Nasze poczatki jezykowe

[Gość: Elf]

Mysle, ze najwiekszym klopotem i wstydem na poczatku naszej emigracji byly
wlasnie klopoty zwiazane z nieznajomoscia j. obcego w danym kraju. Przynajmniej
dla mnie.
Ilez upokorzen trzeba bylo znosic wlasnie z tego wydawaloby sie blahego powodu.

Wyjezdzajac z Polski uznalam, ze moj niemiecki jest wystarczajacy by porozumiec
sie chociaz w najbardziej podstawowych tematach. Nic bardziej mylnego !
Moj akcent i sposob mowienia sprawial, ze nawet najbardziej wyrozumiali Niemcy
patrzyli na mnie z otwartymi ustami.
Ale nie problem w zadawaniu pytan(tego mozna bylo sie wyuczyc na pamiec) lecz w
zrozumieniu pozniejszej odpowiedzi. Albo gdy na zadane pytanie(wyuczone) z
drugiej strony padalo pytanie dodatkowe nie przewidziane juz w programie
pytajacego.
Moze podam przyklad. Mialam b. powazne spotkanie w zwiazku z mieszkaniem.
Stremowana czekalam w kolejce w "spoldzielni mieszkaniowej". Pierwsze pytanie
(wykute) o termin i miejsce zasiedlenia powiedzialam poprawnie, facet z milym
usmiechem odpowiadal bardzo grzecznie i wyczerpujaco. Za wyczerpujaco !
Wiedzialam, ze sa to rzeczy nie blahe bo egzystencjonalne, wiec podeszlam do
jego biurka juz po jego wypowiedzi i ... podnioslam sluchawke telefonu
wykrecajac numer do kolezanki. Nie zapomne jego miny nigdy. Strach polaczony ze
zdziwieniem i konsternacja. Ale zachowal spokoj i grzecznosc. Porozmawialam
chwile z kolezanka, wytlumaczylam jej w czym rzecz i przekazalam sluchawke
jemu, ktory wtedy juz zbaranial. Ale sluchawke przyjal i nawet zaczal sluchac
i tlumaczyc do sluchawki to, co wczesniej tlumaczyl byl mnie.
Oboje zadowoleni (on predzej rozsmieszony) rozstalismy sie w zgodzie.
Tak to bylo na poczatku i chociaz od tych wydarzen minelo juz 16 lat to nie
zapomne tego nigdy.
Potem zaczelam duzo czytac, sluchac i gdzies tak po roku uznalam, ze moge
publicznie odezwac sie nie robiac sobie i innym konsternacji. Tak, ze niejako
jestem samoukiem, chyba jak wiekszosc z nas.
Jakie byly Wasze doswiadczenia, czy chcielibyscie sie podzielic ?

Pozdrawiam

[roseanne]

w moim przypadku ang.
No uczyli mnie w liceum, na poczatku. Potem byl podzial na grupy, kto zdale
radziecki , kto angielski na maturze- bylam w tej pierwszej grupie.
Moja znajomosc ograniczala sie do umiejetnosci przetlumaczenia prostego tekstu,
przeczytaniu artykuliku w czasopismie mlodziezowym- wtedy chyba BRAVO. i tyle.
Po przyjezdzie tu moje dzieci wiedzialy tylko jak powiedziec ,ze chca do
lazienki i "prosze zadzwonic po moja mame". Coz z tego ,ze mozna bylo po mnie
zadzwonic, przychodzilam do szkoly i dalej nie wiadomo bylo o co chodzi.
Ogladalismy duzo tv, zwl kreskowek, chodzilismy do YMCA i o dziwo jezyk powoli
sam wchodzil. Dzieci po pol roku rozmawialy miedzy soba po angielsku.
Ja zapisalam sie na kurs dla zaawansowanych i teraz jest ok.
Problem, ze mlodsze dziecko ma klopot aby sie z dziadkami dogadac w jezyku
ojczystym i tyle
Mozna sie nauczyc dosc szybko, warunki sa.

