Szkola nr... 7 czesc siedemnasta!!

[Gość: LP®]

Do kogos od tych KUBKOW !!!!zrob pan cos bo tu sie strasznie wszystko dzieje.
Moze zainstalujcie silnk "diesla " albo cos w tym rodzaju.

kubek. 7 czesc siedemnasta!!

[Gość: wskh]

To chuba odległość sprawia, albo mróz, albo słabszy prąd, albo może coś
jeszcze.
Mam w garażu motur z lepszą prądnicą jak w WSK. Stoi u mnie MZ!. Mendelski
wstawił, bo matka sprzedaje mieszkanie na alei Róż.Już od lata sprzedaje, ale
chciała absurdalna cenę 150 tys za mieszkanie do kapitalnego remontu.

[Gość: jd]

Czy dobrze pamiętam, że na Alei Róż mieszkał Zbyszek Paprzycki?

[Gość: jd]

Niezależnie od słusznej krytyki Leszka, ukłony dla redakcji za błyskwiczny
wiadomy manewr.

most

[Gość: wskh]

Dowiedziałem się dzisiaj,że nasze osiedle jest w legendzie. Może po prostu nie
jestem wyedukowany w kierunku legend, ale przytaczam na wszelki wypadek:
Dawno tem mieszkał pewien gospodarz \nie wiadomo gdzie, gdzieś chyba w
Olsztynia, a może u nas\. Był bardzo skąpy, nieuczciwy,źle traktował
pracowników. Po śmierci został zamieniony w czarnego psa. Tego psa można
spotkać na moście na jeziorze Długim. Gospodarz-pies będzie tak długo
pokutował, aż ktoś nie powie do niego dobrego słowa.
I co Wy na to? Ktoś to słyszał i widział tego psa.

[Gość: jd]

Słyszał same dobre słowa i już dawno wrócił na swoje (poprawiony i
uszlachetniony).

[Gość: rita]

a chodziliście w szkole sprzątać cmentarze ?

[Gość: cmentarz]

cmentarz

[Gość: wskh]

Nie. To ciekawe, bo w promieniu kilku kilometrów od szkoły nie ma cmentarza.
Najbliżej jst ten żołnierzy radzieckich. Trochę bliżej były kirkut żydowski.

cmentarz

[Gość: wskh]

Nie. To ciekawe, bo w promieniu kilku kilometrów od szkoły nie ma cmentarza.
Najbliżej jst ten żołnierzy radzieckich. Trochę bliżej były kirkut żydowski.

[Gość: jd]

Ja też nie mam żadnych cmentarnych skojarzeń ze szkołą.

[Gość: jd]

Za to do dziś pamiętam księdza, który w słoneczne niedziele (chyba) wędrował
Aleją Przyjaciół do szkoły. Dzieciaki siedziały na płotach i dostawały od niego
cukierki. Nie mam pełnej jasności w jakim celu on przychodził.

[a_pk]

Gość portalu: jd napisał(a):

> Za to do dziś pamiętam księdza, który w słoneczne niedziele (chyba) wędrował
> Aleją Przyjaciół do szkoły. Dzieciaki siedziały na płotach i dostawały od
niego
>
> cukierki. Nie mam pełnej jasności w jakim celu on przychodził.

Pewnie tak samo jak niemcy w 39-tym. Jak przechodzili to rozdawali dzieciom
czekolady a do komunistow strzelali. Szkoda ze nie trafiali zawsze.

[Gość: mamut]

Jesli sie nie myle to chyba w szostej klasie podstawowki wyslano nas na
cmentarz na sprzatanie starych grobow. Pamietam ze do cmentarza dojzdzalo sie
Ulica Baltycka w kierunku targu na Grunwaldzkiej. Tuz za wiaduktem zakret w
prawo i jakies 600 metrow dalej byl maly cmentarz(tez po prawej). Jest tam tez
dolaczony cmentarz zolnierzy radzieckich, ale nie przypominam sobie zebysmy
porzadkowali ten wlasnie. On i tak zawsze byl w lepszym stanie niz ta starsza
cywilna czesc cmentarza. Zreszta mi sie bardziej podobal ten starszy.
Porosniete mchem groby z przezartymi czasem nagrobkami, bardziej duchowy
charakter mial niz ten wojskowy.

co wolisz wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: wskh]

Gość portalu: mamut napisał(a):

> Jesli sie nie myle to chyba w szostej klasie podstawowki wyslano nas na
> cmentarz na sprzatanie starych grobow. Pamietam ze do cmentarza dojzdzalo sie
> Ulica Baltycka w kierunku targu na Grunwaldzkiej. Tuz za wiaduktem zakret w
> prawo i jakies 600 metrow dalej byl maly cmentarz(tez po prawej). Jest tam
tez
> dolaczony cmentarz zolnierzy radzieckich, ale nie przypominam sobie zebysmy
> porzadkowali ten wlasnie. On i tak zawsze byl w lepszym stanie niz ta
starsza
> cywilna czesc cmentarza. Zreszta mi sie bardziej podobal ten starszy.
> Porosniete mchem groby z przezartymi czasem nagrobkami, bardziej duchowy
> charakter mial niz ten wojskowy.
>
> co wolisz wolnosc czy pelne koryto?
Amerykanie mają wolność i pełne koryto. Ale ja w to nie wierzę, mają tylko
koryto, bo przecież obu nie można mieć.

[Gość: takt]

obu :))

[Gość: nat]

Ja tez nie pamietam zadnych cmentarnych wydarzen zwiazanych ze szkola.
Pamietam natomiast wiele procesji pogrzebowych na osiedlu. Trumna na
karawanie, konie w czarnych pioropuszach i zgromadzenie starych babc z osiedla
odprowadzajacych zmarlego najpierw do katedry a stamtad na cmentarz miejski.
To byla dosyc dluga trasa do przejscia na piechote ale babcie mialy kondycje
bo rowniez spiewaly piesni zalosne na calej trasie. Gdyby nie brak muzyki
jazzowej to kojarzyloby sie nieco z Nowym Orleanem.

[Gość: mamut]

Jesli ktos z was uczesczal do siodemki i pamieta Zere lub Dragan to powinien
pamietac tego typu wypady. Zwlaszcza na ten cmentarz zolnierzy sowieckich,
Dragan nie omijala okazji zeby kultywowac przyjazn z naszym "ukochanym
sasiadem". Ja osobiscie nie lubie pogrzebow ani cmentarzy, ale nie tak dawno
mialem okazje zwiedzenia na starego polskiego cmentarza w Wilnie. Warto
zobaczyc, niesamowity charakter miejsca, piekno sztuki konca XIX i poczatku XX
wieku.

wolisz wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: wskh]

Do kiedy były takie publiczne pogrzeby? To niesamowite. Teraz pozbywamy się
nieboszczyka jak najszybciej. Nie chcemy mieć z nim nic wspólnego, chcemy go
mieć z głowy, won z domu i nawet trumnę niosą obcy za pieniądze.

[Gość: nat]

Ja to pamietam z lat 60tych. Nie dalo sie umrzec na osiedlu nad Dlugim po
cichu - wszyscy wiedzieli i w kolejce po mieso bylo o czym pogadac.

[Gość: jd]

Ja też nie pamiętam tych przemarszów pogrzebowych, ale brzmi to sensownie. Nat,
może cos jeszcze o tym pamiętasz?

