Nowe auto marszałka

[Gość: albinos]

olsztynmiastemniemieckim.prv.pl <- szok!

[Gość: wap]

ma marszalek szczescie szczescie, ze nie jezdzi bryka za wiecej niz 100.ooo bo
musialby zapalacic komu innemu.....
ale na niego tez przyjdzie czas
....
chyba ze zrobi cos pozytecznego
co sie nie czesto zdarza wsrod lewicy...
ktora chce tylko kolesi chap chap
do korta
!!!
wszyscy to widzą !!!!!!!
PANOWIE
ale coz mloda lewica jak w niej bylem, jak sie bala tak nadal sie boi
....
i zgnije w tym bagnie....
dydochow, i innych.....millerow
tchorze...
a na zachodzie...
te .... nie mialyby szans
wystarczy dobra kampania
uczciwych

[Gość: mw]

Tobie lewica uderzyła do głowy.

[Gość: Zenon]

www.policjainaczej.prv.pl

[Gość: xxx]

Och, jak mi przykro, że Marszałek nie mógł wybrac koloru!? To skandal!!
Przy następnej furce trzeba to poprawić.
P.S. Proszę mi powiedzieć, gdzie w Polsce można jechać ponad 200 km /godzinę.
Chyba, że można.
Pozdrawiam

[Gość: frando]

Przeczytałem tytuł: „Omegą w rejs”. I dalej wyróżnionymi literami: „Już dotarł!
Czarny i lśniący opel omega, nowa limuzyna marszałka województwa warta 130 tys.
zł.”. O cholera! pomyślałem, pewnie jakaś afera. I zabrałem się za czytanie.

Pierwszy akapit, w porządku – żadnych rewelacji. Chociaż zaczyna się jak
bajka: „Urząd Marszałkowski miał już srebrną omegę. Urzędnicy chętnie z niej
korzystali ...”. Drugi akapit – też nic szczególnego. Dziennikarka po prostu
przepisała fragmenty z foldera firmy, która ten samochód sprzedała. Nawet
zacząłem się wściekać myśląc: po cholerę mi takie informacje, nie po to
kupowałem GW. W najbliższym czasie nie przewiduję zakupu samochodu. Żadnego.
Większości czytelnikom tego dodatku, pewnie również to nie grozi jeżeli się
weźmie pod uwagę klasę samochodu. Nawet przez chwilę podejrzewałem, że to
kryptoreklama. No, ale do kogo miałaby być adresowana? No właśnie. I zacząłem
żałować, że autorka tego tekstu nie uzupełniła ten akapit o dane techniczne
osoby która tym autem będzie jeździła. Bo dla mnie, mieszkańca tego
województwa, istotniejsze są na przykład informacje na temat przyśpieszenia
jakie osiąga marszałek w swoim marszałkowaniu, a nie samochód którym się
wozi ... itp. Zrezygnowałem jednak z życzeń oraz domysłów i zabrałem się za
dalsze czytanie.
Już pierwszy wyraz trzeciego akapitu podniósł temperaturę tekstu. Niestety, nie
wszystko jest takie proste, nawet dla marszałka. Z tekstu dowiaduję się że,
marszałek nie mógł wybrać koloru samochodu. Był tylko czarny. Mam pretensje do
dziennikarki że nie dopytała się jaki kolor auta, marszałka by
satysfakcjonował. Niestety, czytelnikowi pozostaje tylko się domyślać: może
czerwony, różowy ... Nie? No to może .....???? Zostawmy te kolory. Ale może to
dobrze że nie było w czym wybierać. Czarny to taki twarzowy kolor i zawsze
modny. Choć żałuję, że dziennikarka nie wykazała w tej kwestii elementarnej
dociekliwości. Błąd.
Czwarty akapit artykułu napisany jest jak sprawozdanie z rajdu Kormorana. Warto
zacytować fragmenty bo smakowite tam są kąski. I tak: „ Samochód został wysłany
w podróż służbową”. Biedny ten samochód, ledwie został kupiony a już wysyłają
go w podróż służbową. Dalej również jest świetne: „Wczoraj rano marszałek
województwa wraz z kierowcą pojechali do Warszawy, wrócili już ok. godz. 17”.
Ale to nie koniec dobrego, gdyż Wojciech Szalkiewicz z gabinetu marszałka
informuje dziennikarkę, a ona czytelników: „Marszałek jest bardzo zadowolony z
warunków podróżowania”. Uff!!! Odetchnąłem z ulgą. Musiał się zadowolić
kolorem z przydziału, trudno. Ale jest zadowolony z „warunków podróżowania”.
Więc wszystko jest w porządku. Nie dość tego, marszałek nie musiał również „się
obawiać o to, że samochód odmówi posłuszeństwa w czasie jazdy”. To też dobrze.
Ma teraz spokojną głowę i zajmie się całkowicie sprawami województwa. Na
dodatek już wiem, co mu dotychczas w tym przeszkadzało. Bogu dzięki więc że
kupiono mu ten nowy samochód.
I, dla mnie tu artykuł mógłby się skończyć. Choć, mimo tak dokładnej relacji z
pierwszej podróży służbowej marszałka nowym autem, odczuwałem pewien niedosyt
informacji. Otóż, rzecznik nie powiedział, a dziennikarka nie dopytała, czy
marszałek zrobił siusiu przed Działdowem czy za. Chodzi o dokładne ustalenie,
czy zraszał ziemię mazurską (lub warmińską - zależy którędy jechał) czy
mazowiecką ... Jak relacjonować dokładnie to dokładnie. Wszelkie pomijanie
faktów oraz niedomówienia mogą przecież budzić domysły i niepotrzebne
spekulacje. A dziennikarze nie powinni się do tego przyczyniać.
Ale dziennikarka nadrabia wszelkie niedociągnięcia poprzedniego akapitu w
kolejnym. Więc ja kontynuuje czytanie. Czwarty akapit jest w porządku. Jego
rzeczowość i precyzja zawartych w nim informacji jest porażająca. Brakuje tylko
wzmianki o pogodzie jaka była gdy wymieniano samochód. No właśnie. Tu okazuje
się że kupiono, wymieniając. W ten sposób zaoszczędzono 42 tys. Oj, coś tu
dziennikarka kręci. Czyli dopiero teraz dowiaduję się, że za auto, które jest
warte 130 tys., zapłacono o 43 tys. mniej. Tu odechciało mi się dalej czytać
ten artykuł. Nie lubię być manipulowany. I odłożyłbym gazetę, gdyby mnie nie
zaintrygował początek kolejnego, ostatniego już, akapitu: „Pecha mają podwładni
marszałka ...”. A to miłe, nie wszyscy mają tak dobrze jak pan marszałek. To mi
się podoba. I z ukontentowaniem doczytałem tekst do końca. Warto było.
Dowiedziałem się nie tylko o pechu podwładnych marszałka, ale z tekstu wynikało
że było śledztwo (dziennikarskie). Otóż, „Udało nam się ustalić (dziennikarze
to zawsze wszystko ustalą), że dealerzy wycenili oferty na kwotę wyższą, niż
przeznaczył na ten cel urząd”. No, cóż, jak pech to pech. Dobrze, że nie
jestem pracownikiem Urzędu Marszałkowskiego. Ale znając życie jestem spokojny.
Urzędnicy znajdą na to sposób. Więc nie martwmy się. Koniec artykułu.

