Przybłęda

[gibkijosh]

Witam Miłe Panie

Gdy pierwszy raz rzuciłem okiem na to forum do głowy przyszło mi napisanie tu pytania, czy są tu jacyś panowie, którzy interesują się tematyką ślubno-weselną. Dopiero po pewnym czasie i lekturze niektórych wątków zorientowałem się, w jakim dziale jest to forum na gazecie (trafiłem tu z google). Ciekawostką wydaje mi się to, że nie ma działu Mężczyzna jako głównej kategorii. Czy mam czuć się dyskryminowany?

Stuknęła trzydziestka. Wielu kumpli ze szkół i z podwórka się już pożeniło, zapraszają na wesela. Czuję, że i ja "powinienem". Bo jeszcze nie wiem, czy chcę, czy dorosłem, czy jestem gotowy. Mieszkamy razem już długi czas i jest dobrze. Ona chce ślubu, chociaż nie naciska. Ja mam pokręcone życie zawodowe, siedzenie po godzinach, wyjazdy, sam we własnych oczach nie czuję się wystarczająco odpowiedzialny aby decydować się na tak poważny krok. Z drugiej strony wydaje mi się, że może ją w pewien sposób krzywdzę, nie decydując się na oświadczyny.

Wstępnie rozeznając temat trafiłem na to forum.

I jestem przerażony

Ślub i wesele to dwie rzeczy, które łączą się w jeden powiedzmy czyn. Nie wiedziałem, że ten "czyn" składa się z jakichś siedmiu milionów drobnych spraw... Ja na co dzień zawalony jestem różnymi sprawami w pracy. Nie wyobrażam sobie, gdyby miało mi dojść jeszcze tyle nowych spraw i problemów. A jak widzę po pobieżnej lekturze forum, zdawałem sobie sprawę z ułamka z nich.

Więc wyzwanie będzie tym większe...

A czy są tu jacyś panowie?

Pozdrawiam
Gibki Josh

[truflowa]

Witaj na forum Josh! Teraz juz wiesz pewnie (po przeczytaniu tych
wszystkich "waznych" watkow), jakie znaczenie ma dla Twojej
(Lepszej Polowy slub i wesele Pozdrawiam serdecznie ))

[kreatywni]

Ślub i wesele to owszem milion spraw bez względu czy mają być to huczne czy skromne uroczystości. Ale nie zasłaniaj się pracą w kwesti przygotowań - nie tylko praca w życiu się liczy

Pozdrawiam
Ania

[gibkijosh]

Decyzji nie uzależniam od ilości obowiązków, tylko od swojej
gotowości życiowej. A zawitałem tutaj chcąc sprawdzić, z czym
przyjdzie mi się zmierzyć. Zdecydowanie w moim życiu nie liczy się
tylko praca, szalenie chętnie rzucam ją w kąt, gdy tylko nadarza się
okazja

[maggnolia]

Josh
znam pary które wszystko załatwiły w dwa - trzy miesiące. wszystko zależy czy
znajdziesz np salę wcześniej niż za rok ( co sie może okazać trudne)
sama przeglądam to forum ale zapewniam Cię wszyscy którzy tu piszą mają po
prostu na to czas
a jak za dużo czasu do ślubu to tworzą się miliony problemów
więc jeśli Twoim głównym powodem "niezamążpójścia" hihi jest strach przed
sprawami do załatwienia przed - to kiepska to wymówka
pozdr serdecznie

[gibkijosh]

Widzi mi się taki pomysł - wszystko może nie na ostatnią chwilę, ale
bez zbytniego wyprzedzenia. Więc gdyby udało się znaleźć salę z
takim wyprzedzeniem, to tak zrobię, a gdyby były roczne terminy, to
może uda mi się wynegocjować brak innych przygotować do trzech
miesięcy przed faktem :]

A to nie jest nawet strach, tylko chciałem asekuracyjnie zobaczyć, z
czym się mierzę. No ale ilekolwiek tych przygotowań by nie było i
ilu problemów, to ślub dostaniemy, wesele się odbędzie.