[Gość: wskh]

Gość portalu: nat napisał(a):

> Ja to pamietam z lat 60tych. Nie dalo sie umrzec na osiedlu nad Dlugim po
> cichu - wszyscy wiedzieli i w kolejce po mieso bylo o czym pogadac.
Tak to był inny świat. Wszyscy wspólnie przychodzili na świat i wspólnie
odchodzili.
Kiedyś Nasza dzielnica należała do parafii katedralnej. Czy przychodził do Was
po kolendzie ks. Borkowski, wieloletni proboszcz katedry.
Ks. Borkowski jest najpoważnejszym kandydatem do wyboru na olsztynianina ery
współczesnej to znaczy dokładniej powojennej.
Parafianie cenią go za to, że byl ostatnim księdzem. Zawsze w tym samym
prochowcu, starych butach, wszędzie pieszo, sam wynosił śmieci, chociaż też
prze wielu nie lubiany, bo mocno ortodoksyjny.
Miał cholerną pamięć. Gdy prze ślubem przyjmowałem bierzmowanie, doskonale
pamiętał i mnie i żonę i całą rodzinę i wielu, wielu innych, a kiedyś parafę
miał od Likus po Słoneczny Stok.

[Gość: nat]

Pamietam, ze kiedys po przejsciu takiej procesji wyslano mnie do sklepu po
jajka. Przechodzac przez jezdnie znalazlam 50zl. Przyjelam to oczywiscie za
lut szczescia ale czulam sie nieco nieswojo gdyz podejrzewalam, ze pieniadze
zgubione zostaly przez w rozpaczy poglebionego uczestnika procesji.
Tymniemniej na tace nie ponioslam.
Bardzo nie lubilam koledowania po domach - obecnosc ksiedza w domu i modly
przed kanapa kojarzyly mi sie wlasnie z pogrzebem. Ksiadz Borkowski dawal mnie
pierwsza komunie i pamietam go bardzo dokladnie z przykoscielnych lekcji
religii. To wszystko bylo tak dawno!

[Gość: wskh]

Gość portalu: nat napisał(a):

> Pamietam, ze kiedys po przejsciu takiej procesji wyslano mnie do sklepu po
> jajka. Przechodzac przez jezdnie znalazlam 50zl. Przyjelam to oczywiscie za
> lut szczescia ale czulam sie nieco nieswojo gdyz podejrzewalam, ze pieniadze
> zgubione zostaly przez w rozpaczy poglebionego uczestnika procesji.
> Tymniemniej na tace nie ponioslam.
> Bardzo nie lubilam koledowania po domach - obecnosc ksiedza w domu i modly
> przed kanapa kojarzyly mi sie wlasnie z pogrzebem. Ksiadz Borkowski dawal
mnie
> pierwsza komunie i pamietam go bardzo dokladnie z przykoscielnych lekcji
> religii. To wszystko bylo tak dawno!
Nigdy nie znalazłem 50 zł, ani nie dałem tyle na tacę.Chyba, że wtedy te 50 zł
było warte lizaka ze sklepu.
Ale się działo na tej Naszej AP!!!!!!!
Nigdy nie znalazłem 50 zł, ani na tacę tyle nie dałem.
Ale się działo na tej Naszej AP!!!!!

[zbyszek07]

Ja znalazlem 2x20 zl, (dwa banknoty)
na plocie przy najstarszej szkole 7,
-obecny Katolik.
Bylo to w latach 60-tych,
ktos zgubil?
Nawiasem mowiac mam kolekcje polskich banknotow 20 zl od przedwojny,
a bylo ich troche.
Dragan chyba kazdy sie bal, ale wymusic wiedze potrafila.
Czesto odwiedzalismy cmentarz wojskowy przy Szarych Szeregow,
- ten o ktorym pisaliscie.
Tam sa tez stare groby wojskowe z pierwszej wojny.
:-)

[Gość: nat]

Zbyszek, czy przez 'najstarsza szkole 7' nalezy rozumiec ta pierwotna siodemke
na Baltyckiej?

[Gość: jd]

Oczywiście, że musi chodzić o budynek na Bałtyckiej (dzisiaj "Katolik") tuż
koło kiosku i dawnej pętli Jedynki.
Ja znalazłem kiedyś 10 złotych. Wszystko natychmiast wydałem na słodycze w
sklepie.

[Gość: nat]

Ja zaczynalam szkole wlasnie na Baltyckiej - tylko jeden rok. Do dzis pamietam
akcje zbierania butelek (na cele charytatywne???). Moja wychowawczyni, pani
Sitnik, z duma poustawiala przyniesione przez dzieci zbiory w drzwiach do
klasy. Przy zabawie w czasie przerwy, biegnac do klasy upadlam na kolekcje i
do dzisiaj mam szrame na nodze. Mila pani S naskoczyla na mnie za poniesione
straty w postaci stluczek o co pozniej byla spora draka z moimi rodzicami.

Kiosk obok tej starej szkoly, przez dlugi czas prowadzony przez babcie
Czasnojc, byl w tych zamierzchlych czasach niemalze osrodkiem kulturalnym
osiedla, zwlaszcza ze w poblizu byla jedyna na osiedlu budka telefoniczna. Na
Baltycka trzeba bylo zapychac aby kupic gazete i w niedziele rano tam odbywala
sie kongregacja dzieci wyslanych po Przekroj, Kobiete i Zycie, Rozrywke itp
dla odpoczywajacych rodzicow. Czesto tam wlasnie sie grzezlo na godzine
przeznaczona na kosciol, chociaz zawsze istnialo niebezpieczenstwo ze
rozliczni 'sasiedzi' w drodze na msze zrobia donos do rodzicow. Wszelkie
pozaszkolne romanse rowniez wymagaly regularnych spacerow do budki
telefonicznej, ktora czasami dzialala, czasami nie, i szlochom pod budka nie
bylo konca. Nic dziwnego, ze dzisiejsze dzieci nie pojmuja jak mozna bylo zyc,
badz nawet utrzymac kontrole nad boyfrien'em, bez komorki.

[Gość: wskh]

Gość portalu: nat napisał(a):

> Ja zaczynalam szkole wlasnie na Baltyckiej - tylko jeden rok. Do dzis
pamietam
> akcje zbierania butelek (na cele charytatywne???). Moja wychowawczyni, pani
> Sitnik, z duma poustawiala przyniesione przez dzieci zbiory w drzwiach do
> klasy. Przy zabawie w czasie przerwy, biegnac do klasy upadlam na kolekcje i
> do dzisiaj mam szrame na nodze. Mila pani S naskoczyla na mnie za poniesione
> straty w postaci stluczek o co pozniej byla spora draka z moimi rodzicami.
>
> Kiosk obok tej starej szkoly, przez dlugi czas prowadzony przez babcie
> Czasnojc, byl w tych zamierzchlych czasach niemalze osrodkiem kulturalnym
> osiedla, zwlaszcza ze w poblizu byla jedyna na osiedlu budka telefoniczna. Na
> Baltycka trzeba bylo zapychac aby kupic gazete i w niedziele rano tam
odbywala
> sie kongregacja dzieci wyslanych po Przekroj, Kobiete i Zycie, Rozrywke itp
> dla odpoczywajacych rodzicow. Czesto tam wlasnie sie grzezlo na godzine
> przeznaczona na kosciol, chociaz zawsze istnialo niebezpieczenstwo ze
> rozliczni 'sasiedzi' w drodze na msze zrobia donos do rodzicow. Wszelkie
> pozaszkolne romanse rowniez wymagaly regularnych spacerow do budki
> telefonicznej, ktora czasami dzialala, czasami nie, i szlochom pod budka nie
> bylo konca. Nic dziwnego, ze dzisiejsze dzieci nie pojmuja jak mozna bylo
zyc,
> badz nawet utrzymac kontrole nad boyfrien'em, bez komorki.

To są topowe wieści !!!
Czy te butelki sprzedawaliście może w skupie przy Morskiej. Pamiętacie babcię i
dziadka ze skupu. Oglądali każdą butelkę, a za sztukę była złotówka, a za słoik
chyba 50 gr. To tak w okolicy 70 roku.

