kot za i przeciw

[Gość: g]

witam
zastanawiam sie nad kupnem kotka... ale poniewaz bedzie to moj pierwszy kot
...mam doswiadczenie tylko z psami... wiec prosze o wszelkie opinie na temat
tych tajemniczych dla mnie stworzen... jak narazie nasluchalam sie tylko
mnostwa stereotypow i mitow o tym zze koty to niewierne, wredne bestie
pozdrawiam

[Gość: kania bania]

Jetsem posiadaczka dowch kotow i podstawa to odbre wychowanie. Kota
tzeba uczyc od malego zeby pozniej nie wszedl nam na glowe wiedzial
gdzie kuweta i gdzie ma spac.Wazne jest rowniez wykastrowanie albo
wysterylizowanie co pozwoli uniknac nam znaczenia terenu albo
nocnych syrenad.Jedzenie latwo dostepne na spacer nie tzeba
wyprowadzac.Ładnie mruczy lubi byc glaskany same pozytywy;)

Kotów już miałem kilka

[tetlian]

Kotów już miałem kilka, to i kilka informacji dam.

Koty bardzo szybko się uczą, toteż nie ma problemu nauczyć kota o których porach
dnia wolno mu przebywać w domu, i że w nocy nie ma do niego wstępu. Tak samo
łatwo je nauczyć, które miejsce jest ich kącikiem do spania i że nie wolno
wchodzić na fotel, czy kanapę.

Jeśli chodzi o sterylizację, to miałem kiedyś niewysterylizowaną kotkę i
przynajmniej raz w roku miała młode. Potem zawsze był problem w szukaniu
chętnego na przygarnięcie kociaka. Natomiast jeśli nie wysterylizujesz kocura,
to będzie dość wredny. A po sterylizacji, miły i potulny.

Największymi plusami w posiadaniu kota jest to, że nie śmierdzi tak jak pies, ma
o wiele przyjemniejszą sierść w dotyku, i nie trzeba go wyprowadzać na spacer
(sam się wyprowadza :)).

[Gość: Łodzianka]

tetlian napisał:
> Największymi plusami w posiadaniu kota jest to, że nie śmierdzi tak jak pies, m
> a
> o wiele przyjemniejszą sierść w dotyku, i nie trzeba go wyprowadzać na spacer
> (sam się wyprowadza :)).
>
Większych bzdur dawno nie czytałam. Pies nie śmierdzi! Pies nigdy nie nasika Ci
do buta ani na poduszkę, tak jak kot! I każdy pies ma inną sierść w dotyku, więc
jak można napisać taką "prawdę objawioną" Głaskałeś Ty kiedyś na przykład shih
tzu?! I między innymi po to ma się psa, żeby chodzić na spacer leniuchu.

[Gość: karol]

Lodzianko, nie zaklinaj rzeczywistosci, psow mialem wiele i prawie kazdy z nich
potrafil sie zesrac na dywan, o szczaniu to juz w ogole nie mowie, bo podlogi
czasami przypominaly dorzecza Amazonki. Jesli chodzi o koty, to co by o nich nie
mowic (ze drapia, niszcza meble, laza po meblach zrzucajac durnostojki etc.) to
zaden z nich nigdy nie nasral i nie naszczal poza kuweta. Zawsze mnie to
dziwilo, jak te zwierzeta sa czyste, np. moj aktualny to potrafi 20 godzin na
dobe spac, spedzic 2 godziny na dworze i 2 na czyszczeniu sie.

[budyniowa123]

czy durnostojka to kurzołap?
świetne określenie!

[Gość: kate]

Nie kazdy kurzolap to durnostojka, natomiast kazda durnostojka to
kurzolap;)

[mmascarpone]

Koty u nas w domu rodzinnym byly od kiedy pamietam. Ja posiadam
swojego osobistego od 9 lat,mieszkal ze mną i męzem w W-wie,co 2
tygodnie jeździl z nami do Olsztyna,potem przyzyl 2
przeprowadzki,ostanią do domku z ogrodem.I Czuję że tu jest naprawdę
szcześliwa-schudla,ale wychodzi w koncu na zewnatrz,podżera sobie
trawkę.Mamy dwojkę dzieci ktore nie raz dostaly od kocicy
pazurem,ale nauczylo je to respektu do zwierząt.Nie mialam problemow
z kotem w ciazy,bo jak lekarz uslyszal,ze koty mam od zawsze
ucieszyl się (?),ze juz pewnie przeszlam toksoplazmozę i juz mam
przeciwciala co okazalo się rzeczywiscie prawdą.Kota polecam dla
leniuchow i spiochow takich jak my,a takze czesto wyjeżdzających-kot
moze siedzieć w domu sam,wystarczy tylko dobra sasiadka posypująca
czasem żarcie.
Jeden minus mojej wielkiej milości to kotow to sytuacja w ktora
wpedzilam się po przeprowadzce na wies.Zaczelam dokarmiać okoliczne
koty czego skutkiem jest teraz 6 kotow mieszkających u mnie w szopie
na drewno.Musielismy je wszystkie wysteryliwać,ale i tak sie dziwnie
sklada,ze kazda zablakana ,ciezarna kotka akurat nasz dom wybiera
sobie na porodowkę! Sa koszty,bo taka ilość kotow zzera 2 puszki
duze dziennie,w lato mniej -za to mam duzo dowodow wdzieczności na
wycieraczce typu nornice,myszy,ptaszki....

[Gość: ***k***]

to moi znajomi chyba nie mają kotów, bo te ichniejsze to potrafią ze
złości zrobić kupkę do łóżka :)
oj, stereotypy Ci z butów wystają.... ;]

Zwierzęta nie nadają się do domu!

[zielony.raj]

Koty niesamowicie są czyste, powiadasz? Ciekawe... Przecież wchodzą łapami do
kuwety, gdzie załatwiają swoje potrzeby, a potem tymi samymi łapami wchodzą ci
do łóżka, albo chodzą po szafkach w kuchni gdzie jest jedzenie.
Psy podobnie, tyle, że załatwiają swoja potrzebę na dworze, ale często zdarza im
się wdepnąć w swoje gów.no, albo kawał odchodu przyczepi im się do sierści na
zadzie. A potem taki piesio wchodzi na fotele, kanapy, do łóżka... Psy lubią tez
wszystkie rzeczy wąchać, niekoniecznie te smakowite, albo liżą się wiadomo
gdzie...A potem taki pieseczek daje wam buzi LOL

Jednym słowem, obrzydliwe te sierściuchy!
Fajnie jest mieć psa na podwórku, gdzie może się wybiegać, ma swoją budę i nie
musi wchodzić do domu na wszystkie kanapy czy do łóżka.
Przecież sami jak przychodzicie z dworu, nie wchodzicie do domu w butach, a już
na pewno nie wchodzicie w nich do łóżka! Dlaczego więc pies może?

[10svb]

Zgadzam się, można jeszcze sobie chodować rybki albo patyczaka, ale
jakieś biegające futrzane śmierdziele? Czyście ludzie ogłupieli?

[Gość: karol]

no coz, kaleki emocjonalne sa wszedzie, widac ty jestes jednym z takich
przypadkow. zwierzeta w domu dobrze wplywaja na ludzi, a gdyby rzekomy ich brak
higieny tak zle wplywal i na nie i na ich wlascicieli, to wszelkiego rodzaju
chorobska bylyby niezwykle popularne, a nie sa...i mowie to jako osoba w ktorej
domu zawsze - od pokolen - byly i psy i koty.

[delgosik]

No proszę, pies nie śmierdzi?? Podaj mi jedna nieśmierdzącą rasę, bo jak do tej
pory się nie spotkałam... A i z tą miłą w dotyku sierścią też bym nie przesadzała...

[zielony.raj]

Owczarki niemiecki cholernie śmierdzą! Pogłaszczesz takiego to nie dość, że ci
ręka śmierdzi, to jeszcze jest jakaś tłusta!
Niektórzy ludzie bez wyobraźni trzymają takie duże psy w mieszkaniach. Psy w
domach/mieszkaniach się męczą! One potrzebują się wybiegać i załatwić
swoją potrzebę częściej niż 3 razy na dobę!
Kot to co innego, ale pies w domu? To niehumanitarne!

[kasiek_the_cat]

serdecznie się uśmiałam czytając odpowiedź birmańskiej mamy.
muszę przyznać, że doskonale opisała swoje perypetie z kotem
birmańskim. U mnie jest podobnie.

Przylepa to chyba określenie najtrafniej oddające charakter tego
kota. Gdy chce się bawić - w pyszczku przynosi sznurek - ulubioną
zabawkę i prosi o zajęcie się nim. W najmniej odpowiednim momencie
potrafi ułożyć się na klawiaturze komputera i domagać pieszczot.
Wierny i oddany. Jest przeciwieństwem mojego drugiego kota -
typowego outsidera ;)

minusem jest jego apetyt. Trzeba uważać żeby go nie przekarmić bo
niestety wsuwa jak "mały odkurzacz". Mój w zimie troche nabrał
sadełka ale gdy tylko robi się ciepło spala w trakcie zabaw w
ogrodzie.

Kot towarzyski i oddany. Z czystym sumieniem mogę polecić tę rasę :)

[Gość: Łodzianka]

Całe mnóstwo ras nie śmierdzi. Na przykład foksterier, albo wspomniany wcześniej
shih tzu, albo lhasa apso, albo pon. Jak o psa się dba to jest czysty. A
większego przyjaciela niż pies nie ma.
Co do reszty to się zgadzam, Psa powinny trzymać osoby odpowiedzialne i chętne
do spacerów a nie kanapowcy. Dla takich tylko koty!

[Gość: patol]

widac niektore Lodzianki kupuja psa zeby sie odchudzac przez co czuja sie lepsze
od tych nie maja takich problemow nawet lezac na kanapie... nie ma to jak leczyc
kompleksy psem.

[beatrycze123]

Psy ŚMIERDZĄ. Czy tez, jak wolą mowić ich właściciele PACHNĄ PSEM. Wszystkie.
Czułam to od każdego psa, jakiego mialam okazję bliżej poznać.

[Gość: em]

Kota kastruje sie tylko wtedy, gdy jest uciazliwy, znaczy i jest agresywny. Nasz
kocur ma ponad 2 lata i nie przejawia zadnego z tych zachowan.
Jesli kota sie wykastruje, to nie powinien on wychodzic na zewnatrz. Mimo braku
dzialania hormonow o odpowiednich porach wciaz bedzie sie wdawal w bojki z
innymi i strasznie obrywal.

