcze raz pieniazkow wszystkim !
Pozdrawiam- Kasia.

[bary14]

Tez nie wyobrazam sobie sytuacji kiedy ktos przyjezdza tutaj z zamiarem powrotu
i okazuje sie ze nie odlozyl zadnych pieniedzy. Jedynym wytlumaczeniem jest
okresowy brak pracy. Ja na szczescie nie mam tego problemu, moze nie dorobilam
sie fortuny, ale pozwoli na spokojne szukanie pracy w Polsce.
Jezeli ktos chce to zaoszczedzi. Tylko trzeba przekalkulowac sobie korzysci
materialne z pobytu tutaj. Ja osobiscie moge powiedziec ze te pieniadze
szczescia mi nie daly i dlatego zdecydowalam sie wracac do Polski.

[julex]

Wiesz, mnie tez pieniadze calkowitego szczescia nie daje, ale w zyciu
pomagaja Ja rowniez tesknie za Polska, zwlaszcza za rodzina, ale abym mogla
reszte zycia spedzic w swoim wymarzonym domku i cieszyc sie z tego to musze sie
troszke poswiecic. Wiemy z mezem, ze wrocimy, bo: Tam jest Twoj dom, gdzie
serce Twoje...a nasze jest w Polsce
Pozdrawiam serdecznie i zycze wszystkim szczescia, sobie rowniez

[bary14]

"Tam jest Twoj dom, gdzie serce Twoje..."
Piekne slowa. Ja wlasnie musze wrocic do domu aby serce przestalo bolec.

[aniuko]

Witam! To ja tez musze napisac, ze tesknie! Mieszkam w malej alpejskiej miejscowosci w Niemczech juz
od pieciu lat! jestem tez caly ten czas w domu, najapierw z coreczka a teraz kiedy cireczka poszla do
szkoly, z malym synkiem! Zgadzam sie z niektorymi z was, ze trzeba sie cieszyc tym cop jest bo w
Poslce bylo ciezko ale kurcze czasem mysle, ze moze wazniejsze jest to zeby dzieci wychowywaly sie z
rodzina, z babciami w innej, polskiej atmosferze, ktora, same przyznacie, jest niepowtarzalna!! Narazie
nie ma szans na powrot,maz jest ameykaninem, tutaj ma prace a kto wie mzoe bedziemy musieli
wyjechac na troche do Stanow co mnie totalnie zalamuje!! Nie zaluje ze wyjechalismy bo wiele sie
nauczylam, jakos tak doroslam, zrozumialam, mam nadzieje, ze stalam sie pokorniejsza i jakas taka
spokojniejsza bo po prostu nie zawsze wszystko sie da....ALE juz zaliczylam i moglabym juz do domu

Buziaki dla wszyskiem mam na wygnaniu, jesli macie ochote, napiszcie: [e-mail]

pozdrawiam, Ania

do aatena1....z gory przepraszam ze tak duzo:)))

[dag78]

i radze, podejmij decyzje szybciutko!!!!
Opowiem historie ktora wydarzyla sie niestety calkiem niedawno i naprawde...moj
maz pracowal razem z chlopakiem(okolo 30 lat)chlopak ma zone 2 dzieci-zona
dzieci w polsce.Zaczal wyjezdzac zagranice praktycznie zaraz po slubie,
Hiszpania, wlochy potem Anglia...drugie dziecko zostalo poczete podczas
urlopu ojciec zobaczyl je dluuugo po urodzeniu, bylo too zwiazane z trudnym
wjazdem do GB.
Mieli plany-budowa domu, wyprowadzka od tesciow-minelo 5 lat, nazbierali na
fundamenty, uzbrojenia, plany i poczatek budowy..
dzieci ojca nie znaja, opowiadal ze jak pojechal to przez jakis czas musieli im
z zona zwracac uwage zeby nie mowily 'pan"-to znam z opowiesci...rok 2004 wtedy
i ja dolaczylam do obecnego meza-wszyscy wynajmowalismy pokoje w tym samym
mieszkaniu wiec teraz opisze to co widzialam.
Odkad weszlismy do unii kolega zauwazal ze wiekszosc rodzin sie laczy i daje
sobie rade w utrzymaniu...zaczal rozmowy z zona-i wiecie bylo mi go strasznie
zal bo zona zapytala"a czy bedziemy miec tyle samo pieniazkow",ponawial prosby
i niestety nic...pojechal na urlop-zadzwonil do nas uradowany ze wreszcie sie
zgodzila zebysmy zaczeli sie rozgladac za mieszkaniem(chcielismy wynajac
wspolnie)przyjechal zmizerowany bo zona na lotnisku powiedziala ze z tym
wyjazdem to byl zart i ona nigdy nie wyjedzie-jego nie zatrzymywala"bo kasa"
Dokladnie 12 mies temu dowiedzialam sie ze chlopak nie wytrzymal chyba
psychicznie(doszlo brak zyczen urodzinowych ze strony zony, brak
zainteresowania czy ma z kim spedzic swieta na ktore akurat nie jechal do domu
itp)..zwiazal sie z dziewczyna(zreszta obydwoje byli swadkami na naszym slubie)
a wkrotce potem ze beda mieli dziecko!!-wlasnie sie urodzilo
Teraz zona placze, nawet przyjechala i podobno juz podjela decyzje nawet o
pozostaniu...ale chyba za pozno...
Nie twierdze ze zawsze musi byc tak samo ale niczym powiesz nie! zastanow sie 2
razy.
Dla mnie sprawa jest jasna albo razem tu albo no wlasnie nie ma albo.
Zycze szybkich i madrych decyzji i przepraszam ze tak duzo))