[bacha1979]

Witamy rodzynka!!

hmm.. "Rodzynek" brzmi lepiej niż "Przybłęda" :D

[agnieszka.aim]

Nie wiem jak wam, ale mnie jest bardzo miło że zajrzał tu Pan.. Większość
facetów nie angażuje się na tyle mocno w ślub i całą organizację, żeby zaglądać
nawet na forum... Jestem baaaaaardzo pozytywnie zaskoczona. Oby więcej tych
"rodzynków"

[1flora.1]

Ale nasz RODZYNEK trafił tu przypadkiem, ON się też nie angażuje
zbytnio. Nawet boi się oświadczyn, he, he.
Niemniej wszystkim miło, że zawitał.
Witamy serdecznie - Jola D.

[gibkijosh]

A, dziękuję za zmianę tytułu, miło mi

I dziękuję za powitanie wszystkim Paniom z tej gałęzi wątku

I od razu pozwolę sobie wyrazić swoje zdanie - trafiłem tu o tyle
przypadkiem, o ile przypadkiem wpisuje się w google forum ślub
wesele i klika w pierwszy wynik

I poczytuję sobie Panie od kilku dni już.

Natomiast co do oświadczyn, to dla mnie, w naszej aktualnej
sytuacji, oświadczyny oznaczają po pewnym czasie ślub i wesele. Więc
de facto muszę być zdecydowany w momencie oświadczyn. I właśnie
dlatego badam grunt przed oświadczynami. Być może jestem w zupełnym
błędzie, ale poczytuję to sobie za oznakę odpowiedzialności, bo
(niekótrzy) kumple przyciśnięci do ściany kupowali pierścionek i
oświadczali się bez konkretnych planów, na zasadzie "jakoś to
będzie" :] Bo skoro "nawet" boję się oświadczyn - to te oświadczyny
to takie nie bardzo ważne są?

Jeszcze raz dziękuję za miłe powitanie. Jako rodzynek widzę, że
wielu kolegów tu nie znajdę - chociaż nie tyle ich tu szukałem, ile
byłem ciekawy stopnia zaangażowania. Z drugiej strony przecież za
każdą z Was kryje się facet (oficjalnie nie da się inaczej u nas),
więc duchem jest nas tu wielu

nie rozumiem facetów ;/

[dziewczyna-szamana]

ja raczej miła nie bedę bo troche mi się nie podoba co napisałeś.
nie lubię takich facetów jak ty. tkwią latami w wieloletnich związkach,
mieszkają razem, ale twierdza że "nie dorośli" do slubu? tacy faceci sa wg mnie
totalnie bez jaj. nie potrafią podjąć odpowiedzialności za związek.
masz 30 lat, a piszesz że nie dorosłeś ? to kiedy ty dorośniesz ? jak będziesz
po 40tce ??? a może weźmiesz ten slub jak juz się zestarzejecie ?
to kochasz ja czy nie kochasz ? jesli kochasz - slub powinien być naturalnym
nastepstwem miłości. Jeśli z nią jestes kilka lat tzn że chcesz z nia być. jesli
jej nie kochasz (a skoro twierdzisz że "badasz teren" to chyba nie jesteś jednak
taki zakochany) to po co z nią siedzisz ? wiem, tobie jest bardzo wygodnie, masz
sex bez zobowiązan za darmo. a pomyslałes choc przez chwile jak sie czuje twoja
dziewczyna, która jednak chce tego ślubu ?
piszesz że krzywidzisz dziewczyne, jesteś tego świadom, a mimo to dalej w tym
tkwisz. i co, pobajerujesz ją jeszcze jakiś czas i się rozmyślisz tak? a może
ona chce mieć ta obrczkę ? wam facetom się wydaje że ślub to taki papierek, a
dla kobiet jest to bardzo ważne. ile jeszcze ta dziewczyna ma czekać ???
mieszkacie razem i jest wam dobrze. boisz się, że po slubie twoja dziewczyna
przeistoczy sie w Babę Jagę na miotle ? skoro jest wam dobrze, jej zależy, to na
co ty czekasz ???
twoja dziewczyna chce ślubu, ja sie nie dziwię. po tylu latach
związku ma prawo chyba oczekiwac od ciebie jakis deklaracji. Zapewne chciałaby
zostać już mamą, bo lata lecą. ale ty sam jesteś duzym dzieciakiem. dla dobra
tej dziewczyny, jesli nie chcesz się żenić, to ją zostaw. może znajdzie sobie
kogoś lepszego, kto okaże się odpowiedzialniejszy.
widzę że w ogóle boisz się odpowiedzialności. wszystko cię przeraża. ślub cię
przeraża, organizacja cie przeraża. może w metryce masz te 30 lat, ale twoje
myślenie jest na poziomie kilkulatka. najważniejsze jest dla ciebie brac bez
zobowiązań , ale jak juz trzeba podjąć pewien wysiłek, to uciekasz.
mozecie mnie zjechac za to co napisałam, ale szkoda mi tej dziewczyny
błgam facet dorośnij. Albo ją zostaw (żeby sie rozejrzała za kims dojrzalszym)
albo sie oświadcz.