[agnes315]

> Jesli kota sie wykastruje, to nie powinien on wychodzic na
zewnatrz. Mimo braku
> dzialania hormonow o odpowiednich porach wciaz bedzie sie wdawal w
bojki z
> innymi i strasznie obrywal.
Co za bzdury wypisujesz? mój wykastrowany kot wychodzi na dwór i
nigdy nie wdaje się w bójki, tylko przygląda się z daleka, a przed
kastracją ciągle przychodził do domu z "ranami wojennymi", albo
znikał na kilka dni

[allija]

Zaletą kota jest przede wszystkim to, że nie trzeba wychodzić z nim
na spacer oraz że może sam długo przebywać w domu bez złych
konsekwencji, po prostu wtedy śpi. Poza tym kot zachowuje się jak
inne stworzenia np pies, jest milusiński, domaga się pieszczot i
miłości człowieka, zainteresowania, zabawy.
Koty maja swoje charakterki i nie są w stanie całkowicie zrezygnować
ze swojego "ja" dla człowieka tak jak psy ale potrafią tak samo
kochac i to okazać. Kot zadomowiony, kochany i czujący się
bezpiecznie w swoim "stadzie" nie zrobi krzywdy człowiekowi, jeśli w
jakims momencie coś mu nie pasuje to po prostu odchodzi więc nie
powiedziałabym że kot jest wredny. Ani niewierny, potrafi tak samo
jak pies czekać pod drzwiami kiedy jego pan zbliża się do domu, tak
samo jest nieswój kiedy ktos z domowników wyjedzie na kilka dni.
Koty są też niezwykle mądrymi stworzeniami jednak młokosy wymagają
duuuużo cierpliwości i tolerancji więc jeśli ci tego brak to polecam
raczej kota od roku wzwyż, z juz ukształtowanym charakterem bo koty
różnią się pod tym względem, przy czym te rasowe z założenia mają
określone cechy, jeśli chcesz kupic kota to rozumiem, że ma byc
rasowy, wybierz więc rasę starannie tak, zeby dobrać do swoich
oczekiwań. Ja mam 2 dachowce, jeden to kot spokojny , łagodny i
niezwykle mądry, drugi póki co to łobuziak ale ma dopiero rok.
Wadą kotów jest to samo co w przypadku psów, mianowicie kłaki na
meblach ubraniach chociaż może przy systematycznym szczotkowaniu
jest ich mniej, ja nie robie tego systematycznie. No i pazury,
niestety, meble tapicerowane najlepiej żeby miały pokrowce, ktore
mozna co jakiś czas wymienić, szczególnie te meble łatwo dostępne, u
mnie kanapa pod ścianą jest względnie bezpieczna ale fotele stojące
na środku już nie. Koty mają drapaka ale i tak chętnie korzystają z
oparć foteli mimo naszych interwencji. Podczas zabawy także trzeba
uważać na te pazurki bo, zwykle niechcący, kotek może podrapać.
Uważam, że dla osób zapracowanych, w miastach, kot to idealne domowe
stworzenie.

[lukrecja34]

allija-nic dodać nic ująć.amen:)

[Gość: ola]

lukrecja34 napisała:
> allija-nic dodać nic ująć.amen:)

Dokładnie! :))
Wyczerpująco i na temat.
Precz ze stereotypami i mitami!!!

jak najbardziej za

[mala_mocco]

ja mam kotkę 1,5 roku trafiła przez przypadek mała i zagubiona. jest po
sterylizacji i choć na początku to był "diabeł wcielony" tak szalała po
mieszkaniu teraz jest grzeczna i potulna..moze się zestrzała. Nie wychodzi na
dwór jedynie na balkon (mieszkamy na 3 piętrze), poza tym ulubioną zabawą jest
kulka z jakiegoś papierka którą można tarmosić i uwierz mi uroczo wygląda jak
zaczyna żebrać żeby jej dać nową. Zawsze też przybiega pod drzwi jak wracamy z
pracy. Co prawda prawie cały czas jest sama ale wieczory na ogół są nasze, a
wtedy jej mruczenie potrafi poprawić najgorszy humor. Na prawdę bardzo polecam,
choc nie miałam psa jej nie zamieniłabym na żadne inne zwierzę.

[Gość: EM]

Dla kota nie egzystuje pojecie "stada". W przeciwienstwie do psa, ktorego
zachowanie polega na podporzadkowaniu sie spelnianiu pewnej roli "w stadzie",
kot postrzeha nas nie co najwyzej jako silniejszego kota, ktory ma dostep do
pozywienia i nim dysponuje. Kot zawsze bedzie sie z nami "przekamarzal", bo nie
uznaje w zasadzie, jak pies, raz na zawsze, naszego autorytetu, tylko
kazdorazowo bada, na jak wiele moze sobie pozwolic.
Mimo pozorow, kot jest bardziej wrazliwy na srodowisko i nieswiadome zachowania,
niz pies. Zmiana wlasciciela i otoczenia moze czasami nawet wywolac zmiany w
zachowaniu.

Co do pazurow: mozna obcinac, wtedy robia znacznie mniejsze szkody.

[jaagna]

A ja właśnie czekam na moje trzy nowe kociaki... mają przyjechać z dotychczasową opiekunką. :-) Dwa pozostaną na stałe, trzeci będzie u mnie na "tymczasie" i postaram się znaleźć mu dobry dom. Wcześniej miałam koty (w sumie od 1994 r.) i nie wyobrażam sobie domu bez nich. Ostatnie 6 tygodni "bezkocia" były smutne i puste. Polecam Ci wziąć koty w "pakiecie" czyli minimum dwa: lepiej się wtedy wychowują, nie "zadręczają" tak człowieka ;-), potrzebują kociego towarzystwa do ciagłych zabaw.
Polecam Ci forum forum.miau.pl/ tam poczytasz o niebezpieczeństwach czyhających w domu na kota (okna i balkony, trujące rośliny, itp.), dowiesz się o zaletach sierściuchów, poznasz adresy sprawdzonych weterynarzy w twoim mieście i może znajdziesz dla siebie jakiegoś przyjaciela :-)

Kot nie jest wrednym stworzeniem! On po prostu wychowuje człowieka ;-)

[Gość: Azorek]

Dobra decyzja.
Jeśli sama masz charakter i osobowość - pokochasz kota.
Ludzie z kompleksami kotów mieć nie powinni, to oni właśnie opowiadają potem bzdury o kocim fałszu.
Kot ma osobowość, jest indywidualistą i będzie wspaniałym partnerem dla innej osobowości.
Ale jeśli oczekujesz małego niewolnika u swoich stóp - szukaj jednak psa...Kot NIGDY nie będzie niewolnikiem. To wolne i dumne stworzenie. Kiedy - w swej wolności wyboru - wybiera człowieka, to jest to przyjaźń doskonała, z zachowaniem własnych granic, odrębności, własnej woli.
Kot jest stworzeniem przezabawnym, kreatywnym, inteligentnym, doskonałym obserwatorem. Dwa koty w domu to jeszcze lepszy pomysł niż jeden - nie będzie czasu na nudę, będą mieć w sobie oparcie, a widok przytulonych kotów jest słodki jak czekoladka... :)
Pzdr

[Gość: Posiadaczka psa]

Ja jednak polecam psa.Bezapelacyjnie.
Oczywiście jeśli chcesz mieć przyjaciela w domu.Kot nim niestety nie
będzie.Wiem!Zaraz będę wyklęta przez kociarzy,ale to nie zmieni mojego
przekonania.Pies nie nasiusia na łóżko a kot niestety tak.

[sloneczna.dziewczyna]

Za to pies zrobi kupę na podłogę. Ta sama logika. Z kilku rodzin
znajomych, które mają koty żadnen nie sikał na łóżko.
Poza tym, odpowiadasz nie ntemat. Autorka wątku pisze, że ma dwa
psy.
Polecam kota. Tak jak pisali forumowicze wyżej, to wyjątkowo
wdzięczne pupile.

[fuga27]

kot nasika na łóżko - jak czuje się zagrożony lub jest chory i
potrzebuje ochrony -wtedy może nasikać na rzeczy, ktore mocno pachną
jego opiekunem; jeżlei jest nieprzyuczony, zostawiony sam sobie -
może sikać wszędzie - brudna kuweta również może stwarzac
zagrozenie; więc kot tak do konca nie jest bezobslugowy...

[Gość: maxima]

Moja Babcia dostała od nas kotkę, którą ze wzajemnością bardzo kochała, nie
zmieniało to jednak faktu, że kotka nigdy nie załatwiła się drugi raz do kuwety,
tylko na dywanik obok, może trochę wredne, ale w końcu Babcia zrozumiała że
kuweta ma być czysta :)

[dominikjandomin]

Gość portalu: Posiadaczka psa napisał(a):

> Pies nie nasiusia na łóżko

Pies i nasiusia, i zrobi kupę. Przetestowane.

Mój kot za to NIGDY tego nie zrobił na łóżko.

[Gość: maciej]

Ale tu pies jednak jest lepszy od kota - może kupę na podłogę zrobi, ale zaraz
żeby posprzątać ją zje ;) A potem przyjdzie poprzytulać się tym pyszczkiem do
swojej pani...

Polecam koty, mają dumę, charakter i inteligencję.

[agnes315]

super :)))

[Gość: ***k***]

za to koteczek poliże się tu i tak zaraz po wyjściu z kuwety i od
razu do pańci buzi buzi leci... ;] albo pupką na poduszeczkę po
wyjściu sie uwali :]

a ja tam sobie myślę, ze i psi i koty my wychowujemy i one nas
wychowują. źle, jeśli jest inaczej. najgorzej, jak traktuje się
zwierzę jak przykry obowiązek. masz psy - spróbuj kota ;]

i to, z czym się zawsze zgadzam, to że lepsze dwa zwierzaki niż jeden
- bo to są zwierzęta stadne ;] sama mam dwa shih tzu - polecam :]
z kotem widzę jeden problem - te, które nie są nauczone wychodzić na
szelkach, ciężko wziąć na wakacje... więc trzeba mieć osobę, która
zaopiekuje się podczas naszej nieobecności. i nieprawdą jest, że kot
może zostawać sam na długi czas - zawsze się obraża i dziczeje. koty
tez potrzebują ludzkiego towarzystwa - przynajmniej te, które ja znam
;]

[Gość: hella]

mój kot w życiu nie nasikał na łóżko. jeżeli tak sie kot zachowuje, tzn, ze albo cos się dzieje nie tak w domu, albo jest chory.

[turbo_wesz]

mój kot nie tylko nigdy nie nasikał w mieszkaniu (oprócz prysznica, ale to się
nie liczy) ale absolutnie nigdy nie wchodzi na pościel (tak miała od kiedy ją
przygarnęliśmy, czyli od 6-go miesiąca życia) a jak wraca z dworu i jest mokro,
to obtrzepuje łapki z błota i wilgoci :D komicznie to wygląda

[Gość: gosc]

Jezeli w domu kot zalatwia sie w innych miejscach niz kuweta to
znaczy, ze albo faktycznie jest chory, abo ma za brudno w kuwecie,
albo poprostu zwirek lub piasek, ktory jest w kuwecie mu nie
odpowiada.
Uwielbiam koty-ale musialam je oddac poniewa stwierdzono alergie na
Koty ;-(. One zyskaly wolnosc ( sa na wsi) a ja odzskuje zrowie)

[ideefiks]

Gość portalu: Posiadaczka psa napisał(a):

> Ja jednak polecam psa.Bezapelacyjnie.
> Oczywiście jeśli chcesz mieć przyjaciela w domu.Kot nim niestety
> nie będzie.