[Gość: jd]

Jeśli się nie mylę, to ten skup butelek był prywatnym przedsięwzięciem dziadków
Wiesi Porębskiej. To było w najniższym punkcie Morskiej między ogródkiem
jordanowskim i lasem, a przyjmowali te butelki chyba od strony Bałtyckiej.
Oczywiście nieśmiertelna cena - 1 zł od butelki (nie poszczrbionej na gwincie).
Czy na pewno kiosk bywał wtedy czynny w niedzielę?

[Gość: wskh]

Ze skupem się zgadza. Od Morskiej też można było wchodzić. Butelki potem
podrożały do 3 zł. To był szał. Mieliśmy dużo więcej forsy. Chociaż entuzjazm
szybko minął, bo zorientowaliśmy się, że za więcej pieniędzy można było mniej
kupić. I tak, ta butelkowa zmiana ceny za, była początkiem inflacji. Dla
historyków to ewidentna cezura, kiedy gierkowska gospodarka zaczęła popadać w
zadyszkę.
A wykopki, odrzucając to wszysko nieładne, dla dzieciarni były frajdą.

[Gość: nat]

Nie wiem gdzie te butelki szly - chyba na odbudowe ojczyzny lub inny rownie
wzniosly cel socjalizmu. Podobnym potrzebom sluzyl chyba przymusowy, coroczny
udzial dzieci szkolnych w wykopkach. Pomoc praktyczna niewielka ale za
ideologiczne wychowanie dzieci mialo przyniesc owoce. No i ja wlasnie jestem
takim owocem - z entuzjazmem przeflancowanym na obca glebe.

Czesc nat, chodzilismy do tej samej klasy!

[Gość: czlowiek]

Ja tez zaczalem nauke w starej szkole przy Baltyckiej i chodzilem tam tylko
rok. Wychowawczynia byla p. Sitnik. Ciekaw jestem, ktora to uczennica, ta nat.
Pozdrawiam

[Gość: Czlowieku!]

Czlowieku drogi, jak mi milo, ze jeszcze ktos z mojego pokolenia zyje!!! Czy
masz moze oficjalna fotografie z pierwszej klasy? Dzieci, niewielka grupa w
lawkach, a po lewj stronie Sitnikowa w fartuchu szkolnym? Jesli tak, to
powiedz gdzie siedzisz. Znajde zdjecie i moze sie rozpoznamy.

[Gość: nowy czytelnik]

Likusy należały do parafii Gutkowo

[Gość: mamut]

Tez pamietam te zbiorki materialow powtornego przerobu. Zbiorki makulatury i
zlomu najbardziej mi utkwily w pamieci.Pamietam ze wejscie do szkolnego budynku
bylo przemienione na tymczasowy magazyn makulatury. Teraz pewnie cos takiego
by nie bylo dozwolone z powodu niebezpieczenstwa powstania pozaru. Nie pamietak
jednak zeby butelki byly takim specjalnie ulubionym materialem zbiorek
szkolnych. Makulatury zbierano sporo przez szkoly dopoki nie stala sie ona
towarem wymiennym na papier toaletowy w okresie wczesnych lat 80-tych. Wtedy
wiekszosc ludzi miala trudnosci z otrzymaniem tego "cennego" materialu.

Co do Drogiej Pani Dragan to byla to moim zdaniem kobieta nie zrownowazone.
Pamietam jak wiekszosc uczni z niechecia chodzila na jej lekcje. Mialo to
zreszta podloze. Kobieta zachowywala sie skandalicznie a jej codzienny jezyk
pedagogiczny mial wiele do zyczenia. Jej wyzwiska pod adresem uczni byly tego
typu: "Cielece Oczy", "Debile", "kretyni" i "Idioci". Watpie zeby jaki kolwiek
rodzic chcial aby w ten sposob pedagog odnosil sie do dziecka.
Pamietam ze siedzialem za kolega ktory byl nieco wiekszy ode mnie i mialem
zawsze nadzieje ze Dragan nie widzi mnie zza jego szerokich plecow.

wolisz wolnosc czy pelne koryto.

[Gość: wskh]

Gość portalu: mamut napisał(a):

> Tez pamietam te zbiorki materialow powtornego przerobu. Zbiorki makulatury i
> zlomu najbardziej mi utkwily w pamieci.Pamietam ze wejscie do szkolnego
budynku
>
> bylo przemienione na tymczasowy magazyn makulatury. Teraz pewnie cos takiego
> by nie bylo dozwolone z powodu niebezpieczenstwa powstania pozaru. Nie
pamietak
>
> jednak zeby butelki byly takim specjalnie ulubionym materialem zbiorek
> szkolnych. Makulatury zbierano sporo przez szkoly dopoki nie stala sie ona
> towarem wymiennym na papier toaletowy w okresie wczesnych lat 80-tych. Wtedy
> wiekszosc ludzi miala trudnosci z otrzymaniem tego "cennego" materialu.
>
> Co do Drogiej Pani Dragan to byla to moim zdaniem kobieta nie zrownowazone.
> Pamietam jak wiekszosc uczni z niechecia chodzila na jej lekcje. Mialo to
> zreszta podloze. Kobieta zachowywala sie skandalicznie a jej codzienny jezyk
> pedagogiczny mial wiele do zyczenia. Jej wyzwiska pod adresem uczni byly
tego
> typu: "Cielece Oczy", "Debile", "kretyni" i "Idioci". Watpie zeby jaki
kolwiek
>
> rodzic chcial aby w ten sposob pedagog odnosil sie do dziecka.
> Pamietam ze siedzialem za kolega ktory byl nieco wiekszy ode mnie i mialem
> zawsze nadzieje ze Dragan nie widzi mnie zza jego szerokich plecow.
>
> wolisz wolnosc czy pelne koryto.

To wejście zawalone makulaturą to było te od strony boiska. Dragan była moją
wychowaczynią. Na złych ludzi nas nie wychowała. Co do pedagogicznych to masz
rację. Nasza klasa mimo wszystko się jej nie bała, bo czuliśmu, że jesteśmy jej
i nas nie skrzywdzi tak bardzo.

[Gość: mamut]

Moze i dla was taka i byla. Nas traktowala jak despotka. Ona i Zera to jedyne
nie przyjemne wspomnienia ze szkoly. Innych nauczycieli bardzo lubilem, nawet
postrzelona Borkowska. Ja ogolnie uczylem sie niezle wiec specjalnych
nieprzyjemnosci zwiazanych ze szkola nie pamietam. Szczegolnie mila pamiecia
wspominam nauczycieli: Brzozowskiego, Serafina, Koziel, Biala, Ekier (chyba tak
sie nazywala uczyla nas biologii zanim odeszla do innej szkoly - podobno
odeszla z powodu Dabrowskiej - ale na to nie mam dowodow..- w koncu bylem
dzieckiem wtedy).

[Gość: wskh]

Gość portalu: mamut napisał(a):

> Moze i dla was taka i byla. Nas traktowala jak despotka. Ona i Zera to
jedyne
>
> nie przyjemne wspomnienia ze szkoly. Innych nauczycieli bardzo lubilem,
nawet
> postrzelona Borkowska. Ja ogolnie uczylem sie niezle wiec specjalnych
> nieprzyjemnosci zwiazanych ze szkola nie pamietam. Szczegolnie mila pamiecia
> wspominam nauczycieli: Brzozowskiego, Serafina, Koziel, Biala, Ekier (chyba
tak
>
> sie nazywala uczyla nas biologii zanim odeszla do innej szkoly - podobno
> odeszla z powodu Dabrowskiej - ale na to nie mam dowodow..- w koncu bylem
> dzieckiem wtedy).

OK. Zgadzam się z tym wszystkim. Czas podobno leczy rany, ale chyba nie do
końca.