[sophie.weitz]

No facetów zrozumieć nie jest najłatwiej, a to chyba dlatego, że
spodziewamy się po nich rozwiązań bardziej skomplikowanych, niż te,
na które ich stać w rzeczywisctości. A ja bym tego gibkiego johna
broniła, choć w tym co piszesz jest wiele prawdy, niestety, takie
czekanie na świętych zmiłowanie jest średnio sensowne zwłaszcza z
perspektywy dziewczyny. Ale jakoś wierzę, że on ją kocha. Ślub dla
faceta, zwłaszcza średnio wierzącego, jest rodzajem koszmaru do
przełknięcia - chodzi o całą tą ceremonię i związane z nią
zawirowania, czas, miliony nic nie wnoszących decyzji do podjęcia,
itp... Niewielu jest takich, którzy sobie uświadamiają cały sens
ślubu. Zwłaszcza sakramentu. Niestety też niewiele jest takich
panien - dominuje kwestia sukienki i cienia do powiek.... Same
widzicie na tym forum!
Ale facet chce temat rozeznać, pojąć, poczuć, zrozumieć! I takich
też niestety jest mało! Więc ja będę tu bronić kolegi "przybłędy".
Wyszłam za mąż cztery temu, mam 32 lata. Ślub był przepiękny a
wszystko zorganizowaliśmy w TRZY MIESIĄCE, pracując, chorując i nie
mając kasy na organizatorkę wesel. Daliśmy radę! W dodatku jedno z
nas jest obcokrajowcem, więc i załatwiania papierów i gości z
zagranicy i związanej z tym logistyki transportowo-noclegowo-
powiatniowo-pożegnaniowej było więcej. I oczywiście było wesele, na
80 osób, a co! Dało się. Ale pracowaliśmy nad tym oboje, pocieszając
się w chwilach zwątpienia, czy damy radę. Jak jedno wysiadało, to
drugie ciągnęło sprawy. Rodzice włączyli się dopiero na dwa dni
przed. I do dziś odbieram maile i smsy od znajomych z tekstem "ach,
co to był za ślub"....

[marina111]

Zgadzam się. Jesli ona chce slubu to i tak cud ze go jeszcze nie
zostawiała. Ale ja widze światełko w tuelu... skoro dotarł na to
forum to znaczy ze myśli o tym... a jak mysli to moze coś wymysli

Kolego naprade nie trzeba robic wesela na 200os. Omina cie wtedy
roczne przygotowania. Jesli twoja dziewczyna chce tego slubu a ty
jestes zapracowany to napewno z radością odciązy cie w
przygotowaniach. 3-4miesiące i macie piekny ślub z nie wielkim
przyjeciem. Do przeżycia.

[aiczka]