A dlaczemu? Możesz rozwinąć tą interesującą teorię?


Przychodzi baba do sklepu i mówi "poproszę dwa filety z kurczaka" a
pani sprzedawczyni na to: "ja jednak zdecydowanie polecam ośmiornicę
marynowaną" - jeśli wyczuwasz złośliwą ironię to słusznie... :P

i po co te stereotypy?

[Gość: bOb]

"Kot ci nasra", "nie, to pies sra na lozko" "kot jest wredny" "kot
wybiera czlowieka" "pies nie ma charakteru, a kot tak" No bzdury do
kwadratu :-)

Zarowno kot jak i pies to wspaniale zwierzaki - mam oba - zyja jak
pies z kotem czyli sie lubia. Oba kochane i dobrze ulozone. Zaden za
wyjatkiem choroby i wieku dzieciecego nie nasral w domu. Kota latwiej
nauczyc robienia do kuwety, co nie znaczy ze pies bedzie walil klocki
po mieszkaniu. Psy po prostu trzeba wyprowadzac, bo nie maja jelit z
gumy.

Pies to zwierze stadne i inaczej sie zachowuje ale oba zwierzaki sa
tak samo kochane i nie ma co porownywac. Kot mi przynosi do domu
ptaki, parowki i sie nimi dzieli. Pies ostatnio podarowal mi kreta...
Sama radosc.

Jak sie nie ma czasu na spacery i mieszka w bloku to kot jest
swietnym wyborem. Po prostu trzeba zwierze traktowac jak zwierze, a
nie czlowieka i bedzie wszystko jak trzeba. Bedzie kochany i nie
wlezie na glowe. To nie wyzszosc swiat bozego narodzenia nad
wielkanoca, to kot i pies.

[turbo_wesz]

dobre podsumowanie. mi kiedyś nawet udało się przysposobić wrednego jamnika do
lubienia przygarniętego kota. na początku trochę zgrzytało, ale się po paru
tygodniach polubili...

[janek344]

Mylisz się!Kot, w każdym razie mój-obecnie juz jedenasty-to prawdziwy kumpel i
przyjaciel.Oczywiście trzeba go wykastrować i karmić tym co on polubi. Jeżeli
zmusisz go do spożycia tego,co dla niego jest niedobre będzie rzygał.Prawie
każdy kot bardzo lubi surową drobno pokrojoną wątróbkę.

[Gość: zb]

jedenasty? zjadasz te koty czy co?

[Gość: rrr]

To zależy. Jeden wątrobę, drugi nerki a mój dziczyznę i króliczka

[Gość: gość]

aż mnie krew zalewa kiedy czytam brednie o sikaniu na łóżko czy do butów. Nam z
naszym kocurem zdarzyłą się taka historia tylko raz. Zabraliśmy go na działke
bez kuwety. W ciągu dnia biegał po podwórku i było ok, ale w nocy zamkniety w
domku nie miał swojej kuwety i załatwił się w miejsce które mu pachniało
domem,,,do torby z naszymi rzeczami. I to niestey była ewidentnie nasza wina.
Kot niewykastrowany będzie znaczył teren, poza tym koty znacza tren kiedy czują
sie niezbyt pewnie w danym miejscu. I na pewno brudzą jeśli kuweta nie jest
sprzątana regularnie. Jeśli komuś kot narobił na łóżko to ja bym najpierw zajrza
ła do kuwety, moze biedny kociak tam po prostu brzydzi sie wejść... Osobiscie
nie preferuję kotów czy psów, to są inne zwierzęta i trzeba przemyśleć za i
pzreciw żeby siebie i zwierzaka nie unieszczęśliwić. Teraz mieszkam w bloku,
mamy dwa koty. zACZynamy budowe domu i po przeprowadzce będziemy tez mieli psa.
Teraz byłoby to niemożliwe.
Pozdrawiam!

[agnes315]

Cudnie to napisałaś(eś). Nic dodać, nic ująć. O. Wilde powiedział,
że ludzi można z grubsza podzielić na dwie kategorie - miłośników
kotów i osoby poszkodowane...

Pzdr
Właścicielka dwóch kotów

[Gość: ja i KOTKA]

Kociarze jako specyficzna grupa ludzi stanowią niemal jedność z tym zwierzęciem
.Dzielą się na dwie grupy ,na tych co śpią z kotami i na tych co śpią ale się do
tego nie przyznają.Nie chcę być stronniczy ale powiem ci tylko jedno po
przeczytaniu wszystkich wpisów.Osoby które piszą negatywnie nie mają absolutnie
racji szkoda czasu na czytanie ich wypowiedzi.Każdy z pozytywnych natomiast
pisze prawdę o tych wspaniałych zwierzakach.Wymaga trochę pracy ale to żaden
problem.Jakbym miał polecić to kotkę zwykłego dachowca ,każdego dnia odpłaci ci
za opiekę dobrem ,miłością,przywiązaniem,humorem .Pozdrawiamy ja i moja Kotka
siedząca obok komputera pojadłszy na pewno zaraz będzie się układać do
snu.Kocham to zwierzę.....

[agnes315]

Zdecydowanie polecam kotkę, kocur nawet wykastrowany potrafi
próbować znaczyć teren, mój na przykład obowiązkowo musi obsikać
każdy nowy mebel bądź sprzęt, który pojawi się w domu. Musi
zaznaczyć, że to jego, niech kocica sobie nie myśli, on był w tym
domu pierwszy :))) Poza tym jak prawdziwy chłop (wybaczcie panowie):
naje się, wyśpi i w długą, a kociczka, od kiedy tylko się pojawię w
domu z pracy, asystuje mi we wszystkich czynnościach, które robię.
Czasem wręcz przeszkadza, bo wchodzi pod ręce, ale wszystko musi
widzieć: co kroję, co zmywam, co wkładam do szafy, co przyniosłam ze
sklepu, gdy się kąpię siedzi na brzegu wanny i bawi pianką, taka
moja córcia... Wiem, wiem, mam szajbę, jak każda kociara, ale dobrze
mi z tym :)))

[Gość: ania]

Wpierw dowiedz się, czy Ty, ani nikt z członków rodziny nie ma
alergii na kocią sierść (o ile nie mieszkasz sama), to wyjątkowo
wredny alergen. Przywiążesz się do kotka i może się okazać, że
niestety będziesz musiała oddać go...W mojej rodzince tak właśnie
było, długo tęskniliśmy za naszą kicią, a moja córka jeszcze przez
ponad rok od oddania kotka miała silne objawy alergii.

[Gość: dafu.de]

coż.. ja mam alergię na kocią sierść, ale tak bardzo kocham te futrzary że z
nich nie zrezygnuję :)

[Gość: ann]

chciałam dodać, że kot domowy - tzn wykastrowany - też może być
zwierzęciem wychodzącym na dwór. mój dachowiec wychodzi codziennie i
na dworrze załatwia swoej potrzeby, co jest super wygodne, bo odpada
czysczenie kuwety, a ja mieszkam w kawalerce. jak zgłodnieje, wraca.
wystarczy zagwizdać :)
można tego nauczyć młodego kota - pokazać mu (najpierw prowadząc na
smyczce) okolicę, żeby wiedział, gdzie mieszka.
mój bury wychodzi też zimą, w największy mróz - wtedy spacer trwa 15
min. nigdy nie zrobił siku ani nic innego w domu. nawet nie drapie
mebli - oduczyłam go tego (prośbą)
jest szalenie miłym towarzyszem - lubi się bawić, umie wyrażać
uczucia - a kot ma wieelkie serce, wbrew pozorom.
generalnie kot jest dla ludzi, którzy chcą poznać i uszanować
odrębną osobowość. miłość kota to wielkie wyróżnienie :)))

[Gość: Natkabatka]

Nie bardzo rozumiem, czemu uważasz że kot samotnie wychodzący i
załatwiający się na dworzu to świetne rozwiązanie...? Sprzątasz po
nim wszystkie siuśki i kupy? A może załatwia się komuś w rośliny na
balkonie albo do piaskownicy?

Jak sama piszesz, kota można nauczyć wielu rzeczy, także tego, że na
dwór wychodzi dopiero po zrobieniu do kuwety siku i kupy. Należy go
regularnie szczepić i odrobaczać. I wtedy można go wypuszczać.

Zwierzę to odpowiedzialność, np. z psem trzeba wyjść na spacer i
sprzątnąć po nim kupę, a kota "załatwiać" w kuwecie we własnym
mieszkaniu a nie wypuszczać żeby załatwił się na zewnątrz.

Zdaj sobie sprawę, że takie postępowanie jak Twoje przysparza kotom
wrogów i trucicieli... i jest bezdennie bezmyślne! Gdybym znajdowała
kocie czy psie kupy gdziekolwiek, w swoim ogródku czy na balkonie, w
piaskownicy czy na chodniku, chyba by mnie szlag trafił więc nie
dziwię się innym. Raz - estetyka, a dwa - higiena.

Żeby nie było: mam kota, właściwie Kota :) i wypuszczam go,
wyłącznie na ściśle określonych zasadach.

Jeśli kochasz swojego kota, to naucz go czystości i szanuj prawa i
zdrowie innych osób.

[Gość: Ania]

Gość portalu: Natkabatka napisał(a):

> Żeby nie było: mam kota, właściwie Kota :) i wypuszczam go,
> wyłącznie na ściśle określonych zasadach.

Z całą pewnością Twój Kot zrozumiał, że ma całkowity zakaz sikania i
robienia kup na podwróku i nigdy, przenigdy się nie załatwia.
Chodzisz za nim krok w krok? Czy prowadzasz na smyczy? Bo jeśli nie,
to wybacz, ale bujdy piszesz. Kot będzie lał tam gdzie ma na to
ochotę i bynamniej nie będzie wracał do domu tylko dlatego, że mu
się właśnie zachciało. Wykopie dołek tam gdzie mu odpowiada i zrobi
co potrzebuje. Dla kota żyjacego w domu to duża radość wysikać się
tak raz porządnie we własnołapnie wykopany dołek i nawet jak by
sikał dopiero co, zawsze znajdzie w sobie zapasy moczu. To tak jak z
kuwetą. Możesz się wysprzątać w chwilę po tym jak kot się do niej
załatwił, ale jak tylko wysypiesz mu cały żwirek i dasz świeży, on
natychmiast nasika jakby godzinami się powstrzymywał.