[Gość: Pola]

Podoba mi sie ten watek

Ja mieszkam w Holandii, a tutaj praktycznie z kazdym
mozna dogadac sie po angielsku (z wyjatkiem tego
naj-starszego pokolenia).
Mimo, ze w liceum z angielskiego mialam piatke, to taka
nauka w szkole nie przygotowuje wogole do
porozumiewania sie jezykiem w codziennych sytuacjach
(albo ja mialam taka marna nauczycielke), w zwiazku z
tym na poczatku mialam problemy z najprostszymi
sprawami, zwrotami, slowami. Bylo minelo
Uwazam jednak, ze najwazniejsze jest to przelamanie sie
i chec porozumienia sie, wtedy nawet w ciezkich
sytuacjach mozna wytlumaczyc cos "naokolo".
Teraz postanowilam tu zostac, a do znalezienia dobrej
pracy i wogole do zycia tutaj potrzebna jest znajomosc
przeuroczego jezyka niderlandzkiego, ktorego pilnie sie
ucze Jest trudny, ale na razie nie mialam WIEKSZYCH
problemow, tylko mam ten problem co na poczatku z
angielskim - nie moge sie przelamac, zeby zaczac po
prostu uzywac go na codzien...

[Gość: Doki]

Niedlugo po przyjezdzie przyszlo mi pracowac z facetem, ktory mowil po
angielsku rownie slabo jak ja wowczas po niderlandzku. Uzgodnilismy, ze lepiej
bedzie jak przejdziemy na niderlandzki: dla mnie korzysc, a on nie lamie sobie
jezyka. W ten sposob mialem od rana do nocy darmowe konwersacje.
Dzis nawet w myslach klne po niderlandzku.

[Gość: Pola]

A u mnie to lenistwo
Raz na jakis czas decydujemy z moim facetem: koniec z
angielskim, zaczynamy rozmawiac po nid. - dziala ...
przez godzine, wystarczy, ze nie potrafie znalezc
jednego slowa i znowu przechodzimy na ang.
wrrrr sama jestem na siebie zla za to

[Gość: Doki]

U mnie w domu wylacznie polski, chyba ze mamy z zona inna fanaberie. Dziecku
powoli robi sie wszystko jedno.

[Gość: Doki]

To dziwne, bo niderlandzki wydaje mi sie bardzo elastyczny i po tych latach
spedzonych tutaj czasem latwiej znalezc mi krotkie i odpowiednie slowko
niderlandzkie niz polskie.

[Gość: Pola]

hmm...no tak, tylko, ze moj chlop po polsku to tylko
prosze, dziekuje, na zdrowie itp do konwersacji nie
wystarczy
zgadzam sie z tym, ze niderlandzki jest elastyczny,
mnie tez jest czasem latwiej znalezc slowo w nid. niz w
ang.
powoli robie nam sie watek o j. nid, Doki

[Gość: p.]

U nas na poczatku bylo podobnie. To znaczy smetnie a czesto smiesznie. Pamietam
jak po paru miesiacach pobytu w Niemczech doszlismy z zona do konstruktywnwego
wniosku, ze najlepsza metoda do poprawienia naszego j. niemieckiego (wowczas
wydawalo nam sie, ze go juz znamy)bedzie po prostu, ze codziennie po poludniu
bedziemy w domu przez 1 godzine (zawsze miedzy 15 a 16) mowic tylko po
niemiecku. Pierwszego dnia to jeszcze nie podpadlo. Ja bylem "akurat"
zaglebiony w lekturze ksiazki zona miala cos pilnego do zrobienia w kuchni. Ale
juz drugiego dnia (ok. 15:30) wybuchnelismy oboje smiechem. Tak jak w Twoim
poscie: wyuczone zwroty, standartowe pytania i odpowiedzi to naprawde tylko
poczatek!
Teraz po 11 latach wyglada to juz troche inaczej . Smiesznie jest ale nadal.
Najbardziej wtedy gdy dzieci (tu urodzone) zaczynaja wytykac nam bledy
gramatyczne w j.niemieckim uzywajac przy tym takiego j.polskiego, ze pozal sie
Boze!

p.