do czeremszynianka i nie tylko

[asia710]

Wpadlam tu ponarzekac i pisac o tesknocie a wydaje mi sie za odnalazlam stara
kolezanke z liceum... z twojego opisu, mysle ze sie znamy) ja mieszkam w
Kanadzie i na to forum zagladam od niedawna, bo tez od niedawna jestem mama,
gratuluje ci coreczki i glowa do gory; (napisze na twoja poczte pryvatna by nas
moderatorka nie skarcila

dziewczyny a jak to bylo kiedys jak nie bylo internetu? Ja tesknie czasem i to
bardzo, niedlugo bedzie dwa lata od czasu gdy widzialam moja mame i podobnie
jak ktos tu pisal snie o mojej uliczce i tam czuje sie bezpiecznie - ja w ogole
mysle, ze tylko tam nabieram sil

[wielorybek]

no więc ja absolutnie nie marzę o powrocie do Polski.
Może na starość...
czy tęsknie... tak, ale za moim ukochany miastem Krakowem, za jego magią, za
każdym kątem, który tak kocham...

Rodzina... przyzwyczajona jestem do tego, że jest daleko.
Tu mam już część rodzeństwa, a reszta...
no cóż, takie życie...
wiem jedno, gdybym mieszkała w Pl to nie spotykałabym za często Bliskich...
oczywiście o finanse i odległość chodzi

[marieclaire12]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=37418&w=37945224&v=2&s=0

[ahmed88]

A ja mysle ze ludzie ktorzy chca wracac do polski nie teskną bezposrednio za tym
krajem tylko za tym co w nim przezyli. Ale pomyslcie ze czas leci, znajomi w
polsce juz dawno sie pozmieniali (i nie ma ze to przyjaciele czy cos kazdy sie
zmienia i ma wlasne zycie). Teskni sie za tym co minelo a nie za tym co jest
teraz. Sam nadal jestem w polsce ale co roku wyjezdzam do uk i co roku
przerabiam ten sam schemat, tesknota za znajomymi itp - wracam, spotykamy sie,
rozmawiamy, jakies piwko ale pozniej znow jest szara rzeczywistosc. Tesknimy
tylko za tym co dobre i nie myslimy o tym co niemile. Sam w tym roku wyjezdzam z
dziewczyna do uk na pare lat (nie zarzekam sie ze na stale), potem pomysle co
dalej. Moze mi jest latwiej ze w uk wyrobilem sobie spore grono znajomych ale
nie sadze zebyscie Wy drodzy forumowicze nie mieli znajomych na obczyznie.
Wiadomo ze sie teskni ale nie za krajem tylko za tym co sie przezylo. Pozdrawiam
i zycze optymizmu i niech nick was nie zmyli nie jestem rocznik 88 mam juz
cwierc wieku :]

[szyszka11]

Jestem w londynie od roku i tesknota mnie nie opuszcza.Raz jest lepiej,raz
goerzej,a dzis okropnie.Wiem,ze nie mamy czego z mezem w Polsce szukac.Zycie
tam jest ciezkie,gdy ma sie rodzine(synek 2,5).Chcemy tu zostac dlugo,bo jak
syn pojdzie do szkoly i rozpocznie tu edukacje,to nie chce mu za 10 lat mieszac
w glowie .U nas calkiem inny system edukacyjny.Staram sie nie myslec,ze tyle
lat przede mna w tym kraju,bo to mnie po prostu przeraza.
Pozdrawiam

[101krotka]