[Gość: Natkabatka]

Acha, i to zwalnia z odpowiedzialności... dzięki Twojej wypowiedzi
jestem o niebo mądrzejsza.

[Gość: bOb]

ale nie odpowiedzialas na pytanie :) na jakich specjalnych zasadach
wychodzi? bo jedyne co mi przychopdzi do glowy to smycz.

[Gość: Natkabatka]

napisałaś, napisałaś na jakich zasadach wychodzi... a
słowo "specjalne" to już jest Twojego autorstwa.

[Gość: kkl]

Gość portalu: Ania napisał(a):

>Wykopie dołek tam gdzie mu odpowiada i zrobi
>co potrzebuje.

dlaczego wszsycy kociarze wyobrazają sobie ze koty kopią dołki???

[Gość: bOb]

moj kot, dachowiec sam sie wyprowadza - jak chce wyjsc na dwor to
mialczy pod drzwiami balkonowymi. Jak wraca jest podobnie, tylko z
drugiej strony. Z kuwety korzysta jak jest zimno lub nie chce moknac.
Psa juz musze wyprowadzac, co w sumie lubie :)

[Gość: kkl]

> na dworrze załatwia swoej potrzeby, co jest super wygodne, bo odpada
> czysczenie kuwety,

ooo tak rewelka, niech ktoś inny to sprząta za ciebie, to bardzo wygodne!!!

[Gość: ola]

głaskanie kota- to wspaniałe lekarstwo na stres.

[Gość: hmm]

Mam 2 koty rasowe , kot birmański i devon rex.
Kot to nie tylko przyjemnosc ale i obowiazki , a takze czasem niemiiłe niespodzianki.
Poza tym kot kotu nie rowny.
Zalezy co lubisz , jakie preferujesz cechy charakteru kota .
Miałam wczesniej psa , dozył u nas 11 lat , nigdy jednak na 2 psa sie nie zdecyduje.
Pies wymaga moim zdaniem zdecydowanie wiecej uwagi i czasu , ktorego ja nie mam .
Ja jestem osoba wygodna i nie chce mi sie wstawac o 6-7 rano , zeby wyprowadzic psa , to samo poznym wieczorem . W ciagu dnia nie mam tez czasu na dwor z psem , no chyba , ze tylko w weekendy.
Dlatego dla mnie tylko kot.
Pierwszy moj kot to birman , kot wymagajacy , albo jak kto woli domagajacy sie uwagi. Momentami jest meczacy. Sprawia nam tez czasem psikusa i potrafi zsikac sie na łozko. Niestety takie rzeczy tez musisz wziac pod uwage, ze moze sie to zdarzyc. Ta kotka rowniez drapie/ niszczy mi kanpae , z czego nie jestem happy .
Jednak zdecydowalam sie na kota , dlatego mam , znosze wszystkie jej wybryki i staram sie poswiecac duzo uwagi, bo to taki charakter.
Kot devon to inna bajka , zupelnie inny charakter , cichy , nie niszczacy , nie sikajacy poza kuwete , nie domagajacy sie zabawy ,nie wybredny , pod wzgledem zwirku, jedzenia , ale za to niesamowita przylepa , kleila by sie do ciala 24h . Spi pod koldra jak pies , druga zreszta tez w łozku.
Mi np. devon z charakteru odpowiada , ale wiem , ze dla niektorych moglby byc meczacy / namolny itp.
Dlatego zanim wybierzesz rase, zorientuj co do charakteru tej rasy , jednoczesnie musisz pamietac , ze kazdy kot z tego samego miotu , tej samej rasy moze miec inny charakter.
Ja np. nie wyobrazam sobie domu bez kota , a devon jest dla mnie kocim idealem .
Co do hodowli , przyjzyj sie im uważnie , bo tez mialam z hodowlami rozne przeboje (nie mylic z pseudohodowcami) . Pamietaj rowniez o rodowodzie kota.
Pozdrawiam

[Gość: aśka]

Kupnem? Jeśli tak, to mam nadzieję, że chodzi o kupno rasowego z rodowodem a nie z pseudohodowli... Kupowanie kota bez rodowodu to popieranie sadyzmu i wykorzystywania tych zwierząt (psów dotyczy to samo)!

[Gość: g]

Kupnem poniewaz tu gdzie mieszkam kazdy kociak kosztuje bez wzgledu na to czy
jest rasowy z rodowodem czy zwykly dachowiec...tutaj kotkow za darmo nie
ma...wlasciciele nie sprzedaja kotkow mlodszych niz 12 tygodni wiec w wiekszosci
przeszly juz one pierwsze szczepienia... moze dlatego ta oplata w przypadku
dachowcow. W schronisku koty tez sporo kosztuja a to po to zeby udowodnic z
jest sie naprawde zainteresowanym posiadaniem zwierzecia i cena nie gra roli.

[azonka1]

kot jest ok (właśnie jeden taki siedzi u mnie na kolanach), jest
wredny, kradnie gumki do włosów córki, nie słucha i grzeje, śpi
kiedy jesteśmy w pracy, nie sika nigdzie po za kuwetą, pogada
zawsze chętnie, powygłupia się kiedy myślisz że wszystko jest do
d...y, polecam.
Pisanie ą, ę ś,ć jakoś mi nie wychodzi, proszę o wyrozumiałość.
Joanna

[Gość: lena]

zainteresuj sie katthemmet w Twoim miescie, tam od razu mozesz pogadac, czy wolisz innekatt, czy utekatt (przy wychodzacym na zewnatrz, powinno sie po nim sprzatac - sa podobne woreczki jak dla wlascicieli psow...). Wzielismy 8-miesieczna kotke wlasnie z takiego miejsca w naszym miescie. Odebrana pierwszym wlascicielom przez policje (zaniedbanie), nie byla nauczona higieny i do dzis (drugi miesiac u nas) zdarza sie jej zrobic kupe poza kuweta. Ale widzimy tez jak z dnia na dzien uczy sie nam ufac, i czuje sie coraz lepiej w naszym domu.

Teraz zaczyna byc "dobry czas" na kontakt z katthemmet, bo do tych miejsc zaczynaja wlasnie teraz trafiac ciezarne kotki (lub swiezo urodzone kociaki) - z katthemmet dostaniesz kotka najwczesniej po 12 tygodniu zycia (jak juz wiesz zreszta). Z reguly kocieta tam sa juz zaszczepione i z ksiazeczka zdrowia, a jesli bierze sie doroslego kota/kotke, to najczesciej jest tez wykastrowany. Ceny na poziomie ca. 500-800 sek za jednego. Polecam dwa - robota tak sama, a dwa razy wiecej radosci :).
Sa tu tez rozne hotele/schroniska, gdzie kota mozesz oddac na pare dni, jesli wyjezdzasz (jesli nie znajdziesz chetnego wsrod znajomych/sasiadow na czas swojego wyjazdu - u nas zajela sie ostatnio sasiadka i b. sie cieszyla, ze ja poprosilismy; na wakacje krajowe czesto mozesz wziac kota potem ze soba).
Zwiekszy Ci sie tez ilosc tematow do rozmow ze szwedzkimi znajomymi ;).
Dla nas obecna kotka to trzeci kot w naszej rodzinie, kazdy rownie kochany, nawet jesli trzeba sie liczyc z pewnymi zniszczeniami (notorycznie zapominamy obcinac pazury :)...)

Powodzenia w szukaniu nowego przyjaciela do domu! :)

[ambivalent]

Podpisuje sie pod wiekszoscia wypowiedzi na forum za przygarnieciem
kota.
Jedna prosba tylko: jezeli sie zdecydujesz to na zawsze. Nie ma to
sensu jezeli przewidujesz, ze mozesz zawsze kota oddac, albo
wyrzucic. Nie wiesz jaki kot Ci sie trafi, moze byc
najspokojniejszym kotem na swiecie, ale moze tez byc rozrabiaka,
ktory pomimo calej pracy wlozonej w wychowanie nigdy sie nie
zmieni. Zaloz taka mozliwosc i zastanow sie czy masz cierpliwosc.
I prosze zajmij sie kotem w nalezyty sposob. Zapewinij mu
odpowiednie jedzenie (nie Whiskas czy Kit Kat), uwage i pomoc
weterynarza, jezeli zajdzie potrzeba.

Nie chce nikogo obrazic, ale niestety duuuuzo osob nie zastanawia
sie nad tym z czym moze sie wiazac adopcja kota. A potem jest
placz, wywozenie kotow "do cioci na wsi" lub tez po prostu wykopanie
z domu, bo nagle okazuje sie, ze kot cos stracil z polki i zbil albo
drapie kanape. Tudziez, zdarzylo mu sie nasiusiac na wycieraczce.
Koty to zwierzeta madre, szybko sie uczace, ale tez charakterne.
Sama jestem szczesliwa posiadaczka (blee slowo) kota. Mlodego
jeszcze, ktory przez trzy tygodnie po naszej jednotygodniowej
wycieczce sikal na wszystkie torby zostawione na podlodze. Pewnie
nie podobal mu sie fakt naszego wyjazdu. Ale coz, uspokoil sie i
przestal.

[salimis]

Gość portalu: g napisał(a):
jak narazie nasluchalam sie tylko
> mnostwa stereotypow i mitow o tym zze koty to niewierne, wredne bestie

Wredne bestie to "życzliwe" sąsiadki a koty są wspaniałe.Mam w domu trzy i nie
zamieniłabym ich nawet na psa z rodowodem.Nie mam nic przeciwko psom bo miałam z
nimi wiele razy styczność ale kiedyś niespodziewanie pojawił się w moim domu kot
i od tamtej pory koty są moją miłością.

[stara-a-naiwna]

Jako dziecko (trochę mnie poniosło, bo kota mieliśmy 18 lat - więc
nie jako dziecko, tylko do 7 roku życia do połowy studiów)
mieliśmy kota
to był jedyny kot jakeigo w karierze domowych zwierzatek mieliśmy
(też zawsze tylko psy)
kot reagował na swoje imie, po powrocie do domu któregoś z członków
rodziny łasił się jak pies, witał z domownikami. Nasz kot był bardzo
przymilny i domagajacy się pieszczot (nie wszystkei koty takie są -
niektóre są nietykalskie, co u psów się nie zdarza) Nasz kot był
bardzo delikatny i nie zdazrało się żeby kogoś podrapał (nie licząc
moze kilku skranych przypadków kiedy zmuszliąmy go jako dzieci do
zabaw)

W porównaniu do psa kot jets dużo mniej kłopotliwy i nie tzreba mu
poświęcać tak dużo czasu (z psem trzeba wychodzić a kot albo sam
wychodzi albo ma kuwete)
KOt jest czstszy niż pies, ale też kot nie wychodzący moze być
szkodnikiem w domu (niszczenie kanap jak sobie ostrzy pazury - nie
zawsze koty zadowalają się drapkami - bardziej niszczą ; mohgą
niszczyć meble koty nie wycodzące)
KOta nie da rady zabierać ze sobą na wakacje (ani na spacery - co
jest plusem tak samo jak i minusem)

KOt jest indywidualistą (moze głupio w to uwierzyć, ale w
przeciwieństwie do psa nie bedzie się łasł za wszelką cenę)
KOty nie są niewierne ani wredne. W przeciwieństwie do psa kot nie
będzie wierny właścicielowi który się nad nim znęca - koty są na
swój sposób dumne.