[Gość: Elf]

Z dziecmi to troche jest, ze tak powiem dziwnie. Moj syn mial 4 latka jak tu
przyjechal a corka urodzila sie juz w BRD. Od poczatku mowilismy i mowimy do
nich po polsku i dlatego dzieciaki przyswioly sobie jezyk polski do perfekcji,
naprawde. Natomiast niemieckiego nauczyli sie w przedszkolu, bron boze ode
mnie ))
Dzieciaki nie lubia jak mowie do nich po niemiecku, bo od razu jest wysmiewany
moj akcent. Zawstydzaja mnie tym i przedrzezniaja, glupiki jedne !! Niestety
akcentu nigdy sie nie pozbedziemy. Taki nasz znak wyrozniajacy i troche
pietno ...

Pozdrawiam

[Gość: Lena]

Ja rowniez mieszkam obecnie w Holandii...i historia byla podobna. Z moim
angielskim bylo na tyle latwo ze pracowalam w PL jako tlumacz wiec tutaj nie
mialam wiekszych problemow. Pozniej zaczelam chodzic na kurs holenderskiego ale
po powrocie przechodzilismy na angielski. I tak sobie trwalam w zadowoleniu az
do momentu kiedy moj facet stwierdzil ze tak dluzej byc nie moze i z jednej
minuty na druga przeszlismy na holenderski. Oh..jaka ja bylam zla, ile razy
krzyczalam ze nie rozumiem...ale on i tak swoje po holendersku oczywiscie.
Teraz, patrzac z perspektywy czasu mysle ze to byla dobra szkola z korzyscia
dla mnie.
Pozdrawiam.

[Gość: Lena]

No to mialas szczescie ))
Bo moj facet jest rownie leniwy jak ja, wiec co sie
bedzie wysilal
A tak powaznie - to juz sie biore do nauki
Groetjes!

POLA A NIE LENA OCZYWISCIE :))))))))))

[Gość: Pola]

ale wpadka, hehe

[Gość: p.]

Gość portalu: Elf napisał(a):

> Z dziecmi to troche jest, ze tak powiem dziwnie. Moj syn mial 4 latka jak tu
> przyjechal a corka urodzila sie juz w BRD. Od poczatku mowilismy i mowimy do
> nich po polsku

My rowniez tylko po polsku. Te proby, o ktorych pisalem to byly jeszcze za czasow
kiedy dzieci nie bylo

>i dlatego dzieciaki przyswioly sobie jezyk polski do perfekcji,

Co rozumiesz przez perfekcje? Mowic, mowia ale jak juz kartke z pozdrowieniam z
Polski przeczytac maja to... tragedia


> naprawde. Natomiast niemieckiego nauczyli sie w przedszkolu, bron boze ode
> mnie ))

Dlaczego "bron Boze"?


> Dzieciaki nie lubia jak mowie do nich po niemiecku, bo od razu jest wysmiewany
> moj akcent. Zawstydzaja mnie tym i przedrzezniaja, glupiki jedne !!

Nie wiem ile Twoje dzieci maja lat ale moim na razie jeszcze do glowy nie
przychodzi nas wysmiewac a jesli mialyby zaczac to wtedy porozmawiamy o ich
umiejetnosciach w j. polskim

> Niestety akcentu nigdy sie nie pozbedziemy. Taki nasz znak wyrozniajacy i
troche pietno ...

Masz racje ... na pewno sie nie pozbedziemy ale czy od razu pietno?

p.

