Tesknota

[malgorz-ata8133]

Wyjechalam z Polski 2lata temu,jestem z mezem i moja coreczka.Ale
nie potrafie sie odnalezc.Jest mi tu bardzo ciezko.W polsce mialam
tylu znajomych,a tu nikt.Sa tu tez Polacy ale do przyjaciol nie
mozna ich zaliczyc.Tylu falszywych i zaklamanych ludzi nigdy nie
widzialam w Polsce.Bardzo chcialabym wrocic do mojej kochanej
ojczyzny,ale ja tez mam marzenia i czasem trzeba sie poswiecic.A ja
tylko pragne,a moze az wlasnego mieszkanka w Polsce.Mam czasem
wrazenie ze tak naprawde nikt mnie nie rozumie,bo gdy tylko o tym
mowie,ze jest mi tu zle,wysluchuje ze musze byc silna,dasz
rade,jeszcze pare lat i wrocimy.Ale moja tesknota i smutek nie
przyjmuje takiego slowa nie teraz jeszcze musisz tu byc!!!

[kokolores]

A gdzie mieszasz ??

Moze poprzez forum poznasz fajnych ludzi w twojej okolicy.
Ja tez tesknilam pierwsze lata ,a poznalam nowych ludzi i po wielu latach moge
powiedziec ,ze TU (Niemcy) jest moj dom.Mam garstke przyjaciol ,prawdziwych i
dobrze sie czuje. Do Polski tesknie juz tylko z powodu rodziny , choc lubie tam
jezdzic ,ale zamieszkac ...hm...... nie wiem czy bym potrafila.


malgorz-ata8133 napisała:
"wysluchuje ze musze byc silna,dasz
> rade,jeszcze pare lat i wrocimy."

Takie teksty sa wlasnie dobijajace !
Moze powinnas poszukac tych dobrych stron waszego wyjazdu, nauczysz sie jezyka
, poznasz inna kulture (moze) , nowe perspektywy... Moze powinnas sobie znalezc
jakies zajecie, hobby ,ktore sprawiloby ci przyjemnosc . Jesli jednak jestes az
tak nieszczesliwa ,to wracajcie do Polski , nikt was chyba na sile nie trzyma.
:o)
Koko

[malgorz-ata8133]

Mieszkam w Islandi,w malym miasteczku ktore nazwalam 'miasteczkiem
emerytow-nie obrazajac nikogo.Nic sie tutaj nie dzieje,jest bardzo
spokojnie.A co do przyjaciol poznalam kilku polakow,ale tu gdzie
mieszkam ludzie zyja nie swoim zyciem.Kazdy chce wiedziec o
wszystkich i o wszystkim.Sa bardzo dwulicowi.Nie potrzebuje takich
znajomych,poniewaz mam prawdziwych przyjaciol w Polsce.A z tym
powrotem to jest maly problem,poniewaz kupilismy dom.Nie wiem jak
dlugo jeszcze wytrzymam,bo czuje po sobie jak bardzo ten wyjazd mnie
zmienil,i jak bardzo zrobilam sie nerwowa i nieszczesliwa.

[golfstrom]

Wyjdź z domu do ludzi - niekoniecnzie Polaków, bo rzeczywiście z
przyjaźniami na emigracji różnie bywa. OStatecznei to, że mówimy
jednym językiem, nie oznacza, że mamy ze soba coś więcej wspólnego.

Nie wiem, jak to wygląda w Islandii, ale może działaja tam
organizacje charytatywne, w których mogłabyś sie udzielać (to czasem
może być godzina-dwie w tygodniu). Jeśli jest to miasteczko
emerytów, to może są i ciekawi emeryci. Do nas do gabinetu
przychodiz mnóstwo starszych osób, z którymi bardzo przyjemnie się
rozmawia. Nieraz potem przystajemy sobie na ulicy, jeśli akurat się
spotkamy.

Wiem, że jest Ci źle, ale skoro wyjazd nie jest mozliwy w
najbliższym czasie, to musisz, naprawdę musisz, coś zrobić, żeby nie
zwariować. Im wcześniej przestaniesz żyć tym problemem, a zaczniesz
coś robić, tym lepiej dla Ciebie.

