artykuł z ww.arabia.pl "Polski biznes w Hurgadzie

[Gość: mala]

Polski biznes w Hurgadzie
Małgorzata Malewska-Malek, 2004-04-23 11:21:09


Z małej wioski nadmorskiej w ciągu ostatnich kilkunastu lat Hurgada wyrosła
na spore miasteczko, które egzystuje przede wszystkim dzięki turystom. Duże
międzynarodowe lotnisko przyjmujące w ciągu doby kilkadziesiąt samolotów,
multum hoteli, restauracji, barów obsługują kilka milionów turystów w ciągu
roku. Na północ i na południe od Hurgady, wzdłuż nabrzeża Morza Czerwonego
wyrosło kilkadziesiąt wiosek turystycznych, przeważnie cztero i pięciogwiazd-
kowych, które oferują raj na ziemi, idealny odpoczynek w luksusowych
warunkach. Sezon trwa tu cały rok. Przyjeżdżają turyści z wielu krajów
Europy, ale szczególnie Egipt upodobali sobie: Niemcy, Francuzi, Belgowie,
Rosjanie, Polacy, a nawet Włosi i Hiszpanie z południa Europy. Bo przylot do
Hurgady zapewnia nie tylko ładną piaszczystą plażę i ciepłe morze, ale
nurkowanie i rafy koralowe, safari po pustyni, wycieczki fakultatywne do
wielu miejscowości z taką masą zabytków staroży

c.d

[Gość: mala]

że w innych krajach ze świecą by tego szukać. Wszystko to można mieć i zaliczyć
w ciągu jednej dwutygodniowej wycieczki: rejs po Nilu i zwiedzanie pozostałości
starożytnych Teb, zwiedzanie Kairu i Aleksandrii.

Jest jeszcze coś w Egipcie, co przyciąga wiele osób. Jedni mówią, że dobry
klimat, suche powietrze, rzadkie zmiany ciśnienia, pogoda dobra dla sercowców,
inni, że to ten luz psychiczny, spokój wewnętrzny, że człowiek się wycisza i
inaczej zaczyna patrzeć na życie, w zapomnienie idzie zabiegana codzienność, a
ważne jest tu i teraz, sama radość życia. Czy rzeczywiście tak jest? Każdy musi
to sprawdzić na własnej skórze. Co prawda Egipcjanie w większości słynną z
takiego właśnie podejścia do życia, carpe diem, nie przejmuj się jutrem, jakoś
to będzie insze alla, ale Hurgada to już nie sami Egipcjanie, to środowisko
kosmopolityczne.

Trzeba być zwariowanym

W Wigilię 2003 otwarta została polska restauracja „good place” w Hurgadzie.
Jedzenie takie, jak powinno być na Wigilię, pokaźna sala była pełna, goście -
głównie Polacy – zachwyceni. Opuszczali restaurację, dziękując ze łzami w
oczach. Drugi raz sala restauracyjna zapełniła się Polakami w noc sylwestrową.
Teraz jest różnie, bywają dni, że ruch jest duży, ale bywa też pustawo.
Cztery „zwariowane” Polki – tak o sobie mówią – które prowadzą „good place”
wiedzą, że potrzebny im marketing, żeby biznes rozkręcić. Polskie potrawy nie
są w większości atrakcyjne dla smaku egipskiego. Raczej nie z myślą o
Egipcjanach restauracja powstała. Powstała głównie dla Polaków. Cztery
przyjaciółki w wieku od 25 do 44 lat, uwielbiające ciepłe kraje od lat marzyły
o otwarciu własnej restauracji. Kiedy zaczęły przyjeżdżać do Egiptu
stwierdziły, że nie na Wyspach Kanaryjskich, nie w Grecji czy Turcji, ale
właśnie tu w Hurgadzie chcą spróbować zrealizo-wać swoje życiowe marzenie. Już
po pierwszym pobycie w Egipcie słyszały w samolocie czartero-wym narzekanie
Polaków na miejscową kuchnię, Egipt jest piękny mówili, ale marzą już o
schabowym i ziemniakach. Brak im było polskiego jedzenia. Wielu turystów na
obczyźnie cieszy się z tego, że może spróbować obcej, często egzotycznej kuchni
i zbiera takie doświadczenia. Są jednak i tacy, którzy po dwóch posiłkach
innych niż te, do których przywykli, zaczynają cierpieć i narzekać.

„Good place” nie oferuje schabowego, ale można w karcie znaleźć pierogi, bigos,
gołąbki, barszcz czerwony z uszkami, ogórkową i wiele innych potraw typowo
polskich za całkiem przystępną cenę. Polki zwracają szczególną uwagę na
higienę, sprowadziły specjalne filtry do wody by uniknąć słynnej zemsty
faraonów, na którą cierpi sporo turystów nieprzyzwyczajonych do egipskiej wody.
Napoje gorące podają z wody mineralnej. Dziewczyny chciałyby by ich lokal stał
się punktem spotkań całej Polonii zamieszkałej w Hurgadzie. Ponieważ miejsca
mają pod dostatkiem postano-wiły poświęcić kilka ścian na regały z książkami.
Ich restauracja będzie jednocześnie biblioteką polską. Już kilka osób
zadeklarowało się dostarczyć książki. Takich darczyńców mają nadzieję, że
będzie więcej. Same też będą przywozić z kraju nowe pozycje. Chcą by można było
u nich zjeść po polsku, przejrzeć polską prasę i wypożyczyć książkę, zrobić
imprezę, czy choćby urzędowy obiad. Są otwarte na nowe pomysły.