>

[Gość: mamut]

Tak wracajac do nauczycieli to
moze ktos z was zna ich dalsze
Losy. Obilo mi sie naprzyklad o
uszy ze Zera jest wlascicielka
jakies Lodziarni w Olsztynie....
Ciekaw jestem co porabia Dragan?
Moze uczy sie angielskiego....
moge jej udzielic korepetycji... he
he he


Co wolisz wolnosc czy pelne
koryto?

[Gość: jd]

Mamut, powiedz siostrze, żeby o Siódemce pisała tutaj, na tym watku, a nie
gdzie indziej. Chodzi o to, żeby to gdzieś nie poginęło, a tu nie zginie.
Ja w temacie nauczycieli jestem wyjątkowo marny.

[Gość: wskh]

Gość portalu: mamut napisał(a):

> Tak wracajac do nauczycieli to
> moze ktos z was zna ich dalsze
> Losy. Obilo mi sie naprzyklad o
> uszy ze Zera jest wlascicielka
> jakies Lodziarni w Olsztynie....
> Ciekaw jestem co porabia Dragan?
> Moze uczy sie angielskiego....
> moge jej udzielic korepetycji... he
> he he

A. Dragan przekwalifikowała się na j. polski, angielski może też. Można ją
spotkać w parku Kusocińskiego jak karmi gołębie.
>
>
> Co wolisz wolnosc czy pelne
> koryto?

[Gość: mamut]

No faktycznie....Anna Dragan ma
pewnie teraz okolo 60-70 lat.
Ona jednak zawsze zwierzeta
lubila bardziej niz ludzi....
Pamietam jak ktos przyniosl
szczeniaka do Klasy to ona byla
wniebowzieta. Radosc az z niej
tryskala a lekcji wlasciwie to nie
bylo bo przegadalo sie ja o
zwierzakach.

Co wolisz, wolnosc czy pelne
koryto.

[Gość: Arabella]

Dzieki za opowiedz i opieke,
postaram sie nie zgubic.
Mam pytanie czy nie wiedzie co
sie dzieje z panem Janem
Serafinem, on w latach od 81 do
84 byl naszym wychowawca.
Bardzo milo go spominam, to byl
prawdzimy starej daty nauczyciel,
taki nauczyciel z powolania.

[Gość: nowy czytelnik]

protestuję przyszedłem do 7 emki z 19 na likusach z p Zera to wspaniała
matematyczka trzy lata mnie uczyła i nauczyla czegonie mogę powiedzieć o
wspołczesnych nauczycielach

[Gość: mamut]

Dobrze, jestem juz na wlasciwym
watku.

Jak wspominac to wspominac.
Pamietam ze w latach naszego
dziecinstwa przygoda zawsze
znajdowala miejsce nawet jesli
byla niebezpieczna. Moze nawet
te niebezpieczenstwo czynilo ja
lepsza...

Pamietam ze w czwartej i piatej
klasie zaczynala sie fascynacja
ogniem. Wszystkie chlopaki z
mojej okolicy lubily co rusz palic
jakies ogniska, teren za torami nie
daleko miejskiej plazy byl na te
cele swietny. Czesto plonely
opony i inne smieci. Im wiecej
dymu i ognia tym wieksza byla
frajda. Czesto dostawalem bury
od rodzicow ze ciagle
smierdzialem dymem.

Teren Baltyckiej niedaleko Aleji
Przyjaciol byl moim terytorium.
Nawet kiedys jeden z moich
kumpli o maly wlos a puscil by tam
z dymem stary dom
przygotowywany do rozbiorki.
Sciana juz sie niezle zaczynala
zajmowac ogniem gdy w pore
zdarzylismy to ugasic.

Czasem Niebezpieczenstwo mialo
inny wyglad a bylo bardziej
niebezpieczne; byly to niewypaly!
Koledzy znajdowali tego tu i tam
mimo ze tyle juz minelo lat po
wojnie (lata 1970's). Mnie sie
nigdy nie zdarzylo,(No raz
znalazlem jeden pocisk
karabinowy tuz za ulica Baltycka
nad jeziorem Dlugim. Dumny
zanioslem do domu i pokazalem
ojcu. On nastepnie go sam
rozbroil. Byl niezle zardzewialy.
Zostalem pouczony zeby wiecej
tego nie ruszac, ale sie nigdy
wiecej nie trafilo cos znalezc. )

Moji kumple z klasy potrafili od
czasu do czasu wykopac gdzies z
Lasu miejskiego jakies niewypaly
karabinowe. Podobno czasem
pociski ladowaly w ogniskach.
Kiedys jeden z kolegow
mieszkajacy niedaleko parku
Jordanowskiego podobno zostal
przylapany przez ojca z okolo 200
pociskami roznego kalibru w
wannie jego lazienki. Sprawa
opdbila sie szerokim echem, byla
poruszana z innymi uczniami w
szkole, aby saperzy mogli znalezc
zrodlo znaleziska.

Wolisz wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: jd]

Mamut, a gdzie mieszkałeś (mieszkasz)? Bo chyba tego nie powiedziałeś?

[zbyszek07]

O tym czolgu mowilo sie juz dawno, byla tez wersja o samolocie z czasow wojny...
ale co jest prawda? mysle ze gdyby byl to juz by go namierzono, chociaz...
ta warstwa mulu... kto to wie.
A czarnego psa z legendy na moscie przez jez Dlugie nie spotkalem,
- tylko takie normalne, nasze swojskie Olsztynskie pieski.

:-)

[Gość: mamut]

Mieszkalem blisko Aleji Przyjaciol. Mialem moze 10 minut piechotka do szkoly w
dziecinstwie. Chociaz to zawsze wydawalo sie dluzej. Nogi byly krotsze wtedy,
moze dlatego... Mieszkalem na Baltyckiej. Moze dwiescie metrow od skryzowania
Baltyckiej z przyjaciol. Mialem zaledwie pare krokow nad jezioro, polgodzinki
lub mniej spacerkiem do lasu. Fajne miejsce ogolnie. Teraz mieszkam daleko od
Olsztyna i Polski. Odwiedzam Polske i Olsztyn jak czesto tylko moge.

[Gość: nat]

Mamut, na podstawie podanych namiarow na miejsce zamieszkania, czy znales moze
Urszule Malinska? Jesli tak, czy wiesz moze gdzie i jak ja odnalezsc? Miala
mlodszego brata Andrzeja, obydwoje w swoim czasie chodzili do siodemki.

[Gość: mamut]

Niestety jakos nie kojarze tych imion.

Co wolisz: Wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: mamut]

Czesto wracalem ze szkoly chodnikiem nad jeziorem Dlugim. Zawsze lubilem ten
spacer choc tornister czesto wypchany byl po brzegi i grawitacja dawala o sobie
znac. Pamietam kiedys zima przeszlismy po lodzie na druga strone jeziora i
zobaczylismy maraton sloni. ;) Czy ktos z was wie o czym mowie?

Co wolisz Wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: GOSC]

Gość portalu: mamut napisał(a):

> Czesto wracalem ze szkoly chodnikiem nad jeziorem
Dlugim. Zawsze lubilem ten
> spacer choc tornister czesto wypchany byl po brzegi i
grawitacja dawala o sobie
>
> znac. Pamietam kiedys zima przeszlismy po lodzie na
druga strone jeziora i
> zobaczylismy maraton sloni. ;) Czy ktos z was wie o
czym mowie?
>
> Co wolisz Wolnosc czy pelne koryto?

No, chyba kazdy chlopak wie. A jak z toba. Tez byles w
tym ZOO, czy urwales sie wczesniej na karibu ?

[zbyszek07]

ja tez trenowalem takie biegi...
:-)

[Gość: mamut]

Ja natomiast nie musialem, a zato zrywalem boki ze smiechu widzac ich w tych
gumowych kombinezonach z zaparowanymi szybkami masek slizgajacych sie na
sniegu. Ubaw na sto fajerek. Nie gniewajcie sie chlopaki, ale to naprawde
przesmiszny widok. Oni na wzgorku przy koszarach nad jeziorem czesto biegali.

