Bez tytułu

[anoresk]

Piszę to , ponieważ mam nadzieję , że chociaż jedna z was się zastanowi ( z
tych co to chcą mieć a. lub b. bo chude chcą być ).
Mam 25 lat . Chorowała od 21 roku życia .Anoreksja na zmianę z
kompulsami .Starciłam wiele rzeczy : włosy, przyjaciół , zawaliłam rok na
akademii medycznej . Kulminacją był luty tego roku - wylądowałam w szpitalu z
pękniętą torbielą na jajniku i krwotokiem do jamy brzusznej .Gdyby nie to ,
że to tak bolało , gdybie nie to , że przez dwa dni chodziłam zacewnikowana .
gdyby nie to , że znowu straciłam 2 miesiące na uczelni ( tyle to trwało )
nigdy nie zdecydowałabym się na terapię - w wieku 30 lat byłabym 70 letnią
staruszką .
Napiszę coś , co może będzie brutalne : to MY jesteśmy odpowiedzialne za
nasze choroby . To my decudujemy się na głodzenie , rzyganie i sranie . I
tylko my same jesteśmy w stanie podjąć decyzję o leczeniu . Nikt tego za nas
nie zrobi .

[snake77]

> Napiszę coś , co może będzie brutalne : to MY jesteśmy odpowiedzialne za
> nasze choroby . To my decudujemy się na głodzenie , rzyganie i sranie . I
> tylko my same jesteśmy w stanie podjąć decyzję o leczeniu . Nikt tego za nas
> nie zrobi .

No rzeczywiscie - bardzo brutalne i bardzo odkrywcze. Myslalam, ze to inni
ludzie decyduja o tym kiedy bede srala.

[czarna.mucha]

Oj, naprawde, na tym forum moglybysmy byc dla siebie mile!!!

A autorce watku chodzilo o to, ze czesto oczekujemy, ze ktos sie zorientuje, ze
jestesmy chore - rodzina, przyjaciele, nasi partnerzy. I tak czekamy, same nie
podejmujac zadnej decyzji. Tak samo jest nawet jak juz chodzimy do psychologa -
oczekujemy, ze to on rozwiaze nasz problem. A on moze nam tylko pomoc. Wszystko
zalezy od nas, wszystko to nasze decyzje. I to wlasnie od nas zalezy, czy
wyzdrowiejemy.

[fiona84]

Anoresk- popieram! To bardzo bolesna prawda... To MY wpakowalysny sie w
chorobe, to MY jestesmy odpowiedzialne za swoje czyny i tylko MY mozemy sie z
tego bagna wyciagnac. Bez woli walki nie pomoga tabuny najlepszych
psychologow...