niudane oświadczyny

[Gość: carol]

to mial byc jeden z najpiekniejszych momentow w moim zyciu. moj chlopak
pewnego dnia wygadal sie, ze chce prosic mnio o reke podczas wakacji w
paryzu. nie moglam doczekac sie lata. oczywiscie powiedzialam mamie i
przyjaciolkom (nie jestem plotkara, ale to mialo byc dla mnie b.wazne
wydarzenie), kupilam sukientke etc. nadszedl paryz, minely w napieciiu dwa
tygodnie i nic. to bylo jedno z najgorszych doswiadczen w moim zyciu. jak
ostatniej nocy rozmawialismy o tym, moj chlopak tlumaczyl sie, ze nie zdarzyl
kupic pierscionka i nie pomyslal. mial olbrzymie poczucie winy, jak
wyjasnilam mu, jak sie czuje. oswiadczyl sie kilka miesiecy pozniej, ale bylo
srednio. podejrzewalam, ze wybierze ten dzien (wiedzial, ze chce miec
niespodzianke), nie wybral ustronnego lokalu, wcale nie bylo romantycznie, no
i nie ukleknal. minelo juz kilka miesiecy. nadal mam do niego olbrzymi zal o
caloksztalt.
powiedzcie, czy super romantyczny wieczor zycia, to niedoscignione marzenie
malej dziewczynki? a was jak zapytano?

[Gość: A]

Z całym szcunkiem, ale nie rozumiem Cię. Przecież nie ważne jest gdzie, jak i kiedy. Powinnaś być szczęśliwa że mężczyzna którego kochasz pragnie spędzić resztę życia z Tobą. Mój kotek oświadczył mi się w jak najbardziej naturalnych warunkach. Ja w dresach sprzątająca mieszkano. Cieszyłam się jak nigdy wcześniej, że wybrał taki moment, bo dał mi dowód, że kocha mnie zmęczoną sprzątaniem i z roztrzepanymi włosami. Wieczorkiem oczywiście poszliśmy do pubu na piwko i pizze. Wtedy już wyglądałam inaczej A propos klękania wg mnie to staroświecki zwyczaj i jak dla mnie troche błaznowaty

[kasia191273]

mnie o reke poproszono w niedzielny, listopadowy, deszczowy wieczor. Nic nie
zapowiadalo tego przelomowego momentu. Oboje bylismy w pizamach, ja bez
makijazu,wlosy nieciekawe, kolacji przy swiecach takze nie. Jak potem go
zapytalam, dlaczego wlasnie wtedy, odpowiedzial, ze nie mogl sie doczekac
Romantyczne to nie bylo w sensie takim, jak na filmach widujemy. Ale mnie
wzruszylo bardzo, sie poplakalismy w tych pizamach)))Potem poszlismy na
spacer w deszczu, zeby troche ochlonac.Ale zachodu slonca nie bylo, tylko
obrzydliwa mzawka.
Dziewczyno! Ciesz sie i nie wymyslaj problemow!!!!!!!!Gratuluje i wszystkiego
dobrego!

[Gość: la]

Ty jesteś chyba z jakiegoś szlacheckiego rodu?? podejrzewam ...

i idę wskoczyć do wanny, gdzie juz pływa moja kobietka

[Gość: Marta BG]

Leżeliśmy w łóżku po wyczerpujących igraszkach, zaczeliśmy rozmawiać o
przyszłości, o mieszkaniu, o dzieciach i nagle on stwierdził, że skoro już tak
o dzieciach, to może najpierw jakiś ślub wcześniej?
Pierwścionek był pod poduszką

[Gość: Iza]

Przepraszam, ze to powiem, ale Ty nie jestes zbyt normalna. Chyba sie tanich
ksiazek o milosci naczytalas. Biedny ten Twoj chlopak

[kinkygirl]

wyglądasz na ten najstraszliwszy typ "tresującej" kobiety.
tak, życie nie biegnie według scenariusza, który masz w głowie, czas sie z tym
zmierzyć, zanim twój biedny narzeczony wyzionie ducha próbując się domyślić jak
ci dogodzić

[Gość: magda]

... a zastanawiałaś się ile dziewczyn czeka choćby na takie zaręczyn jakich Ty
się doczekałaś ??? Pomyśl nad tym...a po tych przemyśleniach powinnaś dojść do
wniosku że jesteś szczęśliwa...i Twój żal powinien zniknąć !!! POZDRAWIAM !