Co wolisz: Wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: Fredek]

Czesc Mamut ,

Gdzie mieszkales na Baltyckiej i kiedy skonczyles
"siodemke" ?

Ja mieszkalem Baltycka 19 , do 1978. W tym roku konczylem
tez siodemke.

Zere i Serafina, Brzozowskiego i innych widzialem przed
rokiem na jubileuszowej imprezie siodemki.

home.tiscali.de/rootebene/50/50tka.html
(Strona Allana)

Z "Filutem" rozmawialem i niezle wyglada jak na swoj wiek.
Zera tak samo.
Rozmawialem z nia , ale niestety nie na tematy "Biznesu".
Zera i Gajko interesowaly sie bardziej tym co sie zrobilo
z Absolwentow. Gdzie zyja , jaki zawod itd.

Pozdrowienia

[Gość: mamut]

To swietnie, Jak tam porabial Serafin. To juz pewnie staruszek. Dobrze
slyszec ze sie trzyma. Te zdjecia juz widzialem. Znajoma odwiedzila szkole
dzien po spotkaniu. Pomylily jej sie daty, a szkoda. Mam zato od niej wydanie
jubileuszowe. Fajnie bylo poczytac o starych smieciach. Bawily mnie dziury na
kalamaze w prawie kazdej wzmiance. ;)

Ja jeszcze odpisze. Dojde ktos ty za jeden i dam ci znac.

Co wolisz Wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: Iwona]

Jeżeli to ta sama Urszula Malińska to brat jej ma na imie Jacek. Urszula była
trochę starsza a mieszkała na Bałtyckiej spotykam ją w centrum miasta
wymieniamy dzieńdobry związana jest chyba z sądownictwem. Pozdrwowienia dla
WSZYSTKICH 7 tych co przysypiają i co ciagle na forum. Iwona

[Gość: mamut]

Fredek, daj mi podpowiedz: Czy miales moze brata lub siostre? Juz
zredukowalem ciebie do 4 osob. Wkrotce bede wiedzial kim jestes!

Co wolisz: wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: nat]

Iwona, to dokladnie ta Urszula, o ktorej mowilam - zaczela pracowac w sadzie
zaraz po maturze. Nie znasz czasami jej nazwiska po mezu? Pamietam malzonka
dokladnie ale nazwisko ucieklo. Gdybym to wiedziala do moglabym ja odszukac
przez sad.

[Gość: mamut]

Fredek, jestem prawie pewny na 100% ze mieszkales z rodzenstwem pod NR2.
Wyjechaliscie do Niemiec a jesli sie nie myle to na nazwisko: Krezek lub Kresk.

Co wolisz: Wolnosc czy pelne koryto?

[Gość: Arabella]

Czesc
Dzieki za strone internetowa ze zdjeciami z jubileuszowej imprezy naszej szkoly
7-ki. Co prawda wiekszosc ludzi nie rozpoznaje, tylko niektorych nauczycieli.
Strasznie zalowalam ze nie bylam na tej imprezie, za to moja kolezanka Bozena
przywiozla mi ksiazke wydana z tej okazji (chociaz to). Moze wiesz jeszcze o
innych stronach na ktorych sa zdjecia z tej imprezy. Jestem siostra Mamuta,
mam nadzieje ze on zgadl twoje nazwisko.
narazie

[Gość: Iwona]

Intensywnie myślę jakie ma teraz nazwisko, jak Ją spotkam ewentualnie zapytam
tylko nie wiem jak ty nazywałaś się ? Ja mieszkałam obok Ulki.

[Gość: jd]

Nazwisko Fredka prawie się zgadza. Arabello, jeśli masz książkę, to wiesz
prawie wszystko.
Miło patrzeć na nowy przypływ energii na wątku.
Szczególne pozdrowienia dla dawno nie widzianej Iwony (oraz dla jej rodziny).

[Gość: mamut]

To wtakim razie nazwisko Fredka to Krenzek.

[Gość: nat]

Kolo Ulki to pamietam tylko Helene Rogowska. Jesli spotkasz Ulke to prosze
przypomnij jej o bliskiej przyjaciolce z Alei Przyjaciol, ktora byla na jej
slubie. Moze sie ze mna skontaktowac na: [e-mail]
Dzieki Iwona.

[Gość: Fredek]

Ale sie rozpisaliscie ...

Wczoraj juz nie zagladalem do internetu, a tu taka daskusja o moje nazwisko.
Ale w koncu wszystko sie zgadza.
Mieszkanie bylo Nr. 2.
Mialem wtedy 2 siostry i 2 braci.

Ale kim jest mamut ?

Pozdrowienia

Sasiedzi

[Gość: WSKH]

Gość portalu: Fredek napisał(a):

> Ale sie rozpisaliscie ...
>
> Wczoraj juz nie zagladalem do internetu, a tu taka daskusja o moje nazwisko.
> Ale w koncu wszystko sie zgadza.
> Mieszkanie bylo Nr. 2.
> Mialem wtedy 2 siostry i 2 braci.
>
> Ale kim jest mamut ?
>
> Pozdrowienia


Czy Waszym sąsiadem z pobliża był Leszek Pompecki?

[Gość: Fredek]

Imie i nazwisko jakos kojarze ...

Ale nie wiem dokladnie.
Taki "lokaty" ?
LP pisal mi chyba kiedys o nim.

Ja sie bardziej przyjaznilem z Andrzejem i Robertem
Siemieniukami , Piotrkiem i Iza Olbowicz,
Krzyskiem i Grazyna Czerwinskimi, Robertem i Rafalem Urbanem.
Te imiona i nazwiska wpadaja mi tak po 25 latach
spontanicznie do glowy.

Sylwek Borucki mieszkal w takim starym budynku, Baltycka 15 ?
A ten lokaty chyba pod Baltycka 21(?) ?

Sorry po 25 latach trudno to skojarzyc.

[Gość: WSKH]

Tak, to się zgadza. jak Boruccy pod 15., to 19 wpypada dalej, po drugiej
stronie trzech "wieżowców". Obu domów i 15 i 19 już nie ma, Boruckich padł
później. Były to chyba jedne z najstarszych w tej okolicy, no może te osiedle
przy trampie było też leciwe.

[Gość: Fredek]

U Boruckich na podworku stala caly czas "SYRENKA".
Niszczala z roku na rok pozniej bawili sie w niej i na
niej dzieciaki.

W barakach mialem tez jednego kolege z klasy.
"Kaczor" wyprowadzil sie chyba w piatej klasie na kolnie
mazurska.

A w tych wiezowcach (4-pietra) mieszkalo sie kiedys jako
tako. Teraz to tak szpetnie wygladaja, ze szkoda o tym mowic.

[Gość: Wskh]

Gość portalu: Fredek napisał(a):

> U Boruckich na podworku stala caly czas "SYRENKA".
> Niszczala z roku na rok pozniej bawili sie w niej i na
> niej dzieciaki.
>
> W barakach mialem tez jednego kolege z klasy.
> "Kaczor" wyprowadzil sie chyba w piatej klasie na kolnie
> mazurska.
>
> A w tych wiezowcach (4-pietra) mieszkalo sie kiedys jako
> tako. Teraz to tak szpetnie wygladaja, ze szkoda o tym mowic.

Ten najnowszy wieżowiec, pierwszy od strony Likus nie jest taki straszny. Byłem
w nim niedawno. Za to te trzy przy Jeziornej są trochę upiorne nawet jak nie
straszą wydobywającym się dymem z rynien lub z takliego "domku" na dachu gdzie
w ukryciu nasi młodziency swego czasu popijali piwko, jarali szlugi i wrzucali
do rynien swiece dymne.
>

[Gość: jd]

Pamiętam, że w miejscu tych wieżowców było wcześniej bagnisko, pięknie
zarośnięte i szybko mijane w drodze na plażę miejską.