[Gość: Elf]

Gość portalu: p. napisał(a):

> Gość portalu: Elf napisał(a):
>
> > Z dziecmi to troche jest, ze tak powiem dziwnie. Moj syn mial 4 latka jak
> tu
> > przyjechal a corka urodzila sie juz w BRD. Od poczatku mowilismy i mowimy
> do
> > nich po polsku
>
> My rowniez tylko po polsku. Te proby, o ktorych pisalem to byly jeszcze za czas
> ow
> kiedy dzieci nie bylo
>
> >i dlatego dzieciaki przyswioly sobie jezyk polski do perfekcji,
>
> Co rozumiesz przez perfekcje? Mowic, mowia ale jak juz kartke z pozdrowieniam z
>
> Polski przeczytac maja to... tragedia
>

Czytac i pisac nauczyli sie ode mnie.
>
> > naprawde. Natomiast niemieckiego nauczyli sie w przedszkolu, bron boze ode
>
> > mnie ))
>
> Dlaczego "bron Boze"?
>
>

Bo jaka to nauczycielka, ktora sama nieraz bledy robi. Niemiec nauczy na pewno
lepiej, a szczegolnie wymowy.

> > Dzieciaki nie lubia jak mowie do nich po niemiecku, bo od razu jest wysmie
> wany
> > moj akcent. Zawstydzaja mnie tym i przedrzezniaja, glupiki jedne !!
>
> Nie wiem ile Twoje dzieci maja lat ale moim na razie jeszcze do glowy nie
> przychodzi nas wysmiewac a jesli mialyby zaczac to wtedy porozmawiamy o ich
> umiejetnosciach w j. polskim
>

20 i 13 a o ich umiejetnosciach j.w.

> > Niestety akcentu nigdy sie nie pozbedziemy. Taki nasz znak wyrozniajacy i
> troche pietno ...
>
> Masz racje ... na pewno sie nie pozbedziemy ale czy od razu pietno?
>
> p.
>
Fakt, za duzo powiedziane.

Ale, ale schodzimy z tematu, mielismy tutaj mowic o NASZYCH perypetiach, nie
dzieciecych umiejetnosciach

Pozdrawiam

[esther]

A ja mialam troche inna sytuacje - o dziwo moi rodzice nawet za komuny uwazali
ze jezyki trzeba znac i kiedy mialam 5 lat, zanim poszlam do szkoly, zalatwili
mi prywatne lekcje angielskiego, dwa razy w tygodniu, pozniej czesciej. Mimo iz
nie bylo zbyt duzo kasy w domu, jakims cudem oszczedzili na moje wyjazdy do
szkoly w Anglii (mialam 12-14 lat), tak ze kiedy zdecydowalam sie na przyjazd
tutaj na studia, musze przyznac ze nie mialam wiekszych problemow, a przez
ostatnie 8 lat od kiedy jestem w Anglii, w sumie najbardziej podszlifowalam
akcent, no i slownictow w branzy ktorej pracuje.
Jestem b. wdzieczna rodzicom ze juz wtedy, na poczatku lat 70-tych, mysleli o
tym. Oprocz tego, moj dziadek i babcia mowili w domu tylko po niemiecku, i od
nich jako dziecko nauczylam sie tego jezyka.
Mam zamiar swoim dzieciom rowniez w ten sposob pomoc - mam tutaj znajomych,
ktorych rodzice pochodza z roznych krajow i niejedna osoba wyrosla mowiac
kilkoma jezykami. To niesamowite jak dzieci szybko sie ucza, i o ile trudniej
przychodzi to pozniej...
Pozdrawiam wszystkich nadal uczacych sie jezykow.
Esther

[mary_z_danii]

Fakt, dzieciaki ucza sie nieprawdopodobnie szybko )
Moj syn (obecnie 19-letni) z mieszanego malzenstwa polsko-dunskiego urodzil sie
w Szwecji, od 8 lat mieszkamy w Danii. Syn mowi znakomicie po polsku (gorzej z
czytaniem, jak ktos wczesniej tez wspomnial).. i oczywiscie perfekcyjny
szwedzki i dunski (plus jezyki wyuczone w szkole, czyli angielski i niemiecki).
Moj szwedzki - po pierwszych 2 latach, kiedy dawalam sobie rade z zupelnie
niezlym angielskim - stal sie na tyle dobry, ze skonczylam w Szwecji studia po
5 latach pobytu.
Gorzej troche z dunskim, ktory jest zbyt podobny do szwedzkiego... i po dzis
dzien brzmi bardziej jak pan-skandynawski lol Duzo lepiej jednak jest z moja
znajomoscia pisanego dunskiego, nawet pracuje jako tlumaczka.
Pozdrowienia, Esther, dawno Cie nie widzialam na forum
PS. I prosze, bez zadnych glupich komentarzy o kolejnej emigrantce, ktora sie
tylko chwali

[Gość: Sexy_MF]

Ja siem wcale nie chwalem, ja po prostu mam talent do ... jenzyka!