No i tak to jest przyznać się do normalnych ludzkich rozterek. Nakrzyczą i
odstraszą.
Do wszystkiego w życiu trzeba dojrzeć i nie ma sensu podejmować ważnych i
nieodwracalnych decyzji* pod presją - nawet bliskich, a co dopiero - obcych
ludzi z forum internetowego. Lepiej poczekać z zaręczynami, jeśli dzięki temu
prosząc kobietę o rękę będzie się do glębi szczerym i zdecydowanym. W przeciwnym
wypadku niezadowolenie z tego, że uleglo się namowom czy perswazjom i zrobilo
coś,na co nie mialo się ochoty potęguje wszelkie stresy, buduje poczucie krzywdy
itp.
Ślub nie jest dziś konieczny do normalnego życia. Mężczyznom nie przynosi
żadnych korzyści a raczej obciążenia (np. domniemanie ojcostwa dziecka żony,
nawet gdy przychodzi na świat dość dlugo po rozwodzie, orzecznictwo rozwodowe
dyskryminujące mężczyzn, spoleczna/rodzinna presja, aby jednocześnie "zapewnial
rodzinie odpowiedni poziom życia" i spędzal z nią dużo czasu, rezygnując z
wlasnego życia, zamiast dzielenia obowiązków i przyjemności z partnerką). Smutne
przyklady wciśnięcia pod pantofel, które często następuje niespodziewanie i
niepostrzeżenie obserwują na co dzień pośród znajomych (zalożyciel wątku również
wspomina, że jego koledzy oświadczali się wmanewrowywani w tę sytuację przez
kobiety).
Na koniec zauważę, że dzieci można mieć niezależnie od ślubu, a jeśli kobieta ma
ochotę "wziąć wspólnie odpowiedzialność za związek" to może sama oświadczyć się
swojemu facetowi a wtedy on może zgodzić się lub nie. Do ślubu potrzebna jest
wolna wola obojga. I tak jest dobrze, bo to poważna sprawa.
Pozdrawiam i życzę świadomych decyzji,
Kobieta

*Zdaję sobie sprawę z istnienia rozwodów, ale jeśli nie podpisuje się intercyzy
albo jeśli pojawiają się dzieci, rozwód nie oznacza zupelnego wymazania z życia
faktu zawarcia malżeństwa).

[aiczka]

Aha, no i jeszcze oświadczyny, do których oświadczający nie jest w pelni
przekonany nie są zbyt atrakcyjną perspektywą dla osoby mającej je ewentualnie
przyjąć. Calą wartość tego wydarzenia stanowi czyjeś przekonanie, że wyraża
swoje szczere pragnienie.

wygadany Ciapek-Utopek

[vickydt]

troche od d* strony kolega-gawędziarz podchodzi. Szuka nawet wymówek w postaci
"wielu drobiazgów, o których nie wiedział, że trzeba je zorganizować". I ma
teraz, procz pracy (kolego, my tez siedzimy po godzinach, na wakacje bierzemy
komputer a wspolpracownicy i szefowie mogą dzwonic do nas od 7 do 23 bez
specjalnego opeeru z naszej strony, w innych godzinach juz z opeerem) kolejny
argument przeciw. Bosssz to się można pociachać od spraw jak zakup gajerka,
organizacji sali, wysłania zaproszeń. To jak Ty w normalnym świecie funkcjonujesz?

Na forum sie żalisz, zes jeszcze nie gotow - no to rzeczywiscie cos Ci Dziecinko
urwało miedzy nogami.

Wez zostaw te dziewczyne w spokoju i bimbaj sobie na swojej chmurce. Szanuj
czyjs czas. Jest tak samo cenny jak Twoj.

[1flora.1]

Nasz RODZYNEK to woda na młyn dla dziewczyn z forum.
Ucieknie - gdzie pieprz rośnie. No i będzie po Rodzynku.
Mam trzech synów, trzech wnuków, męża (jednego, na szczęście) i
jeszcze dziadka (87 lat), który z nami mieszka - dziewczyny, to są
przybysze z innej planety. Nawet mózg mają w innnym miejscu, jak my.
Inaczej odbierają świat, inna hierarchia wartości (np.uczuć),
egocentryzm, oni sie nigdy nie starzeją (wieczni chlopcy), lubia się
bawić (tylko te ich zabawki coraz droższe), są beztroscy, serdecznie
się śmieją w najmniej oczekiwanych dla nas momentach i mają wszystko
gdzieś.
I chyba powinniśmy brać z nich przykład, ale ja cholera nie
potrafię !!!
Zazdroszcze im tego zadufania w sobie, tego spokojnego snu, gdy ja
ogryzam paznokcie, tych spontanicznych baletów, gdy siedzę cichutko
w kącie i jedyne co potrafię, to później robić wymówki.
Na palcach jednej ręki moge policzyć sytuacje, w których cząstkowo
się "odegrałam". Wyśmiewają się z naszego romantyzmu,
uczuciowości ...
ONA czeka na ten moment, a ON - nie gotowy. Czule całuje GO na dzień
dobry, pierze, sprząta, wstawia kwiatki do wazonu, wita GO po
ciężkim dniu aromatycznym smakowitym obiadem, przytula na dobranoc -
czego potrzeba MU więcej? Jest MU tak dobrze, ON widocznie jest
kochanym takim, jaki jest. I po co cokolwiek zmieniać?
Pozdrawiam - Jola D.