[Gość: Fredek]

Do mamuta ...

Napisz cos o sobie.
Kiedy skonczyles siodemke.
Mieszkales tez pod 19?
Ktore mieszkanie.
Moze tez odgadne jak sie nazywasz.

A Arabella to moze Aska ?
A Mamut Marek ?

Pozdrawiam

[Gość: Fredek]

Marek i Aska nie pasuje ...

Musisz byc mlodszy.
Konczyles siodemke gdzies na poczatku lat 80.
Borkowska uczyla po moim czasie. (81-86)

[Gość: mamut]

Fred, sluchaj nigdy sie niekolegowalismy. Obejrzalem wasze zdjecia, nikogo z
was nie poznaje. Laczy nas tylko okolica i szkola. To nie ma znaczenia kim
jestem. Od czasu do czasu napisze cos na temat szkoly i to moze tyle.
Przjrzalem stare teksty o siodemce. ciao

[Gość: Fredek]

Mamut , OK masz racje.
Zostawmy ten temat.
Szukales i znalazles moje nazwisko.
Myslalem , ze moze cie tez znalem kiedys.
Ale to nie ma sensu.

Zyj sobie w Kanadzie i pisz na temat szkoly o Olsztyna co chcesz i kiedy chcesz.

Pozdrawiam

Pikus!

[Gość: wskh]

Pikus!

[Gość: wskh]

Kto może niech przeczyta w dzisiejszej olsztyńskiej Gazecie Wyborczej tekst o
Pikusiu. Jest zaje..., nagroda pólitera dla autora.
Kto nie może, niech słucha. Pikuś to piekny kociak, który wyjtkowo upodobał
sobie placyk-trawnik przy kiosku u zbiegu AP i Bałtyckiej. Jest tam od rana do
zmierzchu, kieruje ruchem pieszych, liczy samochody, gospodarzy jak pan, no i
oczywiście dostaje co nieco od naszych ziomków. Czasami w skórę oberwie, ale
to na pewno nie nasi.Ma się jednak wyśmienicie mimo tego rzadkiego trzepania
skóry, bo biało-czarna sierść błyszczy jak u dolarowych wierzchowców,a
szelmowskie spojrzenie wyraża ogólne zadowolenie.
Pikuś jest gość, nawet jak ktoś kotow nie znosi.
Znaliście jakieś wyjątkowe zwierzaki od nas?

szkola

[Gość: LP®]

Podobno Sylwek Borucki zmarl na zawal serca.

[Gość: wskh]

Gość portalu: LP? napisał(a):

> Podobno Sylwek Borucki zmarl na zawal serca.
Nie mam żadnego poptwierdzenie tej wiści, ale to możliwe. Widziałe go na ulicy,
nie wyglądał korzystnie.

[Gość: jd]

Mamut, jednak Fredek zasłużył sobie na odrobinę obszerniejszej i bardziej
rozpoznawczej odpowiedzi. Inni też by chcieli wiedzieć co nie co. Tym bardziej,
że nas masz jak na patelni.
I pozdrowienia (także dla siostry).

[Gość: mamut]

Nawet jakbym sie przedstawil to i tak nikt z was mnie niezna, wiec po co? Po
zatym jak sobie poczytalem wasze niektore komentarze na temat Olsztyna i okolic
to nie niektore znich mi sie nie podobaja. Bardzo duzo negatywow w waszych
opiniach... Jeszcze o tobie JD nie moge nic zlego powiedziec. Masz ciety
humor i sporo racji o tym o czym piszesz. Zwlaszcza cieplo sie o Szkole
wypowiadasz. Ja sie od czasu do czasu z czyms ciekawym dolacze przez sympatie
do Budy, ale to by bylo tyle....
Ciao

[Gość: nat]

Mamut, jesli autentycznie chodziles do siodemki to KTOS musi cie znac - na
osiedlu wszyscy znali wszystkich, i to raczej dokladnie. Ale mniejsza o to.
Jesli chodzi o negatywy na tym watku to jnieco przesadzasz. Jest ich bardzo
niewiele i zawsze autorstwa paru tylko osob (Sic), reszta to same superlatywy -
szczere i prawdziwe lub lekko zabarwione uplywem czasu. Ogolnie, bardzo
pozytywnie. Klaniam sie.

[Gość: jd]

Nat ma rację, ktoś musi cię znać, ale mniejsza o to, jeśli ma cię to
frustrować. Ma też rację, że dominują raczej nastroje przyjazne i
optymistyczne, może nawet na wyrost, ale słusznie.
Dzięki, mamut, za dobre słowo, ale wszystko co tu dobre, to wynik natchnienia i
inspracji szanowych kolegów i przemiłych koleżanek. Bez nich i bez Siódemki
jestem jak niezapisana tablica - zero informacji i zero IQ.
No i jeszcze mogę ci się narazić.

[Gość: mamut]

hey, wy juz sie obrazacie, ale pomyslcie. Ja juz wam i tak sporo
powiedzialem. Sami widicie ile to emocji od razu wzbudzilo. Ja jeszcze pisac
bede, ale ja lubie pozytywnie. Kocham Moje rodzinne miasto i nie lubie jak
ktos ciagle placze pod jego addressem. Co do mnie z czasem sie dowiecie...
Moze nawet sami do wydedukujecie. Troche tajemniczosci nikomu nie zaszkodzilo.
Ja was moze zreszta ktoregos dnia odwiedze jak bede w Olsztynie. Moze nie
szybko, ale napewno za jakis czas tam bede.

Ciao

[Gość: mamut]

Jeszcze raz ja... Nie zabardzo mam ostatnio czas na pisanie, bede sie odzywal
regularnie, moze nie tak czesto jak sam bym chcial,ale napewno obszerniej w
weekendy.... Jak nie odpowiadam to nie znaczy ze mam to gdzies, tylko ze nie
mam czasu. Nie wszystkie tematy sa w moim zakresie zainteresowan, ale nawpewno
sie bede staral dolaczac do siodemki. Ja mam pamiec jak slon to jeszcze sporo
napisze. ;)

[Gość: jd]

Pisz, mamut, pisz. Koniecznie.
I nikt się oczywiście nie obraża. To zupełnie nie ta konkurencja.

[zbyszek07]

Pisz koniecznie!
Potrzeba swiezego spojzenia, i nowych nieznanych wspomnien.
Pozdrawiam z Olsztyna
z niewatpliwie przyjaznej alei Przyjaciol !!!
:-)

[Gość: mamut]

Moze tak wiec ni z gruszki ni z pietruszki... Lubilem bardzo zajecia
praktyczno -techniczne, choc tak naprawde nigdy mocny w tym nie bylem. Jednym
z najbardziej frustrujacych mnie projektow bylo zrobienie takiej "squeege"
(taka raczka z gumowym paskiem do mycia okien). Projekt wedle Serafina byl
prosty. Wyciac i zgiac kawal grubej bo praktycznie 3 milimetrowej blachy,
wywiercic w niej dwa otwory, wlozyc do srodka pasek gumy. Z grubego drutu
wykonac raczke (wygiety drut w ksztalcie dlugiego "U"), konce drutu splaszczone
z wywierconymi otworami mialy byc pozniej polaczone z otworami w blaszce i
przynitowane razem. Meczylem sie z tym projektem setnie. Mialem problemy ze
scisnieciem gumy w zwinietym kawalku blachy. Uchwyt z drutu byl gotowy.
Trzyba bylo to tylko zlozyc do kupy i znitowac. Serafin przychodzil tuz obok
mnie sprawdzajac jak nam wszystkim idzie. Zobaczyl mnie meczacego sie z tym
zelaztwem, pokrecil glowa i powiedzial... Hej "ojciec" co ty robisz...
nastepnie wzial z moich rak ten koszmarny projekt. Wyrownal gume w zwinietym
kawalku blachy, przylozyl raczke z drutu i w ciagu minuty zanitowal to wszystko
do kupy. Nastepnie przycial rowno pasek gumy. Projekt by gotowy. Ja pewni e
meczyl bym sie z tym jeszcze z godzine. Dostalem za projekt 4+.