Jeśli lubisz mieć zwierze w domu i w ogóle lubisz zwierzęta to na
pewno sposoba Ci się posiadanie kota (źle... kota się nie posiada, z
kotem się pomieszkuje, psa się posiada)

w zasadzie "obsługa" kota i psa jest bardzo podobna. Trzeba karmić,
dbać, przytulać i kochać :-)

[Gość: Jana]

A ile z nim radości i smiechu, kiedy zaczyna te swoje kocie figle. I ma mnóstwo
śmiesznych zachowań, na które musisz się uśmiechnąć, chocbyś była smutna lub zła
jak nie wiem co.

[salimis]

A gdy masz w domu dwa kociaki to nie dosyć że im rażniej to ich kocie zapasy
rozbawiają do łez.

[agnes315]

Gdyby ktoś trzy lata temu powiedział mi, że będę miała w domu kota
popukałabym się w głowę. Nie lubiłam kotów, bo kiedyś mnie ugryzł
kot koleżanki, gdy go głaskałam, stwierdziłam, że to rzeczywiście
tak, jak ludzie mówią wredne fałszywe bestie. Dziś mam dwa koty,
kota i kotkę, oba przygarnięte w stanie agonalnym. Jeden zakradł się
do garażu, a gdy go zobaczyłam nie uciekał, tylko spojrzał,a w
oczach miał napisane: albo mnie dobij, albo mnie uratuj. Z nosa
leciała mu krew, miał zapalenie płóc. Zawiozłam do weterynarza,
dostał zastrzyki, wyzdrowiał (na które codziennie jezdziłam!!! JA CO
NIE LUBIĘ KOTÓW - SZOK). Równo za rok syn znalazł zdychającą na
ulicy kocicę. Myślałam, że potrącił ją samochód, bo jęczała przy
każdym dotknięciu. Zawiozłam do weterynarza, okazało się, że ma
martwą ciążę i zatrucie organizmu. Zoperowana, trzy tygodnie
walczyła o życie i udało się. Teraz mam w domu dwa cudne, kochane
dachowce, które witają mnie przy drzwiach, gdy przychodzę z pracy i
dają tyle radości, że dziś nie wyobrażam sobie, jak mogłam zmarnować
tyle lat bez kociaków w domu.

[Gość: danar]

To ja trochę ostudzę te ochy i achy. Mamy kota od pół roku -
przygarnięty kotek (kotka) z ulicy. Pomimo konsekwencji w
wychowywaniu (tzn. określeniu gdzie jest kuweta) mamy z nią
problemy. Oboje w swoich domach rodzinnych mielismy juz koty, tak
wiec nie mozna powiedziec ze nie mamy doswiadczenia. Kociak, ktorego
przygarnelismy jest w dalszym ciagu zdziczaly i zlosliwy. Potrafi
przyjsc do nas, lasic sie i w pewnej chwili, kiedy jest glaskany
ugryzc nas - zeby bylo jasne, glaskany jest w sposob ktory lubi i
nie robi mu sie nic innego. Po takim ugryzieniu zrywa sie i ucieka.

[turbo_wesz]

szalone koty (pokaźny odsetek) tak mają:
jak im za dobrze to gryzą :D ale i tak je lubię, te szalone wykonują
najciekawsze akrobacje przy zabawach (mój kot - co prawda nie szalony - kiedyś
wykonał rzut psem w locie, ciężko to opisać słowami, łatwiej machając rękami).

aha - i nie wiem jak odróżnić kota szalonego od nieszalonego, inaczej jak po
zachowaniu (w tym gryzieniu przy głaskaniu) :D

[Gość: ag]

mój kot też tak robi, ale nauczyłam się wyczuwać moment, kiedy przestaje mu się
podobać
zaczyna machać ogonem, "rusza" mu się skóra w miejscu po głasku i wzrok już nie
taki rozanielony ;)
wtedy przestaję go dotykać, bo wiem, że zaraz mnie użre i działa, za chwilę po
prostu schodzi z kolan
Trzeba pamiętać, że to my jesteśmy dla kotów, a nie one dla nas :D

[Gość: spokospoko]

> Kociak, ktorego
> przygarnelismy jest w dalszym ciagu zdziczaly i zlosliwy. Potrafi
> przyjsc do nas, lasic sie i w pewnej chwili, kiedy jest glaskany
> ugryzc nas - zeby bylo jasne, glaskany jest w sposob ktory lubi i
> nie robi mu sie nic innego. Po takim ugryzieniu zrywa sie i ucieka.

To coś słabo wychowujesz swojego kota. Moja kotka również była małym dzikusem
zabranym z ulicy. Na początku gryzła i drapała, ale dzięki stanowczemu
zachowaniu i cierpliwości udało się ją tego oduczyć. Za każdym razem, gdy
próbowała, łapałem ją (lekko) za skórę na karku, podnosiłem/przyciskałem do
ziemi i powtarzałem "nie wolno". Efekt jest taki, że kot nie gryzie, nie drapie
(chowa pazury podczas zabawy), a na dźwięk "nie wolno" zeskakuje ze stołów,
przerywa dobieranie się do talerzy itp.

Poza tym - koty to cudowne stworzenia. Jeszcze rok temu byłem zdecydowanie
przeciw, teraz nie wyobrażam sobie życia bez.

[agnes315]

To, że mieliście koty w domach rodzinnych nie znaczy, że wiecie o
nich wszystko. Każdy kot jest inny, to co jeden lubi drugi będzie
nienawidził. Przeczytaj parę książek na temat kotów, a szczególnie
ich psychice, to wiele rzeczy zrozumiesz. Widocznie trafił Ci się
jeden z tych "skomplikowanych". Gdy głaszczesz kota za długo, może
Cię odruchowo ugryźć, bo staje się to dla niego nieprzyjemne a wręcz
bolesne,to normalne, a potem ucieka bo wie, że zrobił źle. Mój kocur
jest np. niedotykalski, gdy chcę go pogłaskać, kiedy on nie ma na to
zupełnie ochoty, też potrafi ugryźć, lub drapnąć.

[Gość: gość portalu]

Gość portalu: danar napisał(a):

> To ja trochę ostudzę te ochy i achy. Mamy kota od pół roku -

Od dopiero pół roku? I był to dziki kot z ulicy? Rany, jeszcze wiele wody z Wiśle upłynie nim z takiego kota zrobi się wyleniały kanapowiec... Takie zachowanie można od biedy porównać do choroby sierocej u dzieci, pomijając czynniki genetyczne oraz doświadczenia z ulicy (ludzie czasem dają jeść, ale najczęściej są śmiertelnymi wrogami). Tu trzeba czasu, cierpliwości oraz akceptacji, choć może to potrwać nawet wiele lat. A może nawet nigdy się nie zdarzy, zwłaszcza jeśli zrazicie się do kota...

[Gość: Ala]

O tak. Akceptacja czasem może potrwać wiele lat. Moja kotka,
przygarnięta z piwnicy, dopiero po 9-ciu latach pierwszy raz
przyszła na kolana.

A ja się prawie popłakałam...

[eszka_ko]

Agnes315, i wszyscy, którzy w tym wątku się wypowiadają: tak sobie
siedzę, i prawie się popłakałam (sic!) widząc, co piszecie o
kotkach. Ja od niecałych dwóch jestem dumną właścicielką kota
rosyjskiego, choć właścicielka to chyba złe słowo. Mam kompana,
faceta, towarzysza, maskotkę, złośnika i zadziornika w zależności od
nastroju mojego i jego:) Nigdy wcześniej nie miałam żadnego
zwierzęcia, a mój mąż na słowo kot lub pies uciekał w popłochu. Po
roku dyskusji że jesteśmy zapracowani, że kot to obowiązek, że
siamto i owamto zdecydowaliśmy się na kotka. Myślę, że była to jedna
z najlepszych decyzji w naszym życiu. Od razu mówię: to nieprawda,
że nie będzie obowiązków - kotek zachorował nam po miesiącu, przez
tydzień to był jakiś koszmar (wymioty, biegunka, cały brudny dom
itp.), ale wreszcie, po stu wizytach u lakarza (pamiętaj - forsa!)
udało mu się wydobrzeć. Mimo to wszyscy, którzy piszą na tym forum o
kocich zaletach, mają całkowitą rację. Nasz słodziutki, który jest
typem kota chodzącego własnym drogami, dzień po tym, jak wydobrzał,
od rana do wieczora się do mnie tulił, jakby chciał
powiedzieć: "dzięki, że się mną zajęłaś; jesteś dobrą kocią mamą"
(interpretacja własna:)). Poza tym to najwspanialszy odstresowywacz
na świecie: nie da się nie uśmiechnąć jak się bawi, wskakuje na
meble, łasi itp. A w nocy... Wskoczy takie toto do łóżka (mąż: kot
nigdy z nami spał nie będzie!), przytuli się całą długością ciała,
lub zwinie w kłębuszek (w taki sposób, że tyłeczek ma na wysokości
mojego nosa, ale to już nieistotne:)) i najpierw mruczy, a później
pochrapuje. I jak czegoś takiego nie kochać???
I szybkie podsumowanie:
zalety - słodki, śliczy, kłębuszek, mruczy, łasi się, nie wymaga
wyprowadzania, czyścioch, korzysta tylko z kuwety, nie gryzie, nie
drapie;
wady - wskakuje wszędzie, i np. trzeba uważać, jeśli ktoś jest
miłośnikiem bibelotów: strąca, zwala, rozszarpuje; zjada kwiatki,
więc kwiatki są albo 10 cm od sufitu, albo do rozdania; drapie meble
tapicerowane (mój nowy fotel prz biurku, drogi, wygląda jak po ataku
stada myszy), kołysze się na firankach (niedawno kupionych), sporo
kosztuje (szczególnie gdy choruje, plus karma, plus milion innych
rzeczy: drapaki, zabawki, kocyki, pasty do odkłaczania itp.).
Ale nic tylko mieć kota!
Pozdrawiam wszystkich kocich towarzyszy!

[Gość: ag]

Polecam posianie trawy w skrzynce, czy innej doniczce. Od czasu, kiedy mój ma
swoją roślinność nie dobiera się do kwiatków.

[Gość: bOb]

nie rozpieszczaj kotka, bo bedziesz go potem przeklinac... Bedzie
jeszcze fajniejszy jak go wychowasz.