Strasznie fajnie ze trafilam na ten watek.Jestem w londynie od 5 lat z mezem i
dzieckiem i nie wiem co sie ze mna ostatnio stalo ale strasznie tesknie za
tyloma rzeczami w Polsce.Znajomych mam znikoma ilosc,a i tak wszyscy sa bardzo
zajeci.Tak strasznie czasami chcialabym po prostu wyjsc z przyjaciolka na kawe
albo po prostu wpasc do niej na 5 minut...A wszyscy (wlaczajac mnie) tacy
zabiegani bo wiadomo,wszystko takie drogie tutaj.
Caly czas sie staram pracowac w swoim zawodzie i jestem juz tego bardzo bliska
ale czuje ze jestem rowniez wyczerpana.To ciagle udowadnianie ze jestem
wystarczajaco dobra,ze sobie poradze,wiesz ze musisz byc w czyms lepsza zeby
dostac te prace.Robie wiec kurs,oprocz tego pracuje i opiekuje sie dzieckiem,no
i szukam pracy.Czasami sobie mysle,zeby to wszystko bylo tylko tego
warte.Czasami czlowiek wlozy w cos tyle wysilku a kiedy juz to osiagnie to
nagle to wszystko wydaje sie takie inne...
Ech,marudze.Brak mi bratniej duszy.Nie mam nawet na tyle czasu zeby poznac
jakas mila mame z moich okolic zeby mozna bylo milo spedzac czas z dziecmi.

[barbaram1]

A ja wróciłam do Polski i teraz tęsknię za Anglią, buuuu...

[aniek133]

Za czym konkretnie tesknisz? Tak z ciekawosci pytam, bo troche sie zdziwilam

[jula.b]

aniek133, proszę nie dziw się. Ja wróciłam 1,5 roku temu i też wciąż mam bardzo
żywe wspomnienia i obrazy przed oczyma z Anglii, z sytuacji które miały tam
miejsce, z różnych zakątków, moich przygód emigrantki.Wciąż zresztą jestem w
temacie - prenumeruję brytyjską prasę, znajomy nagrywa mi programy z BBC prime,
chodzę na kurs przygotowywujący do egz. BEC. Szykuję się do powrotu tam może
kiedyś za okolo 2 lata po ślubie z ukochanym dla którego wróciłam do PL i z
naszym dzieckiem które się powinno do tego czasu narodzić. Trochę ' śledzę' Twe
losy na forum 'Polki w Anglii' i wiem że właśnie wracasz. Mi nie było łatwo,
ale zdaję sobie sprawę, że to kwestia czy ktoś się czuje dobrze w PL/UK czy
nie. Teraz na swe polskie życie nie narzekam, bo szybko znalazłam świetną
pracę, kupiliśmy mieszkanie i nasza miłość do tej pory 'korespondencyjna'zdała
egzamin w realu. Obiecaj że po powrocie nadal będziesz gościem forów
Pozdrawiam

[aniek133]

Dziekuje za mile slowa Wiec jednak moze mnie jeszcze cos zadziwic )
Niestety, Twoj nick mi nic nie mowi i mam wrazenie, ze chyba nie spotkalam
zadnej Twojej wypowiedzi na forum Polek w Anglii....
Piszesz, ze Ty i ukochany jestescie w Polsce, macie w planach malenstwo, masz
dobra prace - wiec dlaczego chcesz tutaj wrocic??? Ja nie potrafie, naprawde
nie potrafie, sobie wyobrazic, zebym mogla czuc sie tutaj dobrze. Jestem tu z
moim nie-mezem, mam calkiem fajna prace i ogolnie jest ok, ale... to jednak nie
to )
Pewnie, ze bede odwiedzac te fora, nie moze byc inaczej Zreszta, kto wie,
jak mi sie w zyciu ulozy - moze jeszcze kiedys tu wroce?
Tak na marginesie, co to jest za egzamin BEC?
Pozdrawiam serdecznie.

[jollyb]

Ja bylam nieszczesliwa w kanadzie, po pobycie tam , stwierdzilam i podjelam
decyzje z wielu wielu powodow, jednak polska.chyba zapalce za to cena mojego
malzenstwa....choc mam jeszcze promyk nadziei ze moj maz da sie przekonac, ze
tu wcale nie jest tak zle. pozdrawiam wszystkie smutne i mniej smutne
dziewczyny na emigracji.

[brunetkazreflekxami]

Magrus71 czy Ty juz urodzilas? i co tam u Ciebie?

[paliwodaj]

Ja wiem ze wrocimy do Polski. Meszkamy w USA 5 lat, mamy 2 synkow i im dluzej
tu jestem tym bardziej chce wracac. Jeszcze max 2 lata i nie dlatego ze jeszcze
zarobimy wiecej pieniedzy. Nigdy nie da sie zarobic na cele zycie! Lepiej zyc
normalnie, pracujac 8 godzin i cieszyc sie rodzina. Co roku odwiedzamy Polske i
baaardzo trudno sie tu wraca. Nie ma tu niczego czego nie ma w Polsce. No
prawie. Najbardziej szkoda mi opuszczac wspanialych ludzi , ktorych tu
poznalam. Ale przeciez to tylko 8 godzin lotu samolotem.

[asia.asz]

na dzien dzisiejszy - nie
jest mi tu dobrze mimo pewnych drobnych rzeczy!
ale pewnie wrocimy bo moj maz chce wrocic