[kokolores]

Czytalam kiedys ,ze z powodu "braku slonca" wielu ludzi w Islandii cierpi na
depresje. U Ciebie dochodzi jeszcze tesknota i samotnosc , moze powinnas pojsc
do psychologa.
Zycze powodzenia.
:o)
Koko

[urbanchild]

sprawdz skrzynke swoja,

do malgorz-ata8133

[urbanchild]

wiesz, ja Ci cos powiem z wlasnego doswiadczenia:
jestem w innym kraju juz prawie 20 lat, i pare lat tem zanim sie
pierwszy maluch urodzil postanowilismy sie wyniesc z bardzo duzego
miasta "do lasu", do takiej malej zbieraniny domkow gdzie do
najblizszego sklepu spozywczego trzeba bylo jechac 10 minut po
autostradzie, ja tam bedac bez zadnego zajecia dostalam takiego
dolka, ze chyba ludzie nie dostaja takich nawet jak tutaj dopiero co
przyjechali. Po 1 roku mieszkania w praktycznym pustkowiu,
sprzedalismy dom i wrocilismy do "cywilizacji" i wszystko sie
zmienilo, .
wydaje mi sie ze bedac nadal w nowym kraju i w odosobnieniu jest to
normalne ze czyjesz sie tak jak sie czujesz, mysle ze wiekszosc
ludzi tak by sie czulo. Moze trzeba innego wyjscia szukac niz wracac
do Polski - przeciez wyjechalas z tamtad z pewnych powodow. Co do
znajomych, to nowych przyjaciol troche trudno znalezc, bo na to
trzeba czasu i aby sie zzyc z ludzmi, a ze trafiasz na szczegolne
okazy, to po prostu tak sie zdarza czasem. Nad tym nie mozesz
panowac, po prostu patrz i ciesz sie z tego co mozesz kontrolowac i
nad czym panowac, a zobaczysz sama ile bedzie latwiej. A jak juz ci
sie to srodowisko naprzykrza to trampki na nogi, ciemne okulary na
nos sluchawki do uszu i biegaj albo na rower! od razu lepiej sie
poczujesz - POWAZNIE, . Ja wcale nie zartuje.
Co do znajomych w Polsce i samego kraju, to zawsze bedziesz tesknic
mniej czy wiecej, z czasem mniej, i zanim sie zorientujesz to
bedziesz bardzo zyta z nowym krajem. Wiesz, powinnas tez pojechac do
Polski na wakacje, bardzo duzo ludzi "choruje" na POlske zanim tam
pojedzie pierwszy raz po wyjezdzie, do momentu az tam spedza pare
tygodni. Ja sama jak jada to od razy na 2-3 miesiace, najpierw jest
cudownie, potem sie zyje, a potem chce sie wracac do tej drugiej
ojczyzny. Wiele ludzi tez wraca po roku, dwuch latach, ale potem po
paru miesiacach zaluja, bo juz sie przyzwyczaili inaczej zyc. Ja
wcale nie mowie, ze w Polsce zle, sama bym tam chciala mieszkac,
pewnie, piekny kraj, rodzina, wlasna kultura, ale ta demokracjia
jakas taka "egzotyczna" dla mnie. Wiele ludzi mieszkajac juz w innym
kraju, po paru latach "Nowego" zycia w Polsce wyjezdrza znowu gdzies
indziej, lub szuka okazji aby znowu wyjechac ale juz maja trudniej
czesto.
Wiesz, nie chce Ci mowic "badz silna" tylko troche inaczej - "wez
tego swojego Islandzkiego bawola za rogi", .

pisz na email, to chetnie pogadam nawet tak z daleka, pisz na
[e-mail] ,. Mi tez bylo strasznie ciezko. Ale juz -
Nie.

[dennis10s]

Jakbym czytala swuj list.Ja jestem w niemczech 3 lata i tez bardzo
tesknie za domem. moze moje mazenie sie kiedys spelni i wroce. do
Polski.Widze ze nie tylko ja mam ten problem. Nie martw sie jest nas
wiecej

[adaspy]

Ja czuje sie tak samo,boje sie dnia nastepnego,martwie sie o
przyszlosc.Kiedy wroce do Polski? Co wtedy z nami bedzie? Czy znajde
po takim czasie fajna prace w Polsce? mam metlik w glowie.Na dodatek
mam dziecko 4 lata.Co bedzie z nim czy da rade tu w szkole?a co
bedzie z nim jak wrocimy do Polski? Dlaczego on musi sie tulac po
swiecie? To jest straszne,na dodatek nie znam jezyka.Tesknie
okrutnie,taz bym chciala miec w Polsce mieszkanie,dlaczego inni maja
a ja nie? Dlaczego inni moga zostac w Polsce i normalnie zyc a ja
nie? Tysiace pytan i ta straszna bezsilnosc.Wiem o czym mowisz!