[Gość: lpompa]

A ja wiem kto to jest mamut.

[Gość: mamut]

lpompa, jak tam Hubert?

[Gość: jd]

Wnioskuję, że mamut z kolei wie, kto to lpompa. W tej sytuacji sprawiedliwie
zdekonspirujcie się wzajemnie i opowiedzcie o Hubercie.

[Gość: mamut]

JD. Nie psuj jeszcze zabawy. Moze ktos sie jeszcze dolaczy. Wczesniej czy
pozniej sie wyda, a tak przynajmniej jest troche zabawy..

[Gość: jd]

Ok., dla zabawy wiele zniosę.

[Gość: mamut]

super JD. Masz u mnie piwo...

[Gość: jd]

Zabawa, piwo... już brzmi to pięknie.

[Gość: mamut]

wspomnien czesc nastepna...., lata temu... wiekszosc znas korzystala ze
stolowek szkolnych... Kazdy pewnie pamieta makaron z twarogiem na obiad,
schabowy z ziemniakami i buraczki, zupe jarzynowa... do tego jakis tam
kompocik. Pamietam tez dluzsza przerwe i wyprawy do stolowki po szklanke
mleka. Korzuch z mleka u wiekszosci budzil zgroze,ale ja to wrecz lubialem.
Pamietam ze po resztki obiadowe (tego zawsze zostawalo) przyjezdzal jakis
gospodarz wozem zaprzezonym w jakas spora szkape i zabieral beczke pelna zlewek
dla swojej trzody.. Czasem karmilismy konia trawa lub jablkiem...

ciag dalszy wspomnien nastapi jutro...

[Gość: mamut]

Cos te forum jakos wymarle w Sobote..., ale z drugiej strony sie nie dziwie. Macie teraz 4 dniowe swieto...

Tak jak obiecalem Szkolnych Wspomnien czesc nastepna...

Napewno wielu z was pamieta czarne gipsowe popiersie Leona Kruczkowskiego wystawione w holu na cokole na pierwszym pietrze. Wielu z was wie
pewnie iz to popiersie bylo rostrzaskane w przyslowiowy drobny mak... Bylem swiatkiem owego wydarzenia...


W szkole przeprowadzany byl wtedy remont, nieczesto maluje sie szkoly podczas szkolnego sezonu, ta jednak regula byla zlamana w tym przypadku.
Malarze powoli malowali klasy naszej budy. Oczywiscie malowanie korytarzy tez mialo miejsce. Ktoregos dnia padla kolej na czesc korytarza z katem
poswieconym patronowi naszej szkoly: Leonowi Kruczkowskiemu. Jeden z genialnych malarzy wpadl na pomysl rozwieszenia liny od kaloryfera do
filaru dookola ktorego byl a okrecona lina , z tamtad prosto lina laczyla filar z szyja naszego patrona. Tak, lina byla okrecona dookola szyji!~ Genialni
byli Ci malarze... Lina miala chronic swiezo pomalowane sciany szkoly przed uczniami. Wisiala juz tak z dzien lub dwa. Raz na jakis czas jakis
dzieciak przeszedl pod lub nad nia dla zabawy... Grupa uczni wyszla wlasnie z klasy. Pod koniec lekcji uczni zawsze rozpierala energia, nic wiec
dziwnego ze grupka z nich przeszla nad sznurem i podeszla do jednego z okien usytulowany zaledwie pare metrow od popiersia pisarza. Jeden z
chlopcow chcac doloczyc do grupy przyjaciol przesadzil wlasnie stope ponad sznur em i nie fortunnie zawadzil druga stopa o sznur.... To mialo
nieszczesliwe w swoim nastepstwie skutki - popiersi runelo z hukiem rozbryzgujac sie na dziesiatki kawalkow. (wtedy dopiero zdalismy sobie strawe z
tego ze ciezko wygladajace popiersie nie bylo brazowa lub kamienna rzezba tylko gipsowym odlewem) Na moment zapanowala martwa cisza...
Nastepnie duzo okrzykow i smiechu. Przez nasze umysly blyskawicznie przeszly przerozne emocje... Sytlacja wydawala sie powazna a zarazem
groteskowa... Kolega (imienia nie bede wymienial, szkolny pseudonim: Bzyk) byl w nielada klopocie...

Cala sytlacja zakonczyla sie tym ze rodzice ucznia musieli naprawic rzezbe (co zreszta zostalo niezle zrobione, nie wtajemniczeni pewnie nawet nie
zauwazyliby dokonanego zniszczenia). Uczen nastepnie jak to ogolnie bywalo musial wystapic przed cala szkola na porannym apelu w poniedzialek.
W pewnym sensie przeszedl on do hist

[Gość: mamut]

Musze leciec, postaram sie napisac Wam cos jutro... trzymajcie sie siodemkowicze.

[Gość: jd]

Mamut, tak trzymaj. Licz sie też z tym, że my jesteśmy nieco wyeksploatowni i
czasem dochodzi tu do parodziennych przerw.

[Gość: mamut]

Niesamowite, Osiem lat spedzonych w budzie a im brak tematu... No ale coz niechze moja super pamiec odswiezy wam przykryte kurzem wydarzenia i
miejsca...

Kazdy napewno pamieta sklep spozywczy tuz obok szkoly... Dla niejednego byl on ratunkiem, napewno nie raz zapomnial ktorys z was wziasc kanapki
na drugie sniadanie lub byl extra spragniony. W sklepiku mozna bylo zawsze kupic swieze bulki, oranzadke, lub jakies slodycze. Jednym z moich
bardziej ulubionych napoji byl serwovit , takze potocznie kwasem chlebowym zwany. Sprzedawany byl w formacie wiekszych butelek po kefirze ze
srebnym kapslem z folli aluminiowej. Sklepil byl maly , zorganizowany w ksztalcie litery U. Lokalizacja szkoly i sklepu dzialala w niezlej harmonii.
Uczniowie byli w koncu niezla grupa klijenteli .

Pamietacie slodycze tej epoki: Cukierki krowki- ktore nadal ciesza sie niesamowita popularnoscia (tu tez sa w sprzedazy....), okragle plaskie lizaki z
kolorowymi wzorami upodobniajace je do kwiatow, (niejeden wylizalem w dziecinstwie - a tak swoja droga zeby jeszcze mam), herbatnikow zawsze
tez bylo sporo. Te zreszta byly moimi ulubionymi, uwilbialem zajadac je maczajac je w herbacie. Pycha.. Poza slodyczami byly takze wszystkich
ulubione slone paluszki i paluchy (te zawsze byly grube i mniej slone).

Na wiosne lub wczesna jesien zawsze mozna bylo zauwazyc grupke uczni stojacych przed sklepem. Zawsze tez krazylo tam stado os, ktore korzystalo z
zostawinonych slodkich okrochow maslanych bulek, lub wylanej oranzady (czesto bowiem chlopcy zatykali palcami upust butelki i spryskiwali sie
slodkim napojem). Osy bylyinieodzowna czescia wiosny... Czesto widac je bylo we wnatrz sklepu. Pamietam iz widzialem raz opakowanie takiego
okraglego plaskiego lizaka owinietego w przezroczysty celofan z osa we wnetrzu. Osy bowiem przez maly otworek w celofanie wyzarly polowe lizaka.
Material celofanu utrzymal jednak pierwotny swoj ksztalt; calosc wygladala tak jakby polowa lizaka byla przezroczysta...