[miriam_73]

Niestety, o kotach krąży bardzo wiele głupich i niesprawiedliwych opinii, które
w rzeczywistości nie mają nic wspołnego z prawdą, tzn. tym, jakie koty są naprawdę.

Kot jest ogromnym indywidualistą, jest dumny i niezależny, daleko bardziej niż
psy. Ja najpierw miałam psa, dopiero od 1,5 roku mam kotkę i powiem tak: nie
zamieniłabym jej na jakiekolwiek inne stworzenie :) Być może mam model
nietypowy, ale moja Kocia jest mega przylepcem i miziakiem, to jak okazuje
radość i przywiązanie do mnie jak wracam np. z wyjazdu służbowego jest
niesamowite. Okazuje też duzo czułości, przywiązania i akceptacji tym, których
uważa za "swoich". Uwielbiam jak się przytula, włącza wewnętrzny traktorek i
wywala brzusio do głaskania.
Kot jest bardzo czysty, wystarczy, co do zasady, utrzymywac w czystości kuwetke
i nie powinno byc problemu. Siusianie czy kupa może się zdarzyć zarówno psu, jak
i kotu, cóż wypadki się zdarzają. Na ogół tego typu zachowanie jest wynikiem
stresu, czy sygnałem, że coś się dzieje.
Kot to oczywiście obowiązek (ajk kazde zwierzątko, małe czy duże), ale i
naprawdę ogrom radości i przyjemności - dbałość i okazywanie czułości
czworołapemu domownikowi na pewno nie pozostanie bez odpowiedzi. Pozytywnej :)

[Gość: luuuu]

Sam mam kota, rasowiec, z hodowli, przyjechal jak mial 3 miesace :)
Jest to rasa syberyjska.

Nigdy mi sie nie zesikal do lozka, zawsze robi do kuwety.

Problem z pazurkami mozna rozwiazac, podcinajac je, oczywiscie nie cale, tylko
same koncoweczki.
Zreszta Aston, bo tak sie nazywa nigdy nie drapal tapet, firanki tez go nie
interesuja, zdarza mu sie jednak podrapac obicie krzesel.

Nawet jak wymiotuje to biegnie na kafelki, do przedpokoju lub lazienki, zeby sie
nie zrzygac na dywan czy panele :)

Ma swoj charakterek, momentami jest tak leniwy, ze swiat nie widzial.
Ale potrafi tez zaczepiac, trzeba mu poswiecic czas dla zabawy, nie mozna go
olewac. Tam gdzie byl wychowywany nie bylo kwiatow, wiec jak u nas zobaczy cos
zielonego, to oczy wielkie jak 5zlotowki i juz chce obgryzac, ale trawki dla
kotow sie nie chwyci ;-)

Nie zamienilbym go na nikogo innego :)
Kochany Zbój :)

[Gość: dex]

Piszesz że zastanawiasz się nad 'kupnem kota', proponuje wziąść
jakiegoś małego/młodego kotka przybłęde, znajdkę. Są ogłoszenia na
allegro.pl na forum miau.pl. Jak jesteś z warszawy to wpisz w
googlach Kocia Mafia Tarchomińska
Ja taka małą kicie wziołem i jest cudownym, kochanym zwierzakiem

[tash77]

każdy kot jest inny i nie ma czegoś takiego jak uogólnienia. generalnie
bycie z kotem to mała podróż w nieznane. warto bo ich miłość i
wdzięczność jest wielka

[delgosik]

Kot niewierny i wredna bestia? Cóż to za pomówienia? Kot chodzi po prostu swoimi
ścieżkami, jak będzie miał ochotę się połasić jak nie będzie miał ochoty to się
odwróci i pójdzie w swoja stronę. Ale to nie znaczy że jest wredna bestia! Koty
to najcudowniejsze zwierzęta, o niebo przewyższają psy - są nie tylko
inteligentne, ale w odróżnieniu od piesków mają charakterek. Miałam
doświadczenia zarówno z jednymi jak i drugimi. Faktem jest że kot sam wybiera
sobie właściciela. Nie będzie ślepo zakochany w każdej ludzkiej istocie, ale sam
wybierze sobie osobę którą warto kochać i której warto zaufać. Polecam, te
zwierzęta są niesamowite!!!!!

[turbo_wesz]

psy też potrafią mieć charakterek, tylko zdecydowanie gorzej znoszą samotność -
stąd bierze się większa akceptacja dla katujących właścicieli

[agnes315]

z tym wyborem właściciela to masz rację, znam wiele kotów (i ich
nowych właścicieli :)), które się do nich "przeprowadziły"

[quasi.modo]

Ja miałam w życiu kilka kotów (w domu rodziców) i zamierzam dalej je mieć, jak
tylko ustabilizuje się moja sytuacja mieszkaniowa. Bo ja po prostu uwielbiam te
stworzenia.

Zacznę więc od pozytywów:
1. Kot, tak jak pies, jest zwierzęciem komunikatywnym. To znaczy, że jest w
stanie nawiązać kontakt z człowiekiem i nieustannie to robi, dostosowując swoją
komunikację do konkretnej osoby (np. inaczej traktuje różnych domowników).
Wszelkie chomiki, rybki, czy króliki już tego nie potrafią.
2. W odróżnieniu od psa jest jednak znacznie mniej absorbujący. Nie trzeba z nim
chodzić na spacery i kąpać. Niektóre rasy trzeba szczotkować, ale na szczęście
nie wszystkie.
3. Jak powszechnie wiadomo, jest to zwierzę bardzo czyste. Przy regularnym
sprzątaniu jest szansa, że w ogóle obecność zwierzęcia pozostanie bez wpływu na
stan (i zapach!) mieszkania. No chyba, że ktoś trzyma naprawdę dużo kotów.
4. Odpowiednio wychowany kot potrafi być naprawdę przyjacielski, wskakuje na
kolana, łasi się, mruczy. Ale nie oczekujmy od niego rezygnacji z pewnej
indywidualności. To znaczy, że jak kot ochoty nie ma, to nie zmusisz go do
przytulanek.

A teraz negatywy:
1. Alergia. Choć istnieją podobno rasy hypoalergiczne. Sama zacznę wkrótce
eksperymenty z wpływem kotów syberyjskich na mojego narzeczonego, który niestety
cierpi z powodu alergii.
2. Niemożność wyjazdu ma urlop w towarzystwie kota. W praktyce wygląda to tak,
że albo prosi się sąsiada o zaglądanie do mieszkania i dosypywanie żarcia,
albo... hotele dla zwierząt. Ale z tymi ostatnimi nie mam doświadczenia w
Polsce. Również przeprowadzki są z kotem problematyczne, ponieważ zwierze to
przywiązuje się do miejsca zamieszkania i w przypadku jego zmiany może próbować
uciekać. Ale słyszałam o przeprowadzkach z kotem zakończonych sukcesem, również
tych połączonych ze zmianą trybu życia (np. nagłe umożliwienie kotu wychodzenia
na zewnątrz).
3. Ciąża i obecność małych dzieci to niedobry moment na wprowadzenie kota do
domu. Ciąża ze względu na zagrożenie toksoplazmozą. Małe dzieci dlatego, że
zwykle nie potrafią się z kotem obchodzić (ciągną za ogon, ściskają, noszą na
rękach, generalnie nie szanują kociej indywidualności) i w efekcie kot trzymać
się może na dystans od wszystkich ludzi.

Na koniec coś, co trudno jednoznacznie zaliczyć do minusów, ale uważam, że warte
jest odnotowania. W moim przekonaniu dla kotów najlepiej jest, kiedy mogą jednak
wychodzić na dwór (a więc domek jednorodzinny lub parter). Takie rozwiązanie
może także wyeliminować problem wątpliwie pachnącej kuwety, którą bądź co bądź,
trzeba czyścić. Co nie zmienia faktu, że koty znacznie lepiej znoszą zamknięcie
w mieszkaniu, niż psy.

[claire_de_lune]

Popieram wszystko co w powyzszym poscie, poza malym sprostowaniem.

Moje dwa kocury towarzyszyly mi w czasie ciazy. Filon spal
przytulony do brzucha grzejac w ten sposob mojego synka. Widok:
bezcenny :-)

Wieksze zagrozenie toxo jest podczas jedzenia brudnych owocow i
warzyw. Jedyna osoba, ktora znam i ktora miala toxo w ciazy- nigdy
nie miala w domu zwierzat! Zadna ze znanych mi milosniczek kotow w
ciazy nie miala zadnej odzwierzecej choroby. Jak to obrazowo ujal
moj ginekolog: "musialaby pani jesc kupy swojego kota, zeby sie
zarazic". A zatem wystarczy mycie rak.

Dodaje natomiast plusy:
Jasiek jest zdrowy jak rydz. Nie ma zadnej alergii. Smiem twierdzic,
ze to z powodu kocich klakow fruwajacych po domu, ktore dzialaly na
niego jak antyalergen :-)
Uczy sie odpowiedzialnosci od pierwszych miesiecy. Wie, ze kotka
mozna tylko miziac.

Pierwsze slowo Jaska: "kizia"!

Filon, pomimo czesto wystepujacej u mojego dziecka nadmiernej
czulosci - przychodzi do niego sie ocierac. Nie boi sie.

Polecam!

[quasi.modo]

Ja wiem, że jak ktoś już ma kota i zachodzi w ciążę, to to nie jest zagrożenie.
Bo prawdopodobnie dawno się już jest zarażonym i uodpornionym. Najgorzej jest
decydować się na wzięcie zwierzaka, kiedy się już jest w ciąży a przedtem mało
sie miało z kotami do czynienia.
Wierzę też, że dzieci można nauczyć odpowiedniego postępowania z kotem.
Zwłaszcza jeżeli kot jest w domu od zawsze i dziecko nie widzi w nim nic nowego.
Niestety moja opinia na temat dzieci i kotów wynika z mojego własnego
doświadczenia. Pierwszego kota dostałam w wieku... czyba siedmiu lat. Niestety,
rodzice nie przypilnowali żebym go nie dręczyła i kot wychował się na
"dzikuska". Drugi kot przyszedł, kiedy byłam już bardziej odpowiedzialna i
wyrozumiała dla jego indywidualizmu i wyrósł na milusińskie stworzenie. Ale
możliwe, że różnica we wrodzonym charakterze tych dwóch kotów też miała wpływ na
różnice w zachowaniu.

[ideefiks]

quasi.modo napisała:

> Pierwszego kota dostałam w wieku... czyba siedmiu lat. Niestety,
> rodzice nie przypilnowali żebym go nie dręczyła i kot wychował się
> na "dzikuska".

Trudno winić kota za głupotę rodziców dziecka... :)

Prawdopodobnie?