[drugi_outside]

hej!ja wyjezdzam jutro do angli gdzie urodze dzidzia u narzeczonego.ciagle placze bo wiem ze tam bede tesknic za rodzina.. ale takie jest zycie i wiem ze trzeba zacisnac zeby bo pozniej napewno bedzie lepieji tego sie 3majmy!

[urbanchild]

i tak to jest,
mnie po wielu latach niesie znowu do innego kraju, ale oprocz
Polski - nie znalazla bym sie tam.

[embeel]

moze to glupie, ale mnie przed wyjazdem z Polski maz do znudzenia
powtarzal, abym sie przygotowala na to,ze bedzie ciezko, ze bede
tesknic, mimo, ze obydwoje chcielismy tego wyjazdu, nawet bardziej
ja, bo chcialam studiowac, maz gdyby mial wybor, nie wracalby do
Francji. Jestem mu bardzo wdzieczna, bo dzieki temu powtarzaniu
zdartej plyty adaptacja przeszla lepiej, niz sie spodziewalam.

I przyznam sie, ze nie szukalam kontaktu z Polonia, nie, zebym ich
nie lubila, ale staralam sie raczej nawiazac kontakt z 'tubylcami'.
po 1,5 roku jest ok, tesknie o wiele mniej niz sie spodziewalam.

[tijgertje]

embeel napisała:
I przyznam sie, ze nie szukalam kontaktu z Polonia, nie, zebym ich
> nie lubila, ale staralam sie raczej nawiazac kontakt
z 'tubylcami'.
> po 1,5 roku jest ok, tesknie o wiele mniej niz sie spodziewalam.

Nawiazanie kontaktow z "tubylcami"to dobbry sposob. Mieszkam w
Holandii juz troche latek i lubie tu byc. Na poczatku nie mialam
zadnych polskich znajomych i chyba dzieki temu jakos wpasowalam sie
w tutejsza rzeczywistosc. Ostatnio odwiedzalam rodzinke w Stanach,
czulam sie tam strasznie dziwnie. Niby mieszkaja tam juz jakies 20
lat, niby wracac nie chca, ale maja tylko polskich znajomych, jedza
tylko polskie produkty zakupione w polskim sklepie itd. Bardzo
dziwna sytuacja. Niby maja amerykanskie obywatelstwo, ale integrowac
sie nie chca, zyja w jakims dziwnym stanem zawieszenia miedzy dwoma
krajami. Ktos, kto mysli o powrocie w takim towarzystwie predzej czy
pozniej by zwariowal.
W wiatrakowie czasem jest mi bardzo ciezko. Nie chce wracac, mam tu
ulozone zycie, ale jak ktos wspomnial wyzej - brakuje mi swiatla.
faktycznie trzeba wyjsc do ludzi, chocby wbrew sobie, regularne
wizyty w solarium tez poprawiaja nieco humor, ze mna bywa nawet tak
zle, ze to nie wystarcza i nawet zakupilam lampe imitujaca swiatlo
sloneczne. Najwazniejsze: trzeba chciec! Siedzac w domu i myslac
tylko: "jak m tu strasznie zle, powinnam byc w Polsce" niczego sie
nie osiagnie. Zakaladajac: :ok, jest ciezko, tesknie, ale 2 lata to
nie wiecznosc, wtedy wrocimy, a teraz zyjemy terazniejszoscia"
latiwej mozna sobie radzic z tesknota, docenic te pozytywne strony
wyjazdu i nie zatruwac zycia sobie i innym. Z przyjaciolmi mozna
gadac na skype czy pisac maile, odleglosc w prawdziwej przyjkazni
nie ma znaczenia.