Latem ulubinym smakolykiem dzieci byly zawsze Lody Bambino. Jesli bylo goraco sztuka bylo utrzmanie cieknacego loda na drewnianym patyczku..
Nie bylo wtedy takich wygod jak teraz... Loda na patyczek trzeba bylo nabic samemu. Owe patyczki czesto byly niezlym materialem na zajeciach
plastyczno technicznym... Powiedzialbym iz urzywalnosc materialow wtornych w naszym dziecinstwie byla niezle rozwinieta... poruszalismy juz w
koncu temat zbiorki makulatury i materialow wtornych na cele szkoly... lub papieru toalet

[Gość: jd]

O sklepie było całkiem sporo, ale nowe wieści, nowe wpsomnienia, nowe ulubione
słodycze mamuta - super.
Leszek, zakładaj nowy wątek.

[Gość: mamut]

Prosze wybaczcie mi ze moze powtarzam tematy, czytam wasze wczesniejsze
wspomnienia na temat siodemki, ale czasu brak zeby to wszystko przewertowac
(malo tego nie jest - szkod tylko ze czesto gesto rozrzucone tematycznie i
sporo wypowiedzi nie na temat). Napewno wiec od czasu do czasu sie powtorze.
Ale pisac bede...

[Gość: jd]

Mamut, oczywiście, że się nie przejmuj i pisz nawet powtarzając. Ja przypominam
to, co przypomiamn, żebyś nie myślał, że my tu leniuchowaliśmy. Pracuję nad
tym, by te porozrzucane wypowiedzi i tematy złożyć w coś uporządkowanego, ale
to musi potrwać.

Leszek, czas na część 18-tą.

[Gość: mamut]

Wlasnie, gdzie ta czesc 18-ta...Nie obijac sie chlopaki... Tak swoja droga to
ciekaw jestm dlaczego liczba pod forum szkoly Nr 7 zatrzymala sie nad liczba
jesli sie nie myle 2839?

Wspomnien czesc nastepna...

Sciaganie bylo zawsze czescia nie odzowna nauki w szkole. W pewnym sensie to
byl to sposob uczenia sie, moze nie dokonca uczciwy, ale jednak... Ja osobiscie
nie wiele sciagalem... Moze zdarzylo sie 4 razy w ciagu calej mojej nauki w
siodemce. Wiem, wiem... moze jestem jakims dziwakiem, ale tak akurat wyszlo..
Poraz pierwszys sciagalem na geografii. Nie pamietam dokladnie ktora to byla
klasa IV czy V, ale pamietam iz dotyczylo moje sciaganie dlugosci granic
Polski... Mam ogolnie swietna pamiec, wybiorcza ,ale naprawde niezla. Nie
moglem jednak zapamietac za nic dlugosci granic... Przed klasowka wiec
delikatnie wypisalem pod blatem lawki dlugosci lawek... Najsmieszniejsze z tego
wszystkiego jednak bylo iz przez wlasnie tego typu sciaganie zapamietalem
dlugosc granic. Zerknalem na nabazgrane informacje tylko raz. Nie, nie
wpadlem i zrobilem to bardziej dla potwierdzenia czy sie nie mylilem niz dla
samego sciagniecia... Samym jednak faktem sciagania bylem bardzo zdenerwowany,
strasznie obawialem sie ze moglbym wpasc... Pamietam ze sciaganie w
pozniejszych klasach stawalo sie sztuka. Dziewczyny mialy bardziej rozwiniete
metody sciagania niz chlopcy choc i tym nie brakowalo metod. Jedna z
dziewczecych metod bylo wlozenie zapisanego skrawka papieru pod rajstopami
ponizej lini spodnicy. Wystarczajaco nisko zeby bylo latwo podwinac skrawek
materialu i zerknac na tekst,ale zarazem wystarczajaco wysoko aby nauczyciel
teg nie zauwazyl... Trick ten najlepiej dzialal na nauczycieli mezczyzn gorzej
z paniami; pamietam jak Borkowska odkryla taka sciage u jednej z dziewczat...
Poprosila ona dziewczyne do skladziku usytulowanego za klasa chemiczno -
fizyczna i kazala jej uniesc spodnice... Wpadka jakich malo... Chlopcy wpadali
na inne pomysly np. takie jak pisanie na podeszwach trampek lub tenisowek
kolegow siedzacych naprzeciwko, tak zeby latwo bylo zerknac na tekst na nich
napisany. Pisanie pod lawkami bylo rutyna...Borkowska uwielbiala od czasu do
czasu zaganiac nas do zmywania tych wypocin denaturatem... swego czasu ulubiony
trunek Olsztynskich kloszardow (tym ktorzy nie pamietaja, plyn byl niebieski,
mial wizerunek trupiej czaszki na etykietce w butelce identycznej do butelki
wodki.)

[Gość: jd]

Leszek!!!!
Rób część kolejną.

[Gość: mamut]

J.D. Wniosek z tego taki ze Leszek swietuje... I prawidlowo 4 dniowy weekend
rzadko sie zdarza...

Co do wspomnien czesc jest oto nastepna:

W szkole pelnej uczni z roznorodnego typu charakterami i temperamentem nie
trudno bylo o szkolne psikusy... Pomyslow bylo masa i wielokrotnie przescigano
sie w ich inwencji... Nie jednokrotnie zwiazane ze soba sznurowki wywracaly
ucznia, nie jednokrotnie tez na krzesle ladowala pineska... To byly klasyczne
pomysly studentow nudzacych sie na lekcjach... Nigdy jednak nie zapomne
wrzucanych ni z tad ni z owad kopcacych sie petard do klasy.

Wybryki tego typu byly zadkoscia, kary za przylapanie ucznia na goracym uczynku
byly powazne, tym bardziej jednak czynilo to figla bardziej interesujacym...
Konstrukcja takiej petardy byla bardzo prosta... Pudelko od zapalek bylo
wypelniane polamanymi kawalkami pileczki od ping-ponga... Material ten swietnie
nadawal sie do tych celow... Zapalony plastik nie dymil sie zbytnio,ale... Tu
byl ukryty caly sekret petardy. Petarde zapalalo sie na moment; plomien dosc
szybko zajmowal plastik; nastepnie pudelko od zapalek zostawalo szybko
zamkniete przyduszajac w tym samym plomien. Przyduszony plomien przygasal, a
petarda wyrzucala ze swego wnetrza kleby bialego smrodliwego dymu. Zartownis
szybko otwieral drzwi klasy w ktorej najspokoniej w swiecie trwala lekcja i
uciekal co sil w nogach... Krzyk dziewczat i duszacy dym wypelnial klase.
Atmosfera paniki w wiekszosci przypadkow oprozniala natychmiastowo klase.
Oczywiscie petarda byla szybko przygaszana i wynoszona z klasy. Jednak
nieprzyjemny zapach i dym nadal tam pozostawal, w wyniku czego klasa byla
opuszczana na przynajmniej 10 -15 minut aby wywietrzyc pomieszczenie.

AP

[Gość: wskh]

Czy Ipompa ma takie same inicjały jak nasz inicjator forum i twórca całego
siódemkowego twórczego fermentu, czyli LP?
A tam gdzie LP mieszkał przy AP 28 jakieś wielkie zamieszanie. Dach zdarty,
wielki jakiś remont.
Co do wspomnień mamuta, to ten facet od stołówkowych zlewek miał chyba jakąś
ksywkę, nie pamiętam jaką. Wątek prac ręcznych jest też ciekawy z powodu
wymiany chyba w ósmych klasach, gdy chłopaki szli na babskie prace do Cejkowej,
a dziewczyny do Serafina. Pamiętam, że u Cejkowej na maszynach szyliśmy takie
siatki na zakupy, to znaczy staraliśmy się szyć.