[Gość: eh eh]

<i>Ja wiem, że jak ktoś już ma kota i zachodzi w ciążę, to to nie jest zagrożenie.
Bo prawdopodobnie dawno się już jest zarażonym i uodpornionym.</i>

Prawdopodobnie to bezedura.

Nie każdy kot to kot półdziki, który codzień może przynieść toksoplazmozę.

[sylwia_ps]

My mamy koty w domu od 7 lat. Wychowało się też przy nich i dziecko - nie
dręczyło, nie ciągało za ogon, nie jadło z nim z jednej miski. Koty zadowolone,
dziecko zadowolone, zadowolona ja. Oczywiście, trzeba poświęcić im czas, zadbać
, nakarmić zaciągnąć do weterynarza.
Ale warto!

[Gość: Natkabatka]

czarna rozpacz... kolejna osoba, która uważa, że wypuszczanie kota
na zewnątrz rozwiązuje problem kuwety... przestaję się dziwić, że
nikt nie wierzy że mój kot wychodzi na dwór jedynie "załatwiony"...

ludzie, popatrzcie na sprawę z punktu widzenia innych osób, waszych
sąsiadów, matek z dziećmi, właścicieli balkonów...

[agnes315]

moja kotka nawet gdy jest na dworze i "odczuje potrzebę" biegiem
goni do domu do kuwety, a gdy zwracam jej uwagę, że mogła to
załatwić na dworze, mój syn na to: "mama, a ty jak chcesz siku to
też przecież biegniesz do domu, a nie robisz na dworze"...

[Gość: Natkabatka]

Mój Kot też wraca do kuwety, ale nie uważam że to mnie zwalnia z
obowiązku wypuszczenia "załatwionego"...

[Gość: malgosia_em]

Bez przesady z tą czarną rozpaczą!
Koty wychodzące na zewnątrz załatwiają swoje potrzeby
w ustronnym miejscu, wykopują dołek, a później zagrzebują
nieczystości. Nie ma problemu, że ktoś wdepnie.

kobieto,miej litość!!! :)

[ideefiks]

quasi.modo napisała:

> 2. Niemożność wyjazdu ma urlop w towarzystwie kota. W praktyce
wygląda to tak,
> że albo prosi się sąsiada o zaglądanie do mieszkania i dosypywanie
żarcia,

no to czemu piszesz że "niemożność" skoro są proste rozwiązania?

> Również przeprowadzki są z kotem problematyczne, ponieważ zwierze
> to przywiązuje się do miejsca zamieszkania i w przypadku jego
> zmiany może próbować uciekać.

"Srali muchi - będzie wiosna!"
Dwa razy przeprowadzałem sie z sierściami i ani razu nawet nie
przyszło im do głowy żeby wracać do starego miejsca. Sierście wiedzą
że ich dom jest tam gdzie ja, "miejsce" ma dla nich drugorzędne
znaczenie.

Co więcej, sierść który dorastał jako kot podwórkowy jest teraz
szczęśliwym kotem blokowym i nikt by nie pomyślał, że ten leń na
kanapie kiedyś łaził po drzewach i przynosił do domu zaskrońce, ale
to tak przy okazji tego co pisałaś o tym że koty powinny mieć
możliwość wychodzenia na dwór...

> 3. Ciąża i obecność małych dzieci to niedobry moment na
wprowadzenie kota do
> domu. Ciąża ze względu na zagrożenie toksoplazmozą.

Gdybyś miała choć minimalne pojęcie o toksoplazmozie, to
wiedziałabyś, że oocysty są praktycznie wszędzie - choćby w kurzu
jaki wdychasz idąc ulicą po osiedlu, na którym są półdzikie koty
osiedlowe. Co więcej, prawdopodobnie ty też już chorowałaś na
toksoplazmozę (jak większość populacji) tylko nie miałaś o tym
pojęcia, albo pomyliłaś objawy z przeziębieniem.
Kot nie ma tu praktycznie żadnego znaczenia, chyba że akurat
pierwotniaki, których jest nosisielem (o ile jest) są w fazie
rozrodu (co ma miejsce jedynie przez dwa-trzy tygodnie podczas
całego okresu, w którym kot jest nosicielem, nawet przez całe kocie
życie) - wtedy faktycznie wystarczy tylko zjeść świeżą kocią kupę i
masz jak w banku, że się zarazisz toksoplazmozą. A biorąc pod uwagę
że przecież wszystkie kobiety w ciąży szczególnie uwielbiają jeść
świeże kocie kupy, to pewnie stąd ten przesąd o kocie,
toksoplazmozie i ciąży...

> Na koniec coś, co trudno jednoznacznie zaliczyć do minusów,
> ale uważam, że warte jest odnotowania. W moim przekonaniu

Jakie to szczęście, że to jedynie twoje - do bólu błędne
przekonanie :)

> dla kotów najlepiej jest, kiedy mogą jednak wychodzić na dwór
> (a więc domek jednorodzinny lub parter). Takie rozwiązanie
> może także wyeliminować problem wątpliwie pachnącej kuwety,
> którą bądź co bądź, trzeba czyścić.


No właśnie - problem wątpliwie pachnącej kuwety prawdopodobnie
doskonale eliminuje jej czyszczenie, zresztą nie wiem, bo kuwety
moich kotów nigdy "wątpliwie nie pachną", więc może się nie znam
albo mam jakieś dziwne sierście...


Co nie zmienia faktu, że koty znacznie lepiej znoszą zamknięcie
> w mieszkaniu, niż psy.

Ufff, przynajmniej jedną zgodną z prawdą rzecz byłaś jednak w stanie
napisać poza bzdurami, które tu spłodziłaś... :)

[quasi.modo]

I po co zaraz ta agresja?
Odnośnie toksplazmozy: Naczytałam się o toksoplazmozie i stwierdziłam, że w
ciąży wolałabym jednak dmuchać na zimne.
Odnośnie kuwety: Dobra, w mieście wolałabym używać kuwety. Na wsi wolałabym
wypuszczać.
Odnośnie urlopu: Napisałam wyraźnie, że nie można wyjechać z kotem, a nie że w
ogóle nie można wyjechać. Dla mnie konieczność rozstania z milusińskim i
zdawania się na obce osoby w sprawie opieki jest jednak minusem.

[Gość: Ala]

Można wyjechać z kotem. Mój zwiedził całą (prawie) Europę.

[rr1976]

Popieram wszystkie kocie za i za i przeciw na tym forum. Musze
jednak zdementowac, ze kot zle znosi przeprowadzki. Nie ma takiego
problemu wcale (przynajmniej u kastratow). Ja ze swoim 12letnim
szczesciem zaliczylam ich KILKANASCIE i warunkiem jest nie
zmienianie kuwety i zwirku w tym samym momencie. Tzn - kuwety na
nowa a zwirku na jakis inny; dajmy na to z Benka na krystaliczny...,
zeby mi tu ktos nie zrozumial ze "skupiony" zwirek kaze komus
przeprowadzac. Targalam wiec jakas stara kuwete nawet do Irlandii.
To byla nasza najwieksza przeprowadzka i jedyny problem to fakt, ze
kot do latania stworzony nie jest, ale jak sie potem wyspi i sobie
podje to zapomni. Mieszkalismy przez te 12 lat jak popadlo; w
mieszkaniu, w domu, z innymi kotami, psem...pajakami i muchami ;-)
Nie ma problemu. W duzej mierze pewnie dzieki temu, ze znalazlam go
ok 4-6 tygodniowego, czyli kociaka. Problemem sa tylko dzieci, bo te
rzeczywiscie sie nad zwierzetami znecaja, no chyba ze sa wychowane
na ludzi to wtedy jest ok.

Ponizszy opis mojego autorstwa wymyslony oczywiscie w chwili
radosnej z kotem zabawy, np robieniem cieni na scianie. Czegos co w
sumie da sie nawet zlapac, ale nie ugryzc!

-

[jo_asia]

proponuję zajrzeć na forum o kotach na tym portalu:
forum.gazeta.pl/forum/f,10264,Koty_nasz_maly_koci_zakatek_.html

[jo_asia]

a moja osobista opinia jest taka:

mam dwa koty (pierwszego 3 lata, drugiego 2)
i nie wyobrażam już sobie życia bez nich!

[Gość: marta]

A może chcesz kota w typie persa? To są wrażliwe i bardzo uczuciowe istotki.
Tyle ich teraz ląduje w schroniskach :(. I tak dużo czeka na swój nowy dobry dom.
Wejdź na stronę: adopcjepuchatkowa.pl/adoptuj.htm

[axio-mat]

Jest takie powiedzenie - pies ma pana, kot sluzacego. Tyle w temacie.

[Gość: oko]

mam kocicę 7 lat.Chodzące myziadło.do tego złośliwa jędza jak ma brudno w
kuwecie. I zawsze chce być po drugiej stronie dzrwi.

[Gość: mika]

Moja kotka myje sie ze mną rano w łazience, jak tylko wejdę to
skrobie w drzwi żeby ją wpuścić a potem włazi do umywalki i pije
wodę z kranu:) potem wszędzie za mną chodzi i ociera sie o nogi. Jak
wracam z pracy to siedzi na wycieraczce i wita mnie głosnym
miauczeniem a potem długo mruczy i wije sie po dywanie żeby ja
głaskać. Z minusów najbardziej zapamiętałam rujkę (2 tygodnie :/),
pocharatane kwiaty z wysypaną ziemią i podrapane ręce. Wiecej
łobuzów nie pamiętam:)

[henneshemskhet]

nie mam swojego kota - za to mam dochodzacego kociego wielbiciela.
zaczelo sie od tego, ze moja sasiadka pojechala na narty i poprosila
mnie o opieke nad jej kocurkiem. jak weszlam po raz pierwszy do jej
mieszkania to zawolalam na kota i poswiecilam czas na zapoznanie sie
z nim, zanim mu wydalam posilek. drugiego dnia kot wszedl mi juz na
kolana kiedy przysiadlam na podlodze. od tej pory stalismy sie
przyjaciolmi. jak tylko sasiadka wypuszcza kocisko na pole, to
czarne zwierze wbiega pedem do mnie na pietro, zeby sie przywitac i
dac popiescic - dopiero potem udaje sie na podboj kociego swiata. j
b komunikatywny i od razu wiem, czy przyszedl dac sie poglaskac,
pobawic sie czy tez cos by zjadl. j b milym, nieklopotliwym
towarzyszem.

zanotowalam tylko dwa mniej pozytywne zachowania. po pierwsze kot ma
napady drapania pazurami dywanow, a czasami nawet sofy. na razie nic
nie zniszczyl i czasami j b smieszny, gdy walczy ze szmacianym
dywanikiem niczym tygrys z obrusem. drugi negatyw to drzemki na
sofie albo w poscieli. usilowalam kota przekakwaterowac na fotel,
ale uprzejmie pozwala sie przeniesc, a nastepnie wraca na sofe
niczym bumerang. machnelam jednak reka, poniewaz nie mieszka u mnie
na stale, a umila mi zycie

w kazdym razie, jak to juz napisalo wiele osob, przyjazn kota daje
ci uczucie, ze jestes osoba wyjatkowa i wybrana. bywa i tak, ze
kocur ignoruje polecenia swojej prawowitej wlascicielki i reaguje na
moj glos (nawet na szept). nie wiem jak on to robi, ale pojawia sie
niemal natychmiast jak wstaje albo wracam do domu. to b madre
zwierze i szanujemy sie na wzajem. natomiast corki sasiadki
opowiadaly, ze kot ich nie lubi i ze nawet gryzie. sadze, iz wtedy,
kiedy chca go podnosic, zaglaskiwac na smierc i ogolnie mietosic.
szanujacy sie kocur sobie nie pozwala na traktowanie jak zabawke - i
ma racje

a jak mi kot patrzy prosto w oczy, to mam wrazenie, iz zaglada w
glebokie zakatki duszy - polecam serdecznie przyjazn z kotem!

