Eutanazja.

[nexstartelescope]

Czy jesli bliska osoba, teraz, w pełni świadomie, poprosiłaby Was,
żeby w razie jej nagłej choroby- śpiączki czy stanu podobnego do
niej (utrata władzy w mięśniach, zupełny brak samodzielności w
podstawowych czynnościach fizjologicznych, całkowita zależnośc od
otoczenia, żadnych nadziei na poprawę), no więc, czy jeśli bliska
osoba poprosiłaby Was o pomoc w wykonaniu wtedy na niej eutanazji,
zgodzilibyście się? Moglibyście to obiecac?
I czy sami chcielibyście, aby w takim przypadku bliscy pomogli Wam
zejśc z tego świata?

[forumowicz_pospolity]

nexstartelescope napisała:

> Czy jesli bliska osoba, teraz, w pełni świadomie, poprosiłaby Was,
> żeby w razie jej nagłej choroby- śpiączki czy stanu podobnego do
> niej (utrata władzy w mięśniach, zupełny brak samodzielności w
> podstawowych czynnościach fizjologicznych, całkowita zależnośc od
> otoczenia, żadnych nadziei na poprawę), no więc, czy jeśli bliska
> osoba poprosiłaby Was o pomoc w wykonaniu wtedy na niej eutanazji,
> zgodzilibyście się? Moglibyście to obiecac?
> I czy sami chcielibyście, aby w takim przypadku bliscy pomogli Wam
> zejśc z tego świata?
>

trudno teoretyzowac, szczególnie przy pierwszym pytaniu
ale raczej tak
jezeli dotknełoby to mnie - na pewno tak

tak i tak nt

[kontik_71]

[asqe]

my juz o tym kiedys rozmawialismy, tak "na zapas" przy okazji filmu
million dollar baby, i uzgodnilismy, ze tak i tak.
choc wiem, ze w tym pierwszym przypadku to byloby cholernie dla mnie
trudne.

[sundry]

Trudne pytanie,jako że wiąże się z odpowiedzialnością karną.Ale w
obu przypadkach chciałabym,by było to możliwe.

[trypel]

Tak i tak
i chciałbym żeby nie wiązało sie to z odpowiedzialnoscią karną.

[bertrada]

Tak, pod warunkiem, że nie musiałabym tego robić własnoręcznie.

[baba_krk]

2 x nie wiem
i mam nadzieję się nigdy nie dowiedzieć

[thank_you]

Mhm, ja rozmawiałam na ten temat z mamą. Byłam kiedyś poważnie chora i mogłam stracić nogę. I powiedziałam mamie, że wolę umrzeć niż nie mieć nogi. Ona płakała itp. Potem zobaczyłam szczęśliwego chłopaka bez nogi i zrozumiałam, że..tak można jednak żyć. Jednak w portfelu noszę kartkę, że jak ustaną czynności życiowe mózgu, to proszę o odłączenie mnie do aparatury i o pobranie moich organów.
A gdyby bliska osoba poprosiła mnie o pomoc przy odebraniu sobie życia...nie wiem czy bym się zgodziła.
Mój były chłopak studiował prawo i pojechał ze swoją grupą do któregoś z krajów Beneluksu. Tam był na sprawie sądowej mężczyzny, który prosił o eutanazję. Porozumiewał się ze swoim opiekunem gałkami ocznymi. Wszystko słyszał i rozumiał, mógł poruszać tylko językiem i gałkami ocznymi. Był sparaliżowany i wydalał..ustami ( nie wiem jak to się nazywa). Ustalił z opiekunem, że ten podłączy truciznę tak jak kroplówkę, a "włącznik" trucizny włoży mu w usta i on sam uruchomi ją językiem. Sędzia na ogłoszeniu wyroku płakał i powiedział, że jako człowiek, wyciągnąłby teraz pistolet i strzeliłby mu w głowę, żeby ulżyć w cierpieniu. Ale jako sędzia nie mógł się na to zgodzić.. Wszyscy płakali. Nie wiem jak to się skończyło..