Beata, Daliana, Renata i Paulina miały szczęście, że w czasie swoich kolejnych
przyjaz-dów do Egiptu poznały rodzinę polsko-egipską, która im w biznesie
pomaga. Według przepisów egipskich cudzoziemiec może prowadzić działal-ność
gospodarczą wspólnie z obywatelem egipskim mając maksymalnie 49 proc. udziału w
biznesie. Ich partnerem w biznesie ze strony egipskiej zostało małżeństwo
mieszane egipsko-polskie. Dziewczyny trafiły na uczciwych ludzi i rzeczywiście
pomocnych. A nie wszyscy Polacy mieli tu takie samo szczęście. Hurgada pod
względem naciągaczy i oszustów króluje w Egipcie. Tu trafia najgorszy element,
ludzie, którym zależy by się szybko dorobić wszystko jedno czyim kosztem.
Cudzoziemców nie znających arabskiego i tutej-szych przepisów, bardzo łatwo
naciągnąć i oszukać. O dobrych prawników w Hurgadzie na razie trudno. Wie o tym
kilkoro innych Polaków, którzy doświadczyli tego na własnej skórze i kieszeni.

Kiedy chcę zrozumieć co nimi kieruje, jak to się dzieje, że cztery Polki
decydują się na zainwestowanie sporej sumy pieniędzy w kraju arabskim, którego
nawet dobrze nie znają, nie znają też języka – słyszę z ich ust, że
niewątpliwie takie już one są zwariowane. Pomimo, że biznes z pewnością wiąże
się ze stresem, one twierdzą, że mają w Egipcie bezstresowe życie w porównaniu
do Polski, że żyją tu chwilą, że w Hurgadzie nie ma chamstwa, którego nie
cierpią, że czują się bezpiecznie, mogą same poruszać się po mieście nawet
wieczorami, niczego się nie boją. Fascynuje je Egipt, Egipcjanie, ich
życzliwość. Wierzą w sukces swojego biznesu.

Luz-blues

Niewątpliwie zwariowanym może się wydać każdy, kto ma pasję i robi wszystko by
ją realizować. Takim jest Mirek. Jest po technikum weterynaryjnym. Wyjechał na
studia do Australii, gdzie wytrzymał 3 lata na informatyce. Tam już nurkował,
ale twierdzi, że w Egipcie nurkowanie jest tysiąc razy ciekawsze. Nie podobały
mu się stosunki w środowisku polonijnym w Australii, historycznie podzielona i
skłócona emigracja, to najgorsze, co może być – twierdzi. Nurkowanie, które
było najpierw jego hobby, przekształciło się stopniowo w pasję i stało się
sposobem na życie, zawodem. Przez jakiś czas Chorwacja była dla Polaków
niezwykle interesująca pod względem nurkowania, tanio, bezpiecznie i urokliwie.
Ale wszystko się zmieniło po wprowadzeniu tam nowych przepisów. Kiedy z
Chorwacji zrobił się zamknięty rozdział w księdze nurkowania, Mirek od razu
pomyślał o Egipcie. Pierwszy raz przyje-chał tu z nurkami, których szkolił w
Polsce (miał dwie bazy w Rybniku i Zielonej Górze) 7 lat temu z biurem
Neckermana. Później zaczął organizować te wyjazdy sam. Wreszcie zdecydował, że
jest tu tak dużo pracy, iż lepiej zostać na miejscu. Sporo trudu i pieniędzy
kosztowało go zalegalizowanie i zarejestrowanie swojej działalności. Naciągnęło
go trzech prawników, a 3 partnerów oszukało. Sprzedano mu łódź, która miała
zastaw sądowy. Mimo wszystko został w Egipcie, bo uważa, że tu się najlepiej
nurkuje. Teraz jest właścicielem Polskiego Centrum Nurkowego Adventurer w
Hurgadzie. Czuje się niezależny. Jego egipski współpartner jest właścicielem
hotelu w Marsa Alam (ok. 300 km na południe od Hurgady). Jego Centrum zimą
obsługuje 50 nurków tygodniowo, co pokrywa koszty utrzymania całego zaplecza i
ludzi. Latem mają nawet 100 nurków dziennie, wtedy się zarabia. Lepiej by było
gdyby to wszystko rozłożyło się równomiernie w czasie, ale nasi polscy turyści
wolą nawet do ciepłych krajów podróżować latem, w największy skwar. Otworzył
już drugą bazę w Marsa Alam. Od października będzie organizował tam obozy
nurkowe dla młodzieży od 10 roku życia. Przylot do Hurgady, autokarem do Marsa
Alam, a tam dobry hotel (jego partnera), własna łódź i sprzęt do nurkowania.
Teraz dopiero Mirek wie, że żyje, ma swój własny biznes, wizę rezydencką, od
nikogo nie jest zależny, może się rozwijać. Doszedł do tego drogą błędów i
wypaczeń. Drogo go to kosztowało, ale twierdzi, że warto było. Nurkował już w
wielu krajach, ale z ciepłych krajów Egipt mu najbardziej odpowiada. Lubi ten
luz psychiczny, który tu się czuje na każdym kroku. To, co przeszkadza mu w
pracy, jeśli pracuje z Egipcjanami, to bardzo odpowiada mu po pracy. Sam
wyszkolił sobie własną kadrę egipską. Nie zwalnia nikogo, tylko uczy. Twierdzi,
że każdego można wcześniej czy później nauczyć tego, czego się chce. Tutaj w
Egipcie – twierdzi Mirek – nigdy nie stanie się pracoholikiem, choć pracy w
se

strona

[Gość: mala]

art. za długi więc podaję stronę: www.arabia.pl/article.php?id=10306

[Gość: mala]

niestety tekst za długi, strona: www.arabia.pl/article.php?id=10306

Naucz się linki wklejać...

[chaladia]

www.arabia.pl/article.php?id=10306