Ale pecha mają nie tylko urzędnicy marszałka. Mają go niestety również ci,
którym było dane przeczytać omawiany artykuł. Jest to przykład jak można w
idiotyczny sposób napisać o czym, co powinno być załatwione krótką i rzeczową
notatką. Ale dziennikarce zachciało się zrobić z tego duży artykuł. I
zrobiła ... nie napiszę już co. Jeżeli to jest poważny artykuł na pierwszą
stronę poważnej gazety to – moim zdaniem – szef olsztyńskiej redakcji GW
zgłupiał, a dziennikarka A. Ch. – ocipiała.
Stały czytelnik.

[Gość: mw]

Proponuję przy Urzedzie Marszałkowskim wybudować stajnię i zakupić 2 konie. Nie
bedzie wtedy dyskusji czym jezdzi Marszałek.

[Gość: Ed]

Ja np. jeżdżę VW VR6 i wstyd by mi było, że świta mojego województwa jeździ
gorszymi wozami, niż ja. Nie jestem fanem miastowo-marszałkowskim. Ale na
milość Boską nie każmy im jeździć Zetorami. W końcu jacy są tacy są i myśmy ich
wyrali. W sposób mnirej czy bardziej zasłużony niech każdy z nich załtwia
przypisane jemu sprawy na poziomie godnym prtezentowanym na forum ambicji a ie
na taczkach budowlanych. Wszyscy z nich są reprezantami opcji, po ktorej mozna
by bylo znacznie więcej się spodziewać w stosunku do innych mozliwości. Fakt,
że zawalili na całym froncie. Czy chciałbyś powrócić do bywszych prezydentów
Olsztyna przed Małkowskim?
Dostaje w 4 litery rónież za Ryńskiego nie mówiąc już w ogóle o jego nie
wydarzonym następcy, który na dodatek po swoich fatalnych ekscesach jeszcze
uczy studentow ekonomii ;o((.
Nie znam udokumentowanych wpadek Małkowskiego poza kompletnym brakiem
umiejętności rozprwienia się z zastaną spuścizną. Finał będzie prawdopodobny do
porzekadła - wszedł jak słoń a zginął jak mucha. Niestety, nie sam Małkowski
jest winien paranoicznemu systemowi organizcji funkcjonownia Urzędu Miejskiego.
Pare nazwisk panteonu Rady miejskiej powinnomwystarczyć za komentarz.