[madziorek.4]

Boze a ja tak strasznie tesknie do mojej rodzinki,nie widzzielismy
sie juz prawie 3,5 roku nie mamy narazie mozliwosci powrotunie
mamy prawie wogle kasy bo prawie wszystko co zarobilismy to
wydalismy na szkole i na adwokata bo zalatwiamy sobie papiery w usa
i jeszcze nie wiadomo czy je dostaniemy,a najbardziej dobija mnie
moj szwagier ktory byl AZ 2 miechy za granica i sie zwolnil bo nie
dostal wolnego na swieta a dostal po,i ciagle tylko wysyla do mojego
meza sms zeby mu to,to to polsac bo tu tansze ale sami dupy nie
rusza bo po co sie poswiecac jak lepej nazekac ze na nic sie nie ma
a nie wziasc sie za pozadna robote,a jak urodzilam dziecko to ze
wszystkim musialam sama sobie radzic, bylo prze cholernie ciezko
nieraz spalam tylko godz na cala dobe a ona to okrelila ze ona wogle
nie czula ze ma dziecko, a jak to mogla poczuc jak jej mamusia
prawie rok malego myla i wszystko przy nim robila,a najbardziej mnie
dobija ze moj maz taki naiwny na wszystkie ich zachcianki sie
zgadza bo innym trzeba pomoc

[tijgertje]

madziorek.4 napisała:
a najbardziej mnie
> dobija ze moj maz taki naiwny na wszystkie ich zachcianki sie
> zgadza bo innym trzeba pomoc

Wiesz co, pogadaj z mezem, jak nie rozumie problemu to widze jedno
wyjscie: wszystkie pieniadze, ktore zarabiacie do wspolnej puli, z
ktorej odliczacie na zycie, wpolne wydatki i potrzeby dziecka,
reszte dzielicie na pol, z tego oplacacie wlasne kosmetyki, ciuchy i
zachcianki. Jak twoj maz tak koniecznie chce pomagac swojej
rodzinie, to niech to robi ze swoich pieniedzy. W koncu ty tez masz
rodzine. Niestety, znam z autopsji takie typy, co to tylka nie
rusza, narzekaja i im sie nalezy Tylko tego, ze jak ktos cos ma,
to zwykle ciezko zapracowene, to nie widza Najwazniejsze, to nie
przyzwyczjac takich do pomocy. Kopa w tylek, zmotywowac do roboty ,
a nie oczekiwac, ze wy bedziecie na nich robic. Cos za cos.

[alessia27]

Ja mieszkam w niemczech 22 lata.
Poznalam w polsce chlopaka ... ozenilam
sie z nim i wyjechalismy razem tutaj bo
to moj maz tak chcial.
Wiem ze on bardzo teskni za polska mowi ze
to calkiem inne zycie jest tutaj a tam.
Tutaj jest bardziej zorganizowane wszyscy chodza do
pracy kazdy zyje dla siebie spotkania na terminy.
A jak jestesmy w polsce raz do roku to maz jest
zadowolony i sie cieszy jak dziecko.Aczkolwiek
mowi ze wszedzie mu dobrze ale w domku najlepie.
Moj maz jesz w niemczech ponad 4 lata.
Poznal duzo znajomych przez prace spotykamy sie czesto
to na piwko to do knajpki to na pizze.Jakos leci.
Ty tez musisz wyjsc do ludzi to pomaga

Zycze ci powodzenia i glowa do gory.
♥ Macius 10.05.2002

a ja tylko przyklasne na to

[urbanchild]

bo to tak jest, czesto ludzie wyjada z Polski, nie chce im sie
czesto robic jak woly, tutaj naprawde trzeba napracowac sie czy
rekami czy umyslem, nie zdaja sobie sprawy ze w innych krajach jest
inny tryb zycia (nie ma pracy do 15tej czy 16tej) - nic nie ma za
darmo; wracaja z powrotem i narzekaja jak to w Polsce zle i tylko
patrza jak za jakis czas znowu czmychnac gdzie indziej, ale wtedy
juz sie nauczyli pracowac.

[delfina77]

Jak to: w innych krajach nie ma pracy do 16stej? Jak najbardziej jest I co
najlepsze, tu (w Irlandii) pracujemy lzej niz w Polsce i za lepsze pieniadze.
Ale i tak chcemy wracac

praca do 16tej

[urbanchild]

,
no, ale wiesz o co chodzi. w Polsce troche inaczej sie pracuje.