[mary_z_danii]

...... ale talentu do ortografii to Bozia ci nie dala, co?
Spadaj, jesli nie masz nic ciekawego do powiedzenia na temat tego watku.

[Gość: Sexy_MF]

Moze i Ty umiesz dobrze pracowac jezykiem, ale przy okazji jestes
niegrzeczna i sie wychwalasz za duzo ...

[esther]

Ja rowniez witam, dawno sie nie 'widzialysmy'!!!
A co do chwalenia sie, to raczej powinnismy sie cieszyc ze ludzie znaja i chca
uczyc sie jezykow, i nie widze przyczyny dal ktorej mamy sie troche nie
pochwalic. Szczegolnie jesli ktos nad nauka ciezko pracuje i jest dumny z
efektow (tak jak ty jestes na pewno dumna z syna)

[Gość: Ewa]

ja nie znam niderlandzkiego (jeszcze)oprocz paru podstawowych zwrotow i tego co
zapamietam czytajac napisy w telewizji. Umiem za to dobrze angielski i nie mam
problemow w Anterpii. Pracuje na Uniwersytecie gdzie jest duzo obcokrajowcow i
w zasadzie angielski jest jezykiem oficjalnym, no i praktycznie w kazdym
sklepie czy biurze angielski nikogo nie zaskakuje. Z ukochanym (Belg) rozmawiam
po angielsku. Planuje zaczac nauke niderlandzkiego od lutego i szczerze mowiac
nie moge sie juz doczekac
pozdrawiam
Ewa

[Gość: Doki]

Zdradz gdzie? Na UFSIA sa, moim zdaniem, najlepsze
kursy. To dziala, sprawdzalem na sobie i na najlepszej
zonie swiata.

[Gość: Ewa]

niestety nie na UFSIA, na UIA. moja kolezanka-polka konczy juz 4 poziom i
radzi sobie doskonale. mam nadzieje ze po ulonczeniu pierwszego poziomu, w
czerwcu bede w stanie sklecic pare zdan.
pozdrawiam
Ewa

[Gość: Doki]

Masz na mysli Initiatief Nederlands? W takim razie serdecznie pozdrow ode mnie
Kris VDP!!!

[Gość: Sexy_MF]

Pracy jezykiem sie nikt jeszcze nie nauczyl w szkole, nawet w tzw. szkolach
jezykowych. Tam zbyt duzy nacisk jest kladziony na teorie, podczas gdy
praktyka jest o wiele wazniejsza. Ja potrafie nauczyc nawet najwolniejsze
w jeden gora dwa dni i to gratis!

[Gość: Elf]

Mal Mal opowiedz cos o swoich poczatkach z jezykiem ...

[Gość: karol w.]

czas i aktywnosc jezykowa sa najlepszymi srodkami na nieznajomosc jezyka kraju
do ktorego sie emigruje. podczas gdy ja przywiozlem tutaj angielski na
poziomie, ktory pozwolil mi zaczac zaraz uczyc studentow, znam wielu ktorzy
zaczynali od 50 slow. w ciagu paru lat pokonali te bariere, ale mozna to
osiagnac tylko przez aktywny stosunek do otoczenia - czytanie miejscowych
gazet, niepolscy znajomi, praca wsrod tubylcow. co do dzieci nie
przywiazywalem do ich znajomosci polskiego uwagi, ich celem jest zrobic kariere
w jezyku angielskim i nie ma sie co wpedzac w stressy z tego powodu.

[Gość: Rado]

nikt nie mówił,ze będzie łatwo...