[Gość: karol]

Będzie Ci śmierdzieć w domu kocimi szczynami! Kup lepiej psa.

[Gość: Kocica]

Głupoty wypisujesz.

Chyba w zyciu nie miałeś w domu kota


Gość portalu: karol napisał(a):

> Będzie Ci śmierdzieć w domu kocimi szczynami! Kup lepiej psa.

[agnes315]

Gość portalu: karol napisał(a):

> Będzie Ci śmierdzieć w domu kocimi szczynami! Kup lepiej psa.

wykastrowany kot wcale nie śmierdzi, a pies śmierdzi ZAWSZE! kot nie
wytarza się na dworze w gó...e, a pies TAK, kot gówna nie zje, a
pies tak i potem Ci jeszcze obliże twarz, fujjjjjjjj...

[Gość: ddf]

> wykastrowany kot wcale nie śmierdzi, a pies śmierdzi ZAWSZE

No tak bo przeciez wykastrowany kot sika woda. Mineralna.

Nie mam ani kota ani psa ale jak wchodze do roznych znajomych ktorzy maja koty
(wykastrowane lub tez nie) to zawsze od progu J.E.B.I.E niemilosiernie. U
znajomych z psami - roznie.

[agnes315]

j...e, jeżeli jest nieposprzątana kuweta, a to już raczej nie wina
kota

[aazz91060]

puknij sie w glace.Najlepiej zmien znajomych,bo to pewnie oni smierdza!

[ideefiks]

A czego oczekujesz od sierścia mieszkaniowego?
Może tak będzie prościej zacząć.

[turbo_wesz]

jakby ktoś oczekiwał śmieszności i wszędobylskości kota, i stadnego instynktu
psa, i najlepiej jak lubi smród - polecam fretkę. fajne zwierze, ale cuchnie

Koty są boskie!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Azja]

Mam 5 kotów.
Każdy to zupełnie inna z charakteru istota.
Jeden jest agresywny a inny uwielbia sie przytulać.
Jeden tłusty żarłok a drugi chudy niejadek.
Łączy je jedno.Chodzą swoimi ścieżkami niewiadomo dokąd.O wszytskie
martwię się tak samo żeby nie zostały zabite przez pseudokierowców
szalejących na drodze obok mojego domu.:(

[Gość: Gość]

Jestem zdecydowana przeciwniczką kotów (choć oczywiście żadnej
krzywdy nigdy bym nie zrobiła!). Nie chciałabym mieć kota w domu.

1)Kocia sierść to jeden z największych alergenów.
2)To żaden mit - koty są fałszywe. Potrafia sie łasić a za chwilę
nie wiadomo dlaczego użreć albo podrapać.
3)Z kotem NIGDY nie osiągnie się takiego stopnia komunikacji jak z
psem.
4)Koty niszczą meble. Głównie tapicerowane. Koszmar.
5) Łaża po meblach. Fuj..... Nie wyobrażam sobie, żeby zwierzę
łaziło mi po stole. Niektórzy ludzie wypuszczaja swoje koty na dwór
a one później łażą po stołach. Bleeeeeee.
6) Kocia kupa śmierdzi straszliwie - i nie ma znaczenia, że zrobi do
kuwety (w której są granulki). I tak ta kupę trzeba posprzatać
(wyrzucić).
7. Kiedy wchodzę do mieszkania w którym jest kot zawsze to
poczuję....

[Gość: Natkabatka]

Ble, ble, ble...

Ad.1) i wywołują alergię samym swoim pojawieniem się ;)
Ad.2) nie przypisywałabym zwierzakom ludzkich cech ;) pies też macha
ogonem a za chwilę dziabie w tyłek. Szczególnie pies głupiego
człowieka.
Ad.3) Bzdura. Całe życie z psami i kotami i komunikacja równie dobra
choć zupełnie inna.
Ad.4) Niszczą albo nie niszczą.
Ad.5) To już każdego własna sprawa czy lubi kota na stole czy nie...
Ad.6) Psie kupy pachną Chanel No 5 i sprzątać ich nie trzeba.
Ad.7) Gratuluję zmysłu powonienia

[Gość: Gość]

Nie żadne ble, ble

Koty są w mojej rodzinie i to sa moje obserwacje.
Medycznie udowodnione, że kocia sierśc jest silnie alergizujaca.
A odnośnie zapachu kocich odchodów. Żadne nie pachną ale kocie to
już naprawdę okropny i specyficzny smród.
Jesli pies ugryzie swojego własciciela to jest ewenement. U kotów to
jest na porządku dziennym. Może nie tyle gryzienie co drapanie!.

[Gość: Natkabatka]

Dziwna rodzina, dziwne koty i dziwna kupa.

[Gość: leewus]

Zarzuty, które tu czasami padają wobec zarówno psów jak i kotów są naprawdę
absurdalne. Jeśli ktoś uważa, że psia, albo kocia sierść jest niemiła w dotyku,
to po prostu nie powinien mieć żadnego zwierzęcia. Podobnie jest z czystością -
moim zdaniem koty trochę bardziej dbają o higienę niż psy, ale absolutnie nie
powiedziałbym, że psy są zwierzętami brudnymi. Zarówno kot jak i pies może być
przyjacielem człowieka, ważne tylko jak się go wychowa. Moja kotka na przykład
(wcześniejszy kot również) rozpoznaje zarówno silnik samochodu jak i kroki
domowników na schodach i zawsze już waruje pod drzwiami. Wziąłem ją do siebie
jak miała 7 tygodni i nigdy nie zdarzyło się, żeby załatwiła się poza kuwetą,
podobnie jak i z poprzednim kotem. Niemniej jednak bywają na pewno takie koty,
którym się to zdarza - nie wydaje mi się jednak, żeby jednostkowe wypadki były
takim problemem, podobnie jak małemu dziecku zwierzęciu trzeba wytłumaczyć, co
mu wolno, a czego nie. Z psami zresztą sprawa wygląda tak samo. Z mojego
doświadczenia wynika, że niestety, ale zawsze kot znajdzie sobie jakiś mebel
(dobrze, jeśli tylko jeden), na którym będzie ostrzył pazury - trzeba się na to
przygotować, że choćby się go nie wiem jak długo oduczało i tak będzie
przynajmniej co jakiś czas próbował. Mi osobiście to nie przeszkadza, bo jakoś
bardziej przywiązuję się do kota niż do przedmiotów martwych. Da się to
oczywiście ograniczyć, ale mi osobiście nie udało się zwalczyć do końca.
Generalnie jeśli właściciel, czy to kota, czy psa jest w porządku i to zwierzę
nie będzie robić problemów, a dyskusja, czy koty, czy psy są lepsze, jest
kompletnie bez sensu

[allija]

śmierdzi to zmień karmę. Jeśli karmicie kota byle czym z marketowych
półek to śmierdzi, spróbuj dać mu przez kilka dni, w ramach
eksperymentu, normalne żarcie, domowe, np mieso z rosołu, to i
jechać z paszczy nie będzie i z kuwety. Oczywiście, nie trzeba kotu
gotować ale warto poszukać dobrej karmy, mokrej lub suchej.
Poza tym kuwetę trzeba sprzątać, jak najczęściej, nie spuść wody w
kibelku po sobie i wejdź do łazienki za czas jakiś, sama zobaczysz
jak będzie cudnie pachniało, jeśli kuweta stoi cały
dzień "nienaruszona" to śmierdzi. Poza tym żwirek, jego jakość nie
jest obojętna, szczególnie jeśli kuweta stoi w użyywanej przez nas
łazience a nie gdzieś na uboczu dużego mieszkania/domu. Może warto
też zainwestować w kuwetę zamykaną?
Kot alergizuje albo i nie. Mój syn jest alergikiem, kota u babci
nawet na kolana nie może wziąć bez płakania i swędzenia oczu
natomiast nasze koty nie wywołują u niego reakcji alergicznych, to
zależy jaki kot ma podszerstek, nasze domowe b. mały, mają gładką
jedwabistą sierść, nie są "puchate". Z medycznymi dowodami to
byłabym ostrożna, część lekarzy jest zdania, że, jak ktoś już
wcześniej pisał, małe dziecko wychowywane w towarzystwie kota ulega
swoistemu "szczepieniu".
Koty gryzą? Trzeba kota traktowac poważnie jeśli już zdecywaliście
się dać im swój dom a to znaczy jedno - wychowanie. Z twojego postu
odnoszę wrażenie, że wasze koty po prostu egzystuja w waszym domu.
Żeby cokolwiek robic trzeba miec o tym pojecie, jeśli decydujesz się
na opieke nad kotem to warto poznać co to zwierzę, warto poczytać
trochę książek, choćby na pewno dostępną "Szczęśliwy kot" D.
Sumińskiej, czy "Dlaczego kot mruczy" Morrisa, "zaklinacz kotów"
Bessanta. Wtedy dowiesz się co oznacza konkretne zachowanie kota
np "pieszczenie - gryzienie" i co zrobić żeby do takich sytuacji nie
doprowadzać. Oczywiście jeśli cię to w ogóle obchodzi bo myślę że
jesteś z tych co raczej mają to w nosie uważając że to zwierzak
powinien dostosować się do człowieka, mało tego, powinien sam na to
wpaść i jak to zrobic.

[Gość: spokospoko]

Moja droga, kota można nauczyć, aby nie wchodził na meble ani niczego nie niszczył. To, że nie potrafisz zrozumieć intencji zwierzaka, motywacji rządzących jego zachowaniem oznacza tylko, że nie powinnaś mieć kota, psa ani świnki morskiej.

Bawi mnie argument ludzi, którzy wypisują, że kocia kupa śmierdzi i trzeba ją sprzątać. Owszem, śmierdzi i trzeba ją sprzątać, czego niesetty nie robią właściciele większości psów srających na trawnikach, chodnikach i placach zabaw.

[Gość: IZABELA68]