[luiza75]

nieudane bo zbyt spodziewane, oczekujace i takie tam,człowiek to takie durne
stworzenie, że niby lubi planować, ale jak dostaje niespodziankę to jest w
niebowzięty)) moze nie mam racji, ale moje oświadczyny na szczycie gór były
rewelacyjne, głownie dlatego, że człowiek jak się już zmęczy i dojdzie , to
jest tak szczęśliwy z tego powodu, że wręczany pierścionek w chmurach jest
nierzeczywisty , wprost bajkowy i tak był niespodziewany, że bez zastanowienia
było tak ))i nie ostrzegał tego lata )) był jak sie dowiedziałam później
przygotowany od dwóch miesięcy, Tak sobie myśle,że ten twój to jakaś wredota
egoistyczna bez pomysłu jest, ale pewnie się mylę, bo ty go lepiej znasz i
wiesz że mogło go tysiąc powodów zestersować i wcale nie chciał wypaść nieudanie

[Gość: Paula]

a ja Cię poniekąd rozumiem. ja chyba też marzyłam, że będzie "romantycznie",
cokolwiek to znaczy. a było zwyczajnie. wiem, że to był dla niego ogromny stres
(chociaż z drugiej strony dlaczego, przecież nie miał podstaw, żeby obawiać
się, że odmówię). starał się, żeby to było niespodziewane, bo wiedziałam, że
ten moment się zbliża. ale w tym wszystkim nie pomyślał, że może mogłoby być
jakoś wyjątkowo. wiem, powinnam się cieszyć, że w ogóle się oświadczył. i
cieszę się, wierz mi, długo na to czekałam. ale w głębi duszy... jest mi
przykro, kiedy koleżanki opowiadają o swoich zaręczynach, w które ich mężczyźni
włożyli tyle wysiłku. nie umiem tego opisać, wiem, że życie to nie bajka czy
romans, ale i tak pozostanie żal. nie oczekiwałam Paryża, Giewontu, Brazylii
itp, ale mimo Waszych krytycznych głosów przyznaję, że jestem trochę
rozczarowana

[Gość: lenka]

nie uważam żebys przesadzała i rozumim, iż w Paryżu byłas potwornie rozczarowana.problem pewnie polega na tym , że twój narzeczony nie miał pojęcia, iż ten Paryż jet dla Ciebie taki ważany i nie wiedział o planach- mama,sukienka itd. z tego co piszesz nie wygląda by podchodził lekceważąco do ceremonii. Po prostu tak wyszło.może w przyszłości powinnaś mu powiedzieć ze oprawa pewnych wydarzen ma dla Ciebie znaczenie i chciałabyś je celebrowac. z pewnością będzie wiele takich momentów w waszym życiu a twój narzezony jak pozna twoje oczekiwania będzie miał okazję się zrehabilitować )
pozdrawiam

[Gość: iza]

Ja również bardzo długo czekałam na ten moment.Niestety udało mi się podejrzeć
mego przyszłego męża na zakupach w mieście(kupował pierścionek!)i od tego
momentu już tylko czekałam,a tu nic!Udało mu się uśpić moją czujność.Pewnej
grudniowej niedzieli poszliśmy na spacer z psem (do lasu nad
rzekę).Zatrzymaliśmy się przy naszej ulubionej skarpie nad rzeką i wtedy mój
kochany Tomasz uklęknął przede mną i się oświadczył (jedynym świadkiem tych
wydarzeń były łabędzie i nasz pies).Było super,chciałam krzyczeć ze szczęścia!
Bardzo często odwiedzamy to miejsce na niedzielnych spacerkach z psem i
myślę,że za 20 lat będziemy robić to samo.

[Gość: mikolka]

rany boskie, ale zmartwienie... nie masz większych? wybacz, ale wydało mi się
to trochę dziecinne. ja też się spodziewałam, że zaręczyny będą kiedy indziej,
były później, bez klękania, a ja i tak płakałam ze szczęścia i wzruszenia.
życie nie biegnie według scenariusza i trzeba się do teo przyzwyczaić.

[Gość: ewelina]

Czy dla Ciebie wazne jest naprawde jak poprosil czy, ze poprosil? Ludzie, czy
dla was licza sie tylko pozory?Moim zdaniem, Ciebie najbardziej boli, ze sie
pochwalilas kolezankom a tu nici z pierscionka.Prawda?

[Gość: Iksi]

A ja po części rozumiem carol i wcale nie uważam, że przesadza.
Dla wielu z nas zaręczyny to równie ważny moment w życiu jak ślub. Cóż więc w
tym dziwnego, że nie chcemy dostawać pierścionka w pośpiechu, między zupą a
schabowym?
Chłopak carol najpierw powiedział, że oświadczy się jej w Paryżu, a później
zapomniał o wszystkim, nie zdążył, zlekceważył... Tak nie wolno robić!!!
Przecież doskonale wiedział, że ona czeka.

Nie musi być wielkich uniesień, padania na kolana, ale niech ta chwila chociaż
w minimalnym stopniu będzie niezapomniana, wyjątkowa i tylko nasza po prostu.
Czy to naprawdę tak wiele?

Moje zaręczyny były poprzedzone rozmowami o wspólnym życiu, planami. Razem też
wybieraliśmy pierścionek. Był robiony na zamówienie, więc nie wiedziałam
dokładnie, kiedy mój partner go odbierze. Oświadczył mi się w niedzielne
popołudnie, siedzieliśmy sami w domu, słuchaliśmy muzyki i pili kawę.
Nie było ekskluzywnej restauracji i pierścionka z brylantem na dnie kieliszka z
szampanem , ale sama forma i chwila przekonały mnie, że jest to dla niego tak
samo ważne

Uważam, że carol miała prawo być rozczarowana w Paryżu. Nie usprawiedliwiajmy
lenistwa naszych panów, bo przecież potrzeba naprawdę tak niewiele, by nas
uszczęśliwić