[kol.3]

Popieram poprzedniczki. Ja też nie lubię facetów z rodzaju dzidzia-
piernik.

[vickydt]

hehehe, dobre okreslenie. Dzieki za przypomnienie. Taki potem slini sie w
dyskotece, odziany w rozchelstana koszule w palmy na siwym torsie. W domu kwilą
dzieciątka a on kolejnej opowiada, jak to wierzy w milosc, jak to mial w niej,
tej milosci pecha (po tym, jak po latach polowica od dzieci kazala mu sie
wreszcie wynosic). Nie znosze schematycznych ludzi. A mi tu wręcz cuchnie
cynicznym schematem.

[sisigma]

Spokojnie, dorosłeś nigdy nie jest się do końca gotowym i nie ma co na to
czekać bo się można tylko zestarzeć. Kochacie się? Nie wyobrażacie sobie życia
bez siebie? to trzeba to przypieczętować, jeśli relacja jest dobra to po ślubie
jest tylko lepiej, jak toksyczna - to tylko gorzej. Może to nie jest tak że nie
dorosłeś ale masz wątpliwosci czy wy rzeczywiście razem? To wtedy moim zdaniem
nie ma co na siłę, bo latka, bo znajomi, bo rodzina...
A co do załatwień - zalezy jak się podchodzi i czego oczekuję. Teraz jest tyle
możliwości... Można zdecydować się na tradycyje wilekie weselicho i wtedy trzeba
się zamienić w menedzera zrobić biznes plan i załatwiać, rezerwować... można też
zlecić to komuś, a można z paru głupot zrezygnować. My zrobiliśmy tzw. nauki
zanim jeszcze się zaręczyliśmy, termin w kościele i salę - rezerwujesz razem
przez pół godziny. Zaproszenia wręczaliśmy i rozsyłaliśmy pocztą, nawet nie wiem
kiedy to się stało chociaż sama ręcznie je robiłam. Przed samym ślubem nie było
nas przez miesiąc w polsce. Mieliśmy dwa tygodnie na dopięcie wszystkiego
(papiery, bukiet, sukienka, garnitur, zapowiedzi...) Dało się. Bardzo fajnie to
wspominamy i tylko się przez to zintegrowaliśmy.
Kobiety zawsze więcej szumu robią wokół tego wszystkiego więc to co to jest
tutaj na forum to wcale tak w rzeczywistości nie wygląda. Mężczyźni nie
uczestniczą nawet w jednej piątej tego. Więc luz!

[sajgonetka]

hej. dobrze, że zaczynasz interesować się tematem przed oświadczynami
podobnie zrobił mój chłop. najpierw zdobył wiedzę "teoretyczną", a potem zabrał
się do rzeczy. były i oswiadczyny, a potem ślub i małe przyjęcie.
wszystkie przygotowania zajęły 1,5 miesiąca, w tym była podróż "przedślubna". a
całość w okresie, kiedy M. miał większy luz w pracy tak, żeby na pewno
wszystko można było przygotować.

jeżeli podchodzisz serio do ślubu, a trochę mniej interesuje cię weselicho na
tysiąc fajerek i 150 osób - to da się to wszystko zorganizować.
pamiętaj, że jeżeli wesele jest tak do 50-60 osób, to nie musi być to sala
weselna, ale restauracja gdzie można i zjeść i się pobawić.

a najwazniejsze jest to, żeby cały ten ważny dzień - ślub i ew. wesele - był
waszym dzień, gdzie wy bedziecie się dobrze bawić, będziecie się cieszyć, a
towarzyszyć wam będą ludzie, którzy są wam bliscy i życzliwi. bo to jest wazne,
a nie serwetki i płonące gruszki na torcie.

powodzenia