szpital

[karollcia_k]

mam do Was pytanie... pewnie niektóre z Was były leczone w szpitalu. Mój
lekarz złożył mi taką propozycję. Boję się tego, nie wiem, jak takie leczenie
wygląda, czego będę musiała się wyrzec, ile to potrwa.. dlatego proszę,
podzielcie się swoimi doświadczeniami...

[kasia0078]

Mam 17 lat i jestem chora na bulimię.W spzitalu wyladowałam głównie przez myśli
i plany samobójcze(no było zagrożenie życia) i cięcie się.Byłam tam od 23
wrzesnia do 28 pazdziernika.Wypisalam sie na żądanie.Tak naprawdę podobało księ
tam takie nicnierobienie.Ale to nie jest dobry sposób dla bulimii,raczej dla
anoreksji,bo to tylko ucieczka.Potem wracasz do rzeczywistości i jest to samo
co wczesniej.Mi szpital troch pomógł,ale nie ze względu na leczenie(głaskanie
po głowie) ale ze wzgledu na innych pacjentów którzy naprawde wspieraja i
dowartościowują.Miałam terapie grupowa,indywidualna,muzykoterapie,psychorysunek
i inne dodatkowe zajecia.Jezeli potzrebujesz tegho to mozesz isc do
spsitala,ale ja odradzam,bo tak sie nie rozwiąże problemów,bo potem wraca
rzeczywistosc ktora tak naprawde powoduje nasz wymiotowanie.
Pozdrawiam

[ewelinaw7]

Karolciu, gadałyśmy sobie na "My, które dałyśmy radę". Pewnie wyobrażasz, że
zamkną Cię w jakimś psychiatryku i zrobią z Ciebie wariatkę, ALE TO NIEPRAWDA!
Mój pobyt w szpitalu trwał ponad 3 miesiące i dał fundamenty do wyzdrowienia.
Spotkałam tam ludzi, a teraz moich przyjaciół, którzy mieli te same problemy,
co ja, a czasami naprawdę gorsze. Dzięki kontaktom z innymi chorymi
uświadomiłam sobie, dopiero patrząc na ich problemy, że ja nie powinnam się
głodzić, że ludziom trzeba pomagać i wtedy moje problemy wydały mi się takie
błahe. Radzę Ci skorzystać z leczenia szpitalnego. To naprawdę może Ci pomóc.
Napisz do mnie, jaką decyzję podjęłaś. Szpital pozwala na stałą opiekę pod
okiem psychologów, psychiatrów i wielu inncyh lekarzy.